Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κώστας Μαρκίδης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 23310/12, 18/11/2014

(1)(γ)

(2)20 και 29 του Ποινικού Κώδικα και ειδικότερα ότι σε άγνωστη ημερομηνία κατά τον Απρίλιο του 2007 ενώ ήταν πωλητές του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/6093 Φύλλο 30 Σχέδιο 61 τεμάχιο 599 στο χωριό Μαρκί, με σκοπό να υποκινήσουν την Παρασκευή Δημητρίου μητέρα και πληρεξούσια του Στυλιανού Σοφοκλέους να αποδεχτεί εκ μέρους του γιου της την αγορά του ακινήτου για το ποσό των Λ.Κ.45.000 και με σκοπό την καταδολίευση απέκρυψαν ουσιώδες γεγονός δηλαδή παρέλειψαν να την πληροφορήσουν ότι το ακίνητο δεν ήταν οικιστικό αλλά ενέπιπτε σε πολεοδομική ζώνη Ζ3 με περιορισμένη δυνατότητα ανάπτυξης λόγω χαμηλού επιτρεπόμενου συντελεστή δόμησης, αρ. κατηγορίας 1. Αντιμετωπίζουν επίσης την κατηγορία της παράλειψης υποχρέωσης ενημέρωσης για φυσικά και νομικά χαρακτηριστικά κτηματικής συναλλαγής κατά παράβαση των άρθρων 2, 20 και 29 του περί Κτηματομεσιτών Νόμου Ν.273

(1)/2004 και ειδικότερα ότι δεν ενημέρωσαν ως όφειλαν την Παρασκευή Δημητρίου για την φυσική κατάσταση του ακινήτου ότι δηλαδή δεν ήταν οικιστικό αλλά ενέπιπτε σε πολεοδομική ζώνη Ζ3 με περιορισμένη δυνατότητα ανάπτυξης λόγω χαμηλού επιτρεπόμενου συντελεστή δόμησης, αρ. κατηγορίας

1. Οι κατηγορούμενοι δεν παραδέχθηκαν ενοχή, διεξήχθη ακροαματική διαδικασία. Κλήθηκαν και έδωσαν μαρτυρία εκ πλευράς Κατηγορούσας Αρχής οκτώ μάρτυρες κατηγορίας. Κατά την διάρκεια της μαρτυρίας τους κατατέθηκε επίσης αριθμός τεκμηρίων. Κάποια τεκμήρια, σχετικές αναφορές θα γίνουν πιο κάτω, κατατέθηκαν εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου τους μετά από σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή και αφού το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση ημερ. 4.6.2014 απέρριψε την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου για τους κατηγορούμενους ότι δεν αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον τους, κάλεσε τους κατηγορούμενους 1 και 2 σε απολογία αφού τους εξήγησε τα δικαιώματα τους. Ο πρώτος κατηγορούμενος έδωσε ένορκη μαρτυρία ενώ κλήθηκαν άλλοι τρεις μάρτυρες υπεράσπισης. Η μαρτυρία που δόθηκε στο Δικαστήριο ήταν εκτεταμένη και βρίσκεται πλήρως καταγεγραμμένη στα πρακτικά της υπόθεσης. Θεωρώ περιττό να την αναπαράξω, αναφορά θα γίνεται σε σημεία της όπως κρίνεται σκόπιμο για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Σημειώνω επίσης ότι κατατέθηκαν εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους αριθμός καταθέσεων μαρτύρων που αναφέρονται ως μάρτυρες κατηγορίας στο κατηγορητήριο για σκοπούς εξοικονόμησης χρόνου και διευκόλυνσης της διαδικασίας. Το πλαίσιο των γεγονότων που αφορά η παρούσα υπόθεση είναι λίγο πολύ παραδεκτό. Ο κατηγορούμενος 1 είναι κτηματομεσίτης ο οποίος διατηρεί γραφείο στην οδό Στασίνου 34 στην Ακρόπολη στο Στρόβολο και είναι διευθυντής της κατηγορουμένης
2. Η κατηγορούμενη 2 ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/6093, Φύλλο 30, Σχέδιο 61, Τεμάχιο 599, Τοποθεσία Καμίνια στο χωριό Μαρκί το όλο μερίδιο με ημερ. εγγραφής 12.1.06, σχετικό είναι το Τεκμήριο
3. Η Μ.Κ.2 Παρασκευή Δημητρίου είναι μητέρα του Στυλιανού Σοφοκλέους με αριθμό διαβατηρίου L8938526 ο οποίος μαζί με την Χριστιάνα Σοφοκλέους της παραχώρησαν γενικό πληρεξούσιο έγγραφο υπογραμμένο στο Σύδνεϋ της Αυστραλίας στις 14.1.2005 με το οποίο, μεταξύ άλλων, της έδιδαν το δικαίωμα να αγοράζει, πωλεί και εγγράφει στο όνομα τους οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία, Τεκμήριο
4. Η Παρασκευή Δημητρίου με βάση το προαναφερθέν γενικό πληρεξούσιο έγγραφο αγόρασε εκ μέρους του Στυλιανού Σοφοκλέους το εν λόγω ακίνητο από τους κατηγορούμενους το οποίο και εγγράφει στο όνομα του Στυλιανού Σοφοκλέους στις 5.4.07, σχετικό είναι το Τεκμήριο
5. Το εν λόγω ακίνητο εμπίπτει στην πολεοδομική ζώνη Ζ3 για την οποία ισχύουν οι πιο κάτω πρόνοιες, σχετικό είναι το Τεκμήριο 19, επιστολή του Διευθυντή Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως το οποίο κατατέθηκε εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου του. «
6. Το τεμάχιο με αρ. 599 (προηγουμένως 54Α) του Φ./Σχ. 30/61 (αντίγραφα σχεδίων επισυνάπτονται ως Παράρτημα 1), το οποίο βρίσκεται στη διοικητική περιοχή Μαρκί εμπίπτει στην Πολεοδομική Ζώνη Ζ3 για την οποία ισχύουν οι ακόλουθες πρόνοιες: - Ανώτατος συντελεστής δόμησης: 0.01:1 - Ανώτατο ποσοστό κάλυψης: 0.01:1 - Ανώτατος αριθμός ορόφων: 1 - Ανώτατο ύψος: 5 μέτρα
7. Η πολεοδομική ζώνη Ζ3 στη συγκεκριμένη διοικητική περιοχή, καθορίστηκε με την γνωστοποίηση αρ.42 η οποία δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας με αρ. 3673 στις 10/01/2002 ως αποτέλεσμα της τακτής Αναθεώρησης / Τροποποίησης των Πολεοδομικών Ζωνών που εμπίπτουν στη Δήλωση Πολιτικής (αντίγραφο της σχετικής γνωστοποίησης επισυνάπτεται ως Παράρτημα 2). Σημειώνεται ότι η εν λόγω Ζώνη, αποτελεί Ζώνη Προστασίας του Άλυκου Ποταμού ο οποίος διασχίζει την Κοινότητα Μαρκί και έχει ως στόχο τη διαφύλαξη της κοίτης καθώς και του παρόχθιου περιβάλλοντος του ποταμού. Επισημαίνεται επίσης ότι με βάση τις πρόνοιες της Δήλωσης Πολιτικής στη Ζώνη Ζ3 δεν απαγορεύεται η ανάπτυξη αλλά περιορίζεται η δυνατότητα για ανάπτυξη λόγω του χαμηλού επιτρεπόμενου συντελεστή δόμησης. Η εν λόγω ζώνη αποτελεί ζώνη προστασίας του Άλυκου ποταμού ο οποίος διασχίζει την κοινότητα Μαρκί και έχει ως στόχο την διαφύλαξη της κοίτης καθώς και του παρόχθιου περιβάλλοντος του ποταμού. Με βάση τις δηλώσεις πολιτικής στη ζώνη Ζ3 δεν απαγορεύεται η ανάπτυξη αλλά περιορίζεται η δυνατότητα για ανάπτυξη λόγω του χαμηλού επιτρεπόμενου συντελεστή δόμησης.» Για το επίδικο ακίνητο δόθηκαν οδηγίες στο Γραφείο LANDTOURIST VALUATION PROPERTY CONSULTANTS από την Alpha Bank κατάστημα Αγίας Παρασκευής να προχωρήσουν σε εκπόνηση έκθεσης εκτίμησης του για σκοπούς χρηματοδότησης του Στυλιανού Σοφοκλέους. Ειδικότερα οι οδηγίες που δόθηκαν ήταν όπως γίνει εκτίμηση του ακινήτου «για τα ειδικά χαρακτηριστικά του ακινήτου, τις ιδιαιτερότητες του ακινήτου, περιορισμοί/δυσκολίες ανάπτυξης, προοπτικές αξιοποίησης/ανάπτυξης/ενοικίασης/πώλησης του ακινήτου», σχετικό είναι το Τεκμήριο 31, ημερ. 15.2.
8. Η LANDTOURIST VALUATION PROPERTY CONSULTANTS ετοίμασε σχετική έκθεση εκτίμησης, το Τεκμήριο 14 στις 20.2.2007 για υπολογισμό της αγοραίας αξίας του επίδικου ακινήτου για σκοπούς δανειοδότησης του Στυλιανού Σοφοκλέους. Σύμφωνα με την εν λόγω εκτίμηση «Το υπό εκτίμηση ακίνητο εμπίπτει εντός της πολεοδομικής ζώνης Γ3 (γεωργική ζώνη) με ανώτατο συντελεστή δόμησης 10%, ανώτατο ποσοστό κάλυψης 10% σε δύο ορόφους. Το εν λόγω ακίνητο δεν καλύπτεται από το όριο υδατοπρομήθειας, ηλεκτρισμού και τηλεπικοινωνιών». Για την εκτίμηση χρησιμοποιήθηκε η συγκριτική μέθοδος εκτίμησης και σύμφωνα με την εκτίμηση η αγοραία αξία του ακινήτου υπολογίστηκε στις Λ.Κ.42.000 και η τιμή καταναγκαστικής πώλησης στις Λ.Κ.29.
9. Είναι η καταγγελία/παράπονο της Μ.Κ.2 Παρασκευής Δημητρίου ότι οι κατηγορούμενοι της παρουσίασαν και πώλησαν το επίδικο ακίνητο ως το ιδανικό ακίνητο για τις ανάγκες που το ήθελε ο γιος της που ήταν η ανέγερση οικίας-αγροκτήματος αφού ενέπιπτε σε οικιστική ζώνη και μπορούσε άνετα κάποιος να κτίσει σε αυτό το ακίνητο την κατοικία του. Είναι ειδικότερα η θέση της Μ.Κ.2 ότι οι κατηγορούμενοι την έπεισαν ότι το συγκεκριμένο ακίνητο ήταν το ιδανικό και μάλιστα η ίδια μαζί με τον άλλο της γιο Νικόλα και τον κατηγορούμενο 1 πήγαν στην τοποθεσία που ήταν το ακίνητο, ο κατηγορούμενος 1 τους το υπέδειξε επί τόπου δείχνοντας τους τα σπίτια που ήταν πλησίον του ακινήτου και εκθειάζοντας τους τις μεγάλες προοπτικές που είχε το ακίνητο ένεκα της τοποθεσίας του και ότι μετά από την επιτόπια εξέταση του χώρου και τις διαβεβαιώσεις του κατηγορουμένου 1 ότι μπορεί κάποιος να το αναπτύξει οικιστικά αποφάσισε μαζί με τον γιο της Στυλιανό Σοφοκλέους να προχωρήσουν στην αγορά του. Ο κατηγορούμενος 1 τους πρότεινε την Alpha Bank για σκοπούς δανειοδότησης και αφού συμφώνησαν με τους κατηγορούμενους την αγορά του ακινήτου έναντι Λ.Κ.50.000 πήγε μαζί με τον κατηγορούμενο 1 στην Alpha Bank και υπέβαλε αίτηση δανείου εκ μέρους του γιου της Στυλιανού Σοφοκλέους για το ποσό των Λ.Κ.50.
10. Η Alpha Bank στην παρουσία του κατηγορούμενου 1 της ανέφερε ότι θα έπρεπε να γίνει εκτίμηση για το ακίνητο και ακολούθως θα την ενημέρωναν κατά πόσο θα εγκρινόταν το δάνειο. Θέση της ήταν ότι γνωστοποίησε και στην τράπεζα ότι το δάνειο το ήθελε για σκοπούς ανέγερσης οικίας. Η εκτίμηση της τράπεζας έγινε και η τράπεζα την πληροφόρησε ότι το δάνειο είχε εγκριθεί, της δόθηκε σε κάποια στιγμή αντίγραφο από την εκτίμηση της τράπεζας μάλλον την ημέρα που της παραχωρήθηκε το δάνειο. Πρόθεση της ήταν να πληρώσει τις Λ.Κ.50.000 στους κατηγορούμενους με μία επιταγή αλλά ο κατηγορούμενος 1 της ζήτησε για δικούς του λόγους το ποσό των Λ.Κ.15.000 σε μετρητά. Η ίδια του έδωσε πριν την μεταβίβαση και χωρίς να της δώσει απόδειξη είσπραξης Λ.Κ.15.000 μετρητά και στις 5.4.2007 που ήταν η ημέρα της μεταβίβασης του παραδόθηκε σε επιταγή της Alpha Bank το ποσό των Λ.Κ.35.000, Τεκμήριο 11 οπόταν και ο κατηγορούμενος της εξέδωσε μια απόδειξη με αριθμό 1145, Τεκμήριο 4 για ποσό Λ.Κ.35.
11. Την ίδια μέρα της έδωσε όπως αναφέρει και δεύτερη απόδειξη-τιμολόγιο για το ποσό των Λ.Κ.35.000, πρόκειται για το τιμολόγιο αρ. 1374 το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
12. Ήταν η θέση της Μ.Κ.2 ότι για τις διαδικασίες τόσο στην Alpha Bank όσο και στο Κτηματολόγιο ο κατηγορούμενος 1 ήταν εκείνος που μιλούσε και προέβαινε στις σχετικές ενέργειες ενώ της ίδιας της έλεγε να μην μιλά και να είναι πολύ προσεχτική. Η μεταβίβαση έγινε και το ακίνητο μεταβιβάστηκε στο όνομα του Στυλιανού Σοφοκλέους ο οπ οίος τον Σεπτέμβριο του 2007 ήρθε στην Κύπρο για μόνιμη εγκατάσταση και περί τα τέλη του 2011 αποφάσισε να κτίσει την οικία που ήθελε και άρχισε να κινεί τις διάφορες διαδικασίες για να μπορεί να εκδώσει τις ανάλογες άδειες. Η Μ.Κ.2 τον βοηθούσε σε αυτή του την προσπάθεια και τον Οκτώβριο του 2011 μετέβηκε στο Τμήμα Πολεοδομίας. Ήταν η θέση της εκεί ότι για πρώτη φορά πληροφορήθηκε ότι απαγορεύεται η οποιαδήποτε επέμβαση στο συγκεκριμένο ακίνητο αφού βρίσκεται σε ζώνη Ζ3 που σημαίνει ότι βρίσκεται υπό καθεστώς προστασίας της κυβέρνησης από το 2000 και ήταν αδύνατη η αξιοποίηση του. Ήταν η θέση της ότι εξαπατήθηκε από τους κατηγορούμενους αφού τόσο πριν όσο και κατά την συμφωνία αγοραπωλησίας της είπαν ψέματα ότι το ακίνητο μπορεί να αξιοποιηθεί οικιστικά με μεγάλες προοπτικές πράγμα που δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Σύμφωνα με την μαρτυρία της εντόπισε την κατηγορουμένη 2 περί τα τέλη του 2006 και πήγε στα γραφεία της εταιρείας και συνομίλησε με τον κατηγορούμενο 1 και του εξήγησε ότι έψαχνε εκ μέρους του γιου της ένα ακίνητο που να μπορεί να κτίσει κάτι σαν αγρόκτημα που να μην είναι μέσα στην πόλη της Λευκωσίας αλλά ούτε και πολύ μακριά της. Ήταν η θέση της στην πρώτη κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 4.1.12 ότι εκτός από τους κατηγορούμενους είχε και παράπονο εναντίον της εταιρείας LANDTOURIST VALUATION PROPERTY CONSULTANTS αφού το συγκεκριμένο ακίνητο εκτιμήθηκε από αυτούς στις Λ.Κ.42.000 με συντελεστή δόμησης 10% και ήταν εντός γεωργικής ζώνης Γ3 πράγμα που δεν ευσταθούσε. Σε δεύτερη κατάθεση της που δόθηκε λίγες μέρες αργότερα και συγκεκριμένα στις 8.1.12 ανάφερε ότι μετά που σκέφτηκε καλύτερα και έφερε στη μνήμη της τα γεγονότα που προηγήθηκαν η τιμή που συμφώνησε με τους κατηγορούμενους ήταν Λ.Κ.45.000 και όχι Λ.Κ.50.000 και τα μετρητά που έδωσε στον Κώστα Μαρκίδη λίγες μέρες πριν την μεταβίβαση ήταν Λ.Κ.10.000 και όχι Λ.Κ.15.
13. Στις 20.1.12 η Μ.Κ.2 έδωσε και τρίτη συμπληρωματική κατάθεση με την οποία παρέδωσε στην Αστυνομία αντίγραφο επιταγής του ποσού των Λ.Κ.35.000 που δόθηκε στις 4.4.07 στους κατηγορούμενους για εξόφληση του ακινήτου. Ακολούθως σε νέα κατάθεση στις 9.4.12 παρέδωσε στην τράπεζα αντίγραφο κατάσταση κίνησης του λογαριασμού του γιου της Στυλιανού Σοφοκλέους στην Alpha Bank σύμφωνα με την οποία στις 5.4.07 ποσό Λ.Κ.4.700 φαίνεται να εμβάστηκε στον κατηγορούμενο και η θέση της ήταν ότι το ποσό αυτό ήταν το ποσό που δόθηκε στους κατηγορούμενους επιπλέον της επιταγής για Λ.Κ.35.000 η οποία δόθηκε στους κατηγορούμενους στο Κτηματολόγιο με την εξόφληση του επίδικου ακινήτου. Η θέση της ήταν ότι στους κατηγορούμενους σίγουρα δεν δόθηκαν μόνο Λ.Κ.35.
14. Κατά την κυρίως εξέταση της αναγνώρισε επίσης και το Τεκμήριο 10 το οποίο είναι μια απόδειξη είσπραξης για ποσό Λ.Κ.300 ημερ. 6.12.06 που εκδόθηκε από τον κατηγορούμενο 1 προς την ίδια στην οποία αναγράφει «Προκαταβολή για κράτηση δύο κτημάτων στο Μάρκι». Θέση της ήταν ότι ουδέποτε αγόρασε δύο κτήματα ούτε ζήτησε δύο κτήματα και δεν γνωρίζει γιατί έγραψε έτσι ο κατηγορούμενος 1 στην απόδειξη. Ήταν έντονη η θέση της ότι έχει ξεγελαστεί από τους κατηγορούμενους, ότι θέλησε να επαναπατριστεί στην Κύπρο μετά από χρόνια στην Αυστραλία και νιώθει διπλά προδομένη και διευκρίνισε ότι αν γνώριζε ότι το επίδικο ακίνητο ενέπιπτε στην ζώνη Ζ3 ουδέποτε θα αγόραζε το οικόπεδο αυτό. Κατά την αντεξέταση της επανέλαβε ότι ο γιος της ήθελε να κτίσει σπίτι όπως αυτά που είναι στην Αυστραλία, δηλαδή να υπάρχει πισίνα, tennis court, κήποι και να βρίσκεται σε μεγάλη έκταση και να μπορεί ενδεχόμενα όλη η οικογένεια να μένει μαζί σε ξεχωριστά όμως σπίτια. Ήταν η θέση της ότι είχαν υπολογίσει το κόστος του σπιτιού και μπορούσαν να το κτίσουν αναφέροντας ότι θα έκαναν και αίτηση για δάνειο. Από την αντεξέταση της διαφάνηκε ότι η συνεργασία της με τους κατηγορούμενους χρονολογείτο από πιο παλιά, το συγκεκριμένο ακίνητο δεν ήταν το μοναδικό που αγόρασε από αυτούς, αντίθετα είχε αγοράσει προγενέστερα και άλλα κτήματα και διαμερίσματα. Συγκεκριμένα το 2001 αγόρασε δύο χωράφια και διαμερίσματα, κάποια από τα οποία εν τω μεταξύ πώλησε κατά το 2005 και το 2006 και συγκεκριμένα αναφέρθηκαν διαμερίσματα στην οδό Καλυψούς, στην οδό Κάσου και ένα διαμέρισμα σε μια από τις πολυκατοικίες Rita Court. Επίσης είχε και άλλα διαμερίσματα που επιθυμούσε να ενοικιάσει συνεργάστηκε με τους κατηγορούμενους για την ενοικίαση τους και δέχτηκε την υποβολή ότι όλα αυτά δεν τα ανέφερε στην Αστυνομία, παρά μόνο ανέφερε ότι πήγε στους κατηγορούμενους όταν ήθελε να αγοράσει το επίδικο ακίνητο αναφέροντας ότι στην Αστυνομία μίλησε μόνο για την ουσία της υπόθεσης και όχι για τίποτε άλλο. Της υπεβλήθη ότι η απόδειξη Τεκμήριο 10 που αφορούσε το ποσό των Λ.Κ.300 για δύο κτήματα ήταν επειδή της είχαν προταθεί δύο κτήματα ένα στην περιοχή Χαβούζας με συντελεστή δόμησης 10% και ένα άλλο, το επίδικο, με συντελεστή δόμησης 1% θέσεις τις οποίες δεν δέχτηκε και ισχυρίστηκε ότι ένα ακίνητο ενδιαφέρθηκε να δει και της είχε πει ο κατηγορούμενος 1 ότι ήταν οικιστικό. Ρωτήθηκε κατά πόσο γνώριζε ποια ήταν η αξία των οικιστικών οικοπέδων στο Μαρκί την δεδομένη στιγμή για να απαντήσει αρνητικά και για να πει ότι και αναφορικά με άλλα κτήματα που αγόρασε από τους κατηγορούμενους στις τοποθεσίες Αλακάθκια στο Μαρκί και Αγία Μαύρη στα Πέρα Ορεινής και πάλι την έχουν ξεγελάσει οι κατηγορούμενοι αλλά ακόμα δεν τους κατάγγειλε. Της υπεβλήθη ότι σε καμία περίπτωση δεν ανέφερε στον κατηγορούμενο 1 ότι έψαχνε ακίνητο για οικιστικούς σκοπούς και μάλιστα γνωστοποιώντας του τον τύπο του σπιτιού που ήθελε να κτίσει, θέση την οποία δεν δέχτηκε και της υπεβλήθη επίσης ότι το συγκεκριμένο ακίνητο όπως και πολλά άλλα που αγόρασε από τους κατηγορούμενους το αγόρασε για σκοπούς επένδυσης αφού από πολλά χρόνια πριν αγόραζε και πωλούσε ακίνητη περιουσία καθαρά για σκοπούς επένδυσης, θέσεις και πάλι τις οποίες δεν δέχτηκε. Της υπεβλήθη επίσης ότι ουδέποτε οι κατηγορούμενοι παρέστησαν σε αυτή ότι το επίδικο ακίνητο ήταν οικιστικό αλλά της είχε γνωστοποιηθεί εξ αρχής ότι ο συντελεστής δόμησης ήταν 1%, θέση και πάλι την οποία αρνήθηκε. Συμφώνησε ότι πήγε δύο, τρεις φορές και είδε το ακίνητο πριν το αγοράσει την μία φορά μαζί με τον κατηγορούμενο 1 και την άλλη ήταν και ο γιος της μαζί. Συμφώνησε επίσης ότι η αξία του επίδικου χωραφιού με βάση της έκθεση της LANDTOURIST που είδε είναι Λ.Κ.42.
15. Της υπεβλήθη ότι έδωσε Λ.Κ.300 στον κατηγορούμενο 1 για να κρατήσει δύο ακίνητα, σχετικό είναι το Τεκμήριο 10, ακολούθως αποφάσισε να πάρει το μεγάλο κτήμα που ήταν το επίδικο για το οποίο πλήρωσε Λ.Κ.35.
16. Η παραπονούμενη δεν δέχτηκε την θέση αυτή και επανέλαβε ότι οι Λ.Κ.35.000 ήταν ότι δηλώθηκε στο Κτηματολόγιο αλλά οι κατηγορούμενοι έλαβαν και άλλα χρήματα. Της υπεβλήθη επίσης χωρίς να δεκτεί όμως τη θέση αυτή ότι οι κατηγορούμενοι της είχαν επιστρέψει χρήματα που είχαν λάβει για το άλλο χωράφι για το οποίο τελικά μετάνιωσε και συμφώνησε ότι πριν να πάει στην Αστυνομία είχε επισκεφθεί τα γραφεία των κατηγορουμένων και υπέβαλε παράπονο και η απάντηση τους ήταν ότι θα δοκιμάσουν να την βοηθήσουν να το πουλήσει, το οποίο την θύμωσε και πήγε και προέβηκε στην καταγγελία. Ο εξεταστής της υπόθεσης Μ.Κ.1 Α/Αστ. 2390 ήταν το πρόσωπο που έλαβε το παράπονο από την Μ.Κ.2 και κατέθεσε στο Δικαστήριο όλες τις ενέργειες που έκαμε για την παρούσα υπόθεση όπως και τα έγγραφα τα οποία του είχε παραδώσει η παραπονούμενη. Έλαβε επίσης την ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 και ήταν το πρόσωπο που κατηγόρησε γραπτώς τους κατηγορούμενους. Ρωτήθηκε γιατί η παραπονούμενη έδωσε τέσσερεις καταθέσεις και του υπεβλήθη ότι μετά από την ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου και την κατάθεση οποιουδήποτε άλλου μάρτυρα τηλεφωνούσε στην παραπονούμενη και την ενημέρωνε τι είπαν στις καταθέσεις του γι' αυτό και υπάρχουν τέσσερεις συμπληρωματικές καταθέσεις από την παραπονούμενη στην προσπάθεια της να αντικρούσει τους ισχυρισμούς που υπέβαλαν οι κατηγορούμενοι, θέσεις τις οποίες δεν δέχτηκε ο μάρτυρας. Ρωτήθηκε επίσης εάν η παραπονούμενη είχε και παράπονο εναντίον του εκτιμητικού γραφείου LANDTOURIST για να απαντήσει καταφατικά και ότι βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη το θέμα που αφορά το εν λόγω γραφείο, είπε όμως ότι διερεύνησε την πιθανότητα ύπαρξης συνομωσίας ή δόλου χωρίς να προκύψει οτιδήποτε. Ερωτώμενος γιατί εφόσον η πώληση έγινε το 2007 η κατηγορούμενη προέβηκε σε καταγγελία το έτος 2012 ήταν η θέση του ότι τότε αντιλήφθηκε η παραπονούμενη την απάτη και ανέφερε ότι ο ίδιος έλαβε καταθέσεις από αρμόδια τμήματα και λειτουργούς και συμπλήρωσε τον φάκελο του επί τη βάσει της καταγγελίας της παραπονούμενης για εξαπάτηση της από τους κατηγορούμενους. Ο Μ.Κ.3, Στυλιανός Σοφοκλέους είναι ο γιος της παραπονούμενης στο όνομα και για λογαριασμό του οποίου έχει αγοραστεί το επίδικο ακίνητο στο όνομα του οποίου και έχει εγγραφεί. Ο ίδιος είχε έρθει στην Κύπρο για μόνιμη εγκατάσταση τον Σεπτέμβρη του 2007 ενώ η μητέρα του, Μ.Κ.2, ήρθε στην Κύπρο για μόνιμη διαμονή το
17. Επειδή είχε σκοπό να αγοράσει ένα ακίνητο κοντά στη Λευκωσία το οποίο θα μπορούσε να αξιοποιούσε για ανέγερση οικίας εξουσιοδότησε σχετικά την μητέρα του με γενικό πληρεξούσιο έγγραφο να αγοράζει και να πουλά και να αποδέχεται εκ μέρους του ακίνητη ιδιοκτησία. Η μητέρα του τον ενημέρωσε για την εξεύρεση ακινήτου μέσω των κατηγορούμενων όπου αρχές του 2007 ο κατηγορούμενος 1 πήρε την μητέρα του και τον αδερφό του Νικόλα στο χωριό Μαρκί, τους υπέδειξε το ακίνητο και διαβεβαίωσε την μητέρα του ότι μπορούσε να κτίσει άνετα το σπίτι του και θα μπορούσε ακόμη να το διαχωρίσει σε μικρότερα οικιστικά οικόπεδα και έτσι θα μπορούσε να το εκμεταλλευτεί καταλλήλως. Αυτά που του ανέφερε η μητέρα του και προέρχονταν από τον κατηγορούμενο 1 τον οδήγησαν να αγοράσει το συγκεκριμένο ακίνητο. Προς τον σκοπό αυτό έστειλε περίπου Λ.Κ.6.000 στην μητέρα του και με την συγκατάθεση του η μητέρα του αποτάθηκε στην Alpha Bank για εξασφάλιση δανείου εκ μέρους του και γνωρίζει ότι η Alpha Bank είχε ζητήσει να γίνει εκτίμηση σύμφωνα με την οποία η αξία του ακινήτου ήταν Λ.Κ.42.000 και αναφερόταν σε αυτή ότι το ακίνητο βρισκόταν σε Πολεοδομική Ζώνη Γ3 με ανώτατο συντελεστή δόμησης και ποσοστό κάλυψης 10% σε δύο ορόφους. Πληροφορήθηκε από την μητέρα του ότι ο κατηγορούμενος 1 της ζήτησε Λ.Κ.10.000 σε μετρητά τα οποία του έδωσε χωρίς απόδειξη και ακολούθως του παρέδωσε επιταγή της Alpha Bank για Λ.Κ.35.000 και μεταβιβάστηκε το ακίνητο στο όνομα του. Το 2011 ενδιαφέρθηκε να προχωρήσει με το κτίσιμο της οικίας του στο εν λόγω τεμάχιο και έμαθε ότι το ακίνητο βρίσκεται σε Πολεοδομική Ζώνη Ζ3 ζώνη προστασίας και δεν επιτρέπεται αξιοποίηση του για οικιστικούς σκοπούς. Νιώθει εξαπατημένους από τους κατηγορουμένους και από την εταιρεία LANDTOURIST η οποία έκαμε λάθος εκτίμηση. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο παραπονούμενος για την παρούσα υπόθεση είναι ο ίδιος αφού εκείνος αγόρασε και εκείνος πλήρωσε όλα τα χρήματα για το ακίνητο και ήταν η θέση του ότι έστειλε Λ.Κ.6000 σε μετρητά στην μητέρα του τα οποία έδωσε στον κατηγορούμενο 1 και ακολούθως ο κατηγορούμενος 1 έλαβε Λ.Κ.35.000 από την Alpha Bank και μετά άλλες Λ.Κ.4.700 όπως φαίνονται και από την κατάσταση λογαριασμού. Για τα ποσά αυτά τους δόθηκε μόνο μια απόδειξη για το ποσό των Λ.Κ.35.
18. Επανέλαβε ότι ο ίδιος δεν μίλησε ουδέποτε κατευθείαν με τους κατηγορούμενους ούτε και είδε το επίδικο ακίνητο, όλα προέρχονται από την πληροφόρηση του από την μητέρα του προς την οποία οι κατηγορούμενοι έκαναν τις παραστάσεις, επέμενε ότι η πρόθεση του ήταν να κτίσει ένα μεγάλο σπίτι με κήπους, πισίνες και tennis court και ότι είχε σκοπό να αποταθεί σε τράπεζα για δανειοδότηση. Δεν δέχτηκε τις υποβολές ότι ουδέποτε οι κατηγορούμενοι παρέστησαν ότι το οικόπεδο ήταν οικιστικό στη μητέρα του ούτε και την θέση ότι για το επίδικο ακίνητο μόνο Λ.Κ.35.000 κατέβαλε ως τιμή πώλησης. Ανέφερε τελικά ότι έχει παράπονο και από το γραφείο που εκπόνησε την εκτίμηση αλλά και από την τράπεζα που το διόρισε. Η Μ.Κ.4 Χριστίνα Αρσαλίδου είναι Επαρχιακή Κτηματολογική Λειτουργός. Για το εν λόγω ακίνητο, κατόπιν έρευνας που έκανε, η εκτιμημένη αξία του το 2007 ήταν Λ.Κ.35.000 και κατά την θέση της ορθά έγινε αυτή η τιμή αποδεχτή από το Κτηματολόγιο κατά την μεταβίβαση του ακινήτου στο Στυλιανό Σοφοκλέους, ορθά δηλαδή το Κτηματολόγιο δέκτηκε την τιμή που δηλώθηκε. Ο Μ.Κ.5 Χαράλαμπος Πετρίδης είναι Εγκεκριμένος Εκτιμητής και Διευθυντής της Εταιρείας LANDTOURIST. Είπε ότι η εταιρεία του το 2007 δέχτηκε εντολή από την Alpha Bank να διενεργήσουν για λογαριασμό της εκτίμηση της αγοραίας αξίας του επίδικου ακινήτου για σκοπούς δανειοδότησης του Στυλιανού Σοφοκλέους. Η εκτίμηση έγινε από τον τότε υπάλληλο της εταιρείας του Νικόλα Νικολέττη ο οποίος είχε πάει σε επιτόπια εξέταση, είδε τα εδαφικά, νομικά και πολεοδομικά χαρακτηριστικά του ακινήτου τα οποία σύγκρινε και αξιολόγησε και εκτίμησε στο ποσό που αναφέρει η εκτίμηση. Την εκτίμηση την υπογράφει ο ίδιος ως διευθυντής της εταιρείας. Τέλος του 2011 τον επισκέφθηκε μια κυρία που του ανέφερε ότι ενεργούσε για λογαριασμό του γιου της που αγόρασε το συγκεκριμένο ακίνητο και του ανέφερε ότι είχε γίνει κάποιο λάθος στην εκτίμηση που έγινε από το γραφείο του. Αφού κοίταξε την εκτίμηση διαπίστωσε ότι η Πολεοδομική Ζώνη που αναφερόταν στην εκτίμηση ως Γ3 γεωργική ήταν λανθασμένη αφού στην πραγματικότητα η Πολεοδομική Ζώνη του ακινήτου ήταν Ζ3 όμως η τελική εκτιμημένη αξία δηλαδή Λ.Κ.42.000 μετά από επαναξιολόγηση και σύγκριση των τιμών πωλήσεως διαπιστώθηκε ότι ήταν ορθή. Ενημέρωσε σχετικά την κυρία που του συστήθηκε ως Λούλλα. Αποδίδει το λάθος στην πολεοδομική ζώνη σε τυπογραφικό λάθος. Ο ίδιος όπως ανάφερε δεν γνωρίζει επαγγελματικά τον Κώστα Μαρκίδη και επανέλαβε ότι το γραφείο του ενήργησε κατόπιν των οδηγιών της Alpha Bank. Όταν ενημέρωσε την κα Λούλλα ότι η αξία του οικοπέδου ήταν σωστή, η ίδια του είπε ότι προσπαθεί να το πουλήσει για €40.000 και δεν ενδιαφέρεται κανένας και ο ίδιος της είπε ότι μπορεί εύκολα να τη βοηθήσει για το ποσό αυτό και μάλιστα εκεί ήταν παρών και ο πατέρας του ο οποίος της βρήκε αγοραστή για €40.000, είχαν ορίσει ραντεβού το οποίο ακύρωσε η κα Λούλλα την προηγουμένη λέγοντας ότι δεν ενδιαφερόταν πλέον να το πουλήσει. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι η κα Λούλλα του είπε πως μετά που μίλησε με δικηγόρο πρόθεση της ήταν να πάρει αποζημίωση και να της μείνει και το χωράφι. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι η τιμή στην εκτίμηση που έγινε για Λ.Κ.42.000 είναι σωστή και τη θέση ότι ο πατέρας του βρήκε αγοραστή για €40.000 όπως η κα Λούλλα είπε ότι ήταν η τιμή που ζητούσε, έκλεισαν μάλιστα ραντεβού αλλά το ακύρωσε. Ανέφερε επίσης ότι η κα Λούλλα έκαμε παράπονο στο ΕΤΕΚ εναντίον του γραφείου του το οποίο μετά από έρευνα υιοθέτησε την εκτίμηση του με βάση τις συγκριτικές τιμές πώλησης και τα χαρακτηριστικά του. O M.K.6 Νικόλας Νικολέττης είναι εγκεκριμένος εκτιμητής-σύμβουλος ακινήτων και μέλος του ΕΤΕΚ. Το 2007 εργαζόταν στην εταιρεία Land Tourist Valuation Ltd και στα πλαίσια των καθηκόντων του ορίστηκε ως εκτιμητής του επίδικου ακινήτου κατόπιν εντολών της Alpha Bank για σκοπούς δανειοδότησης του Στυλιανού Σοφοκλέους. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 14 ως την έκθεση εκτίμησης την οποία είχε εκπονήσει. Ήταν η θέση του ότι για να κάμει την εκτίμηση προέβηκε σε επιτόπια εξέταση του ακινήτου, έλαβε υπόψη του τα εδαφικά, νομικά και πολεοδομικά χαρακτηριστικά του και όλα τα άλλα στοιχεία που έπρεπε να επιμετρηθούν συγκριτικά, π.χ. τιμές πώλησης των άλλων τεμαχίων στην ίδια περιοχή για να εκτιμήσει την τελική αξία του ακινήτου. Με βάση όλα αυτά εκτίμησε την αγοραία αξία του τεμαχίου στις Λ.Κ.42.000, ενημέρωσε σχετικά την εταιρεία του, συνέταξε την αίτηση την οποία υπόγραψε, όπως έκανε πάντα, ο κ. Χαράλαμπος Πετρίδης. Αναγνώρισε ότι στην έκθεση εκτίμησης που έκανε έχει γίνει κάποιο λάθος αφού η πολεοδομική ζώνη του ακινήτου λανθασμένα αναφέρεται στην εκτίμηση ως Γ3 γεωργική ενώ στην πραγματικότητα η πολεοδομική ζώνη την μέρα της εκτίμησης ήταν Ζ
19. Ήταν η θέση του ότι το λάθος αυτό έγινε καλόπιστα και είναι προφανώς τυπογραφικό, χωρίς καμία πρόθεση ούτε και έχει γίνει εσκεμμένα. Αποδίδει το λάθος αυτό προφανώς σε «μόλα» που υπήρχε πιθανότητα στον υπολογιστή του και λανθασμένα και εκ παραδρομής δεν έγινε αλλαγή της πολεοδομικής ζώνης. Ήταν η θέση του ότι παρά το τυπογραφικό λάθος αυτό η υπόλοιπη εκτίμηση όπως και η αγοραία αξία την οποία υπολόγισε στις Λ.Κ.42.000 ήταν ορθές. Προς υποστήριξη της θέσης του ότι το μόνο σημείο της έκθεσης εκτίμησης που ήταν λανθασμένο είναι οι αναφορές σε πολεοδομική ζώνη Γ3 αντί Ζ3 αλλά όλα τα άλλα είναι ορθά υποστήριξε ότι όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 14, για να υπολογίσει την καταναγκαστική τιμή πώλησης του επίδικου ακινήτου έλαβε ως ποσοστό το 70% της αγοραίας αξίας πράγμα που κάνει μόνο σε δεύτερης επιλογής ακίνητα. Σε πρώτης επιλογής ακίνητα δηλαδή οικιστικά ή γεωργικά υπολόγιζε ως καταναγκαστική τιμή πώλησης 80% της αγοραίας αξίας. Δεν γνωρίζει τον Κώστα Μαρκίδη προσωπικά ούτε και συνεργάστηκε μαζί του κατά την εκπόνηση της έκθεσης εκτίμησης του ούτε και του έδωσε οδηγίες είτε ο Κώστας Μαρκίδης είτε κάποιος από την Alpha Bank να προβεί σε λανθασμένη εκτίμηση. Υποστήριξε μέχρι τέλους ότι επρόκειτο περί καλόπιστου τυπογραφικού λάθους, όλα τα στοιχεία που αναφέρονται στην έκθεση είναι με βάση τα πραγματικά χαρακτηριστικά του ακινήτου που σίγουρα λαμβάνουν υπόψη και την ζώνη ως Ζ3 και είναι με τα πραγματικά δεδομένα που καθόρισε την τιμή στις Λ.Κ.42.
20. Ο Μ.Κ.7 Νικόλας Σοφοκλέους είναι αδερφός του Στυλιανού Σοφοκλέους και ο άλλος γιος της Μ.Κ.2 ο οποίος εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κύπρο το 2006 ερχόμενος από την Αυστραλία. Είναι λογιστής στο επάγγελμα. Ήταν η θέση του ότι ο αδερφός του Στυλιανός προτού έρθει και αυτός για μόνιμη εγκατάσταση στην Κύπρο ενδιαφερόταν να αγοράσει τεμάχιο γης στην Κύπρο που να μπορεί να κτίσει ένα μεγάλο σπίτι ώστε να έχει σε αυτό πισίνα και αρκετό χώρο. Προς τούτο όρισε διαχειρίστρια με γενικό πληρεξούσιο την μητέρα τους Παρασκευούλα Δημητρίου. Η μητέρα του είχε συνάντηση για το θέμα αυτό με το Κτηματομεσίτη Κώστα Μαρκίδη ο οποίος της πρότεινε ένα τεμάχιο γης στο Μαρκί το οποίο θα ικανοποιούσε όλες τις ανάγκες που το ήθελε ο γιος της. Η μητέρα του πείστηκε από τα όσα της ανέφερε ο Κώστας Μαρκίδης και κανόνισαν επιτόπια συνάντηση στο τεμάχιο που έγινε τον Δεκέμβριο του 2006 και στην οποία πήγε και ο ίδιος. Ο Κώστας Μαρκίδης τους υπέδειξε ένα αρκετά μεγάλο τεμάχιο γης και τους έλεγε πως ήταν το καταλληλότερο για τον αδερφό του, θα μπορούσε να κτίσει το σπίτι του με την πισίνα και το γήπεδο τένις και είχε πολλές προοπτικές για ανάπτυξη. Όπως τον άκουσε πείστηκε ότι αυτά που έλεγε ήταν η αλήθεια, το ίδιο και η μητέρα του. Αυτή ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που είδε τον Κώστα Μαρκίδη τον οποίο αναγνώρισε στο Δικαστήριο. Θυμάται ότι ο Κώστας Μαρκίδης τους παρότρυνε πιεστικά να το αγοράσουν λέγοντας τους ότι υπήρχαν και άλλοι ενδιαφερόμενοι και να μην αφήσουν την ευκαιρία να πάει χαμένη αφού πληροί πλήρως τις ανάγκες του αδερφού του και η τιμή ήταν πολύ ελκυστική. Μετά πληροφορήθηκε ότι το εν λόγω τεμάχιο μεταβιβάστηκε στον αδερφό του, δεν γνωρίζει την συμφωνία που έκανε η μητέρα του με τον Κώστα Μαρκίδη αφού δεν έλαβε ο ίδιος μέρος. Ήταν επίσης η θέση του εκείνη την ημέρα που έγινε η επιτόπια επίσκεψη ο ίδιος και η μητέρα του είχαν πάει στο τεμάχιο με το όχημα του Κώστα Μαρκίδη ο οποίος οδηγούσε και το όχημα. Όπως ανέφερε ο Μαρκίδης δεν ανέφερε ποτέ ότι υπήρχαν οποιοιδήποτε περιορισμοί στην χρήση του ακινήτου αλλά επέμενε ότι μπορούσε να κτίσει άνετα σε αυτό το σπίτι του ο αδερφός του. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι η μητέρα του γνώριζε από προηγουμένως τον Κώστα Μαρκίδη αφού είχε αγοράσει εκ μέρους της οικογένειας διαμερίσματα από τον Κώστα Μαρκίδη τα οποία δεν θυμόταν αν τα είδε και ο ίδιος πριν η μητέρα του τα αγοράσει και συμφώνησε ότι η μητέρα του, εκ μέρους της οικογένειας, είχε αναλάβει τον ρόλο της αγοράς και πώλησης ακινήτων. Δεν θυμόταν πότε τα είχε αγοράσει ούτε τις τιμές των διαμερισμάτων ούτε και κατά πόσον είχε αγοράσει και άλλο χωράφι εκτός από το επίδικο. Όταν ρωτήθηκε γιατί στην κατάθεση του είναι διαγραμμένο το όνομα του Κώστα Μαρκίδη σε ότι αφορά την επιτόπια συνάντηση του Δεκεμβρίου του 2006 είπε ότι μάλλον είναι κατά λάθος που διέγραψε το όνομα και δήλωσε ότι δεν ξέρει κατά πόσον η εταιρεία που τους πώλησε το χωράφι εργοδοτεί και άλλο πρόσωπο με το όνομα Μαρκίδης και συγκεκριμένα τον Χριστάκη Μαρκίδη. Του υπεβλήθη ότι δεν είναι με τον κατηγορούμενο που πήγαν και είδαν το χωράφι αλλά με τον Χριστάκη Μαρκίδη κάτι το οποίο αρνήθηκε και ανέφερε ότι το χωράφι είναι του αδερφού του αλλά ανήκει σε όλους γιατί ήθελαν ενδεχόμενα και άλλα μέλη της οικογένειας να κτίσουν εκεί το σπίτι τους. Γνώριζε ότι είχε γίνει έκθεση εκτίμησης για λογαριασμό της Alpha Bank και ήταν η θέση του ότι ο εκτιμητής είχε αναφέρει ότι δεν υπήρχαν περιορισμοί. Δεν γνώριζε τι περιορισμούς έχει το οικόπεδο και αρνήθηκε τις υποβολές ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει οτιδήποτε για το επίδικο ακίνητο και ότι έχει προβεί στην κατάθεση και την μαρτυρία του στο Δικαστήριο αποκλειστικά για να βοηθήσει την μητέρα του και τον αδερφό του. Τελευταία μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή, Μ.Κ.8, είναι Ιωάννα Χριστοδούλου, νυν διευθύντρια του καταστήματος της Alpha Bank στη λεωφόρο Νίκης. Το επίδικο χρονικό διάστημα δεν εργαζόταν στο συγκεκριμένο κατάστημα. Για την υπόθεση έχει δώσει δύο καταθέσεις στις 7 και 13 Φεβρουαρίου του 2012 τις οποίες υιοθέτησε στο Δικαστήριο. Σύμφωνα με τις καταθέσεις της ο Στήβεν Σοφοκλέους με αρ διαβατηρίου L8938526 είναι πελάτης της τράπεζας και διατηρεί λογαριασμό από τις 29.3.
21. Η μητέρα του Παρασκευούλα Δημητρίου που είναι πληρεξούσια του αιτήθηκε δάνειο για το ποσό Λ.Κ.70.000 για εξόφληση στεγαστικού δανείου στην Τράπεζα Κύπρου και για αγορά χωραφιού από την εταιρεία Κώστα Μαρκίδη. Από τις Λ.Κ.70.000 που της δόθηκαν ποσό Λ.Κ.29.000 χρησιμοποιήθηκαν για το χωράφι και το υπόλοιπο ποσό εκ Λ.Κ.41.000 για εξόφληση δανείου στην Τράπεζα Κύπρου. Το αίτημα δανείου έγινε στις 12.2.2007, η έγκριση δόθηκε στις 14.2.2007 και στις 4.4.2007 έγινε η εκταμίευση του ποσού από επιταγή για Λ.Κ.35.000 εκδόθηκε με δικαιούχο την εταιρεία Κώστα Μαρκίδη. Για σκοπούς δανειοδότησης είχε ζητηθεί να γίνει έκθεση εκτίμησης από την τράπεζα και για την παρούσα υπόθεση αποτάθηκαν στο γραφείο LandTourist που ήταν ένα από τα πολλά γραφεία με τα οποία συνεργάζονταν. Η εκτίμηση ολοκληρώθηκε και στάληκε στην τράπεζα στις 20.2.
22. Σύμφωνα με αυτή, το επίδικο ακίνητο εμπίπτει σε πολεοδομική ζώνη Γ3 με ανώτατο συντελεστή δόμησης 10%, ανώτατο ποσοστό κάλυψης 10% σε δύο ορόφους, αγοραία εκτιμημένη αξία Λ.Κ.42.000 και καταναγκαστική τιμή πώλησης Λ.Κ.29.
23. Σύμφωνα με την πρώτη κατάθεση της, αν προκύπτει θέμα με λανθασμένη εκτίμηση το θέμα θα το συζητήσει η επιτροπή της τράπεζας και θα πράξει αναλόγως αφού είναι εσωτερικό θέμα της τράπεζας. Στη δεύτερη κατάθεση της παρέδωσε στον εξεταστή της υπόθεσης τις οδηγίες προς την LandTourist, και αντίγραφο του καταλόγου εκτιμητών αρχιτεκτόνων με τους οποίους συνεργάζεται η τράπεζα. Επίσης αναφέρει ότι στις 26.10.11 η μητέρα του Στυλιανού Σοφοκλέους Παρασκευή Δημητρίου αιτήθηκε την εξάλειψη της υποθήκης στο εν λόγω ακίνητο γιατί είχε σκοπό την πώληση του. Δόθηκε έγκριση στο πιο πάνω αίτημα στις 28.11.2011 και προωθήθηκε άμεσα το αίτημα. Είχε οριστεί σχετικά συνάντηση στο Κτηματολόγιο 1.12.11 όμως ο υποψήφιος αγοραστής δεν παρουσιάστηκε στο Κτηματολόγιο καθότι όπως πληροφορήθηκε μετάνιωσε για την αγορά αφού από έρευνα που έκανε το ακίνητο ήταν σε προστατευόμενη ζώνη. Μετά από αυτό και την μη εμφάνιση του αγοραστή η Παρασκευή Δημητρίου πήγε στην τράπεζα και παραπονέθηκε για την λανθασμένη εκτίμηση. Στην μάρτυρα υποδείχτηκαν τα Τεκμήρια 12 και 13 που είναι οι συγκεντρωτικές καταστάσεις κινήσεων λογαριασμού του Στυλιανού Σοφοκλέους από 5.3.07 μέχρι 5.4.07 και από 1.1.01 μέχρι 4.1.12 στις οποίες αναγνώρισε διάφορες επιταγές που εκδόθηκαν για εξόφληση της Τράπεζας Κύπρου και του Κώστα Μαρκίδη δηλαδή την εκταμίευση του δανείου. Κατά την αντεξέταση της είπε ότι τον Κώστα Μαρκίδη δεν τον γνωρίζει ενώ την κατηγορουμένη την γνώρισε μετά που πήγε στο κατάστημα και υπέβαλε το παράπονο της όπου η ίδια μίλησε μαζί της. Εξήγησε ξανά ότι το γραφείο LandTourist Valuation Ltd είναι ένα από τα πολλά γραφεία που συνεργάζονταν και δεν επιλέγηκε επί σκοπού για την παρούσα εκτίμηση. Ανέφερε επίσης ότι ο πελάτης της τράπεζας και υποψήφιος δανειστής γνωρίζει ότι η τράπεζα θα καλέσει εκτιμητή και το αποτέλεσμα της εκτίμησης πάντα δίδεται στον πελάτη. Διευκρίνισε ότι η έγκριση του δανείου έγινε στις 14.2.07 ενώ η έκθεση εκτίμησης παραδόθηκε στην τράπεζα στις 20.2.07 και αυτή η έγκριση ήταν υπό όρους, η εκταμίευση έγινε αργότερα. Σκοπός του δανείου ήταν «εξόφληση στεγαστικού δανείου στην Τράπεζα Κύπρου καθώς και αγορά χωραφιού από εταιρεία Κώστα Μαρκίδη» και εξήγησε ότι στεγαστικό δάνειο σημαίνει δάνειο για αγορά σπιτιού ή διαμερίσματος. Διευκρίνισε ότι το στεγαστικό δάνειο ήταν στο όνομα του Στυλιανού Σοφοκλέους και ότι το αιτήθηκε η πληρεξούσιος του Παρασκευή Δημητρίου. Όταν ναυάγησε η προσπάθεια να πωληθεί το επίδικο ακίνητο στον αγοραστή η Παρασκευή Δημητρίου πήγε στην τράπεζα και έλεγε ότι απατήθηκε και από την τράπεζα και από την LandTourist Valuation Ltd. Η ίδια της ανέφερε ότι η τράπεζα ακολούθησε την διαδικασία που έπρεπε γι' αυτό και προχώρησε στο δανεισμό άρα και η τράπεζα ίσως έχει πρόβλημα αφού έλαβε το επίδικο ακίνητο ως εξασφάλιση. Δεν μίλησαν όμως σαν τράπεζα με τον εκτιμητή αναφέροντας ότι στην εκτίμηση δεν αναγράφετο σε καμία περίπτωση οικιστική ζώνη άρα δεν γνώριζαν αν ο αγοραστής θα έκτιζε ή το αγόρασε για επένδυση. Μετέπειτα ζητήθηκε από την τράπεζα και έγινε ξανά εκτίμηση τον Ιούνιο του 2007 από τον Κίκη Αθηνοδώρου όπου για άλλο τεμάχιο η αγοραία αξία ήταν Λ.Κ.51.000 και η καταναγκαστική Λ.Κ.40.000 εξηγώντας ότι η Μ.Κ.2 είχε αγοράσει και άλλο τεμάχιο για σκοπούς επένδυσης και είχε πάει στην τράπεζα. Για την πράξη που έκανε η τράπεζα είναι υπέρ εξασφαλισμένη. Πριν να κλείσει την υπόθεση της η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, κατατέθηκαν και σημειώθηκαν επίσης εκ συμφώνου ως Τεκμήρια για την αλήθεια του περιεχομένου τους η επιστολή του Διευθυντή Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως στην οποία αναφορά έχει ήδη γίνει πιο πάνω για τα φυσικά χαρακτηριστικά και τους περιορισμούς του επιδίκου ακινήτου, η κατάθεση της Μαρίας Νυχίδου υπαλλήλου στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας, Τεκμήριο 22 σύμφωνα με την οποία με βάση το πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας το επίδικο τεμάχιο αγοράστηκε από την εταιρεία Κώστα Μαρκίδη Κτηματικαί Επιχειρήσει Λτδ από τους διαχειριστές του αποβιώσαντα Παναγή Χ' Αθανάση και μεταβιβάστηκε στο όνομα τους το όλο μερίδιο στις 26.1.
24. Ακολούθως με την δήλωση μεταβίβαση Π1809/07 ημερ. 5.4.07 το ακίνητο μεταβιβάστηκε και εγγράφηκε στο όνομα του Στυλιανού Σοφοκλέους το όλο μερίδιο δυνάμει αγοράς αντί Λ.Κ.35.000 και μέχρι σήμερα είναι εγγεγραμμένο στο όνομα του πιο πάνω προσώπου. Ως Τεκμήριο 25 σημειώθηκε επίσης εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της η κατάθεση του Χαράλαμπου Φουλή, Επιθεωρητή Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών σύμφωνα με την οποία ο Κώστας Μαρκίδης έχει αριθμό εγγραφής κτηματομεσίτη 33 και αριθμό άδειας
25. Την περίοδο 1.1.07-31.12.07 ήταν εγγεγραμμένος και αδειούχος κτηματομεσίτης και οι άδειες του ήταν σε ισχύ. Αναφέρει επίσης ότι το πρόσωπο αυτό είναι εγγεγραμμένος στα μητρώα κτηματομεσιτικών από το 1988 μέχρι και την ημέρα της κατάθεσης που ήταν η 9.4.12 και κάθε χρόνο είχε ανανεωμένες και σε ισχύ τις άδειες του. Όπως έχει ήδη αναφερθεί το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 4.6.14 απέρριψε το αίτημα του συνηγόρου υπεράσπισης για μη απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον τους και κάλεσε τους κατηγορούμενους να παρουσιάσουν την υπεράσπιση τους. Ο κατηγορούμενος 1, Διευθυντής της κατηγορούμενης 2, έδωσε ένορκη μαρτυρία υπό την μορφή γραπτής δήλωσης που σημειώθηκε ως Τεκμήριο
26. Υιοθέτησε σε αυτή το περιεχόμενο της ανακριτικής του κατάθεσης στην Αστυνομία, Τεκμήριο 2 ημερ. 7.2.
27. Σύμφωνα με αυτή η Παρασκευή Δημητρίου κατά τα έτη 2003, 2004 τον επισκέφθηκε στο γραφείο του για να αγοράσει διαμερίσματα και χωράφια για επενδυτικούς σκοπούς. Τον γιο της Στυλιανό Σοφοκλέους δεν τον γνωρίζει ούτε και είχε οποιαδήποτε επαφή μαζί του. Το επίδικο ακίνητο ανήκε στην εταιρεία του και κατά το έτος τέλος 2006 αρχές του 2007 ενδιαφέρθηκε να το αγοράσει η κα Παρασκευή Δημητρίου μεταξύ άλλων τεμαχίων γης. Συμφώνησαν προφορικά το ποσό των Λ.Κ.35.000, αποτάθηκε σε τραπεζικό ίδρυμα για δάνειο και μετά που εξασφάλισε τα χρήματα πήγαν στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας στις 5.4.07 του πλήρωσε το ποσό των Λ.Κ.35.000 και το ακίνητο μεταβιβάστηκε στο Στυλιανό Σοφοκλέους για τον οποίο η Παρασκευούλα ενεργούσε ως πληρεξούσια αντιπρόσωπος. Ο συντελεστής δόμησης του ακινήτου είναι 1% Ζώνη Ζ3, δηλαδή δικαιούσαι να καλύψεις 1% και το υπόλοιπο 99% να το κάνεις περιβόλι ή να το καλλιεργήσεις. Ήταν η θέση του ότι η Παρασκευή Δημητρίου δεν του ανάφερε ποτέ για ποιο σκοπό ήθελε να αγοράσει το χωράφι εξάλλου είχε αγοράσει πολλά κομμάτια γης από κοντά του χωρίς να ξέρει τους λόγους που τα αγόραζε. Ήταν επίσης η θέση του ότι έδειξε στην κα Δημητρίου το κοτσιάνι το τοπογραφικό καθώς και επισκέφθηκαν μαζί το κτήμα και της ανέφερε ότι εμπίπτει στην Ζώνη Ζ3 και της εισηγήθηκε να αποταθεί στην Πολεοδομία για να ελέγξει όσα της έχει πει. Θέση του ήταν ότι είχε εξηγήσει στην παραπονούμενη όλους τους περιορισμούς που υπήρχαν στο ακίνητο και σε καμία περίπτωση δεν δέχτηκε ότι εξαπάτησε την Παρασκευούλα Δημητρίου επιμένοντας ότι της εξήγησε τα πάντα. Αρνήθηκε ότι έλαβε Λ.Κ.45.000 από την ίδια επιμένοντας ότι Λ.Κ.35.000 έχει λάβει από αυτή και ότι ουδέποτε τον πληροφόρησε ότι ήθελε να κτίσει σπίτι και ουδέποτε την διαβεβαίωσε ότι στον εν λόγω κτήμα μπορεί κάποιος να κτίσει σπίτι. Στην ανακριτική του κατάθεση ο κατηγορούμενος 1 δήλωσε ότι ένα, δύο μήνες προηγουμένως η Παρασκευούλα Δημητρίου πήγε στο γραφείο του και ήθελε να του πουλήσει το κτήμα ο ίδιος της είπε ότι με αυτή την κρίση η εταιρεία του δεν αγοράζει κτήματα άλλα μελλοντικά όταν αλλάξουν τα πράγματα μπορεί να της βρει πελάτη. Η απάντηση που του έδωσε ήταν ότι αφού είναι έτσι και δεν το αγοράζει θα τον κανονίσει και ο ίδιος θυμωμένος την έβγαλε έξω από το γραφείο του αναφέροντας της να μην ξαναπατήσει. Στην γραπτή του δήλωση αναφέρει περαιτέρω ότι την Δημητρίου την γνωρίζει από το 2000, ήταν καλή πελάτης της εταιρείας αφού προέβαινε σε αγορές και πωλήσει κτημάτων και διαμερισμάτων με σκοπό το κέρδος και επίσης συνεργάζονταν και σε θέματα ενοικιάσεων. Η τελευταία πράξη που έγινε με την εταιρεία του και την κα Δημητρίου ήταν όταν τον Δεκέμβριο του 2006 επισκέφθηκε το γραφείο για να αγοράσει κτήματα και αποφάσισε να αγοράσει δύο κτήματα στο Μαρκί το ένα στην τοποθεσία Αλακάτια και το άλλο στην τοποθεσία Καμίνια για το ποσό των Λ.Κ.35.000 έκαστο. Τα κτήματα τα ήθελε όπως του ανέφερε για σκοπούς επένδυσης και κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.300 για σκοπούς προκαταβολής «κάπαρο». Της εξήγησε ότι το κτήμα στα Αλακάτια ήταν ζώνη Γ3 και το άλλο στα καμίνια Ζώνη Ζ3 και με την συνοδεία του γιου του και του γιου της Νικόλα η Μ.Κ.2επισκέφτηκε και τα δύο κτήματα. Ακολούθως πήγε ο ίδιος εκ νέου μαζί της, της έδειξε ξανά τα κτήματα όπου της ανέφερε ότι το μεγάλο ήταν Ζώνη Ζ3 και το μικρό Ζώνη Γ
28. Λίγες μέρες πριν την μεταβίβαση τον ενημέρωσε ότι κατά την μεταβίβαση θα του φέρει επιταγή της τράπεζας για την πληρωμή του μεγάλου κτήματος Λ.Κ.35.000 και θα εμβάσει στον λογαριασμό της εταιρείας το ποσό των Λ.Κ.4.700 για να συμπληρωθεί το ποσό των Λ.Κ.5.000 έναντι του τιμήματος του άλλου κτήματος, το δε υπόλοιπο Λ.Κ.30.000 θα το κατέβαλε την μέρα της μεταβίβασης. Στις 5.4.07 ορίστηκε η ημέρα μεταβίβασης για το μεγάλο κτήμα όπου τον πλήρωσε με επιταγή της τράπεζας Λ.Κ.3.500 και την ίδια μέρα είχε εμβάσει στον λογαριασμό του Λ.Κ.4.700 για το πιο μικρό κτήμα. Ουδέποτε η Δημητρίου του ανέφερε ότι η αγορά ήταν για να κτίσει σπίτι ο γιος της, αντίθετα και τα δύο κτήματα τα ήθελε για σκοπούς επένδυσης. Σημείωσε δε ότι αν το κτήμα ήταν σε οικιστική ζώνη αξία του θα ήταν Λ.Κ.250.000 ενώ σε Ζώνη Γ3 θα ήταν Λ.Κ.75.
29. Ένα μήνα μετά την μεταβίβαση τον επισκέφτηκε στο γραφείο του, του είπε ότι δεν μπορεί να αγοράσει το άλλο κτήμα και του ζήτησε να της επιστρέψει τις Λ.Κ.5.000 πράγμα που έκανε επειδή ήταν καλή πελάτης του και μάλιστα σε μετρητά όπως του ζήτησε. Θέση του ήταν ότι δεν είχε κανένα λόγο να πει ψέματα στην κα Δημητρίου είτε για την ζώνη του κτήματος είτε για την αξία του, δεν είχε κανένα πρόβλημα τότε να πωλήσει το κτήμα, της είχε δώσει αντίγραφο του τίτλου και του τοπογραφικού σχεδίου και εν πάση περιπτώσει ξέροντας την θα ρωτούσε η ίδια τους πάντες και θα μάθαινε. Ήξερε επίσης ότι θα γινόταν εκτίμηση για σκοπούς δανείους, επομένως κανένα λόγο δεν είχε να πει κανένα ψέμα και ήταν η θέση του ότι είναι σήμερα 77 χρονών, έκαμε χιλιάδες πωλήσεις χωρίς κανένα πρόβλημα και κανένας αγοραστής να είχε παράπονο από αυτό εκτός από την κα Δημητρίου και θεωρεί ότι λόγω της κρίσης η κα Δημητρίου όπως και όλοι που ασχολούνται με την εκτίμηση γης ζημίωσε και σκέφτηκε αυτό το ψέμα για να προσπαθήσει να τον εξαναγκάσει να αγοράσει στο κτήμα πίσω. Κατά την αντεξέταση του υιοθέτησε όλα όσα ανέφερε και στην κατάθεση του και στην γραπτή του δήλωση, εξήγησε ότι ήταν η πρώτη φορά στη ζωή του που έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία γι' αυτό και δεν είπε όλα τα πράγματα που ανάφερε και στη δήλωση του και εν πάση περιπτώσει όταν τον κάλεσε η Αστυνομία του υπέβαλε ερωτήσεις και αυτός απάντησε και δεν ήξερε τι να κάνει. Επέμενε ότι εξήγησε τα πάντα στην παραπονούμενη χωρίς να της αποκρύψει τίποτε επιμένοντας ότι ουδέποτε του είπε ότι είχε σκοπό να κτίσει οποιοδήποτε ακίνητο στο επίδικο κτήμα παρά μόνο το ήθελε για επένδυση. Επέμενε επίσης τόσο η παραπονούμενη όσο και ο γιος της Νικόλας Σοφοκλέους είπαν ψέματα όταν είπαν πήγαν μαζί τους και είδαν το επίδικο ακίνητο διευκρινίζοντας ότι η παραπονούμενη και ο Νικόλας είναι με το γιο του που επισκέφθηκαν το ακίνητο και ο ίδιος είχε πάει μια δεύτερη φορά μόνο με την παραπονούμενη. Τον γιο της Νικόλα ουδέποτε τον έχει δει προηγουμένως και λυπάται που τόσο ο ίδιος αλλά και η μητέρα του είπαν ψέματα στο Δικαστήριο. Ο Μ.Υ.1 ήταν ο εκτιμητής ακινήτων Σταύρος Παπαδόπουλος. Αφού ανάφερε στο Δικαστήριο τα προσόντα του και την πείρα του κατέθεσε και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 13 την έκθεση εκτίμησης που εκπόνησε για το επίδικο κτήμα μετά από οδηγίες του δικηγόρου των κατηγορουμένων, το οποίο επισκέφθηκε στις 8.6.
30. Την εκτίμηση την έχει εκπονήσει με βάση τις τιμές κατά τις αρχές του
31. Σύμφωνα με την Πολεοδομική Ζώνη που είναι Ζ3 και χαρακτηρίζεται ως ζώνη προστασίας με συντελεστή δόμησης 1%, κάλυψη 1% και ύψος δύο ορόφους στο κτήμα αυτό είναι δυνατή η ανέγερση μιας κατοικίας εμβαδού 84 τ.μ. συν 17 τ.μ. καλυμμένες βεράντες αφού εξασφαλιστούν οι σχετικές άδειες. Το κτήμα βρίσκεται σε μια καθαρά γεωργική περιοχή χωρίς οικιστική ή άλλη ανάπτυξη. Για υπολογισμό της αγοραίας αξίας του χρησιμοποιήθηκε η συγκριτική μέθοδος εκτίμησης. Στην έκθεση του αναφέρει τα κτήματα στην ευρύτερη περιοχή τα οποία έλαβε υπόψη του και τις ζώνες στις οποίες ανήκε το καθένα. Σύμφωνα με την εκτίμηση του λαμβάνοντας πάντα υπόψη την αγοραία αξία Φεβρουάριο του 2007, το κτήμα αφού περιλαμβάνεται στην Ζώνη προστασίας Ζ3 η αξία του είναι €67.000 περίπου Λ.Κ.39.
32. Αν το κτήμα περιλαμβανόταν στην Γεωργική Ζώνη Γ3 η αγοραία αξία του θα ήταν €125.000 περίπου Λ.Κ.73.160 ενώ αν ήταν σε οικιστική ζώνη η αξία του θα ήταν €418.000 περίπου Λ.Κ.244.
33. Στην έκθεση έχει επισυναφθεί τοπογραφικό σχέδιο, φωτογραφία από αέρος αλλά και ο χάρτης της περιοχής όπως επίσης και πλήρες κατάλογος των τεμαχίων με το οποίο έχει συγκριθεί το επίδικο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στο εν λόγω ακίνητο μπορεί κάποιος να κτίσει πισίνα και γήπεδο τένις, όχι όμως φάρμα και ένα σπιτάκι της τάξης των 100 τ.μ. εκτός αν του δοθεί χαλάρωση, που σημείωσε ότι δεν είναι εύκολα που δίδεται. Ως Μ.Υ.2 κλήθηκε η υπάλληλος της Alpha Bank Μαρία Τουφεξή Παναγιώτου η οποία το 2007 εργαζόταν στο κατάστημα της τράπεζας στην Αγία Παρασκευή οπότε και γνώρισε την κα Παρασκευούλα Δημητρίου η οποία επισκέφθηκε αρχές του 2007 την Τράπεζα για σκοπούς δανείου. Αρχές του 2012 επισκέφθηκε την τράπεζα και της εξέφρασε παράπονα τόσο για την τράπεζα όσο και για το γραφείο Land Tourist που έκαναν την εκτίμηση. Ήταν η θέση της Μ.Κ.2 ότι ο εκτιμητής έκανε λάθος, η τράπεζα δεν το αντιλήφθηκε και έχει παράπονο. Η ίδια την ρώτησε αν ενημέρωσε σχετικά τον κ. Μαρκίδη και της απάντησε ότι από τον κ. Μαρκίδη δεν έχει παράπονο και η ίδια αντιλήφθηκε ότι το παράπονο της ήταν εναντίον του εκτιμητή. Κατά την αντεξέταση της είπε ότι οι κατηγορούμενοι είναι πελάτες της τράπεζας στο κατάστημα της Αγίας Παρασκευής και είναι από τους καλούς πελάτες της τράπεζας. Η παραπονούμενη είχε έρθει για το 2007 για το δάνειο και δεν την γνώριζε από πριν. Διαφώνησε με την υποβολή ότι ήρθε να δώσει μαρτυρία για να βοηθήσει τους κατηγορούμενους αλλά συμφώνησε ότι δεν γνωρίζει για το τι βρίσκεται στο μυαλό της κατηγορουμένης. Ως τελευταίος μάρτυρας, Μ.Υ.3 κλήθηκε ο Χρίστος Μαρκίδης γιος του κατηγορουμένου 1 και εκ των διευθυντών της κατηγορουμένης
34. Είναι πολιτικός μηχανικός εγγεγραμμένος στο ΕΤΕΚ. Θέση του ήταν ότι η Παρασκευή Δημητρίου επισκεπτόταν το γραφείο τους από το 2000 όπου είχε προβεί σε αγορές και πωλήσεις όπως κτήματα και διαμερίσματα με σκοπό το κέρδος, είχε επίσης συνεργασία με την εταιρεία και σε θέματα ενοικιάσεων. Το 2006 και συγκεκριμένα 6.12.2006 πληρώνοντας Λ.Κ.300 η παραπονούμενη κράτησε δύο κτήματα στο Μαρκί αξίας Λ.Κ.70.000 και τα δύο, Λ.Κ.35.000 έκαστο. Το ένα ήταν μεγάλο και ενέπιπτε στη Ζώνη Προστασίας Ζ3, το άλλο πολύ πιο μικρό ενέπιπτε σε Γεωργική Ζώνη Γ
35. Ήταν η θέση του ότι στις 19.10.06 ο ίδιος συνόδευσε την Παρασκευή Δημητρίου μαζί με τον γιο της Νικόλα και επισκέφθηκαν τα κτήματα. Της εξήγησε και τις ζώνες και της παρέδωσε τοπογραφικά σχέδια και της είπε να αποταθεί στο τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως. Αργότερα ο πατέρας του συνόδευσε την κα Δημητρίου και είδε εκ νέου τα κτήματα. Η κα Δημητρίου ουδέποτε ανέφερε ότι το κτήμα το ήθελε ο γιος της για σκοπούς κατοικίας, αντίθετα τους είπε ότι το ήθελε για επενδυτικούς σκοπούς. Στις 5.4.07 το μεγάλο ακίνητο μεταβιβάστηκε στο όνομα του γιου της Στυλιανού Σοφοκλέους αφού πλήρωσε Λ.Κ.35.000, το άλλο, για σκοπούς δικούς της, δεν το αγόρασε. Θέση του ήταν ότι οι κατηγορούμενοι δεν είχαν καμία ανάγκη να εξαπατήσουν την παραπονούμενη αφού το 2007 οι τιμές των ακινήτων ήταν στα ύψη και δεν είχαν πρόβλημα να το πωλήσουν. Κατά την αντεξέταση του αρνήθηκε ότι γνώριζε τόσο ο ίδιος όσο και ο πατέρας του ότι η παραπονούμενη ήθελε το κτήμα για οικιστικούς σκοπούς, επαναλαμβάνοντας ότι η κα Δημητρίου ουδέποτε δήλωσε ότι ο γιος της ήθελε να κτίσει έπαυλη στο επίδικο ακίνητο. Ο ίδιος πάντοτε όποτε ξεναγεί πελάτη σε κτήματα του δίνει τοπογραφικά σχέδια του λέει τα χαρακτηριστικά και τον παραπέμπει και σε αρμόδιο άτομο του γραφείου Πολεοδομίας για να τα ελέγξει. Είναι μέλος του ΕΤΕΚ και επαγγελματικών Συνδέσμων της Αγγλίας και δεν συνηθίζει να ξεγελά τους πελάτες του ούτε και στη συγκεκριμένη περίπτωση είχε λόγο να πράξει κάτι τέτοιο. Αξιολόγηση Μαρτυρίας: Η Νομολογία έχει καθορίσει διάφορες παραμέτρους σε σχέση με την αξιολόγηση των μαρτύρων, παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Σίμος Αμβροσίου Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 187/07, ημερομηνίας 21.11.09, Βούτουνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 244/06 ημερομηνίας 23.1.08, Χριστάκη Χρίστου ν. Αγαθοκλή Ηροδότου κ.ά., Πολ. Έφ. 15/07, ημερομηνίας 23.5.08 και Ανδρέας Γιάγκου Σάντη ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά. Πολ. Έφ. 78/07 ημερομηνίας 20.3.
36. Σημασία στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα έχουν τα λεγόμενα του, η εκφορά του λόγου του, ο δισταγμός ή η αμεσότητα των απαντήσεων του, η φυσικότητα και η εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο. Λαμβάνονται επίσης υπόψη, η ύπαρξη υπερβολών ή αντιφάσεων στα όσα αναφέρει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο. Η ειλικρίνεια ενός μάρτυρα κρίνεται από τη θετικότητα, την αμεσότητα και τον αυθορμητισμό του. Σχετικές είναι οι αποφάσεις C & Α Pelekanos Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 Β Α.Α.Δ. 1273, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη, Π.Ε. 10825, ημερ. 26.3.2002 και Δημήτρης Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 75/2005, ημερ. 26.1.2006. Σε ότι αφορά τους εμπειρογνώμονες μάρτυρες, στην υπόθεση Philippou v. Odysseοs

(1989)1 C.L.R. 1 έχουν αναφερθεί τα ακόλουθα: «

(1)The duty of an expert is to furnish the Judge with the necessary scientific criteria for testing the accuracy of their conclusions, so as to enable the Judge to form his own independent judgment by the application of these criteria to the facts proved in evidence.

(2)Trial Judges should not turn themselves into experts. They may look at the real and other evidence and draw inferences and reach conclusions as regards the existence of liability for negligence, not in the form of an expert opinion, but as a matter of sheer common sense.» Στην υπόθεση Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298 έχουν λεχθεί τα εξής: «Τα Δικαστήρια δέχονται τη μαρτυρία εμπειρογνωμόνων και χρησιμοποιούν την εξειδικευμένη γνώμη τους για να καταλήξουν σε ορθές αποφάσεις. Το καθήκον αυτών των μαρτύρων είναι να δώσουν στον Δικαστή τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να μπορέσει να σχηματίσει γνώμη για την ανεξαρτησία της κρίσης του και να καταλήξει ορθά στα ευρήματα των γεγονότων από την ενώπιον του μαρτυρία. Κατά κανόνα, η ιατρική μαρτυρία, όπως και άλλη μαρτυρία εμπειρογνώμονα, θεωρείται ότι είναι μαρτυρία ανεξάρτητου μάρτυρα. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Andreas Anastassiades v. The Republic

(1977)2 C.L.R. 97 και Kyriacos Nicola Kouppis v. The Republic

(1977)2 C.L.R. 361. Στην πρόσφατη υπόθεση Κωνσταντίνα Σιακόλα ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 53/2011, ημερ. 24.1.2013, το Δικαστήριο είπε τα ακόλουθα αναφορικά με το θέμα της αξιολόγησης της μαρτυρίας εμπειρογνώμονα: «Σύμφωνα με τη νομολογία, το Δικαστήριο αποφασίζει κατά πόσο ένας μάρτυρας είναι ικανός να δώσει μαρτυρία ως εμπειρογνώμονας. Για την εξακρίβωση τούτου, πρέπει να απαντηθούν δύο ερωτήματα: Πρώτο, κατά πόσο το αντικείμενο της εμπειρογνωμοσύνης του εμπίπτει στην κατηγορία των θεμάτων εκείνων για τα οποία επιτρέπεται να δοθεί μαρτυρία πραγματογνώμονα και δεύτερο, κατά πόσο ο μάρτυρας έχει αποκτήσει είτε κατόπιν σπουδών είτε λόγω εμπειρίας επαρκή γνώση του αντικειμένου ώστε η γνώμη του να καθίσταται πολύτιμη (of value) στην επίλυση των επίδικων θεμάτων (βλ. μεταξύ άλλων, R. ν Bonython

(1984)38 S.A.S.R. 45 και R. ν Henderson [2010] EWCA 1269). Είναι δε σαφώς νομολογημένο από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι η εμπειρογνωμοσύνη πάνω σε ένα θέμα δεν βασίζεται μόνο στα ακαδημαϊκά προσόντα αλλά και στην πραγματική εμπειρία που αποκτάται πάνω σ' αυτό. Βλ. Θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Δημοκρατίας

(1990)1 ΑΛΛ. 984.» Αφού το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι ένας μάρτυρας μπορεί να θεωρηθεί ως εμπειρογνώμονας και αυτός αξιολογείται ανάλογα, η όλη συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα δεν παραγνωρίζεται αλλά και αυτή λαμβάνεται υπόψη για τον σκοπό εκτίμησης της αξίας της μαρτυρίας του. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Jovcev. Yeomans

(1981)2 All Ε. R. 21.» Στην Αγγλική υπόθεση Bolitho v. City and Hackeney Health Authority [1988] A.C. 232 at 241-242 έχουν επίσης λεχθεί τα ακόλουθα: "Τhe court has to be satisfied that the exponents of the body of opinion relied upon can demonstrate that such opinion has a logical basis. In particular, in cases involving, as they often do, the weighing of risks against benefits, the judge before accepting a body of opinion as being responsible, reasonable or respectable, will need to be satisfied that, in forming their views, the experts have directed their minds to the question of comparative risks and benefits and have reached a defensible conclusion on the matter." Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω όλους τους μάρτυρες στο Δικαστήριο ενώ έδιδαν την μαρτυρία τους και παρακολούθησα τις αντιδράσεις τους, τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν στις ερωτήσεις που τους έχουν τεθεί όπως επίσης και την όλη στάση τους στη διαδικασία. Θεωρώ ότι η αξιολόγηση τους δεν παρουσιάζει ιδιαίτερα προβλήματα. Με βάση τις αρχές της νομολογίας αλλά και γενικότερα την όλη συμπεριφορά των μαρτύρων που παρουσιάστηκαν ως εμπειρογνώμονες στο Δικαστήριο θα προσεγγιστεί δική τους η αξιολόγηση. Σε ότι αφορά τον Μ.Κ.1 και εξεταστή της υπόθεσης Αστ. 2390 η μαρτυρία του περιστράφηκε γύρω από τις ενέργειες του κατά την διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης. Όπως ανέφερε παρέλαβε από την παραπονούμενη Παρασκευή Δημητρίου κατά την υποβολή της καταγγελίας της διάφορα τεκμήρια με βάση τα οποία προχώρησε να κάμει τις έρευνες του. Φάνηκε κυρίως από την αντεξέταση του ότι κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης, μετά από τα στοιχεία και τις καταθέσεις που λάμβανε από διάφορους μάρτυρες, καλούσε εκ νέου την Μ.Κ.2 για κατάθεση για να αντικρούσει ή να ενισχύσει ή να συμπληρώσει τα στοιχεία που προέκυπταν αντίστοιχα. Δεν θεωρώ ότι αυτή του η ενέργεια δείχνει μεροληψία υπέρ της παραπονουμένης όπως έχει εισηγηθεί ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορούμενων. Θεωρώ ότι ο εν λόγω μάρτυρας έκρινε σωστό προτού προχωρήσει και συμπληρώσει τον φάκελο της υπόθεσης να θέσει ενώπιον της παραπονούμενης τα στοιχεία που προέκυπταν εν τω μεταξύ για να έχει την πλήρη εικόνα. Μπορεί αυτός ο τρόπος διερεύνησης να μην ήταν ο πιο κατάλληλος, αλλά η θέση μου όπως έχω ήδη αναφέρει είναι ότι δεν επηρεάστηκαν οι κατηγορούμενοι και η υπεράσπιση του καθ' οιονδήποτε τρόπο. Από την μαρτυρία του Μ.Κ.1 έχει ιδιαίτερη σημασία η θέση του ότι διερεύνησε το ενδεχόμενο ύπαρξης συνομωσίας μεταξύ των κατηγορουμένων και του γραφείου LandTourist και σε σχέση με τα αδικήματα της απάτης αλλά κάτι τέτοιο δεν προέκυψε. Είναι η θέση μου ότι μπορώ να αποδεκτώ την μαρτυρία του. Σε ότι αφορά την ΜΚ2 αδιαμφισβήτητα είναι η πιο ουσιαστική μάρτυρας για την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής εφόσον ήταν το πρόσωπο που προέβηκε σε όλες τις ενέργειες αγοράς του επίδικου οικοπέδου επ' ονόματι του γιου της Στυλιανού Σοφοκλέους με βάση το πληρεξούσιο που της είχε παραχωρήσει και είναι το πρόσωπο το οποίο κατά τους ισχυρισμούς της ήταν δέκτης των διαβεβαιώσεων του κατηγορουμένου 1 ότι το επίδικο ακίνητο ήταν οικιστικό. Είναι η κρίση μου ότι η Μ.Κ.2 είναι μια πολύ έξυπνη και ικανή γυναίκα, ξύπνια και δεν θεωρώ ότι είναι πρόσωπο που μπορούσε να την ξεγελάσει ο οποιοσδήποτε. Αυτό ήταν ολοφάνερο από την όλη της στάση στη διαδικασία και από όλα τα διαβήματα τα οποία έκανε. Εντοπίζω στη μαρτυρία της τα πιο κάτω θέματα τα οποία κατά την άποψη μου έχουν ιδιαίτερη σημασία: - Η αρχική της κατάθεση στην Αστυνομία ήταν ότι αγόρασε από τους κατηγορούμενους το επίδικο χωράφι πάντα για και εκ μέρους του γιου της Στυλιανού Σοφοκλέους, για το ποσό των Λ.Κ.50.000 εκ των οποίων Λ.Κ.35.000 δόθηκαν με επιταγή της Alpha Bank ενώ ποσό Λ.Κ.15.000 δόθηκε σε μετρητά στον κατηγορούμενο Κώστα Μαρκίδη. Αυτό δήλωσε στις 4.1.

1. Ελάχιστες μέρες μετέπειτα και συγκεκριμένα στις 8.1.12 έδωσε συμπληρωματική κατάθεση με την οποία διαφοροποίησε την συμφωνηθείσα τιμή πώλησης στις Λ.Κ.45.000 δηλώνοντας ότι τα μετρητά που έδωσε στον κατηγορούμενο Κώστα Μαρκίδη πριν την μεταβίβαση ήταν Λ.Κ.10.000 και όχι Λ.Κ.15.
2. Θεωρώ ότι ένα πρόσωπο το οποίο προβαίνει σε μια τόσο ενδελεχή κατάθεση στην Αστυνομία στις 4.1.12 δεν είναι λογικό τέσσερεις μόλις μέρες μετά και με την δικαιολογία ότι «μετά που σκέφτηκα καλύτερα και έφερα στην μνήμη μου τα γεγονότα που προηγήθηκαν της αγοράς του ακινήτου.» να αλλάζει κάτι σημαντικό ως η τιμή του ακινήτου. Σημειώνω δε ότι η επιταγή με την οποία πληρώθηκαν οι Λ.Κ.35.000 στον κατηγορούμενο Κώστα Μαρκίδη είχε ήδη δοθεί στον Μ.Κ.1 από την ίδια όταν έδωσε την κατάθεση της και κατατέθηκε από τον Μ.Κ.1 και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 11 στις 10.2.
3. Η ανάγκη του να δοθεί εκ νέου το αντίγραφο της επιταγής στις 20.1.12 δεν είναι αντιληπτή ιδιαίτερα όταν στη τρίτη συμπληρωματική της κατάθεση ημερ. 20.1.12 την οποία υιοθέτησε ενόρκως αναφέρει ότι «Η εν λόγω επιταγή αποτελεί την πληρωμή (δική μου υπογράμμιση) που έγινε στον Κώστα Μαρκίδη για εξόφληση της αγοράς του τεμαχίου». - Στην πρώτη της κατάθεση ημερ. 4.1.12 αναφέρει ότι περί τα τέλη του 2006 εντόπισε την κατηγορουμένη 2 και συνομίλησε με τον διευθυντή της κατηγορούμενο
4. Κατά την κυρίως εξέταση της, αφού αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 1 στο Δικαστήριο ρωτήθηκε από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής κατά πόσο τον γνώριζε από προηγουμένως και απάντησε «όχι τον γνώρισα μέσω αυτής της υπόθεσης». Κατά την αντεξέταση της αλλά και από την μαρτυρία των γιων της Στυλιανού Σοφοκλέους και κυρίως του Νικόλα Σοφοκλέους προέκυψε ότι τον κατηγορούμενο 1 τον γνωρίζει εδώ και αρκετά χρόνια τουλάχιστον από το 2001 όταν αγόρασε από αυτόν και την εταιρεία του δύο χωράφια, ακολούθως διαμερίσματα και συνεργάστηκαν επίσης και για σκοπούς ενοικίασης της περιουσίας. Θεωρώ ότι η προσπάθεια της να πει στο Δικαστήριο ότι πρώτη φορά τον γνώρισε για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης έγινε εντέχνως και σκόπιμα για να στηρίξει την θέση της ότι στηρίκτηκε εξ ολόκληρου στα λεγόμενα του και πείστηκε να αγοράσει το χωράφι αυτό μετά από τις παραστάσεις που της έγιναν από αυτόν. Το γεγονός ότι ασχολήθηκε εκ μέρους της οικογένειας, της και προς τούτο υπάρχει ενισχυτική μαρτυρία από τον γιο της Νικόλα Σοφοκλέους αλλά και από τον κατηγορούμενο 1 και τον γιο του, για σκοπούς επένδυσης με την αγορά και πώληση ακινήτων για μεγάλο χρονικό διάστημα και σίγουρα η εικόνα που παρουσίασε στο Δικαστήριο αυτή της μετανάστη που έρχεται να επαναπατρισθεί και ξεγελιέται από τον πρώτο κτηματομεσίτη που είχε την ατυχία να βρεθεί στο δρόμο της, ουδόλως ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. - Όταν παρέδωσε κατά την τρίτη συμπληρωματική της κατάθεση την απόδειξη είσπραξης ημερ. 6.12.2006 για ΛΚ300 προκαταβολή για κράτηση δύο κτημάτων στο Μαρκί σε καμία περίπτωση δεν ανέφερε στον εξεταστή της υπόθεσης ότι ουδέποτε ζήτησε να κρατήσει δύο κτήματα ή ενδιαφέρθηκε για δύο κτήματα και δεν γνωρίζει γιατί ο κατηγορούμενος 1 έγραψε «κράτηση δύο κτημάτων στο Μαρκί» στην απόδειξη, αντίθετα είπε στον εξεταστή «Παρόλο που στη συγκεκριμένη απόδειξη αναφέρεται κράτηση δύο κτημάτων εντούτοις στην πραγματικότητα το εν λόγω ποσό αποκόπηκε από την τιμή πώλησης του επίδικου τεμαχίου». Η εξήγηση που έδωσε όμως στο Δικαστήριο σε ερώτηση της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής ήταν εγώ ένα κτήμα αγόρασα, δεν ξέρω γιατί έγραψε έτσι. - Όπως έχω ήδη αναφέρει δεν αμφισβητήθηκε ότι η παραπονούμενη είχε πάει σε επιτόπια εξέταση για το εν λόγω χωράφι και ότι το χωράφι αυτό μεταβιβάστηκε κανονικά το όλο μερίδιο στο όνομα του γιου της στις 5.4.
5. Είναι δύσκολο να γίνει πιστευτή η θέση της ότι από τις 5.4.07 μέχρι το τέλος του 2011 που πήγε για πρώτη φορά στην Πολεοδομία να ρωτήσει για το τι απαιτείται για έκδοση αδειών για να κτιστεί το σπίτι του γιου της στο χωράφι και για πρώτη φορά να μαθαίνει για τους περιορισμούς του ενώ μέχρι εκείνη την στιγμή πίστευε ότι μπορούσε να κτίσει την έπαυλη που ο γιος της ονειρευόταν ακόμα και να κοπούν οικόπεδα και να πωληθούν για οικιστικούς σκοπούς και ή να κτίσουν εκεί σπίτια και τα άλλα μέλη της οικογένειας. Τούτο πρώτα απ' όλα γιατί κατά την άποψη μου μια γυναίκα έξυπνη, ικανή και η οποία αγόραζε και πωλούσε ακίνητα από το2001 δεν θα αγόραζε οποιοδήποτε ακίνητο χωρίς προηγουμένως να σιγουρευτεί για το τι αγόραζε. - Η έκθεση εκτίμησης της LandTourist βρισκόταν στα χέρια της μετά που της παραδόθηκε από την τράπεζα, σε αυτή αναφέρεται έστω λανθασμένα ότι το ακίνητο είναι σε Ζώνη Γ3 γεωργική με ανώτατο συντελεστή δόμησης 10%, ανώτατο ποσοστό κάλυψης 10% σε δύο ορόφους. Εύλογο το ερώτημα γιατί δεν έψαξε το θέμα από την ώρα που κρατούσε στα χέρια της την εκτίμηση της τράπεζας και συνεπώς γνώριζε ότι ήταν σε Ζώνη Γ3 το ακίνητο αφού πίστευε και ως οι ισχυρισμοί της, της έγιναν παραστάσεις και δόθηκαν διαβεβαιώσεις από τον κατηγορούμενο ότι το ακίνητο ήταν οικιστικό; Στην έκθεση εκτίμησης το επίδικο ακίνητο ουδέποτε χαρακτηρίζεται ως οικιστικό. Σημειώνω δε ότι η παραπονούμενη είχε αγοράσει και άλλα κτήματα στο Μαρκί προηγουμένως από τους κατηγορούμενους και θεωρώ ότι γνώριζε από τότε τα θέματα που αφορούσαν το χωριό αυτό. - Η γνώση της παραπονούμενης ότι είχε γίνει εκτίμηση του ακινήτου από την εταιρεία LandTourist κατ' εντολή της Alpha Bank δεν αμφισβητήθηκε ποτέ και η ίδια η παραπονούμενη ανέφερε ότι ήξερε ότι για να εγκριθεί το δάνειο με το οποίο αγοράστηκε το ακίνητο είχε γίνει η έκθεση εκτίμησης από πριν. Στην κατάθεση της ημερ. 4.1.12 παραδέχεται ότι της δόθηκε αντίγραφο της εκτίμησης από την τράπεζα και αυτό έγινε την ημέρα που της παραχωρήθηκε το δάνειο και συνεπώς προγενέστερα της ημερομηνίας μεταβίβασης του ακινήτου που ήταν στις 5.4.
6. - Στην κατάθεση ημερ. 4.1.12 ανέφερε ότι η ίδια μαζί με τον γιο της Νικόλα και τον κατηγορούμενο 1 επισκέφθηκαν το ακίνητο όπου τους επανέλαβε τις μεγάλες προοπτικές που είχε. Αντεξεταζόμενη παραδέχτηκε ότι πήγε να δει το χωράφι μία φορά μαζί με τον κατηγορούμενο 1 και ότι την δεύτερη φορά που πήγε που ήταν και ο γιος της Νικόλας δεν ήταν ο κατηγορούμενος 1 που πήγε μαζί τους αλλά ο γιος του Χρίστος Μαρκίδης. - Σημειώνω επίσης το γεγονός ότι η παραπονούμενη στο Δικαστήριο δεν είπε στη δική της μαρτυρία ότι έκαμε προσπάθειες πριν την καταγγελία στην Αστυνομία να πωλήσει το οικόπεδο σε τρίτο πρόσωπο και ότι προς τον σκοπό αυτό είχε ειδοποιηθεί και η Alpha Bank για εξάλειψη της υποθήκης αλλά ούτε και ότι το εκτιμητικό γραφείο LandTourist της είχε εξεύρει αγοραστή αλλά η ίδια δεν ενδιαφερόταν να προχωρήσει με την πώληση του. - Η μαρτυρία της σε σχέση με την τιμή που τελικά αγόρασε το οικόπεδο από τους κατηγορούμενους δεν ήταν σαφής υπό την εξής έννοια: Αποτελεί κοινό έδαφος ότι δόθηκε στους κατηγορούμενους την ημέρα που έγινε η μεταβίβαση το Κτηματολόγιο επιταγή ύψους Λ.Κ.35.
7. Η θέση της παραπονούμενης είναι ότι άλλο ένα ποσό Λ.Κ.10.000 είχε δοθεί σε μετρητά στον κατηγορούμενο 1 πριν την μεταβίβαση και χωρίς απόδειξη. Το ποσό αυτό δεν είπε στο Δικαστήριο από που προήλθε. Παρέπεμψε στην κατάσταση λογαριασμού του γιου της στην οποία παρουσιάζεται να έχει γίνει έμβασμα Λ.Κ.4.700 στις 5.4.2007, λίγες μέρες δηλαδή πριν την ημερομηνία μετάβασης στο Κτηματολόγιο. Αν ευσταθεί η θέση της ότι αυτό αποτελούσε μέρος των Λ.Κ.10.000, πώς τότε δόθηκαν οι άλλες Λ.Κ.5.300; Καμία μαρτυρία από την ίδια δεν δόθηκε σε σχέση με το θέμα αυτό. Κατά την άποψη μου όλα τα πιο πάνω δείχνουν αντιφάσεις τέτοιας υφής στην μαρτυρία της παραπονούμενης που δεν επιτρέπουν στο Δικαστήριο να στηριχτεί στη μαρτυρία της και να την αποδεχτεί. Ο Μ.Κ.3 Στυλιανός Σοφοκλέους που είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του εν λόγω ακινήτου ουσιαστικά δεν γνώριζε σχεδόν τίποτε για την παρούσα υπόθεση εφόσον είχε εξουσιοδοτήσει την μητέρα του για να χειρίζεται όλα τα θέματα εκ πλευράς του. Τα όσα ανέφερε τόσο στην κατάθεση του ημερ. 8.1.12 όσο και στο Δικαστήριο προέρχονται από την πληροφόρηση που είχε με την μητέρα του. Και αυτός αναφέρθηκε σε επιτόπια επίσκεψη της μητέρας του και του αδερφού του Νικόλα και του κατηγορούμενου 1 στο επίδικο ακίνητο, γνώριζε και αυτός από πριν ότι η τράπεζα Alpha Bank πριν να εγκρίνει το δάνειο είχε διευθετήσει εκτίμηση του ακινήτου, ότι η εκτίμηση αυτή έγινε και κατεδείκνυε την εκτιμημένη τιμή σε Λ.Κ.42.000 και το κατέτασσε σε Πολεοδομική Ζώνη Γ3 γεωργική με ανώτατο συντελεστή δόμησης 10% και ποσοστό κάλυψης 10% σε δύο ορόφους. Έκπληξη αποτελεί η παραδοχή του Μ.Κ.3 αλλά και της Μ.Κ.2 ότι ενώ, πάντα κατά τους ισχυρισμούς τους, ο κατηγορούμενος 1 παρουσίαζε το οικόπεδο ως οικιστικό εντούτοις στην έκθεση εκτίμησης που κατέχουν αναφέρεται ότι βρίσκεται σε γεωργική ζώνη και δεν αντιδρούν, αντίθετα προχωρούν και πηγαίνουν στο Κτηματολόγιο όπου και αγοράζουν το ακίνητο. Από αυτό κατά την άποψη μου καταρρίπτεται η θέση και/ή ο ισχυρισμός των Μ.Κ.3, Μ.Κ.2 και Μ.Κ.7 ότι γνώριζαν ότι αγόραζαν οικιστικό οικόπεδο. Έκπληξη επίσης μου προκαλεί το γεγονός ότι ο Μ.Κ.3 λογιστής στο επάγγελμα αλλά και η Μ.Κ.2 που όπως έχει αναφερθεί ασχολήθηκε επισταμένα με τις αγοραπωλησίες ακινήτων, δέχονται και συμφωνούν να δώσουν Λ.Κ.10.000, ένα καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό, στον κατηγορούμενο 1 λίγες μέρες πριν την μεταβίβαση του ακινήτου και μάλιστα χωρίς απόδειξη. Επίσης δυσκολεύομαι να δεχτώ ότι ενώ το ακίνητο μεταβιβάστηκε επ' ονόματι του Μ.Κ.3 από τον Απρίλιο του 2007 γιατί είχε σκοπό να ανεγείρει οικία με κήπους κ.λ.π. και μάλιστα βιάστηκε να το αγοράσει προτού ο ίδιος έρθει στην Κύπρο για μόνιμη διαμονή τελικά έρχεται στην Κύπρο για μόνιμη διαμονή τον Σεπτέμβριο του 2007 και από τότε μέχρι και το 2011 δεν ενδιαφέρθηκε να μάθε οτιδήποτε για το ακίνητο. Η Μ.Κ.4 Χριστίνα Αρσαλίδου περιορίστηκε να αναφέρει ότι κατά την μεταβίβαση του ακινήτου δηλώθηκε ως τίμημα το ποσό των Λ.Κ.35.000 και το Κτηματολόγιο ορθά δέχτηκε αυτή την τιμή πώλησης. Από την μαρτυρία του Μ.Κ.5 Χαράλαμπου Πετρίδη κρατώ το ότι ο ίδιος δεν έλαβε κανένα μέρος στην εκτίμηση του ακινήτου που εκπονήθηκε εκ πλευράς του γραφείου του μετά από οδηγίες της Alpha Bank αλλά υπόγραψε την εκτίμηση ως διευθυντής της εταιρείας κάτι που πράττει συνήθως, και την θέση του ότι βρήκαν αγοραστή στην παραπονούμενη για το ακίνητο όταν πήγε στο γραφείο τους γύρω στον Οκτώβριο, Νοέμβριο του 2011 για το ποσό των €40.000, είχαν κλείσει και ραντεβού αλλά δεν παρουσιάστηκε η Μ.Κ.
8. Επίσης, το γεγονός ότι είχε υποβληθεί εκ μέρους της παραπονούμενης παράπονο εναντίον του γραφείου του στο ΕΤΕΚ το οποίο όμως υιοθέτησε την εκτίμηση που είχε γίνει. Δεν έχω διακρίνει καμιά προσπάθεια του εν λόγω μάρτυρα να παρουσιάσει γεγονότα με διαφορετικό τρόπο από αυτό που έγινε ούτε και ένιωθε ότι πρέπει να λογοδοτήσει σε κάποιον για τις ενέργειες του γραφείου του. Η θέση του περί λάθους φαίνεται να ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Θετική είναι και η αξιολόγηση του Μ.Κ.
9. Ο εν λόγω μάρτυρας ανέφερε στο Δικαστήριο ότι είναι το πρόσωπο που εκπόνησε την εκτίμηση αφού προηγουμένως επισκέφθηκε το ακίνητο και έλαβε υπόψη του όλα όσα οι εκτιμητές ακινήτων λαμβάνουν υπόψη τους για να εκπονήσουν εκτιμήσεις. Ανέλαβε την ευθύνη για την λανθασμένη αναγραφή γεωργική ζώνη Γ3 αντί ζώνη προστασίας Ζ3 στο Τεκμήριο 14 αποδίδοντας το σε τυπογραφικό λάθος και φόρτο εργασίας. Θεωρώ ότι ήταν πειστικός και ανέφερε την αλήθεια στο Δικαστήριο για τα ζητήματα αυτά και επίσης δέχομαι την θέση του ότι όλα όσα γράφονται στην εκτίμηση του πλην του λάθους με την πολεοδομική ζώνη είναι σωστά και αληθή, δηλαδή η αξία της επίδικης ιδιοκτησίας την δεδομένη στιγμή. Δέχομαι επίσης την θέση του ότι όλα που έγραψε και οι ενέργειες του έγιναν με τα ορθά δεδομένα δηλαδή της πραγματικής πολεοδομικής ζώνης Ζ3 και το μοναδικό λάθος που έγινε ήταν η αναγραφή της ζώνης και των χαρακτηριστικών της ως Γ3 στην έκθεση. Θεωρώ ότι μπορώ να στηριχτώ στη μαρτυρία του. Σε ότι αφορά τον Μ.Κ.7 Νικόλα Σοφοκλέους από την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα σημειώνω ότι στην κατάθεση του ο μάρτυρας αναφέρει ότι τον Οκτώβριο του 2006 έγινε επιτόπια επίσκεψη στο επίδικο τεμάχιο στην οποία όπως ανέγραφε παρών ήταν ο Κώστας Μαρκίδης ο ίδιος και η μητέρα του. Διέγραψε όμως το όνομα Κώστας Μαρκίδης και όταν ερωτήθηκε γιατί είπε ότι έκαμε λάθος. Ρωτήθηκε κατά πόσον υπήρχε άλλος Μαρκίδης και απάντησε αρνητικά όπως και αρνήθηκε τις υποβολές ότι δεν είναι με τον κατηγορούμενο 1 αλλά με τον γιο του Χριστάκη Μαρκίδη που είχαν πάει στο χωράφι εκείνη την ημέρα. Η απάντηση του ότι κατά λάθος έσβησε το όνομα του Κώστα Μαρκίδη από την κατάθεση του αφήνει ερωτηματικά. Η μαρτυρία του στο σημείο αυτό σίγουρα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αφού η μητέρα του στην αντεξέταση της παραδέκτηκε τελικά όξτι στην επιτόπια εξέταση που ήταν παρών ο ίδιος ήταν με τον Χρ. Μαρκίδη, γιο του κατηγορούμενου 1, που είχαν πάει. Από την μαρτυρία του κρατώ την αναφορά του ότι γνώριζε ότι η μητέρα του γνώριζε από προηγουμένως τους κατηγορουμένους λόγω αγοραπωλησιών κτημάτων που έκανε εκ μέρους της οικογένειας όπως και ότι γνώριζε ότι είχε γίνει κάποια εκτίμηση για λογαριασμό της Alpha Bank και σύμφωνα με την εκτίμηση «Ο εκτιμητής δεν είπε ότι υπήρχαν περιορισμοί», κάτι το οποίο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αφού στο Τεκμήριο 14 παρά το λάθος της αναγραφής ζώνης ως Γ3 αναφέρονται περιορισμοί για γεωργική ζώνη. Θέση του ήταν ότι ήταν παρών σε συνάντηση με την μητέρα του και τον κατηγορούμενο 1 και άκουγε τον κατηγορούμενο 1 να λέει ότι μπορούσε κάποιος να κτίσει χωρίς περιορισμούς. Τέτοια συνάντηση όμως δεν έγινε ποτέ. Ανέφερε επίσης στην κατάθεση του ότι ο κατηγορούμενος 1 τους πίεζε να αγοράσουν το εν λόγω ακίνητο λέγοντας τους ότι υπάρχουν πολλοί άλλοι ενδιαφερόμενοι και να μην αφήσουν την ευκαιρία να πάει χαμένη. Σημειώνω ότι τον ισχυρισμό αυτό, ότι δηλαδή οι κατηγορούμενοι πίεζαν για την αγορά του εν λόγω ακινήτου δεν την αναφέρει η Μ.Κ.2 στις δικές της καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία, κάτι το οποίο αν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα σίγουρα θα το σημείωνε στις καταθέσεις της η κα Δημητρίου η οποία ανέφερε πάρα πολλές λεπτομέρειες για τους κατηγορούμενους. Προφανώς ο Μ.Κ.7 κατέφυγε σε αυτή την υπερβολή για να μην πω ψέμα στην προσπάθεια του να βοηθήσει την υπόθεση της μητέρας και του αδερφού του. Σημειώνω ότι και ο εν λόγω μάρτυρας είναι μορφωμένος, λογιστής στο επάγγελμα, και ξενίζει τόσο η δική του η θέση όσο και η θέση του αδερφού του Στυλιανού Σοφοκλέους ότι άφησαν την όλη διαπραγμάτευση και τις διαδικασίες αγοράς του ακινήτου στην μητέρα τους κάτι που δείχνει ότι την εμπιστεύονταν όχι μόνο σαν μητέρα τους αλλά και ως ικανή διαπραγματευτή για τα θέματα αυτά και επομένως οι θέσεις της Μ.Κ.2 ότι «άγετο και φέρετο» από τους κατηγορούμενους που δεν την άφηναν να μιλήσει ούτε στο Κτηματολόγιο ούτε στην τράπεζα και ότι πήγε στην τράπεζα επειδή της την σύστησε ο κατηγορούμενος 1 σαφώς δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και σίγουρα η εικόνα η οποία προσπάθησε να δώσει στο Δικαστήριο, αυτή της εξαπατημένης αγοραστού που δεν γνώριζε τίποτε για τις διαδικασίες, πόρρω απέχει από την πραγματικότητα. Υπογραμμίζω επίσης το γεγονός ότι η έκθεση εκτίμησης βρισκόταν στα χέρια της Παρασκευής Δημητρίου από την έγκριση του δανείου και ότι οι δύο γιοι της λογιστές στο επάγγελμα φαίνεται ότι δεν ασχολήθηκαν να την διαβάσουν και να διαμαρτυρηθούν για την αγορά του ακινήτου που εμπίπτει σε γεωργική ζώνη με συντελεστή δόμησης 10% την στιγμή που ήταν όλοι με την πεποίθηση και έχοντας και τις διαβεβαιώσεις του κατηγορουμένου 1 ότι αγόραζαν οικιστικό οικόπεδο με πρόθεση να κτίσουν εκεί όχι μόνο ένα αλλά ενδεχόμενα κατοικίες για όλα τα μέλη της οικογένειας. Η μαρτυρία της Μ.Κ.8 έχει την δική της σημασία αφού από αυτή διαφάνηκε ότι το δάνειο που αιτήθηκε η Μ.Κ.2 εκ μέρους του, Στυλιανού Σοφοκλέους θα χρησιμοποιείτο για να εξοφληθεί στεγαστικό δάνειο που υπήρχε ήδη στην Τράπεζα Κύπρου στο όνομα του Στυλιανού Σοφοκλέους. Επομένως τίθενται υπό αμφισβήτηση οι θέσεις τόσο της Μ.Κ.2 αλλά και των Μ.Κ.3 και Μ.Κ.7 ότι ο Στυλιανός Σοφοκλέους σχεδίαζε να εγκατασταθεί στην Κύπρο για να κτίσει μεγάλο σπίτι στο Μαρκί αφού είχε ήδη εξασφαλίσει προηγουμένως στεγαστικό δάνειο από άλλη τράπεζα και προγενέστερα αυτής της αγοράς. Η εν λόγω μάρτυρας ενίσχυσε επίσης το γεγονός ότι η παραπονούμενη αγόραζε και άλλα τεμάχια για επενδυτικούς σκοπούς. Όπως έχει ήδη αναφερθεί από τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι εγγεγραμμένος στο μητρώο Κτηματομεσιτών, ότι κατά την δεδομένη χρονική περίοδο οι άδειες του ήταν σε ισχύ και ότι από το 1988 πάντοτε οι άδειες του βρίσκονται σε ισχύ και είναι ανανεωμένες. Τα χαρακτηριστικά του επίδικου ακινήτου όπως φαίνονται στην επιστολή της Πολεοδομίας 12.1.12 Τεκμήριο 19 είναι επίσης παραδεκτά και ότι οι περιορισμοί αυτοί είχαν δημοσιευθεί προγενέστερα της αγοράς του επίδικου ακινήτου στην παρούσα υπόθεσης. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 1 θεωρώ ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Από την πρώτη στιγμή που ανακρίθηκε για την παρούσα υπόθεση μέχρι τέλους παρουσίασε την ίδια σταθερή θέση στο Δικαστήριο η οποία προωθήθηκε και από τον συνήγορο του σε όλη την πορεία της αντεξέτασης των μαρτύρων. Η θέση του ότι την κατηγορούμενη την γνώριζε από πολλά χρόνια πριν την αγορά του επίδικου χωραφιού διότι προέβαινε σε αγοραπωλησίες ακινήτων για σκοπούς επένδυσης έχει επιβεβαιωθεί και από την ίδια την Μ.Κ.2 αλλά και πολλούς άλλους μάρτυρες κατηγορίας. Θεωρώ ότι η δική του θέση για την τιμή αγοράς του επίδικου κτήματος στις Λ.Κ.35.000 και η εξήγηση που έχει δώσει για το ποσό των Λ.Κ.4.700 και τις Λ.Κ.300 που του δόθηκαν ως προκαταβολή ότι δηλαδή το συνολικό ποσό των Λ.Κ.5.000 ήταν για να «κρατήσει» η Μ.Κ.2 και άλλο ακίνητο είναι λογική αλλά διατηρώ ενδοιασμούς για την αποδοχή της θέσης του ότι όντως Λ.Κ.35.000 πληρώθηκαν για το εν λόγω ακίνητο την στιγμή που η έκθεση εκτίμησης της LandTourist το ανεβάζει στις Λ.Κ.42.
10. Δεν είναι συχνό φαινόμενο για ένα Κτηματομεσιτικό Γραφείο να πωλεί ένα ακίνητο σε τιμή χαμηλότερη από την εκτιμημένη. Από την μαρτυρία του δέχομαι την θέση του ότι ουδέποτε μετέβηκε στο επίδικο ακίνητο ο ίδιος μαζί με την παραπονούμενη και το γιο της Νικόλα, ως η Μ.Κ.2 έχει παραδεκτεί κατά την αντεξέταση της αλλά ότι στη μοναδική φορά που ο ίδιος πήγε με την Μ.Κ.2 σε επιτόπια εξέταση ήταν μόνο οι δύο τους. Δέχομαι επίσης την θέση του ότι η παραπονούμενη δεν του είχε πει ποτέ προηγουμένως ότι ήθελε το ακίνητο για στεγαστικούς σκοπούς και συγκεκριμένα για να κτίσει έπαυλη ο γιος της, αντίθετα δέχομαι ως αληθή την θέση του ότι η αντίληψη του ήταν ότι η παραπονούμενη ήθελε να αγοράσει το επίδικο τεμάχιο, όπως και πολλά άλλα που είχε αγοράσει από τον ίδιο για σκοπούς επένδυσης. Θεωρώ επίσης ως ειλικρινή την θέση του ότι εξήγησε στην παραπονούμενη τα χαρακτηριστικά του ακινήτου, της έδωσε από την πρώτη στιγμή αντίγραφο του τίτλου, αυτό έχει επιβεβαιωθεί και από την ίδια την Μ.Κ.2 και σχετικό είναι το Τεκμήριο 6 αλλά και του τοπογραφικού σχεδίου της περιοχής, επίσης αυτό έχει επιβεβαιωθεί από την Μ.Κ.2 και είναι σχετικό το Τεκμήριο
11. Θεωρώ επίσης ειλικρινή την θέση του ότι σε καμία περίπτωση δεν προέβαλε παραστάσεις προς την Μ.Κ.2 ότι το επίδικο ακίνητο ήταν οικιστικό, κάτι που ενισχύεται εξάλλου και από τον Μ.Υ.2 και την δική του έκθεση και τις συγκριτικές εκτιμήσεις στην περιοχή που καταδεικνύει ότι γύρω από το επίδικο ακίνητο δεν υπάρχουν κτισμένα σπίτια ή κατοικίες οποιασδήποτε μορφής. Ο Μ.Υ.2 ως εμπειρογνώμονας είναι ουσιαστικά ανεξάρτητος μάρτυρας και έτσι θα προσεγγιστεί η μαρτυρία του με βάση τις αρχές της νομολογίας στις οποίες έχει γίνει πλήρης αναφορά πιο πάνω. Δεν έχω διακρίνει, παρά το γεγονός ότι είναι η υπεράσπιση που τον έχει καλέσει, οποιαδήποτε προσπάθεια του να παρουσιάσει την μαρτυρία του με τρόπο ευνοϊκό για την υπεράσπιση. Ο ίδιος έχει προβεί σε εκτίμηση του επίδικου ακινήτου το 2014 και προσπάθησε να βρει την τιμή του το χρονικό διάστημα αρχές του
12. Η τιμή η οποία κατέληξε είναι €67.000, περίπου Λ.Κ.39.200 που δεν απέχει κατά πολύ από την εκτίμηση της LandTourist που ήταν Λ.Κ.42.
13. Σημασία έχουν οι υπολογισμοί του ότι αν το επίδικο τεμάχιο ήταν γεωργικό τότε η αξία του θα ήταν περίπου €125.000 Λ.Κ.73.000, ενώ αν ήταν οικιστικό θα ήταν €418.000 περίπου Λ.Κ.244.
14. Από την μαρτυρία του επίσης κρατώ την απάντηση του ότι δεν είναι εύκολο να δίδονται χαλαρώσεις σε πολεοδομικές ζώνες οπόταν και δεν θα ήταν «ευκαιρία» για κάποιο πρόσωπο να αγοράσει ακίνητο που εμπίπτει σε ζώνη προστασίας Ζ3 και να ζητήσει μετά χαλαρώσεις για οικιστικούς σκοπούς. Η Μ.Υ.3 ουσιαστικά δεν προσέφερε κάτι σημαντικό στο Δικαστήριο με την δική της μαρτυρία πέραν του να αναφέρει προφορικά ότι αρχές του 2012 την επισκέφθηκε η Μ.Κ.2 για να της πει τα παράπονα της για την τράπεζα και τους LandTourist. Στην ίδια ανέφερε ότι δεν είχε παράπονο από τον κ. Μαρκίδη, η θέση αυτή δεν έχει καμία βαρύτητα ούτε και θεωρώ ότι μπορεί να ληφθεί υπόψη. Ο τελευταίος μάρτυρας υπεράσπισης Χρίστος Μαρκίδης είναι γιος του κατηγορούμενου 1 και εκ των διευθυντών της κατηγορούμενης 2 και συνεπώς έχει κάθε συμφέρον να προωθήσει τις θέσεις των κατηγορούμενων κάτι το οποίο έχω κατά νου όταν αξιολογώ την μαρτυρία του. Η μαρτυρία του έχει σημασία ως προς την θέση του ότι ήταν ο ίδιος και όχι ο κατηγορούμενος 1 που στις 19.10.06 συνόδευσε την παραπονούμενη και τον γιο της Νικόλα να επισκεφθούν το επίδικο κτήμα και τον ισχυρισμό του ότι ο ίδιος της είχε εξηγήσει τα πάντα σε σχέση με το κτήμα το οποίο θα αγόραζε. Το ότι αυτός είναι ο ίδιος και όχι ο πατέρας του που μαζί με την Μ.Κ.2 και τον Μ.Κ.7 πήγαν στην επιτόπια εξέταση έχει επιβεβαιωθεί και από την Μ.Κ.
15. Η θέση του ότι η κα Δημητρίου ουδέποτε τους ανέφερε ότι θα αγόραζε το ακίνητο αυτό για το γιο της φαίνεται εξ αντικειμένου να μην ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα εφόσον είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η Μ.Κ.2 δυνάμει πληρεξουσίου αγόρασε το επίδικο ακίνητο εκ μέρους του γιου της Στυλιανού Σοφοκλέους. Η θέση του ότι ο ίδιος εξήγησε στην παραπονούμενη όλα τα σχετικά συμπεριλαμβανομένων και των περιορισμών του επίδικου ακινήτου παρέμεινε σταθερή κατά την αντεξέταση του και την αποδέχομαι. Από την αξιολόγηση ως έχει γίνει ανωτέρω και με τα αναντίλεκτα γεγονότα που επίσης έχουν αναφερθεί πιο πάνω, προκύπτει σαφώς ότι η όλη υπόθεση περιστρέφεται γύρω από το κατά πόσο οι κατηγορούμενοι απέκρυψαν από την Μ.Κ.2 ότι και ή δεν την ενημέρωσαν ότι το προαναφερθέν ακίνητο δεν ήταν οικιστικό αλλά ενέπιπτε σε πολεοδομική ζώνη Ζ3 με περιορισμένη δυνατότητα ανάπτυξης λόγω χαμηλού επιτρεπομένου συντελεστή δόμησης. Αρχικά πρέπει να λεχθεί ότι ο κατηγορούμενος 2 στην παρούσα κατηγορείται προφανώς με βάση το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα. Από τα όσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και έχουν γίνει δεκτά φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος ενεργούσε ως διευθυντής της εταιρείας και όχι προσωπικά. Κατηγορείται στην ουσία για παροχή συνδρομής στη διάπραξη των υπό εξέταση αδικημάτων. Η ιδιότητα όμως ενός φυσικού προσώπου ως διευθυντή ενός νομικού προσώπου δεν είναι αφ' εαυτής και δίχως άλλο αρκετή για να οδηγήσει στην εναντίον του διευθυντή στοιχειοθέτηση ποινικής ευθύνης από τη διάπραξη αδικήματος από το νομικό πρόσωπο (βλ. Ευρυβιάδης ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Α. 600). Ο διευθυντής ενός νομικού προσώπου μπορεί να έχει ποινική ευθύνη για αδικήματα που τελούνται από το νομικό πρόσωπο ως συνεργός του νομικού προσώπου, δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Έχει δε νομολογηθεί πως κάθε πρόσωπο που εμπλέκεται σε αδίκημα, περιλαμβανομένων και των συνεργών σε αυτό, μπορεί να διωχθεί ως αυτουργός, δυνάμει του πιο πάνω άρθρου (βλ. Επίσημος Παραλήπτης και Εκκαθαριστής της Εταιρείας C.H. Zakakiotis (Disco) Ltd v. Kalavas & Associates Ltd κ.ά.

(1999)2 Α.Α.Δ. 523). Σε τέτοια περίπτωση πρέπει να αποδειχθεί η ένοχη πράξη (actus reus) από συνεργό η οποία εμπεριέχει δύο στοιχεία ήτοι (α) την παροχή βοήθειας ή την παρακίνηση (β) σε αδίκημα, και η ένοχη διάνοια (mens rea) η οποία αναμένεται να σχετίζεται με τις δύο αυτές έννοιες. Το νοητικό μάλιστα στοιχείο για το συνεργό, είναι γενικά στενότερο και πιο απαιτητικό απ' ό,τι χρειάζεται για τον αυτουργό και απαιτεί πρόθεση ή γνώση εκ μέρους του συνεργού. Από την αξιολόγηση της μαρτυρίας, όπως έχω ήδη αναφέρει πιο πάνω, δεν μπορώ να καταλήξω σε ασφαλές εύρημα για την τιμή στην οποία αγοράστηκε το εν λόγω ακίνητο. Σίγουρα η επιταγή για Λ.Κ.35.000 που πληρώθηκε την ημέρα της μεταβίβασης του ακινήτου υπό μορφή επιταγής της Alpha Bank είναι δεδομένο ότι πληρώθηκε για την μεταβίβαση του ακινήτου. Όμως όπως έχω ήδη αναφέρει, δεν αποδέχομαι την θέση της Μ.Κ.2, για τους λόγους που έχω εκτενώς αναφέρει πιο πάνω, ότι πλήρωσε αρχικά άλλες Λ.Κ.15.000 για να αλλάξει μετά την θέση της σε Λ.Κ.10.000 στους κατηγορούμενους και μάλιστα δίδοντας τους τα χρήματα αυτά μετρητά σε ημερομηνία προγενέστερη της ημερομηνίας ολοκλήρωσης της πώλησης στο Κτηματολόγιο και χωρίς να της δοθεί απόδειξη. Ούτε η Μ.Κ.2 με την δική της μαρτυρία έχει καταφέρει να δώσει στο Δικαστήριο την εικόνα για το ποσό που κατ' ισχυρισμόν πλήρωσε στους κατηγορούμενους σε μετρητά χωρίς απόδειξη και χωρίς να δηλωθεί το ποσό αυτό στο Κτηματολόγιο. Ούτε η αναφορά του Μ.Κ.3 Στυλιανού Σοφοκλέους ο οποίος παρέπεμψε σε ένα έμβασμα (transfer) ημερ. 5.4.2007 για το ποσό των Λ.Κ.4.700 χωρίς όμως να αναφέρει κάτι για το υπόλοιπο ποσό βοηθά το Δικαστήριο να δεχτεί την θέση περί πληρωμής Λ.Κ.10.000 σε μετρητά στους κατηγορούμενους σε προγενέστερη ημερομηνία. Θεωρώ ενόψει και των όσων έχουν αναφερθεί για την μαρτυρία του κατηγορούμενου 1 για την τιμή του ακινήτου σε συσχετισμό πάντα με την έκθεση εκτίμησης της LandTourist ότι δεν μπορώ να καταλήξω σε εύρημα για το ποια τιμή τελικά πληρώθηκε για το επίδικο ακίνητο. Δεν υπήρχε οποιαδήποτε απάτη ή καταδολίευση των παραπονουμένων για την τιμή που αγοράστηκε το εν λόγω ακίνητο με βάση τα χαρακτηριστικά και τους περιορισμούς που αντικειμενικά ίσχυαν. Προς τούτο έχω ήδη αποδεχτεί την μαρτυρία του ανεξάρτητου εκτιμητή Μ.Υ.2 αλλά και προς αυτή την κατεύθυνση ήταν και η μαρτυρία των μαρτύρων που είχαν κληθεί από πλευράς της Alpha Bank που θεωρούν ότι η τιμή ήταν δίκαιη και ότι η τράπεζα είναι εξασφαλισμένη για το δάνειο που έχει δώσει με την υποθήκη που έχει δεχτεί. Την θέση αυτή ενίσχυσε και η μαρτυρία του Διευθυντή της LandTourist του οποίου έμεινε αναντίλεκτη η θέση ότι το ΕΤΕΚ στο οποίο είχε γίνει καταγγελία από την παραπονούμενη εναντίον τους, αποδέκτηκε την τιμή. Επίσης σ' αυτή την κατεύθυνση είναι και η μαρτυρία της Μ.Κ.4. Η θέση της παραπονούμενης ότι τέλη του 2011 ανακάλυψε τους περιορισμούς στο επίδικο ακίνητο έχει ήδη καταρριφθεί αφού όπως είναι ουσιαστικά αδιαμφισβήτητο γεγονός υπήρχε η έκθεση εκτίμησης στα χέρια τόσο Μ.Κ.2 και των γιων της Μ.Κ.3 και Μ.Κ.7 από τον Απρίλιο του 2007 πριν την μεταβίβαση του ακινήτου και σε αυτή την έκθεση ολοκάθαρα φαίνεται ότι το επίδικο ακίνητο σε καμία περίπτωση δεν ήταν οικιστικό αλλά υπήρχαν σαφείς περιορισμοί στην αξιοποίηση του. Στο Τεκμήριο 14 το οικόπεδο χαρακτηρίζεται ως Γεωργικό Ζώνη Γ3 με περιορισμένη ευχέρεια ανάπτυξης, ανώτατο συντελεστής δόμησης 10%, ανώτατο ποσοστό κάλυψης 10% σε δύο ορόφους και στα φυσικά χαρακτηριστικά του ακινήτου αναφέρεται καθαρά ότι «η ευρύτερη περιοχή του υπό εξέταση ακινήτου είναι καθαρά γεωργική με ξηρικές καλλιέργειες». Όπως και ο εξεταστής της υπόθεσης έχει δηλώσει ενόρκως, δεν προκύπτει οποιοδήποτε θέμα συνομωσίας και ή δόλου μεταξύ κατηγορουμένων και της εταιρεία LandTourist κατά την εκπόνηση της έκθεσης εκτίμησης. Έχω αποδεχτεί στην ολότητα της την θέση του κ. Νικολέττη που εκπόνησε την έκθεση ότι η όλη εκτίμηση έγινε επί τη βάση του ότι το ακίνητο ενέπιπτε σε ζώνη προστασίας και τον τρόπο που έχει δικαιολογήσει την θέση του αυτή δηλαδή τον υπολογισμό της καταναγκαστικής τιμής πώλησης σε ποσοστό 70% που χρησιμοποιείται μόνο για δεύτερης επιλογής ακίνητα όπως ο ίδιος τα χαρακτήρισε και τη θέση του ότι επρόκειτο περί τυπογραφικού λάθους προφανώς από «μόλα» που υπήρχε στο computer όταν ετοίμαζε την έκθεση ηλεκτρονικά. Αυτή η θέση του μάρτυρα για καλόπιστο τυπογραφικό λάθος δεν αμφισβητήθηκε όπως και δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία του Μ.Κ.5 και διευθυντή της LandTourist Χαράλαμπου Πετρίδη ότι η Μ.Κ.2 είχε υποβάλει καταγγελία εναντίον τους στο ΕΤΕΚ το οποίο την διερεύνησε και συμφώνησε με την τιμή εκτίμησης που είχε δοθεί. Επιπρόσθετα έχω ήδη αναφέρει ότι ο ίδιος ο εξεταστής της υπόθεσης απέκλισε την ύπαρξη δόλου ή συνομωσίας ή οποιασδήποτε απάτης εκ πλευράς του LandTourist κατά την εκπόνηση της έκθεσης εκτίμησης. Σε ότι αφορά το αδίκημα της κατηγορίας αρ. 1 αυτό εδράζεται στο άρθρο 303

(1)(γ) και

(2). Σύμφωνα με το άρθρο 303

(1)(γ): Όποιος, είναι πωλητής περιουσίας ή ενυπόθηκος οφειλέτης, ή είναι δικηγόρος, ή αντιπρόσωπος αυτών, με σκοπό να υποκινήσει τον αγοραστή ή τον ενυπόθηκο δανειστή να αποδεχτεί τον τίτλο ο οποίος του προσφέρτηκε ή ο οποίος του προσκομίστηκε και με σκοπό καταδολίευσης— (γ) προβαίνει σε ψευδή δήλωση ως προς τον τίτλο που προσφέρθηκε ή αποκρύβει ουσιώδες γεγονός το οποίο είναι σε συνάφεια με τον τίτλο.» Από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: 1) Ο πωλητής 2) με σκοπό να υποκινήσει τον αγοραστή να αποδεχτεί τον τίτλο και 3) με σκοπό καταδολίευσης 4) προβαίνει σε ψευδή δήλωση ως προς τον τίτλο που προσφέρθηκε ή αποκρύβει ουσιώδες γεγονός το οποίο είναι σε συνάφεια με τον τίτλο. Σύμφωνα με το άρθρο 303

(2)«Πρόσωπο τεκμαίρεται ότι αποκρύβει ουσιώδες έγγραφο για τους σκοπούς της παραγράφου (α) του εδαφίου

(1)ή ότι αποκρύβει ουσιώδες γεγονός στα πλαίσια της παραγράφου (γ) του εδαφίου

(1)εάν παραλείψει να αναφέρει την ύπαρξη ουσιώδους εγγράφου για τον τίτλο ή το ιδιοκτησιακό καθεστώς ή ουσιώδους γεγονότος το οποίο είναι σε συνάφεια με τον τίτλο ή το ιδιοκτησιακό καθεστώς, αντίστοιχα.» Σύμφωνα με το άρθρο 20 του Ν. 273

(1)/04 επί του οποίου εδράζεται η 2η κατηγορία: «20. Κτηματομεσίτης, ανεξάρτητα αν ενεργεί κατ' εντολή του πωλητή ή του αγοραστή, για φυσικά και νομικά οφείλει να ενημερώνει τον προτιθέμενο αγοραστή ακινήτου για όλα τα στοιχεία που χαρακτηριστικά σχετίζονται με τη φυσική κατάσταση του ακινήτου, τα εμπράγματα δικαιώματα που κτηματικής συναλλαγής. βαρύνουν αυτό, καθώς και για οποιουσδήποτε άλλους περιορισμούς που έχουν επιβληθεί στο ακίνητο δυνάμει νομοθετικής, δικαστικής, διοικητικής ή άλλης κυβερνητικής πράξης ή απόφασης.» Επομένως είναι σημαντικό και καθοριστικό για την παρούσα υπόθεση να διαφανεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι οι κατηγορούμενοι απέκρυψαν από την Μ.Κ.2 το γεγονός ότι το επίδικο ακίνητο ενέπιπτε σε πολεοδομική ζώνη προστασίας Ζ3, γεγονός το οποίο είναι σίγουρα ουσιώδες. Όπως το άρθρο 303

(2)προνοεί, υπάρχει τεκμήριο ότι αποκρύβεται ουσιώδες γεγονός εάν ο πωλητής παραλείψει να αναφέρει την ύπαρξη ουσιώδους εγγράφου για τον τίτλο ή το ιδιοκτησιακό καθεστώς ή ουσιώδους γεγονότος το οποίο είναι σε συνάφεια με τον τίτλο ή το ιδιοκτησιακό καθεστός αντίστοιχα. Είναι σαφές ότι δεν υπάρχει τίποτε το μεμπτό με το ιδιοκτησιακό καθεστός του επίδικου ακινήτου, η κατηγορία εδράζεται αποκλειστικά σε απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος το οποίο είναι σε συνάφεια με τον τίτλο. Επομένως, το μοναδικό θέμα που παραμένει για εξέταση είναι κατά πόσο έχει αποδεικτεί οι κατηγορούμενοι απέκρυψαν από την Μ.Κ.2 το ουσιώδες γεγονός της κατάταξης του επίδικου ακινήτου σε Ζώνη Προστασίας Ζ3 κατά την πώληση ως η κατηγορία αρ. 2 και περαιτέρω κατά πόσο εξαπάτησαν την κατηγορούμενη με το να μην της πουν την πραγματικότητα για τη ζώνη στην οποία ενέπιπτε το επίδικο ακίνητο, ως οι λεπτομέρειες της κατηγορίας αρ. 1. Από την αξιολόγηση της μαρτυρίας στην οποία έχω προβεί ενδελεχώς πιο πάνω κατά την άποψη μου είναι προφανές ότι η απάντηση και στα δύο ερωτήματα αυτά είναι αρνητική. Οι κατηγορούμενοι δεν ήταν η πρώτη φορά που είχαν συνεργαστεί με την παραπονούμενη, αντίθετα η παραπονούμενη αγόρασε από αυτούς σε διάφορα χρονικά διαστήματα και προγενέστερα από την παρούσα υπόθεση αρκετά ακίνητα διαφόρων κατηγοριών για σκοπούς επένδυσης. Η παραπονούμενη γνώριζε από τις προηγούμενες αγορές της και από την συνεργασία της με τους κατηγορούμενους πολλά πράγματα για την αγορά ακινήτων και σίγουρα δεν ήταν εκείνη η αθώα αγοραστής που για πρώτη φορά στη ζωή της πήγε να αγοράσει ένα ακίνητο από πρόσωπο που δεν γνώριζε και το ανακάλυψε από τις αγγελίες και τις διαφημίσεις ως προσπάθησε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο και παρασύρθηκε από αυτόν. Πέραν τούτου σε καμία περίπτωση και κανένα από τα έγγραφα που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δεν δείχνουν ότι για το επίδικο ακίνητο έγινε οποιαδήποτε παράσταση ή δόθηκε διαβεβαίωση από πλευράς των κατηγορουμένων ότι ήταν οικιστικό. Αντίθετα το ανεξάρτητο έγγραφο η έκθεση εκτίμησης Τεκμήριο 14 αναφέρει σαφώς ότι το ακίνητο δεν είναι οικιστικό. Θέμα οικιστικού ακινήτου ουδέποτε προέκυψε και ούτε και λογικά θα μπορούσε να προκύψει μόνο και μόνο από την τιμή που αγοράστηκε το συγκεκριμένο ακίνητο σε σχέση με την τιμή πώλησης τότε οικιστικού οικοπέδου ως η μαρτυρία του Μ.Υ.2 την οποία έχω αποδεχτεί στην ολότητα της. Δεν δέχομαι συνεπεία της αξιολόγησης της μαρτυρίας της παραπονούμενης την θέση της ότι ζήτησε από τους κατηγορουμένους να αγοράσει οικιστικό οικόπεδο και δη ότι κατέστησε σε αυτούς σαφή την πρόθεση του γιου της Στυλιανού Σοφοκλέους να κτίσει στο επίδικο ακίνητο μεγάλη οικία τύπου αγροκτήματος για να διαφοροποιηθεί αργότερα η θέση ότι δεν ήταν μόνο ο γιος της που ήθελε να κτίσει αλλά και όλη η οικογένεια. Η μαρτυρία που έχει δοθεί σε σχέση με το γεγονός ότι προσπάθησε παραπονούμενη να πουλήσει το επίδικο κτήμα αλλά τελικά ο αγοραστής μετανόησε αρχές του 2012 θεωρώ ότι ήταν αυτό που ώθησε την παραπονούμενη να προβεί στην υπό κρίση καταγγελία αφού διαπίστωσε συνεπεία και της ύφεσης που παρατηρήθηκε στην αγορά ακινήτων ως οι Μ.Κ.5, 6 και ο κατηγορούμενοι και οι Μ.Υ.2 και 4 ανέφεραν ότι παρατηρήθηκε στην αγορά ακινήτων και ειδικά κάποιου ακίνητου με τα χαρακτηριστικά του υπό κρίση. Σε κάθε περίπτωση η νομολογία μας είναι σαφέστατη. Το βάρος απόδειξης είναι στην κατηγορούσα αρχή και το επίπεδο απόδειξης αυτό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Σχετική είναι η υπόθεση Woolmington v. D.P.P

(1935)A.C. 462 που υιοθετήθηκε από το δικό μας Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Charitonos and others v. The Republic

(1971)2 C.L.R. 40, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Αν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορούμενου τότε αυτή θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και ν' απαλλαγεί της κατηγορίας (βλ. Toumba v. The Republic

(1984)2 C.L.R. 110 και Charalambous and another v. The Republic

(1985)2 C.L.R. 97). Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει ν' αποδείξει κάθε στοιχείο της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι (βλ. Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 C.L.R. 363 και Παφίτης και άλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)2 C.L.R. 102, σελ. 119). Τα στοιχεία αυτά θα πρέπει ν'αποδείξει με αξιόπιστη και σαφή μαρτυρία (βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 C.L.R. 401). Στην υπόθεση Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. σελ. 363 λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά, βαρύνει εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες κι' αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη". Στην δε υπόθεση Φλουρής ν. Αστυνομίας.

(1989)2 Α.Α.Δ. σελ. 401 λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Σε όλες ανεξαίρετα τις ποινικές υποθέσεις εναπόκειται στην Κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι όχι μόνο αξιόπιστη αλλά και σαφής, η οποία να περιλαμβάνει γεγονότα που να επιτρέπουν στο Δικαστήριο να κάμει ασφαλή ευρήματα αναφορικά με όλα τα συστατικά στοιχεία που συνθέτουν την κατηγορία. Μαρτυρία που υστερεί είτε στον τομέα της αξιοπιστίας είτε στον τομέα της σαφήνειας είναι ανεπαρκής για να στηρίξει καταδίκη σε ποινικό αδίκημα". Συνεπεία της αξιολόγησης της μαρτυρίας δεν έχει αποδειχτεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι οι κατηγορούμενοι με σκοπό να υποκινήσουν την Μ.Κ.2 να αποδεχτεί το εν λόγω ακίνητο και με σκοπό την καταδολίευση απέκρυψαν από αυτή το γεγονός ότι το επίδικο ακίνητο ήταν σε ζώνη Ζ3, ως οι λεπτομέρειες της κατηγορίας αρ. 1 αλλά ούτε και αποδείχτηκε ότι οι κατηγορούμενοι δεν ενημέρωσαν ως όφειλαν την Μ.Κ.2 για την φυσική κατάσταση του ακινήτου, ως οι λεπτομέρειες της κατηγορίας αρ. 2. Συνεπώς οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται και από τις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο