← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Πιερής Πιερή, Αρ. Υπόθεσης: 27887/14, 9/12/2014

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Πιερής Πιερή, Αρ. Υπόθεσης: 27887/14, 9/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:B84 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 27887/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Πιερής Πιερή Κατηγορουμένου ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 9 Δεκεμβρίου 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Ναθαναήλ Για τον Κατηγορούμενο: κ. Π. Ελευθερίου Κατηγορούμενος παρών. ------------------------ Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος με την δική του άμεση παραδοχή σε: - Εννιά κατηγορίες αναφορικά με το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας, κατά παράβαση των άρθρων 291, 292(α) και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, σχετικές είναι οι κατηγορίες 1, 3, 5, 9, 11, 14, 16, 18 και 20 του κατηγορητηρίου. - Δέκα κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της κλοπής από κατοικία, κατά παράβαση των άρθρων 255, 266(β) και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, σχετικές είναι οι κατηγορίες 2, 4, 6, 8, 10, 12, 15, 17, 19 και 21 επί του κατηγορητηρίου - Μία κατηγορία που αφορά το αδίκημα της νυχτερινής διάρρηξης κατοικίας, κατά παράβαση των άρθρων 291, 292(α) και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, αρ. κατηγορίας 7 και δ, μία κατηγορίας για το αδίκημα της απόπειρας διάρρηξης κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 366, 291, 367 και 35 του Ποινικού Κώδικα. Τα αδικήματα τα οποία παραδέχτηκε έλαβαν χώρα τους μήνες Ιούλιο του 2014 μέχρι Οκτώβριο του

  1. Όπως ανέφερε η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής όλες οι κατηγορίες αυτές διαφάνηκαν μετά που οι ιδιοκτήτες των διαφόρων κατοικιών τις οποίες διέρρηξε και έκλεψε ο κατηγορούμενος διαπίστωσαν είσοδο και κλοπή προσωπικών τους αντικειμένων. Σε πλείστες από τις οποίες ο κατηγορούμενος πέτυχε είσοδο-έξοδο από τις κατοικίες αφού παραβίασε με αιχμηρό αντικείμενο τα εξωτερικά αλουμινένια παραθυράκια μπαλκονόπορτων και εισόδων, ο κατηγορούμενος είχε συλληφθεί και κλήθηκε και προσήλθε στο ΤΑΕ όπου ανακρινόμενος παραδέχτηκε την εμπλοκή του σε όλες αυτές τις υποθέσεις, προέβηκε σε θεληματική κατάθεση και σε υποδείξεις σκηνών ενώ σε ότι αφορά την κατηγορία αρ. 7 νυχτερινή διάρρηξη κατοικίας και κλοπή που είναι και η πλέον σοβαρή ο κατηγορούμενος εισήλθε στην οικία της Νίκης Κρίνου στο Καϊμακλί στις 6.8.14 μεταξύ των ωρών 00.30 και 06.00, πέτυχε είσοδο-έξοδο από δίφυλλο συρόμενο αλουμινένιο παράθυρο του δεύτερου υπνοδωματίου το οποίο ήταν κλειστό αλλά απασφάλιστο και η παραπονούμενη που βρισκόταν μέσα στο σπίτι, ξύπνησε από τους θορύβους που έκανε ο κατηγορούμενος μέσα στο σπίτι της και τον συνάντησε κατά την έξοδο του. Από όλες αυτές τις διαρρήξεις και κλοπές ο κατηγορούμενος έκλεψε διάφορα αντικείμενα κυρίως κοσμήματα και χρηματικά ποσά ενώ σε κάποιες περιπτώσεις και ηλεκτρικές συσκευές συνολικής αξίας 23.
  2. Στην παρούσα υπόθεση για σκοπούς επιβολής ποινής λαμβάνεται υπόψη μετά από το αίτημα του ευπαιδεύτου συνηγόρου του κατηγορουμένου η υπόθεση 27597/14 στην οποία ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι στις 25.6.13 είχε στην κατοχή του και χρησιμοποιήσει ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α δηλαδή ηρωίνη κατά παράβαση άρθρων του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως έχει τροποποιηθεί. Σημειώνω ότι ο κατηγορούμενος βρίσκεται υπό κράτηση μετά από διαταγή του Δικαστηρίου από τις 16.10.14, ημέρα που καταχωρήθηκε η παρούσα υπόθεση ως έκτακτη ενόψει της σοβαρότητας της, της ροπής του κατηγορουμένου για συνεχή διάπραξη των ιδίων αδικημάτων κατ' εξακολούθηση. Όπως ανέφερε η κα Ναθαναήλ ο κατηγορούμενος είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου κατέθεσε γραπτώς στο Δικαστήριο την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής που θα του επιβληθεί. Σε αυτή αναγνωρίζει την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει διαπράξει και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών ενόψει και της μεγάλης έξαρσης που παρουσιάζουν αυτής της μορφής και κατηγορίας αδικήματα. Επικεντρώθηκε όμως στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου, το λευκό ποινικό του μητρώο, την άμεση παραδοχή και την συνεργασία του με την Αστυνομία σε όλες τις υποθέσεις, το νεαρό της ηλικίας του αλλά καίρια και καθοριστικά επικεντρώθηκε στην εξάρτηση του κατηγορούμενου από πολύ νεαρή ηλικία από τα ναρκωτικά και δυστυχώς σκληρά ναρκωτικά. Ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος αρχικά ακολούθησε πρόγραμμα υποκατάστασης στην μονάδα υποκατάστασης «Γέφυρα», σε διάφορες ημερομηνίες από το 2008-2014, ακολούθως μετά από έντονες προσπάθειας του πατέρα του και συγκεκριμένα την 1.8.10 εισήχθη στο εξειδικευμένο κέντρο αποτοξίνωσης και απεξάρτησης Reto A La Esperanza που βρίσκεται στην Βαλένθια της Ισπανίας όπου παρέμεινε για δύο χρόνια, ολοκλήρωσε το πρόγραμμα επέστρεψε στην Κύπρο βελτιωμένος αλλά δυστυχώς οι έμποροι των ναρκωτικών εκμεταλλευόμενοι το χρόνιο εθισμό του, τον ευάλωτο χαρακτήρα του, την διαταραγμένη ψυχική του υγεία τον κατέστησαν και πάλι έρμαιο και θύμα των σκληρών ναρκωτικών. Υιοθετώντας την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ο κ. Ελευθερίου επικεντρώθηκε στο ότι η οικογένεια του κατηγορουμένου έχει βιώσει μεγάλο πλήγμα όταν τον Σεπτέμβριο του 2008 απεβίωσε ο αδερφός του Πάρης Πιερή ηλικίας τότε 28 ετών από σκληρά ναρκωτικά και συγκεκριμένα ηρωίνη. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος ο οποίος ήταν τότε 22 ετών μαζί με τον πατέρα του βρήκαν τον αδερφό του νεκρό έξω από το σπίτι τους γεγονός που τον επηρέασε δυσμενώς, καταρράκωσε τον ψυχικό του κόσμο και ήταν αυτό που τον οδήγησε στα ναρκωτικά. Τον κατηγορούμενο παρακολουθά από το 2006 το Δρ. Βερεσιές. Σε πιστοποιητικό ημερ. 12.9.14 αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος είναι άτομο με ελαφριά μέχρι μέτριας μορφής διανοητική ανεπάρκεια, παρουσιάζει χρόνιο πρόβλημα ουσιοεξάρτησης και ψυχικής υγείας, έχει μανιοκατάθλιψη. Μετά τον θάνατο του αδερφού του το 2008 για αρκετό χρονικό διάστημα ήταν εντελώς αποδιοργανωμένος σαν προσωπικότητα και αναφέρει ότι η ψυχική του κατάσταση παρουσιάζει αστάθεια αφού μέχρι τώρα έχει προβεί σε τρεις απόπειρες αυτοκτονίας. Ο Δρ. Βερεσιέ αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος κατά διαστήματα παρουσιάζει θέληση να διακόψει τις ουσίες, συμμετέχει ενεργά σε προγράμματα απεξάρτησης αλλά λόγω των πολλών ψυχολογικών προβλημάτων που έχει οδηγείται στην υποτροπή. Χρήζει απεξάρτησης και θεραπείας των σοβαρών προβλημάτων ψυχικής υγείας που έχει. Στην έκθεση του το Γραφείο Ευημερίας αναφέρει ότι ο πατέρας του εργάζεται ως μηχανοδηγός αυτοκινήτων ενώ η μητέρα του ως πωλήτρια ένδυσης. Δεν υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά την στρατιωτική του θητεία λόγω των προβλημάτων υγείας και χρήσης ναρκωτικών ουσιών και αναφέρει ότι ο θάνατος του αδερφού του είχε επιπτώσεις και στον ίδιο αλλά και στους γονείς του. Ο κ. Ελευθερίου έχει επίσης αναφέρει στο Δικαστήριο και ζήτησε προς τούτο να δώσει στον κατηγορούμενο μια δεύτερη ευκαιρία, ότι ο πατέρας του κατηγορούμενου έχει σκοπό να τον πάρει αμέσως στην Ισπανία και πάλι στο Reto A La Esperanza για να τον εντάξει σε πρόγραμμα απεξάρτησης και αποτοξίνωσης κάτι που δεν προσφέρουν οι Κεντρικές Φυλακές. Αφού ο κ. Ελευθερίου τόνισε ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος παραδεχόμενος την διάπρξη όλων των αδικημάτων ανέφερε στην Αστυνομία σε όλες τις περιπτώσεις ότι ο λόγος που προέβηκε στα αδικήματα αυτά ήταν η εξασφάλιση της δόσης του, ζήτησε από το Δικαστήριο όπως του δώσει την δεύτερη ευκαιρία και να τον βοηθήσει με την αναστολή της ποινής φυλάκισης που μπορεί να του επιβάλει να ξανακερδίσει την ζωή του. Σε ότι αφορά την υπόθεση 27597/14 που λαμβάνεται υπόψη στην παρούσα για σκοπούς επιβολής ποινής, ο κατηγορούμενος συνελήφθη επ' αυτοφώρω για τα αδικήματα αυτά και παραδέχθηκε σε θεληματικές του καταθέσεις την διάπραξη τους. Αδιαμφισβήτητα οι κατηγορίες που έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος πέραν του ότι είναι πολλές στον αριθμό είναι σοβαρότατες. Ο κατηγορούμενος εντός σύντομου χρονικού διαστήματος μεταξύ Ιουλίου 2014-Οκτώβριου 2014 έχει προωθήσει αυτή την παραβατική συμπεριφορά από την οποία κλάπηκαν αντικείμενα πολύ μεγάλης χρηματικής αξίας όπως και χρηματικά ποσά. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει παραδεχτεί προκύπτει άμεσα από τις ποινές που προβλέπει ο σχετικός Νόμος, δηλαδή ο Ποινικός Κώδικας. Για το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας κατά τη διάρκεια της νύχτας προβλέπεται ποινή φυλάκισης 10 ετών, τα αδικήματα κλοπής από κατοικία επισύρουν ποινή φυλάκισης 5 ετών ενώ το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας επίσης τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 7 ετών. Πέραν των ποινών που προβλέπονται από τον Ποινικό Κώδικα και που από μόνες τους δεικνύουν την σοβαρότητα των αδικημάτων, τα αδικήματα που έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος είναι αδικήματα που βρίσκονται σε έξαρση, παρουσιάζουν ιδιαίτερα ανησυχητικές διαστάσεις οπόταν και το καθήκον των Δικαστηρίων να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές είναι επιτακτικό. Η νομολογία δεικνύει ότι για αδικήματα αυτού του είδους η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης. Στην σχετικά πρόσφατη υπόθεση Stefan Ilie v Αστυνομίας κ.α. (ΠΕ 180/2011,181/2011 και 182/2011 ημερ. 16.5.2012) οι τρείς εφεσείοντες ηλικίας 54, 21 και 33 ετών αντίστοιχα κρίθηκαν ένοχοι κατόπιν παραδοχής τους σε αδικήματα διάρρηξης κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 291, 292, 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα και της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255, 256 του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών που αντιμετώπιζαν οι 3 εφεσείοντες διέρρηξαν και εισήλθαν στην οικία συγκεκριμένου προσώπου με σκοπό την κλοπή και έκλεψαν από την οικία εκείνη το ποσό των ΛΚ 680 και 220 ευρώ. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τις επιβληθείσες ποινές των 2 χρόνων και 18 μηνών αντίστοιχα επιδοκιμάζοντας τα όσα το πρωτόδικο Δικαστήριο ανέφερε με παραπομπή στη σχετική επί του θέματος νομολογία. Παραθέτω σχετικά τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο δικαστήριο έλαβε υπόψη όλα τα ενώπιον του στοιχεία καθοδηγήθηκε από σχετική νομολογία και έλαβε υπόψη και την προβλεπόμενη από το νόμο, ποινή για τα αδικήματα της διάρρηξης και της κλοπής που είναι 7 χρόνια για τη διάρρηξη και 3 χρόνια για την κλοπή. Καθοδηγήθηκε, μεταξύ άλλων, από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Φραντζίδης ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 77, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 113 και Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104. Στην υπόθεση Παναγίδης (ανωτέρω) τονίστηκε από το Δικαστήριο η θλιβερή διαπίστωση ότι τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί τα εγκλήματα αυτά δημιουργούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβρώνουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Λάβαμε υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα καθώς και τα όσα οι τρεις εφεσείοντες ανέφεραν ενώπιον μας, ιδιαίτερα την απολογία και τη συγνώμη τους. Δεν μπορούμε να παρακάμψουμε τη σοβαρότητα των εγκλημάτων που διέπραξαν και παραδέκτηκαν οι τρεις εφεσείοντες δηλαδή της διάρρηξης και της κλοπής. Συμφωνούμε απόλυτα με τα όσα αναφέρθηκαν στην Παναγίδης (ανωτέρω) η οποία αποφασίστηκε το 1997 και πέρασαν από τότε περίπου 15 χρόνια στα οποία το έγκλημα παρουσίασε έντονη αυξητική τάση με αποτέλεσμα να υπάρχει και ανάλογη αύξηση του αισθήματος ανασφάλειας των πολιτών. Συμφωνούμε ότι τα δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές σε αδικήματα αυτής της φύσης όπως είναι η διάρρηξη και η κλοπή.» Στην υπόθεση Ιωάννης Τσιλικίδης v. Αστυνομίας (ΠΕ 7/2013 ημερ. 28.3.2013), όπου ο εφεσείων παραδέχτηκε τη διάπραξη τριών διαρρήξεων κατοικίας κατά παράβαση του άρθρου 292(α) του Ποινικού Κώδικα, τριών κλοπών από κατοικία, κατά παράβαση των άρθρων 266(β) και 255 του Ποινικού Κώδικα και μια κατηγορία κακόβουλης ζημιάς κατά παράβαση του άρθρου 324
(1)του Ποινικού Κώδικα, το πρωτόδικο Δικαστήριο αφού αναφέρθηκε στα γεγονότα της υπόθεσης σύμφωνα με τα οποία μεταξύ Μαΐου του 2011 και Νοεμβρίου του 2011, σε διάστημα δηλαδή περίπου 6 μηνών, διαπράχθηκαν τα προαναφερόμενα 6 αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών ενώ το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς είχε διαπραχθεί το 2009 επέβαλε στις κατηγορίες διαρρήξεων και κλοπών ποινή φυλάκισης τριών χρόνων και στην κατηγορία της κακόβουλης ζημιάς, ποινή φυλάκισης ενός χρόνου. Σημειώνεται δε ότι από την προαναφερόμενη εγκληματική δραστηριότητα του ο εφεσείων αποκόμισε περιουσία, σε τιμαλφή και μετρητά, αξίας περίπου €64,000 και κανένα ποσό ή περιουσιακό στοιχείο δεν επιστράφηκε στους δικαιούχους. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας τις πιο άνω επιβληθείσες ποινές φυλάκισης και χωρίς να παραγνωρίζει τις δύσκολες παιδικές συνθήκες του εφεσείοντα ανέφερε μεταξύ άλλων τα πιο κάτω τα οποία παραθέτω αυτούσια: «Εκτός από την απόφαση Κωνσταντίνου το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην υπόθεση Stefan Ilie κ.ά ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 180/11-182/11, ημερ. 16 Μαΐου 2012 στην οποία το εφετείο θεώρησε ως μη έκδηλα υπερβολικές συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών και 18 μηνών που είχε επιβάλει το πρωτόδικο Δικαστήριο σε υπόθεση διάρρηξης και κλοπής. Σε εκείνη την υπόθεση έγινε αναφορά σε προηγούμενη νομολογία όπως η Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77, Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104 και άλλες υποθέσεις στις οποίες τονίστηκε η θλιβερή διαπίστωση ότι, κατά τα τελευταία χρόνια, το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα, είναι στην πρώτη γραμμή εγκληματικότητας, χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα, επειδή αυτά δημιουργούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαταράσσουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Λάβαμε υπόψη όλα τα ενώπιον μας στοιχεία, τις συνθήκες υπό τις οποίες διαπράχθηκαν τα αδικήματα, το ποσό το οποίο αποκόμισε ο εφεσείων από τις εγκληματικές του πράξεις και το γεγονός ότι τα θύματα δεν αποζημιώθηκαν καθ΄οιονδήποτε τρόπο από τον εφεσείοντα.» Στην υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381, έγινε αναφορά σε προγενέστερες αποφάσεις οι οποίες αντικατοπτρίζουν την ανησυχητική τάση και έκταση των διαρρήξεων και κλοπών που έχει λάβει στον τόπο μας ως ακολούθως: «Η απόφαση του Δικαστηρίου να επιβάλει ποινή φυλάκισης, παρά το λευκό ποινικό μητρώο όλων των καταδικασθέντων και την ηλικία του εφεσείοντος, ειδικά, αιτιολογείται επί μακρόν. Γίνεται αναφορά σε σειρά δικαστικών αποφάσεων, που τείνουν να καταδείξουν ότι δικαιολογείται ποινή φυλάκισης και σε νεαρά άτομα που για πρώτη φορά διώκονται για εγκληματικές πράξεις, εφόσον τούτο επιβάλλεται από τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη αποτροπής αδικημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση*. Στη Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 228, το Εφετείο ενέκρινε ποινή φυλάκισης εννέα μηνών σε στρατιώτη, ηλικίας 18 ετών, για αδικήματα διάρρηξης και κλοπής. Η σοβαρότητα εγκλημάτων διάρρηξης και κλοπής, σε συνάρτηση με την εξάπλωση εγκλημάτων αυτής της κατηγορίας, υπογραμμίζεται σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι οποίες απολήγουν στην επιβολή ποινών φυλάκισης. Στη Γ. Εισαγγελέας v. Cham & άλλων
(1993)2 A.A.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, «... μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία ...», η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. » Η αυστηρή αντιμετώπιση τέτοιων αδικημάτων για την προστασία της κοινωνίας είναι επιβεβλημένη και όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Φραντζίδης ν Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι αναγκαία η ανακοπή αυτού του είδους της εγκληματικότητας γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας και η αυστηρότητα των ποινών είναι ένας τρόπος πάταξης αυτού του φαινομένου. Στο σημείο εδώ επιπρόσθετα των πιο πάνω αναφορών μου θεωρώ ορθό όπως γίνει αναφορά και σε άλλες αποφάσεις ενδεικτικές των επιβληθεισών ποινών για τέτοιας φύσης αδικήματα. Στην υπόθεση Lungu κ.α. ν Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545 όπου οι εφεσείοντες ήταν 3 νεαροί ηλικίας 22,20 και 20 χρόνων αντίστοιχα, με λευκό ποινικό μητρώο, και παραδέχθηκαν τη διάρρηξη αποθήκης και κλοπής από αυτή αθλητικών ειδών ΛΚ 280, μεγάλο μέρος της οποίας περιουσίας θα επιστρέφετο στον ιδιόκτητη της, η ποινή φυλάκισης που τους επιβλήθηκε των 6 μηνών κατ' έφεση μειώθηκε σε 4 μήνες. Στην απόφαση Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 158 επικυρώθηκε ποινή φυλακίσεως 4 ετών που είχε επιβληθεί σε Κατηγορούμενο ηλικίας 26 ετών για 19 κατηγορίες διάρρηξης κατοικίας, μερικές εκ των οποίων έγιναν κατά την διάρκεια της νύχτας, ενώ λήφθηκαν υπ' όψιν και άλλες 11 υποθέσεις, 9 εκ των οποίων παρόμοιας φύσης. Ο εφεσείων βαρύνετο επίσης με 4 προηγούμενες καταδίκες και είχε δύσκολες προσωπικές συνθήκες. Στην υπόθεση Κυριάκος Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας (ΠΕ 117/2009, ημερ. 5.11.2009) ο εφεσείων ηλικίας 21 ετών λευκού ποινικού μητρώου παραδέχθηκε ενοχή σε συνολικά 27 κατηγορίες οι οποίες μεταξύ άλλων αφορούσαν 9 κατηγορίες διάρρηξης καταστήματος και κλοπής, 2 κατηγορίες κλοπής από κατοικία και μια κατηγορία κλοπής από κλειδωμένο κιβώτιο. Λήφθηκαν υπόψη ακόμη άλλες 19 υποθέσεις για παρόμοιας φύσης αδικήματα. Το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε τις ποινές φυλάκισης των 22 μηνών σε 15 μήνες, ενώ επικύρωσε τις ποινές των 12 και 15 μηνών και ανέστειλε την έκτιση αυτών για 3 έτη αφού ο εφεσείων είχε ήδη εκτίσει μέρος της ποινής του, 5 μήνες. Στην υπόθεση Glodan Andrian Petrica ν. Αστυνομίας (ΠΕ 159/2012, ημερ. 28.3.2013) όπου ο εφεσείων, μετά από δική του παραδοχή, βρέθηκε ένοχος από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας σε δύο κατηγορίες, μια για το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής καταστήματος χρυσαφικών αξίας 500 ευρώ εν καιρώ νυκτός και μια για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια της νύκτας, κατά παράβαση των σχετικών άρθρων του Ποινικού Κώδικα το Ανώτατο Δικαστήριο ενόψει των συγκεκριμένων συνθηκών της υπόθεσης (ο εφεσείοντας είχε καταδικαστεί προηγουμένως σε άλλες υποθέσεις παρόμοιας φύσης όπου η υπό κρίση θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη) με μεγάλο δισταγμό όπως ανέφερε μείωσε την επιβληθείσα στην κατηγορία της διάρρηξης ποινή φυλάκισης των 2 χρόνων σε 15 μήνες αφήνοντας της επιβληθείσα ποινή του ενός χρόνου στην κατηγορία για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη ουδέποτε ατονεί και θα λάβω υπόψη μου τα όσα αναφέρονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με τον κατηγορούμενο. Είναι όμως λάθος ο κατηγορούμενος και άλλα πρόσωπα σαν αυτόν να θεωρούν ότι οι προσωπικές τους συνθήκες και τα όποια προβλήματα υγείας αντιμετωπίζουν, είτε οι ίδιοι είτε μέλη της οικογένειας τους, μπορούν να τους επιτρέψουν να αποφύγουν την ποινική τους ευθύνη. Τέτοια θεώρηση των πραγμάτων θα ήταν επικίνδυνη και καταστροφική για το κοινωνικό σύνολο διότι θα άνοιγε τους ασκούς τους Αιόλου για όλων των ειδών δικαιολογιών για εγκληματική συμπεριφορά. Για ορισμένες πράξεις είναι αυτονόητη η ευθύνη του ατόμου. Η γραμμή της ατομικής ευθύνης και της κοινωνικής ευθύνης διά το γεγονός ότι συγκεκριμένο άτομο έχει παραπέσει σε εγκληματική συμπεριφορά είναι πάντοτε θολή. Φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος έστω και αν δεν ήταν αρχικά, κατέληξε να είναι επαγγελματίας διαρρήκτης έστω και αν η δύσκολη οικονομική του κατάσταση τον έκανε πιο ευάλωτο και επιρρεπή στη συγκεκριμένη συμπεριφορά. Σε καμία όμως περίπτωση δεν μπορώ να δεχθώ ότι αυτά τα περιβάλλοντα περιστατικά δικαιολογούν κατά απόλυτο τρόπο την συμπεριφορά του για την οποία θα πρέπει να λογοδοτήσει στην κοινωνία. Η εγκληματική δραστηριότητα του κατηγορουμένου ήταν συστηματική απ' ότι καταδεικνύεται από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης σε αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα των 5 μηνών. Δεν φαίνεται να είχε οποιεσδήποτε αναστολές να διαρρήξει μεγάλο αριθμό κατοικιών. Η εγκληματική του συμπεριφορά ήταν χωρίς όρια και χωρίς διακρίσεις και βεβαίως χωρίς δικαιολογία. Ο κατηγορούμενος επέδειξε άκρατη εγκληματική δραστηριότητα κάτι που είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικό. Ο άλλος επιβαρυντικός παράγοντας σχετικά με την συμπεριφορά του κατηγορούμενου είναι το γεγονός ότι μπήκε στον ιδιωτικό χώρο των παραπονούμενων και μάλιστα σε μία κατηγορία εν καιρώ νύχτας με όλους τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται για τους ενοίκους των κατοικιών. Αυτό αποτελεί καταπάτηση της προσωπικής ζωής του άλλου και δημιουργεί στο θύμα αυτής της πράξης αισθήματα θυμού και αγανάκτησης. Επίσης είναι δυνατόν οι πράξεις του κατηγορουμένου να είχαν απρόσμενες συνέπειες ιδιαίτερα σε ότι αφορά την κατηγορία αρ. 7 που παραδέχτηκε που αφορά διάρρηξη κατοικίας εν καιρώ νυχτός όπου η παραπονούμενη Νίκη Κρίνου βρισκόταν στο σπίτι της και κοιμόταν ξύπνησε από το θόρυβο που έκανε ο κατηγορούμενος που βρισκόταν εντός της οικίας της προσπαθώντας να κλέψει και μάλιστα βρέθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με αυτόν όταν προσπάθησε να διαφύγει. Το ενδεχόμενο κλιμάκωσης της σοβαρότητας των συνεπειών του αδικήματος σε τέτοια περίπτωση είναι ορατός. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη ουδέποτε ατονεί. Στα πλαίσια αυτά λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου και όλοι οι μετριαστικοί παράγοντες που συγκεντρώνονται στο πρόσωπο του. Στην πρόσφατη απόφαση Ελ Χαπιρ Ναζιπ ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. αρ. 6/14 ημερ. 21.11.14 ο Δικαστής Ναθαναήλ ανέφερε ότι «Ακόμα και στις υποθέσεις ναρκωτικών ουσιών δεν θα πρέπει να δίνεται η εντύπωση ότι δεν λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου παρά το γεγονός ότι μνημονεύονται στην απόφαση. Δεν πρέπει με άλλα λόγια να γίνεται απλά λεκτική αναφορά χωρίς να αποδίδεται στους μετριαστικούς παράγοντες, περιλαμβανομένων και των προσωπικών συνθηκών, η πρόσδοση σε αυτούς της ανάλογης μετριαστικής έκπτωσης προς όφελος του κατηγορούμενου.» Λαμβάνω υπόψη μου την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου, το λευκό ποινικό του μητρώο, το νεαρό της ηλικίας του, σημειώνω εδώ ότι η πάγια νομολογία αναφέρει ότι στους νεαρούς παραβάτες πρέπει να δίνεται η δεύτερη ευκαιρία αναμόρφωσης, την συνεργασία του με την Αστυνομία στη διαλεύκανση όλων των υποθέσεων, την οικογενειακή του κατάσταση και τις προσπάθειες του για απεξάρτηση για τις οποίες έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο σχετικά πιστοποιητικά. Έχω όμως την θέση ότι οι πιο πάνω μετριαστικοί παράγοντες δεν μπορούν να επηρεάσουν το είδος της ποινής που θα του επιβληθεί που δεν μπορεί να είναι άλλη από αυτή της φυλάκισης. Ενόψει των ανωτέρω επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι πιο κάτω ποινές: - Ποινή φυλάκισης 14 μηνών σε σχέση με το αδίκημα διάρρηξης κατοικίας στη διάρκεια της νύχτας στην κατηγορία αρ. 7. - Ποινή φυλάκισης 10 μηνών σε κάθε μια από τις κατηγορίες που έχει παραδεχτεί σε σχέση με τα αδικήματα διάρρηξης κατοικίας και συγκεκριμένα σε σχέση με τις κατηγορίες αρ. 1, 3, 5, 9, 11, 14, 16, 18 και 20. - Ποινή φυλάκισης 7 μηνών σε κάθε μια από τις κατηγορίες που έχει παραδεχτεί σε σχέση με το αδίκημα κλοπής από κατοικία και συγκεκριμένα στις κατηγορίες 2, 4, 6, 8,10,12,15,17, 19 και 21. - Καμία ποινή στην κατηγορία αρ. 13. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου ζήτησε από το Δικαστήριο όπως σε περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και διατάξει την αναστολή της εν όψει των προσωπικών περιστάσεων του, του οικογενειακού δράματος που βιώνουν οι γονείς του κατηγορουμένου οι οποίοι έχουν χάσει το μεγάλο τους παιδί από τα ναρκωτικά και ο εγκλεισμός του κατηγορουμένου ο οποίος ήδη είναι θύμα των ναρκωτικών στις κεντρικές φυλακές πιθανότατα να οδηγήσει και αυτό το παιδί τους στο θάνατο ενόψει της επιθυμίας τους να τον πάρουν σε κέντρο αποτοξίνωσης στο εξωτερικό για αποθεραπεία. Στην υπόθεση Μιχάλης Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 7758, ημερ. 31.3.2005, αναφέρθηκαν τα εξής: «Στην προσπάθεια απεξάρτησης αποδίδουμε σημασία. Ανάλογα, βέβαια, πάντοτε με τις περιστάσεις. Στην Πέτρος Α. Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 7487, ημερ. 27 Φεβρουαρίου 2004, είπαμε τα εξής: «Σε σχέση λοιπόν με το θέμα της απεξάρτησης, σημασία δεν είχε μόνο το αν ο εφεσείων τελικά πέτυχε ή όχι. Σημασία είχε και το αν προσπάθησε και πόσο. Στον όλως ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα των εξαρτησιογόνων ουσιών είναι χρήσιμο να γνωρίζει κανείς ότι οι πιθανότητες αποτυχίας είναι μεγάλες, ιδίως σε ανοικτό θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης όπως αυτό που πρόσφερε το ΘΕΜΕΑ. Η άποψη του Κακουργιοδικείου ότι ο εφεσείων "ούτε εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε ούτε σεβάστηκε την απόφαση του Δικαστηρίου" μας φαίνεται να υποτιμά την προσπάθεια που γίνεται για απεξάρτηση σε περίπτωση αποτυχίας. Έχουμε τη γνώμη ότι θα πρέπει η όποια προσπάθεια να αποτιμάται και να ανταμείβεται ώστε να ενθαρρύνεται ο χρήστης να τη συνεχίζει». Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελεγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou ν. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία v. Πέττη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ.
  1. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του ένα πρόσωπο νεαρό ηλικίας 28 μόλιες ετών ο οποίος από τα 22 του χρόνια, έχοντας βιώσει και ζήσει με τον χειρότερο τρόπο την καταστροφή που φέρνουν τα ναρκωτικά αφού έχει χάσει τον μεγαλύτερο αδερφό του, λόγω της ιδιαιτερότητας του χαρακτήρα του, της διανοητικής του ανεπάρκειας έχει κυλήσει και ο ίδιος στα ναρκωτικά και δη στα σκληρά ναρκωτικά. Η μοναδική του ευκαιρία είναι να φύγει από την Κύπρο να πάει σε εξειδικευμένο κέντρο αποτοξίνωσης στην Ισπανία για να κερδίσει την ευκαιρία της ζωής. Παράλληλα με αυτό τον τρόπο οι γονείς του κατηγορούμενου οι οποίοι έχουν ήδη χάσει το μεγαλύτερο τους παιδί από τα ναρκωτικά θα έχουν την ελπίδα ότι θα σώσουν το παιδί τους. Είναι δεδομένο ότι στις Κεντρικές Φυλακές δεν μπορεί να γίνει αποτοξίνωση του κατηγορούμενου όπως πρέπει. Θέλοντας να δώσω στον κατηγορούμενο την ευκαιρία που έχει ζητήσει και στους γονείς του την ελπίδα, οι ποινές φυλάκισης που του έχουν επιβληθεί αναστέλλονται για 3 χρόνια από σήμερα. Στην παρούσα υπόθεση λήφθηκε υπόψη η υπόθεση αρ. 27597/
  2. Σε ότι αφορά τα Τεκμήρια, όλα τα αντικείμενα και τα χρηματικά ποσά να δοθούν στους νόμιμους δικαιούχους τους, σε ότι αφορά όλα τα υπόλοιπα δηλαδή παρειακά επιχρίσματα, δαχτυλικά αποτυπώματα, ψηφιακούς δίσκους και άλλα τεκμήρια παρόμοιας φύσης να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Τα τεκμήρια της υπόθεσης 27597/14 να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας μέχρι να τελειώσει η υπόθεση και για τον άλλο κατηγορούμενο. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.