Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Νικόλας Πλάτωνος, Αρ. Υπόθεσης: 134/2014, 14/1/2014

(1)/2008, αρ. κατηγορίας

1. Οι λεπτομέρειες των αδικημάτων όπως φαίνονται στο κατηγορητήριο και που ο κατηγορούμενος έχει παραδεχτεί είναι ότι ο κατηγορούμενος στις 12.1.2014 έξω από τις νότιες κερκίδες του νέου σταδίου ΓΣΠ πριν την έναρξη του ποδοσφαιρικού αγώνα μεταξύ των ομάδων Ομόνοια Λευκωσίας και Απόλλωνα είχε στην κατοχή του και μετέφερε τρεις κροτίδες μάρκας "TORPIL" που περιέχουν εκρηκτική ύλη χαμηλής ισχύος. Η υπόθεση καταχωρήθηκε και προωθήθηκε ως άμεση μετά από άδεια του Δικαστηρίου και ενόψει της φύσης της. Τα γεγονότα όπως αναφέρθηκαν από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής είναι ότι πριν από την έναρξη του εν λόγω αγώνα ο κατηγορούμενος υπεβλήθη σε σωματική έρευνα όπου στο παπούτσι του ανευρέθηκε μία από τις τρεις κροτίδες. Μετά, ο ίδιος παρέδωσε άλλες δύο κροτίδες τις οποίες είχε κρυμμένες στο εσώρουχο του και προέβηκε σε θεληματική κατάθεση. Παραδέχτηκε τόσο ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και ενώπιον των Αστυνομικών Αρχών τα αδικήματα. Οι υπό αναφορά κροτίδες περιέχουν εκρηκτική ύλη χαμηλής ισχύος και εμπίπτουν εντός της έννοιας του όρου εκρηκτική ύλη για την οποία είναι απαραίτητη η άδεια κατοχής από τον Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ.
2. Οι εν λόγω κροτίδες εμπίπτουν επίσης στην έννοια του όρου επικίνδυνο αντικείμενο και επιθετικό όπλο σύμφωνα με την σχετική ερμηνεία που παρατίθεται στον περί Πρόληψης και Καταστολής της Βίας στους Αθλητικούς Χώρους Νόμου 48(Ι)/
3. Ο κατηγορούμενος δεν εκπροσωπείται από δικηγόρο, ρωτήθηκε από το Δικαστήριο κατά πόσο θα χειριστεί την υπόθεση μόνος του και απάντησε καταφατικά και επίσης δεν συμφώνησε να γίνει έκθεση από το Γραφείο Ευημερίας σχετικά με τις προσωπικές του συνθήκες αναφέροντας ότι μπορεί να αναφέρει μόνος του στο Δικαστήριο εκείνα που χρειάζονται. Σε σχέση με το αδίκημα ανέφερε ότι θεωρούσε και θεωρεί τις εν λόγω κροτίδες «παιχνίδι» αλλά κατάλαβε ότι δεν έπρεπε να τις πάρει μαζί του. Απαντώντας σε διάφορες ερωτήσεις του Δικαστηρίου σε κανένα σημείο δεν απολογήθηκε για τα αδικήματα που έχει παραδεχθεί δεν έδειξε ίχνος μεταμέλειας αλλά ούτε και φάνηκε να αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα τους. Η στάση του και προς τα αδικήματα και προς τη διαδικασία ήταν αυτή της πλήρους αδιαφορίας. Ο κατηγορούμενος είναι οπαδός της ομάδας του Απόλλωνα και είχε μεταβεί στο στάδιο ΓΣΠ για να παρακολουθήσει τον αγώνα Ομόνοια Λευκωσίας Απόλλωνα που διεξήχθη στις 12.1.
4. Νοείται ότι λόγω της ανεύρεσης των κροτίδων στην κατοχή του στην έρευνα που έγινε πριν από την έναρξη του αγώνα συνελήφθη για αυτόφωρο αδίκημα και κρατήθηκε από την Αστυνομία μέχρι την καταχώριση της υπόθεσης χωρίς τελικά να παρακολουθήσει τον αγώνα. Ο κατηγορούμενος τέθηκε επίσης υπό κράτηση από χθες 13.1.2014 που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο μετά από σχετική διαταγή του Δικαστηρίου. Το άρθρο 4 του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54 προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι 10 χρόνια ή πρόστιμο μέχρι Λ.Κ.1.500 σε σχέση με το αδίκημα της κατοχής εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια από τον Επιθεωρητή. Με βάση το άρθρο 53 του περί Πρόληψης και Καταστολής της Βίας στους Αθλητικούς Χώρους Νόμου 48

(1)/2008 πρόσωπο που μέσα σε αθλητικό χώρο ή στην αμέσως γειτνιάζουσα περιοχή και χωρίς νόμιμο λόγο μεταφέρει επιθετικό όπλο είναι ένοχο πλημμελήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €4.000 ή και στις δύο ποινές και τον όπλο κατάσχεται. Η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι δεδομένη και προκύπτει και από τις προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές. Πέραν της σοβαρότητας των αδικημάτων που έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος, η κατοχή εκρηκτικών υλών έστω χαμηλής περιεκτικότητας σε εκρηκτική ύλη μπορεί να προκαλέσει σοβαρούς τραυματισμούς μέχρι και θάνατο σε περίπτωση χρήσης της εν λόγω ύλης, ειδικά από πρόσωπο χωρίς άδεια, μη εξουσιοδοτημένο και ιδιαίτερα νεαρής ηλικίας, 19 μόλις ετών, που μάλιστα αντιμετωπίζει το θέμα με απίστευτη ελαφρότητα και αδιαφορία όπως ο κατηγορούμενος. Τα αδικήματα που έχουν σχέση με τη βία στα γήπεδα είναι αδικήματα με έντονα αυξητικές τάσεις, αδικήματα στα οποία τα Δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές αφού τα τελευταία χρόνια η βία στους αθλητικούς χώρους έχει εξελιχθεί σε μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα. Αδικήματα όπως και αυτά της υπό εκδίκαση υπόθεσης, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως σοβαρά. Πρόκειται για πράξεις οι οποίες δημιουργούν ανασφάλεια στην ευρύτερη κοινωνία, ενώ στους παραβάτες θα πρέπει να δίδεται το μήνυμα ότι συμπεριφορές τέτοιου είδους δεν θα γίνονται δεκτές. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, η Νομολογία καταδεικνύει ότι η ενδεικνυόμενη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αντώνης Αντωνίου

(1996)2 Α.Α.Δ. 1 αναφέρθηκαν τα πιο κάτω, τα οποία τυγχάνουν εφαρμογής και στην παρούσα περίπτωση: «Τον τελευταίο καιρό το φαινόμενο της βίας στους αθλητικούς χώρους έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις, εξελίσσεται δε σταθερά σε κύριο κοινωνικό πρόβλημα. Η περιφρούρηση του αθλητισμού από πράξεις βίας αποτελεί καθήκον του Δικαστηρίου. Η ευπρεπής συμπεριφορά θα πρέπει να είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση και τα γήπεδα αθλοπαιδιών θα πρέπει να γίνουν όπως ήταν στο παρελθόν, χώροι ψυχαγωγίας, ευγενούς άμιλλας και υγιούς ανταγωνισμού, ενώ οι αθλητικοί αγώνες πρέπει να παύσουν να παρέχουν δικαιολογίες για βανδαλισμούς και εκδηλώσεις μισαλλοδοξίας. Οι επιβαλλόμενες σε αδικήματα αυτής της φύσης ποινές θα πρέπει να είναι αποθαρρυντικές για πρόσωπα που δεν μπορούν να ελέγξουν τη συμπεριφορά τους σε δημόσιες συναθροίσεις και ιδιαίτερα σε γήπεδα αθλοπαιδιών, ενώ εκείνοι που δεν μπορούν να ελέγξουν τους εαυτούς τους, θα πρέπει να αντιληφθούν ότι θα καταβάλλουν βαρύ τίμημα για τη συμπεριφορά τους αυτή (Mathikoloni and Another v. The Police

(1988)2 C.L.R. 22). Η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών είναι ιδιαίτερα εμφανής. Τον τελευταίο καιρό που η βίαιη συμπεριφορά, είτε υπό μορφή μεμονομένων περιστατικών είτε οργανωμένης αντικοινωνικής συμπεριφοράς έχει καταστεί ανησυχητικά συχνή. Τόσο το πρωτόδικο Δικαστήριο όσο και το Εφετείο μπορεί να λάβει δικανική γνώση της συχνότητας παρόμοιων επεισοδίων κατά τη διάρκεια ποδοσφαιρικών, κυρίως, αγώνων (βλ. σχετικά The Attorney-General v. Mavrokefalos

(1966)2 C.L.R. 93, και Police v. Ioannou

(1989)2 C.L.R. 61). Όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Theodorou v. The Police

(1979)2 C.L.R. 191, τόσο οι συμμετέχοντες σε ποδοσφαιρικούς αγώνες όσο και οι θεατές, θα πρέπει να επιδεικνύουν αυτοσυγκράτηση και να μην επιτρέπουν στους εαυτούς τους να παρασύρονται από ξεσπάσματα θυμού ή από φανατισμό οποιουδήποτε είδους (βλ. επίσης Hapsides v. The Police

(1969)2 C.L.R. 64)». (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Μπλάκε Ανδρέα Σενέκκη, Π.Ε. 190/11 κ.α. ημερ. 23.5.2012). Έχω ήδη αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και τα αδικήματα που έχει διαπράξει αλλά και την παρούσα διαδικασία με απίστευτη επιπολαιότητα, αδιαφορία και χωρίς ίχνος πραγματικής μεταμέλειας. Θεωρώ ότι είναι περίπτωση στην οποία θα πρέπει να επιβληθεί αποτρεπτική ποινή ακριβώς διότι πρέπει ο κατηγορούμενος μέσω της ποινής να αντιληφθεί και τη σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει διαπράξει αλλά καίρια και καθοριστικά το γεγονός ότι δεν πρέπει να επαναλάβει τέτοιες πράξεις. Οι στόχοι του Δικαστηρίου κατά την επιβολή της ποινής είναι ως εξής:

1. Αναμόρφωση του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια που να δίδονται κίνητρα στον παραβάτη να διορθώσει τα λάθη του και να λάβει τα μέτρα να μην επαναλάβει αυτή την συμπεριφορά.
2. Τιμωρία του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ικανοποιείται το αίσθημα δικαιοσύνης των πολιτών με τα να τιμωρηθεί ο παραβάτης για την αξιόμεμπτη του πράξη.
3. Αποτροπή του εγκλήματος. Η ποινή πρέπει να είναι τέτοια που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την επανάληψη της διάπραξης του αδικήματος από τον παραβάτη και από άλλους πιθανόν παραβάτες παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής πρέπει να έχει υπόψη και του τρεις του στόχους. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα τον στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονισθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχή παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v. S Georgiou 22 CLR 147). Επομένως παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να ληφθούν υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου διά να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Προς όφελος του κατηγορουμένου θα προσμετρήσει το λευκό ποινικό του μητρώο, το νεαρό της ηλικίας του και η παραδοχή του η οποία ήταν άμεση ενώπιον του Δικαστηρίου. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι μετά που εντοπίστηκε η μία από τις τρεις κροτίδες στην κατοχή του παρέδωσε τις άλλες δύο από μόνος του. Ζυγίζοντας αφενός τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου και αφετέρου τη σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει παραδεχτεί αλλά και τη στάση του σε ότι αφορά τη διάπραξη τους αλλά και την διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου, επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι πιο κάτω ποινές: - Στην κατηγορία αρ. 1 που έχει παραδεχθεί ποινή προστίμου €
4. - Στην κατηγορία αρ. 2 που έχει παραδεχθεί, κατ' εφαρμογή του άρθρου 73

(1)(α) του περί Πρόληψης και Καταστολής της Βίας στους Αθλητικούς Χώρους Νόμου 48

(1)/2008 επιβάλλεται στον κατηγορούμενο ποινή αποκλεισμού από ποδοσφαιρικούς αγώνες και απαγόρευσης της εισόδου σε αθλητικούς χώρους για χρονική περίοδο 6 μηνών από σήμερα. Σε ότι αφορά τα τεκμήρια που είναι οι τρεις κροτίδες που έχουν βρεθεί στην κατοχή του κατηγορουμένου διατάσσεται η κατάσχεση και η καταστροφή τους. (Υπ.) ................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο