← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μάριος Αντωνίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12760/12, 31/10/2014

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μάριος Αντωνίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12760/12, 31/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:B76 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 12760/12 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον

  1. Μάριος Αντωνίου
  2. Νικόλας Μιχαήλ
  3. Κωνσταντίνος Αντωνίου
  4. Ηλιάνα Λαζάρου
  5. Παναγιώτης Αντωνίου
  6. Ελένη Δημητρίου Κατηγορουμένων ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 31 Οκτωβρίου 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Χ' Κωνσταντή Για τον Κατηγορούμενο αρ. 3: κ. Π. Σαββίδης Κατηγορούμενος αρ. 3 παρών. ------------------------ Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος αρ. 3 παραδέχτηκε τις κατηγορίες 1, 2, 3 και 4 του κατηγορητηρίου που καταχωρήθηκε στις 2.5.12 και συνεπώς με την δική του παραδοχή βρέθηκε ένοχος στα πιο κάτω αδικήματα: - Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος και συγκεκριμένα ότι μαζί με άλλα άτομα συνωμότησε να προμηθεύσει τρίτα πρόσωπα με κάνναβη, κατηγορία αρ.
  7. - Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β και συγκεκριμένα, 830 γραμμάρια κάνναβης, κατηγορία αρ.
  8. - Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό τη προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα και ειδικά ότι κατείχε τα 830 γραμμάρια κάνναβης που αναφέρονται στη 2η κατηγορία με σκοπό να τα προμηθεύσει σε τρίτα πρόσωπα, κατηγορία αρ. 3 - Προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' σε άλλο πρόσωπο και συγκεκριμένα ότι προμήθευσε την κατηγορούμενη αρ.6, ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β', δηλαδή εξήντα γραμμάρια κάνναβης, κατηγορία αρ.
  9. Τα αδικήματα που παραδέχτηκε ο κατηγορούμενος έλαβαν χώρα μεταξύ 21 και 23 Φεβρουαρίου 2012 στη Λευκωσία. Σημειώνω ότι η παραδοχή του κατηγορουμένου 3 έγινε μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας ενώ προηγουμένως είχε γίνει παραδοχή, για άλλα αδικήματα, από την κατηγορημένη 6 στην οποία και επιβλήθηκε ποινή από το Δικαστήριο στις 6.6.
  10. Τα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση όπως λέχθηκαν από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής έχουν ως ακολούθως: Στις 23.02.12 λήφθηκε πληροφορία ότι στο χώρο στάθμευσης της εκκλησίας του Αποστόλου Αντρέα στο Πλατύ Αγλαντζιάς, πρόκειται να γίνει αγοραπωλησία ναρκωτικών. Μέλη της ΥΚΑΝ έθεσαν το μέρος υπό παρακολούθηση και η ώρα 1425 θεάθηκε ένα όχημα στο οποίο επέβαινε η 6η κατηγορούμενη και ένα άλλο πρόσωπο να κινείται ύποπτα, να εισέρχεται στο χώρο στάθμευσης και να σταματά. Η 6η κατηγορούμενη, η οποία ήταν η οδηγός, κατέβηκε από το όχημα και πλησίασε δύο άντρες οι οποίοι βρίσκονταν επίσης στο χώρο στάθμευσης. Το άλλο πρόσωπο παρέμεινε στο όχημα. Δόθηκε σήμα για έφοδο και μέλη της ΥΚΑΝ ακινητοποίησαν την 6η κατηγορούμενη και το άλλο πρόσωπο που βρισκόταν στο όχημα, ενώ τα δύο άγνωστα πρόσωπα κατάφεραν να διαφύγουν. Κατά την έφοδο η 6η κατηγορούμενη θεάθηκε να ρίχνει στο έδαφος ένα χειροποίητο τσιγάρο και συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα. Έγινε έρευνα και στους δύο όπως στο όχημα της κατηγορουμένης 6 και συνελήφθηκαν και οι δύο για αυτόφωρα αδικήματα. Ακολούθως ερευνήθηκαν οι οικίες της 6ης κατηγορούμενης και του άλλου προσώπου χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε. Στην οικία που διαμένει το άλλο πρόσωπο βρίσκονταν και τρίτα πρόσωπα. Ακολούθως έφτασε ο ιδιοκτήτης της οικίας, έγινε κάποια συνομιλία μεταξύ όλων των προσώπων που βρίσκονταν εκεί και των μελών της ΥΚΑΝ όπου και διαφάνηκε ότι ο κατηγορούμενος αρ. 3 εμπλέκεται στην υπόθεση και μάλιστα για μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών. Ο κατηγορούμενος 3 συνελήφθη και σε θεληματική του κατάθεση παραδέχτηκε ότι συνωμότησε με άλλα πρόσωπα να φέρουν την ποσότητα ναρκωτικών που αφορά η 2η κατηγορία, δηλαδή 830 γραμμάρια κάνναβης από την Λεμεσό για να τα πωλήσουν, τα μετάφεραν σε συγκεκριμένη οικία όπου μαζί με άλλα πρόσωπα τα συσκεύασαν σε δόσεις και τα άφησαν εκεί μέχρι να βρεθούν αγοραστές. Παραδέκτηκε επίσης ότι προμήθευσε την 6η κατηγορούμενη με ποσότητα κάνναβης και συγκεκριμένα 60 γραμμάρια. Σημειώνω ότι η κατηγορουμένη 6 στη δική της κατάθεση είχε ονομάσει μεταξύ άλλων προσώπων και τον κατηγορούμενο 3 ως το πρόσωπο που την προμήθευσε με 60 γραμμάρια κάνναβης. Όπως ανέφερε η κα Ναθαναήλ ο κατηγορούμενος 3 είναι λευκού ποινικού μητρώου ενώ σε ότι αφορά τα διάφορα τεκμήρια, ζητήθηκε όπως κατακρατηθούν μέχρι να αποπερατωθεί η υπόθεση για όλους τους κατηγορούμενους. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 3 παρέδωσε στο Δικαστήριο εμπεριστατωμένη αγόρευση για τον μετριασμό της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο
  11. Σε πρώτο στάδιο υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία ο κατηγορούμενος 3 είναι σήμερα 21 ετών ενώ κατά την διάπραξη του αδικήματος ήταν μόλις 18½ ετών. Κατάγεται από οικογένεια χαμηλού μορφωτικού επιπέδου αλλά και εισοδηματικής κατάστασης. Η οικογένεια συντηρείται από δημόσιο βοήθημα αφού ο πατέρας του είναι ανίκανος για εργασία λόγω ψυχωτικής διαταραχής, η μητέρα του είναι ανίκανη για εργασία λόγω αναπηρίας, παρουσιάζει προβλήματα στη σπονδυλική της στήλη και κρίθηκε ως ανίκανη για εργασία με ποσοστό 75% και ο μεγαλύτερος αδερφός του Παναγιώτης είναι επίσης ανίκανος για εργασία λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας. Ο κατηγορούμενος 3 είναι άνεργος. Ολοκλήρωσε το Δημοτικό Σχολείο Καϊμακλίου με αρκετές δυσκολίες λόγω της αντιδραστικής του συμπεριφοράς, φοίτησε στο Γυμνάσιο Παλλουριώτισσας όπου επανέλαβε δύο φορές την Α' τάξη λόγω προβλημάτων συμπεριφοράς, μαθησιακών δυσκολιών και υπέρβασης του επιτρεπτού ορίου απουσιών, ακολούθως εγκατέλειψε το γυμνάσιο και φοίτησε στο Σύστημα Μαθητείας της Β' Τεχνικής Σχολής Λευκωσίας στο κλάδο ηλεκτρολογίας τον οποίο επίσης δεν κατάφερε να ολοκληρώσει. Από νεαρή ηλικία άρχισε να εργάζεται σε διάφορους χώρους, αρχικά άρχισε να ασχολείται με τον Ιππόδρομο με σκοπό να ακολουθήσει το επάγγελμα του αναβάτη, αλλά επειδή ξεπερνούσε το επιτρεπτό όριο βάρους σταμάτησε τις προπονήσεις. Σε ηλικία 16 ετών κατατάγηκε ως εθελοντής στην Εθνική Φρουρά αλλά λόγω συγκρούσεων με τους ανωτέρους του και τους υπόλοιπους εθνοφρουρούς του δόθηκε απαλλαγή ως Ι5 λόγω διαταραχής προσωπικότητας. Τόσο κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης της στρατιωτικής του θητείας όσο και στο παρελθόν προέβηκε σε απόπειρα αυτοκτονίας. Από τις 17.10.11 μέχρι τις 25.10.11 νοσηλεύτηκε στη ψυχιατρική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Για σύντομο χρονικό διάστημα είχε συνεργασία με ψυχίατρο αλλά αρνείται περαιτέρω θεραπεία σήμερα γιατί θεωρεί ότι μπορεί να χειριστεί μόνος του τα θέματα του. Όπως ανέφερε ο κ. Σαββίδης στην αγόρευση του ο κατηγορούμενος 3 από μικρή ηλικία δεν διατηρούσε καλές σχέσεις με τα μέλη της οικογένειας του ειδικά με τον πατέρα του με αποτέλεσμα να εκδηλώσει αντικοινωνική συμπεριφορά με κυρίαρχα τα αισθήματα απόρριψης και περιθωριοποίησης από την ηλικία των 8 ετών. Σήμερα η σχέση του με τους γονείς του έχει εξομαλυνθεί και μπορεί να χαρακτηριστεί ως αρκετά καλή. Όπως περαιτέρω ανάφερε ο κ. Σαββίδης η παρούσα υπόθεση είναι η πρώτη φορά που ο κατηγορούμενος έρχεται σε σύγκρουση με τις προσταγές του δικαίου και αντιμέτωπος με τις συνέπειες που ενέχει. Σημείωσε, όπως έχει αναφέρει και η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, ότι είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου. Ήταν η θέση του συνηγόρου του κατηγορούμενου 3 ότι τα λάθη του κατηγορούμενου 3 και ειδικά οι πράξεις οι οποίες τέλεσε στην παρούσα περίπτωση παρόλο που δεν είναι σε καμία περίπτωση δικαιολογημένες προέκυψαν συνεπεία του πολύ ευαίσθητου του χαρακτήρα με αποτέλεσμα να γίνει υποχείριο επιτηδείων, οι πτωχές οικονομικές και οικογενειακές του συνθήκες είχαν τον δικό τους ρόλο σε αυτή την λανθασμένη απόφαση του να διαπράξει τα αδικήματα που παραδέχτηκε αλλά ο αποκλειστικός λόγος που τέλεσε τα αδικήματα αυτά ήταν ότι κατά την περίοδο που τα διέπραξε ήταν χρήστης ναρκωτικών ουσιών. Η εξάρτηση του ήταν ο αποκλειστικός λόγος που τον οδήγησε στη συμπεριφορά αυτή για να εξασφαλίζει χρήματα για την δόση του. Ήταν επίσης θέση του κ. Σαββίδη ότι στον κατηγορούμενο 3 θα πρέπει να αναγνωριστούν ως ελαφρυντικά η παραδοχή και η πλήρης συνεργασία του με την αστυνομία αλλά και η παραδοχή του στο Δικαστήριο με την οποία εκδηλώνεται και η έμπρακτη μεταμέλεια του όπως επίσης και η άμεμπτη συμπεριφορά του μετά την διάπραξη των αδικημάτων. Σημασία πρέπει να δοθεί, ως έχει αναφερθεί και στη νομολογία, στον εθισμό του στα ναρκωτικά και την ψυχολογική του κατάσταση με τα προβλήματα που τον βαραίνουν αφού είχαν ουσιαστική επίδραση στον τρόπο σκέψης και λειτουργία του κατηγορουμένου
  12. Ήταν η θέση του κ. Σαββίδη ότι ο κατηγορούμενος 3 από την διάπραξη των αδικημάτων και μετά έχει αλλάξει συμπεριφορά και συνήθειες ζωής, έχει απομακρυνθεί από τα άτομα με τα οποία συναναστρεφόταν στο παρελθόν, βρήκε την δύναμη να απεξαρτοποιηθεί μόνος του από τα ναρκωτικά και αφού κάλεσε το Δικαστήριο να διαχωρίσει την παρούσα υπόθεση από τις άλλες υποθέσεις εμπορίας ναρκωτικών, ως αποτελούσα μια μεμονωμένη και απερίσκεπτη πράξη του κατηγορουμένου 3 να εξασφαλίσει την δόση του, να του δώσει μια δεύτερη ευκαιρία, επισημαίνοντας ότι το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή σε αυτόν πέραν των δύο χρόνων από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων. Συνεπώς ήταν η θέση του ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται στην επιβολή ποινής φυλάκισης, θα πρέπει να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και αναστείλει τέτοια ποινή. Σημειώνω ότι κατατέθηκε στο Δικαστήριο ιατρική βεβαίωση υπογραμμένη από τον Δρ. Αντώνη Κραμβή Ιατρικό Λειτουργό ΤΑΕΠ Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας ημερ. 6.10.14 στην οποία αναγράφονται τα εξής: «Έγινε έλεγχος δείγματος ούρων για ανίχνευση ναρκωτικών και τοξικών ουσιών. Το τεστ ήταν αρνητικό για ανίχνευση αμφεταμινών, κοκαΐνης και μαριχουάνας και θετικό στα οπιοειδή που δικαιολογείται από την λήψη παυσίπονων codanol και solpadeine». Το έργο του Δικαστηρίου όταν επιβάλει ποινή ιδιαίτερα σε πρόσωπα νεαρής ηλικίας είναι πολύ δύσκολο. Πρέπει να έχει κατά νου τους τρεις στόχους για τους οποίους επιβάλλεται μια ποινή, δηλαδή τιμωρία του παραβάτη, παραδειγματισμός τόσο του ίδιου όσο και των τρίτων προσώπων αλλά και η αποτροπή του αδικήματος υπό κρίση. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα τον στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονισθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχή παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v. S Georgiou 22 CLR 147). Επομένως παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να ληφθούν υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου για να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή, αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο την επιμέτρηση της ποινής. Το ανώτατο όριο ποινής λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για την έκταση της. Έχει κατ' επανάληψη τονισθεί ότι η σοβαρότητα ενός αδικήματος αντικατοπτρίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπει ο Νόμος (βλ. Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632, Βραχίμη ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 727, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Evans
(2005)2 Α.Α.Δ. 639), που στην περίπτωση της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ακόμη και ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β είναι η δια βίου φυλάκιση (άρθρο 6
(3), Πρώτο Παράρτημα, Τρίτος Πίνακας του Νόμου 29/77). Όπως δε έχει τονισθεί κατ' επανάληψη από το Ανώτατο Δικαστήριο, σε υποθέσεις ναρκωτικών πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές λόγω του ότι τα ναρκωτικά αποτελούν μάστιγα που πλήττει την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου και που σε πολλές περιπτώσεις οδηγούν στην εξαθλίωση και στο θάνατο, λαμβανομένων βεβαίως υπόψη του είδους, της ποσότητας και του σκοπού για τον οποίο κατέχονται (βλ. Τουμάζου ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ.63, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Μ.Α. Dos Santos
(2005)2 Α.Α.Δ. 297, Abe ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 211, Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 59 και Τσιάκκα ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις 41 και 42/2010 ημερ. 14.7.2011 Το Ανώτατο Δικαστήριο εξήγησε στην υπόθεση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 6560 ημερ. 7.8.1998 ότι υπάρχει η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών όχι μόνο στους εμπόρους των ναρκωτικών αλλά και στους χρήστες ναρκωτικών διότι το πρόβλημα των ναρκωτικών έχει διεισδύσει πλέον βαθιά στην Κυπριακή Κοινωνία και έχει φέρει μαζί του το πρόβλημα σειρά από άλλα κοινωνικά προβλήματα. Τόνισε επίσης ότι η διάκριση όμως αυτή μεταξύ εμπόρων και χρηστών αμβλύνεται σε μεγάλο βαθμό αναλογιζόμενοι ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία ναρκωτικών. Παράλληλα όμως στην υπόθεση Mehdi Afroughi v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 7036 ημερ. 26.3.2001 λέχθηκε από το Εφετείο ότι οι χρήστες ως θύματα των εμπόρων ναρκωτικών δεν πρέπει να τιμωρούνται με αποτρεπτικές ποινές της ίδιας έντασης μ' αυτές που επιβάλλονται στους εμπόρους. Σε εκείνη την υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης στον παραβάτη που μειώθηκε από τρία έτη σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Στην υπόθεση Zoran Jovanovic ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 64/05 ημερομηνίας 21 Νοεμβρίου 2005 το Εφετείο έθεσε κατευθυντήριες γραμμές σε σχέση με τον τρόπο προσέγγισης της επιβολής ποινής σε υποθέσεις παράνομης κατοχής των ναρκωτικών ουσιών. «Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Υπάρχει ανεξέλεγκτη χρήση και διάδοση των ναρκωτικών. Η έξαρση στη διάπραξη των αδικημάτων αυτής της κατηγορίας καθιστά αναγκαία την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Επομένως όταν επιβάλλεται ποινή το Δικαστήριο πρέπει επιβάλλει ποινή που θα εφαρμόζει αποτελεσματικά τον νόμο και θα προστατεύει την κοινωνία από το κακό της εξάπλωσης των ναρκωτικών στον γενικό πληθυσμό και ιδιαίτερα στα νεαρά πρόσωπα». Στην υπόθεση Παυλίδης ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6161, 6161 ημερομηνίας 15 Ιουλίου 1996 το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 6 μηνών και 9 μηνών σε πρόσωπο που κατείχε ποικίλα μορφής ναρκωτικών σε μεγάλες ποσότητες για δική του χρήση, και σε σχόλια το Εφετείο επεσήμανε ότι οι ποινές που επιβλήθηκαν θα πρέπει να θεωρούνται επιεικείς. Το σκεπτικό του Εφετείου ήταν ότι ο προορισμός των ναρκωτικών για προσωπική χρήση δεν εκτόπισε την αναγκαιότητα για επιβολή αποτρεπτικής ποινής. Η συχνότητα στη διάπραξη αδικημάτων αναφορικά με τα ναρκωτικά, δημιουργεί μεγάλη ανησυχία η οποία εκφράστηκε και από το νομοθέτη με την αύξηση ποινών την οποία επέφερε με τον Τροποποιητικό Νόμο 20
(1)/
  1. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω δύο αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τις οποίες έχουν επικυρωθεί οι πρωτόδικες πολυετείς ποινές φυλάκισης που είχαν επιβληθεί από Κακουργιοδικεία αντίστοιχα γιατί θεωρώ ότι τα γεγονότα τους προσομοιάζουν πολύ με αυτά της παρούσας υπόθεσης, σε μια προσπάθεια μου να καταδειχτεί η σοβαρότητα των κατηγοριών στις οποίες έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος αρ.
  2. Επαναλαμβάνω ότι και οι δύο υποθέσεις που θα αναφερθώ είχαν εκδικαστεί από Κακουργιοδικεία και όχι από Επαρχιακό Δικαστήριο, η ποσότητα των ναρκωτικών που αφορούσαν όμως και οι κατηγορίες είναι σχεδόν ταυτόσημες με την παρούσα υπόθεση. Στην υπόθεση Μustafa Ahmed κ.α. ν. Δημοκρατία Ποιν. Εφ.27/11, 28/11 και 29/11, ημερ. 27.11.12 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 6 ετών που είχε επιβληθεί στον κάθε ένα από τους τρεις εφεσείοντες οι οποίοι παραδέχτηκαν στο Κακουργιοδικείο τις κατηγορίες συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, δηλαδή προμήθειας σε άλλα πρόσωπα ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξης Β, κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β και συγκεκριμένα ρητίνη κάνναβης συνολικού βάρους 947 γραμμάρια και κατοχή του πιο πάνω ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Και σε εκείνη την υπόθεση οι εφεσείοντες δεν παραδέχτηκαν ενοχή πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας αλλά σε κατοπινό στάδιο, ήταν και οι τρεις πρόσωπα λευκού ποινικού μητρώου και νεαρής ηλικίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο όπως έχει ήδη αναφερθεί επικύρωσε τις ποινές φυλάκισης 6 ετών που επιβλήθηκε στον κάθε ένα από αυτούς θεωρώντας ότι ήταν αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις και οπωσδήποτε όχι έκδηλα υπερβολική. Στην παλαιότερη υπόθεση Αkbar Azizi Soleimani v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 476 το Κακουργιοδικείο είχε επιβάλει ποινή φυλάκισης 8 ετών για το αδίκημα της κατοχής σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης (977.7691 γραμμάρια) με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Ο εφεσείων είχε παραδεχτεί την διάπραξη του αδικήματος και είχε συνεργαστεί με τις αστυνομικές αρχές. Ήταν επίσης πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου και ηλικίας 26 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού επικύρωσε την ποινή φυλάκισης που είχε επιβληθεί από το Κακουργιοδικείο, δήλωσε την σαφή θέση ότι η τάση πρέπει να είναι αυξητική ενόψει της συνεχούς επιδείνωσης της κατάστασης και έκρινε ότι το Κακουργιοδικείο συνυπολόγισε στο σωστό πλαίσιο όλους τους σχετικούς παράγοντες μεταξύ των οποίων και το είδος και την ποσότητα του ναρκωτικού σε σχέση με την κατοχή του οποίου με σκοπό την προμήθεια ο νόμος προβλέπει ποινή ισόβιας φυλάκισης. Όπως έχει ήδη αναφερθεί η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι δεδομένη. Λαμβάνοντας υπόψη μου την ποσότητα που βρέθηκε στην κατοχή του κατηγορούμενου 3, υπενθυμίζω ότι πρόκειται για 830 γραμμάρια κάνναβης, τα οποία κατείχε με σκοπό να τα προμηθεύσει σε τρίτα πρόσωπα, προμήθεια 60 γραμμαρίων κάνναβης σε τρίτο πρόσωπο και συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος, έχω τη θέση ότι η μόνη ενδεδειγμένη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι ποινή φυλάκισης. Τόσον η μεγάλη ποσότητα των ναρκωτικών που βρέθηκε στην κατοχή του, αλλά η παραδοχή του ότι κατείχε την ποσότητα αυτή με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα αλλά καίρια και καθοριστικά η παραδοχή του ότι προμήθευσε ποσότητα ναρκωτικών σε άλλο πρόσωπο κατατάσσουν την παρούσα υπόθεση στις σοβαρότερες του είδους στη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστή και ουσιαστικά υπαγορεύουν την επιβολή αποτρεπτικού χαρακτήρα ποινής. Η συμπεριφορά του κατηγορουμένου 3 τη δεδομένη στιγμή ήταν τέτοια που συνέβαλε στο γενικό πρόβλημα εξάπλωσης των ναρκωτικών και εάν για τέτοια συμπεριφορά δεν επιβληθεί ποινή στερητική της ελευθερίας του ατόμου είναι ορατός ο κίνδυνος η παράνομη χρήση των ναρκωτικών να εδραιωθεί στην γενική κοινωνία ως κάτι το σύνηθες. Μόνο η ποινή φυλάκισης μεταδίδει τα ορθά μηνύματα στην κοινωνία ότι τα ναρκωτικά είναι ένα μεγάλο κακό, από τα μεγαλύτερα κακά της χώρας μας, και ως τέτοιο θα αντιμετωπίζεται με την ανάλογη σοβαρότητα από τα Δικαστήρια. Οι επιπλοκές από την ανεξέλεγκτη χρήση ναρκωτικών ουσιών όπως έχει επανειλημμένα αναφερθεί στην νομολογία, οδηγεί στην κοινωνική αποσύνθεση της κοινωνίας και προκαλεί σοβαρά προβλήματα. Το Δικαστήριο δεν δύναται να μην περιφρουρήσει την κοινωνική ευημερία με αποτρεπτικής φύσεως ποινές ώστε να μην υπάρχει η πιθανότητα εξάπλωσης αυτού του κακού στο κοινωνικό σύνολο. Τα κακά από την εξάπλωση και την παράνομη χρήση ναρκωτικών ουσιών είναι δυσβάστακτα για την κοινωνία. Ο κατηγορούμενος 3 είχε σοβαρό πρόβλημα αφού για κάποιο χρονικό διάστημα ήταν χρήστης ναρκωτικών. Η χρήση των ναρκωτικών είχε γίνει γι' αυτόν μέρος της ζωής του και κατ' επέκταση μέρος του προβλήματος που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας με την ανεξέλεγκτη εξάπλωση των ναρκωτικών ο οποίος προχώρησε και στην εμπορία ουσιαστικά των ναρκωτικών ουσιών. Πρόσωπα όπως τον κατηγορούμενο 3 συμβάλλουν στο να συντηρούν τα πρόσωπα που σκορπούν τον θάνατο στη νεολαία της Κύπρου. Δεν το θεωρώ ορθό να επιβάλλω μία παρατεταμένη ποινή φυλάκισης που να σβήνει την ελπίδα ότι ο κατηγορούμενος αρ. 3 θα μπορέσει να αφομοιωθεί μέσα στο κοινωνικό σύνολο σε κάποιο σύντομο χρονικό διάστημα και με την βοήθεια του σωφρονιστικού συστήματος. Για την προσέγγιση αυτή ισχύει τη λογική που διατυπώθηκε από το Εφετείο στην υπόθεση Mortimer v. Δημοκρατίας 2 ΑΑΔ 240
(1998)ότι δεν πρέπει να δοθεί αποκλειστική βαρύτητα στο στοιχείο της αποτροπής με αποτέλεσμα να μην ληφθούν υπόψη σειρά περιστάσεων που να δικαιολογούν πιο ήπια μεταχείριση του παραβάτη ο οποίος σπρώχθηκε ή οδηγήθηκε στην απεχθή συμπεριφορά. Συνεπώς αφού έχω λάβει υπόψη μου την παραδοχή του κατηγορουμένου 3, το λευκό ποινικό του μητρώο, την συνεργασία του με την Αστυνομία η οποία εκδηλώθηκε έμπρακτα με την θεληματική κατάθεση του, την παραδοχή του στην Αστυνομία, την παραδοχή του στο Δικαστήριο, τα προσωπικά του περιστατικά-οικογενειακή και οικονομική κατάσταση αλλά και τα προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει, τις προσπάθειες του για απεξάρτηση οι οποίες σύμφωνα με το ιατρικό πιστοποιητικό του Νοσοκομείου που έχει κατατεθεί ήταν επιτυχείς και το χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει σε αυτόν αφενός αλλά και τη σοβαρότητα των αδικημάτων, τα γεγονότα της υπόθεσης, και της επιβεβλημένης ανάγκης επιβολής αποτρεπτικής ποινής αφετέρου, επιβάλλονται σ' αυτόν οι πιο κάτω ποινές: - Στην κατηγορία αρ. 1 ποινή φυλάκισης 18 μηνών. - Στην κατηγορία αρ. 2 καμία ποινή. Θεωρώ ότι τα γεγονότα της καλύπτονται πλήρως από αυτά της κατηγορίας αρ. 3. - Στην κατηγορία αρ. 3 ποινή φυλάκισης 36 μηνών. - Στην κατηγορία αρ. 4 ποινή φυλάκισης 36 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν και θα προσμετρούν από τις 21.10.2014 που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση με σχετικό διάταγμα του Δικαστήριου Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 3 έχει ζητήσει από το Δικαστήριο, για τους λόγους που αναφέρει στην αγόρευση του και στους οποίους έχει γίνει αναφορά πιο πάνω να αναστείλει την τυχόν επιβληθείσα ποινή φυλάκισης. Από τα όσα αναφέρω πιο πάνω καθίσταται σαφές ότι στην παρούσα περίπτωση δεν ενδείκνυται αναστολή των ποινών φυλάκισης. Όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου 3 έχουν ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Τα τεκμήρια να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας μέχρι να διεκπεραιωθεί η υπόθεση και για τους άλλους κατηγορουμένους. (Υπ.) ................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου E.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.