Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Αντρέα Αντωνιάδη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 19267/10, 3/10/2014

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Αντρέα Αντωνιάδη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 19267/10, 3/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:B71 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 19267/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον

1. Αντρέα Αντωνιάδη
2. Μαρία Αντωνιάδου Ημερομηνία: 3 Οκτωβρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χατζηκωνσταντή Για τους Κατηγορούμενους: κος Χειμώνας Kατηγορούμενοι παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος εργαζόταν σε πρατήριο βενζίνης ως διαχειριστής του πρατηρίου για λογαριασμό του ιδιοκτήτη του πρατηρίου και αντιμετωπίζει, μεταξύ άλλων, μια κατηγορία, ότι έκλεψε από τον εργοδότη του το συνολικό ποσό των €97.
3. Θεωρώ ότι όλοι οι μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής είπαν την αλήθεια. Οι λόγοι αναφέρονται πιο κάτω αναλυτικά για κάθε μάρτυρα ξεχωριστά. Ο ΜΚ3, Αντώνης Λοΐζου, είναι ιδιοκτήτης του πρατηρίου βενζίνης μέσω μίας εταιρείας την οποία ελέγχει. Προσέλαβε τον κατηγορούμενο για να διαχειρίζεται το πρατήριο βενζίνης και μόνο ο κατηγορούμενος είχε τα κλειδιά του πρατηρίου και του ταμείου του πρατηρίου. Ο κατηγορούμενος προσέλαβε και την σύζυγο του, την κατηγορούμενη 2, για να τον βοηθά. Η κατηγορούμενη 2 έχει αθωωθεί κατά το στάδιο του εκ πρώτης όψεως για τους λόγους που εκτίθενται αναλυτικά σε εκείνη την απόφαση. Ο κατηγορούμενος είναι το πρόσωπο που είχε τον έλεγχο των εισπράξεων του πρατηρίου και είναι το πρόσωπο που είχε την ευθύνη να καταθέτει στην τράπεζα τις ημερήσιες εισπράξεις. Ο ΜΚ3, παρατήρησε ότι υπήρχαν ελλείμματα μεταξύ του ποσού που είχε εισπραχθεί και του ποσού χρημάτων που κατατέθηκε στην τράπεζα. Διακριτικά διεξήγαγε έλεγχο με ελεγκτές που προσέλαβε. Παρουσίασε στο Δικαστήριο το τεκμήριο 2, που είναι δέσμη δελτίων εισπράξεων του πρατηρίου και δελτία καταθέσεων στην τράπεζα, που αντιστοιχούν με το συγκεκριμένο δελτίο είσπραξης. Υπήρχε σημαντική απόκλιση που αντιστοιχεί σε μέρους του ποσού του ελλείμματος. Ανέφερε το πρόβλημα στον κατηγορούμενο και αυτός παραδέχθηκε ότι είχε χάσει φάκελο με εισπράξεις €16.000 σε μετρητά και του υποσχέθηκε ότι θα του επέστρεφε το ποσό. Οι δικαιολογίες του κατηγορούμενου δεν ήταν ικανοποιητικές και έτσι έδωσε οδηγίες στους ελεγκτές του να ψάξουν το ζήτημα πιο βαθιά και εμπεριστατωμένα. Τελικά, ο κατηγορούμενος του επέστρεψε το ποσό των €16.
4. Επιπρόσθετα, ο κατηγορούμενος υπέγραψε γραπτή συμφωνία ανάληψης χρέους για το ποσό των €97.
5. Η γραπτή συμφωνία περιέχει παραδοχές, ότι ο κατηγορούμενος απώλεσε και οφείλει αυτά τα χρήματα λόγω παρανομιών και ατασθαλιών που διέπραξε εις βάρος του εργοδότη του. Ο ΜΚ3, εξήγησε γιατί ο κατηγορούμενος ήταν πρόσωπο της απόλυτης του εμπιστοσύνης και εξήγησε τους λόγους γιατί σταδιακά ο κατηγορούμενος απέκτησε περισσότερη εξουσία κατά τη διαχείριση του πρατηρίου. Ο ΜΚ3, είχε σύστημα ελέγχου σε ισχύ, αλλά ο κατηγορούμενος με έντεχνο τρόπο κατόρθωσε παρά την ύπαρξη ελέγχου να του κλέψει το μεγάλο χρηματικό ποσό που αναγράφεται στο κατηγορητήριο. Ο κατηγορούμενος ήταν υπόχρεος να παραδίδει καθημερινά και αμέσως έντυπο καταθέσεων της τράπεζας των εισπράξεων της ημέρας. Ταυτόχρονα, έπαιρνε και ταμειακή έκθεση των πωλήσεων και εισπράξεων της ημέρας και το ποσό των καταθέσεων έπρεπε να συνάδει με το ποσό της ταμειακής έκθεσης. Ο ΜΚ3 δεν έκανε παρόμοιο έλεγχο για τους χρεώστες του πρατηρίου και για τις αγορές του πρατηρίου. Όμως, ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι δεν είχε την εξουσία να δίδει πιστώσεις ανεξέλεγκτα, χωρίς την άδεια του, σε πελάτες. Φαίνεται ότι χρησιμοποίησε αυτή την μέθοδο, μεταξύ άλλων, για να πραγματοποιήσει την κλοπή. Ο ΜΚ3 δέχθηκε ότι είχαν εργασθεί στο πρατήριο Ρουμάνοι υπάλληλοι που φαίνεται να έκλεψαν μικρά ποσά από τις εισπράξεις και μετά εξαφανίσθηκαν, αλλά εξήγησε γιατί θα ήταν αδύνατον γι' αυτούς να κλέψουν τα μεγάλα ποσά που αναφέρονται στο κατηγορητήριο και εξήγησε ότι θα ήταν αδύνατο αυτό το μεγάλο ποσό να κλαπεί σε μία ημέρα. Επίσης, απέκλεισε το ενδεχόμενο το έλλειμμα που διαπιστώθηκε να οφείλεται σε ζημιά που υπέστη το πρατήριο κατά την διάρκεια θεομηνίας. Αυτή η ζημιά περιορίσθηκε στις μερικές χιλιάδες για εμπορεύματα του μικρού καταστήματος του πρατηρίου. Ανέφερε ότι το ποσό χρημάτων που έλαβε από ασφαλιστική εταιρεία ως αποζημίωση για τη ζημιά, το αφαίρεσε από το έλλειμμα και τόνισε ότι ακόμη και εάν αυτό το ποσό αφαιρεθεί από το συνολικό έλλειμμα, είναι πάρα πολύ μικρό για να εξηγήσει το τεράστιο έλλειμμα που παρουσιάζει το ταμείο του κατηγορούμενου στο πρατήριο. Απέρριψε την εισήγηση της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος είχε δικαίωμα σε προμήθεια. Θεωρώ, ότι αυτό το ζήτημα δεν επηρεάζει καθόλου το έλλειμμα και η θέση αυτή ήταν άστοχη, διότι ακόμη και οι δύο άντρες να είχαν οικονομικές διαφορές δεν επηρεάζει το ζήτημα με το έλλειμμα, το οποίο διαπιστώθηκε αφού έγινε εκτενής έλεγχος των στοιχείων του πρατηρίου από δύο λογιστές. Η υπεράσπιση πρόβαλε και αλλοπρόσαλλες θέσεις κατά την αντεξέταση του ΜΚ
6. Από τη μια ήταν θέση της υπεράσπισης ότι η πρόσληψη της κατηγορούμενης 2 έγινε από ανάγκη, διότι ο ΜΚ3 είχε απολύσει την προηγούμενη υπάλληλο, Σύλβια Ιορδάνους και από την άλλη, δέχθηκε η υπεράσπιση ότι αυτό το πρόσωπο απεχώρησε από την εργοδότηση του ΜΚ3, επειδή ο κατηγορούμενος την είχε καταγγείλει στον ΜΚ3 για κλοπή. Ρωτήθηκε για διάφορα ποσά που πλήρωσε η εταιρεία ΕΚΟ στον ίδιο προσωπικά ως προμήθεια και εξήγησε ότι και αυτά τα ποσά είναι άσχετα με το έλλειμμα, διότι είναι ποσά που πληρώνονται άμεσα στον πρατηριούχο και δεν αφορά ποσό είσπραξης του πρατηρίου. Ούτε θα μπορούσε να δημιουργηθεί το τεράστιο έλλειμμα από τις λιγοστές φορές που δανείσθηκε ο ΜΚ3 μικρά ποσά σε μετρητά, εν γνώσει του κατηγορούμενου και τα οποία ποσά τα αποπλήρωνε αργότερα. Δεν ήταν πειστική η θέση της υπεράσπισης ότι το τεκμήριο 15, είναι έγγραφο κατασκευασμένο, προορισμένο να ενοχοποιήσει τον κατηγορούμενο. Το έγγραφο φέρει την υπογραφή και μονογραφή του κατηγορούμενου σε κάθε σελίδα. Εάν ήθελε ο ΜΚ3 να ενοχοποιήσει τον κατηγορούμενο αδίκως και ετοίμαζε έγγραφο εκ των υστέρων για αυτό το σκοπό, δε θα χρησιμοποιούσε αριθμό για το ποσό του ελλείμματος πολύ μικρότερο από το έλλειμμα που διαπιστώθηκε μετά από τον έλεγχο των λογιστών. Αντιθέτως, επειδή το ποσό είναι πολύ μικρότερο, φαίνεται να έγινε προηγουμένως και πριν ολοκληρωθεί ο τελικός έλεγχος. Εξάλλου, ο ΜΚ3 ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε την κλοπή και ζήτησε συγχώρεση και τρόπο να επιλυθεί το πρόβλημα για να μην πάει φυλακή. Εξάλλου υπήρχε και μάρτυρας για την υπογραφή του τεκμηρίου
7. Ο ΜΚ4, Μάριος Γεωργιάδης, λογιστής του παραπονούμενου, έλεγξε όλα τα έγγραφα του πρατηρίου και διαπίστωσε με ποιο τρόπο ο κατηγορούμενος έκλεβε χρήματα από το ταμείο. Για να εξηγήσει τα ευρήματα του ετοίμασε τρεις πίνακες. Το τεκμήριο 17, είναι μία κατάσταση όπου φαίνονται οι εισπράξεις της ημέρας και οι ανάλογες καταθέσεις. Επειδή οι καταθέσεις ήταν λιγότερες από τις εισπράξεις δημιουργήθηκε έλλειμμα. Στην κατοχή του είχε έγγραφα καταθέσεων και επίσης την ταμειακή κατάσταση της ημέρας. Αυτά κατατέθηκαν ως τεκμήρια 2.1 μέχρι 2.
8. Όταν έκανε αντιπαραβολή των εγγράφων καταθέσεων με την ταμειακή κατάσταση της ίδιας ημέρας, διαπίστωσε ότι υπήρχε έλλειμμα. Το συνολικό έλλειμμα που διαπίστωσε μ' αυτόν τον τρόπο συμποσούται στο ποσό των €47.442 (βλ. τεκμήριο 17). Επιπρόσθετα, το άλλο που διαπίστωσε όταν έκανε έλεγχο είναι ότι ο κατηγορούμενος χρησιμοποίησε πληρωμές έναντι παλαιότερων οφειλών πελατών για να αναπληρώσει το έλλειμμα του ταμείου συγκεκριμένης ημέρας. Αυτή η πρακτική είχε ως αποτέλεσμα την συγκάλυψη του ελλείμματος του ταμείου. Ο παραπονούμενος είχε υπόψη του τις καταθέσεις της ημέρας και την ταμειακή κατάσταση της ημέρας που του παρουσίαζε ο κατηγορούμενος. Ήταν ικανοποιημένος εάν αυτοί οι δύο αριθμοί συμφωνούσαν. Αλλά δε θα μπορούσε να γνωρίζει ο παραπονούμενος χωρίς έλεγχο σε βάθος και χωρίς αναφορά σε αποδεικτικά στοιχεία που πλαισιώνουν τις εισπράξεις και καταθέσεις, ότι ο κατηγορούμενος κάλυπτε το έλλειμμα πιστώνοντας πληρωμές πελατών για παλαιές οφειλές στο ταμείο της ημέρας. Εντόπισε 9 περιπτώσεις από πληρωμές παλαιών οφειλών με επιταγές που συμπεριλαμβάνονται στην κατάθεση της ημέρας, αλλά δεν αποτελούν μέρος των ταμειακών εισπράξεων της συγκεκριμένης ημέρας. Αυτές οι περιπτώσεις αφορούν έλλειμμα που συμποσούται στο ποσό των €5.561 (βλ. τεκμήριο 18). Ο ΜΚ4, εξήγησε πώς ο κατηγορούμενος πραγματοποιούσε αυτές τις κλοπές. Ετοίμαζε ενιαίο έντυπο κατάθεσης για να μη φαίνεται ότι οι επιταγές που αφορούσαν πληρωμές πελατών έναντι πιστώσεων είχαν συμπεριληφθεί στις ημερήσιες εισπράξεις. Το ταμείο του πρατηρίου είχε συγκεκριμένο ποσό πωλήσεων της ημέρας. Μόνο αυτό το ποσό έπρεπε να φαίνεται στις καταθέσεις της ημέρας. Αντ' αυτού χρησιμοποιούσε αυτές τις πληρωμές για να συγκαλύψει αφαίρεση άλλου ποσού από το ταμείο που αφορούσε εισπράξεις της ημέρας. Εάν αυτές οι πληρωμές γίνονταν με ξεχωριστό έντυπο κατάθεσης, τότε ο παραπονούμενος θα αντιλαμβανόταν ότι όλες οι εισπράξεις της ημέρας δεν είχαν κατατεθεί στην τράπεζα. Κατά την αντεξέταση, φάνηκε ότι αυτός ο μάρτυρας παρόλο που είναι λογιστής δεν έκανε έλεγχο διά να διαπιστώσει το ύψος του συνολικού ελλείμματος. Έκανε επί μέρους έλεγχο των καταθέσεων από 1.1.09 μέχρι 30.6.10 και διαπίστωσε ότι υπήρχαν ψευδή λογαριασμοί σε σχέση με τις εισπράξεις του ταμείου της ημέρας και το αντίστοιχο ποσό χρημάτων που κατατέθηκαν στην τράπεζα για την ημέρα. Δηλαδή, διαπίστωσε με τα στοιχεία που είχε ενώπιον του, δηλαδή την ταμειακή κατάσταση της ημέρας και τις ημερήσιες καταθέσεις στην τράπεζα, ότι υπήρχε διαφορά. Ενώ ο κατηγορούμενος έδειχνε ότι είχε συγκεκριμένο αριθμό εισπράξεων της ημέρας, αυτό σε αρκετές περιπτώσεις δεν ανταποκρινόταν στο χρηματικό ποσό που κατατέθηκε την ίδια ημέρα. Επειδή αυτός ο μάρτυρας δεν έκανε όλους τους λογαριασμούς, δεν είναι σε θέση να πιστοποιήσει το τελικό έλλειμμα, αλλά θεωρώ ότι με τον έλεγχο που έκανε ήταν σε θέση να διαπιστώσει ότι ο κατηγορούμενος δεν παρουσίαζε ορθά την ταμειακή είσπραξη της ημέρας στις περιπτώσεις που ανέφερε ο μάρτυρας. Δεν έχει σημασία ότι δεν έχει προσωπική γνώση ότι στις 23/2/10, 1/3/10 και 12/3/10, ο κατηγορούμενος κατέθεσε χρήματα στο λογαριασμό της εταιρείας έναντι του ελλείμματος. Αυτό δεν αλλάζει ότι παρουσίαζε ψευδή λογαριασμό για τις πραγματικές καταθέσεις μίας συγκεκριμένης ημέρας σε σχέση με τις εισπράξεις της ημέρας. Ο κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που ετοίμασε τα στοιχεία για τις εισπράξεις και αυτός είχε αποκλειστικό έλεγχο των δοσοληψιών του πρατηρίου. Ήταν σε θέση να παρουσιάσει τα βιβλία και καταστάσεις εισπράξεων του πρατηρίου με τον τρόπο που ήθελε. Κατά το χρόνο που έπρεπε, δηλαδή τη στιγμή που ο ΜΚ3 τον αντιμετώπισε με το πρόβλημα των ψευδών λογαριασμών, ο κατηγορούμενος δεν έκαμε καμία διόρθωση επί του τεκμηρίου 2.1 μέχρι 2.35 και ούτε έδωσε ικανοποιητική εξήγηση για αυτές τις καταστάσεις. Αντιθέτως, αποδέχτηκε και υπέγραψε το τεκμήριο 15 όπου παραδέχθηκε ότι αυτός είναι υπεύθυνος για το έλλειμμα που διαπιστώθηκε. Διευκρίνισε ότι οι πληρωμές πελατών επί πιστώσει από το παρελθόν γίνονταν με επιταγές. Αυτές οι επιταγές δεν έπρεπε να περιλαμβάνονται ως μέρος της κατάθεσης από τις εισπράξεις της ημέρας. Το γεγονός ότι κατατέθηκαν στην τράπεζα ενώ δεν φαίνονται στην ταμειακή κατάθεση της ημέρας αποδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος αφαιρούσε χρήματα από το ταμείο. Μεταξύ την 1.1.09, μέχρι τον Απρίλιο 2010, ο μόνος που έκανε καταθέσεις στην τράπεζα ήταν ο κατηγορούμενος και ίσως ο αδελφός του παραπονούμενου σύμφωνα με το μάρτυρα. Σε σχέση με το τεκμήριο 2.11, η υπεράσπιση εισηγήθηκε στο μάρτυρα ότι υπήρχε και άλλη κατάθεση στην τράπεζα, αλλά δεν παρουσίασε τέτοια κατάθεση στο μάρτυρα για να τοποθετηθεί. Στο τεκμήριο 2-5, φαίνεται με γράμματα του κατηγορούμενου ότι οι εισπράξεις σε μετρητά ήταν €4.901,25 ενώ στην τράπεζα κατατέθηκε μόνο το ποσό των €1.
9. Σε σχέση με το τεκμήριο 2-35, ο ΜΚ4 ανέφερε ότι είχε διαπιστώσει ότι επιταγές άλλων πελατών είχαν πιστωθεί έναντι του λογαριασμού του Γαβριηλίδη. Δηλαδή, παρουσιάσθηκαν ψευδή λογαριασμοί σε σχέση με αυτό τον πελάτη, διότι είχε πιστωθεί ο λογαριασμός με πληρωμές που δεν είχε κάνει. Πρόσεξε ότι από τη μερίδα του Γαβριηλίδη φαινόταν ότι είχε βάλει βενζίνη από το πρατήριο τρεις με τέσσερεις φορές την ημέρα, σε κάποιες περιπτώσεις, ενώ αυτό δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Για το τεκμήριο 2-12, παρατήρησε ότι το έντυπο κατάθεσης για τις 8.3.2010, είχε επισυναφθεί με την κατάσταση του ταμείου στις 26.3.
10. Ο ΜΚ4, ανέφερε ότι όταν έκανε τον έλεγχο βρήκε αυτή την κατάθεση μαζί με τη ταμειακή κατάσταση είσπραξης άλλης μέρας να επισυνάπτονται μαζί, ώστε να παραπληροφορηθεί ο παραπονούμενος για τις εισπράξεις του ταμείου στο αντίστοιχο ποσό που έπρεπε να κατατεθεί στην τράπεζα για εκείνη την ημέρα. Χρησιμοποιήθηκαν πληρωμές που είχαν γίνει από πελάτες για να ξοφλήσουν λογαριασμούς επί πιστώσει, για να καλυφθεί έλλειμμα της ταμειακής κατάστασης ημερομηνίας 26 Μαρτίου. Σύμφωνα με την ταμειακή κατάσταση 26 Μαρτίου, είχε εισπραχθεί το ποσό των €8.671 σε μετρητά. Επειδή παρουσίασε πληρωμές με επιταγή πελατών που είχε πληρώσει έναντι λογαριασμών επί πιστώσει ως κατάθεση εκείνης της ημέρας, το αποτέλεσμα ήταν να συγκαλύπτεται έλλειμμα του ταμείου για την ημέρα 26 Μαρτίου, ύψους χιλιάδων ευρώ. Το ίδιο παρατήρησε σε σχέση με το τεκμήριο 2-3, αφού έντυπο κατάθεσης ημερομηνίας 29 Μαρτίου είχε επισυναφθεί σε ταμειακή κατάσταση ημερομηνίας 26 Μαρτίου. Σε σχέση με την πληρωμή πελάτη έναντι του λογαριασμού του LM Transport Ltd, εντόπισε 21 περιπτώσεις όπου αυτές οι πληρωμές που έγιναν με επιταγές παρουσιάσθηκαν ψευδώς ως εισπράξεις του ταμείου της ημέρας. Αυτό φαίνεται στο τεκμήριο 2-19, όπου σύμφωνα με την ταμειακή κατάσταση υπήρχε είσπραξη σε μετρητά €4.506, ενώ το ποσό της επιταγής €1.200, από το συγκεκριμένο πελάτη φαίνεται ως είσπραξη της ημέρας. Το ίδιο συμβαίνει με το τεκμήριο 2-10, το οποίο παρουσιάζει ότι κατατέθηκαν €600 λιγότερα σε σύγκριση με ταμειακή κατάσταση εισπράξεων της ημέρας. Η ταμειακή κατάσταση ημερομηνίας 27 Μαρτίου, βρέθηκε επισυνημμένη σε έντυπο κατάθεσης ημερομηνίας 29 Μαρτίου, με αποτέλεσμα να φαίνεται ότι το ποσό της κατάθεσης ήταν μέρος των εισπράξεων της ημέρας 27 Μαρτίου. Στο τεκμήριο 2-17, φαίνεται να συμπεριλήφθηκε ψευδώς επιταγή στην ταμειακή είσπραξη ημερομηνίας 13 Μαρτίου, με αποτέλεσμα να συγκαλύπτεται το πραγματικό έλλειμμα. Στο έντυπο κατάθεσης του τεκμηρίου 2-18, φαίνεται ότι κατατέθηκε επιταγή της Marfin Laiki ύψους €
11. Αυτό έγινε για να συγκαλύψει τις πραγματικές εισπράξεις της ημέρας σε μετρητά ύψους €2.618, για τις 10 Μαρτίου
12. Η εν λόγω επιταγή αφορά πληρωμή πελάτη με επιταγή και έτσι δεν έπρεπε να περιληφθεί στις εισπράξεις του ταμείου εκείνης της ημέρας. Το ίδιο συμβαίνει με το έντυπο κατάθεσης του τεκμηρίου 2-
13. Περιλαμβάνεται στις εισπράξεις του ταμείου της ημέρας επιταγή της εταιρείας Land N Motors Latsia Ltd. Ο ΜΚ4, τηλεφώνησε του διευθυντή αυτής της εταιρείας και του είπε ότι η συγκεκριμένη επιταγή εκδόθηκε για να πληρωθεί ο λογαριασμός της εταιρείας και δεν αφορούσε περίπτωση όπου υπάλληλος της εταιρείας εξαργύρωσε την επιταγή στο πρατήριο έναντι μετρητών. Ο ΜΚ5, ελεγκτής της υπόθεσης, Ελευθέριος Γιαννή, προσπάθησε να επεξηγήσει αριθμητικά πως προκύπτει το έλλειμμα. Όμως, μέχρι τις 10.6.2013, δεν είχαν κατατεθεί αρκετά από τα υποστηρικτικά έγγραφα που στοιχειοθετούν και απαρτίζουν το έλλειμμα. Αυτά τα έγγραφα δεν είχαν δοθεί στην αστυνομία κατά το χρόνο που γινόταν η ποινική ανάκριση και δεν δόθηκαν στην υπεράσπιση παρά μόνο μετά από μέρος της κυρίως εξέτασης του ΜΚ
14. Μέρος του ελλείμματος προκύπτει από το ταμείο. Αυτά ήταν τα μόνα έγγραφα που κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και στην ουσία ο ΜΚ5 συμπλήρωσε και επιβεβαίωσε τα λεχθέντα του ΜΚ4, για το έλλειμμα που προκύπτει από το ταμείου του πρατηρίου. Αυτά τα έγγραφα (βλ. τεκμήριο 2-1 μέχρι 2-35), είναι οι καταστάσεις εισπράξεων του ταμείου και οι καταθέσεις της τράπεζας. Αλλά αυτά τα στοιχεία δεν φανερώνουν την όλη κατάσταση του ταμείου με το έλλειμμα του πρατηρίου για την περίοδο από 1.1.2009 μέχρι 30.6.
15. Τα τεκμήρια 2-1 μέχρι 2-35, αφορούν τις συγκεκριμένες ημερομηνίες όπου διαπιστώνεται συγκεκριμένο μέρος του ελλείμματος και συγκάλυψη του με ψευδείς λογαριασμούς. Στην τρίτη σελίδα του τεκμηρίου 14, φαίνονται τα συμπεράσματα του ΜΚ5 ο οποίος έκανε έλεγχο όλων των υποστηρικτικών εγγράφων. Αυτές οι καταστάσεις του ταμείου επιβεβαιώνουν το πραγματικό ποσό που λείπει που είναι €47.
16. Αυτός ο έλεγχος του ΜΚ5 επιβεβαιώνει αυτό το έλλειμμα καθότι είχε στη διάθεση του τις εισπράξεις και καταθέσεις για όλη την περίοδο την οποία κατέθεσε ως τεκμήριο. Οι χρεώστες που καταγράφονται στη σελίδα 4, του τεκμηρίου 14, αφορούν πιστώσεις προς πελάτες του πρατηρίου μείον πληρωμές των πελατών έναντι οφειλών για την περίοδο 1.1.2009 μέχρι 30.6.
17. Ανέφερε ότι οι πωλήσεις επί πιστώσει για την περίοδο ήταν €316.594, ενώ οι πληρωμές έναντι αυτών των πιστώσεων €182.
18. Επίσης, το υπόλοιπο των χρεωστών για την περίοδο 1.1.2009, ήταν €15.
19. Εάν αφαιρεθεί το ποσό των πληρωμών €187.501 από το οφειλόμενο ποσό από πελάτες, προκύπτει ότι το ποσό που έπρεπε να οφείλεται από πελάτες στις 30.6.2010, έπρεπε να ήταν το ποσό των €149.196, ενώ ο κατηγορούμενος παρουσίασε οφειλόμενο ποσό μόνο τις €93.
20. Αυτό σημαίνει ότι λείπουν εισπράξεις €56.177, για την περίοδο. Για να πεισθώ ότι η μόνη λογική εξήγηση για το έλλειμμα είναι ότι ο κατηγορούμενος τα εισέπραξε πράγματι και τα έκλεψε, η κατηγορούσα αρχή κατέθεσε σε box-files το έγγραφο υλικό, μεταξύ άλλων την ταμειακή κατάθεση ως αυτή τυπώνεται απευθείας από το λογισμικό σύστημα και περιέχει τις αναλύσεις πωλήσεων κλεισίματος του ταμείου, τεκμήρια 28 μέχρι 37, που αποδεικνύει αυτές τις πωλήσεις, χρεώσεις κα πληρωμές. Για τα προϊόντα του mini market στην σελίδα 7 της έκθεσης, τα πράγματα, ομολογουμένως, είναι λίγο μπερδεμένα και συγχυσμένα. Ο ΜΚ5 ανέφερε ότι τύπωσε από το λογισμικό σύστημα του σταθμού το απόθεμα του μικρού καταστήματος σε είδος κατά τις 30.6.
21. Επίσης, από το λογισμικό σύστημα για την περίοδο 1.1.2009 μέχρι 30.6.2010, τυπώθηκαν τα είδη που πωλήθηκαν αξίας κόστους €144.
22. Ανέφερε ότι το σύνολο αυτών των καταστάσεων τυπώθηκε από το λογισμικό σύστημα της εταιρείας. Το απόθεμα €34.464 αφαιρέθηκε από τις συνολικές πωλήσεις €144.873 και προκύπτει χρηματικό ποσό €109.873, ως η αξία των εμπορευμάτων κόστους που πωλήθηκαν αυτή την περίοδο. Σ' αυτό το ποσό πρόσθεσε μία αύξηση χρημάτων 0.50% για το κέρδος που θα έπαιρνε η εταιρεία από την πώληση των αντικειμένων για να καταλήξει ότι το ποσό που πρέπει να εισέπραξε το κατάστημα αυτή την περίοδο από τα διάφορα είδη ήταν το ποσό των €164.
23. Ο κατηγορούμενος για τη συγκεκριμένη περίοδο παρουσίασε πωλήσεις μόνο αξίας €92.381, που σημαίνει ότι υπάρχει έλλειμμα €72.
24. Ο ΜΚ5 παραδέχθηκε ότι ακόμη και αυτό το ποσό μπορεί να μην είναι ακριβώς δεδομένο, διότι δε λαμβάνει υπόψη τη ζημιά των εμπορευμάτων λόγω ανεμοστρόβιλου αλλά και ούτε την αξία των εμπορευμάτων που δόθηκαν σε πελάτες κατά καιρούς δωρεάν. Ο ΜΚ5 ανέφερε ότι το απόθεμα του εμπορεύματος είναι καταχωρημένο στο λογισμικό πρόγραμμα της εταιρείας και επιπρόσθετα το γραφείο του είχε προβεί σε εγκατάσταση νέου προγράμματος αποθέματος του πρατηρίου τέλη του Νοέμβρη
25. Οι ημερήσιες καταστάσεις του συστήματος του πρατηρίου για τις πωλήσεις του mini market, ως τα δήλωνε ο κατηγορούμενος, παρουσιάζουν σοβαρή απόκλιση σε σχέση με το αποθέματα εμπορευμάτων. Ο παραπονούμενος έβλεπε τις πωλήσεις από το λογισμικό Z report καθημερινά, ενώ αυτά τα ποσά δεν κατέληγαν στον τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας. Ο ΜΚ5 εξήγησε ότι οι καθημερινές καταχωρήσεις στο λογισμικό σύστημα δεν μπορούν να σβηστούν ή να αλλοιωθούν, οπότε αυτή η κατάσταση είναι μία ορθή εικόνα ότι πωλήθηκαν αντικείμενα ενώ τα χρήματα δεν κατέληξαν στον τραπεζικό λογαριασμό του πρατηρίου. Επειδή το λογισμικό πρόγραμμα είναι έγκυρο, είναι πειστικό στοιχείο ότι τα εμπορεύματα που είναι καταγραμμένα σ' αυτές τις καταστάσεις ήταν πράγματι μέσα στο κατάστημα και ότι πράγματι αυτά πωλήθηκαν σε πελάτες. Αυτή είναι ποινική υπόθεση γι' αυτό δεν μπορώ να δεχθώ ότι κατά προσέγγιση όλα τα προϊόντα πωλήθηκαν με ποσοστό κέρδους 50% πέραν της τιμής κόστους αυτών των εμπορευμάτων. Επομένως, δεν μπορώ να δεχθώ το συνολικό ποσό του ελλείμματος ως το υπολόγισε ο μάρτυρας για τις πωλήσεις του mini market. Όμως η διαφορά είναι τέτοια, που δεν είναι δυνατόν αυτή η τεράστια διαφορά να μην αποτελεί ακόμη ένα αποδεικτικό στοιχείο που να δείχνει ότι κάτι πολύ σοβαρό γινόταν σε σχέση με τις εισπράξεις του πρατηρίου. Ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι το πρόβλημα στο mini market εστιάζεται στο ότι οι πωλήσεις που έγιναν δεν έχουν περασθεί. Είναι γι' αυτό που από τη λίστα των πωλήσεων του mini market 5, απουσιάζουν σημαντικά ποσά. Ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος πωλούσε λαχεία αλλά δεν τα περνούσε στο ταμείο, με αποτέλεσμα αυτές οι πωλήσεις να μη φαίνονται στο λογισμικό σύστημα στο κλείσιμο της ημέρας. Για κάθε τιμολόγιο αγοράς προϊόντων, ο κατηγορούμενος ήταν υποχρεωμένος να λογοδοτήσει. Επί παραδείγματι, εάν η αγορά αφορούσε προϊόν για το mini market, ο κατηγορούμενος ήταν υπόχρεος να το καταγράψει στο τιμολόγιο. Ούτε αυτό έγινε με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ο απαραίτητος έλεγχος σε σχέση με τα χρήματα που ξόδευε ο κατηγορούμενος για αγορές του πρατηρίου. Η υπεράσπιση παρέπεμψε τον ΜΚ5 σε διάφορες καταχωρήσεις επί του τεκμηρίου 22, για να εισηγηθεί ότι ορισμένες αγορές δεν έπρεπε να είχαν περασθεί στις αγορές για τα εμπορεύματα του mini market. Ο ΜΚ5 αναγνώρισε ότι τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν, αλλά αντέταξε ότι αυτό ακριβώς ήταν το πρόβλημα, ότι γίνονταν αγορές χωρίς ο κατηγορούμενος να τις καταγράφει ορθά ή καθόλου και στην ουσία μ' αυτόν τον τρόπο διέφευγε ουσιαστικό έλεγχο όταν ξόδευε τα χρήματα του πρατηρίου για αγορές. Ένα σημαντικό παράδειγμα ήταν οι αγορές κυλίνδρων υγραερίου. Αυτά δεν τα κατέγραφε στις πωλήσεις της ημέρας στο ταμείο για να φαίνεται ότι είχε κάνει τέτοιες πωλήσεις και να γνωρίζει ο παραπονούμενος ακριβώς τι είχε πωλήσει ο κατηγορούμενος. Το αποτέλεσμα ήταν να φαίνεται ένας γενικός αριθμός ως πωλήσεις του πρατηρίου και να μην είναι εφικτός ο έλεγχος για το τι ακριβώς αφορούσαν οι πωλήσεις και να συσχετιστούν οι πωλήσεις υγραερίου με τις αγορές υγραερίου. Έγινε τεράστια προσπάθεια από τον ΜΚ5 και την ομάδα του να αναλύσει τις αγορές και τις πωλήσεις, αλλά ως ήταν φυσιολογικό, κάποιες αγορές δεν αφορούσαν τα προϊόντα του mini market και συμπεριλήφθηκαν στις αγορές πρατηρίου για mini market από λάθος. Ένα τέτοιο παράδειγμα ήταν οι πωλήσεις γκαζιού που δεν καταχωρούνταν σε ξεχωριστή μερίδα στις πωλήσεις του ταμείου. Το αποτέλεσμα ήταν να τυπώνεται μία κατάσταση πωλήσεων του ταμείου στο τέλος της ημέρας και να μη φαίνεται ακριβώς πόσα γκάζια είχαν πωληθεί σε πελάτες στο τέλος της ημέρας. Είναι γι' αυτό το λόγο που οι πωλήσεις γκαζιού δε φαίνονται ξεχωριστά στο mini market 5, του τεκμηρίου
26. Όμως αυτές οι καταγραφές θα έπρεπε να φαίνονται στις χειρόγραφες σημειώσεις του κατηγορούμενου στο τέλος της ημέρας . Για να κλείσει το ταμείο του ο κατηγορούμενος κάθε ημέρα, το ποσό των πωλήσεων έπρεπε να ανταποκρίνεται στο ποσό χρημάτων του ταμείου της ημέρας. Είναι γι' αυτό που ο κατηγορούμενος έπρεπε να ήταν δημιουργικός στις καταχωρήσεις ώστε να διαφεύγει τον έλεγχο του ταμείου, διότι ότι έχει περασθεί στο ταμείο ως πωλήσεις δε μπορεί να διαγραφεί από το λογισμικό σύστημα και τα στοιχεία μπορεί να ανακτηθούν με την εκτύπωση της κατάστασης της ημέρας. Ο ΜΚ5 ρωτήθηκε για πληρωμές προς ένα αλλοδαπό εργάτη και ακόμη και για αγορά επίπλων συγγενικού προσώπου του παραπονούμενου, αλλά ο ΜΚ5 ήταν σε θέση να δώσει πειστικές απαντήσεις στις ερωτήσεις της υπεράσπισης. Για τα έπιπλα ανέφερε ότι αυτά επισημάνθηκαν δεόντως και δεν επηρεάζουν το έλλειμμα του κατηγορούμενου επειδή είναι χρεωμένη η αγορά στην προσωπική σελίδα του κατηγορουμένου. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι παρουσιάζεται μία εικόνα συντριπτική ότι ο κατηγορούμενος δεν κατέθετε χρήματα στην τράπεζα από τις πωλήσεις του mini market επί συστηματικής βάσεως. Μπορούσε να διαφεύγει τον έλεγχο για αυτή την παράλειψη διότι δεν περνούσε τις πωλήσεις ανά προϊόν στο ταμείο για να γίνει έλεγχος αυτών των συγκεκριμένων πωλήσεων. Ο ΜΚ5 έκανε έλεγχο αυτών των καταχωρήσεων και όταν ρωτήθηκε συγκεκριμένα για κάποιες καταχωρήσεις του τεκμηρίου 22, δέχθηκε ότι μικρά λάθη γίνονται αλλά πείσθηκα ότι ο εσωτερικός έλεγχος έγινε με επιστημονικό τρόπο και έτσι τα μικρά λάθη που αφορούν κάποιες λίγες σε αξίας και ποσότητα καταχωρήσεις δεν αλλοιώνουν τη γενική εικόνα ότι το τεκμήριο 22 είναι αποδεικτικό στοιχείο που δείχνει ότι γίνονταν πωλήσεις αλλά τα χρήματα δεν κατέληγαν στη τράπεζα. Ο ΜΚ5 έλεγξε ένα προς ένα τις πιστώσεις της εταιρείας και διαπίστωσε ότι αυτές ανταποκρίνονται στα βιβλία της εταιρείας ως πιστώσεις της εταιρείας. Πιο σημαντικό είναι ότι οι καταχωρήσεις στο τραπεζικό λογαριασμό συμφιλιώνονται με τις πιστώσεις της εταιρείας. Επομένως το πρόβλημα στον υπολογισμό του ελλείμματος ήταν ελλιπείς και ψευδείς καταχωρήσεις του κατηγορούμενου που στόχο είχαν να διαφεύγει τον έλεγχο για τις πραγματικές πωλήσεις και/ή εισπράξεις του πρατηρίου. Πολλές θέσεις που υποβλήθηκαν στον ΜΚ5 δεν υποβλήθηκαν και στον παραπονούμενο να τοποθετηθεί. Για την πώληση εμπορευμάτων που ήταν προσφορά και δωρεάν ως δώρα, η υπεράσπιση υπέβαλε ότι ο παραπονούμενος είχε δώσει οδηγίες στον κατηγορούμενο να καταχωρούνται ως πωλήσεις για να αποκρύψει εισόδημα από το ΦΠΑ. Όμως αυτή η θέση δεν υποβλήθηκε στον παραπονούμενο για να τοποθετηθεί. Σημειώνεται ότι ο κατηγορούμενος δεν προέβη στη συγκεκριμένη κατηγορία εναντίον του εργοδότη του όταν ανακρίθηκε από την αστυνομία, ώστε να πείσει ότι αυτό είναι ένα γνήσιο επιχείρημα. Για το πρόγραμμα κατάστασης αποθεμάτων που ήταν και αυτό παράλληλο λογισμικό σύστημα που χρησιμοποιείτο για να γίνει ο έλεγχος, ανέφερε ότι έγινε φυσικός έλεγχος των εμπορευμάτων, (δηλαδή καταμέτρηση Νοέμβριο 2009, 30/6/10, τέλος του 2010 και τέλος 2011) και διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχε ουσιαστική διαφορά μεταξύ της κατάστασης αποθέματος και αυτά τα αποθέματα εμπορευμάτων που καταμετρήθηκαν από φυσικό έλεγχο σ' αυτές τις ημερομηνίες. Για το πετρέλαιο θέρμανσης εξήγησε ότι οι πωλήσεις σε πελάτες για τη συγκεκριμένη περίοδο ήταν €49.000, πλέον 2% κέρδος. Ενώ οι πωλήσεις για την περίοδο είναι €49.980 (μαζί με κέρδος), ο κατηγορούμενος παρουσίασε μόνο €16.496, ως εισπράξεις από τέτοιες πωλήσεις. Παρουσιάστηκαν εκείνα τα στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι πράγματι παραδόθηκε πετρέλαιο σε πελάτες αξίας €49.980 και τα στοιχεία που παρουσίασε ο κατηγορούμενος ότι οι πωλήσεις ήταν μόνο €16.496 για να αποδειχθεί ότι πράγματι προκύπτει έλλειμμα από την πώληση πετρελαίου θέρμανσης αξίας €33.
27. Για το κεφάλαιο των πελατών χρεωστών του πρατηρίου που είχαν ξεχωριστή μερίδα που έπρεπε να πιστώνεται και να φαίνεται ξεχωριστά η κατάθεση στην τράπεζα από πληρωμή έναντι χρέους, ο ΜΚ5 παρέπεμψε στο τεκμήριο
28. Η υπεράσπιση εισηγήθηκε ότι κάποιες καταχωρήσεις μπορεί να μην είναι ορθές, διότι ο κατηγορούμενος εξαργύρωνε επιταγές για καλούς πελάτες του πρατηρίου και τους έδιδε μετρητά. Γι' αυτό το ζήτημα δε ρωτήθηκε ο παραπονούμενος για να τοποθετηθεί, όμως ο ΜΚ5 ανέφερε ότι κάτι τέτοιο δεν επιτρεπόταν να το κάνει ο κατηγορούμενος και εάν χρησιμοποιούσε τέτοιες πρακτικές ήταν με δική του ευθύνη εν αγνοία του παραπονούμενου. Μόνο μία τέτοια περίπτωση φαίνεται να υπάρχει με την έγκριση του ιδιοκτήτη (βλ. τεκμήριο 27, κατάθεση τράπεζας ημερομηνίες 14.12.2009) και σε εκείνη την περίπτωση υπάρχει επεξηγηματικό σημείωμα από τον παραπονούμενο ότι ο πελάτης έδωσε επιταγή €1.400 για να πληρώσει τον λογαριασμό του, του δόθηκε το ποσό των €400 και τα υπόλοιπα €1.000 πιστώθηκαν έναντι του λογαριασμού του. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις δεν υπάρχει ανάλογο επεξηγηματικό σημείωμα. Ο ΜΚ5, εξήγησε ότι το ταμείο του πρατηρίου καταγράφει όλες τις εισπράξεις που αφορούν πωλήσεις βενζίνης αυτόματα και χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση. Έχει εγκατασταθεί λογισμικό σύστημα το οποίο ενώνει το ταμείο με όλες τις αντλίες πετρελαίου. Μόλις ενεργοποιηθεί μία αντλία, αμέσως καταγράφεται το ποσό της πώλησης και είσπραξης στο ταμείο. Στο τέλος της ημέρας τυπώνεται αυτόματα ταμειακή κατάσταση που δείχνει το ποσό που έχει εισπραχθεί σε μετρητά. Όλο το ποσό έπρεπε να το καταθέσει στη τράπεζα ο κατηγορούμενος την επόμενη ημέρα ώστε να συνάδει το ποσό της ημερήσιας είσπραξης με το ποσό της ημερήσιας κατάθεσης. Ο ΜΚ5 υπέδειξε απτά παραδείγματα όπου ο κατηγορούμενος δεν έκανε την κατάθεση την ίδια ημέρα αλλά μέρες μετά. Η μαρτυρία του συγκλίνει και με τη μαρτυρία του ΜΚ
29. Με διάφορα τεχνάσματα τέτοιου τύπου ο κατηγορούμενους προσπάθησε να αποκρύψει ότι έπαιρνε χρήματα από το ταμείο, αλλά ο λογαριασμός του πρατηρίου στη τράπεζα παρουσίαζε αδικαιολόγητα ελλείμματα ενώ το πρατήριο παρουσίαζε σημαντικά κέρδη από τις εισπράξεις. Είναι αυτό το γεγονός που κέντρισε την προσοχή του ΜΚ3 και του ΜΚ5, ότι κάτι δεν πήγαινε καλά στο πρατήριο και άρχισε έρευνα. Αυτό το έλλειμμα αφορά το ποσό των €47.
30. Ο κατηγορούμενος έχει αναγνωρίσει αυτό το χρέος αφού έχει καταβάλει ένα ποσό γύρω στις €16.000 έναντι αυτού του ποσού εκ των υστέρων και αφού έγινε γνωστό το έλλειμμα στον παραπονούμενο. Στη συνέχεια ο ΜΚ5 για να τεκμηριώσει τα έλλειμμα του πρατηρίου, τόσο εκείνο που αφορά τις ημερήσιες εισπράξεις του ταμείου όσο και τα άλλα ελλείμματα που είναι το αντικείμενο του τεκμηρίου 22, κατέθεσε σωρεία υποστηρικτικών εγγράφων σε 24 box-file, τεκμήρια 23 μέχρι
31. Εξήγησε ότι οι συνολικές χρεώσεις του πρατηρίου για την επίδικη περίοδο ανέρχονται στο ποσό των €332.
32. Δηλαδή, το άθροισμα όλων των πωλήσεων του ταμείου γι' αυτή την περίοδο είναι το ποσό των €332.792 και από το λογισμικό σύστημα μπόρεσε να τυπώσει αναλυτική κατάσταση που να επιβεβαιώνει αυτό το ποσό . Τα τεκμήριο 27 και 37, αφορούν έγγραφα από εισπράξεις πελατών χρεωστών του πρατηρίου που είχαν αγοράσει από το πρατήριο έναντι πίστωσης. Τα έγγραφα δείχνουν την πληρωμή του πελάτη και επίσης την κατάθεση αυτής της πληρωμής στον τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας με καθαρή ένδειξη ότι η συγκεκριμένη κατάθεση αφορά πληρωμή του συγκεκριμένου πελάτη. Τα τεκμήρια 26, 38, 46, 44, 42 και 45, περιέχουν έγγραφα τιμολόγια προμηθευτών και πληρωμές προμηθευτών του πρατηρίου κατά τη συγκεκριμένη περίοδο. Αυτά τα έξοδα πληρώνονταν από τον τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας αλλά και από το ταμείο του πρατηρίου. Δεν εξήγησε σε τι ποσοστό έγινε η πληρωμή ή από το λογαριασμό ή του ταμείου, αλλά εξήγησε ότι αυτό το ποσό αφαιρείται από το κέρδος του πρατηρίου. Εξήγησε ότι τύπωσε από το λογισμικό σύστημα του πρατηρίου τις περίπου 20.000 χρεώσεις τιμολογίων του πρατηρίου. Παραδέχθηκε ότι είναι δυνατόν κάποιες χρεώσεις να καταχωρήθηκαν λανθασμένα, αλλά εάν υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις είναι για πολύ μικρό ποσό και δεν επηρεάζουν ουσιαστικά το έλλειμμα και δε φαίνεται να αλλοιώνει τη γενική εικόνα που διαπίστωσε κατά τη διαδικασία εσωτερικού ελέγχου ότι υπάρχει τεράστιο έλλειμμα μεταξύ των εσόδων του πρατηρίου και αυτά που κατατίθεντο στον τραπεζικό λογαριασμό της τράπεζας. Η έκθεση που ετοίμασε και παρέδωσε στην αστυνομία, τεκμήριο 14, δεν ετοιμάσθηκε για σκοπούς απόδειξης της ποινικής υπόθεσης αλλά για σκοπούς εσωτερικού ελέγχου. Η εταιρεία του ΜΚ5 ανέλαβε τα βιβλία της εταιρείας AL Services Station Ltd και σκοπός του ήταν να τα κλείσει για τα έτη 2007 μέχρι
33. Ο παραπονούμενους του έστειλε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία για να πραγματοποιήσει τον εσωτερικό έλεγχο και να κλείσει τα βιβλία. Μέχρι το Νοέμβριο 2009, είχε επικαιροποιήσει το σύστημα και προέβηκε σε καταχωρήσεις στο λογισμικό σύστημα μέχρι το δεύτερο τρίμηνο του
34. Έπειτα έπαιρνε τα στοιχεία συχνά και τακτικά και περνούσε αμέσως τα στοιχεία. Μέσα στο Νοέμβριο του 2009, ο παραπονούμενος είχε προσέξει ότι ενώ το πρατήριο έκανε αρκετές πωλήσεις, αυτό δεν ανταποκρινόταν με τις καταθέσεις στην τράπεζα. Αυτό το έλλειμμα διογκώθηκε τους επόμενους μήνες και μέχρι τον Δεκέμβριο 2009, ο ΜΚ5 υπολόγιζε ότι ήταν γύρω στις €120.
35. Τότε, ο παραπονούμενος φώναξε τον κατηγορούμενο σε σύσκεψη. Ο κατηγορούμενος δεν αρνήθηκε ότι υπήρχε πρόβλημα αλλά απεναντίας ζητούσε συνεχώς συγγνώμη. Ανέφερε ότι είχε χάσει το ποσό των €16.000 και ανέλαβε να επιστρέψει το ποσό και για το υπόλοιπο ποσό δεσμεύθηκε να βρει επιπρόσθετα στοιχεία. Σημειώνεται ότι ενώ ο κατηγορούμενος ανέλαβε την ευθύνη να πληρώσει τις €16.000, ουδέποτε προσέγγισε τον παραπονούμενο όταν έχασε αυτά τα χρήματα και να του υποσχεθεί να τα επιστρέψει. Ο ΜΚ5 ανέφερε ότι έκτοτε ο κατηγορούμενος τον προσέγγισε για να του παρουσιάσει διάφορα στοιχεία αλλά αυτά τα στοιχεία δεν ήταν τέτοια για να αλλάξει την εικόνα των πραγμάτων ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Το τεκμήριο 45, αφορά τιμολόγια που εξέδωσε άλλο πρατήριο το οποίο τροφοδοτούσε πετρέλαιο θέρμανσης σε πελάτες του επίδικου πρατηρίου, μετά από παραγγελία που έγινε μέσω του πρατηρίου. Η πληρωμή γι' αυτό το πετρέλαιο γινόταν απευθείας στο επίδικο πρατήριο και τα έγγραφα αυτά είναι στο τεκμήριο
36. Όταν μελετήθηκαν αυτά τα τιμολόγια σε συνδυασμό με πληρωμές, ο ΜΚ5 διαπίστωσε ότι έπρεπε ο κατηγορούμενος να αποδώσει ακόμη περίπου €33.
37. Ενσωμάτωσε αυτή τη μελέτη σε αναλυτική κατάσταση που δείχνει ότι ο κατηγορούμενος είχε εισπράξει περισσότερα χρήματα γι' αυτές τις πωλήσεις απ' ότι είχε καταθέσει στον τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας. Στο τεκμήριο 47, καταγράφονται αναλυτικά τα τιμολόγια και δελτία παραλαβής πετρελαίου θέρμανσης. Το τεκμήριο 47 δείχνει διαφορά ύψος €2.862, σε σχέση με την αρχική του εκτίμηση που έγινε στο τεκμήριο
38. Όμως αυτή η διαφορά δεν επηρεάζει τη γενική εικόνα των πραγμάτων ότι ο κατηγορούμενος συστηματικά δεν καταχωρούσε στο σύστημα εισπράξεις από πώληση πετρελαίου θέρμανση σε πελάτες. Ο ΜΚ5 είπε ότι ήταν εξαιρετικά δύσκολο αυτή η κατάσταση να είναι απόλυτα ορθή, επειδή αφορά 20.000 και πλέον καταχωρήσεις. Αλλά έστω και να υπάρχουν λίγες περιπτώσεις όπου ένα τιμολόγιο περάστηκε στον εσωτερικό έλεγχο δύο φορές ή σε λάθος σημείο, αυτό δεν αλλοιώνει τη συντριπτική εικόνα που παρουσιάζεται από τα δελτία παραλαβής πετρελαίου θέρμανσης, τα οποία δεν καταχωρήθηκαν ως πωλήσεις του πρατηρίου και ως συνέπεια να μην κατατεθούν τα χρήματα από αυτές τις πωλήσεις στην τράπεζα. Ο τραπεζικός λογαριασμός της εταιρείας είναι καθρέπτης για την ορθότητα των καταχωρήσεων, διότι αυτά που φαίνονται καταχωρημένα στο λογισμικό σύστημα πρέπει απαραίτητα να εμφανίζονται και ως καταχωρήσεις καταθέσεων στον τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας. Ο ΜΚ5 αντεξετάσθηκε λεπτομερώς σε σχέση με συγκεκριμένες καταχωρήσεις στο τεκμήριο
39. Έχω πεισθεί ότι τα όσα κατέγραψε στο τεκμήριο 47 είναι ως αποτέλεσμα προσεκτικού ελέγχου των υποστηρικτικών εγγράφων που είναι καταχωρημένο στο box-file. Δεν υπήρχε καμία προσπάθεια του ΜΚ5 να διογκώσει το έλλειμμα ή να προβεί στο διαγνωστικό έλεγχο των στοιχείων με κάποια προκατάληψη. Ετοίμασε τον κατάλογο, αφού προηγουμένως έκανε λεπτομερή έλεγχο όλων των στοιχείων και το τελικό αποτέλεσμα των συμπερασμάτων του εξασφαλίσθηκε με επιστημονικό τρόπο και όχι με εικασίες. Το σημαντικό είναι ότι συντριπτικό μέρος αυτών των εισπράξεων ουδέποτε κατέληξαν στον τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας. Σε σχέση με συναλλαγές που έγιναν με τη χρήση πιστωτικών καρτών, ο ΜΚ5 απέκλεισε το ενδεχόμενο να έγινε οποιοδήποτε λάθος, διότι αυτές οι συναλλαγές περνούν αυτόματα μέσω της JCC και τότε η JCC είναι υπόχρεα να αποδώσει αυτό το ποσό στην εταιρεία απευθείας. Όσοι πλήρωναν με πιστωτικές κάρτες τις οφειλές τους στο πρατήριο, ελέχθησαν και πιστώθηκαν ορθά οι λογαριασμοί τους. Ο ΜΚ5 αντεξετάσθηκε σε σχέση με τις καταχωρήσεις του τεκμηρίου 39, που αφορούν πληρωμές προς το πρατήριο με πιστωτική κάρτα. Ανέφερε ότι αυτές οι καταχωρήσεις ελέχθησαν ένα προς ένα και διαπίστωσε ότι αυτές οι πληρωμές είχαν περασθεί δεόντως. Εκεί όπου η πληρωμή αφορά λογαριασμό χρεώστη πελάτη αυτό έχει ελεγχθεί και ο πελάτης στη μερίδα του έχει πιστωθεί. Σε κάποιες περιπτώσεις όπου μια πίστωση περάστηκε δύο φορές, για λογιστικούς λόγους και εξαιτίας αδυναμίας του παλαιού λογισμικού συστήματος. Αυτό το ποσό αφαιρέθηκε από το έλλειμμα του κατηγορούμενου. Για τις αγορές από την εταιρεία ΕΚΟ, θέση της υπεράσπισης ήταν ότι ο παραπονούμενος έπαιρνε χρήματα προσωπικά υπό μορφή προμήθειας, επί παραδείγματι για πωλήσεις που έγιναν με πιστωτική κάρτα. Ο ΜΚ5 εξήγησε ότι ήταν απαίτηση της εταιρείας όπως όλα τα τιμολόγια αγορών να βγαίνουν επ' ονόματι του παραπονούμενου και όχι στο όνομα της εταιρείας. Έτσι οι πληρωμές για προμήθεια ή άλλα credit notes της εταιρείας αναγκαστικά γίνονταν στο όνομα του παραπονούμενου. Σε τέτοιες περιπτώσεις εκδίδετο επιταγή η οποία όμως καταχωρείτο στον λογαριασμό της εταιρείας. Ο ΜΚ5 αναφέρθηκε σε παράδειγμα και απέδειξε με βάση έγγραφα στα τεκμήριο 43 και 26, ότι πράγματι αυτές οι πιστώσεις γίνονταν προς όφελος της εταιρείας ανεξάρτητα εάν οι πληρωμές είχαν γίνει στο όνομα του παραπονούμενου. Σημειώνεται η αλλοπρόσαλλη θέση της υπεράσπισης επειδή ο παραπονούμενος ουδέποτε ρωτήθηκε γι' αυτό το ζήτημα για να τοποθετηθεί. Ο ΜΚ5 ανέφερε ότι περίπου δύο μήνες προτού αποχωρήσει από την εταιρεία ο κατηγορούμενος, είχε ζητήσει να μεσολαβήσει ο ΜΚ5 για να πείσει τον παραπονούμενο οι καταθέσεις στην τράπεζα να πραγματοποιούνται από τρίτο άτομο ώστε να μην υπάρχει πρόβλημα. Η ουσία του εκτενούς λογιστικού ελέγχου του ΜΚ5 ήταν ότι διαπίστωσε ότι ο τραπεζικός λογαριασμός της εταιρείας συμφιλιώνεται με τις πιστώσεις της εταιρείας για την περίοδο 1.1.2009 μέχρι 30.6.2010 και δε βρέθηκε ποσό στις πιστώσεις της εταιρείας που δεν ξέρει ο ΜΚ5 από πού προήρθαν. Δηλαδή, ανίχνευσε την προέλευση των χρημάτων αυτών των χιλιάδων καταχωρήσεων και διαπίστωσε ποια ήταν η προέλευση των χρημάτων και σε ποια μερίδα κατέληξαν. Ήταν αδύνατον αυτό να γίνει χωρίς κάποιες παραδοχές, όπως επί παραδείγματι για το mark-up του κέρδους στο mini market, όμως ακόμη και να υπάρχουν κάποια λάθη στις καταχωρήσεις, που δεν είναι πολλά, με κανένα τρόπο δεν αλλοιώνουν τη γενική εικόνα ότι λείπουν δεκάδες χιλιάδες ευρώ. O MK6, Λοΐζος Χριστοφή, είναι αδελφός του παραπονούμενου και κατά το επίδικο διάστημα 1.1.09 μέχρι 30.6.10, εργαζόταν ως κλητήρας για την εταιρεία και, μεταξύ άλλων, μέσα στα καθήκοντα του ήταν να μεταφέρει χρήματα από το πρατήριο που ήταν διευθυντής για να καταθέσει αυτά τα χρήματα στην τράπεζα. Η υπεράσπιση υπέδειξε στο μάρτυρα την υπογραφή καταθέτη επί εντύπων καταθέσεων και αυτός, στο βαθμό που μπορούσε επειδή δεν βλέπει καλά, αναγνώρισε την υπογραφή του στο κάτω μέρος των εντύπων ως το πρόσωπο που πραγματοποίησε την κατάθεση. Θεωρώ ότι είπε την αλήθεια και αποκλείεται να είναι το πρόσωπο που ευθύνεται για το τεράστιο έλλειμμα μεταξύ των πιστώσεων της εταιρείας και το ποσό χρημάτων που πράγματι κατατέθηκε στον τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας. Η υπεράσπιση δεν υπέβαλε θέση στον ΜΚ6 ότι αυτός έκλεβε τα χρήματα, παρά το γεγονός ότι η υπεράσπιση άφησε να νοηθεί ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα κατά το στάδιο των αγορεύσεων. Αυτό θα ήταν δύσκολο, διότι ο ΜΚ6 παραλάμβανε φάκελο από τον κατηγορούμενο που έγραφε ακριβώς το ποσό χρημάτων μέσα στον φάκελο. Αυτός ο φάκελος πήγαινε στην τράπεζα και εάν η ταμίας διαπίστωνε ότι το ποσό χρημάτων ήταν λιγότερο από το ποσό επί του φακέλου, έπαιρνε τον κατηγορούμενο τηλέφωνο για να εξηγηθεί. Εξάλλου, δεν ήταν αυτός ο τρόπος που γινόταν η κλοπή των χρημάτων. Υπήρχαν ψευδείς καταχωρήσεις (βλ. τεκμήριο 2-1 μέχρι 2-35), που δείχνουν ότι το ποσό που δήλωνε ο κατηγορούμενος στο χειρόγραφο δεν συμφωνούσε με το ποσό του ταμείου. Το έλλειμμα στον τραπεζικό λογαριασμό δεν δημιουργήθηκε επειδή πρόσωπο που μετέφερε τα χρήματα δεν τα κατέθεσε. Δεν δημιουργήθηκε επειδή ο ΜΚ6 ή άλλος έκλεψε χρήματα από το φάκελο που ετοίμασε ο κατηγορούμενος για κατάθεση των χρημάτων της ημέρας. Ο κατηγορούμενος δεν δήλωνε το ορθό ποσό χρημάτων για κατάθεση και γι' αυτό δεν κατέληξαν στην τράπεζα τα χρήματα από εισπράξεις του πρατηρίου. Ο ΜΚ7, Λοΐζος Μαυρομμάτης, πελάτης του κατηγορούμενου στο πρατήριο κατά τον επίδικο χρόνο και διευθυντής της εταιρείας L.M. Transport Ltd, αναγνώρισε επιταγές που είχε εκδώσει για να πληρώσει χρέος σε σχέση με πετρέλαιο που είχε αγοράσει, ήτοι τα τεκμήρια 3-1 μέχρι 3-
40. Ο ΜΚ7 ανέφερε ότι κάθε φορά που έβαζε πετρέλαιο υπέγραφε σε καρτέλα χρέους, αλλά ο κατηγορούμενος ουδέποτε του έδωσε αυτή την καρτέλα για να διασταυρώσει αυτά που πλήρωσε σε σχέση με το πραγματικό ποσό που όφειλε στο πρατήριο. Ο κατηγορούμενος δεν ήταν πρόθυμος να του δώσει την καρτέλα και έλεγε πάντοτε ότι θα την κανόνιζε χωρίς όμως ποτέ να το πράξει. Ο λογιστής του είχε προσέξει ότι δεν είχε ούτε αποδείξεις πληρωμής, αλλά και ούτε την καρτέλα για να κάνει έλεγχο τι αγόρασε και τι πλήρωσε. Δέχθηκε ότι σε κάποιες περιπτώσεις πλήρωνε το λογαριασμό του με επιταγή και έβγαζε επιταγή για ελαφρώς μεγαλύτερο ποσό για να πάρει και μετρητά. Ουδέποτε όμως εξέδωσε επιταγή μόνο για μετρητά. Αυτή ήταν μία διευκόλυνση που την έκανε ο κατηγορούμενος για να μην έχει να πάει στην τράπεζα να πάρει μετρητά. Δε γνωρίζει ο ΜΚ7 κατά πόσο ο παραπονούμενος ήταν ενήμερος για τη συγκεκριμένη διευκόλυνση. Σημείωσε ο ΜΚ7, ότι έχει εξαιρετική συνεργασία με τον παραπονούμενο, ΜΚ3 και σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο δεν είχε ποτέ μαζί του πρόβλημα. Επίσης ο ΜΚ7 είδε τον κατηγορούμενο να βάζει και τη σφραγίδα της εταιρείας επί των επιταγών που του παρέδιδε για πληρωμή. Αρκετές από τις επιταγές τεκμήρια 3-1 μέχρι 3-5, βρέθηκαν στο ταμείο του κατηγορούμενου ενώ έπρεπε να είχαν καταχωρηθεί στη μερίδα καρτέλα του ΜΚ7 (βλ. τεκμήριο 18 και τεκμήριο 19). Επομένως, η άρνηση του κατηγορούμενου να δώσει την καρτέλα και άλλα στοιχεία που είχε ζητήσει ο ΜΚ7 για να κάνει έλεγχο δεν είναι σύμπτωση, αλλά προσπάθεια του να παρουσιάσει λογαριασμούς ως ήθελε για να μην γίνει αντιληπτό από κανένα ότι έπαιρνε χρήματα από το ταμείο. Απτή απόδειξη ότι ο κατηγορούμενος αλλοίωνε τα στοιχεία του ταμείου, είναι το γεγονός ότι βρέθηκε επιταγή τεκμήριο 3-4 για το ποσό των €262, που αφορούσε πληρωμή επί πιστώσει πελάτη μέσα στις εισπράξεις του ταμείου για την ημέρα. Ο ΜΚ8, Μιχάλης Μιχαήλ, πελάτης του πρατηρίου, ανέφερε ότι πάντοτε πλήρωνε το λογαριασμό του το τέλος του μήνα. Πλήρωνε το ποσό της οφειλής του με επιταγή και επ' ονόματι της εταιρείας που διαχειριζόταν το πρατήριο, ώστε να κατατεθεί απευθείας στον τραπεζικό λογαριασμό της πιστώτριας εταιρείας. Ήταν κατηγορηματικός ότι ουδέποτε έδωσε επιταγή στον κατηγορούμενο για να την αλλάξει σε μετρητά. Η ΜΚ9, Σύλβια Ιορδανίδου, ήταν υπάλληλος στο πρατήριο προτού προσλάβει ο παραπονούμενος τον κατηγορούμενο. Ο παραπονούμενος είχε απολύσει την ΜΚ
41. Κατά την αντεξέταση, η υπεράσπιση της υπέβαλε τη θέση ότι ο παραπονούμενος την είχε απολύσει και αυτήν λόγω κλοπής, αλλά η ΜΚ9 ήταν διστακτική να απαντήσει την ερώτηση. Τελικά περιορίστηκε στο να πει ότι δε θυμάται τι της λέχθηκε την ημέρα της απόλυσης της. Σημασία όμως έχει ότι ο παραπονούμενος την προσέλαβε εκ νέου τον Απρίλιο 2010, για να βοηθά τον κατηγορούμενο, πράγμα που δείχνει ότι ο παραπονούμενος της είχε εμπιστοσύνη. Η ΜΚ9 εξήγησε ότι όλες οι αγορές καυσίμων καταγράφονταν στο ταμείο, αλλά στην περίπτωση που πρόκειται για αγορά του πελάτη επί πιστώσει έπρεπε ο χειριστής του ταμείου να πατήσει ειδικό κουμπί. Σε τέτοια περίπτωση το λογισμικό σύστημα του ταμείου κατέγραφε το ποσό στη μερίδα του συγκεκριμένου πελάτη. Κατά την αντεξέταση η ΜΚ9 αποδέχθηκε ότι στην περίπτωση που κάποιος περνούσε συναλλαγή επί πιστώσει στο ταμείο ως μετρητά, θα υπήρχε έλλειμμα στο ταμείο στο τέλος της ημέρας. Όμως αυτό δε βοηθά τη θέση του κατηγορούμενου, αφού η επιλογή για το είδος της αγοράς με μετρητά ή επί πιστώσει γινόταν με ανθρώπινη επέμβαση, δηλαδή το πάτημα κουμπιού στο ταμείο. Αυτό σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος μπορούσε να πατήσει το κουμπί επί πιστώσει και να εισπράξει μετρητά και με αυτό τον τρόπο μπορούσε να κλέβει από το ταμείο χωρίς δυσκολία ή και να μην το περάσει καθόλου ως συναλλαγή. Αυτό είναι και εξήγηση γιατί κάποιοι πελάτες είχαν φουσκωμένα υπόλοιπα και ο κατηγορούμενος παρουσίαζε ανύπαρκτες συναλλαγές για καύσιμα. Επίσης, εξίσου ενοχοποιητικό στοιχείο είναι το γεγονός ότι η ΜΚ9 ζήτησε όλες τις κάρτες πελατών επί πιστώσει από τον κατηγορούμενο κατόπιν διαταγής του παραπονούμενου, αλλά αυτός δεν τις παρέδωσε. Έδωσε διάφορες δικαιολογίες γι' αυτή του την άρνηση και η ΜΚ9 ανέφερε ότι αυτό έγινε τον Μάιο 2010, αλλά μέχρι τον Αύγουστο που ο κατηγορούμενος αποχώρησε δεν της είχε δώσει μεγάλο μέρος αυτών των καρτών. Αυτή η συμπεριφορά από μόνη της δεν οδηγεί σε κανένα απτό και βέβαιο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος έκλεβε. Αλλά εάν αξιολογηθεί η συμπεριφορά του να αρνείται να δώσει τις κάρτες στην ΜΚ9 και να της τις δίδει λίγες - λίγες σταδιακά ή καθόλου, αυτό είναι επιπρόσθετο γεγονός μέσα στο όλο πλέγμα των γεγονότων που δημιουργεί μία συντριπτική εικόνα ότι ο κατηγορούμενος μαγείρευε τα οικονομικά στοιχεία του πρατηρίου. Η υπεράσπιση προσπάθησε με τη γραμμή αντεξέτασης να αναδείξει την πιθανότητα η ΜΚ9 να ευθύνεται για την κλοπή επειδή έκανε και αυτή καταθέσεις. Όμως αυτό δεν μπορεί να ευσταθεί. Πρώτον, δεν ήταν εκεί παρά μόνο μετά τον Απρίλιο 2010 και δεύτερον η κλοπή δεν έγινε από το πρόσωπο που έκανε κατάθεση στην τράπεζα, αλλά από πρόσωπο που αλλοίωνε τα στοιχεία για το ποσό σε μετρητά που έπρεπε να κατατεθεί στην τράπεζα κάθε μέρα. Αυτά τα συμπλήρωνε, τα ετοίμαζε και τα παρέδιδε μόνο ο κατηγορούμενος. Ο ΜΚ10, Δημήτρης Γαβριηλίδης, ήταν πελάτης του πρατηρίου και θα πρέπει να θεωρείται ανεξάρτητος μάρτυρας, διότι δεν έχει κανένα λόγο να πει ψέματα. Ανέφερε ότι μήνα με το μήνα είδε το λογαριασμό καυσίμων να διογκώνεται αδικαιολόγητα, χωρίς να έχει κάνει αντίστοιχες αγορές που δικαιολογούν τα ποσά που του χρέωνε ο κατηγορούμενος. Μετά τον τέταρτο μήνα, το πρόβλημα έγινε πιο έντονο και ο κατηγορούμενος του παρουσίασε και ένα λογαριασμό ύψους €1.
42. Τότε ο ΜΚ10 αντιλήφθηκε ότι ο κατηγορούμενος τον εξαπατούσε και το ανέφερε στον παραπονούμενο. Δεν μπορούσε να θυμηθεί κάθε λεπτομέρεια της αστυνομικής ανάκρισης, αλλά θυμάται καλά ότι είχε δει τη μερίδα πελατών του. Αυτή περιείχε ανύπαρκτες χρεώσεις. Χαρακτηριστικά ανέφερε ότι είχε χρεωθεί για αγορά καυσίμων diesel, ενώ κανένα από τα αυτοκίνητα του δεν λειτουργεί με diesel. Εξήγησε ότι ο κατηγορούμενος δεν του έδωσε ποτέ απόδειξη για κάθε αγορά και όταν ρώτησε τον κατηγορούμενο για την απόκλιση του λογαριασμού, ο κατηγορούμενος τον αφόπλισε λέγοντας του ότι δεν έχει χρόνο και ότι ο ίδιος έκανε λάθος. Αυτή η συμπεριφορά δε θα ήταν τόσο ενοχοποιητική για τον κατηγορούμενο εάν διαπιστώνετο πρόβλημα με μόνο ένα πελάτη. Αλλά κρινόμενη αυτή η συμπεριφορά μέσα στο σύνολο της αξιόπιστης μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής, είναι ισχυρό τεκμήριο ότι συστηματικά αλλοίωνε στοιχεία για να μην φανούν οι πραγματικές εισπράξεις του πρατηρίου. Ο κατηγορούμενος κατά την ένορκη του μαρτυρία προέβη σε αρκετούς ανυπόστατους ισχυρισμούς για λόγους εντυπωσιασμού. Ανέφερε επί παραδείγματι ότι ο παραπονούμενος έπαιρνε τιμολόγια της ΕΚΟ με τα οποία αγόραζε καύσιμα στο όνομα του, αντί στο όνομα της εταιρείας και μετά έπαιρνε τα χρήματα από το πρατήριο, με αποτέλεσμα να διογκώνεται το έλλειμμα. Ο ισχυρισμός είναι ανυπόστατος, διότι λέχθηκε από τον ΜΚ5 ότι αυτή ήταν επιθυμία της ΕΚΟ και όχι του παραπονούμενου. Η αγορά των καυσίμων έγινε για να λειτουργεί το πρατήριο και όχι για να πλουτίσει προσωπικά ο παραπονούμενος. Ο ΜΚ5 είχε εξηγήσει ότι οι πιστώσεις γίνονταν πάντοτε προς όφελος της εταιρείας και όχι του παραπονούμενου, ανεξάρτητα εάν τα τιμολόγια εκδίδονταν στο όνομα του προσωπικά και έτσι δεν είναι αλήθεια ότι μειώνονταν τα κέρδη του πρατηρίου. Ανέφερε ότι δεν δήλωνε ο παραπονούμενος τα πραγματικά εισοδήματα του στις κοινωνικές ασφαλίσεις. Επίσης ανέφερε ότι ήταν ανέντιμος επιχειρηματίας που έκρυβε εισοδήματα από το Φ.Π.Α. και εργοδοτούσε παράνομους εργάτες. Όμως, ο ίδιος ουδέποτε παραπονέθηκε για τις ανέντιμες πρακτικές του εργοδότη του ή είχε ηθικά διλήμματα να εργάζεται για τέτοιο εργοδότη. Τουναντίον, αντί να βρει τον τρόπο να διακόψει την επαγγελματική του σχέση με ένα ανέντιμο επιχειρηματία, ζητήσει όπως εργοδοτήσει και τη σύζυγο του, πρώην κατηγορούμενη
43. Επομένως, οι ατεκμηρίωτοι ισχυρισμοί του κατηγορούμενου για παρανομίες που διέπραξε ο παραπονούμενος, που έγιναν σε χρόνο με την απόλυση του και δίωξη του για κλοπή, δεν μπορούν να ληφθούν σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο. Ήταν θέση του, ότι το πρατήριο δεν πήγαινε καθόλου καλά πριν αναλάβει ο ίδιος τη διαχείριση του. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι το πρατήριο έκανε κέρδη μόνο μετά που ανέλαβε ο ίδιος, διότι προηγουμένως υπήρχε κακή διαχείριση στο πρατήριο. Αυτή η θέση είναι αντίθετη με τη θέση ότι αδικαιολόγητα ο παραπονούμενος απέλυσε άλλα πρόσωπα πριν από εκείνον για κακοδιαχείριση του πρατηρίου. Δεν μπορεί να ήταν ανήθική ή λανθασμένη η απόφαση του παραπονούμενου να απολύσει αυτά τα πρόσωπα στο παρελθόν, εάν δεν έκαναν καλά την δουλειά τους. Είναι αντιφατική και αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά ο κατηγορούμενος να καυχιέται ότι είναι ο μόνος που διαχειρίσθηκε σωστά το πρατήριο και παράλληλα να κατηγορεί τον παραπονούμενο ότι απέλυσε τους προκατόχους του αδικαιολόγητα. Ήταν θέση του, ότι ο παραπονούμενος σκόπιμα δεν παρουσίασε τις καρτέλες πελατών για να φανεί ότι χρέωνε και πίστωνε ορθά τους πελάτες ή ότι η αστυνομία δεν έκανε σωστά την δουλειά της, επειδή παρά τις υποδείξεις του δεν παρέλαβαν τις πρωτότυπες καρτέλες πελατών. Όμως ο κατηγορούμενος δεν αντέκρουσε τη θέση της ΜΚ9 ότι ζητούσε από εκείνον επανειλημμένα να της παραδώσει τις καρτέλες και αυτός δεν της τις παρέδιδε. Το Μάιο του 2010, η ΜΚ9 δεν είχε στην κατοχή της μεγάλο αριθμό καρτελών και παρόλο τούτο ο κατηγορούμενος αρνείτο με διάφορες προφάσεις να της τις παραδώσει. Για να αποπροσανατολίσει το Δικαστήριο από την ουσία της υπόθεσης, ήτοι ότι υπήρχε έλλειμμα που συγκαλυπτόταν εξαιτίας ψευδών στοιχείων και καταχωρήσεων που παρουσίαζε ο κατηγορούμενος στην τράπεζα και στον παραπονούμενο, υπέδειξε τον αδελφό του παραπονούμενου ως το πρόσωπο που έπαιρνε τις καταθέσεις στην τράπεζα και πιθανό ύποπτο για την κλοπή. Όμως ο ΜΚ6 απλά έπαιρνε τις καταθέσεις στην τράπεζα και δεν καθόριζε εκείνος το ποσό που θα κατατίθετο στην τράπεζα. Ο κατηγορούμενος είναι το πρόσωπο που έγραφε στο φάκελο των καταθέσεων το ποσό που έπρεπε να κατατεθεί. Αυτό το ποσό έπρεπε να ταιριάζει με το ποσό στο έντυπο κατάθεσης. Εξάλλου, με βάση τη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, η κλοπή δε γινόταν στο στάδιο της κατάθεσης χρημάτων στην τράπεζα, αλλά προηγουμένως, επειδή ο κατηγορούμενος αλλοίωνε τα στοιχεία με αποτέλεσμα οι πραγματικές εισπράξεις της ημέρας να μην καταγράφονται ορθά στο έντυπο κατάθεσης. Αυτός είχε τον αποκλειστικό έλεγχο του ταμείου και των εισπράξεων της ημέρας . Επίσης, είναι παραπλανητική η δήλωση του ότι ο ΜΚ10, Δημήτρης Γαβριηλίδης, ουδέποτε παραπονέθηκε σε σχέση με ποσό που πλήρωσε στον κατηγορούμενο για τα καύσιμα που είχε αγοράσει ή για το ποσό της βενζίνης που είχε πράγματι αγοράσει από το πρατήριο. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΚ10, αυτός διαμαρτυρήθηκε έντονα στον κατηγορούμενο για την διαφορά, αλλά ο κατηγορούμενος αρνείτο επίμονα να του δείξει τα στοιχεία για τις αγορές του. Όταν αυτές οι διαφορές είχαν φθάσει σε εξωφρενικά ποσά, ο ΜΚ10 αναγκάσθηκε να μιλήσει με τον ιδιοκτήτη του πρατηρίου. Ο κατηγορούμενος σύμφωνα με τη δική του εκδοχή των γεγονότων μπορούσε να περάσει το περιεχόμενο τις καρτέλας στο λογισμικό σύστημα του πρατηρίου. Αυτό και πάλι δείχνει ότι είχε τη δυνατότητα να καταχωρεί και να αλλοιώνει τα στοιχεία, εάν σκοπός του ήταν να συγκαλύψει το έλλειμμα στις εισπράξεις του ταμείου. Παραδέχθηκε ότι επέστρεψε τις €16.492, ως ένδειξη ότι είναι τίμιος άνθρωπος και ότι πληρώνει για τα λάθη του, ακόμη και εάν ευθύνονται άλλοι. Ξεχνά όμως ότι δεν είναι ο ίδιος που κατάγγειλε την κλοπή των €16.492, από άλλους στον παραπονούμενου. Αντιθέτως, αυτό το πράγμα διαπιστώθηκε από τον παραπονούμενο και τους λογιστές του όταν άρχισε ο έλεγχος. Εάν πράγματι γνώριζε ότι κάποιος άλλος έκλεψε τα χρήματα και δεν μίλησε ή δεν κατάγγειλε το γεγονός ως διαχειριστής του πρατηρίου στον ιδιοκτήτη, δείχνει ότι δεν είναι τίμιος άνθρωπος. Είναι γι' αυτό τον λόγο που αυτό το επιχείρημα δεν με πείθει ότι ο κατηγορούμενος είναι τίμιος και αδικημένος «διαχειριστής» του πρατηρίου. Το γεγονός της επιστροφής των χρημάτων δείχνει ότι προσπαθούσε με διάφορους τρόπους και προφάσεις μέχρι την τελευταία στιγμή να συγκαλύψει το γεγονός ότι συστηματικά έκλεβε από τα έσοδα του πρατηρίου. Είναι ορθή η θέση του ΜΚ4 ότι παρόλο που ο κατηγορούμενος επέστρεψε τα χρήματα, εξακολουθεί να είναι κλοπή. Αυτό το ποσό συμπεριλαμβάνεται στο έλλειμμα ανεξαρτήτως εάν το πρόσωπο που κλέβει, αναλογιζόμενος πιθανές συνέπειες από καταγγελία εναντίον του για κλοπή, επιστρέφει τα χρήματα, αφού ανακαλυφθεί η κλοπή. Μεγάλο μέρος της μαρτυρίας του κατηγορούμενου καταπιάνεται αντί με γεγονότα της υπόθεσης, με νομικά επιχειρήματα για σκοπούς εντυπωσιασμού. Καταπιάνεται με την τροποποίηση των λεπτομερειών του αδικήματος και πρόβαλε τη θέση ότι επειδή δεν μπορεί να αποδειχθεί το συγκεκριμένο ποσό του ελλείμματος, σημαίνει ότι δεν αποδεικνύεται το αδίκημα της κλοπής. Όμως με βάση τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου, προκύπτει ότι έπρεπε να γίνει δικανική λογιστική για να εξευρεθεί το έλλειμμα, ακριβώς επειδή ο κατηγορούμενος αλλοίωνε τα στοιχεία των πραγματικών εισπράξεων με διάφορους τρόπους ώστε ανενόχλητα να συνεχίζει να παίρνει χρήματα από τις εισπράξεις του πρατηρίου. Η μαρτυρία του ΜΚ5 έδειξε ότι υπήρχε τρομερή δυσκολία για να ανιχνευθούν όλα τα χρήματα που έλειπαν από τις εισπράξεις του ταμείου. Για κάποια ποσά έπρεπε να γίνει κατά προσέγγιση υπολογισμός, ακριβώς επειδή δεν υπήρχε τρόπος να υπολογισθεί το ακριβές κέρδος επί των πωλήσεων. Όμως η εικόνα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με τις εισπράξεις του πρατηρίου ήταν συντριπτική και θεωρώ ότι η έρευνα των λογιστών ανέδειξε συγκεκριμένες περιπτώσεις όπου ο κατηγορούμενος συγκάλυπτε με ψευδείς στοιχεία και καταχωρήσεις τις πραγματικές εισπράξεις. Αυτή είναι ισχυρή μαρτυρία ότι έκλεβε από τα έσοδα του πρατηρίου. Εξάλλου, η παρούσα δεν είναι αγωγή όπου η απώλεια του κάθε ποσού πρέπει να αποδειχθεί για σκοπούς αποζημίωσης. Το ίδιο ισχύει για το νομικό του επιχείρημα για το τεκμήριο
44. Το τεκμήριο 15 περιέχει παραδοχή του κατηγορούμενου ότι υπήρχαν ατασθαλίες στο πρατήριο και ότι οφείλετο από τον ίδιο συγκεκριμένο ποσό για πληρωμή. Για σκοπούς διαπίστωσης της ποινικής ευθύνης, δεν είχε σημασία εάν το τεκμήριο 15 δεν πληρεί τις προϋποθέσεις για να συνιστά έγκυρη συμφωνία αποπληρωμής του οφειλόμενου ποσού. Σημασία έχει ότι το τεκμήριο 15 είναι άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου ότι αυτός ευθύνεται για την κλοπή. Οι θέσεις του σε σχέση με το τεκμήριο 15 είναι αλλοπρόσαλλες. Από τη μία ισχυρίσθηκε ότι είχε υπογράψει μία παρόμοια συμφωνία για άλλο ποσό και από την άλλη ότι το όλο έγγραφο ήταν πλήρως κατασκευασμένο. Ουδέποτε υπέβαλε στον παραπονούμενο κατά την αντεξέταση ότι είχε υπογράψει άλλο έγγραφο με εντελώς διαφορετικό περιεχόμενο αρχές Δεκεμβρίου. Δεν ανέφερε στο Δικαστήριο τι ακριβώς περιείχε αυτό το υποτιθέμενο έγγραφο και ούτε παρουσίασε αντίγραφο του για να πεισθεί το Δικαστήριο ότι το τεκμήριο 15 πρόκειται για πλαστογραφία. Κατά την αντεξέταση αποκαλύφθηκαν τα κενά της εκδοχής του, αλλά και οι αντιφάσεις των ισχυρισμών του. Σε διάφορα σημεία της μαρτυρίας του, αναφέρει ότι ο λόγος που εργοδοτήθηκε η σύζυγος του ήταν οι ανάγκες λειτουργίας του σταθμού επειδή απολύθηκε η προηγούμενη υπάλληλος, Σύλβια. Δε δέχθηκε ότι ήταν εκείνος που διέβαλε τη Σύλβια με αποτέλεσμα ο παραπονούμενος να πεισθεί ότι η Σύλβια ήταν ανέντιμη. Εκείνο που είναι βέβαιο είναι ότι ο κατηγορούμενος ήταν γνώστης των καταθέσεων - εισπράξεων του ταμείου της ημέρας. Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε στις αστυνομικές καταθέσεις που του λήφθηκαν (τεκμήρια 4 και 5), ότι έβλεπε τι είχε κατατεθεί στην τράπεζα από τις εισπράξεις της ημέρας. Μόνο αυτός είχε την γνώση ότι η Σύλβια δεν πραγματοποίησε την κατάθεση, επομένως αυτός ενημέρωσε τον κατηγορούμενο ως μέρος της προσπάθειας του να τη διαβάλει και να την απομακρύνει από το πρατήριο. Δεν ήταν πειστικός ότι δεν είχε κανένα όφελος ή συμμετοχή στην απόλυση της Σύλβιας. Τα όσα αναφέρονται στο τεκμήριο 57, δεν έχουν σχέση και έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τους ισχυρισμούς που προέβαλε στην αστυνομία κατά την ανάκριση σε τρεις ξεχωριστές ημερομηνίες, ήτοι τα τεκμήρια 4, 5 και
45. Έδωσε εξήγηση για το ότι είπε κάτι εντελώς διαφορετικό. Επειδή δεν είχε υπόψη του όλα τα έγγραφα. Αυτή η εξήγηση δεν ευσταθεί, διότι τότε θα ζητούσε χρόνο για να συμβουλευθεί τα έγγραφα και μετά θα απαντούσε. Κατά την αστυνομική ανάκριση αυθόρμητα απαντούσε στις ερωτήσεις και εκεί που δεν είχε απάντηση επικαλείτο το δικαίωμα της σιωπής. Επιπρόσθετα, κατά τη δεύτερη ανάκριση, ήτοι κατά τη λήψη του τεκμηρίου 5, του υποδείχθηκαν συγκεκριμένα έγγραφα και έδωσε συγκεκριμένες απαντήσεις για να εξηγήσει το έλλειμμα μεταξύ των εισπράξεων της ημέρας του ταμείου και το ποσό που τελικά κατατέθηκε στην τράπεζα. Σε κανένα σημείο της ανάκρισης δεν είπε ότι θέλει να δει και άλλα έγγραφα προτού τοποθετηθεί. Συνεπώς, η εξήγηση που έδωσε ήταν σκέψη εκ των υστέρων για να δικαιολογήσει το γεγονός ότι στις καταθέσεις του είχε παραδεχθεί ότι προέβη σε συγκεκριμένες περιπτώσεις σε ψευδείς καταχωρήσεις σε σχέση με εισπράξεις και καταθέσεις. Στο τεκμήριο 4, είχε παραδεχθεί ότι αυτός συμπλήρωνε τις καταθέσεις, αυτός συμπλήρωνε τις κάρτες πελατών με τις χρεώσεις και όλα αυτά τα έγγραφα ήταν στην κατοχή του προτού να έχει την υποχρέωση να τα διαβιβάσει στην εταιρεία. Παραδέχθηκε ότι υπήρχε ένα μεγάλο έλλειμμα της τάξης των €16.000, που όπως είπε αφορούσε δύο φακέλους. Παραδέχθηκε επίσης ότι δεν ενημέρωσε τον παραπονούμενο παρά μόνο όταν ανακαλύφθηκε το έλλειμμα. Ουδέποτε έδωσε στοιχεία σε σχέση μ' αυτούς τους δύο φακέλους, δηλαδή από ποιες εισπράξεις προέρχονταν και γιατί οι δύο υποτιθέμενοι φάκελοι χάθηκαν, ούτε έδωσε εξήγηση γιατί θεωρεί τον εαυτό του υπαίτιο στο σημείο που θεωρούσε ότι όφειλε να καλύψει το έλλειμμα. Υπήρχαν περιπτώσεις όπου εισπράξεις της ημέρας ουδέποτε κατατέθηκαν. Προσπάθησε να μεταθέσει την ευθύνη στον αδελφό του παραπονούμενου ο οποίος έπαιρνε τις καταθέσεις. Πάλι η εξήγηση αυτή δεν ήταν πειστική, διότι ουδέποτε ανέφερε τέτοια υποψία στην αστυνομία κατά τη λήψη τριών καταθέσεων και δεύτερον επειδή παραδέχθηκε στην αστυνομική του κατάθεση ότι το έντυπο κατάθεσης της τράπεζας το έπαιρνε δια χειρός για να το συνδέσει με την ταμειακή κατάσταση. Ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε ή κοινοποίησε στον παραπονούμενο για ατασθαλίες ή ψευδείς καταχωρήσεις. Αντιθέτως, εκείνος που είχε τον απόλυτο έλεγχο των εισπράξεων, ειδικά μετά την απόλυση της Σύλβιας, ήταν ο ίδιος και έτσι οι ψευδείς καταχωρήσεις που έγιναν με τις χρεώσεις πελατών, με τις καταθέσεις και τις εισπράξεις του ταμείου μόνο εκείνος θα μπορούσε να γνωρίζει, να τις εντοπίσει και βέβαια να τις κάνει. Ο αδελφός του παραπονούμενου δε θα μπορούσε να ξέρει ποια χρήματα αφορούσαν εισπράξεις του ταμείου και ποιες ήταν οι χρεώσεις πελατών για να κάνει τις ψευδείς προσαρμογές για να συγκαλυφθεί η κλοπή. Μόνο ο κατηγορούμενος είχε την γνώση και δυνατότητα να κάνει κάτι τέτοιο και το παραδέχθηκε στην αστυνομία στο τεκμήριο 5, ως και επίσης παραδέχθηκε ότι αυτός συμπλήρωνε τα σχετικά έντυπα προς την εταιρεία με τα οποία τους παραπλανούσε για την πραγματική ταμειακή κατάσταση αρκετών ημερών και νυκτών. Παραδέχθηκε ότι έχασε δύο φακέλους με χρήματα. Ένας λογικός άνθρωπος που είχε χάσει €16.000, θα κρατούσε, από εκείνη την χρονική στιγμή και πέρα, στοιχεία και βιβλία στην εντέλεια προς αποφυγή παρόμοιου συμβάντος. Συνεπώς, δεν είναι πειστικός ότι δεν είχε στοιχεία και δεν κατάλαβε πως προέκυψε το έλλειμμα. Αυτός κρατούσε αυτά τα στοιχεία όταν δημιουργήθηκε ζήτημα από τον Σεπτέμβριο του
46. Αν ήταν αθώος και υποψιαζόταν ότι ο παραπονούμενος του έστηνε παγίδα, το λογικό θα ήταν να κρατά στοιχεία και βιβλία για να προστατεύσει τον εαυτό του. Κατά την αντεξέταση παραδέχθηκε ότι έκανε ψευδείς καταχωρήσεις για να καλύψει ελλείμματα. Συγκεκριμένα, παραδέχθηκε ότι υπήρχε έλλειμμα της τάξης των €15.000, αρχές του 2010 και αυτός χρησιμοποίησε εισπράξεις των €20.000, για να καλυφθεί αυτό το έλλειμμα αντί να το αναφέρει στον παραπονούμενο. Ο ίδιος του ανέφερε ότι λίγο πριν από αυτό ο παραπονούμενος και οι λογιστές είχαν ανακαλύψει έλλειμμα και αυτός είχε αναλάβει να το εντοπίσει για να διορθώσει την κατάσταση. Αντ' αυτού, λίγες μέρες μετά από αυτή την συνάντηση συνέχισε ένα από τα ίδια, δηλαδή να καλύπτει ελλείμματα με εισπράξεις άλλης ημέρας αντί να αντιμετωπίσει το ζήτημα και να το αναφέρει στον εργοδότη του. Απέδωσε φταίξιμο για το έλλειμμα σε πολλούς άλλους, μεταξύ άλλων και κάποιους Ρουμάνους που έχουν εξαφανισθεί. Αυτό το επιχείρημα είναι εξαιρετικά βολικό, διότι πλέον δεν μπορεί να διασταυρωθεί ο ισχυρισμός, εφόσον οι Ρουμάνοι έχουν εξαφανιστεί. Στην κατάθεση του, τεκμήριο 4, ερώτηση 17, ανέφερε ότι δεν προέβη σε καταγγελία για τους Ρουμάνους στην αστυνομία αλλά και ούτε ανέφερε στον παραπονούμενο ότι λείπουν χρήματα και ότι αυτά τα πρόσωπα τα έκλεψαν. Ενόρκως, τρία χρόνια μετά, ανέφερε στο Δικαστήριο ότι έκανε καταγγελία την ίδια ημέρα. Κατά την αντεξέταση και για πρώτη φορά όταν τον βόλευε και για λόγους εντυπωσιασμού, προσέθετε νέους ισχυρισμούς για άλλους που ευθύνονται όπως οι πρώην λογιστές του παραπονούμενου. Αυτοί οι ισχυρισμοί ήταν αόριστοι, ατεκμηρίωτοι και παρέμειναν ισχυρισμοί να πλανώνται μετέωρα μέσα στο όλο πλέγμα της εκδοχής του κατηγορούμενου, χωρίς να συνδέονται με κανέναν τρόπο με τα στοιχεία κα έγγραφα που τέθηκαν ενώπιον μου. Άλλο νομικό επιχείρημα είναι ότι δεν ευσταθεί η κατηγορία, επειδή δεν υπήρχε μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος είναι υπάλληλος της εταιρείας. Βέβαια έχει αγνοήσει το αυτονόητο, ότι δεν ήταν ιδιοκτήτης του πρατηρίου και ότι ως διαχειριστής του πρατηρίου ήταν το πρόσωπο που είχε τον έλεγχο των εισπράξεων του πρατηρίου που έπρεπε να λογοδοτήσει στον εργοδότη του, ανεξάρτητα εάν αυτός ήταν ο παραπονούμενος ή μία εταιρεία που έλεγχε ο παραπονούμενος. Σημασία έχει ότι ο κατηγορούμενος κατέφυγε σε πολλών ειδών τυπικών νομικίστικων επιχειρημάτων για να συγχύσει και να αποπροσανατολίσει από τα γεγονότα που είχαν τεθεί ενώπιον μου και που καταδεικνύουν ότι συστηματικά και έντεχνα αλλοίωνε τα στοιχεία σε σχέση με εισπράξεις για να κλέβει από τον εργοδότη του. Κατά την αντεξέταση θεώρησε ότι αυτό το νομικό σημείο ήταν τόσο σημαντικό που προσπάθησε να δείξει ότι δεν είχε ιδέα για την ύπαρξη της εταιρείας AL Service Station Ltd. Στην συνέχεια, αποδείχθηκε με την κατάθεση του τεκμηρίου 71, ότι αυτή είναι η εταιρεία που τον πλήρωνε και αυτή είναι η εταιρεία που πλήρωσε την προκαταβολή και τις δόσεις μέχρι την απόλυση του για το όχημα που αγόρασε ως υπηρέτης της εταιρείας. Παρά των πιο πάνω διαπιστώσεων, υπήρχε μία παράλογη εμμονή του κατηγορούμενου να δείξει ότι δεν είχε ιδέα για την εταιρεία, διότι νόμιζε ότι αυτό ήταν σπουδαίο νομικό σημείο που θα μπορούσε να τον βοηθήσει στην υπεράσπιση του. Παρά την προσπάθεια του στην κυρίως εξέταση να παρουσιάσει τον παραπονούμενο ως το χειρότερο εργοδότη που έκανε παρανομίες και καταδίωκε όλους τους υπαλλήλους του άδικα, αντεξεταζόμενος παραδέχθηκε ότι υπήρχε αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ τους και ότι ο παραπονούμενος του είχε τυφλή εμπιστοσύνη να διαχειρίζεται αποκλειστικά το πρατήριο. Επέμενε αρχικά ότι ουδέποτε υπέγραψε το τεκμήριο
47. Όταν η κυρία Χατζηκωνσταντή του υπέδειξε ότι όφειλε να ζητήσει όπως οι υπογραφές του στο τεκμήριο 15 εξετασθούν για πλαστογραφία, προσάρμοσε την εκδοχή του. Δηλαδή, δεν αρνήθηκε ότι είναι δική του υπογραφή, αλλά πρόβαλε νέο ισχυρισμό, ότι ο παραπονούμενος άλλαξε το περιεχόμενο του τεκμηρίου
48. Βέβαια, ουδέποτε ανέφερε τι είχε αλλάξει συγκεκριμένα ο παραπονούμενος στο τεκμήριο
49. Δηλαδή δε δεσμεύθηκε σε εκδοχή που θα μπορούσε να διασταυρωθεί και στη συνέχεια να καταρριφθεί με άλλη μαρτυρία. Για τον Γαβριηλίδη προέβαλε μία εντελώς διαφορετική εκδοχή σε σχέση με την κατάθεση του, τεκμήριο
50. Συγκεκριμένα, στο τεκμήριο 6 παραδέχτηκε ότι οι καταχωρήσεις στο ηλεκτρονικό σύστημα ήταν υπερβολικές σε σχέση με τις φορές που ο πελάτης αυτός είχε αγοράσει πετρέλαιο κίνησης από το πρατήριο. Για να εξηγήσει την υπερβολική χρέωση στο σύστημα, ανέφερε ότι το έκανε διότι έδωσε εντολή για χρέωση για το μισθό του, επειδή ο Γαβριηλίδης ήταν υπάλληλος του. Κατηγόρησε τον παραπονούμενο και την αστυνομία ότι δεν προσκόμισαν τις επίδικες κάρτες πελατών που θα απεδείκνυαν ότι δεν είχε προβεί σε ψευδείς χρεώσεις και απέδωσε στους πελάτες όλες τις πληρωμές που είχαν κάνει έναντι του οφειλόμενου ποσού. Δεν υπάρχει καμία απτή απόδειξη ότι αυτές οι κάρτες ήταν στο πρατήριο μετά την απόλυση του. Αντιθέτως, υπάρχει η μαρτυρία της ΜΚ9 και του πελάτη, ΜΚ10, ότι συνέχεια ζητούσαν να δουν τις συγκεκριμένες κάρτες και ότι ο κατηγορούμενος είτε με διάφορες δικαιολογίες και προφάσεις ή και με θυμό δεν αποδέχθηκε να τις δείξει. Αυτά τα έγγραφα ήταν στην κατοχή του και υπό τον απόλυτο έλεγχο του, μέχρι τον Αύγουστο 2010 και έτσι δεν αποκλείεται αυτός να τις εξαφάνισε. Αυτές οι κάρτες θα ήταν πάρα πολύ χρήσιμες για να αποδειχθούν οι ψευδείς καταχωρήσεις και το έλλειμμα του κατηγορούμενου. Ο ΜΚ3 δε θα είχε κανένα λόγο να αποκρύψει αυτές τις κάρτες σκόπιμα. Κατά την αντεξέταση, ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι στο Mini Market Report δε λήφθηκαν υπόψη εμπορεύματα που είχαν αποκτηθεί, όχι για σκοπούς πώλησης αλλά ως είδη καθαρισμού του πρατηρίου. Ανέφερε ότι ήταν σημαντική η αξία αυτών των προϊόντων και έπρεπε η αξία τους και το κέρδος ίσον 50% να αφαιρεθεί από το ποσό του ελλείμματος. Αναφέρθηκε σε 100 τέτοια τιμολόγια, αλλά ουδέποτε πρόσθεσε την αξία αυτών των συγκεκριμένων 100 τιμολογίων που δεν τα προσδιόρισε για να προβάλει με επιτυχία το επιχείρημα ότι εάν αυτό το ποσό αφαιρείτο θα επηρέαζε σημαντικά το έλλειμμα. Όταν κατά την αντεξέταση υποδείχθηκαν αυτά τα σημεία στον ΜΚ5, αφορούσαν ευτελή ποσά που δε θα επηρέαζαν σημαντικά το έλλειμμα που αγγίζει σχεδόν τις €100,
51. Έδωσε μεγάλη έμφαση στο ότι τα εμπορεύματα γκαζιού δεν είχαν υπολογισθεί στα αποθέματα, αλλά και ούτε λήφθηκαν υπόψη αυτές οι πωλήσεις από τον ΜΚ5, επειδή μετά από τον Φεβρουάριο 2010 τα λάδια ήταν καταγραμμένα με τις πωλήσεις καυσίμων κίνησης. Η παρατήρηση του ΜΚ5 επί αυτού του σημείου είναι ότι ο κατηγορούμενος δεν ξεχώριζε στις εισπράξεις της ημέρας, ως όφειλε να κάνει με τις πωλήσεις του γκαζιού. Ο κατηγορούμενος είχε τον απόλυτο έλεγχο της διαχείρισης του πρατηρίου αλλά και του ταμείου βάση του οποίου όλες οι αγορές και πωλήσεις καταγράφονταν. Εκείνο που έκαναν οι ΜΚ4 και ΜΚ5 κατά τον έλεγχο, είναι να αντιπαραβάλουν τα στοιχεία που έδειξε ο κατηγορούμενος με τα υποστηρικτικά έγγραφα. Εκείνο που διαπίστωσαν είναι ότι τίποτε δεν ήταν εντάξει. Υπήρχε συστηματική, επανειλημμένη ψευδή και παραπλανητική καταγραφή των πραγματικών στοιχείων. Είναι γι' αυτό το λόγο που ο ΜΚ5 δεν μπορούσε να προσδιορίσει με ακρίβεια το έλλειμμα από το κατάστημα, επειδή ο κατηγορούμενος, επί παραδείγματι, κατέγραφε τις πωλήσεις λαδιού μαζί με τις πωλήσεις καυσίμων. Ο κατηγορούμενος πρώτη φορά ανέφερε το συγκεκριμένο επιχείρημα αφού η κατηγορούσα αρχή είχε κλείσει την υπόθεση. Την ώρα της ανάκρισης και την ώρα του ελέγχου, ο κατηγορούμενος δε συνεργάστηκε ώστε να υποδείξει στους λογιστές το λάθος, εάν υπήρχε. Εξάλλου, θα ήταν φυσικό ένα λάθος στους υπολογισμούς του ελλείμματος στη συγκεκριμένη πηγή των εσόδων. Μόνο ο κατηγορούμενος θα μπορούσε να πληροφορήσει τον ΜΚ5 για το εύρος και μέγεθος των ψευδών και παραπλανητικών καταχωρήσεων. Εάν είχε κάνει κάτι τέτοιο, ο ΜΚ5 δε θα είχε πρόβλημα να καταλήξει σε συγκεκριμένα ποσά σε σχέση με όλα τα ζητήματα. Όμως, δεν το έκανε διότι αυτές οι ψευδείς και παραπλανητικές καταχωρήσεις είχαν σκοπό την συγκάλυψη του τεράστιου ελλείμματος στα έσοδα προϋπολογισμού του πρατηρίου. Το ορθό ερώτημα και το στοιχείο που αποδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος έκλεβε συστηματικά είναι γιατί δεν καταχωρούσε τις πωλήσεις γκαζιού και τις καταχωρούσε μαζί με εισπράξεις από πετρέλαιο κίνησης. Το τεκμήριο 2-1 μέχρι 2-15, αποδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος αλλοίωνε τα στοιχεία που αφορούσαν τις εισπράξεις του ταμείου της ημέρας, με αποτέλεσμα να μην κατατίθενται στην τράπεζα οι εισπράξεις της ημέρας. Συνεπώς, θεωρώ ότι μπορώ να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος σκόπιμα καταχωρούσε τις πωλήσεις γκαζιού με τις εισπράξεις της ημέρας. Ο κατηγορούμενος δεν ήθελε να υπάρχει διαφάνεια στα οικονομικά δεδομένα του πρατηρίου. Οπότε, είναι πράγματι θρασύτατος όταν προβάλλει το επιχείρημα ότι οι λογιστές που αναγκάστηκαν να κάνουν δικανικό έλεγχο στα βιβλία και έγγραφα, δεν κατόρθωσαν με μαθηματική ακρίβεια να υπολογίσουν το έλλειμμα που οφείλεται σε πωλήσεις γκαζιού. Ο κατηγορούμενος είχε παράπονο ότι δεν είχε υπόψη του τα στοιχεία για το έλλειμμα μεταξύ Αυγούστου 2009 και Νοεμβρίου
52. Όμως, κατά το επίδικο διάστημα είχε πρόσβαση σε όλα τα στοιχεία τα οποία ήταν υπό την κατοχή και υπό τον έλεγχο του. Προτού συμφωνήσει στο έλεγχο θα μπορούσε να ελέγξει τα στοιχεία και να τα αμφισβητήσει. Όταν έδωσε κατάθεση στην αστυνομία δεν επικαλέσθηκε κάτι τέτοιο προτού δώσει απαντήσεις για το τεράστιο έλλειμμα. Το μόνο λογικό συμπέρασμα είναι ότι στα τέλη του 2009 γνώριζε για το έλλειμμα και δεν ήταν ανάγκη να το ελέγξει, αφού αυτός είχε πλήρη γνώση και έλεγχο των στοιχείων. Το έλλειμμα των €47.442, που διαπίστωσε ο ΜΚ4, διαπιστώνεται με βάση τα στοιχεία που παρουσίασε ο κατηγορούμενος σε σχέση με τις ταμειακές εισπράξεις της ημέρας σε αντιπαραβολή με τις καταθέσεις. Η κυρία Χατζηκωνσταντή του υπέβαλε ότι οι καταθέσεις των €4.000, €12.000 και €5.000, χρησιμοποιήθηκαν για να καλυφθεί το έλλειμμα. Ο κατηγορούμενος δεν αρνήθηκε ότι αυτές οι καταθέσεις είχαν πραγματοποιηθεί ως εισηγήθηκε η κατηγορούσα αρχή. To μόνο του παράπονο ήταν ότι τα συγκεκριμένα ποσά σε καταθέσεις ως και επίσης το ποσό των €16.000 που επέστρεψε στον παραπονούμενο σε μετρητά, δεν είχαν πιστωθεί στο έλλειμμα. Δέχθηκε, εμμέσως, ότι υπήρχε έλλειμμα και ότι αυτά τα ποσά χρησιμοποιήθηκαν για να καλυφθεί το έλλειμμα. Επιστρέφω στο γεγονός ότι αυτός είχε τον απόλυτο έλεγχο στη διαχείριση του ταμείου του πρατήριου. Εφόσον δέχθηκε ότι έκανε τέτοιες καταθέσεις για να καλύψει το έλλειμμα, παραδέχεται στην ουσία ότι προέβαινε σε ψευδείς και παραπλανητικές καταγραφές για να καλύψει τις ατασθαλίες του. Ήταν θέση του, ότι ο παραπονούμενος γνώριζε 3 με 4 περιπτώσεις όπου γινόταν εξαργύρωση επιταγών προς διευκόλυνση πελατών του πρατηρίου. Βέβαια, αυτή τη θέση την απέρριψε κατηγορηματικά ο ΜΚ5 οποίος ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε τέτοια εξουσία. Όμως, άλλο 3 με 4 περιπτώσεις και άλλο η συστηματική χρήση αυτής της τακτικής ως αυτή προκύπτει από τη μελέτη του ΜΚ4 στα τεκμήρια 19, 20 και
53. Η μελέτη αυτή κατέδειξε ότι αυτές οι επιταγές επανειλημμένα και συστηματικά παρουσιάζονταν ως εισπράξεις του ταμείου της ημέρας. Μία σχετική περίπτωση αυτών των πολλών ψευδών καταχωρήσεων, είναι η ψευδής καταχώρηση που έκανε ο κατηγορούμενος στο τεκμήριο 2-
54. Ο ΜΚ4 είχε εντοπίσει δύο επιταγές, η μία αξίας €800 και η άλλη αξίας €200, οι οποίες παρουσιάσθηκαν ως μέρος των εισπράξεων της ημέρας, ενώ έπρεπε να είχαν περασθεί ως πληρωμές έναντι του χρέους του πελάτη. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι οι δύο επιταγές αφορούσαν παράκληση του πελάτη να εξαργυρωθούν οι επιταγές, να πάρει ο πελάτης χρήματα από το ταμείο και να καλύψουν οι δύο επιταγές τα χρήματα που είχαν πληρωθεί από το ταμείο. Η εξήγηση του δεν ήταν καθόλου πειστική, διότι στην κάρτα πελατών που επισυνάπτεται στο τεκμήριο 2-15 και αφορούν δικές του σημειώσεις, φαίνεται ότι οι δύο επιταγές περάστηκαν για να πληρωθεί το οφειλόμενο χρέος €1.
55. Επιπρόσθετα, στην ίδια κάρτα αυτές οι επιταγές πιστώθηκαν σε ημερομηνίες 4 Μαρτίου, ενώ παρουσιάζονται ως μέρος των εισπράξεων του ταμείου για τις 8 Μαρτίου. Αυτό είναι μόνο ένα μικρό δείγμα των ψευδών καταχωρήσεων στις οποίες προέβη ο κατηγορούμενος. Η έκταση των ψευδών καταχωρήσεων ήταν τόσο μεγάλη, που ακόμη και οι λογιστές μετά από εξονυχιστικό έλεγχο είχαν δυσκολία να αντιληφθούν από πού αποδίδεται το έλλειμμα ακριβώς. Ο κατηγορούμενος ουδέποτε έδωσε εξήγηση για τις €47.442 που έχουν καταμετρηθεί και διαπιστωθεί ότι λείπουν. Ουδέποτε κατατέθηκαν αυτά τα χρήματα στην τράπεζα, ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία που προκύπτουν από τα τεκμήρια 2-1 μέχρι 2-35, εισπράχθηκαν σε μετρητά στο ταμείο του πρατηρίου. Με μία ματιά σε αυτό το ταμείο, διαπιστώνεται ότι ενώ συγκεκριμένο ποσό είχε εισπραχθεί στο πρατήριο σε μετρητά, το ανάλογο ποσό ουδέποτε κατατέθηκε στην τράπεζα την επομένη ή τις επόμενες μέρες ως όφειλε να κάνει ο κατηγορούμενος. Επί παραδείγματι, παρουσιάζεται το ακόλουθο αποτέλεσμα στα συγκεκριμένα τεκμήρια: Τεκμήριο 2-5: Στο πρατήριο είσπραξε το ποσό των €4.901, ενώ στην αντίστοιχη κατάθεση σημειώνεται το ποσό των €1.
56. Τεκμήριο 2-6: Υπήρξε είσπραξη του ποσού των €6.590 ενώ στην τράπεζα κατατέθηκε μόνο το ποσό των €6.
57. Τεκμήριο 2-7: Υπήρξε είσπραξη του ποσού των €6.860,62 ενώ καμία κατάθεση μετρητών στην τράπεζα. Τεκμήριο 2-8: Υπήρξε είσπραξη του ποσού των €4.575,37 και καμία κατάθεση μετρητών στην τράπεζα. Επιπρόσθετα, οι λογιστές, ως προκύπτει από τη σελίδα 1 του τεκμηρίου 14, έκαναν ενδελεχή έλεγχο των ημερήσιων καταστάσεων συμφιλίωσης του ταμείου για όλη την περίοδο και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι ακόλουθες εισπράξεις της ημέρας δεν κατατέθηκαν στην τράπεζα. Ημερομηνία Είδος εκκαθάρισης € 17 Σεπτεμβρίου 2009 (εκκαθάριση μέρας) 3,101.25 18-19 Σεπτεμβρίου 2009 (εκκαθάριση νύχτας) 655.00 18-19 Σεπτεμβρίου 2009 (εκκαθάριση μέρας) 192.44 16 Οκτωβρίου 2009 (εκκαθάριση μέρας) 6,860,62 19 Οκτωβρίου 2009 (εκκαθάριση μέρας) 4,575,37 10 Νοεμβρίου 2009 (εκκαθάριση μέρας) 700.00 16 Νοεμβρίου 2009 (εκκαθάριση μέρας) 600.00 22 Φεβρουαρίου 2010 (εκκαθάριση μέρας) 15,552.92 23-24 Μαρτίου 2010 (εκκαθάριση νύχτας) 100.00 24-26 Μαρτίου 2010 (εκκαθάριση νύχτας) 2,630.00 26 Μαρτίου 2010 (εκκαθάριση μέρας) 2,919.29 27 Μαρτίου 2010 (εκκαθάριση μέρας) 4,285.11 28-29 Μαρτίου 2010 (εκκαθάριση νύχτας) 5,270.00 Σύνολο ταμειακού ελλείμματος 47,442 Τα πιο πάνω ποσά αντιστοιχούν με εισπράξεις ως τα δύο report και έντυπα καταθέσεων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια 2.1 μέχρι 2.
58. Αυτά τα ελάχιστα παραδείγματα δεν είναι αντιπροσωπευτικά του βαθμού και μεγέθους των ψευδών λογαριασμών που παρουσίαζε ο κατηγορούμενος στον εργοδότη του. Εκείνο που κατέδειξε η μαρτυρία των ΜΚ4 και ΜΚ5, ήταν ότι ο κατηγορούμενος διενεργούσε ψευδείς λογαριασμούς συστηματικά. Δε μπορεί να αποσείσει τη γενική εικόνα μεγάλου ελλείμματος με το να παραπέμψει το Δικαστήριο σε μικρά ποσά που ίσως να μην αξιολογήθηκαν ορθά από τους λογιστές κατά τον έλεγχο, όχι επειδή ήταν απρόσεκτοι, αλλά επειδή το μέγεθος της απάτης του κατηγορούμενου ήταν τόσο μεγάλη που δύσκολα έβγαιναν οι ακριβής αριθμοί. Ο ΜΥ1 ο οποίος κατά το έτος 2009-2010 ήταν διευθυντής πωλήσεων της εταιρείας Ελληνικών Πετρελαίων ΕΚΟ, ήρθε για να βοηθήσει τη θέση του κατηγορούμενου προς υποστήριξη του σημείου ότι ο παραπονούμενος, Αντώνης Λοΐζου, δεν ήταν και ο πιο τίμιος επιχειρηματίας. Τελικά όμως, βοήθησε στο να επιβεβαιωθεί η μαρτυρία του ΜΚ
59. Η συμφωνία της ΕΚΟ ήταν απευθείας με τον παραπονούμενο και όχι με νομικό πρόσωπο. Η ΕΚΟ προμήθευε τον παραπονούμενο πετρέλαιο και έτσι τα τιμολόγια για τη χρέωση αλλά και πίστωση μετά την πληρωμή των χρεώσεων με κάρτες πελατών της ΕΚΟ, έπρεπε να γίνει στο όνομα του παραπονούμενου, διότι αυτό είναι το πρόσωπο με το οποίο είχε συμβατική σχέση η ΕΚΟ. Επομένως, επιβεβαιώνεται η θέση του ΜΚ5 ότι ο λόγος έκδοσης τιμολογίων στο όνομα του παραπονούμενου ως φυσικό πρόσωπο έγινε κατόπιν αίτησης της εταιρείας ΕΚΟ και όχι για λόγους ΦΠΑ. Ο ΜΚ5 δεν είχε διαπιστώσει ότι υπήρχε έλλειμμα σε σχέση με τις κάρτες ΕΚΟ και αυτό επειδή μία φορά την ημέρα οι πωλήσεις με κάρτες πελατών της ΕΚΟ καταχωρούνταν αυτόματα στο ηλεκτρονικό σύστημα της ΕΚΟ. Δηλαδή, εκεί όπου γινόταν αυτόματα και ηλεκτρονικά η πίστωση των λογαριασμών των πελατών δεν υπήρχε διαφορά . Αυτό κατά την άποψη μου έχει τη σημασία του, διότι εκεί όπου ο κατηγορούμενος δεν είχε να κάνει τίποτε ή δεν είχε ανάμιξη στους λογαριασμούς δεν διαπιστώθηκε να υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα με έλλειμμα. Αναφορικά με το τεκμήριο 47, ο ΜΚ5 εξήγησε ότι οι αριθμοί που χρησιμοποίησε για να διαμορφώσει το τελικό έλλειμμα που προκύπτει από το πετρέλαιο θέρμανσης, είναι κάπως διαφοροποιημένοι, όμως το τελικό ποσό διαφοράς δεν είναι σημαντικό και δεν αναιρεί τη γενική εικόνα ότι υπάρχει έλλειμμα πολλών χιλιάδων ευρώ που αφορά το πετρέλαιο θέρμανσης. Όταν ετοίμασε το τεκμήριο 14, δεν είχε υπόψη του τα στοιχεία που απέστειλε η εταιρεία ΕΚΟ για τις αγορές και εισπράξεις για το πετρέλαιο θέρμανσης. Πήρε αυτά τα στοιχεία μετά την ετοιμασία του τεκμηρίου
60. Αυτά τα στοιχεία τα κατέγραψε στο τεκμήριο
61. Μπορεί το τεκμήριο 47 να διαφοροποιεί τους αριθμούς με αποτέλεσμα η διαφορά να μειώνεται μερικές χιλιάδες ευρώ, όμως η συνολική εικόνα διαφοράς παραμένει αναλλοίωτη. Υπάρχει σοβαρή διάφορα μεταξύ του πετρελαίου θέρμανσης που αγόρασε το πρατήριο για τους πελάτες του πρατήριου και του ποσού που παρουσίασε ο κατηγορουμένας ως πωλήσεις πετρελαίου θέρμανσης. Δεν είναι λογικό το πρατήριο να είχε αγοράσει πολλές χιλιάδες ευρώ πετρέλαιο θέρμανσης από τρίτη εταιρεία χωρίς αυτό το πετρέλαιο να είχε πωληθεί σε πελάτες. Εκείνος που ευθύνεται για το γεγονός ότι δεν δηλώθηκαν οι πωλήσεις, είναι ο κατηγορούμενος που ήταν αποκλειστικός διαχειριστής των εσόδων του πρατηρίου. Αυτός ήταν ακόμη ένα τρόπος που ανακάλυψε για να συγκαλύψει τα πραγματικά έσοδα του πρατηρίου για να οικειοποιηθεί ο ίδιος αυτά τα έσοδα. Η μελέτη του ΜΥ2, Ανδρέα Σταύρου, λογιστή, ήταν περιορισμένη. Εξέτασε κάποια υποστηρικτικά έγγραφα, κυρίως τιμολόγια, που αφορούσαν αγορές του πρατηρίου σε απόθεμα προϊόντων του mini market, δια να υποστηρίξει ότι αυτές οι αγορές λανθασμένα περάστηκαν ως αγορές απόθεμα του mini market. Έπρεπε οι λογιστές του παραπονούμενου να αφαιρέσουν αυτές τις αγορές και να τις λογίσουν ως δαπάνες του πρατηρίου. Εάν αυτά τα ποσά είχαν περαστεί ως δαπάνες του πρατηρίου, το αποτέλεσμα θα ήταν μείωση του ελλείμματος, διότι αυτά τα ποσά είχαν λογαριασθεί λανθασμένα ως εμπορεύματα που είχαν πωληθεί στο mini market, με αποτέλεσμα στην αξία τους να προστεθεί το 50% κέρδους, ως η σελίδα 5 του τεκμηρίου
62. Αυτά τα τιμολόγια αφορούσαν, μεταξύ άλλων:
63. Αγορές από την εταιρεία Silvershine που αφορούσαν υλικά για τον καθαρισμό του πρατηρίου.
64. Αγορές από την εταιρεία Skeleco που αφορούσαν υλικά για καθαρισμό πρατηρίου.
65. Αγορές από εταιρεία EP Georgiou που αφορούσαν οικοδομικά υλικά.
66. Πληρωμή μισθού για κάποιον Kasem.
67. Αγορές από κάποια εταιρεία για υλικά για πλυσίματα των αυτοκινήτων.
68. Αγορές για νερό για να γεμίσει το ντεπόζιτο του πρατηρίου
69. Αγορές για να γίνουν δώρα στους πελάτες του πρατηρίου και στο mini market. Η μελέτη αυτή είναι ελλιπής. Ο ΜΥ2 ουδέποτε ανέφερε ποια είναι η αξία αυτών των αγορών που ήταν δαπάνες και που έπρεπε να αφαιρεθούν από το κέρδος ώστε να μειωθεί το έλλειμμα του mini market. Ο ΜΚ5 είχε λογαριάσει ότι αυτό το μέρος του ελλείμματος στο ποσό των €72.
70. Δύσκολα μπορεί να γίνει πιστευτό ότι ο κατηγορούμενος είχε έξοδα για τον καθαρισμό του πρατηρίου και για να γεμίσει με νερό το ντεπόζιτο του πρατηρίου αξίας πέραν των μερικών χιλιάδων ευρώ μέσα σε μια περίοδο του 1 ½ έτους. Αυτή ήταν και η θέση του ΜΚ
71. Όλες τις πληροφορίες για τις διάφορες δαπάνες και έξοδα του πρατηρίου τις πήρε από τον κατηγορούμενο, ο οποίος είχε λόγο να παραποιήσει αυτά τα ποσά για να δημιουργηθεί μια πιο ευνοϊκή εικόνα γι' αυτόν σε σχέση με το έλλειμμα. Η πραγματικότητα όμως, είναι ότι αυτά τα ποσά είχαν περαστεί στο τεκμήριο 22, στη μερίδα του mini market. Αυτός που έκανε τις καταχωρήσεις ήταν ο κατηγορούμενος. Είχε την ευκαιρία να το εξηγήσει αυτό με κάθε λεπτομέρεια στους λογιστές και στον παραπονούμενο όταν διαπιστώθηκε το έλλειμμα και δεν το έκανε. Τουναντίον, υπέγραψε το τεκμήριο 15, όπου αναγνώρισε ότι παράνομα και χωρίς εξουσιοδότηση οικειοποιήθηκε το ποσό των €97.883, στα πλαίσια των καθηκόντων του ως διαχειριστής του πρατηρίου. Για τις πωλήσεις των λαχείων, ήταν θέση του ΜΥ2, ότι έπρεπε να αφαιρεθεί η αξία του ΦΠΑ από τα κέρδη επειδή στα κρατικά λαχεία δεν χρεώνεται ΦΠΑ. Η λογιστική διαφορά δεν είναι μεγάλη και αμελητέα στο συνολικό ποσό του ελλείμματος. Εξήγησε ότι στις πωλήσεις των λαχείων υπολογίστηκε μόνο η αξία του ποσοστού 9% που είναι η προμήθεια του πρατηρίου για την πώληση των λαχείων. Αυτό το εύρημα είναι αυθαίρετο, διότι δεν είχε υπόψη του το «Ζ report» που έδειχνε ακριβώς πώς είχε περάσει αυτές τις πωλήσεως στο ταμείο ο κατηγορούμενος. Στις πωλήσεις δεν λήφθηκε υπόψη για να αφαιρεθεί από τις πωλήσεις πιο χαμηλός συντελεστής ΦΠΑ επί ορισμένων προϊόντων. Εάν αυτό είχε γίνει, το ποσοστό κέρδους επί των προϊόντων θα ήταν πιο μειωμένο από το γενικό 50% που χρησιμοποίησε ο ΜΚ5, με αποτέλεσμα να μειωθεί το έλλειμμα. Δέχτηκε όμως ότι είναι χρήσιμο να παρατίθενται στοιχεία για το gross profit μιας επιχείρησης για σκοπούς έλεγχου και αξιολόγησης της πραγματικής κερδοφορίας. Είναι λογικό ότι υπάρχουν προϊόντα με διαφορετικό ποσοστό συντελεστή ΦΠΑ, όμως κατά τον επίδικο διάστημα ο γενικός συντελεστής ήταν 15%. Ανέφερε ότι οι πωλήσεις γκαζιών αξίας €8.000, δεν κτυπήθηκαν στο σύστημα ως πωλήσεις. Αυτό βέβαια που θα είχε σημασία και δεν ήταν σε θέση να το επιβεβαιώσει ο ΜΥ2, είναι κατά πόσο το κέρδος του πρατηρίου από τις πωλήσεις των €8.000, κατέληξε στον τραπεζικό λογαριασμό του παραπονούμενου ή της εταιρείας του. Ο ΜΥ2 ανέφερε ότι λανθασμένα βασίστηκε ο ΜΚ5 στο ηλεκτρονικό σύστημα για να καταλήξει σε συμπέρασμα σε σχέση με το απομείναντα εμπόρευμα. Όφειλε ο ΜΚ5 να είχε κάνει φυσικό έλεγχο των εμπορευμάτων στις 30.6.2010 και να διασταυρώσει τον φυσικό έλεγχο μ' αυτό που ήταν περασμένο στο σύστημα. Όμως και πάλι σημειώνεται ότι η πηγή πληροφόρησης ήταν ο κατηγορούμενος. Εκείνος είχε τη διαχείριση του πρατηρίου στις 30.6.
72. Εάν τα εμπορεύματα δεν ήταν εκεί, τότε γιατί δεν τις παρουσίασε ο κατηγορούμενος ως πωλήσεις και γιατί δεν προέβαλε και αυτό το επιχείρημα προτού υπογράψει το τεκμήριο 15 και όταν τον ανέκρινε η αστυνομία; Το ίδιο ισχύει με τη λίστα των πιστωτών του πρατηρίου που πλήρωναν έναντι του λογαριασμού τους επί πιστώσει. Εκείνος που ήταν υπεύθυνος να κρατεί τις πληρωμές έναντι πίστωσης ξεχωριστά από τις υπόλοιπες εισπράξεις, ήταν ο κατηγορούμενος. Δεν το έκανε όμως δια να χρησιμοποιήσει αυτές τις πληρωμές για να συγκαλύψει ελλείμματα που προέκυπταν από το ταμείο τις ημέρας (βλ 2-1 μέχρι 2-35). Δεν παρουσιάστηκαν στοιχεία που να δείχνουν ότι αυτές οι πιστώσεις πελατών κρατήθηκαν ξεχωριστά και ότι δεν λογίσθηκαν έναντι των πωλήσεων του mini market. Συνεπώς, η γενική εικόνα του ελλείμματος, δεν αλλάζει. Λογιστικά εάν το έλλειμμα του mini market μειωθεί με τις πιστώσεις των πελατών, το έλλειμμα του γενικού ταμείου μεγαλώνει, διότι αφαιρείται αυτό το πόσο από τις εισπράξεις του ταμείου που λανθασμένα λογαριάσθηκαν ως πωλήσεις της ημέρας. Ο κατηγορούμενος επιχείρησε με λογιστικές αλχημείες, να θολώσει την πραγματική εικόνα, διότι χρησιμοποιούσε αυτά τα τεχνάσματα για να οικειοποιείται διάφορα ποσά. Δεν πρόβαλε αυτές τις δικαιολογίες την ώρα που έπρεπε, δηλαδή πριν οδηγηθεί η υπόθεση στο Δικαστήριο και δεν ήταν ούτε συνεργάσιμος κατά το λογιστικό έλεγχο που διεξήγαγε ο ΜΚ5, ως ήταν και η θέση του ΜΚ
73. Επομένως, μειωμένη είναι η βαρύτητα της αξίας της μαρτυρίας του ΜΥ2, διότι ό,τι ανέφερε βασίζεται σε πληροφορίες που του έδωσε ο κατηγορούμενος για αγορές, πωλήσεις και εισπράξεις του mini market. Δεν έχω καμία εμπιστοσύνη σε τέτοιες πληροφορίες διότι προέρχονται από τον κατηγορούμενο, ο οποίος με δική του ακόμη παραδοχή στην κατάθεση του, προέβαινε σε ψευδής λογαριασμούς για να αλλοιώνει πλασματικά το ποσό του ελλείμματος. Φάνηκε κατά την αντεξέταση, ότι ουδέποτε προέβη σε μαθηματική πράξη να προσθέσει το συνολικό ποσό που έπρεπε να αφαιρεθεί από τις αγορές του mini market. Οπότε και βασίστηκε στα λεγόμενα του κατηγορούμενου για να καταλήξει σε συμπέρασμα ότι κάποιες καταχωρήσεις δεν ήταν αγορές, αγνοώντας ότι αυτός είχε πλήρη διαχείριση να γράφει στα βιβλία ό,τι ήθελε. Επίσης καμιά βαρύτητα δεν μπορεί να δοθεί στον ΜΥ2, επειδή ουδέποτε είχε ενώπιον του όλα τα αναγκαία στοιχεία για αγορές και πωλήσεις του mini market, όπως τα «Ζ report» του ταμείου, για να αξιολογήσει ότι αυτή η διαφορά ήταν σημαντική σε σχέση με το έλλειμμα του mini market που διαπίστωσε ο ΜΚ
74. Αλλά και ούτε ο κατηγορούμενος έχει βάλει συγκεκριμένο αριθμό στο ποσοστό λάθους του ΜΚ5 για να φανεί κατά πόσο ο αριθμός αλλοιώνει τα στοιχεία που τέθηκαν υπόψη μου και τη γενική εικόνα ότι ελλείπουν πολλές χιλιάδες ευρώ από τις εισπράξεις του mini market και ότι κάτι πήγαινε πολύ λάθος με τις πωλήσεις του mini market. Ο κατηγορούμενος δεν κατόρθωσε να καταρρίψει αυτά τα στοιχεία, ώστε να πείσει άτι αυτό το τεράστιο έλλειμμα που παρουσιάζεται είναι το αποτέλεσμα λανθασμένου λογιστικού έλεγχου του ΜΚ
75. Ο ΜΚ5 με έπεισε ότι έκανε έλεγχο 20.000 καταχωρήσεων για να καταλήξει στα συμπέρασμα του. Αντιθέτως, ότι ο κατηγορούμενος ούτε καν απαρίθμησε τις καταχωρήσεις που έλεγξε και βρήκε ότι ήταν λάθος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Α. Ποιος είναι ο ιδιοκτήτης. Κλοπή από υπηρέτη γίνεται, σύμφωνα με το άρθρο 268 του Ποινικού Κώδικα, όποτε ο υπηρέτης κλέψει την περιουσία του εργοδότη του. Ο κατηγορούμενος ήταν διαχειριστής του πρατηρίου, αλλά όχι ιδιοκτήτης του πρατηρίου. Ιδιοκτήτης του πρατηρίου είναι η εταιρεία A.L. Service Station Ltd. Ο παραπονούμενος ανέφερε ότι ελέγχει το πρατήριο μέσω της εταιρείας, υπονοώντας ότι αυτός είναι πραγματικός ιδιοκτήτης της εταιρείας η οποία είναι νομικό πρόσωπο. Αυτή η μαρτυρία είναι ικανοποιητική μαρτυρία για να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος ενεργούσε για λογαριασμό της εταιρείας ως υπηρέτης της εταιρείας, ενώ ιδιοκτήτης του πρατηρίου ήταν η εταιρεία. Υπήρχε ικανοποιητική μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος ήταν διαχειριστής του πρατηρίου βενζίνης και όχι ιδιοκτήτης . Ο τρόπος με τον οποίο ο παραπονούμενος είχε τον έλεγχο του πρατηρίου μέσω νομικού προσώπου, δεν είναι ουσιώδης γεγονός για τη διαπίστωση της ποινικής ευθύνης του κατηγορούμενου από την στιγμή που αυτός είχε την διαχείριση του πρατήριου ως υπηρέτης και όχι ως ιδιοκτήτης της επιχείρησης. Είναι εξ' αιτίας της ιδιότητας του ως υπηρέτης στο πρατήριο που περιήλθαν στην κατοχή του οι καθημερινές εισπράξεις του πρατηρίου. Ο κατηγορούμενος ουδέποτε αμφισβήτησε το γεγονός ότι περιήλθαν στην κατοχή του χρήματα και άλλα αντικείμενα αξίας, επειδή είχε την ιδιότητα του διαχειριστή του πρατηρίου που ενεργούσε για λογαριασμό άλλου προσώπου. Είναι γι' αυτό το λόγο που δε θεωρώ ότι αυτό το ζήτημα αποτελεί νομικό εμπόδιο στην εξέταση της κατηγορίας επί της ουσίας. Β. Πότε διαπράττεται κλοπή από αντιπρόσωπο ή υπηρέτη Επί της ουσίας θεωρώ ότι στοιχειοθετείται το αδίκημα της κλοπής. Η κλοπή διαπράττεται όποτε πρόσωπο στερήσει άλλο πρόσωπο από την περιουσία του. Η κλοπή υπαλλήλου συντελείται σύμφωνα με το άρθρο 268, όταν περιουσία έρχεται στην κυριότητα του υπαίτιου για λογαριασμό του εργοδότη και αυτός προβεί σε ιδιοποίηση αυτής της περιουσίας με σκοπό να στερήσει τον ιδιοκτήτη από την περιουσία του. Το συγκεκριμένο αδίκημα επιφέρει μεγαλύτερη ποινή από την κοινή κλοπή, διότι στην περίπτωση του υπηρέτη υπάρχει το στοιχείο του δόλου και της κατάχρησης της σχέσης εμπιστοσύνης που πρέπει να αποδειχθεί. Στην Αγγλική υπόθεση R v Lawrence 55[1], καταγράφονται αναλυτικά τα συστατικά στοιχεία της κλοπής. Πρέπει να αποδειχθεί ότι υπήρξε 1) δόλια 2) ιδιοποίηση 3) περιουσίας άλλου προσώπου 4) με σκοπό ο ιδιοκτήτης αυτής της περιουσίας να στερηθεί για πάντα αυτή την περιουσία. Ιδιοποίηση της περιουσίας συντελείται όποτε πρόσωπο αναλάβει την περιουσία ή διαθέτει την περιουσία χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Επομένως, ο κατηγορούμενος παρέλαβε την περιουσία νόμιμα αλλά μετά διέθεσε την περιουσία με τρόπο που δεν είχε τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Γ. Απόδειξη του ελλείμματος Δεν είναι ανάγκη να καθορισθεί επακριβώς το έλλειμμα για να αποδειχθεί το αδίκημα της κλοπής. Υπάρχει μαρτυρία που αποδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος παράνομα στερούσε τον κατηγορούμενο από τις εισπράξεις του πρατηρίου βενζίνης. Είναι δύσκολο να προσδιοριστεί το συγκεκριμένο ποσό που κλάπηκε, επειδή ο κατηγορούμενος προέβη σε σειρά ενεργειών διά να συγκαλύψει το βαθμό της κλοπής από τις εισπράξεις. Έγινε έλεγχος του ταμείου, των εμπορευμάτων και των καταθέσεων στην τράπεζα αλλά επειδή οι λογαριασμοί που παρουσίαζε ο κατηγορούμενος ήταν ψευδή δεν ήταν δυνατόν οι ελεγκτές να προσδιορίσουν με απόλυτη ακρίβεια το ποσό που κλάπηκε από το πρατήριο. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν έχει αποδειχθεί εναντίον του κατηγορούμενου το αδίκημα της κλοπής. Η παρούσα υπόθεση δεν είναι αγωγή στην οποία ζητούνται αποζημιώσεις για συγκεκριμένο ποσό, αλλά ποινική υπόθεση. Εάν υπήρχαν στοιχεία για το συγκεκριμένο ποσό του ελλείμματος θα ήταν σημαντικό αποδεικτικό στοιχείο για να αποδειχθεί η εμπλοκή του κατηγορούμενου στην κλοπή ως τον μόνο διαχειριστή του πρατηρίου. Δεν είναι το μόνο αποδεικτικό στοιχείο για την κλοπή. Υπάρχουν άλλα στοιχεία που έχουν τεθεί υπόψη μου από την αξιόπιστη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής που τεκμηριώνουν το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος επί συστηματικής βάσεως και παράνομα στερούσε τον εργοδότη του από έσοδα του πρατήριου. Το ύψος αυτών των εσόδων δύσκολα προσδιορίζεται επακριβώς εξαιτίας των ψευδών καταχωρήσεων του κατηγορούμενου. Δια τους λόγους που αναφέρονται πιο πάνω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας, η εκδοχή του κατηγορούμενου για να δικαιολογήσει το μεγάλο έλλειμμα κρίνεται αναξιόπιστη. Αλλά και η κοινή λογική υπαγορεύει ότι οι διάφορες αλλοπρόσαλλες δικαιολογίες που έχει προβάλλει ο κατηγορούμενος κατά τη διάρκεια ακροαματικής διαδικασίας δεν μπορεί όλες να ευσταθούν. Έχει προβάλλει εκδοχή ότι ο παραπονούμενος ήταν παράλογος εργοδότης, δεν τον πλήρωνε κανονικά και θέλει να τον εκδικηθεί, γι' αυτό και έχει προβεί σε καταγγελία εναντίον του. Έχει προβάλει εκδοχή ότι τα χρήματα τα έπαιρναν κάποιοι Ρουμάνοι που εργάζονταν στο πρατήριο και που μία μέρα εξαφανίστηκαν, αλλά αυτός δεν το έκρινε σκόπιμο να ενημερώσει τότε τον εργοδότη του. Έχει κατηγορήσει τη Σύλβια ότι αυτή έκανε τις κλοπές, ακόμη και ότι ο αδελφός του παραπονούμενου που μετέφερε το φάκελο με τις καταθέσεις ότι είναι το πρόσωπο που έκλεβε τα χρήματα. Δοκίμασε να τα προβάλει όλα με την ελπίδα ότι θα δημιουργούσε ικανοποιητική αμφιβολία, παρά τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου, για να αποφύγει την ποινική του ευθύνη. Αλλά επειδή ακριβώς πρόβαλε πολλές δικαιολογίες εκλαμβάνεται ως μία απεγνωσμένη προσπάθεια να βρει σανίδα σωτηρίας ενόψει των συγκλονιστικών στοιχείων που υπάρχουν εναντίον του. Διά να αποδειχθεί το αδίκημα της κλοπής πρέπει να προσδιοριστεί η κλαπείσα περιουσία. Όμως, για να θεμελιωθεί καταδίκη για το αδίκημα της κλοπής, είναι αρκετό να αποδειχθεί ότι μέρος της περιουσίας για την οποία κατηγορείται ο κατηγορούμενος έχει κλαπεί. Στην Αγγλική υπόθεση Machent v. Quinn[2], επεξηγήθηκε ότι μπορεί να θεμελιωθεί καταδίκη εάν αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος έκλεψε μόνο μέρος των αντικειμένων που προσδιορίζονται στο κατηγορητήριο ως η κλοπιμαία περιουσία. Μπορεί να αποδειχθεί ότι η περιουσία έχει κλαπεί ακόμη και εάν το αποδεικτικό υλικό της κλοπής περιορίζεται σε περιστατική μαρτυρία. Στην Αγγλική υπόθεση Noon v. Smith[3], το Επαρχιακό Δικαστήριο επεξήγησε ότι η κλοπή περιουσίας μπορεί να αποδειχθεί με άμεση μαρτυρία, π.χ. συγκεκριμένο έλλειμμα που αποδεικνύεται χειροπιαστά με μαθηματικούς υπολογισμούς ή με άλλη μαρτυρία που οδηγεί το Δικαστήριο και οποιοδήποτε λογικό πρόσωπο στο εύλογο συμπέρασμα ότι μία κλοπή έχει πραγματοποιηθεί εις βάρος του ιδιοκτήτη της περιουσίας, π.χ. εκτενής μαρτυρία για συστηματική παραπληροφόρηση ιδιοκτήτη με ψευδείς λογαριασμούς των πραγματικών εσόδων του πρατηρίου. Η μαρτυρία που αποδεικνύει ότι έχει πραγματοποιηθεί κλοπή της περιουσίας του ιδιοκτήτη του πρατηρίου και ότι έχει κλαπεί τουλάχιστον το ποσό των €97.000 ως αυτό καθορίζεται από τις λεπτομέρειες του αδικήματος, κατατάσσεται στις ακόλουθες κατηγορίες.
76. Συστηματική παραπληροφόρηση των οικονομικών καταστάσεων της εταιρείας με ψευδείς λογαριασμούς ως αυτά περιγράφονται αναλυτικά πιο πάνω ειδικά από τους ΜΚ4 και ΜΚ
77. Περαιτέρω, ότι γίνονταν ψευδείς καταχωρήσεις αποδεικνύεται από την μαρτυρία του ΜΚ10, ο οποίος ανέφερε ότι υπέγραφε κάρτες για τις χρεώσεις ενώ ο λογαριασμός του έδειχνε ένα υπέρογκο υπόλοιπο ή ότι πλήρωνε χρήματα για τη βενζίνη που δεν είχε αγοράσει από το πρατήριο. Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε στις καταθέσεις του ότι προέβαινε σε τέτοιες πρακτικές προκειμένου να καλύψει έλλειμμα στο ταμείο στο οποίο ο ίδιος είχε την αποκλειστική διαχείριση και λειτουργία.
78. Παραδοχή θεμελιώνει καταδίκη. Με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία του παραπονούμενου ΜΚ3, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος υπέγραψε το τεκμήριο
79. Στο τεκμήριο 15, αποδέχθηκε γραπτώς, συμφώνησε και αναγνώρισε ότι κατά παράβαση των καθηκόντων του σε διάφορα χρονικά διαστήματα κατά το έτος 2009, απέσυρε και οικειοποιήθηκε το ποσό των €97.
80. Η παραδοχή από πρόσωπο που κατηγορείται για τη διάπραξη αδικήματος με την οποία παραδέχεται ή αφήνεται να νοηθεί ότι διέπραξε το αδίκημα, μπορεί να θεμελιώσει μία καταδίκη από μόνη της. Η ομολογία μπορεί να αποδειχθεί από τη μαρτυρία άλλου προσώπου, διότι γίνεται αποδεκτή κατ' εξαίρεση του κανόνα της εξ' ακοής μαρτυρίας και είναι η καλύτερη μαρτυρία που μπορεί να παρουσιαστεί [σελ. 316, Τάκης Ηλιάδης (Το Δίκαιο της Απόδειξης Μία Πρακτική Προσέγγιση) 1994]. Ο κατηγορούμενος δεν ήταν υπό σύλληψη όταν υπέγραψε την εν λόγω συμφωνία, ούτε τίθετο τότε ζήτημα ποινικής του δίωξης. Αντιθέτως, συνέχισε την εργοδότηση του στο πρατήριο μέχρι τον Αύγουστο
81. Παρόλο τούτο παραδέχθηκε την παρανομία και υποσχέθηκε να επιστρέψει το εν λόγω ποσό. Αυτή η μαρτυρία είναι η καλύτερη μαρτυρία εναντίον του και που ενισχύεται επειδή σφραγίζεται και με γραπτή συμφωνία που δεν τίμησε ποτέ. Αυτή η μαρτυρία είναι θετική για το ποσό του ελλείμματος και που από μόνη της αποτελεί την καλύτερη μαρτυρία για την κλοπή συγκεκριμένου ποσού.
82. Τεκμήριο 14 και τεκμήρια 2-1 μέχρι 2-
83. Ως αναφέρεται πιο πάνω, αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος συστηματικά και επανειλημμένα, προέβαινε σε ψευδείς καταχωρήσεις για να συγκαλύψει την πραγματική κατάσταση των εσόδων και εξόδων του πρατηρίου. Η συγκάλυψη ήταν τόσο έντεχνη που ακόμη και μετά από ολοκληρωτικό έλεγχο από προσοντούχους λογιστές δεν έγινε κατορθωτό να μετρηθεί με απόλυτη μαθηματική ακρίβεια το ποσό που έλλειπε από τα έσοδα του πρατηρίου. Ο κατηγορούμενος είναι αυτός που ετοίμαζε τα έντυπα καταθέσεων, τα έντυπα για τις εισπράξεις του ταμείου και είχε τον απόλυτο έλεγχο για την οικονομική διαχείριση του πρατηρίου. Δεν έδωσε καμία εξήγηση για το γεγονός ότι ενώ υπήρχαν εισπράξεις σε μετρητά από την πώληση πετρελαίου κίνησης, ως το Ζ report, αυτός τα δήλωνε διαφορετικά και συγκεκριμένα χρησιμοποιούσε άλλες εισπράξεις, π.χ. πιστώσεις από χρεώσεις πελατών για να καλύψει το γεγονός ότι αυτές οι εισπράξεις δεν κατατίθεντο στην τράπεζα. Ούτε κατάφερε να πείσει το Δικαστήριο ότι αυτά τα χρήματα τα κατέθεσε στην τράπεζα σε άλλο χρονικό διάστημα ή τα παρέδωσε στον παραπονούμενο. Επομένως, αυτά τα χρήματα λείπουν και η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής έχει αποδείξει ότι αυτός που ευθύνεται για την απώλεια χρημάτων είναι ο κατηγορούμενος. Με βάση την πιο πάνω διαπίστωση, μπορώ να καταλήξω σε εύρημα για συγκεκριμένα ποσά ως αυτά αναλύονται στο τεκμήριο 14, σελίδα
84. Το ποσό των χρεωστών αφορά πραγματικό έλλειμμα. Οι καταστάσεις που έδειξε ο κατηγορούμενος για ποσά που όφειλαν με πίστωση πελάτες του πρατηρίου ήταν λανθασμένες και παραπλανητικές. Με βάση αξιόπιστη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής έχει αποδεχθεί ότι αυτή ήταν μία μέθοδος που επέλεξε ο κατηγορούμενος για να καλύψει τρύπες στο ταμείο εισπράξεων της ημέρας. Φάνηκε ότι αυτοί οι πελάτες δεν χρωστούσαν τα χρήματα που εμφαίνονται στη σελίδα 2 του τεκμηρίου
85. Η εκδοχή του κατηγορουμένου απορρίπτεται, συνεπώς αποδεικνύεται με θετική μαρτυρία ότι αυτά τα χρήματα πράγματι λείπουν. Τα τεκμήρια 2-1 μέχρι 2 - 35, ήταν ταμειακές καταστάσεις που ετοίμασε ο κατηγορούμενος κατά τις συγκεκριμένες ημερομηνίες, ώστε τα χρήματα να κατατεθούν στον τραπεζικό λογαριασμό. Ο ΜΚ4 απέδειξε ότι αυτό που δήλωνε ο κατηγορούμενος ήταν διαφορετικό από την ηλεκτρονική ταμειακή κατάσταση μετρητών της ημέρας. Συνεπώς, αυτά τα χρήματα δεν κατατέθηκαν στην τράπεζα. Δεν πρόκειται για μία μεμονωμένη περίπτωση μικρού ποσού, αλλά 35 διαφορετικές περιπτώσεις που συμποσούνται στο ποσό των €47.
86. Δεν μπορούσε ο κατηγορούμενος να εξηγήσει τα αδικαιολόγητα και να αλλάξει την συντριπτική εικόνα ενοχής που δημιουργούν τα συγκεκριμένα έγγραφα και την μελέτη που ετοίμασε ο ΜΚ4, το αποτέλεσμα της οποίας επεξηγείται αναλυτικά πιο πάνω (βλ. σελίδα 1 του τεκμηρίου 14). Άλλο στοιχείο που δημιουργεί τη συντριπτική εικόνα ότι αυτός ευθύνεται για το έλλειμμα, είναι το γεγονός ότι στις περιπτώσεις όπου οι πληρωμές πελατών γίνονταν με JCC και κάρτες της ΕΚΟ, όπου ήταν αδύνατον να παρέμβει (βλ. σελίδες 3 και 4 του τεκμηρίου 14), δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα απολύτως με έλλειμμα. Εκεί που ο κατηγορούμενος δεν είχε τρόπο να παρέμβει, διότι η πληρωμή γινόταν απευθείας από την JCC και στην ΕΚΟ, δεν υπήρχε πρόβλημα ελλείμματος. Αυτό δεν είναι μια σύμπτωση, αλλά ακόμη ένα αποδεικτικό στοιχείο ότι ο κατηγορούμενος στο βαθμό που μπορούσε αλλοίωνε όλα τα στοιχεία για τα οικονομικά δεδομένα του πρατηρίου, για να συγκαλύψει το έλλειμμα. Για τη διάθεση των προϊόντων του mimi market και το πετρέλαιο θέρμανσης, σελίδες 5 και 6 του τεκμηρίου 14, η κατηγορούσα αρχή δεν κατάφερε να αποδείξει με ακρίβεια το ποσό που λείπει από το ταμείο. Έχω όμως ικανοποιηθεί ότι ο λογιστικός έλεγχος έγινε προσεκτικά και ότι δεν ήταν δυνατόν εξαιτίας των ψευδών καταχωρήσεων του κατηγορούμενου να υπάρχει ακριβή εικόνα του ποσού που λείπει. Για το πετρέλαιο θέρμανσης έγινε αναπροσαρμογή του ποσού με βάση τα στοιχεία στο τεκμήριο 47 και διαφέρει το συνολικό ποσό αλλά όχι αισθητά. Τόσο η διάθεση των προϊόντων mini market όσο και οι πωλήσεις τις θέρμανσης, αφορούν απώλεια των κερδών του πρατηρίου διότι δεν δηλώθηκαν ορθά οι πωλήσεις του πρατηρίου. Οπότε το χρηματικό ποσό πρέπει να είναι κατά προσέγγιση, διότι δεν είναι πρακτικά εφικτό να γνωρίζει κανείς ποιο ήταν το πραγματικό κέρδος του πρατηρίου από την πώληση. Είναι για αυτό το λόγο που ο ΜΚ5 αξιολόγησε αυτό το χρηματικό ποσό κατά προσέγγιση. Δεν εξετάζω αστική υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου για αποζημιώσεις. Έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει έλλειμμα που αποδίδεται σ' αυτούς τους τομείς από ενέργειες του κατηγορούμενου. Η εταιρεία ΕΚΟ προμήθευσε πελάτες του πρατηρίου με πετρέλαιο. Αυτά τα στοιχεία κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ως τεκμήριο
87. Αυτές οι πωλήσεις είναι κατά χιλιάδες περισσότερες από τις πενιχρές πωλήσεις που παρουσίασε ο κατηγορούμενος για την ίδια περίοδο. Η εταιρεία δεν προμήθευε αυτό το πετρέλαιο δωρεάν. Αντιθέτως, τέθηκαν στοιχεία ενώπιον μου ότι η εταιρεία πληρώθηκε για τις πωλήσεις από πελάτες απευθείας ή μέσω του πρατηρίου. Ο κατηγορούμενος δεν έδωσε καμία εξήγηση για τα χρήματα αυτά που λείπουν. Το ίδιο ισχύει για τις πωλήσεις του mini market. Εδώ υπήρχε καταγραφή της απώλειας κατά προσέγγιση για τους ίδιους λόγους αλλά κυρίως διότι ο κατηγορούμενος δεν συνεργάσθηκε όταν έπρεπε για να εξηγήσει στον ΜΚ5 κάθε καταχώρηση που εμφαίνεται στο Z report που αφορά διάθεση προϊόντων του mini market και για να του εξηγήσει ποια ήταν τα πραγματικά έξοδα του πρατηρίου για να τα διασταυρώσει. Ο ΜΚ5 σημείωσε τις δυσκολίες στην έκθεση του, όπως παραδείγματι ότι δεν υπήρχε σημείωση πουθενά για δωρεάν διάθεση προϊόντων για λόγους προώθησης του πρατηρίου. Αναγνώρισε επίσης, ότι το ποσό του αποθέματος που λείπει εξαιτίας του ανεμοστρόβιλου θα έπρεπε να αφαιρεθεί. Υπήρχε ηλεκτρονική καταγραφή του αποθέματος ένα προς ένα βάση της οποίας διενεργήθηκε ο έλεγχος. Το απόθεμα στις 30.6, δεν διέφερε ουσιωδώς από το απόθεμα στις 31.12.09 όταν έγινε φυσικός έλεγχος. Επομένως, με καμία δύναμη δεν μπορεί να καλυφθεί το έλλειμμα των €72.429 με τις πρόχειρες εξηγήσεις του κατηγορούμενου. Σημειώνεται ότι αυτές οι εξηγήσεις δεν αφορούσαν όλο το ποσό, αλλά ένα αμελητέο ποσό σε σύγκριση με το ολικό ποσό ελλείμματος και που ουδέποτε απαριθμήθηκε από τον κατηγορούμενο ή τους μάρτυρες του. Εάν η μαρτυρία για το mini market και το πετρέλαιο θέρμανσης ήταν η μοναδική μαρτυρία που θα πρόσφερε η κατηγορούσα αρχή εναντίον του κατηγορούμενου για το αδίκημα της κλοπής του ποσού των €97.000, ασφαλώς δε θα ήταν ικανοποιητική για να πετύχει μια καταδίκη εις βάρος του κατηγορούμενου. Όμως, η μαρτυρία για το πετρέλαιο θέρμανσης και τη διάθεση των προϊόντων mini market είναι σημαντικά στοιχεία που ενισχύουν τη συντριπτική εικόνα που δημιουργείται από όλη την μαρτυρία, π.χ. αστυνομικές καταθέσεις του κατηγορούμενου, τεκμήριο 15, μαρτυρία των ΜΚ5 και ΜΚ4, τεκμήρια 2-1 μέχρι 2-35, επιστροφή του ποσού των €16.000 σε μετρητά όταν ανακαλύφθηκε το έλλειμμα, μαρτυρία των πελατών, ευρείας κλίμακας ψευδών και αλλοιωμένων καταγραφών για πραγματικά έσοδα και έξοδα του πρατηρίου, ότι ο κατηγορούμενος έκλεβε σε συστηματική βάση από το πρατήριο και ότι δεν υπάρχει καμία άλλη λογική εξήγηση για αυτή τη συμπεριφορά, γι' αυτά τα στοιχεία πλην της κλοπής και για να εξηγηθεί το έλλειμμα των πολλών χιλιάδων ευρώ σε όλους τους τομείς που αναλύονται στο τεκμήριο 14, συμπεριλαμβανομένου των πωλήσεων πετρελαίου θέρμανσης και διάθεσης προϊόντων του mini market. Δεν έχει βάση το επιχείρημα ότι υπάρχει κενό στη μαρτυρία, επειδή δεν ήρθε Δικαστήριο να μαρτυρήσει η Γιούλα του λογιστηρίου. Εκείνος που παρέδιδε στοιχεία στον παραπονούμενο για σκοπούς ενημέρωσης σε σχέση με τις πραγματικές οικονομικές καταστάσεις του πρατηρίου, ήταν ο κατηγορούμενος. Αυτός που έδειχνε τους λογαριασμούς του πρατηρίου είναι εκείνος που τους ετοίμαζε. Αυτός ήταν και ο λόγος που ο παραπονούμενος δεν αντιλήφθηκε το πρόβλημα της κλοπής προτού διογκωθεί το έλλειμμα. Δεν είναι βάσιμο το επιχείρημα ότι ο παραπονούμενος με δικές του αναλήψεις χρημάτων είναι υπαίτιος για το έλλειμμα. Ακόμη και στην περίπτωση τέτοιου ενδεχομένου, αυτό είναι καταγραμμένο στα βιβλία και έχει ληφθεί υπόψη. Ο ΜΚ5 ρωτήθηκε γι' αυτά τα ζητήματα και απάντησε ότι προσωπικά χρέη και έξοδα του παραπονούμενου είναι όλα δηλωμένα και περασμένα σε ξεχωριστή σελίδα. Ο κατηγορούμενος είναι το πρόσωπο που ετοίμαζε και παρουσίαζε τους λογαριασμούς του πρατηρίου. Συνεπώς, ότι ανάληψη έγινε από τον παραπονούμενο είναι καταγραμμένο και έχει ληφθεί υπόψη. Το πρόβλημα του ελλείμματος εντοπίζεται στα σημεία που ο κατηγορούμενος προέβη σε ψευδείς καταχωρήσεις για να αλλοιώσει τα οικονομικά δεδομένα του πρατηρίου. Το ίδιο ισχύει για τις κάρτες των πελατών. Κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων η υπεράσπιση εισηγήθηκε ότι η αστυνομία δεν είχε παραλάβει τις χειρόγραφες κάρτες πελατών. Όμως, από τη δοθείσα μαρτυρία προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε παραδώσει αυτές τις κάρτες, ως όφειλε να κάνει έγκαιρα. Δεν είναι δεδομένο ούτε έχει αποδειχθεί ότι οι κάρτες ήταν στη θέση τους όταν η αστυνομία έκανε την έρευνα. Μόνο ο ΜΚ10 ανάφερε ότι μπορεί να είδε τέτοια κάρτα κατά την ώρα της ανάκρισης, αλλά δεν ήταν σίγουρος και πρόσθεσε: «Δεν πολυθυμάμαι την αλήθεια να πω αν ο αστυνομικός μου τα έδειξε.» Πολλοί αξιόπιστοι μάρτυρες κατηγορίας ανέφεραν ότι ζήτησαν τις κάρτες και αυτός τους είπε ότι τις είχε πετάξει. Είναι πιθανόν ο μάρτυρας να είδε τα στοιχεία που ο ίδιος ο κατηγορούμενος παρουσίασε και όχι την κάρτα πελατών που υπέγραψε ο μάρτυρας. Αυτές οι κάρτες ήταν στην κατοχή του κατηγορούμενου όταν ήταν διαχειριστής του πρατηρίου. Αυτός είναι το πρόσωπο που είχε κίνητρο να τις εξαφανίσει. Όταν ανακρίθηκε από την αστυνομία δεν απαίτησε όπως αυτά τα έγγραφα ανευρεθούν για να αποδείξει την αθωότητα του. Συνεπώς, αυτό το επιχείρημα είναι σκέψη εκ των υστέρων, για να κατορθώσει ο κατηγορούμενος να δημιουργήσει οποιαδήποτε αμφιβολία για να αποφύγει την ποινική του ευθύνη.
88. Η αξία της μαρτυρίας για την επιστροφή του ποσού των €16.000 σε μετρητά. Ο κατηγορούμενος επέστρεψε το ποσό των €16.000 όταν ανακαλύφθηκε το έλλειμμα και όχι την ημέρα που υποτίθεται εξαφανίσθηκαν οι δύο υπάλληλοι από την Ρουμανία και ανέλαβε την ευθύνη για τις πράξεις τους. Ο κατηγορούμενος επέστρεψε αυτό το ποσό σε μετρητά, αλλά η επιστροφή των χρημάτων δεν αναιρεί την διάπραξη της κλοπής. Αυτά τα χρήματα τα είχε στερηθεί ο παραπονούμενος και εάν δεν ανακάλυπτε το έλλειμμα ουδέποτε θα επέστρεφε τα χρήματα ο κατηγορούμενος. Ο κατηγορούμενος δέχθηκε στην κατάθεση του ότι υπήρχε έλλειμμα και ότι χρησιμοποίησε λογιστικές αλχημείες για να το καλύψει. Όταν το ζήτημα έγινε επείγον με την ανακάλυψη του ελλείμματος, ο κατηγορούμενος αναγκάσθηκε να σκεφθεί μία νέα δικαιολογία, νέο τέχνασμα για να καλύψει τη μεγάλη τρύπα του ελλείμματος. Έδειξε ότι είναι τόσο τίμιος που θα αναλάμβανε τις ευθύνες για τις κλοπές άλλων προσώπων. Βέβαια αυτό ήταν ακόμη ένα τέχνασμα για να παραπλανήσει τον παραπονούμενο και να κερδίσει χρόνο. Με βάση την πιο πάνω μαρτυρία αποδεικνύεται η κλοπή των χρημάτων, ως αυτή εμφαίνεται στο κατηγορητήριο. Επίσης, τα πιο πάνω αποδεικνύουν ότι αυτός που ευθύνεται για το έλλειμμα, τουλάχιστον για το ποσό των €97.000, ήταν ο κατηγορούμενος. Το ποσό του ελλείμματος που διαμορφώνεται με βάση τα τεκμήρια 2-1 μέχρι 2-35 και τις λανθασμένες πιστώσεις των πελατών είναι διακριτό και έτσι διαπιστώνεται η κλοπή συγκεκριμένα με μαθηματικό τρόπο. Έλλειμμα τουλάχιστον της τάξεως του ποσού των €97.000 που αποδίδεται σε ενέργειες του κατηγορούμενου, αποδεικνύεται βάση της μαρτυρίας του παραπονούμενου και της γραπτής παραδοχής, τεκμήριο
89. Η παραδοχή του κατηγορούμενου είναι ικανοποιητική μαρτυρία και μπορεί να θεμελιώσει την καταδίκη του στο αδίκημα της κλοπής. Όμως και η υπόλοιπη περιστατική μαρτυρία που παρατίθεται πιο πάνω στα σημεία 1 μέχρι 4, συντελεί μία συντριπτική εικόνα ότι ο κατηγορούμενος έκλεψε χρηματικό ποσό πολλών χιλιάδων ευρώ από τον εργοδότη του, συστηματικά και έντεχνα κατά την επίδικη περίοδο ώστε να μην γίνεται αντιληπτό εύκολα το έγκλημα του. Αναφορικά με την κατηγορία 2, θεωρώ ότι το αδίκημα έχει αποδειχθεί. Το γενεσιουργό αδίκημα της κλοπής έχει αποδειχθεί εναντίον του κατηγορούμενου. Σύμφωνα με το άρθρο 5 του Νόμου 188