Δημοκρατία ν. Πέτρου Πατσαλίδη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12806/14, 7/11/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2014:35 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ : Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 12806/14 Δημοκρατία v.
- Πέτρου Πατσαλίδη
- Στυλιανού Χρίστου
- Νίκου Παναγιώτου Μιχαήλ Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 7 Νοεμβρίου 2014 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Ν. Δημητρίου για Γενικόν Εισαγγελέα Για τον Κατηγορούμενο 3: κ. Β. Μπίσσας Κατηγορούμενος 3 παρών Π Ο Ι Ν Η Με βάση το καταχωρηθέν κατηγορητήριο οι τρεις Κατηγορούμενοι αντιμετώπιζαν από κοινού συνολικά οκτώ κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένης αυτής της ληστείας. Μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και αφού κατέθεσαν πέντε μάρτυρες για την Κατηγορούσα Αρχή, ο Κατηγορούμενος 3 (εφεξής καλούμενος 'ο Κατηγορούμενος'), κατόπιν αλλαγής δικηγόρου, προέβη σε αλλαγή απάντησης στην προστεθείσα 9η κατηγορία, ενώ η ποινική δίωξη εναντίον του αναφορικά με τις αρχικές οκτώ κατηγορίες αναστάληκε. Η 9η κατηγορία αφορά το αδίκημα της ληστείας, κατά παράβαση των άρθρων 282, 283, 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, αποδίδεται στον Κατηγορούμενο συμμετοχή σε ληστεία η οποία διεπράχθη στις 28.8.13, στο Ακάκι της επαρχίας Λευκωσίας, κατά την οποία κλάπηκε το χρηματικό ποσό των €25.000, περιουσία της ΣΠΕ Λευκωσίας, και αμέσως πριν και κατά τη διάρκεια της κλοπής, χρησιμοποιήθηκε πραγματική βία εναντίον του Αχιλλέα Αχιλλέως από το Μάμμαρι, με σκοπό την απόκτηση και κατακράτηση της κλαπείσας περιουσίας. Σύμφωνα με τα γεγονότα, όπως αυτά έχουν εκτεθεί από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 46 ετών, πωλητής αυτοκινήτων και διαμένει στους Εργάτες. Κατά τον επίδικο χρόνο ο Αχιλλέας Αχιλλέως, ο οποίος κατέθεσε ως Μ.Κ.3, ήταν υπάλληλος σε κατάστημα της ΣΠΕ Δυτικής Λευκωσίας (όπως ήταν τότε) στο χωριό Μένοικο. Το εν λόγω κατάστημα τροφοδοτούσε με μετρητά άλλα υποκαταστήματα της ίδιας εταιρείας. Τη μεταφορά ποσών μέχρι €25.000 αναλάμβανε ένας υπάλληλος της ΣΠΕ (ο Μ.Κ.3) ενώ για μεγαλύτερα ποσά χρησιμοποιείτο ειδική χρηματαποστολή. Περί τα τέλη Αυγούστου του 2013 ο Κατηγορούμενος μαζί με άλλα πρόσωπα είχαν αποφασίσει να διαπράξουν ληστεία και να κλέψουν τα χρήματα που μεταφέρονταν με όχημα της εταιρείας από το Μένοικο σε άλλα καταστήματα. Κατά τον ίδιο ή προγενέστερο χρόνο κλάπηκαν, για να χρησιμοποιηθούν κατά τη ληστεία, αριθμός οχημάτων από τα οποία αφαιρέθηκαν οι πινακίδες με τους αριθμούς εγγραφής τους και τοποθετήθηκαν πλαστές πινακίδες. Στα πλαίσια αυτά, στις 27.8.13 ο Κατηγορούμενος επισκέφθηκε το Μένοικο και κάθισε στο καφενείο του Μ.3 (επί του κατηγορητηρίου) το οποίο βρίσκεται πλησίον του καταστήματος της ΣΠΕ, και από εκεί παρακολουθούσε το εν λόγω κατάστημα. Την επομένη, 28.8.13, και γύρω στις 07.45 ο Κατηγορούμενος επισκέφθηκε εκ νέου το καφενείο, μεταμφιεσμένος και φορώντας περούκα. Γύρω στις 08.00-08.25, ενώ ο Κατηγορούμενος καθόταν στο καφενείο, ο Μ.Κ.3, ο οποίος είχε στην κατοχή του το ποσό των €25.000 με σκοπό να το μεταφέρει σε δύο άλλα υποκαταστήματα, εξήλθε του καταστήματος της ΣΠΕ στο Μένοικο. Τότε ο Κατηγορούμενος χρησιμοποίησε το κινητό του τηλέφωνο και ειδοποίησε τους άλλους εμπλεκόμενους για την αναχώρηση του Μ.Κ.
- Ενώ ο Μ.Κ.3 οδηγούσε το όχημα της εταιρείας μεταφέροντας το ποσό των €25.000 σε τσάντα στο κάθισμα του συνοδηγού, έφθασε σε σημείο στην οδό Ανεξαρτησίας στο Ακάκι, όπου υπάρχει δυσκολία διέλευσης δύο οχημάτων ταυτόχρονα. Στην εν λόγω οδό βρισκόταν ήδη ένα κλοπιμαίο όχημα τύπου Pajero στο οποίο επέβαινε ένα πρόσωπο και το οποίο, όπως διαφάνηκε εκ των υστέρων, εμπλεκόταν στη ληστεία. Το όχημα που οδηγούσε ο Μ.Κ.3 ακολουθείτο από άλλο κλοπιμαίο όχημα μάρκας Renault, στο οποίο επέβαιναν δύο πρόσωπα. Το όχημα που οδηγείτο από τον Μ.Κ.3 ακινητοποιήθηκε όταν το Pajero με όπισθεν ανέκοψε την πορεία του, ενώ το Renault σταμάτησε ακριβώς πίσω από το όχημα του Μ.Κ.3, στερώντας του έτσι οποιαδήποτε δυνατότητα διαφυγής. Από το Renault κατέβηκαν οι δύο επιβαίνοντες του εκ των οποίων ο ένας προσεγγίζοντας τον Μ.Κ.3 τού πρόταξε ένα πυροβόλο όπλο τύπου G3A3 και τον κτύπησε με αυτό σε διάφορα μέρη του σώματος του. Ακολούθως ο εν λόγω δράστης μετέβη στη θέση του συνοδηγού και πήρε την τσάντα με το χρηματικό ποσό των €25.
- Πήγε ξανά στην πλευρά του οδηγού και χειροδίκησε και κλώτσησε τον Μ.Κ.3, ζητώντας του να αναφέρει κατά πόσον είχε στην κατοχή του οποιοδήποτε άλλο χρηματικό ποσό. Μετά εισήλθε στο Pajero. Ταυτόχρονα ο άλλος δράστης, με τη χρήση εύφλεκτης ύλης, έθεσε φωτιά στο Renault (το οποίο βρισκόταν πίσω από το όχημα του Μ.Κ.3) και μετά εισήλθε και αυτός στο Pajero. Αφού έφυγαν και οι τρεις από εκεί, μετέβησαν σε παρακείμενο χωράφι όπου άφησαν το Pajero και εγκατέλειψαν τον χώρο χρησιμοποιώντας άλλα κλοπιμαία οχήματα. Στο πλαίσιο των γεγονότων ήταν η θέση του εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο Κατηγορούμενος γνώριζε ότι θα χρησιμοποιείτο βία κατά τη διάρκεια της ληστείας, όμως δεν γνώριζε τη μορφή αυτής. Ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής ο συνήγορος του Κατηγορουμένου αρχικά μετέφερε την πλήρη αντίληψη του Κατηγορουμένου για τη σοβαρότητα του αδικήματος που διέπραξε και την ετοιμότητα του να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της αξιόποινης πράξης του. Ακολούθως ο κ. Μπίσσας προέβη σε εκτενή αναφορά στις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου, τονίζοντας ότι πρόκειται για ένα καθόλα φιλήσυχο και νομοταγή πολίτη, εργατικό και οικογενειάρχη με μοναδικό του μέλημα τη στήριξη και εκπαίδευση των δύο γιών του. Μάλιστα, σε αυτό το πλαίσιο, ο κ. Μπίσσας ανέφερε ότι, εν όψει της ποινής που αναμένεται να του επιβληθεί, ο Κατηγορούμενος φρόντισε να διευθετήσει τις επαγγελματικές του δραστηριότητες, καθώς και να προετοιμάσει τους γιους του, τους οποίους ενίσχυσε και οικονομικά για να μπορούν να συνεχίσουν την ακαδημαϊκή τους πορεία. Ο κ. Μπίσσας κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη ως μετριαστικούς παράγοντες την παραδοχή του Κατηγορουμένου στο αρχικό στάδιο της ακρόασης της υπόθεσης και ακόμη το λευκό ποινικό του μητρώο. Ιδιαίτερη έμφαση απέδωσε στον μειωμένο ρόλο του Κατηγορουμένου τονίζοντας ότι η μόνη συμμετοχή του στην επίδικη ληστεία ήταν η ενημέρωση των άλλων εμπλεκομένων ατόμων για την αναχώρηση του οχήματος από τη ΣΠΕ στο Μένοικο προς Ακάκι. Ο κ. Μπίσσας απέδωσε την εμπλοκή του Κατηγορουμένου σε μία στιγμή αδυναμίας και τόνισε ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε οποιαδήποτε άλλη συμμετοχή ή ανάμειξη στα γεγονότα που αφορούν στην ανακοπή του οχήματος του Μ.Κ.3 και ειδικότερα ότι δεν γνώριζε για τη χρήση όπλου κατά τη ληστεία. Τέλος ο συνήγορος του Κατηγορουμένου κάλεσε το Δικαστήριο όπως κρίνει τον Κατηγορούμενο με κάθε δυνατή επιείκεια. Η σύμφυτη σοβαρότητα του αδικήματος της ληστείας επιβεβαιώνεται από την προβλεπόμενη ποινή της ισόβιας φυλάκισης. Σύμφωνα με το άρθρο 283 του Ποινικού Κώδικα, αν ο υπαίτιος είναι οπλισμένος με επικίνδυνο ή επιθετικό όπλο ή όργανο ή συνοδεύεται από ένα ή περισσότερα πρόσωπα και κατά τη διάρκεια της ληστείας ή αμέσως πριν τραυματίσει, κτυπήσει ή χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε άλλη μορφή σωματικής βίας εναντίον οποιουδήποτε προσώπου, τότε υπόκειται σε ποινή φυλάκισης διά βίου. Η παρούσα υπόθεση αναμφίβολα εμπίπτει σε αυτές τις περιπτώσεις για τις οποίες προνοείται ισόβια φυλάκιση. Η προβλεπόμενη στο νόμο ποινή είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή που θα επιβάλει. Η νομολογία καταδεικνύει ότι σε περίπτωση ένοπλης ληστείας με χρήση επικίνδυνου οργάνου ή βίας εναντίον προσώπου, ή ακόμη υπό την απειλή αυτού, η πρέπουσα ποινή είναι αυτή της πολυετούς φυλάκισης. Ενδεικτικά παραπέμπουμε στις υποθέσεις Φανάρας κ.ά. v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 50, Γρηγορίου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 571, Ιωάννου κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 171, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 83, Abed v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 128, Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 551 και Κυριάκου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 211/11, ημερ. 25.1.13, στις οποίες έχουν επιβληθεί ποινές φυλάκισης μεταξύ 7 και 15 ετών, αναλόγως βεβαίως πάντοτε των ιδιαίτερων περιστατικών της κάθε περίπτωσης. Στην υπόθεση Abed v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) τονίστηκε η σοβαρότητα αλλά και η έξαρση του αδικήματος κατά τρόπον που αυτά καθίστανται βαρύνουσας σημασίας κατά την επιμέτρηση της ποινής. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα: «Το έγκλημα έχει, δυστυχώς, προσλάβει νέα μορφή. Εν πολλοίς, εξελίχτηκε, σε επάγγελμα. Μισθοφόροι διαπράττουν εγκλήματα, ενώ σε πολλές περιπτώσεις εγκληματίες αποσπούν με τη χρήση βίας, ενίοτε σκληρής και άγριας, περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν σε φιλήσυχους και ανυποψίαστους πολίτες, όπως στην περίπτωση που είναι ενώπιον μας. Η ποινή που επέβαλε στον εφεσείοντα το κακουργιοδικείο είναι αυστηρή. Επικροτούμε όμως και την αυστηρότητα και το ύψος της. Οι προσωπικές περιστάσεις, με τα γνωστά στοιχεία που αφορούν στις οικογενειακές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορούμενου αποτελούν μετριαστικούς παράγοντες όταν το έγκλημα και οι περιστάσεις που διεπράχθη δεν είναι του είδους που περιγράφουμε πιο πάνω. Σε εγκλήματα προσχεδιασμένα και όπου ο σκοπός είναι η παράνομη απόσπαση οικονομικού οφέλους, χωρίς σεβασμό στην προσωπικότητα και ακεραιότητα των θυμάτων, μόνο η παραδοχή και απολογία αποτελούν σοβαρό παράγοντα που λαμβάνεται ευνοϊκά υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής. Οι υπόλοιποι παράγοντες είναι πράγματι περιθωριακοί.» Πιο πρόσφατα στην υπόθεση Μακρή ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 33/12, ημερ. 15.1.13, τονίστηκε ότι «Η έξαρση των αδικημάτων αυτών αλλά και η ίδια η φύση τους, ως η δια της βίας και της επίδειξης βίας προς εκφοβισμό και εξαναγκασμό, συνιστούν τέτοια ενέργεια που παραβιάζει κάθε έννοια της πολιτισμένης συμπεριφοράς. Είναι, λοιπόν, δικαίως που το αδίκημα της ένοπλης ληστείας θεωρείται από τα σοβαρότερα του Ποινικού Κώδικα, για να μην αναφερθούμε περαιτέρω στις ενδεχόμενες συνέπειες που μπορεί να προκύψουν.» Τέλος, χρήσιμη αναφορά γίνεται στην υπόθεση Αργυρίδης κ.ά. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 64-69/13, ημερ. 21.6.13. Θεωρούμε αναγκαίο να επισημάνουμε εδώ ότι εγκλήματα όπως το υπό εξέταση βρίσκονται δυστυχώς σε έξαρση και παρουσιάζουν ανησυχητική αυξητική τάση. Τούτο το διαπιστώνουμε όχι μόνο από τις επισημάνσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου αλλά και από τις δικές μας εμπειρίες βάσει της επαναλαμβανόμενης ενασχόλησης μας με τέτοιου είδους υποθέσεις. Όταν δε παρατηρείται ένα τέτοιο φαινόμενο η ανάγκη αποτελεσματικής εφαρμογής του Νόμου εμφανίζεται επιτακτική, το δε στοιχείο της αποτροπής καθίσταται εντονότερο στον καθορισμό της ποινής χωρίς, βεβαίως, η υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής να ατονεί. Στην προκειμένη περίπτωση η ληστεία ήταν ένοπλη και αφορούσε χρήματα χρηματοπιστωτικού ιδρύματος. Βεβαίως αυτή δεν διαπράχθηκε με τον συνήθη τρόπο, δηλαδή εντός του καταστήματος, αλλά κατά τη διαδρομή μεταφοράς των χρημάτων από ένα κατάστημα σε άλλο. Θεωρούμε ότι αυτό δεν διαφοροποιεί είτε τη φύση είτε τη σοβαρότητα του αδικήματος, η συχνότητα του οποίου καθιστά επιτακτική την ανάγκη επιβολής αυστηρής και αποτρεπτικής ποινής. Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Σταύρου «Φάντη» v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 61, «Το Ανώτατο Δικαστήριο πλειστάκις έχει τονίσει την ανάγκη επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών σε τέτοιας φύσεως αδικήματα η συχνότητα διάπραξης των οποίων προσβάλλει το χρηματοπιστωτικό σύστημα του κράτους, απειλεί την ασφάλεια του πολίτη και της κοινωνίας και διαβρώνει τον κοινωνικό ιστό». Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι χωρίς αμφιβολία άκρως σοβαρά. Πρόκειται για ληστεία μεγάλου χρηματικού ποσού της ΣΠΕ με καλά οργανωμένο σχέδιο ομάδας ατόμων. Το όλο σχέδιο σαφώς περιελάμβανε την εκ των προτέρων παρακολούθηση, τον εντοπισμό του κατάλληλου σημείου ανακοπής του οχήματος μεταφοράς των χρημάτων, τον καταρτισμό συνολικού σχεδίου για τη ληστεία, την κλοπή αριθμού αυτοκινήτων, την εξασφάλιση υλικών πυρπόλησης, την εξασφάλιση του στρατιωτικού τυφεκίου G3A3 και την παρακολούθηση του μεταφορέα κατά την ημέρα διάπραξης της ληστείας. Εκ του αποτελέσματος συνάγεται ότι το σχέδιο υλοποιήθηκε και έτσι επετεύχθη η κλοπή ποσού €25.000, το οποίο δεν έχει εντοπιστεί. Χωρίς αμφιβολία, με την απειλή και χρήση πυροβόλου όπλου κατά τη διάρκεια της εγκληματικής πράξης που έλαβε χώρα στην προκειμένη περίπτωση, ελλοχεύουν κίνδυνοι σοβαρότερης κατάληξης (δέστε Κυριάκου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 211/
- ημερ. 25.1.13 και Κυριακλίδης v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 179/12, ημερ. 28.1.14). Όπως και στην υπόθεση Μακρή (ανωτέρω), δεν διαλανθάνουν την προσοχή μας και οι ενδεχόμενες συνέπειες, οι οποίες θα μπορούσαν να προκύψουν είτε από μία πιθανή αντίσταση του Μ.Κ.3 απέναντι σε ένα τυφέκιο είτε από την πυρπόληση οχήματος σε δημόσιο δρόμο. Ευτυχώς δεν συνέβησαν τα χειρότερα. Παραμένει, ωστόσο, ως γεγονός ότι το όπλο χρησιμοποιήθηκε όχι μόνο για εκφοβισμό του θύματος (Μ.Κ.3) αλλά και για τον τραυματισμό του, με σκοπό την ακινητοποίηση του και την απόσπαση του χρηματικού ποσού. Είναι προφανές από τα πιο πάνω σε συνδυασμό με τα εκτεθέντα γεγονότα πως ο ρόλος του Κατηγορουμένου αφορά στην εκ των προτέρων παρακολούθηση στις 27.8.13 και στην παρακολούθηση στις 28.8.
- Λογικά η πρώτη αφορούσε τη συγκέντρωση πληροφοριών για τον καταρτισμό του σχεδίου και η δεύτερη τη συγκέντρωση πληροφοριών για την υλοποίηση του. Υπ΄ αυτή την έννοια δεν συμφωνούμε με την εισήγηση του συνηγόρου του Κατηγορουμένου ότι η μόνη ενέργεια του τελευταίου ήταν απλώς να ενημερώσει στις 28.8.13 πότε ξεκίνησε το όχημα. Είναι πρόσωπο το οποίο γνώριζε εκ των προτέρων για τη σχεδιαζόμενη ληστεία και προφανώς συμμετείχε παρέχοντας βοήθεια με τον δικό του τρόπο και στο στάδιο εκείνο της προετοιμασίας. Βεβαίως δεν διαφεύγει την προσοχή μας ότι ο Κατηγορούμενος δεν ήταν ανάμεσα στους φυσικούς αυτουργούς της ληστείας. Υπ' αυτή την έννοια δεν είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο των εκτελεστών της ληστείας. Εντός των πλαισίων αυτών αποδίδουμε την πρέπουσα βαρύτητα στον ρόλο του, ο οποίος σαφώς διαχωρίζεται από αυτόν των υπολοίπων εμπλεκομένων δραστών και είναι όντως υποβοηθητικός, πλην όμως όχι χωρίς σημασία. Ο Κατηγορούμενος, την ημέρα της ληστείας, ανέλαβε την εξακρίβωση της ώρας αναχώρησης του Μ.Κ.3 από το επίδικο κατάστημα και την ενημέρωση των άλλων εμπλεκομένων για τούτο. Η συμμετοχή του στις 28.8.13 εστιάζεται σε αυτή την ενέργεια του, η οποία του αποδίδει περιορισμένο ρόλο ειδικότερα εφόσον δεν εμπλέκεται στα γεγονότα που σχετίζονται άμεσα με την ακινητοποίηση του Μ.Κ.3 και τον τραυματισμό του. Ο ρόλος του όμως, αν και περιορισμένος, έχει τη σημασία του καθότι με το δικό του σήμα διευκόλυνε τα δύο άλλα οχήματα (Pajero και Renault) να συντονιστούν και εγκλωβίσουν την κατάλληλη στιγμή και στο προεπιλεγμένο σημείο το όχημα της ΣΠΕ. Σε αυτό το σημείο επισημαίνουμε ότι, με βάση τα ενώπιον μας γεγονότα, ο Κατηγορούμενος γνώριζε ότι θα χρησιμοποιείτο βία κατά τη διάπραξη της ληστείας αλλά όχι την ακριβή μορφή της. Το γεγονός της γνώσης του περί άσκησης βίας είναι, κατά την άποψη μας, επιβαρυντικό στοιχείο. Μάλιστα, θεωρούμε ότι εφόσον ο Κατηγορούμενος δεν γνώριζε τη μορφή αυτής όλα τα ενδεχόμενα παρέμεναν ανοικτά, πράγμα το οποίο και απεδέχθη ο ίδιος, εξ ου και στην προκειμένη περίπτωση η ληστεία έγινε με τη χρήση όπλου το οποίο και τραυμάτισε τον Μ.Κ.
- Η τελευταία επισήμανση μας βεβαίως δεν διαφοροποιεί τη διαπίστωση μας για τον περιορισμένο ρόλο του Κατηγορουμένου στην επίδικη ληστεία, γεγονός το οποίο δικαιολογεί και την ανάλογη αντιμετώπιση του ούτως ώστε η επιβληθεισομένη ποινή να αρμόζει σε αυτόν. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Gani and another v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 242, Θεοχάρους v. Αστυνομίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 67, Eminyet κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 216, Σιδερένου v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 190, Νικήτα v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 165/11 ημερ. 20.3.12 και Sofrone κ.ά. v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 67/12, 85/12 και 86/12, ημερ. 23.1.13. Ως ελαφρυντικό παράγοντα για τον Κατηγορούμενο λαμβάνουμε υπόψη την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου. Παρόλο που ο Κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε αμέσως τη διάπραξη του αδικήματος είτε στην Αστυνομία είτε ενώπιον του Δικαστηρίου, η παραδοχή του έστω και στο στάδιο που αυτή έγινε αποτελεί μετριαστικό παράγοντα καθότι διέσωσε περαιτέρω δικαστικό χρόνο και έξοδα. Επί τούτου σημειώνουμε ότι η παραδοχή του έγινε σε αρχικό ακόμη στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας, εφόσον είχαν ήδη καταθέσει μόνο 5 μάρτυρες κατηγορίας, ενώ στο κατηγορητήριο περιλαμβάνονται 96 μάρτυρες. Επίσης η παραδοχή του Κατηγορουμένου αποτελεί ένδειξη της έμπρακτης μεταμέλειας του για τη συμμετοχή του στην επίδικη ληστεία. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ 28 «. η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μη σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της Δικαιοσύνης». Το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορουμένου, σε συνδυασμό με την ηλικία του (46 ετών), αναγνωρίζεται επίσης ως μετριαστικός παράγοντας κατά την επιμέτρηση της ποινής. Αυτό καταδεικνύει τη στάση του απέναντι στους Νόμους με εξαίρεση την παρούσα υπόθεση, με αποτέλεσμα να δεχόμαστε τη θέση του κ. Μπίσσα ότι ο Κατηγορούμενος δεν είναι άτομο με ροπή προς το έγκλημα ή συστηματική εγκληματική δραστηριότητα. Αυτή η θέση ενδυναμώνεται και από τις δύο Βεβαιώσεις που παρουσιάστηκαν από τον κ. Μπίσσα και κατατέθηκαν ως Τεκμήρια Α και Β. Πρόκειται για Βεβαίωση από τα Εθνικόφρονα Σωματεία Α.Τ.Ε. - Π.Ε.Κ. Εργατών, ημερ. 1.10.14, σύμφωνα με την οποία ο Κατηγορούμενος εργάζεται τα τελευταία τρία συνεχή χρόνια αφιλοκερδώς ως προπονητής της Ακαδημίας Εφηβικού Πρωταθλήματος κάτω των 18 ετών, και Βεβαίωση του Κοινοτάρχη Εργατών, ημερ.29.10.14, με βάση την οποία επιβεβαιώνεται ότι ο Κατηγορούμενος είναι ένα φιλήσυχο άτομο το οποίο δεν έχει απασχολήσει μέχρι πρόσφατα την Κοινότητα του. Η επίδικη αξιόποινη του πράξη αποδίδεται σε μία στιγμή αδυναμίας, για την οποία όμως έχει μεταμεληθεί και είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει τις συνέπειες. Από το σύνολο λοιπόν των όσων έχουν εκτεθεί ανωτέρω, προκύπτει ότι η περίπτωση του Κατηγορουμένου αφορά άτομο που για πρώτη φορά εμπλέκεται σε εγκληματική δραστηριότητα ενώ προηγουμένως ήταν ένας έντιμος και εργατικός πολίτης. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 14 και Κολοκασίδης ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 252. Τέλος, λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου, όπως αυτές περιέχονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και αναφέρθηκαν εκτενώς από τον συνήγορο του. Από αυτές προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος στην ηλικία των 22 ετών παντρεύτηκε και από τον γάμο του απέκτησε δύο γιους. Ο πρώτος είναι 20 ετών και υπηρετεί την στρατιωτική του θητεία στην Κλήρου και τον Σεπτέμβριο του 2015 έχει προγραμματισμένες σπουδές στην Τσεχία ως φυσιοθεραπευτής. Ο δεύτερος του γιος είναι 17 ετών και φοιτά στην τελευταία τάξη ιδιωτικού σχολείου. Το 2000 ο γάμος του λύθηκε, όμως ο ίδιος διατηρεί άριστες σχέσεις με τα παιδιά του. Δεχόμαστε τη θέση του συνηγόρου του Κατηγορουμένου ότι αυτός είναι συνεπής με την καταβολή της διατροφής των παιδιών του δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου, παρατηρώντας όμως ότι όπως προκύπτει από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ο Κατηγορούμενος είχε παραλείψει στο παρελθόν να συμμορφωθεί με το διάταγμα για κάποιους μήνες. Ο Κατηγορούμενος επιθυμεί να προσφέρει την όσο το δυνατόν καλύτερη διαπαιδαγώγηση και μόρφωση στα παιδιά του και είναι με δική του πρωτοβουλία που ο μικρότερος γιος φοιτά σε ιδιωτική σχολή παρά τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει. Ο Κατηγορούμενος φρόντισε και έδωσε ένα σημαντικό ποσό στον μεγάλο του γιο για να τον βοηθήσει οικονομικά στις αρχές των σπουδών του εν όψει της επικειμένης ποινής φυλάκισης που αναμένεται να του επιβληθεί στην παρούσα υπόθεση. Ο Κατηγορούμενος μεταφέρει τον μικρότερο του γιο από την Ανάγυια στους Εργάτες 4-5 φορές την εβδομάδα για να προπονείται στην ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού, της οποίας ο Κατηγορούμενος είναι προπονητής. Αυτή η ενασχόληση του Κατηγορουμένου δείχνει την προσφορά του μέσω του αθλητισμού στην στήριξη των νέων και στην προσπάθεια για απομάκρυνση τους από επικίνδυνες ή ζημιογόνες δραστηριότητες. Ταυτόχρονα, ο Κατηγορούμενος χαρακτηρίζεται ως φιλήσυχος πολίτης στην Κοινότητα των Εργατών, όπως φαίνεται από τα Τεκμήρια Α και Β (ανωτέρω). Από το 1996 ο Κατηγορούμενος διατηρεί δική του μάντρα αυτοκινήτων και ασχολείται με την αγοραπωλησία αυτοκινήτων. Είναι ένας εργατικός πολίτης που έχει ως προτεραιότητα την στήριξη και σωστή διαπαιδαγώγηση των παιδιών του. Συνεκτιμώντας όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω και έχοντας εξετάσει με τη δέουσα προσοχή όλους τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά το στάδιο επιμέτρησης της ποινής κρίνουμε ότι η επιβολή στον Κατηγορούμενο ποινής στερητικής της ελευθερίας του προβάλλει ως αναπόφευκτη. Το ύψος της ποινής θα αντανακλά κατά τρόπο ισοζυγισμένο όλους τους πιο πάνω παράγοντες και ειδικότερα τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος σε συνάρτηση με τον περιορισμένο ρόλο του, τις προσωπικές του περιστάσεις και τους ελαφρυντικούς παράγοντες που επισημάνθηκαν ανωτέρω. Ως εκ τούτου στην ένατη κατηγορία επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 4,5 ετών. Η έκτιση της ποινής αρχίζει από τις 31.10.14 που ο Κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση. (Υπ.) Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. (Υπ.) Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /εε C:my documents/assize/Ποινές cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο