Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Δημήτρης Πασενίδης, Αρ. Υπόθεσης: 22305/13, 18/11/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:B79 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 22305/13 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Δημήτρης Πασενίδης Κατηγορουμένου ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 18 Νοεμβρίου 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Χ' Κωνσταντή Για τον Κατηγορούμενο: κα Β. Παναγιώτου Κατηγορούμενος παρών. ------------------------ Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος με την δική του παραδοχή σε μία κατηγορία που αφορά το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας κατά τη διάρκεια της νύκτας, κατά παράβαση των άρθρων 291, 292(α) και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και ειδικότερα παραδέχτηκε ότι 11.7.12 στην Παλλουριώτισσα διέρρηξε και εισήλθε εντός της κατοικίας των Μιχαλάκη και Μαρίας Θεοδότου και Λυσιμάχης Ηλιάδου από την Παλλουριώτισσα με σκοπό να διαπράξει εντός αυτής κακούργημα. Παραδέκτηκε επίσης δύο κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της κλοπής από κατοικία κατά παράβαση των άρθρων 255, 266(β) και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και ειδικότερα ότι κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία έκλεψε από τις οικίες της Λυσιμάχης Ηλιάδου και Μιχάλη και Μαρίας Θεοδότου διάφορα αντικείμενα συνολικής αξίας €1.
- Στην παρούσα υπόθεση λαμβάνεται υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής και η υπόθεση 309/14 στην οποία ο κατηγορούμενος έχει παραδεκτεί εννέα κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 291, 294(α), 255 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 και ειδικότερα παραδέχτηκε ότι μεταξύ διαφόρων ημερομηνιών των μηνών Νοεμβρίου 2013 και Ιανουαρίου 2014, έκλεψε από ισάριθμα υποστατικά διάφορα αντικείμενα και συγκεκριμένα ηλεκτρονικές συσκευές, χρηματικά ποσά, μηχανές κουρέματος, αξεσουάρ κομμωτηρίου, ηλεκτρονικούς υπολογιστές και αρώματα, χαρτοφύλακα με διάφορα έγγραφα και τσιγάρα συνολική αξίας €7.878,
- Σχετικές είναι οι κατηγορίες αρ. 1, 3, 5, 7, 8, 9, 10, 11 και 12 στο κατηγορητήριο της υπόθεσης 309/
- Οι λεπτομέρειες των εν λόγω αδικημάτων ήταν ότι ο κατηγορούμενος σε διάφορες ημερομηνίες διέρρηξε και εισήλθε εντός εμπορικών καταστημάτων και υποστατικών όπου προσφέρονται υπηρεσίες και διέπραξε εντός αυτών κακούργημα, δηλαδή έκλεψε τα πιο πάνω αναφερόμενα περιουσιακά στοιχεία των παραπονούμενων. Τα γεγονότα που αφορά η υπόθεση εκτέθηκαν από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής. Σύμφωνα με αυτά, η οικία των παραπονούμενων Μαρίας και Μιχαλάκη Θεοδότου είναι ισόγειος δύο ορόφων και στο κάτω μέρος υπάρχει ένα δωμάτιο στο οποίο διαμένει η Λυσιμάχη Ηλιάδου η οποία είναι ηλικιωμένη. Στις 11.7.12 και περί ώρα 23.30 ο Μιχαλάκης και η Μαρία Θεοδότου βρισκόντουσαν εντός της οικίας τους και ετοιμάζονταν να πάνε για ύπνο στο υπνοδωμάτιο τους που είναι στον όροφο του σπιτιού ενώ η Λυσιμάχη Ηλιάδου κοιμόταν στο δωμάτιο της στο ισόγειο της οικίας. Κατά την πιο πάνω ώρα ο κατηγορούμενος εισήλθε εντός του δωματίου της Λυσιμάχης Ηλιάδου η οποία όπως έχει αναφερθεί βρισκόταν μέσα σε αυτό και κοιμόταν, από συρόμενο δίφυλλο αλουμινένιο παράθυρο με εξωτερικές περσιάνες το οποίο είχε παραβιάσει διά ωθήσεως. Μπήκε στο σαλόνι και έκλεψε πέντε γυναικείες τσάντες και τράπηκε σε φυγή. Κατά την ώρα της διάπραξης του αδικήματος έγινε αντιληπτός από την Λυσιμάχη Ηλιάδου που βρισκόταν στο δωμάτιο της αλλά και από την Μαρία Θεοδότου η οποία βγήκε στο μπαλκόνι της βεράντας αφού άκουσε τον κατηγορούμενο ο οποίος ξεκλείδωσε την κύρια είσοδο της οικίας και τράπηκε σε φυγή. Ο κατηγορούμενος εντοπίστηκε στην οδό Αιάκου περί ώρα 12.30, ανακόπηκε και σε σωματικό έλεγχο βρέθηκαν στην κατοχή του αντικείμενα τα οποία αναγνωρίστηκαν από τις Λυσιμάχη Ηλιάδου και Μαρία Θεοδότου ότι ήταν περιουσία τους που βρισκόταν εντός των τσαντών που κλάπηκαν από την οικία τους και αναγνώρισαν επίσης τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος συνελήφθη για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας και στις 12.7.12 σε θεληματική του κατάθεση ομολόγησε την διάπραξη της διάρρηξης της οικίας των παραπονουμένων καθώς και την κλοπή τσαντών αναφέροντας ότι ο λόγος που διέπραξε το αδίκημα ήταν για να αγοράσει την δόση του αφού είναι χρόνιος χρήστης ναρκωτικών. Μετά την θεληματική του κατάθεση ο κατηγορούμενος συνελήφθη εκ νέου με δικαστικό ένταλμα και οδηγήθηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας όπου εξασφαλίστηκε διάταγμα κράτησης του για τέσσερεις ημέρες. Παραδέχτηκε την διάπραξη του υπό κρίση αδικήματος όπως επίσης έδωσε θεληματική κατάθεση στην οποία παραδέκτηκε την διάπραξη όλων των αδικημάτων που έχει παραδεχτεί στα πλαίσια της υπόθεσης 309/14 και προέβηκε και σε σχετικές υποδείξεις σκηνών. Ακολούθως είχε παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου Λευκωσίας όπου εξασφαλίστηκε διάταγμα προσωποκράτησης του 8 μέρες. Σε ότι αφορά τα αδικήματα διαρρήξεων κτιρίου και κλοπής που έχει παραδεχτεί στην υπόθεση 309/14 σύμφωνα με τα γεγονότα που έχουν λεχθεί από την Κατηγορούσα Αρχή ο κατηγορούμενος εισερχόταν στα εν λόγω υποστατικά αφού έσπαζε το τζάμι της εισόδου με αιχμηρό αντικείμενο και/ή παραβίαζε αλουμινένιες πόρτες και παράθυρα και παραδέχτηκε ότι ο λόγος που προέβαινε στις πράξεις αυτές ήταν για να εξασφαλίσει την δόση του. Ο κατηγορούμενος είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως όλα τα αντικείμενα των κλοπών και διαρρήξεων παραδοθούν στους νόμιμους δικαιούχους τους ενώ σε ότι αφορά τα swap, παρειακά επιχρίσματα, αποτυπώματα κ.λ.π. να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Η κα Παναγιώτου υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που έχει ετοιμαστεί για τον κατηγορούμενο. Επεσήμανε την άμεση παραδοχή του στην υπόθεση 309/14 ενώ σε ότι αφορά την υπόθεση 22305/14 εξήγησε ότι την πρώτη φορά παρουσιάστηκε χωρίς συνήγορο γι' αυτό απάντησε μη παραδοχή ενώ αμέσως και την συμβουλή της συνηγόρου του προέβηκε σε παραδοχή ζητώντας από το Δικαστήριο όπως την θεωρήσει άμεση. Τόνισε την συνεργασία του με την Αστυνομία στην εξιχνίαση όλων των υποθέσεων που έχουν ληφθεί υπόψη στην παρούσα υπόθεση και έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είχε χρόνια εξάρτηση από τα ναρκωτικά από πολύ νεαρή ηλικία και ότι διέπραττε όπως και ο ίδιος ανέφερε τα αδικήματα αυτά με μόνο γνώμονα την εξασφάλιση της δόσης του. Η κα Παναγιώτου αφού ανέφερε τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, τις γνήσιες προσπάθειες για απεξάρτηση του που ξεκίνησαν στις 16.4.14 για τις οποίες και προσκόμισε σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά ζήτησε από το Δικαστήριο όπως επιδείξει την μέγιστη επιείκεια για τον κατηγορούμενο και όπως αναστείλει τυχόν ποινή φυλάκισης που θα του επιβάλει επιχειρηματολογώντας ότι σε περίπτωση άμεσης φυλάκισης οι γνήσιες προσπάθειες του για απεξάρτηση θα επηρεαστούν αρνητικά ενώ θα χάσει και την κηδεμονία του παιδιού του. Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 28 ετών διαζευγμένος, λήπτης δημοσίου βοηθήματος και διαμένει με τους γονείς του και τον γιο του Ηλία 3½ ετών. Η πρώην σύζυγος του διαμένει στη Γεωργία .Ο κατηγορούμενος κατάγεται από την Γεωργία και έχει δύο μεγαλύτερες αδερφές οι οποίες επίσης διαμένουν στην Κύπρο από το 1996 που όλη η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην Κύπρο για σκοπούς εργασίας. Φοίτησε μόνο μέχρι την πρώτη τάξη του Γυμνασίου, σε ηλικία 13 ετών άρχισε τη χρήση χόρτου και στα 17 του την χρήση ηρωίνης. Το 2009 σύναψε σχέση με ομοεθνή του και απέκτησαν τον Ηλία 3½ χρονών σήμερα το 2010 και μετά τέλεσαν θρησκευτικό γάμο ο οποίος διήρκησε μόνο για ένα μήνα. Η σύζυγος του τον εγκατέλειψε όπως και το παιδί τους και επέστρεψε στην Γεωργία. Την φύλαξη και φροντίδα του Ηλία ανέλαβε ο κατηγορούμενος μαζί με τους γονείς του ενώ επιβλέπονται και από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας. Ο κατηγορούμενος από 16.4.14 εντάχθηκε στο πρόγραμμα υποκατάστασης «Γέφυρα» των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας του Υπουργείου Υγείας, έχουν προσκομιστεί σχετικές βεβαιώσεις σύμφωνα με τις οποίες από τις 16.4.14 μέχρι και 6.11.14 που ήταν η τελευταία βεβαίωση συνεχίζει το πρόγραμμα ενώ παράλληλα από τις 21.5.14 προσέρχεται καθημερινά στο Κέντρο Άμεσης Πρόσβασης και Μείωσης Βλάβης «Στόχος» του Παγκύπριου Αντιναρκωτικού Συνδέσμου. Σύμφωνα με το πιστοποιητικό του Ψυχίατρου-Επιστημονικού συντονιστή του προγράμματος «Γέφυρα» Δρ. Λάμπρου Σαμαρτζή, ημερ. 14.10.14: «Ο κατηγορούμενος πάσχει από χρόνιο εθισμό σε τοξικές ουσίες από την ηλικία των 17 ετών με εξάρσεις και υφέσεις. Από εξαμήνου βρίσκεται υπό σταθερή φαρμακευτική και ψυχοκοινωνική θεραπεία στο θεραπευτικό πρόγραμμα Γέφυρα. Στην παρούσα φάση η ψυχική του υγεία είναι σταθεροποιημένη, είναι συνεργάσιμος στην θεραπεία χωρίς διαταραχές συμπεριφοράς. Η πορεία της θεραπείας του είναι ικανοποιητική και κρίνεται απαραίτητο να συνεχίσει την θεραπεία του». Η μητέρα του κατηγορούμενου όπως αναφέρεται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, αντιμετωπίζει προβλήματα οσφυαλγίας για τα οποία επιδέχεται συστηματικής φυσιοθεραπείας στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση με σχετική διαταγή του Δικαστηρίου από τις 7.11.
- Αδιαμφισβήτητα η κατηγορία που έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος είναι σοβαρότατη. Νυχτερινή διάρρηξη κατοικίας η οποία τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 10 ετών σύμφωνα με το άρθρο 292 του Ποινικού Κώδικα και μάλιστα όταν οι ένοικοι της κατοικίας βρίσκονταν εντός αυτής. Ο κατηγορούμενος εισήλθε εντός της οικίας όπως έχει αναφερθεί από το παράθυρο του δωματίου της ηλικιωμένης Λυσιμάχης Ηλιάδου ενώ αυτή κοιμόταν εντός αυτού και προχώρησε στο σαλόνι της οικίας όπου έκλεψε της πέντε γυναικείες τσάντες και ξεκλείδωσε την εξώπορτα της οικίας για να φύγει μετά που τον είδε η ηλικιωμένη Λυσιμάχη Ηλιάδου. Η σοβαρότητα του αδικήματος που έχει παραδεχτεί προκύπτει άμεσα από τις ποινές που προβλέπει ο σχετικός Νόμος, δηλαδή ο Ποινικός Κώδικας, όπως έχει αναφερθεί για το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας κατά τη διάρκεια της νύχτας προβλέπεται ποινή φυλάκισης 10 ετών ενώ τα αδικήματα διάρρηξης κτιρίου και κλοπής επισύρουν με βάση τα άρθρα 291 και 294 του Ποινικού Κώδικα ποινή φυλάκισης 7 ετών. Βεβαίως το παρόν Δικαστήριο ασκεί συνοπτική ποινική δικαιοδοσία και η μέγιστη ποινή φυλάκισης που μπορεί να επιβάλει είναι αυτή των 5 ετών. Πέραν των ποινών που προβλέπονται από τον Ποινικό Κώδικα και που από μόνες τους δεικνύουν την σοβαρότητα των αδικημάτων, τα αδικήματα που έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος είναι αδικήματα που βρίσκονται σε έξαρση, παρουσιάζουν ιδιαίτερα ανησυχητικές διαστάσεις οπόταν και το καθήκον των Δικαστηρίων να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές είναι επιτακτικό. Η νομολογία δεικνύει ότι για αδικήματα αυτού του είδους η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης. Στην σχετικά πρόσφατη υπόθεση Stefan Ilie v Αστυνομίας κ.α. (ΠΕ 180/2011,181/2011 και 182/2011 ημερ. 16.5.2012) οι τρείς εφεσείοντες ηλικίας 54, 21 και 33 ετών αντίστοιχα κρίθηκαν ένοχοι κατόπιν παραδοχής τους σε αδικήματα διάρρηξης κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 291, 292, 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα και της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255, 256 του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών που αντιμετώπιζαν οι 3 εφεσείοντες διέρρηξαν και εισήλθαν στην οικία συγκεκριμένου προσώπου με σκοπό την κλοπή και έκλεψαν από την οικία εκείνη το ποσό των ΛΚ 680 και 220 ευρώ. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τις επιβληθείσες ποινές των 2 χρόνων και 18 μηνών αντίστοιχα επιδοκιμάζοντας τα όσα το πρωτόδικο Δικαστήριο ανέφερε με παραπομπή στη σχετική επί του θέματος νομολογία. Παραθέτω σχετικά τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο δικαστήριο έλαβε υπόψη όλα τα ενώπιον του στοιχεία καθοδηγήθηκε από σχετική νομολογία και έλαβε υπόψη και την προβλεπόμενη από το νόμο, ποινή για τα αδικήματα της διάρρηξης και της κλοπής που είναι 7 χρόνια για τη διάρρηξη και 3 χρόνια για την κλοπή. Καθοδηγήθηκε, μεταξύ άλλων, από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 113 και Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104. Στην υπόθεση Παναγίδης (ανωτέρω) τονίστηκε από το Δικαστήριο η θλιβερή διαπίστωση ότι τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί τα εγκλήματα αυτά δημιουργούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβρώνουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Λάβαμε υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα καθώς και τα όσα οι τρεις εφεσείοντες ανέφεραν ενώπιον μας, ιδιαίτερα την απολογία και τη συγνώμη τους. Δεν μπορούμε να παρακάμψουμε τη σοβαρότητα των εγκλημάτων που διέπραξαν και παραδέκτηκαν οι τρεις εφεσείοντες δηλαδή της διάρρηξης και της κλοπής. Συμφωνούμε απόλυτα με τα όσα αναφέρθηκαν στην Παναγίδης (ανωτέρω) η οποία αποφασίστηκε το 1997 και πέρασαν από τότε περίπου 15 χρόνια στα οποία το έγκλημα παρουσίασε έντονη αυξητική τάση με αποτέλεσμα να υπάρχει και ανάλογη αύξηση του αισθήματος ανασφάλειας των πολιτών. Συμφωνούμε ότι τα δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές σε αδικήματα αυτής της φύσης όπως είναι η διάρρηξη και η κλοπή.» Στην υπόθεση Ιωάννης Τσιλικίδης v. Αστυνομίας (ΠΕ 7/2013 ημερ. 28.3.2013), όπου ο εφεσείων παραδέχτηκε τη διάπραξη τριών διαρρήξεων κατοικίας κατά παράβαση του άρθρου 292(α) του Ποινικού Κώδικα, τριών κλοπών από κατοικία, κατά παράβαση των άρθρων 266(β) και 255 του Ποινικού Κώδικα και μια κατηγορία κακόβουλης ζημιάς κατά παράβαση του άρθρου 324
(1)του Ποινικού Κώδικα, το πρωτόδικο Δικαστήριο αφού αναφέρθηκε στα γεγονότα της υπόθεσης σύμφωνα με τα οποία μεταξύ Μαΐου του 2011 και Νοεμβρίου του 2011, σε διάστημα δηλαδή περίπου 6 μηνών, διαπράχθηκαν τα προαναφερόμενα 6 αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών ενώ το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς είχε διαπραχθεί το 2009 επέβαλε στις κατηγορίες διαρρήξεων και κλοπών ποινή φυλάκισης τριών χρόνων και στην κατηγορία της κακόβουλης ζημιάς, ποινή φυλάκισης ενός χρόνου. Σημειώνεται δε ότι από την προαναφερόμενη εγκληματική δραστηριότητα του ο εφεσείων αποκόμισε περιουσία, σε τιμαλφή και μετρητά, αξίας περίπου €64,000 και κανένα ποσό ή περιουσιακό στοιχείο δεν επιστράφηκε στους δικαιούχους. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας τις πιο άνω επιβληθείσες ποινές φυλάκισης και χωρίς να παραγνωρίζει τις δύσκολες παιδικές συνθήκες του εφεσείοντα ανέφερε μεταξύ άλλων τα πιο κάτω τα οποία παραθέτω αυτούσια: «Εκτός από την απόφαση Κωνσταντίνου το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην υπόθεση Stefan Ilie κ.ά ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 180/11-182/11, ημερ. 16 Μαΐου 2012 στην οποία το εφετείο θεώρησε ως μη έκδηλα υπερβολικές συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών και 18 μηνών που είχε επιβάλει το πρωτόδικο Δικαστήριο σε υπόθεση διάρρηξης και κλοπής. Σε εκείνη την υπόθεση έγινε αναφορά σε προηγούμενη νομολογία όπως η Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77, Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104 και άλλες υποθέσεις στις οποίες τονίστηκε η θλιβερή διαπίστωση ότι, κατά τα τελευταία χρόνια, το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα, είναι στην πρώτη γραμμή εγκληματικότητας, χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα, επειδή αυτά δημιουργούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαταράσσουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Λάβαμε υπόψη όλα τα ενώπιον μας στοιχεία, τις συνθήκες υπό τις οποίες διαπράχθηκαν τα αδικήματα, το ποσό το οποίο αποκόμισε ο εφεσείων από τις εγκληματικές του πράξεις και το γεγονός ότι τα θύματα δεν αποζημιώθηκαν καθ΄οιονδήποτε τρόπο από τον εφεσείοντα.» Στην υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381, έγινε αναφορά σε προγενέστερες αποφάσεις οι οποίες αντικατοπτρίζουν την ανησυχητική τάση και έκταση των διαρρήξεων και κλοπών που έχει λάβει στον τόπο μας ως ακολούθως: «Η απόφαση του Δικαστηρίου να επιβάλει ποινή φυλάκισης, παρά το λευκό ποινικό μητρώο όλων των καταδικασθέντων και την ηλικία του εφεσείοντος, ειδικά, αιτιολογείται επί μακρόν. Γίνεται αναφορά σε σειρά δικαστικών αποφάσεων, που τείνουν να καταδείξουν ότι δικαιολογείται ποινή φυλάκισης και σε νεαρά άτομα που για πρώτη φορά διώκονται για εγκληματικές πράξεις, εφόσον τούτο επιβάλλεται από τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη αποτροπής αδικημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση*. Στη Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 228, το Εφετείο ενέκρινε ποινή φυλάκισης εννέα μηνών σε στρατιώτη, ηλικίας 18 ετών, για αδικήματα διάρρηξης και κλοπής. Η σοβαρότητα εγκλημάτων διάρρηξης και κλοπής, σε συνάρτηση με την εξάπλωση εγκλημάτων αυτής της κατηγορίας, υπογραμμίζεται σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι οποίες απολήγουν στην επιβολή ποινών φυλάκισης. Στη Γ. Εισαγγελέας v. Cham & άλλων
(1993)2 A.A.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, «... μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία ...», η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. » Η αυστηρή αντιμετώπιση τέτοιων αδικημάτων για την προστασία της κοινωνίας είναι επιβεβλημένη και όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Φραντζίδης ν Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι αναγκαία η ανακοπή αυτού του είδους της εγκληματικότητας γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας και η αυστηρότητα των ποινών είναι ένας τρόπος πάταξης αυτού του φαινομένου. Στο σημείο εδώ επιπρόσθετα των πιο πάνω αναφορών μου θεωρώ ορθό όπως γίνει αναφορά και σε άλλες αποφάσεις ενδεικτικές των επιβληθεισών ποινών για τέτοιας φύσης αδικήματα. Στην υπόθεση Lungu κ.α. ν Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545 όπου οι εφεσείοντες ήταν 3 νεαροί ηλικίας 22,20 και 20 χρόνων αντίστοιχα, με λευκό ποινικό μητρώο, και παραδέχθηκαν τη διάρρηξη αποθήκης και κλοπής από αυτή αθλητικών ειδών ΛΚ 280, μεγάλο μέρος της οποίας περιουσίας θα επιστρέφετο στον ιδιόκτητη της, η ποινή φυλάκισης που τους επιβλήθηκε των 6 μηνών κατ' έφεση μειώθηκε σε 4 μήνες. Στην απόφαση Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 158 επικυρώθηκε ποινή φυλακίσεως 4 ετών που είχε επιβληθεί σε Κατηγορούμενο ηλικίας 26 ετών για 19 κατηγορίες διάρρηξης κατοικίας, μερικές εκ των οποίων έγιναν κατά την διάρκεια της νύχτας, ενώ λήφθηκαν υπ' όψιν και άλλες 11 υποθέσεις, 9 εκ των οποίων παρόμοιας φύσης. Ο εφεσείων βαρύνετο επίσης με 4 προηγούμενες καταδίκες και είχε δύσκολες προσωπικές συνθήκες. Στην υπόθεση Κυριάκος Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας (ΠΕ 117/2009, ημερ. 5.11.2009) ο εφεσείων ηλικίας 21 ετών λευκού ποινικού μητρώου παραδέχθηκε ενοχή σε συνολικά 27 κατηγορίες οι οποίες μεταξύ άλλων αφορούσαν 9 κατηγορίες διάρρηξης καταστήματος και κλοπής, 2 κατηγορίες κλοπής από κατοικία και μια κατηγορία κλοπής από κλειδωμένο κιβώτιο. Λήφθηκαν υπόψη ακόμη άλλες 19 υποθέσεις για παρόμοιας φύσης αδικήματα. Το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε τις ποινές φυλάκισης των 22 μηνών σε 15 μήνες, ενώ επικύρωσε τις ποινές των 12 και 15 μηνών και ανέστειλε την έκτιση αυτών για 3 έτη αφού ο εφεσείων είχε ήδη εκτίσει μέρος της ποινής του, 5 μήνες. Στην υπόθεση Glodan Andrian Petrica ν. Αστυνομίας (ΠΕ 159/2012, ημερ. 28.3.2013) όπου ο εφεσείων, μετά από δική του παραδοχή, βρέθηκε ένοχος από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας σε δύο κατηγορίες, μια για το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής καταστήματος χρυσαφικών αξίας 500 ευρώ εν καιρώ νυκτός και μια για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια της νύκτας, κατά παράβαση των σχετικών άρθρων του Ποινικού Κώδικα το Ανώτατο Δικαστήριο ενόψει των συγκεκριμένων συνθηκών της υπόθεσης (ο εφεσείοντας είχε καταδικαστεί προηγουμένως σε άλλες υποθέσεις παρόμοιας φύσης όπου η υπό κρίση θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη) με μεγάλο δισταγμό όπως ανέφερε μείωσε την επιβληθείσα στην κατηγορία της διάρρηξης ποινή φυλάκισης των 2 χρόνων σε 15 μήνες αφήνοντας της επιβληθείσα ποινή του ενός χρόνου στην κατηγορία για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη ουδέποτε ατονεί και θα λάβω υπόψη μου τα όσα αναφέρονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με τον κατηγορούμενο, ειδικά το χρόνιο πρόβλημα του με τα ναρκωτικά και ιδιαιτέρως το γεγονός της εξάρτησης του από τα σκληρά ναρκωτικά και ειδικότερα ηρωίνης από την ηλικία των 17 ετών και ότι διέπραξε τα αδικήματα που έχει παραδεχτεί λόγω της εξάρτησης του αυτής για να εξασφαλίσει την δόση του. Είναι όμως λάθος ο κατηγορούμενος και άλλα πρόσωπα σαν αυτόν να θεωρούν ότι οι προσωπικές τους συνθήκες και τα όποια προβλήματα υγείας αντιμετωπίζουν, είτε οι ίδιοι είτε μέλη της οικογένειας τους, μπορούν να τους επιτρέψουν να αποφύγουν την ποινική τους ευθύνη. Τέτοια θεώρηση των πραγμάτων θα ήταν επικίνδυνη και καταστροφική για το κοινωνικό σύνολο διότι θα άνοιγε τους ασκούς τους Αιόλου για όλων των ειδών δικαιολογιών για εγκληματική συμπεριφορά. Για ορισμένες πράξεις είναι αυτονόητη η ευθύνη του ατόμου. Η γραμμή της ατομικής ευθύνης και της κοινωνικής ευθύνης διά το γεγονός ότι συγκεκριμένο άτομο έχει παραπέσει σε εγκληματική συμπεριφορά είναι πάντοτε θολή. Φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος έστω και αν δεν ήταν αρχικά, κατέληξε να είναι επαγγελματίας διαρρήκτης έστω και αν η δύσκολες προσωπικές περιστάσεις και η εξάρτηση του από τα ναρκωτικά τον έκαναν πιο ευάλωτο επιρρεπή στη συγκεκριμένη συμπεριφορά. Σε καμία όμως περίπτωση δεν μπορώ να δεχθώ ότι αυτά τα περιβάλλοντα περιστατικά δικαιολογούν κατά απόλυτο τρόπο την συμπεριφορά του για την οποία θα πρέπει να λογοδοτήσει στην κοινωνία. Η εγκληματική συμπεριφορά του κατηγορουμένου σε ότι αφορά την παρούσα υπόθεση έλαβε χώρα στις 11.7.12. Ακολούθως σε μεταγενέστερο χρονικό διάστημα και συγκεκριμένα μεταξύ Νοεμβρίου του 2013 και Ιανουαρίου του 2014 ανέπτυξε πλούσια και συστηματική δραστηριότητα μέσα σε αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα των 3 μηνών. Ο κατηγορούμενος δεν είχε οποιαδήποτε αναστολή να διαρρήξει κατοικία εντός της οποίας ήταν οι ένοικοι κατά τη διάρκεια της νύχτας. Η εγκληματική του συμπεριφορά ήταν χωρίς όρια και χωρίς διακρίσεις και βεβαίως χωρίς δικαιολογία. Κατά την άποψη μου ιδιαίτερα επιβαρυντικός παράγοντας σχετικά με την συμπεριφορά του κατηγορούμενου είναι το γεγονός ότι μπήκε στον ιδιωτικό χώρο των παραπονούμενων και μάλιστα εν καιρώ νύχτας με όλους τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται για τους ενοίκους της κατοικίας μία εκ των οποίων ηλικιωμένη που κοιμόταν αμέριμνα στο δωμάτιο της και μάλιστα τον είδε μπροστά της. Αυτό αποτελεί καταπάτηση της προσωπικής ζωής του άλλου και δημιουργεί στο θύμα αυτής της πράξης αισθήματα θυμού και αγανάκτησης. Επίσης ήταν δυνατόν οι πράξεις του κατηγορουμένου να είχαν απρόσμενες συνέπειες αφού όπως έχει ήδη αναφερθεί η παραπονούμενοι βρισκόντουσαν εντός της οικίας κατά τον χρόνο διάπραξης της διάρρηξης. Το ενδεχόμενο κλιμάκωσης της σοβαρότητας των συνεπειών του αδικήματος σε τέτοια περίπτωση είναι ορατός. Οι μετριαστικοί παράγοντες που στην παρούσα περίπτωση θα ληφθούν υπόψη είναι η παραδοχή του την οποία θα θεωρήσω ως άμεση ενόψει των όσων η κα Παναγιώτου έχει αναφέρει για την πρώτη εμφάνιση του ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, η συνεργασία του με τις αστυνομικές αρχές μετά που συνελήφθη επ' αυτοφώρω δίδοντας θεληματική κατάθεση στην οποία παραδέκτηκε και τις άλλες κατηγορίες που λαμβάνονται υπόψη στην παρούσα υπόθεση και το γεγονός ότι προέβηκε και σε υποδείξεις σκηνών, το λευκό ποινικό του μητρώου, η εξάρτηση του από τα ναρκωτικά ως ο παράγοντας που τον ωθούσε στην διάπραξη των αδικημάτων, το ότι είναι πατέρας και ο μοναδικός προστάτης του ανήλικου Ηλία 3½ ετών μετά που η μητέρα του τον εγκατάλειψε φεύγοντας για την Γεωργία. Ήταν η θέση της κας Παναγιώτου ότι ο κατηγορούμενος θα πρέπει να έχει την ευκαιρία να ολοκληρώσει το πρόγραμμα απεξάρτησης που έχει πλέον πλήρως συνειδητά επιλέξει να ακολουθήσει και να μην του στερηθεί η προσπάθεια απεξάρτησης. Εάν στον κατηγορούμενο, εισηγήθηκε, επιβληθεί άμεση ποινή φυλάκισης, τότε σίγουρα αυτή η προσπάθεια θα ανακοπεί εφόσον ως γνωστό στις Κεντρικές Φυλακές δεν παρέχεται βοήθεια απεξάρτησης τουλάχιστον του είδους που ακολουθεί ο κατηγορούμενος. Η κα Παναγιώτου έχει αναφέρει επίσης ότι ο κατηγορούμενος είναι ο μόνος προστάτης του ανήλικου Ηλία και πρόκειται μετά την απεξάρτηση του να ενεργοποιήσει όλες τις αναγκαίες διαδικασίες για να λάβει νόμιμα την αποκλειστική φύλαξη, φροντίδα και επιμέλεια του ανήλικου Ηλία πάντοτε υπό την επίβλεψη και με την συνεργασία του Γραφείου Ευημερίας. Ήταν η θέση της ότι σε περίπτωση επιβολής άμεσης ποινής φυλάκισης στον κατηγορούμενο, πέραν του ότι οι εν λόγω διαδικασίες θα ανασταλούν, θα αποστερηθεί ουσιαστικά ο Ηλίας τον μοναδικό γονέα που του έχει απομείνει ενώ θα είναι αβέβαιο και το που αυτός θα καταλήξει τελικά εφόσον η μητέρα του κατηγορούμενου λόγω του έντονου προβλήματος οσφυοισχυαλγίας από την οποία πάσχει έχει κινητικούς περιορισμούς, μυϊκή αδυναμία και έντονους πόνους με αποτέλεσμα να μην μπορεί πλέον σωματικά να αντεπεξέρχεται στις απαιτήσεις που φέρει το μεγάλωμα ενός παιδιού. Η κα Παναγιώτου στην αγόρευση της έχει αναφερθεί ειδικά σε δύο αποφάσεις, συγκεκριμένα την υπόθεση Marin Lungu κ.α. ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545 όπου το Εφετείο μείωσε την 6 μηνών ποινή φυλάκισης του Πρωτόδικου Δικαστηρίου σε 4 μήνες σε σχέση με τις κατηγορίες διάρρηξης αποθήκης κλοπής και επίθεσης με σκοπό την κλοπή, στην οποία όμως δεν υπήρχε το πολύ πιο σοβαρό αδίκημα της νυχτερινής διάρρηξης, λόγω του νεαρού της ηλικίας, λευκού ποινικού μητρώου, παραδοχής, συνεργασίας με την Αστυνομία και των δύσκολων προσωπικών και οικογενειακών συνθηκών και ζήτησε από το Δικαστήριο να την ακολουθήσει. Σημειώνω σε σχέση με την εν λόγω απόφαση πέραν του ότι στην παρούσα υπόθεση υπάρχει πολύ πιο σοβαρή κατηγορία, αυτή της νυχτερινής διάρρηξης στα 11 χρόνια που έχουν διαρρεύσει έκτοτε προκύπτει ότι τα αδικήματα αυτής της φύσεως έχουν επεκταθεί σε τέτοιο βαθμό που η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών καθίσταται πέραν από αναγκαία. Η άλλη υπόθεση στην οποία έχει αναφερθεί η κα Παναγιώτου ήταν η υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Παναγιώτη Νικολάου, Ποιν. Έφ. 212/09, ημερ. 22.12.11 όπου το Εφετείο εξέδωσε διάταγμα κηδεμονίας του εφεσίβλητου για δύο χρόνια με όρους κοινοτικής εργασίας για αδικήματα που δεν υπήρχε παραδοχή εκ πλευράς κατηγορουμένου. Σε ότι αφορά αυτή την υπόθεση σημειώνω ότι ο κατηγορούμενος τελούσε με διάταγμα του Δικαστηρίου υπό κράτηση για τους οκτώ μήνες που διήρκεσε η ακροαματική διαδικασία χωρίς να έχει παραδεχτεί ενοχή. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο τον αθώωσε, το Εφετείο ακύρωσε την απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου και βρήκε τον κατηγορούμενο ένοχο σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε. Υπήρχαν ιδιάζουσες συνθήκες σε σχέση με αυτόν αφού μετά από την αθώωση του πρωτόδικα είχε ενταχθεί στο Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Σχέδιο Παροχής Κινήτρων για πρόσληψη ατόμων που ανήκουν στις ευπαθείς κοινωνικά ομάδες του πληθυσμού, τα αδικήματα που είχε διαπράξει ο κατηγορούμενος είχαν διαπραχθεί πέραν των δύο ετών προηγουμένως και είχαν διαφοροποιηθεί σημαντικά οι προσωπικές του περιστάσεις ενώ βρισκόταν σε θετική εξέλιξη η προσπάθεια του να ενταχθεί στην κοινωνία. Αυτοί οι παράγοντες κατά την κρίση του Εφετείου συνέτειναν στο να τον μεταχειριστούν ευνοϊκά δηλαδή με την έκδοση διατάγματος κηδεμονίας με όρους κοινοτικής εργασίας. Δεν ισχύει κάτι τέτοιο στην παρούσα περίπτωση, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ενοχή σε αδίκημα του 2012 και ακολούθως τον Ιανουάριο του 2014 ημερομηνία πολύ πρόσφατη δηλαδή σε σχέση με την ημερομηνία που το Δικαστήριο του επιβάλλει ποινή, διέπραξε και παραδέχτηκε άλλες εννέα σοβαρές κατηγορίες, αυτές της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής. Η ερώτηση συνεπώς που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου και τα ελαφρυντικά του όπως έχουν εξαντλητικά αναφερθεί πιο πάνω μπορούν να επηρεάσουν το Δικαστήριο ως προς το είδος της ποινής που θα του επιβληθεί. Η απάντηση κατά την γνώμη μου, λαμβάνοντας υπόψη και όλα όσα έχουν αναφερθεί, και λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη την έξαρση των υπό κρίση αδικημάτων, την ανάγκη αποτροπής αλλά και τις συνθήκες διάπραξης του υπό κρίση αδικήματος είναι σαφώς αρνητική. Ενόψει των ανωτέρω επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι πιο κάτω ποινές: - Κατηγορία αρ. 1 ποινή φυλάκισης 30 μηνών. - Κατηγορία αρ. 2 ποινή φυλάκισης 18 μηνών. - Κατηγορία αρ. 3 ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Οι ποινές να συντρέχουν. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου ζήτησε από το Δικαστήριο όπως σε περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και διατάξει την αναστολή της εν όψει των προσωπικών περιστάσεων του και δη της τεράστιας προσπάθειας που κάνει σήμερα για την επανένταξη του στην κοινωνία μέσω της γνήσιας και μέχρι τώρα όπως φαίνεται επιτυχούς προσπάθειας απεξάρτησης του. Στην υπόθεση Μιχάλης Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 7758, ημερ. 31.3.2005, αναφέρθηκαν τα εξής: «Στην προσπάθεια απεξάρτησης αποδίδουμε σημασία. Ανάλογα, βέβαια, πάντοτε με τις περιστάσεις. Στην Πέτρος Α. Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 7487, ημερ. 27 Φεβρουαρίου 2004, είπαμε τα εξής: «Σε σχέση λοιπόν με το θέμα της απεξάρτησης, σημασία δεν είχε μόνο το αν ο εφεσείων τελικά πέτυχε ή όχι. Σημασία είχε και το αν προσπάθησε και πόσο. Στον όλως ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα των εξαρτησιογόνων ουσιών είναι χρήσιμο να γνωρίζει κανείς ότι οι πιθανότητες αποτυχίας είναι μεγάλες, ιδίως σε ανοικτό θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης όπως αυτό που πρόσφερε το ΘΕΜΕΑ. Η άποψη του Κακουργιοδικείου ότι ο εφεσείων "ούτε εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε ούτε σεβάστηκε την απόφαση του Δικαστηρίου" μας φαίνεται να υποτιμά την προσπάθεια που γίνεται για απεξάρτηση σε περίπτωση αποτυχίας. Έχουμε τη γνώμη ότι θα πρέπει η όποια προσπάθεια να αποτιμάται και να ανταμείβεται ώστε να ενθαρρύνεται ο χρήστης να τη συνεχίζει». Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελεγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou ν. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία v. Πέττη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ.
- Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του ένα σχετικά νεαρό πατέρα ενός ανήλικου παιδιού ο οποίος είναι χρήσης ναρκωτικών εδώ και 11 χρόνια. Εδώ και έξι μήνες φαίνεται να έχει αποφασίσει να προχωρήσει σε απεξάρτηση και συμμετέχει ανελλιπώς στο πρόγραμμα «Γέφυρα» των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας όπου στην παρούσα φάση η ψυχική του υγεία παρουσιάζεται σταθεροποιημένη, είναι συνεργάσιμος στην θεραπεία χωρίς διαταραχές συμπεριφοράς και η πορεία της θεραπείας του κρίνεται ως ικανοποιητική. Είναι δεδομένο ότι η πορεία απεξάρτησης είναι μακρά και χρειάζεται η συνεργασία του κατηγορούμενου με τους αρμόδιους των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας. Είναι επίσης δεδομένο ότι η απεξάρτηση του κατηγορούμενου δεν μπορεί να συνεχιστεί ενόσω βρίσκεται στις Κεντρικές Φυλακές. Είναι ο μοναδικός προστάτης του μικρού Ηλία και νοουμένου ότι οι προσπάθειες απεξάρτησης του συνεχιστούν και ολοκληρωθούν, με την έγκριση του Γραφείου Ευημερίας θα είναι ο αποκλειστικός κηδεμόνας του παιδιού. Θεωρώ ότι σε καμία περίπτωση δεν θα ήταν ορθό να ανακοπεί αυτή η ορθή πορεία του κατηγορούμενου ιδιαίτερα ενόψει της έστω και με καθυστέρηση προσπάθειας του για απεξάρτηση και τις γνήσιες προσπάθειες που φαίνεται να καταβάλλει. Αντίθετα, ενόψει και της αδυναμίας της συνέχισης της προσπάθειας του για απεξάρτηση εντός των Κεντρικών Φυλακών, το Δικαστήριο και πρέπει να έρθει αρωγός σε αυτή την προσπάθεια του κατηγορούμενου και όχι τιμωρός. Έτσι, είναι η θέση μου ότι στην παρούσα υπόθεση ενδείκνυται η αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί στον κατηγορούμενο, η οποία αναστέλλεται για περίοδο 3 χρόνων από σήμερα. Σε ότι αφορά τα Τεκμήρια, όλα τα αντικείμενα και τα χρηματικά ποσά να δοθούν στους νόμιμους δικαιούχους τους, σε ότι αφορά όλα τα υπόλοιπα δηλαδή παρειακά επιχρίσματα, δαχτυλικά αποτυπώματα, ψηφιακούς δίσκους και άλλα τεκμήρια παρόμοιας φύσης να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Στην παρούσα υπόθεση λαμβάνεται υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής η υπόθεση 309/
- (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο