Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Χαράλαμπου Κακουλλή, Αρ. Υπόθεσης: 41444/2011, 4/12/2014

(1)/07, αρ. κατηγορίας

1. Ειδικότερα ως οι λεπτομέρειες των κατηγοριών αναγράφονται στο κατηγορητήριο, αποδίδεται στον κατηγορούμενο ότι μεταξύ της 11ης Δεκεμβρίου του 2010 και 17ης Σεπτεμβρίου του 2011 στα Λατσιά ενώ ήταν διευθυντής της εταιρείας με την ονομασία ΙΕΚΑ ΛΤΔ έκλεψε το συνολικό χρηματικό ποσό των €86.997 περιουσία της εν λόγω εταιρείας και ότι απέκτησε το εν λόγω ποσό ενώ γνώριζε ότι τούτο αποτελούσε έσοδο από την διάπραξη του γενεσιουργού αδικήματος της κλοπής από διευθυντή. Ο κατηγορούμενος δεν παραδέχτηκε ενοχή, άρχισε η ακρόαση της υπόθεσης όπου η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της κάλεσε τρεις μάρτυρες κατηγορίας και συγκεκριμένα τους Αστ. 3252 Βάκη Προδρόμου που είναι ο εξεταστής της υπόθεσης, Μ.Κ.1, παραπονούμενο Δημήτρη Ιεροδιακόνου, Μ.Κ.2 και τον λογιστή Χριστάκη Χρυσοστόμου, Μ.Κ.
2. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκαν επίσης και σημειώθηκαν ως τεκμήρια διάφορα έγγραφα μεταξύ των οποίων και μεγάλος αριθμός καταθέσεων μαρτύρων κατηγορίας που αναγράφονται στο κατηγορητήριο και συγκεκριμένα των Ανδρέα Παφίτη, Ελένης Αντωνίου, Husaicova Yelizaveta, Simon Christopher, Ειρήνης Τσαγγαρίδου, Κώστα Λοΐζου, Σταύρου Αρχιμαντρίτη, Μιχάλη Δημητρίου, Μαρίνας Θεοδότου, Βαγγέλη Μιχαλόπουλου, Παύλου Κόκκινου, Μάριου Γεωργίου και Ίον Γιουργέα οι οποίες σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 22-34 αντίστοιχα, εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους. Σημειώνω ότι οι τρεις μάρτυρες κατηγορίας που κλήθηκαν και έδωσαν προφορική μαρτυρία και οι καταθέσεις Τεκμήρια 22-34 στα οποία έχει γίνει αναφορά πιο πάνω αποτελούν το σύνολο των μαρτύρων όπως αναγράφονται στο κατηγορητήριο στους οποίους έχει προστεθεί, μετά που η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής έκρινε ότι υπήρξε τέτοια ανάγκη, ο Χριστάκης Χρυσοστόμου, Μ.Κ.
3. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου υπέβαλε στο Δικαστήριο εισήγηση ότι δεν αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση σε καμιά από τις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει, κατ' επίκληση των προνοιών του άρθρου 74

(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 και ζήτησε την αθώωση και απαλλαγή του κατηγορουμένου από το στάδιο αυτό. Ήταν η θέση του κ. Καλλή ότι δεν έχουν στοιχειοθετηθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κλοπής γεγονός που συμπαρασύρει και τις δύο κατηγορίες επί του κατηγορητηρίου. Σύμφωνα πάντα με τη θέση του κ. Καλλή η μαρτυρία του Μ.Κ.1 ήταν καταλυτική για την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Από αυτή προέκυψε ότι το ποσό για το οποίο υπήρχε ισχυρισμός ότι είχε κλαπεί τελικά κατατέθηκε στους λογαριασμούς που διατηρούσαν κατηγορούμενος, παραπονούμενος και η εταιρεία ΙΕΚΑ Λτδ. Ήταν επίσης η θέση του ότι ο Μ.Κ.2 και παραπονούμενος δεν έδωσε απαντήσεις σε βασικά ερωτήματα που του υποβλήθηκαν ούτε και αντέκρουσε την υποβολή ότι υπέγραψε συμφωνία με τον κατηγορούμενο για την πώληση των μετοχών του κατηγορούμενου στην εταιρεία στον ίδιο και του έδωσε μάλιστα ως αντίτιμο το ποσό των €50.000 πλέον €5.000 έξοδα στις 27.3.12 δηλαδή ημερομηνία κατά πολύ μεταγενέστερη από τις επίδικες ημερομηνίες που ο κατηγορούμενος κατηγορείται έχοντας συμφωνήσει ότι έχει ελέγξει μέσω των λογιστών, των δικηγόρων, των συμβούλων και αντιπροσώπων του ενδελεχώς τους λογαριασμούς της εταιρείας ΙΕΚΑ ΛΤΔ από την ημερομηνία σύστασης της μέχρι την ημερομηνία της συμφωνίας, (υπενθυμίζω 27.3.12), και ικανοποιείται από τα αποτελέσματα του ελέγχου και βεβαιώνει ότι οι μη ελεγμένοι λογαριασμοί παρουσιάζουν την πραγματική οικονομική κατάσταση της εταιρείας σήμερα και συμφωνεί με αυτούς. Επίσης με την εν λόγω συμφωνία ο αγοραστής που είναι ο παραπονούμενος Μ.Κ.2 και η εταιρεία που είναι η ΙΕΚΑ ΛΤΔ βεβαιώνουν τον πωλητή που είναι ο κατηγορούμενος ότι δεν διατηρούν εναντίον του καμία απαίτηση είτε υπό την ιδιότητα του ως μετόχου της εταιρείας είτε υπό την ιδιότητα του ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου αυτής είτε οποιαδήποτε άλλη ιδιότητα. Ήταν περαιτέρω η θέση του κ. Καλλή ότι ο Μ.Κ.3 ο οποίος θα πρέπει να θεωρηθεί ως μάρτυρας εμπειρογνώμονας κατέθεσε τεκμήριο ότι οι λογαριασμοί της εταιρείας ήταν ορθοί αλλά τίποτε άλλο δεν προσέφερε στο Δικαστήριο αφού για κανένα έγγραφο είτε βιβλίο δεν μπορούσε να δώσει απάντηση. Ήταν επίσης η θέση του κ. Καλλή ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει βασικό συστατικό στοιχείο και των δύο αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος αφού δεν απέδειξε ότι ο κατηγορούμενος την επίδικη χρονική στιγμή ήταν διευθυντής της εταιρείας. Το μοναδικό πιστοποιητικό που κατατέθηκε από τον Έφορο Εταιρειών και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 8 φέρει ημερ. 8.10.10 και πιστοποιεί ότι «με βάση τα έγγραφα που μέχρι σήμερα τηρούνται στο αρχείο Εφόρου Εταιρειών, οι διευθυντές και ο γραμματέας της εταιρείας ΙΕΚΑ Λτδ είναι οι Δημήτρης Ιεροδιακόνου και Χαράλαμπος Κακουλλής διευθυντές και γραμματέας ο Χαράλαμπος Κακουλλής». Η ημερομηνία του Τεκμηρίου 8 όπως ανέφερε ο κ. Καλλής είναι προγενέστερη των επίδικων ημερομηνιών που αφορούν οι κατηγορίες οι οποίες είναι μεταξύ 11.12.10 και 17.9.11. Αντίθετη ήταν η θέση της κας Χ' Κωνσταντή η οποία εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία που προσέφερε η Κατηγορούσα Αρχή δεν δικαιολογεί την απαλλαγή του κατηγορούμενου στο στάδιο αυτό καθότι ούτε αντινομική είναι αλλά ούτε και απουσιάζει οποιοδήποτε από τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που παρουσιάζει ο κατηγορούμενος και ήταν η θέση της ότι ο κατηγορούμενος θα πρέπει να κληθεί σε απολογία και στις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αντικείμενο της παρούσας απόφασης είναι η εισήγηση του κ. Καλλή ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση των κατηγοριών ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Η αποτυχία απόδειξης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, οδηγά σε αντίστοιχη αποτυχία απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, και ανάγεται στο ίδιο το αδίκημα το οποίο αφορά η κατηγορία και όχι στην οποιαδήποτε γραπτή κατηγορία που προηγήθηκε (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας Π.Ε. 6739 και 6740, ημερ. 27.3.2000). Αποτελεί νομική αρχή ότι έργο της Κατηγορούσας Αρχής είναι να αποδείξει με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν αυτές είναι. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Λοΐζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου Ποιν. Εφέσεις 7018 και 7093 ημερ. 26.3.2002. Περαιτέρω στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αντρέας Ευριπίδου Ποιν. Εφεση 7102, ημερ. 7.6.2002 αναφέρθηκαν τα εξής: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του κατηγορούμενου εγείρει δεν θα ήταν δυνατό να καταδικαστεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσα Αρχής.» Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου, Π.Ε. 7107, ημερ. 13.2.2002). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πικής και Λοΐζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος απόδειξης που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή σύγκειται στην δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos

(1980)J.S.C. 145). Όπως αναφέρθηκε και στην γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133: «Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου». Το κριτήριο, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, είναι και στις δύο περιπτώσεις αντικειμενικό. Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο αυτό της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Μόνο όταν όλη η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση να απαντηθεί (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω)). (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Νίκου Π. Κλεάνθους Π.Ε. 6619, ημερ. 21.6.1999, Azinas v. The Police

(1981)2 C.L.R. 9, Shaban Bin Houssein v. Chong Fukkan

(1969)3 All E.R. 1626). Αναπόφευκτα για να μπορεί το Δικαστήριο να τοποθετηθεί στην εισήγηση του κ. Καλλή θα πρέπει να αναφερθεί η μαρτυρία η οποία έχει δοθεί στην παρούσα υπόθεση. Από το σύνολο της μαρτυρίας που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι για την επίδικη χρονική περίοδο ο κατηγορούμενος και ο παραπονούμενος Δημήτρης Ιεροδιακόνου ήταν οι ιδιοκτήτες της εταιρείας ΙΕΚΑ Λτδ η οποία διαχειριζόταν την μουσική σκηνή «Πύλες» που βρίσκεται στην βιομηχανική περιοχή Λατσιών. Το παράπονο του παραπονούμενου ήταν ότι μετά από οικονομικό έλεγχο που διενήργησε στα έσοδα της μουσικής σκηνής διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος ο οποίος ήταν συνιδιοκτήτης και διευθυντής στην εν λόγω εταιρεία έκλεψε από την εταιρεία το χρηματικό ποσό των €86.997 από τις 11.12.10, ημέρα λειτουργίας της μουσικής σκηνής, μέχρι τις 17.9.

1. Ο Μ.Κ.1 Αστ. 3252 Βάκης Προδρόμου όπως έχει ήδη αναφερθεί είναι ο εξεταστής της υπόθεσης. Σύμφωνα με την μαρτυρία του στις 17.11.11 έλαβε γραπτό παράπονο από τον Δημήτρη Ιεροδιακόνου σχετικά με την παρούσα υπόθεση και διάφορα έγγραφα. Στις 20.11.11 συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης τον κατηγορούμενο και ακολούθως έλαβε από αυτόν ανακριτική κατάθεση. Στις 26.11.11 μετά από γραπτή συγκατάθεση του κατηγορούμενου ερεύνησε την κατοικία του στην παρουσία του χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε το επιλήψιμο και ακολούθως στις 28.11.11 έλαβε δεύτερη ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Κατά την κυρίως εξέταση του κατέθεσε διάφορα τεκμήρια και ήταν η θέση του ότι «Έχω διαπιστώσει και εγώ όσα μου έχει αναφέρει ο παραπονούμενος. Τα έγγραφα τα οποία παρέλαβα από τον παραπονούμενο και τα μελέτησα στο μεγαλύτερο βαθμό τα αντελήφθηκα όπως μου εξηγήθηκαν από τον παραπονούμενο ο οποίος μου τα παρέδωσε». Κατά την αντεξέταση του και στο σημείο αυτό πρέπει να σημειώσω ότι δόθηκαν αναβολές πριν την ολοκλήρωση της αντεξέτασης του για να υλοποιηθούν ενέργειες από τον Μ.Κ.1 που όπως διαπιστώθηκε δεν είχαν γίνει πριν την καταχώρηση της υπόθεσης, αρχικά ο Μ.Κ.1 είχε την θέση ότι στο ποσό που έπρεπε να κατατεθεί στους λογαριασμούς της εταιρείας ΙΕΚΑ Λτδ την επίδικη περίοδο, το οποίο δεν γνώριζε ποιο ήταν, έπρεπε να προστεθεί ποσό €86.997 το οποίο προκύπτει από ακυρώσεις που φαίνονταν στην ταμειακή μηχανή αδικαιολόγητα ύψους €29.876 και ένα άλλο ποσό €57.120 που αφορούν εισπράξεις για πώληση λουλουδιών που δεν καταχωρήθηκαν. Δεν γνώριζε ποιο ήταν το συνολικό ποσό που κατατέθηκε στους λογαριασμούς των εταιρειών και παραδέχτηκε ότι κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης δεν έλαβε υπόψη του κάποιες σημειώσεις για ποσά που του δόθηκαν από τον κατηγορούμενο και αφορούσαν τους δικούς του ισχυρισμούς για καταθέσεις ποσών που έγιναν. Σε δεύτερη ημερομηνία αντεξέτασης του ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι μετά από περαιτέρω έρευνες που έκανε στους λογαριασμούς της εταιρείας ΙΕΚΑ Λτδ αναφορικά με τις εισπράξεις της εταιρείας για το επίδικο χρονικό διάστημα, έπρεπε να κατατεθεί σύμφωνα με τις εισπράξεις ποσό €4543.607,10 ενώ συνολικά κατατέθηκε ποσό €483.969,19 άρα ολόκληρο το ποσό που είχε περαστεί από την ταμειακή μηχανή έχει κατατεθεί και μάλιστα κατατέθηκαν και περισσότερα ποσά. Είχε διαφοροποιήσει την θέση του ως προς το έλλειμμα από €86.997 που είναι το ποσό που αναγράφεται στο κατηγορητήριο σε €57.634,
2. Και πάλι μετά από αναβολή που δόθηκε, στην επόμενη δικάσιμο ο Μ.Κ.1 συμφώνησε ότι το έλλειμμα το οποίο αναφέρει είναι της τάξης των €57.637,09 και όταν του υποβλήθηκε από το συνήγορο υπεράσπισης συγκεκριμένα ότι ούτε αυτό το ποσό ελλείπει ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι «εγώ δεν έλεγξα όλους τους λογαριασμούς και όλα αυτά τα πράγματα έγινε καταγγελία από τον παραπονούμενο ότι ο ίδιος διενήργησε έλεγχο με τον λογιστή ελεγκτή του και διαπίστωσε το έλλειμμα το οποίο κατάγγειλε και εγώ στηρίχτηκα σε αυτή την θέση και δεν έκαμα εγώ έρευνα.» Ακολούθως όταν του υπεβλήθη από τον κ. Καλλή ότι υπήρχε λογαριασμός στην Τράπεζα Κύπρου πρώην Marfin, λογαριασμός στη ΣΠΕ Λατσιών, λογαριασμός joint account στην Marfin Λαϊκή με τα οποία συμφώνησε και ότι το συνολικό ποσό που κατατέθηκε και στους τρεις λογαριασμούς ήταν €534,824,78 συμφώνησε και σε ερώτηση κατά πόσον εξακολουθεί μετά από αυτή του την θέση να ισχυρίζεται ότι υπάρχει το έλλειμμα των €57.639,09, ο Μ.Κ.1 απάντησε «όχι με αυτά τα νέα δεδομένα φαίνεται ότι το έλλειμμα είναι πολύ μικρότερο της τάξης €6.800 περίπου». Του υπεβλήθη μετά ότι ούτε αυτό το ποσό ελλείπει διότι υπάρχουν καταθέσεις με visa οι οποίες συμποσούνται στο ποσό των €6.800 για να απαντήσει ο μάρτυρας ότι δεν γνωρίζει αυτά που του αναφέρει. Σε σχέση με το θέμα των λουλουδιών γενικά και το βιβλίο στο οποίο καταχωρούνταν οι πωλήσεις των λουλουδιών, Τεκμήρια 5 και 6, ρωτήθηκε ο εξεταστής κατά πόσο υπήρχαν υπογραφές ή καταχωρήσεις του παραπονούμενου για να απαντήσει ότι δεν γνωρίζει ποιου είναι οι υπογραφές ούτε έγιναν γραφολογικές εξετάσεις αλλά ούτε και ρώτησε τον παραπονούμενο αν οι υπογραφές που φαίνεται να αποδίδονται σε αυτόν αφού αναγράφεται το όνομα «Δημήτρης» είναι δικές του. Του υπεβλήθη τελικά από τον κ. Καλλή ότι κανένα ποσό δεν λείπει ούτε και έχει κλαπεί, κανένα ποσό, ότι όλα τα ποσά κατατέθηκαν στους λογαριασμούς της εταιρείας και του ζήτησε να σχολιάσει την θέση αυτή για να απαντήσει ότι «ο ίδιος αρχικά δεν προέβηκε σε έρευνα και έλεγχο των όσων ο παραπονούμενος κατάγγειλε, θεώρησε ότι όσα του ανέφερε ο παραπονούμενος που τα είχε ελέγξει με τον λογιστή του ήταν ορθά. Ακολούθως κατά το στάδιο της αντεξέτασης του που προέκυψε ανάγκη για περαιτέρω έρευνες διαπίστωσε ότι το έλλειμμα μειώθηκε κατά πολύ και δεν γνωρίζει αν έχει εξοφληθεί». Του υπεβλήθη επίσης ότι από το γεγονός και μόνο ότι ο παραπονούμενος πλήρωσε στις 27.3.2012 στον κατηγορούμενο €50.000 και €5.000 έξοδα για την αγορά των μετοχών του στην εταιρεία ΙΕΚΑ Λτδ μετά από συμφωνία και ότι έχει αποσυρθεί και αγωγή που εκκρεμούσε από τον πωλητή Χαράλαμπο Κακουλλή εναντίον του αγοραστή Δημήτρη Ιεροδιακόνου και της εταιρείας ΙΕΚΑ Λτδ και απαλλάγηκε ο πωλητής δηλαδή ο Χαράλαμπος Κακουλλής από τις προσωπικές εγγυήσεις που είχε δώσει στην Marfin και την ΣΠΕ Λατσιών, όλες οι διαφορές των μερών έχουν τακτοποιηθεί και δεν υπάρχει τίποτε που να εκκρεμεί ούτε και στοιχειοθετείται η κατηγορία που του αποδίδεται στον κατηγορούμενο απάντησε ότι δεν γνώριζε τίποτε για την συμφωνία προτού ακούσει για την ύπαρξη της στο Δικαστήριο, ούτε και ποτέ ο παραπονούμενος του ανέφερε το περιεχόμενο της. Ο Μ.Κ.2 Δημήτρης Ιεροδιακόνου πρώτα απ' όλα υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του στην Αστυνομία ημερ. 17.11.
3. Σύμφωνα με αυτή ο κατηγορούμενος έκλεψε από την επιχείρηση και τον ίδιο το συνολικό ποσό των €86.997 το οποίο αφορά ακυρώσεις λογαριασμών τραπεζιών ύψους €29.877, πωλήσεις λουλουδιών για την περίοδο 11.12.10-6.3.11 συνολικού ύψους €17.175 οι οποίες εισπράχθηκαν από τον κατηγορούμενο σε μετρητά και ουδέποτε κατατέθηκαν στους λογαριασμούς της εταιρείας και ένα άλλο ποσό €39.945 που και πάλι αφορά εισπράξεις λουλουδιών για την περίοδο 11.3.11-17.9.11 το οποίο και πάλι εισπράχθηκε σε μετρητά από τον κατηγορούμενο χωρίς ποτέ να κατατεθεί στους λογαριασμούς της εταιρείας. Στην κατάθεση του επίσης αναφέρει ότι ο ίδιος είχε επισημάνει στον κατηγορούμενο την διαπίστωση για τις ακυρώσεις συνολικού ποσού €29.887 και του ζήτησε εξηγήσεις και του έδωσε χρόνο 15 ημερών για να τις δικαιολογήσει ή να επιστρέψει τα λεφτά χωρίς ο κατηγορούμενος να πράξει κάτι σχετικό. Αντίθετα όταν συναντήθηκαν για τελευταία φορά για να λύσουν το θέμα και τελικά δεν έδωσε καμία εξήγηση ο κατηγορούμενος δεν ξαναπήγε στο μαγαζί. Αναγνώρισε επίσης τα διάφορα τεκμήρια που παρέδωσε ο ίδιος στον εξεταστή της υπόθεσης και τα οποία κατά την εισήγηση του δεικνύουν το ποσό των χρημάτων που έχει κλέψει ο κατηγορούμενος. Σε ότι αφορά τις ακυρώσεις ήταν η θέση του στη διαζώσης μαρτυρία του στο Δικαστήριο ότι για κάθε μέρα της επίδικης περιόδου υπάρχουν ακυρώσεις ποσών και αυτό το διαπίστωσε μετά που μίλησε με τον διευθυντή της εταιρείας Vision Dynamics Ltd από τον οποίο αγοράστηκε η ταμειακή μηχανή του υποστατικού. Ήταν η θέση του ότι οι καταστάσεις ακυρώσεων για την επίδικη περίοδο αναφέρουν ποιος χρήστης χρησιμοποιούσε την μηχανή την ώρα που γινόταν η ακύρωση, την ώρα και τον αριθμό τιμολογίου, αριθμό τραπεζιού, προϊόν, ποσότητα και τελική τιμή. Θέση του είναι ότι από τη στιγμή που υπήρχε αριθμός τιμολογίου σημαίνει ότι η πράξη ακυρώθηκε επίτηδες και δεν ήταν από λάθος, αν ήταν λόγω λάθους σίγουρα δεν θα υπήρχε αριθμός τιμολογίου. Θέση του ήταν επίσης ότι το Τεκμήριο 5 είναι ένα βιβλίο προσωπικό του κατηγορούμενου, δεν ήταν επίσημο βιβλίο της εταιρείας το οποίο είχε ξεχάσει ο κατηγορούμενος και στο οποίο υπήρχε καταχώριση ότι το ολικό των εισπράξεων ήταν €10.862 που είναι το ποσό που θα του έλεγε του ίδιου, στο «Ζ» της μηχανής αναγραφόταν €63.59 και μετρητά €96,10 άρα ενώ η είσπραξη ήταν πέραν των €15.000 ο κατηγορούμενος θα ανέφερνε μόνο της €10.862 και θα απέκρυπτε το υπόλοιπο. Θέση του επίσης ήταν ότι και για τις πωλήσεις λουλουδιών τα πράγματα ήταν ανεξέλεγκτα. Τα λεφτά των λουλουδιών δίνονταν σε μετρητά στον υπεύθυνο που ήταν κάποιος Μιχαλόπουλος ο οποίος τα έδιδε στον κατηγορούμενο. Είπε ότι στο βιβλίο των λουλουδιών μπορεί να φαίνονται και δικές του υπογραφές, ουδέποτε όμως ο ίδιος έλαβε οποιοδήποτε ποσό σε μετρητά απλά τοποθετούσε την υπογραφή του όταν οι υπάλληλοι του έλεγαν τα ποσά τα οποία έδιδαν σε μετρητά στον κατηγορούμενο. Τα μετρητά για τα λουλούδια έπρεπε να περαστούν στην ταμειακή μηχανή αλλά ουδέποτε έγινε αυτό και είπε ότι ο ίδιος προσωπικά έλεγξε αναλυτικά τα «Ζ» της ταμειακής μηχανής και δεν συμφωνούν. Ήταν η θέση του ότι το έλλειμμα που ισχυρίζεται υπάρχει και ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι έδωσε στον εξεταστή της υπόθεσης όλα τα απαραίτητα στοιχεία για την υπόθεση συμπεριλαμβανομένου και του ονόματος του προμηθευτή λουλουδιών και γνώριζε ότι ο εξεταστής έκαμε όλους τους έλεγχους και υπολογισμούς και κατέληξε κι αυτός στα ποσά του ελλείμματος. Αντεξεταζόμενος παραδέχτηκε ότι δεν ανέφερε στην Αστυνομία ότι ο κατηγορούμενος μέσω του κ. Καλλή καταχώρησε αγωγή εναντίον του στα πλαίσια της οποίας είχε εκδοθεί και ένα διάταγμα, το Τεκμήριο 21 το οποίο επίσης δεν το ανέφερε στην Αστυνομία. Ρωτήθηκε σε σχέση με τους λογαριασμούς της εταιρείας ΙΕΚΑ Λτδ αρχικά απάντησε ότι οι λογαριασμοί της εταιρείας ήταν δύο αλλά συμφώνησε μετά από την υποβολή του κ. Καλλή ότι ήταν τρεις και ένα κοινός λογαριασμός αναφέροντας ότι τους διαχειριζόταν ο κατηγορούμενος που ήταν πρώτος του ξάδερφος και του είχε τυφλή εμπιστοσύνη. Ερωτήθηκε πόσος έπρεπε να ήταν ο «τζίρος» του μαγαζιού την επίδικη περίοδο για να απαντήσει ότι πρέπει να προστεθεί στο «τζίρο» του οποίου δεν γνώριζε το ύψος το ποσό του ελλείμματος δηλαδή €86.
4. Δεν ήταν σε θέση να αναφέρει το ποσό που έπρεπε να εισπραχθεί από την εταιρεία την εν λόγω περίοδο, ούτε το συνολικό ποσό «Ζ» της μηχανής και δέχτηκε ότι δεν είναι σε θέση να αναφέρει το συνολικό ποσό που έπρεπε να εισπραχθεί από την εταιρεία την εν λόγω περίοδο και πόσο ποσό κατατέθηκε. Ακολούθως ανέφερε ότι το ποσό αυτό έπρεπε να ήταν €448.279 πλέον του ποσού €86.997 που κατά τους ισχυρισμούς του είναι το έλλειμμα άρα συνολικά €535.276 και συμφώνησε με τον κ. Καλλή ότι αυτό είναι το συνολικό ποσό που έπρεπε να υπάρχει κατατεθειμένο στους λογαριασμούς της εταιρείας. Ρωτήθηκε αν έλεγξε τους λογαριασμούς όλων των τραπεζών και διαπίστωσε ότι αυτό το ποσό δεν έχει κατατεθεί, για να απαντήσει θετικά. Του υπεβλήθηκε ότι για την επίδικη περίοδο κατατέθηκε στο λογαριασμό της εταιρείας στην Marfin με αριθμό 05511022403 ποσό €50.879,50 για την περίοδο 10.12.10-31.12.10, ακολούθως κατατέθηκαν €413.234,91 για την περίοδο 3.1.11-20.9.11 και άλλες €57.055,92 στο λογαριασμό της ΣΠΕ Λατσιών και €9.080 στον κοινό λογαριασμό για να απαντήσει ότι θα πρέπει ο λογιστής της εταιρείας να μαρτυρήσει για αυτά τα πράγματα. Ανέφερε επίσης ότι όλα τα χρήματα που έβαλε ο κατηγορούμενος στην εταιρεία τα πήρε πίσω και με το παραπάνω. Σε σχέση με την συμφωνία για πώληση μετοχών και τις €50.000 που πλήρωσε στον κατηγορούμενο πλέον €5.000 έξοδα και τις διαβεβαιώσεις του λογιστή ότι είχαν ελεχθεί τα πάντα και ήταν ορθά θέση του ήταν ότι τα λογιστικά βιβλία ήταν ορθά αφού τα ποσά που έχουν κλαπεί ουδέποτε δόθηκαν στο λογιστή, ότι πλήρωσε €55.000 για να αγοράσει την εταιρεία ανεξάρτητα με τους ισχυρισμούς του για τα κλοπιμαία και ότι όταν ανάφερε ότι είχε ελέγξει τους λογαριασμούς και δεν είχε κανένα παράπονο και τα βρήκε της αρεσκείας του δεν συμπεριελάμβανε προφανώς τα ποσά που είχαν κλαπεί. Ο Μ.Κ.3 Χρίστος Χρυσοστόμου είναι εγκεκριμένος ελεγκτής και διορίστηκε από τον Δημήτρη Ιεροδιακόνου να ετοιμάσει τις οικονομικές καταστάσεις για την εταιρεία ΙΕΚΑ Λτδ την περίοδο 5.10.10 με 30.9.11 βασιζόμενος σε αποδείξεις τιμολόγια και έγγραφα που του είχαν δοθεί. Ετοίμασε τις σχετικές καταστάσεις για την εν λόγω περίοδο σύμφωνα με τις οποίες η εταιρεία παρουσίαζε ζημιά ύψους €167.
5. Σύμφωνα με τα στοιχεία του για την εν λόγω περίοδο ο κατηγορούμενος έβαλε στην εταιρεία το ποσό των €189.199,53 είχε αναλήψεις της τάξης των €123.064,72 επομένως «είχε να παίρνει» ποσό €66.134.
6. Ο Δημήτρης Ιεροδιακόνου αντίστοιχα είχε βάλει στην εταιρεία το ποσό των €60.000, προέβηκε σε αναλήψεις €25.874,92 και «είχε να παίρνει» €34.215,
7. Η εταιρεία είχε αγοράσει γαρύφαλλα συνολικής αξίας €25.278,25 και πώλησε γαρύφαλλα αξίας €42.605,
8. Υποδείχτηκαν στο μάρτυρα όλα τα τεκμήρια που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο, πλείστα εκ των οποίων είπε ότι τα έβλεπε για πρώτη φορά εκτός από την κατάσταση λογαριασμού της εταιρείας με αριθμό 055-11-022403 της Marfin την οποία έχει δει σε πιο ολοκληρωμένη μορφή όπως επίσης και το Τεκμήριο 13 που είναι κατάσταση λογαριασμού της JCC για την εν λόγω περίοδο όπως και την κατάσταση της Marfin για τον λογαριασμό 055-11-022217, στοιχεία τα οποία χρησιμοποίησε για να γίνουν οι λογαριασμοί της εταιρείας. Αναγνώρισε και υιοθέτησε το Τεκμήριο 15, τη σχετική βεβαίωση την οποία εξέδωσε ο ίδιος η οποία φέρει ημερομηνία 4.11.11 με την οποία επιβεβαίωσε την ορθότητα τήρησης των λογιστικών βιβλίων της εταιρείας ΙΕΚΑ Λτδ μέσα από τα αποδεικτικά στοιχεία που έχουν παρουσιάσει οι διευθυντές της. Σε ότι αφορά το Τεκμήριο 17 που είναι φωτοτυπίες επιταγών είπε ότι δεν τα έχει δει έχει όμως δει τα στελέχη των cheque books και σε ότι αφορά το Τεκμήριο 20, δηλαδή την συμφωνία πώλησης μετοχών ημερ. 27.3.12 ανέφερε ότι την έχει δει γι' αυτό και έκαμε σχετικές τροποποιήσεις στα λογιστικά βιβλία της εταιρείας. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ανέλαβε ως λογιστής της ΙΕΚΑ Λτδ σίγουρα μετά τις 30.9.11, διευκρίνισε ότι όταν στην βεβαίωση του Τεκμήριο 15 αναφέρει διευθυντές στον πληθυντικό εννοεί μόνο τον Δημήτρη Ιεροδιακόνου ο οποίος είναι και αυτός που τον διόρισε. Επανέλαβε την θέση του ότι η εταιρεία για το διάστημα 5.10.10 και 30.9.11 είχε ζημιές της τάξης των €167.535, δεν είχε μαζί του σχετικά αποδειχτικά στοιχεία και δέχτηκε ότι πριν να αναλάβει ο ίδιος η εταιρεία είχε άλλο λογιστή, ο ίδιος δεν μίλησε μαζί του αλλά πιθανότατα να μίλησε μαζί του ο αδερφός του. Όπως έχει ήδη αναφερθεί πέραν των τριών μαρτύρων που έδωσαν διαζώσης μαρτυρία κατατέθηκαν εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους όλες οι καταθέσεις των υπολοίπων μαρτύρων που αναγράφονται στο κατηγορητήριο. Οι περισσότερες από αυτές είναι από υπαλλήλους της μουσικής σκηνής «Πύλες» οι οποίοι αναφέρουν τα καθήκοντα τους και τον τρόπο που τα διεκπεραίωναν και δεν αφορούν τις πτυχές της παρούσας υπόθεσης. Οι μόνες τέσσερεις καταθέσεις στις οποίες υπάρχει κάποια αναφορά για τα θέματα που αφορά η παρούσα υπόθεση είναι οι καταθέσεις Τεκμήρια 27 και 28 των Κώστα Λοΐζου και Σταύρου Αρχιμανδρίτη αντίστοιχα οι οποίοι εργάζονται στην εταιρεία Visual Dynamics Ltd που είναι η εταιρεία που εγκατέστησε τις ταμειακές μηχανές και τα προγράμματα λειτουργίας τους. Από αυτές τις δύο καταθέσεις προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος φέρεται να τηλεφώνησε στον Αρχιμανδρίτη και τον ρώτησε αν φυλάγονται στο πρόγραμμα της ταμειακής μηχανής οι ακυρώσεις ή διαγραφές που τυχόν γίνονται και ο Αρχιμανδρίτης αφού διασταύρωσε την απάντηση με τον Κώστα Λοΐζου απάντησε ότι οι ακυρώσεις μετά το κλείσιμο του ταμείου «Ζ» δεν φαίνονται αλλά πριν το «Ζ» φαίνονται. Κανένας εκ των δύο αυτών προσώπων όμως δεν γνωρίζει τον λόγο που ο κατηγορούμενος ρώτησε αυτό το πράγμα ούτε και τον ρώτησαν γιατί ενδιαφερόταν να το μάθει. Από την κατάθεση του Παύλου Κόκκινου ο οποίος χειριζόταν το ταμείο στη μουσική σκηνή «Πύλες» προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν συνεχώς δίπλα του κατά την διαχείριση του ταμείου και υπήρχαν φορές που ο κατηγορούμενος στην παρουσία του έκανε ακυρώσεις λογαριασμών σε τραπέζια πελατών διευκρινίζοντας ότι εκδιδόταν λογαριασμός και πήγαινε στον πελάτη για πληρωμή, ερχόταν πίσω μαζί με τα χρήματα και αντί ο κατηγορούμενος να προβεί σε εξόφληση του τραπεζιού και να βάλει τα χρήματα στο ταμείο έκανε ακύρωση του τραπεζιού και έπαιρνε τα χρήματα ο ίδιος, δεν γνωρίζει όμως γιατί το έκανε ούτε αν στο τέλος της νύχτας τα χρήματα τα έβαζε πίσω στο ταμείο, ούτε και τον ρώτησε ποτέ. Από την κατάθεση του Μάριου Γεωργίου, Τεκμήριο 33 προκύπτει ότι ο ίδιος ήταν παρών όταν έγινε συνάντηση στο μαγαζί μεταξύ του κατηγορούμενου και του παραπονούμενου σε σχέση με το οικονομικό έλλειμμα που εντόπισε, κατά τους ισχυρισμούς του, ο παραπονούμενος. Ο παραπονούμενος ρώτησε τον κατηγορούμενο που πήγαν τα λεφτά που έλειπαν και «ο Πάμπος δεν ήξερε τι να απαντήσει μετά ο Πάμπος άρχισε να κινείται ανήσυχος στο μαγαζί και έλεγε πως μπορεί να έγινε κάποιο λάθος. Ο Δημήτρης του είπε πως σε 15 μέρες θα έπρεπε να του εξηγήσει που πήγαν τα λεφτά που έλειπαν και να του παρουσιάσει αποδείξεις. Μετά που πέρασαν αρκετές μέρες διαπίστωσα ότι δεν διευθετήθηκε το όλο θέμα και το οικονομικό έλλειμμα που προέκυψε και μετά από διαφωνία των δύο έφυγε ο Πάμπος από το μαγαζί.» Από όλες τις καταθέσεις που έχουν κατατεθεί εκ συμφώνου προκύπτει ότι κατηγορούμενος και παραπονούμενος ήταν διευθυντές και μέτοχοι στη μουσική σκηνή «Πύλες», τα καθήκοντα του παραπονούμενου ήταν να προβαίνει σε κρατήσεις και να λαμβάνει μέρος στο ψυχαγωγικό πρόγραμμα σαν τραγουδιστής ενώ ο κατηγορούμενος ασχολείτο με την οικονομική πτυχή της επιχείρησης, επέβλεπε το ταμείο, εισέπραττε τις εισπράξεις στο τέλος κάθε βραδιάς και είχε κωδικό πρόσβασης στις ταμειακές μηχανές και σε όλο το πρόγραμμα που ήταν εγκατεστημένο σε αυτές. Είναι γνωστό ότι αξιολόγηση της μαρτυρίας στο παρόν στάδιο δεν γίνεται από το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο έχει καθήκον να διαπιστώσει εάν έχουν αποδειχτεί τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στη βάση μιας «πειστικής» σε αντίθεση με αντιφατική μαρτυρία. Το πρώτο αδίκημα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος έχει σαν βάση το άρθρο 255 του Ποινικού Κώδικα που ορίζει γενικά «την κλοπή» και το άρθρο 269 του ίδιου νομοθετήματος. Τα άρθρα αυτά προνοούν τα ακόλουθα: 255.-

(1)Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει ο,τιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό: Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη.

(2)(α) Ο όρος "αποκτά κατοχή" περιλαμβάνει και το να αποκτά κατοχή- (

1. i)με τέχνασμα (
2. ii)με εκφοβισμό (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο (iν) με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα (β) ο όρος "αποκομίζει" περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς, (γ) ο όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής.

(3)Δύναται να είναι αντικείμενο κλοπής κάθε πράγμα που έχει αξία και που ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, προκειμένου όμως για πράγμα προσκολλημένο σε ακίνητο μετά το διαχωρισμό του από τέτοιο ακίνητο. Κλοπή από διευθυντές ή αξιωματούχους εταιρειών

1. Αν ο υπαίτιος κλοπής είναι διευθυντής ή αξιωματούχος οργανισμού ή εταιρείας, αυτό που κλάπηκε είναι περιουσία του οργανισμού ή της εταιρείας, αυτός υπόκειται σε φυλάκιση δεκατεσσάρων χρόνων. Το δεύτερο αδίκημα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος για να στοιχειοθετηθεί και να εξεταστεί πρέπει προηγουμένως να στοιχειοθετηθεί το πρώτο αδίκημα στο κατηγορητήριο δηλαδή αυτό της κλοπής από διευθυντή. Εάν το αδίκημα της 1ης κατηγορίας δεν αποδειχτεί, τότε αυτόματα δεν αποδεικνύεται ούτε η δεύτερη κατηγορία. Από την μαρτυρία του εξεταστή της υπόθεσης, Μ.Κ.1, σημειώνω τα πιο κάτω βασικά κατά την άποψη μου ζητήματα: - Την παραδοχή η οποία επαναλήφθηκε αρκετές φορές ότι ο ίδιος δεν προέβηκε προτού συμπληρώσει τον φάκελο της διερεύνησης της υπόθεσης και ουσιαστικά πριν τελειώσει και την κυρίως μαρτυρία του στο Δικαστήριο σε κανένα έλεγχο στους τραπεζικούς λογαριασμούς που διατηρούσε η εταιρεία ΙΕΚΑ Λτδ και στον κοινό λογαριασμό κατηγορουμένου και παραπονούμενου για να διαπιστώσει το συνολικό ποσό των χρημάτων που κατατέθηκαν στους λογαριασμούς για την επίδικη περίοδο. - Την αναφορά του πλειστάκις ότι στηρίχτηκε για να σχηματίσει τον φάκελο του στα όσα του ανέφερε ο παραπονούμενος και στα έγγραφα που του παρέδωσε ο παραπονούμενος όπως του τα εξήγησε ο παραπονούμενος. - Δεν γνώριζε το συνολικό ποσό που έπρεπε να είχε κατατεθεί ή τον «τζίρο» που έκανε το μαγαζί για την επίδικη περίοδο. Η απάντηση του σε αυτές τις ερωτήσεις ήταν ότι ελλείπει ποσό χρημάτων το οποίο δεν έχει κατατεθεί, στο οποίο πρέπει να προστεθεί το ποσό του ελλείμματος. - Διαφοροποίησε την θέση του σχετικά με το ποσό χρημάτων που ελλείπει τρεις φορές. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο το οποίο και υιοθέτησε κατά την κυρίως εξέταση του το ποσό ήταν €86.997, ακολούθως κατά την αντεξέταση του και μετά που εν τω μεταξύ έκαμε κάποιες περαιτέρω ενέργειες με τις τράπεζες, το μείωσε στο ποσό των €57.634,91 και ακολούθως μετά από περαιτέρω εξετάσεις και έρευνα στο πολύ μικρότερο ποσό των €6.800 περίπου και όταν του υπεβλήθη ότι και αυτό το ποσό έχει καταβληθεί και του εξηγήθηκε ο τρόπος απάντησε ότι θα πρέπει να ερωτηθεί ο λογιστής της εταιρείας. - Για το αρχικό ποσό του ελλείμματος των €86.997, ο Μ.Κ.1 επιδερμικά ανέφερε ότι προκύπτει από αδικαιολόγητες ακυρώσεις ύψους €29.876 και από εισπράξεις για πώληση λουλουδιών που δεν έχουν περαστεί ύψους €57.120 και σε αυτές τις πράξεις είπε ότι προέβηκε ο παραπονούμενος και όχι ο ίδιος και ο ίδιος τις ανέφερε. - Δεν γνώριζε το συνολικό ποσό που είχε κατατεθεί σε όλους τους λογαριασμούς της εταιρείας ΙΕΚΑ Λτδ ούτε το συνολικό ποσό των εισπράξεων που έπρεπε να κατατεθεί στους λογαριασμούς και παρέπεμπε σε όλα τα σχετικά σημεία στον παραπονούμενο και τον λογιστή του. - Δεν γνώριζε για την συμφωνία που είχε υπογραφεί μεταξύ παραπονουμένου και κατηγορουμένου σε μεταγενέστερο στάδιο από την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης και συγκεκριμένα στις 27.3.12 σύμφωνα με την οποία ο κατηγορούμενος έλαβε από τον παραπονούμενο το ποσό των €50.000 πλέον €5.000 έξοδα και απαλλάγηκε από τις προσωπικές εγγυήσεις που είχε δώσει σε τράπεζες σε σχέση με την επιχείρηση και στην οποία συμφωνία ο παραπονούμενος έχει δηλώσει ότι αφενός έχει ελέγξει τα λογιστικά βιβλία της εταιρείας και συμφωνεί πλήρως με αυτά και αφετέρου ότι δεν έχει καμία άλλη απαίτηση έναντι του κατηγορουμένου. Σε ότι αφορά τον Μ.Κ.2 που είναι και ο βασικότερος μάρτυρας της Κατηγορούσας Αρχής σημειώνω τα πιο κάτω: - Ισχυρίστηκε αρχικά στην γραπτή του κατάθεση ότι το βιβλίο με τα λουλούδια χειριζόταν εξ ολοκλήρου ο κατηγορούμενος, στη διαζώσης του μαρτυρία όμως διευκρίνισε ότι ο ίδιος μπορεί να έχει προβεί σε κάποιες υπογραφές αλλά ήταν η θέση του ότι δεν έλαβε ποτέ τα ποσά που υπόγραψε ότι έλαβε, τα ποσά τα λάμβανε πάντοτε ο κατηγορούμενος. - Είπε ότι οι καταστάσεις του «Ζ» με το βιβλίο των λουλουδιών δεν συμφωνούσαν αλλά δεν μπορούσε να αναφέρει οτιδήποτε περισσότερο στο Δικαστήριο ούτε καν το συνολικό ποσό πώλησης των λουλουδιών πέραν της αρχικής του θέση για το ποσό για το οποίο υπάρχει διαφορά. - Ισχυρίστηκε ακολούθως ότι ο κατηγορούμενος εξέδωσε μια επιταγή €73.000 στο όνομα του χωρίς να γνωρίζει το γιατί για να δεχτεί στην αντεξέταση του ότι αυτά τα χρήματα δεν αποτελούν χρήματα για τα οποία υπάρχει έλλειμμα ούτε ισχυρίζεται ότι έκλεψε τις €73.
2. - Σε αντίθεση με τον Μ.Κ.1 που ανέφερε ότι ο ίδιος δεν έκαμε καμία πράξη επιβεβαίωσης του ισχυριζόμενου ποσού του ελλείμματος ή τον καταθέσεων στις τράπεζες ο Μ.Κ.2 είπε ότι εξεταστής της υπόθεσης προέβηκε σε εξέταση και κατέληξε σε αποτέλεσμα ότι τα χρήματα από τις πωλήσεις λουλουδιών δεν κατέληξαν στους λογαριασμούς της εταιρείας. - Δεν ανέφερε στην Αστυνομία όταν προέβηκε να κάνει την καταγγελία του ούτε και σε κανένα σημείο μεταγενέστερα για τις διαφορές που προέκυψαν μεταξύ του και του κατηγορούμενου συνεπεία των οποίων και κινήθηκαν δικαστικές διαδικασίες όπως και για την συμφωνία τις 27.3.
3. - Δεν γνώριζε καν πόσους λογαριασμούς είχε η εταιρεία, η απάντηση του σε σχετική ερώτηση αρχικά ήταν ότι οι λογαριασμοί ήταν δύο για να συμφωνήσει μετά ότι ήταν τρεις και ένας κοινός λογαριασμός και για να δικαιολογήσει την απάντηση του είπε ότι είχε τυφλή εμπιστοσύνη στον κατηγορούμενο που ήταν πρώτος του ξάδερφος και είχε αναλάβει το οικονομικό κομμάτι τις επιχείρησης. - Αν και ο εξεταστής της υπόθεσης είχε διαφοροποιήσει την θέση του σε σχέση με το ποσό που κατ' ισχυρισμό ελλείπει, ο Μ.Κ.2 παρέμεινε στο ποσό των €86.997 και όταν του υπεβλήθη ότι ολόκληρο το ποσό που έπρεπε να κατατεθεί στις τράπεζες για την εν λόγω περίοδο έχει κατατεθεί και του υπεβλήθηκε ο τρόπος, οι ημερομηνίες και τα ποσά είπε ότι δεν μπορεί να απαντήσει και παρέπεμψε στον λογιστή του. - Όταν ρωτήθηκε σε σχέση με την συμφωνία ημερ. 27.3.12 στην οποία αναφέρει και υπογράφει ότι έχει ελέγξει τις οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας και συμφωνεί πλήρως με αυτές ήταν η θέση του ότι προφανώς στις οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας που του παρουσιάστηκαν δεν είχαν συμπεριληφθεί τα «κλεψιμιά» γι' αυτό και συμφώνησε με αυτές και ανέφερε επίσης ότι με την συμφωνία 27.3.12 δεν σημαίνει ότι αποποιήθηκε του δικαιώματος του να καταγγείλει τον κατηγορούμενο για την κλοπή των χρημάτων που έχει κάνει. Ο Μ.Κ.3 δεν προσέφερε τίποτε ουσιαστικό στο Δικαστήριο, δεν ήταν σε θέση να αναφέρει το συνολικό ποσό που κατατέθηκε στους λογαριασμούς της εταιρεία την επίδικη περίοδο, ούτε και για το ποσό που ελλείπει. Σε αντίθεση με τον παραπονούμενο που ισχυρίστηκε ότι ο κατηγορούμενος έχει πάρει και με το παραπάνω όλο το ποσό που είχε βάλει στην εταιρεία, ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος για την αντίστοιχη χρονική περίοδο είχε να παίρνει €63.134,
4. Δεν είχε δει κανένα από τα τεκμήρια με βάση τα οποία ο παραπονούμενος ισχυρίστηκε ότι παρουσιάζεται έλλειμμα, ούτε ήταν σε θέση να πει οτιδήποτε για το έλλειμμα. Σε ότι αφορά την εισήγηση του κ. Καλλή ότι δεν έχει αποδειχτεί ότι ο κατηγορούμενος ήταν διευθυντής της εταιρείας για το επίδικο χρονικό διάστημα εφόσον το πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών που κατατέθηκε δεν καλύπτει την επίδικη περίοδο, αναφέρω ότι το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος ήταν διευθυντής της εταιρείας ΙΕΚΑ Λτδ ουδέποτε αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, δεν τέθηκε σε κανένα μάρτυρα κατηγορίας ερώτηση ή θέση προωθώντας αυτό τον ισχυρισμό και ότι από όλες τις καταθέσεις που έχουν κατατεθεί εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχόμενου τους προκύπτει ότι κατηγορούμενος και παραπονούμενος ήταν συνιδιοκτήτες της εταιρείας, διευθυντές και οι δύο καθόλα τα επίδικα χρονικά διαστήματα με διαφορετικά καθήκοντα στον τρόπο λειτουργίας και διαχείρισης της μουσικής σκηνής «Πύλες». Σε ότι αφορά όμως το κύριο συστατικό του αδικήματος της κλοπής, δηλαδή ότι ο κατηγορούμενος χωρίς την συγκατάθεση του ιδιοκτήτη (εδώ προφανώς του παραπονούμενου συνιδιοκτήτη), απέκτησε κατοχή περιουσίας με δόλιο τρόπο την οποία ιδιοποιήθηκε και κατά τον χρόνο της απόκτησης είχε την πρόθεση να την σφετεριστεί, έχω την θέση ότι δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου καμία απόδειξη ή μαρτυρία στην οποία το Δικαστήριο να στηριχτεί και να καταλήξει σε τέτοιο εύρημα. Το ποσό που κατ' ισχυρισμό ο κατηγορούμενος έκλεψε έχει αλλάξει από τον εξεταστή της υπόθεσης τρεις φορές και στο τέλος είχε γίνει και η παραδοχή ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο έχει εξοφληθεί, δεν φάνηκε να έχει γίνει ο έλεγχος για να διαπιστωθεί όντως κλοπή οποιουδήποτε ποσού αφού θέση του παραπονούμενου που είναι και ο ουσιαστικότερος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή ήταν ότι σε όποιο και να ήταν το ποσό του «τζίρου» της εταιρείας, έπρεπε να προστεθεί το ποσό €86.997 (υπενθυμίζω ότι έχει διαφοροποιηθεί το ποσό αυτό από τον εξεταστή της υπόθεσης), χωρίς όμως να μπορεί να απαντήσει και να αντικρούσει την θέση ότι το ποσό αυτό έχει κατατεθεί. Αντίθετα όταν του υπεβλήθη ότι το ποσό αυτό έχει κατατεθεί σε συγκεκριμένες ημερομηνίες και έγινε παραπομπή σε συγκεκριμένους λογαριασμούς και ποσά που κατατέθηκαν δεν μπορούσε να απαντήσει, παρέπεμψε στο λογιστή του ο οποίος τίποτε δεν ανέφερε σε σχέση με το θέμα αυτό αφού ούτε καν είδε ποτέ τα Τεκμήρια που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο που είναι αυτά που κατά τη θέση του παραπονούμενου στοιχειοθετούν το έλλειμμα των €86.
5. Άρα στην παρούσα περίπτωση το Δικαστήριο έχει ενώπιον του την μαρτυρία του Μ.Κ.1 ότι δεν έχει ο ίδιος ελέγξει τους λογαριασμούς της εταιρείας για να διαπιστώσει αν τα χρήματα που ισχυρίζεται ο παραπονούμενου ότι έχουν κλαπεί έχουν κατατεθεί και τελικά αφού έκαμε περαιτέρω έρευνες στους λογαριασμούς της εταιρείας συμφώνησε ότι έχουν κατατεθεί τα ποσά που παρουσιάζονταν ως έλλειμμα εκτός ίσως από ένα μικρό ποσό της τάξης των €6.800 χωρίς όμως να είναι βέβαιος ότι ούτε και αυτό το ποσό δεν έχει κατατεθεί. Από την άλλη υπάρχει μαρτυρία του παραπονούμενου σύμφωνα με την οποία ισχυρίζεται ότι υπάρχει ένα έλλειμμα της τάξης των €86.997 το οποίο όμως να μην μπορεί να αντικρούσει κατά πόσο έχει κατατεθεί στους λογαριασμούς της εταιρείας και να παραπέμπει στο λογιστή του και τον λογιστή, ο οποίος όχι μόνο δεν επιβεβαιώνει την αξίωση του παραπονούμενου αλλά αντίθετα περαιτέρω να αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος «έχει να παίρνει» από την εταιρεία το ποσό των €66.134,81 για την περίοδο 5.10.10-30.9.11, την επίδικη δηλαδή περίοδο. Από τα πιο πάνω είναι προφανές κατά την θέση μου ότι δεν έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου και αν το Δικαστήριο τον καλούσε σε απολογία στο στάδιο αυτό, αυτό θα ήταν για να συμπληρώσει τα κενά της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής κάτι το οποίο σύμφωνα με την νομολογία είναι ανεπίτρεπτο. Είναι συναφώς η θέση μου ότι και οι δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος δεν έχουν αποδειχτεί ως απαιτείται στο στάδιο αυτό επαναλαμβάνοντας όσα έχω αναφέρει πιο πάνω και για την δεύτερη κατηγορία εφόσον δεν αποδεικνύεται κλοπή από διευθυντή που αποτελεί συστατικό στοιχείο της πρώτης κατηγορίας δεν μπορεί ούτε αυτή η κατηγορία να αποδειχτεί. Έτσι ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται και στις δύο κατηγορίες από το στάδιο αυτό. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο