Δημοκρατία ν. Ali Alabed Alkatach κ.α., Αρ. Υπόθ.: 24740/13, 23/1/2014

(1)(θ) και 19

(2)του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105 και παραμονής στη Δημοκρατία της Κύπρου μετά τη λήξη της άδειας παραμονής του, κατά παράβαση του άρθρου 19(λ) του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105 όπως τροποποιήθηκε. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση παρατίθενται αυτολεξεί: «Στις 24.9.13 η Κλεοπάτρα Ευαγγέλου από το Κοιλάνι διαπίστωσε, ενώ περπατούσε στο προαύλιο της Παναγίας της Ελεούσης στο Κοιλάνι, ότι η ξύλινη πόρτα της εκκλησίας στη βόρεια πλευρά ήταν ανοικτή κι αφού εισήλθε εντός, πρόσεξε ακαταστασία. Αμέσως ενημέρωσε το νεωκόρο της εκκλησίας κι αφού διαπιστώθηκε πως υπήρξε διάρρηξη του ναού και κλοπή, το συμβάν καταγγέλθηκε στην Αστυνομία. Από έλεγχο που διενεργήθηκε διαπιστώθηκε ότι κλάπηκε από το συγκεκριμένο ναό αριθμός εκκλησιαστικών αντικειμένων συνολικής αξίας €60.000, συμπεριλαμβανομένης και λειψανοθήκης με τεμάχιο της ιερής κάρας της Αγίας Μαύρης. Από το χώρο λήφθηκαν δειγματοληψίες swap και ίχνη αποτυπωμάτων. Από περαιτέρω εξετάσεις που έγιναν στη σκηνή εξασφαλίστηκε μαρτυρία από κάποιο Νίκο Τσιτούρη ότι το διάστημα προς τα τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου του 2013, σε 5-6 περιπτώσεις σε διαφορετικές μέρες και ώρες θεάθηκε να κινείται ύποπτα στο χωριό Κοιλάνι το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΕΤΗ 293 μάρκας Mazda Familia άσπρο, με οδηγό τον κατηγορούμενο 2, ο οποίος ήταν γνωστός στο χωριό, αφού έμενε εκεί για ένα διάστημα, με ακόμα δύο πρόσωπα συνεπιβάτες. Οι έρευνες για εντοπισμό του δεύτερου κατηγορούμενου, καθώς και του Ρουμάνου ιδιοκτήτη του εν λόγω αυτοκινήτου δεν επέφεραν αποτέλεσμα. Μετά από σωρεία υποθέσεων με διαρρήξεις εκκλησιών και κλοπές, που διαπράχθηκαν στην επαρχία Πάφου, τοποθετήθηκαν σε κάποιες εκκλησίες κάμερες κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης και συστήματα συναγερμού, για να βοηθηθεί η Αστυνομία προς εντοπισμό και σύλληψη των δραστών. Μεταξύ των εκκλησιών στις οποίες τοποθετήθηκαν κάμερες, ήταν η εκκλησία της Αγίας Ειρήνης στο χωριό Ελεδιώ, στην οποία έγινε διάρρηξη μεταξύ 8.10.13 και 9.10.

1. Αξιόπιστος πληροφοριοδότης της Αστυνομίας, αναγνώρισε μέσα από τις φωτογραφίες που δημιουργήθηκαν από τα όσα κατέγραψαν οι κάμερες της εκκλησίας, ως ένα από τους δράστες, τον κατηγορούμενο
2. Στις 10.10.13 συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος 1 από μέλη του ΤΑΕ Πάφου ως ύποπτος για τη διάρρηξη της εκκλησίας της Αγίας Ειρήνης στο χωριό Ελεδιώ στην επαρχία Πάφου. Από έρευνα που διενεργήθηκε νόμιμα στο διαμέρισμά του στο Μούτταλο εντοπίστηκαν χρήματα, νομίσματα, διαρρηκτικά εργαλεία, ασημικά, κοσμήματα κι εκκλησιαστικά αντικείμενα, ενώ κάτω από το κρεβάτι του ασημένια λειψανοθήκη με την επιγραφή «Αγία Μαύρη», άδεια. Του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο κι εκείνος απάντησε «την αγόρασα από το παζαράκι». Στο χώρο στάθμευσης του κατηγορούμενου 1 εντοπίστηκε και το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΕΤΗ
3. Την ίδια μέρα λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 για οκτώ διαρρήξεις εκκλησιών και κλοπές που διαπράχθηκαν στην επαρχία Πάφου, με τη βοήθεια διερμηνέα. Ανάμεσα σε άλλα ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε πως τη λειψανοθήκη της Αγίας Μαύρης του την έκαναν δώρο οι φίλοι του, κατηγορούμενοι 2 και
4. Εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης εναντίον των κατηγορουμένων 2 και 3, με βάση αυτή τη μαρτυρία εναντίον τους, αναζητήθηκαν στο διαμέρισμα στο οποίο έμεναν, απέναντι από το διαμέρισμα του κατηγορούμενου 1, αλλά διαπιστώθηκε πως το είχαν εγκαταλείψει κι αναζητούνταν. Ο κατηγορούμενος 1 συνελήφθηκε για τις υποθέσεις στην Επαρχία Πάφου, οδηγήθηκε στις 11.10.13 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, όπου διατάχθηκε εναντίον του προσωποκράτηση 8 ημερών και στη συνέχεια καταχωρήθηκαν εναντίον του δέκα υποθέσεις διαρρήξεων και κλοπών εκκλησιών, οι οποίες παραπέμφθηκαν ενώπιον του Κακουργιοδικείου Πάφου. Πρόκειται για την υπόθεση 13083/13 του Κακουργιοδικείου Πάφου. Στις 12.10.13 ο ιερέας της Παναγίας Ελεούσης Κοιλανίου αναγνώρισε την ασημένια λειψανοθήκη που βρέθηκε κάτω από το κρεβάτι του κατηγορούμενου 1, ως αυτή που κλάπηκε από την εκκλησία του. Στις 18.10.13 ο κατηγορούμενος 1 έδωσε θεληματική κατάθεση στον Α/Λοχ. Σ. Σταμάτη του ΤΑΕ Πάφου, στην οποία ομολόγησε πως με τους κατηγορούμενους 2 και 3 διέπραξαν δέκα διαρρήξεις εκκλησιών στην επαρχία Πάφου και δύο στην επαρχία Λεμεσού. Ανέφερε πως τα κλαπέντα τα πωλούσαν σε κάποιο ελληνοκύπριο με το όνομα Σταύρο, στη Λεμεσό και τη Λάρνακα. Στις 22.10.13 ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος βρισκόταν στα κρατητήρια της ΑΔΕ Πάφου, οδηγήθηκε στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού για ανάκριση. Συνελήφθηκε για την παρούσα υπόθεση με την βοήθεια του διερμηνέα, του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, απάντησε: «Δεν ξέρω τίποτε». Σε ανακριτική κατάθεση που του λήφθηκε μετά, αρνήθηκε κάθε ανάμιξη στην παρούσα υπόθεση και σε σχέση με το τεκμήριο 6, τη λειψανοθήκη της κάρας της Αγίας Μαύρης, ανέφερε ότι και στις προηγούμενες του καταθέσεις. Στις 3.11.13 δόθηκε πληροφορία στην Αστυνομία ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 3 οι οποίοι καταζητούνταν, βρίσκονταν σε οικία στο χωριό Πύργος της επαρχίας Λεμεσού και ότι στην κατοχή τους πιθανώς να είχαν αντικείμενα τα οποία αποτελούσαν προϊόντα διαρρήξεων από εκκλησίες. Με βάση την πιο πάνω πληροφορία εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα έρευνας της εν λόγω οικίας που βρίσκεται στην οδό Ικάρου αρ. 2 στο χωριό Πύργος και την ίδια μέρα μέλη από διάφορα τμήματα της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού επέδραμαν στην οικία, όπου εντόπισαν τους δύο καταζητούμενους να διαμένουν εκεί μαζί με δύο γυναίκες από την Ρουμανία, την Carmen Maria Sandu, 20 ετών και την Mirela Sandu, 27 ετών. Ο Λοχ. 3990 Ζ. Γεωργίου του ΤΑΕ Λεμεσού, συνέλαβε τον κατηγορούμενο 2 με το δικαστικό ένταλμα που εκκρεμούσε εναντίον του και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, εκείνος δεν έδωσε καμία απάντηση. Ο Αστ. 934 Μ. Νεοκλέους του ΟΠΕ Λεμεσού, συνέλαβε τον κατηγορούμενο 3 και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, εκείνος απάντησε: «Συγνώμη». Ακολούθησε έρευνα στην πιο πάνω κατοικία μεταξύ των ωρών 21:45-22:50 όπου εντοπίστηκε ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης που έμοιαζε με κάνναβη. Όσον αφορά τον εντοπισμό των ναρκωτικών την υπόθεση ανέλαβε η ΥΚΑΝ Λεμεσού και σχηματίστηκε ποινικός φάκελος με στοιχεία Π.Φ. ΥΚΑΝ Λεμεσού Σ/225/13, με κατηγορούμενους τους 2 και 3 της παρούσας υπόθεσης εφόσον ομολόγησαν ότι τα ναρκωτικά ήταν δικά τους. Μετά το τέλος της έρευνας οδηγήθηκαν όλοι στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού για ανάκριση. Καταχωρήθηκε η υπόθεση αρ. 24739/13 του Ε. Δ. Λεμεσού. Ο κατηγορούμενος 2 εξέφρασε την επιθυμία να προβεί σε θεληματική κατάθεση και στις 4.11.13 μεταξύ των ωρών 00:10-00:40 καταγράφηκε με τη βοήθεια του διερμηνέα. Σε αυτή, μεταξύ άλλων, ανάφερε ότι τους τελευταίους τρεις μήνες και οι τρεις κατηγορούμενοι μαζί διέπρατταν διαρρήξεις από εκκλησίες σε Λεμεσό και Πάφο και έκλεβαν ότι αποτελείτο από ασήμι. Όλα τα κλαπέντα τα πωλούσαν στο ίδιο πρόσωπο που ανάφερε και ο κατηγορούμενος
5. Στην επαρχία Λεμεσού διέρρηξαν εκτός από την εκκλησία στο χωριό Κοιλάνι, εκκλησίες στα χωριά Βουνί, Λόφου και Σιλίκου. Το ίδιο βράδυ, ο κατηγορούμενος 3 μετά από επιθυμία του οδήγησε τους Λοχ. 4557 Α. Αγαθοκλέους και Αστ. 2192 και 4052 με σκοπό να τους υποδείξει την κατοικία του «Σταύρου», που αγόραζε τα κλοπιμαία. Στις 00:10 ο κατηγορούμενος 3 υπέδειξε στο χωριό Αγγλησίδες την κατοικία με αριθμό 13 στην οδό Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, Demetriana Villas. Του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο κι εκείνος απάντησε: «Σταύρος σπίτι τούτο, που έπιανε τα πράματα που επιάνναμε που τις εκκλησίες». Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος 3 οδηγήθηκε πίσω στην ΑΔΕ Λεμεσού. Στη συνέχεια εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα έρευνας για την οικία που υπέδειξε ο κατηγορούμενος 3 στο χωριό Αγγλησίδες και διενεργήθηκε έρευνα μεταξύ των ωρών 03:40-04:35, με τη βοήθεια άλλων μελών της ΑΔΕ Λεμεσού. Όπως διαπιστώθηκε η οικία ανήκε στον Σταυράκη Λοίζου, 42 ετών από τη Λάρνακα, ο οποίος έμενε εκεί με την οικογένεια του. Εντοπίστηκαν δέκα εικόνες Αγίων διαφόρων διαστάσεων, οι οποίες παραλήφθηκαν και παραδόθηκαν για εξετάσεις. Ο Λοίζου κλήθηκε στα γραφεία της ΑΔΕ Λεμεσού για ανάκριση. Ακολούθως ο κατηγορούμενος 3 εξέφρασε επιθυμία να προβεί σε θεληματική κατάθεση, την οποία κατέγραψε ο Α/Αστ. 461 Χρ. Κωνσταντίνου του Αστυνομικού Σταθμού Λάνιας, με τη βοήθεια διερμηνέα. Ο κατηγορούμενος 3 ανέφερε ότι μαζί με τους άλλους δύο κατηγορούμενους διέρρηξαν τις εκκλησίες στα χωριά Κοιλάνι και Βουνί και μαζί με τον κατηγορούμενο 2 στα χωριά Σιλίκου και Λόφου. Επίσης όσον αφορά τον κλεπταποδόχο ανέφερε ό,τι και ο κατηγορούμενος
6. Ο κατηγορούμενος 3 ενώ οδηγείτο από τα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού στο γραφείο υπαίθρου είδε τον Λοίζου που καθόταν στο γραφείο στη Λεμεσό και χωρίς να εισέλθουν εντός του γραφείου ανέφερε στον αστυνομικό που τον συνόδευε ότι εκείνος είναι ο Σταύρος στον οποίο πωλούσαν την κλοπιμαία περιουσία. Εναντίον του Σταυράκη Λοίζου εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης και συνελήφθηκε στις 05:
7. Εναντίον του σχηματίστηκε ξεχωριστός ποινικός φάκελος με στοιχεία Π.Φ. Πλατρών Σ/11/
8. Την ίδια μέρα, 4.11.2013, οι κατηγορούμενοι οδηγήθηκαν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, όπου εναντίον τους εκδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησης για περίοδο οκτώ ημερών. Στις 4.11.13 και μεταξύ των ωρών 14:10-16:30 ο Λοχ. 2146 Η. Παναγίδης του Αστυνομικού Σταθμού Τροόδους, με την βοήθεια του Α/Αστ. 2762, συνόδευσε τον κατηγορούμενο 2 σε υπόδειξη σκηνών μετά από δική του επιθυμία. Στις 14:40 ο κατηγορούμενος 2 υπέδειξε την εκκλησία της Χρυσολοφίτισσας στο χωριό Λόφου και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε: «δαμέ ήρτα με τον Khalil τζιαι εκλέψαμε τα ασημικά». Στις 15:00 υπέδειξε την εκκλησία Αγίου Γεωργίου στο χωριό Σιλίκου και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε: «τζιαι τούτην εκλέψαμεν την με τον Khalil». Στις 15:35 υπέδειξε την εκκλησία της Παναγίας Ελεούσης στο χωριό Κοιλάνι και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε: «δαμέ ήρταμε νύχτα εσπάσαμε την ξύλινη μικρή πόρτα τζιαι εκλέψαμε τα ούλα με τον Khalil και Ali». Στη συνέχεια στις 15:50 υπέδειξε την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Ρώσσου στο χωριό Βουνί και αφού του επιστήθηκε εκ νέου η προσοχή του στο Νόμο, απάντησε: «εν τούτην που εκλέψαμε με τον Khalil εσπάσαμε την πόρτα που πίσω με τον Khalil τζιαι τον Ali». Κατά τη διάρκεια των υποδείξεων τηρήθηκαν πρακτικά. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 14:10-16:30 ο Αστ. 3503 Α. Γιαννακού του Αστυνομικού Σταθμού Λάνιας, με τη βοήθεια του Λοχ. 1003 συνόδευσε τον κατηγορούμενο 3 σε υπόδειξη σκηνών μετά από δική του επιθυμία. Στις 14:45 ο κατηγορούμενος 3 υπέδειξε την εκκλησία της Παναγίας Χρυσολοφίτισσας στο χωριό Λόφου και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε: «Μαζί με τον Ahmed μπήκαμε εδώ και κλέψαμε όλα τα ασημικά». Στις 15:05 υπέδειξε την εκκλησία Αγίου Γεωργίου στο χωριό Σιλίκου και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο απάντησε: «μετά την Λόφου ήρταμε και σε αυτήν την εκκλησία και κλέψαμε ασημικά με τον Ahmed». Στις 15:40 υπέδειξε την εκκλησία της Παναγίας Ελεούσης στο χωριό Κοιλάνι και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, απάντησε: «εδώ ήρθα μαζί με τον Ahmed και τον Ali πιο πριν και κλέψαμε ασημικά μπαίνοντας μέσα από εκείνη την πόρτα την μικρή». Στη συνέχεια στις 15:55 υπέδειξε την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Ρώσσου στο χωριό Βουνί και αφού του επιστήθηκε εκ νέου η προσοχή του στο Νόμο, απάντησε: «και από εδώ εκλέψαμε ασημικά με τον Ahmed και τον Ali». Κατά τη διάρκεια των υποδείξεων τηρήθηκαν πρακτικά. Στις 7.11.13 μετά από έγκριση του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως, ο Λοχίας 2146 Η. Παναγίδης παρέλαβε τον κατηγορούμενο 1 από τις κεντρικές φυλακές και τον μετέφερε στην ΑΔΕ Λεμεσού για περαιτέρω ανάκριση. Στις 10:40 ο Παναγίδης τον συνέλαβε με νέο δικαστικό ένταλμα που εκδόθηκε εναντίον του, με τη βοήθεια διερμηνέα. Αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, ο κατηγορούμενος 1 απάντησε: «Δεν παραδέχομαι». Στη συνέχεια λήφθηκε εκ νέου ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 μεταξύ των ωρών 12:40-13:40 για την παρούσα υπόθεση καθώς και για την εκκλησία στο χωριό Βουνί. Αυτός αρνήθηκε κάθε ανάμιξη σε αυτές τις υποθέσεις. Από περαιτέρω εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι οι εκκλησίες, πέραν από της Παναγίας Ελεούσης στο Κοιλάνι, που ανάφεραν οι κατηγορούμενοι 2 και 3 στις καταθέσεις τους ότι διέρρηξαν και υπέδειξαν αργότερα, είναι οι ακόλουθες: Π.Φ. Αστυνομικού Σταθμού Πάχνας Σ/8/13 Την 31.08.2013 καταγγέλθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Πάχνας, από τον ιερέα της εκκλησίας Αγίου Ιωάννη του Ρώσσου, στο χωριό Βουνί, της επαρχίας Λεμεσού, ότι μεταξύ των ωρών 11:00-18:30, της ίδιας ημέρας διαρρήχθηκε η πιο πάνω εκκλησία, που βρίσκεται στο δρόμο του Αγίου Αμβροσίου, και κλάπηκαν από αυτή εννέα ασημένια καντήλια των Αγίων, συνολικής αξίας €7.
9. Στη σκηνή μετέβηκαν μέλη του Αστυν. Σταθμού Πάχνας, τα οποία προέβησαν σε επιτόπιες εξετάσεις από τις οποίες προέκυψε ότι η είσοδος των δραστών επιτεύχθηκε αφού παραβίασαν την κεντρική ξύλινη πόρτα της εκκλησίας. Π.Φ. Αστυνομικού Σταθμού Λάνιας Σ/18/13 Στις 25.10.2013 καταγγέλθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Λάνιας, από τον ιερέα του χωριού Λόφου, Πάτερ Γεώργιο Σολωμού, ότι μεταξύ των ωρών 14:30-07:00 της 24-25/10/2013 διαρρήχθηκε η εκκλησία της Παναγίας του Ευαγγελισμού «Χρυσολοφίτισσας», εντός του χωριού Λόφου και κλάπηκαν από αυτή τα εξής:

(1)δώδεκα ασημένια καντήλια Αγίων,

(2)ένα ασημένιο δισκοπότηρο,

(3)ένα ασημένιο δισκάριο,

(4)ένα ιερό ευαγγέλιο, μαζί με το ασημένιο κάλυμμα του,

(5)ένα ασημένιο κάλυμμα δεύτερου Ευαγγελίου,

(6)ένας μεγάλος ασημένιος σταυρός, μαζί με δύο ασημένια εξαπτέρυγα,

(7)ένας παλαιός μεγάλος χρυσός σταυρός αγιασμού,

(8)ένας μεγάλος χρυσός σταυρός αγιασμού,

(9)ένα μεγάλο ασημένιο αρτοφόριο,

(10)ένα σετ από ασημένια καπνιστομέρρεχα,

(11)δύο ασημένιοι θυμιατοί και

(12)διάφορα ασημένια και χρυσά τάματα πιστών, όλα συνολικής αξίας €47.000. Στη σκηνή μετέβησαν μέλη του Αστ. Σταθμού Λάνιας, τα οποία προέβησαν σε επιτόπιες εξετάσεις από τις οποίες προέκυψε ότι η είσοδος των δραστών επιτεύχθηκε αφού παραβιάστηκε με λοστό η ξύλινη κύρια πόρτα της εισόδου της εκκλησίας ενώ η έξοδος τους επιτεύχθηκε από την πόρτα του ιερού της εκκλησίας, στην πίσω πλευρά της. Π.Φ. Αστυνομικού Σταθμού Λάνιας Σ/19/13 Στις 25.10.2013 καταγγέλθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Λάνιας, από τον ιερέα του χωριού Συλίκου πάτερ Χριστόφορο Κλείτου, ότι μεταξύ των ωρών 21:00-09:50 της 24-25/10/2013 διαρρήχθηκε η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, στο χωριό του και κλάπηκαν από αυτή

(1)ένα ασημένιο δισκοπότηρο,

(2)ένα παλαιό ασημένιο δισκοπότηρο,

(3)ένας ασημένιος θυμιατός,

(4)ένας παλαιός ασημένιος θυμιατός,

(5)δύο ασημένια εξαπτέρυγα,

(6)ένας ασημένιος σταυρός Λιτής,

(7)ένας παλαιός ασημένιος σταυρός Λιτής ,

(8)ένας μικρός ασημένιος σταυρός αγιασμού,

(9)ένας επιστήθιος ασημένιος σταυρός,

(10)ένα ασημένιο κάλυμμα του Ιερού Ευαγγελίου,

(11)μια ασημένια λαβίδα και

(12)τέσσερα ασημένια καντήλια αγίων, όλα συνολικής αξίας €21.

1. Στη σκηνή μετέβησαν μέλη του Αστ. Σταθμού Λάνιας, τα οποία προέβησαν σε επιτόπιες εξετάσεις από τις οποίες προέκυψε ότι η είσοδος των δραστών επιτεύχθηκε από παράθυρο στη νότια πλευρά της εκκλησίας, το οποίο παραβιάστηκε, ενώ η έξοδος των δραστών επιτεύχθηκε από πόρτα στη νότια πλευρά της εκκλησίας. Να σημειωθεί ότι εξετάσεις έχουν γίνει και μέσω της ΥΑΜ Λεμεσού για το καθεστώς παραμονής των κατηγορουμένων στην Κύπρο. Σύμφωνα με τον Αστ. 1634 Λ. Λάμπρου, αναφέρονται τα εξής: Ο κατηγορούμενος 1 στις 2.10.13 υπέβαλε αίτηση ΜΕU ως σύζυγος Ευρωπαίας πολίτη, αίτημα το οποίο ακόμη εκκρεμεί και διαμένει νόμιμα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο κατηγορούμενος 2 βρισκόταν στην Κύπρο ως αιτητής πολιτικού ασύλου και το αίτημα του απορρίφθηκε από την υπηρεσία ασύλου στις 2.4.
2. Ενώ απορρίφθηκε αίτημα του κατηγορούμενου 2 για να κηρυχθεί πολιτικός πρόσφυγας, απελάθηκε από τη Δημοκρατία το 2010 και εισήλθε ξανά παράνομα 3 μήνες μετά. Έκτοτε διαμένει παράνομα στη Δημοκρατία, ενώ τα στοιχεία του εντοπίζονται στον κατάλογο ΣΤΟΠ ΛΙΣΤ με την ένδειξη Απαγορευμένος μετανάστης. Ο κατηγορούμενος 3 βρίσκεται στην Κύπρο ως αιτητής πολιτικού ασύλου και το αίτημα του απορρίφθηκε από την υπηρεσία ασύλου. Στις 17.05.13 υπέβαλε έφεση στην αναθεωρητική αρχή προσφύγων, αίτημα το οποίο ακόμη εκκρεμεί. Οι επιστημονικές εξετάσεις που έγιναν στα τεκμήρια που συλλέχθηκαν δεν έχουν κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Ο κατηγορούμενος 1 είναι υπό κράτηση από τις 11.10.2013 και οι κατηγορούμενοι 2 και 3 διατελούν υπό κράτηση από τις 3.11.
3. Ο κατηγορούμενος 1 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Η λειψανοθήκη της Αγίας Μαύρης αξίας €1.500 (2η κατηγορία) επεστράφη χωρίς τα λείψανα. Επίσης βρέθηκε ένα σκέπαστρο ιερού σκεύους, το οποίο είναι αντικείμενο που έχει σχέση με κατηγορία η οποία αναστάληκε.» Με αίτημα του κατηγορούμενου 1 και με τη συγκατάθεση της Κατηγορούσας Αρχής, λαμβάνεται υπόψη η υπόθεση 13083/13 του Κακουργιοδικείου Πάφου. Σε σχέση με την εν λόγω υπόθεση, καταχωρίστηκε αναστολή ποινικής δίωξης στις κατηγορίες 3, 4, 32 και 33 και έγινε παραδοχή στις υπόλοιπες. Από τις κατηγορίες που ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε, 10 κατηγορίες (1η, 5η, 8η, 11η, 14η, 17η, 20η, 23η, 26η και 29η) αφορούν στο αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, 10 κατηγορίες (2η, 6η, 9η, 12η, 15η, 18η, 21η, 24η, 27η και 30η) αφορούν στο αδίκημα της διάρρηξης εκκλησίας κατά παράβαση των άρθρων 291, 292 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, και 9 κατηγορίες (7η, 10η, 13η, 16η, 19η, 22η, 25η, 28η και 31η) αφορούν στο αδίκημα της κλοπής από εκκλησία, κατά παράβαση των άρθρων 255, 262 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
4. Ουσιαστικά όλες οι πιο πάνω κατηγορίες αφορούν σε εννέα διαρρήξεις εκκλησιών και σε κλοπές από αυτές. Με αίτημα των κατηγορούμενων 2 και 3 και με τη συγκατάθεση της Κατηγορούσας Αρχής, λαμβάνεται υπόψη η υπόθεση 24739/13 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Η υπόθεση αυτή αφορά παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄, δηλαδή 17,3974 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (1η κατηγορία) και κάπνισμα φυτού καννάβεως, από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (2η κατηγορία) κατά παράβαση διατάξεων του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε. Επίσης οι κατηγορούμενοι 2 και 3 ζήτησαν όπως ληφθούν υπόψη από την υπόθεση 13083/13 του Κακουργιοδικείου Πάφου, η οποία καταχωρίστηκε εναντίον του κατηγορούμενου 1, οι κατηγορίες 1, 2, 3, 4 (Σ.31/13 Αστυνομικού Σταθμού Παναγιάς), 5, 6, 7 (Σ.30/13 Αστυνομικού Σταθμού Παναγιάς), 29, 30 και 31 (Σ.527/13 ΤΑΕ Πάφου) από τις οποίες 3 κατηγορίες (1η, 5η και 29η) αφορούν σε αδικήματα συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, 3 κατηγορίες (2η, 6η και 30η) αφορούν σε διαρρήξεις εκκλησιών κατά παράβαση των άρθρων 291, 292 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, 3 κατηγορίες (3η, 7η και 31η) αφορούν σε κλοπές από εκκλησίες κατά παράβαση των άρθρων 255, 262 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και μία κατηγορία (4η) αφορά στο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
5. Ουσιαστικά οι πιο πάνω κατηγορίες αφορούν σε τρεις διαρρήξεις εκκλησιών και σε κλοπές από αυτές. Ο κατηγορούμενος 2 έχει μια προηγούμενη καταδίκη. Στις 6.4.12 καταδικάστηκε στην υπόθεση 9092/12, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, σε 9 μήνες φυλάκιση για τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κλοπής, εισόδου στη Δημοκρατία από μη εγκεκριμένο λιμάνι και απαγορευμένου μετανάστη. Τα αδικήματα διαπράχθηκαν μεταξύ 1.1.12 και 27.3.
6. Ο κατηγορούμενος 3, επίσης, έχει μία προηγούμενη καταδίκη. Καταδικάστηκε στις 6.6.12 στην υπόθεση 5448/12, του Ε.Δ. Πάφου, για παράνομη απασχόληση χωρίς άδεια και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 75 ημερών. Το αδίκημα διαπράχθηκε στις 2.4.
7. Ο κατηγορούμενος 2 αποφυλακίστηκε στις 20.12.12 και ο κατηγορούμενος 3 στις 3.8.
8. Αγορεύοντας η ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 1 για μετριασμό της ποινής, κάλεσε το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του ως μετριαστικούς παράγοντες την ομολογία του κατηγορούμενου, την παραδοχή του τόσο στις αστυνομικές αρχές όσο και στο Δικαστήριο, δείγμα έμπρακτης μεταμέλειας, το λευκό του ποινικό μητρώο, τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες και το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της έκθεσης, ο κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 38 ετών, άνεργος. Πριν τη σύλληψη του διέμενε στην Πάφο με τη σύζυγό του σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα. Οι συνθήκες διαβίωσης ήταν ικανοποιητικές. Οι γονείς του απεβίωσαν το
9. Προέρχεται από πολυμελή οικογένεια. Δύο αδέλφια του σκοτώθηκαν πρόσφατα κατά τη διάρκεια των ταραχών στη Συρία. Διέκοψε τη φοίτησή του στο σχολείο για να εργαστεί και να βοηθήσει την οικογένεια του. Βρίσκεται για δεύτερη φορά στην Κύπρο αφού ήρθε μέσω των μη ελεγχόμενων από το κράτος περιοχών. Η σύζυγός του κατάγεται από την Πολωνία και διαμένει στην Πάφο. Η συνήγορος των κατηγορουμένων 2 και 3 αγορεύοντας και αυτή για σκοπούς μετριασμού της ποινής, επικαλέστηκε ως μετριαστικούς παράγοντες τη συνεργασία των κατηγορουμένων με τις αστυνομικές αρχές. Είναι από την ομολογία του κατηγορούμενου 2 που απεκαλύφθη ότι το αδίκημα της 2ης κατηγορίας διεπράχθη κατά τη διάρκεια της νύκτας. Τόνισε την παραδοχή των κατηγορουμένων τόσο στις αστυνομικές αρχές όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου. Αποκάλυψαν, είπε, βήμα με βήμα την παράνομη δραστηριότητά τους. Επίσης είπε ότι ιθύνων νους είναι τρίτο πρόσωπο, εκτός από το Σταύρο Λοίζου που δεχόταν τα κλοπιμαία, χρυσοχόος αργυροχόος στη Λεμεσό, τα στοιχεία του οποίου προτίθενται θα δώσουν οι κατηγορούμενοι στην Αστυνομία. Τους χρησιμοποιούσε ως συνεργάτες και τους καθοδηγούσε πού θα πήγαιναν με πρόγραμμα. Δεν αποκόμισαν όφελος, δεν πρόλαβαν να πάρουν χρήματα. Μετριαστικό παράγοντα επικαλέστηκε και τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες των κατηγορουμένων όπως αυτές φαίνονται μέσα από τις κοινωνικοοικονομικές εκθέσεις που ετοίμασε το Γραφείο Ευημερίας για τους κατηγορούμενους, το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησε. Ο κατηγορούμενος 2 είναι Σύριος ηλικίας 25 ετών, άγαμος. Διέμενε με φίλο του σε ενοικιαζόμενη οικία στη Λεμεσό σε ικανοποιητικές συνθήκες διαβίωσης. Προέρχεται από συγκροτημένη, πολυμελή οικογένεια, χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Είναι η δεύτερη φορά που βρίσκεται στην Κύπρο ερχόμενος μέσω των κατεχομένων εδαφών. Μέχρι τη σύλληψη του εργαζόταν ευκαιριακά ως εργάτης. Κάνει χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών τους τελευταίους τρεις μήνες περίπου. Αναγνώρισε ότι η ύπαρξη προηγούμενης καταδίκης για τον κατηγορούμενο 2, σχετικής με τη διάπραξη των αδικημάτων στην παρούσα υπόθεση, μειώνει την επιείκεια που θα μπορούσε να επιδείξει το Δικαστήριο στον κατηγορούμενο
10. Ο κατηγορούμενος 3 είναι από τη Συρία, ηλικίας 25 ετών, άγαμος. Έχει ένα παιδί ηλικίας 1 ½ ετών, από σχέση, το οποίο διαμένει με τη μητέρα του. Πριν τη σύλληψή του διέμενε με φίλο του σε ενοικιαζόμενη οικία στη Λεμεσό, σε μέτριες συνθήκες διαβίωσης. Προέρχεται από συγκροτημένη πολυμελή οικογένεια, χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Φοίτησε στο σχολείο για εννέα χρόνια. Διέκοψε από νεαρή ηλικία. Άρχισε να ασχολείται με γεωργικές εργασίες και να βοηθά την οικογένεια του. Ήρθε στην Κύπρο το 2008 μέσω των κατεχομένων περιοχών. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια κάνει χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών. Τα αδικήματα που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι τη διάπραξη των οποίων έχουν παραδεχθεί, είναι πολύ σοβαρά. Κυρίως αυτό της 2ης κατηγορίας, της διάρρηξης εκκλησίας κατά τη διάρκεια της νύκτας, το οποίο αντιμετωπίζουν και οι τρεις κατηγορούμενοι, αφού ο Νόμος προβλέπει ποινή φυλάκισης δέκα ετών. Επτά έτη φυλάκισης προνοεί ο Νόμος και για το αδίκημα της διάρρηξης εκκλησίας. Για τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος 2 κατά παράβαση των διατάξεων του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105, ο νομοθέτης πρόβλεψε ποινή φυλάκισης 3 ετών για το αδίκημα της 3ης κατηγορίας, του απαγορευμένου μετανάστη, και 12 μηνών ή πρόστιμο για το αδίκημα της 4ης κατηγορίας. (Βλ. Nazari v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 231 και Mohamed v. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 295). Όσον αφορά το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας ή εκκλησίας όπως είναι η παρούσα υπόθεση, το Ανώτατο Δικαστήριο επανειλημμένα έχει τονίσει τη σοβαρότητα των αδικημάτων αυτών και την ανάγκη απόδοσης αποτρεπτικού χαρακτήρα αφού, δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια αδικήματα που αφορούν σε ληστείες, διαρρήξεις και κλοπές παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο και σε τέτοια περίπτωση το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Στην υπόθεση Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών. Στις Ποινικές Εφέσεις 57 και 58/2013, Nteni Bezanidis κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Απόφαση ημερομηνίας 5.12.2013, το Εφετείο κάνοντας αναφορά σε προηγούμενες αποφάσεις τόνισε πως αυτές είχαν αποφασιστεί σε πολύ προγενέστερο του παρόντος χρόνου, και ότι σήμερα τα αδικήματα αυτά παρουσιάζουν έξαρση αντί μείωση. Όπως αναφέρθηκε και στην Abunazha v. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 551, εκεί που παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων παρά τις επιβληθείσες ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη αυστηρότερων ποινών προς αποτροπή. Στην υπόθεση Παναγίδης ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 104, το Εφετείο επικροτώντας την επιβολή αυστηρών ποινών και σε αδικήματα όπως είναι οι διαρρήξεις και οι κλοπές επισημαίνει τα πιο κάτω: «. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφαλείας του πολίτη. .» Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που οι κατηγορούμενοι διέπραξαν. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 123). Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Στην πρόσφατη απόφαση Σαμπή ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφ. 124/10, ημερομηνίας 22.2.12, το Εφετείο επανέλαβε ότι: «.. δεν υπάρχει προκαθορισμένο πλαίσιο και ακριβής προσδιορισμός της επιβαλλόμενης ποινής αναλόγως των προηγούμενων αποφάσεων. Η κάθε υπόθεση εξετάζεται στα πλαίσια των ιδιαιτεροτήτων που υπάρχουν και η κρίση της ορθότητας μιας ποινής εάν δηλαδή είναι έκδηλα υπερβολική ή όχι συναρτάται με τα περιστατικά της υπόθεσης, την προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή και τις προσωπικές συνθήκες έκαστου εφεσείοντα, όπου είναι δυνατόν». Στην υπόθεση Lucian Gheorghe κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 18/2013, 19/2013 και 20/2013, ημερ. 23.12.2013 οι κατηγορούμενοι αντιμετώπιζαν αριθμό κατηγοριών αναφορικά με διάρρηξη κατοικίας, διάρρηξη καταστήματος με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος και κλοπή. Από τα κλαπέντα αντικείμενα, συνολικής αξίας €150.000, ανευρέθηκαν αντικείμενα ύψους μόνο €21.

1. Το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο τους, τη συνεργασία τους με την Αστυνομία, το νεαρό της ηλικίας τους, την παραδοχή τους και επέβαλε στην κατηγορία της διάρρηξης κατά τη νύκτα ποινή φυλάκισης 4 ½ ετών, την οποία επικύρωσε το Εφετείο αναφέροντας τα ακόλουθα: «Είναι δεδομένο ότι οι εφεσείοντες μέσω των συνηγόρων τους αποδέχονται τη σοβαρότητα των κατηγοριών της διάρρηξης εν καιρώ νυκτός κατά παράβαση των άρθρων 291 και 292(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, κατηγορία η οποία επιφέρει ως μέγιστη ποινή δέκα έτη φυλάκισης. Αποτελεί πάγια νομολογία ότι οι διαρρήξεις και κλοπές και ιδιαιτέρως εκείνες που πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια της νύκτας, βρίσκονται σε έξαρση και γι΄ αυτό επιβάλλεται η επιβολή ποινών που έχουν αποτρεπτικό χαρακτήρα. Μπορούν να επαναληφθούν εδώ χάριν ευκολίας τα όσα ειπώθηκαν από το Εφετείο στην Radoslav Yankov Mixaylov κ.ά. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 94/2011, 95/2011 και 96/2011, ημερ. 30.3.2012: «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα διάρρηξης και κλοπής όχι μόνο είναι σοβαρά, αλλά βρίσκονται και σε έξαρση, όπως έχει πλειστάκις αναγνωριστεί από τη νομολογία. Όπως ορθά σημειώθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής, τα αδικήματα που αντιμετώπισαν οι εφεσείοντες τιμωρούνται ανάλογα, εφόσον για το αδίκημα της κλοπής προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι τρία έτη, για το αδίκημα της διάρρηξης καταστήματος ποινή φυλάκισης μέχρι επτά έτη, ενώ για το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας εν καιρώ νυκτός, κατά παράβαση των άρθρων 255, 291 και 292(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, που είναι και η σοβαρότερη κατηγορία, ποινή φυλάκισης μέχρι και δέκα έτη. Στις πλέον πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με υποθέσεις διάρρηξης και κλοπής, επανατονίσθηκε, η χωρίς σημεία κάμψης συνεχόμενη αυξητική τάση των διαρρήξεων και κλοπών, γεγονός που κλονίζει την ασφάλεια που πρέπει να αισθάνεται κάθε πολίτης ενός εύνομου κράτους, (Ανδρέας Φραντζίδης ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 145/2010, ημερ. 13.5.2011). Παρόμοια επισήμανση ως προς το γεγονός ότι αδικήματα της φύσεως αυτής απασχολούν σχεδόν καθημερινά τα Δικαστήρια, με αποτέλεσμα οι ποινές που επιβάλλονται να πρέπει να είναι αποτρεπτικές, έγινε και στις υποθέσεις Michal Bukowski και Dawid Aleksander Glowacki v. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. αρ. 142/2010 και 147/2010, ημερ. 4.3.
2. Στην δε Παναγιώτης Φράγκου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. αρ. 119/2010, ημερ. 25.1.2011, το Εφετείο αρνήθηκε να παρέμβει στην καταδίκη από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας του εφεσείοντα σε συνολική ποινή φυλάκισης 15 μηνών σε 22 κατηγορίες διάρρηξης και κλοπής, ενώ εξέτιε και ποινή φυλάκισης 2½ ετών, η οποία επιβλήθηκε σε 26 κατηγορίες διάρρηξης και κλοπής. Το συνολικό ποσό που απεσπάσθη από την καταδίκη του στις 22 κατηγορίες ήταν €8.
3. Κρίθηκε ότι η αρχή της συνολικότητας του ποινικού μέτρου δεν είχε παραβιαστεί στην υπόθεση εκείνη, η δε ποινή των 15 μηνών φυλάκισης που επιβλήθηκε για τις 22 κατηγορίες, χαρακτηρίστηκε και επιεικής.» Στην πρόσφατη και πάλι υπόθεση Nteni Bezanidis v. Δημοκρατίας, (ανωτέρω), όπου επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 3 ½ ετών σε αριθμό κατηγοριών για διαρρήξεις και κλοπές, έγινε αναφορά στις υποθέσεις Πισκόπου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342 και Κλεοβούλου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 485, στις οποίες τονίστηκε η ανάγκη για αποτροπή τόσο των ιδίων των παραβατών, όσο και της αναχαίτισης τρίτων από τη διάπραξη ομοίων ή παρομοίων εγκλημάτων. Η κατανόηση που το Δικαστήριο οφείλει να επιδεικνύει στις προσωπικές περιστάσεις του δράστη δεν υπερφαλαγγίζει την ανάγκη της αποτροπής υπό το φως των περιστατικών και της φύσης των ιδίων των αδικημάτων. Στην υπόθεση Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 565 ο Εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή σε 2 κατηγορίες διάρρηξης καταστήματος και κλοπής και 6 κατηγορίες διάρρηξης εκκλησίας και κλοπής. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση 2 ½ ετών στην κάθε μία από τις κατηγορίες, ποινές οι οποίες συνέτρεχαν. Στην επιμέτρηση της ποινής λήφθηκαν υπόψη ακόμη έξι υποθέσεις για τη διάπραξη παρόμοιας φύσεως αδικημάτων. Η εγκληματική δράση του Εφεσείοντος στην κυρίως υπόθεση και στις υποθέσεις που λήφθηκαν υπόψη συνοψίζονται σε 6 διαρρήξεις επαγγελματικών υποστατικών, 33 διαρρήξεις εκκλησιών, 3 κλοπές από κλειδωμένα κιβώτια εισφορών εκκλησιών και 8 κοινές κλοπές. Η συνολική περιουσία που κλάπηκε έχει ως εξής: Μετρητά που δεν βρέθηκαν £860,50 πλέον 35 δολάρια Αυστραλίας, μετρητά που βρέθηκαν £41,45, περιουσία που δεν ανευρέθηκε αξίας £1.011,65 και περιουσία που ανευρέθηκε £960. Ο Εφεσείων βαρυνόταν με δύο προηγούμενες καταδίκες για παρόμοιας φύσεως υποθέσεις, στη μία φυλάκιση 6 μηνών με τριετή αναστολή και στην άλλη φυλάκιση 9 μηνών. Ο Εφεσείων ήταν ηλικίας 22 ετών, νυμφευμένος με παιδί ηλικίας 19 μηνών, έπασχε από βαριά διαταραχή προσωπικότητας, η σύζυγός του είχε προβλήματα υγείας και το Δικαστήριο έλαβε υπόψη την παραδοχή του τόσο στις ανακριτικές αρχές όσο και ενώπιον του. Το Εφετείο υπενθύμισε ότι τα αδικήματα τα οποία διέπραξε ο Εφεσείων βρίσκονται σε έξαρση. Έχουν προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις. Προέχει, είπε, η αυστηρή αντιμετώπιση τους για την προστασία της κοινωνίας. Η ποινή επικυρώθηκε. Στην υπόθεση Ανδρέας Φραντζίδης ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 77 ο Εφεσείων ηλικίας δεκαεννέα ετών αντιμετώπιζε 9 κατηγορίες, οι 7 για διαρρήξεις και κλοπές από κατοικίες και 2 από αυτοκίνητο. Ζήτησε και λήφθηκαν υπόψη 19 άλλες εκκρεμούσες υποθέσεις για, ουσιαστικά, ομοειδή αδικήματα. Εβαρύνετο με 9 προηγούμενες καταδίκες από τις οποίες οι 8 αφορούσαν παρόμοια αδικήματα. Το Εφετείο επικυρώνοντας την τριετή φυλάκιση που του επέβαλε το Πρωτόδικο Δικαστήριο είπε ότι η δυστυχία του ανθρώπου κατά την παιδική του ηλικία δεν αποτελεί μόνιμη ασπίδα κατά της συνέχισης της παρανομίας και ατιμωρησίας. Είναι επιτακτική ανάγκη, συνέχισε, αυτού του είδους η εγκληματικότητα να ανακοπεί γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους Θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας. Η αυστηρότητα των ποινών είναι ένας τρόπος πάταξης του φαινομένου. Στην υπόθεση Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 138, 142, 143 ο Εφεσείων κρίθηκε ένοχος, μετά από δική του παραδοχή, για τη διάπραξη του αδικήματος της διάρρηξης καταστήματος και κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 291, 294(α), 255, 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα. Το Κακουργιοδικείο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 χρόνων. Λήφθηκε υπόψη ακόμη μία υπόθεση που αφορούσε τον ίδιο κατηγορούμενο. Είχε βεβαρυμένο ποινικό μητρώο, 6 προηγούμενες καταδίκες. Ο Εφεσείων είχε δύσκολα παιδικά και εφηβικά χρόνια, διετέλεσε τρόφιμος σε παιδική στέγη. Επικυρώνοντας την ποινή το Εφετείο είπε τα εξής αναφορικά με τις προηγούμενες καταδίκες, στις σελίδες 142-143: «Αποτελεί θέση της νομολογίας μας ότι οι προηγούμενες καταδίκες δεν πρέπει να δικαιολογούν επιβολή ποινής τέτοιας ώστε να δημιουργείται η εντύπωση ότι τιμωρείται για δεύτερη φορά ένας παραβάτης. Ωστόσο είναι δυνατό η προηγούμενη εγκληματική συμπεριφορά να επηρεάσει το βαθμό επιείκειας που το δικαστήριο θα ήταν διατεθειμένο να επιδείξει (Βλ. Κυπριανίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 246, 250, 251, Περικλέους ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5977/22.2.96). Περαιτέρω έχει νομολογηθεί ότι οι προηγούμενες καταδίκες είναι στοιχείο το οποίο έχει σημασία και λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο στην επιμέτρηση της ποινής γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης και του σεβασμού του κατηγορουμένου προς τους Νόμους της Πολιτείας (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ματθαίου Άλλως Μαλέγκου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1, 8, 9, Stratos and Another v. Police 17 C.L.R. 73 και Χατζηνικολάου ν. Αστυνομίας

(1976)2 Α.Α.Δ. 63).» Τέλος, στην Ποινική Έφεση αρ. 213/2011, William Jamas v. Δημοκρατίας, 14.1.2013, Ο Εφεσείων, ηλικίας 23 ετών, κατεδικάσθη από το Κακουργιοδικείο σε φυλάκιση 3 ½ ετών για κατηγορίες διαρρήξεων και κλοπών και διετάχθη περαιτέρω η ενεργοποίηση έξι από τους επτά μήνες ποινής φυλάκισης στην οποία είχε καταδικασθεί και η οποία είχε ανασταλεί. Το συνολικό μέγεθος της ποινής φυλάκισης του λοιπόν ήταν τα 4 χρόνια. Το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη την αξία των κλαπέντων, €40.000, την έξαρση των αδικημάτων αυτής της φύσης, την προηγούμενη καταδίκη, την άμεση παραδοχή του, τις άλλες οικογενειακές και οικονομικές του συνθήκες. Το Εφετείο αφού έκανε αναφορά στη Νομολογία και σε μάλιστα αποφάσεις όπου επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 4-5 ετών όπου υπήρχαν πολλές προηγούμενες καταδίκες, ασχολήθηκε με την αρχή της συνολικότητας της ποινής που επιβάλλεται και τροποποίησε την επιβληθείσα ποινή ούτως ώστε να γίνει 3 ½ χρόνια. Το σχετικό απόσπασμα έχει ως εξής: «Κατά την ακρόαση προέκυψε ότι πολύ λίγα πράγματα θα μπορούσαν να λεχθούν πέραν των ήδη τεθέντων. Παρατηρήσαμε όμως ότι ενδεχομένως να υπήρχε κάποια λανθασμένη καθοδήγηση του Κακουργιοδικείου όσον αφορά τη νομολογία στην οποία εβασίσθη για να καταλήξει στο μέτρο της ποινής για το εν λόγω αδίκημα, και κατ΄επέκταση βεβαίως και στο μέτρο της ποινής συνολικά, αφού ενεργοποίησε και την ποινή των 6 μηνών η οποία προσετέθη στα 3½ χρόνια για να απολήγει ενώπιον μας η συνολική ποινή να είναι 4 χρόνια. Η νομολογία αυτή, με την εξαίρεση μιας υπόθεσης, της Mazarakis v. The Republic

(1982)2 CLR 183 - η οποία φαίνεται να είναι εκτός της γενικής γραμμής και στην κατάληξή της αλλά και στα δεδομένα τα οποία τη διέπουν ως προς τα γεγονότα της - δείχνει ότι, σε υποθέσεις όπου ο κατηγορούμενος εβαρύνετο με πολλές προηγούμενες καταδίκες, το μέτρο της ποινής φαίνεται να είναι μεταξύ 4 και 5 ετών. Στην Christophides v. The Republic

(1970)2 CLR 98 υπήρχαν 12 προηγούμενες καταδίκες με φυλάκιση 5 ετών. Στην Psylla v. The Republic

(1984)2 CLR 420, υπήρχαν 20 προηγούμενες καταδίκες με φυλάκιση 4 ετών. Στην Παναγίδης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 104, υπήρχαν 6 προηγούμενες καταδίκες με φυλάκιση 5 ετών. Στην Κλεοβούλου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 485, υπήρχαν 5 προηγούμενες καταδίκες με φυλάκιση 4 ετών. Στην Φραντζίδης ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 158, υπήρχαν 4 προηγούμενες καταδίκες με φυλάκιση 4 ετών. Και στην άλλη Φραντζίδης ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 145/10, 13.5.2011, υπήρχαν 3 προηγούμενες καταδίκες με φυλάκιση 4 ετών. Αυτή ήταν και η μόνη νομολογία την οποία παρέθεσε το Κακουργιοδικείο. Υπάρχει βεβαίως σωρεία νομολογίας η οποία αφορά χαμηλότερες ποινές σε άλλες περιστάσεις και η οποία ιδιαίτερα αφορά υποθέσεις όπου δεν υπήρχαν τόσες πολλές προηγούμενες καταδίκες. Η καταληκτική μας εντύπωση είναι ότι το Κακουργιοδικείο, περιοριζόμενο στη νομολογία που αφορούσε ποινές που επιβλήθησαν σε περιπτώσεις πολλών προηγούμενων καταδικών, αγνόησε τη πτυχή της υπόθεσης αυτής η οποία αφορά περίπτωση μιας μόνο προηγούμενης καταδίκης και αγνόησε επομένως και τη νομολογία η οποία διαφοροποιείται από τις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες υπάρχουν πολλές προηγούμενες καταδίκες, με αποτέλεσμα να θεωρήσει ότι το μέτρο σε τέτοιες περιπτώσεις θα ήταν εκείνο των 4 ετών, στο οποίο και κατάληξε συνολικά στο τέλος της ημέρας. Σε αυτή τη βάση και μόνο, και όχι με αναφορά σε οτιδήποτε άλλο στο οποίο έχει αναφερθεί η ευπαίδευτη συνήγορος για τον Εφεσείοντα, είναι που θεωρούμε ότι υπάρχει κάποιο έδαφος για παρέμβαση μας ώστε ως θέμα αρχής να αποκατασταθεί η ορθή διάσταση των πραγμάτων, αφού, εάν το Κακουργιοδικείο είχε επεκτείνει την έρευνά του στο σύνολο των υποθέσεων που αφορούν περιπτώσεις που δεν υπάρχουν τόσες πολλές προηγούμενες καταδίκες, ενδεχομένως το μέτρο της ποινής που θα θεωρούσε ως ορθό να ήταν χαμηλότερα των 4 ετών.» Η κα Αδάμου αγορεύοντας ενώπιον του Δικαστηρίου έκανε αναφορά στην Ποινική Έφεση αρ. 99/12, Δημήτρης Βέλιου ν. Αστυνομίας, Απόφαση ημερ. 23.1.

1. Μελετώντας την εν λόγω απόφαση, διαπιστώνουμε ότι εκεί μειώθηκε η επιβληθείσα ποινή με μεγάλη διστακτικότητα, επειδή το Εφετείο έκρινε ότι «ο εφεσείων ενδεχομένως να αντιμετωπιζόταν με περισσότερη επιείκεια αν η επίδικη υπόθεση περιλαμβανόταν στις υποθέσεις που λήφθηκαν υπόψη στην Υπόθεση 113/2012, λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων.» Να σημειώσουμε ότι και στην πιο πάνω απόφαση τονίζεται η έξαρση των αδικημάτων που οι κατηγορούμενοι διέπραξαν, και ότι αυτά πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα από τα Δικαστήρια. Θεωρούμε ότι ο ρόλος και των τριών κατηγορουμένων για τη διάπραξη και κατά τη διάπραξη των αδικημάτων είναι ουσιαστικά ο ίδιος. Ορθά οι ευπαίδευτοι συνήγοροι δεν υποστήριξαν το αντίθετο. Ο κατηγορούμενος 1 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Η προηγούμενη καταδίκη του κατηγορούμενου 3 δεν έχει συνάφεια με τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης και συνεπώς δεν θα δοθεί βαρύτητα σε αυτή. Έχουμε θέσει ενώπιον μας το σύνολο του περιεχομένου των εκθέσεων του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάστηκαν γι΄ αυτούς και τα όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υπεράσπισης έθεσαν ενώπιον μας αναφορικά με τις οικογενειακές, προσωπικές τους περιστάσεις. Σε σχέση με την προηγούμενη καταδίκη του κατηγορούμενου 2, επισημαίνουμε και πάλι ότι αυτός δεν θα τιμωρηθεί εκ νέου για τα αδικήματα που διέπραξε στο παρελθόν και για τα οποία έχει ήδη τιμωρηθεί. Θεωρούμε όμως πως ο βαθμός επιείκειας προς το πρόσωπό του μειώνεται σε κάποιο βαθμό και ως εκ τούτου βρίσκουμε πως η ποινή που θα επιβληθεί σε αυτόν θα πρέπει να διαφοροποιηθεί από την ποινή που θα επιβληθεί στους κατηγορούμενους 1 και
2. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε στην παραδοχή των κατηγορουμένων ενώπιον των ανακριτικών αρχών και ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)1 Α.Α.Δ. 28). Θα θεωρήσουμε δε την παραδοχή τους ως άμεση (βλ. Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463) και ότι αυτή συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας, η οποία μέσω της αγόρευσης των ευπαιδεύτων συνηγόρων τους ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους

(2010)2 Α.Α.Δ. 288, 296). Βαρύτητα δίδουμε και στη συνεργασία τους με την Αστυνομία αφού τις πρώτες μέρες της σύλληψης τους παραδέχθηκαν σε θεληματικές τους καταθέσεις τη διάπραξη των αδικημάτων, τόσο της παρούσας υπόθεσης όσο και αυτών που λαμβάνονται υπόψη. Από την άλλη δεν παραβλέπουμε ότι αντικείμενα αρκετά μεγάλης αξίας που έχουν κλαπεί δεν έχουν ανευρεθεί ενώ δεν υπάρχει ουσιαστικά περίπτωση αποζημίωσης των θυμάτων. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρουμε πως από τα κλαπέντα αξίας €60.000 (αντικείμενο 2ης κατηγορίας) έχει βρεθεί και επιστραφεί μόνο ένα αξίας €1.500. Περαιτέρω, όπως διαφαίνεται από το σύνολο των γεγονότων, οι κατηγορούμενοι επέδειξαν σε περίοδο περίπου 4 μηνών πλούσια εγκληματική δραστηριότητα η οποία κάλυψε την επαρχία Λεμεσού και Πάφου. (Για το θέμα αυτό παραπέμπουμε στην υπόθεση Lucian, πιο πάνω). Είναι καλά γνωστό πως όπου το στοιχείο της αποτροπής προβάλλει ως επιτακτική ανάγκη, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου έχουν περιθωριακή σημασία. Γνωρίζουμε βέβαια πως η σοβαρότητα των αδικημάτων δεν εξουδετερώνει το στοιχείο της εξατομίκευσης της ποινής, το οποίο στις περιπτώσεις όπου τα αδικήματα παρουσιάζουν έξαρση έρχεται σε δεύτερη μοίρα (Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Το καθήκον όμως του Δικαστηρίου να λάβει υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και να εξατομικεύσει την ποινή, δεν ατονεί στις περιπτώσεις όπου οι ποινές θα πρέπει να είναι αποτρεπτικές. (Βλέπε Χρυσοστόμου «Κανάρη» ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 18). Από την άλλη εξατομίκευση της ποινής δεν εξουδετερώνει τη σοβαρότητα του εγκλήματος, και το στοιχείο της αποτροπής (βλ. Σωκράτους ν. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 132). Έχουμε προβληματιστεί ιδιαίτερα, όχι για το είδος της ποινής αλλά για το ύψος της. Η σοβαρότητα διάπραξης των αδικημάτων είναι δεδομένη. Η έξαρσή τους επίσης. Να σημειώσουμε ότι λαμβάνουμε υπόψη την υπόθεση αρ. 13083/13 του Κακουργιοδικείου Πάφου όσον αφορά στον κατηγορούμενο 1 και κάποια αδικήματα που αναφέρονται σε αυτή και τα οποία επίσης παραδέχθηκαν οι κατηγορούμενοι 2 και 3 (πρόκειται ουσιαστικά για αδικήματα που αφορούν σε διαρρήξεις και κλοπές εκκλησιών). Για τους κατηγορούμενους 2 και 3 λαμβάνεται υπόψη και η υπόθεση 24739/13 του Ε.Δ. Λεμεσού για αδικήματα που αφορούν σε ναρκωτικές ουσίες. Από την άλλη έχουμε ενώπιον μας και λαμβάνουμε υπόψη την παραδοχή τους ενώπιον του Δικαστηρίου, την παραδοχή τους ενώπιον των ανακριτικών αρχών αφού αυτή διευκόλυνε το ανακριτικό έργο της Αστυνομίας, το λευκό ποινικό μητρώο των κατηγορούμενων 1 και 3 ως έχει εξηγηθεί πιο πάνω, τις προσωπικές και οικογενειακές τους περιστάσεις και γενικά όλους τους μετριαστικούς παράγοντες στους οποίους έκαναν αναφορά οι ευπαίδευτοι συνήγοροι. Αφού λάβαμε υπόψη όλα τα πιο πάνω, κρίνουμε ως αρμόζουσες ποινές τις ακόλουθες τις οποίες και επιβάλλουμε στους κατηγορούμενους: Στη 2η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 3 ½ ετών στους κατηγορούμενους 1 και

1. Στον κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης 4 ετών. Στην 3η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 9 μηνών στον 2ο κατηγορούμενο. Στην 4η κατηγορία: Καμία ποινή στον 2ο κατηγορούμενο ενόψει της συνάφειας της κατηγορίας με την 3η κατηγορία. Στην 7η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 3 ετών στους κατηγορούμενους 1 και
2. Στον κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης 3 ½ ετών. Στην 9η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 3 ½ ετών στον κατηγορούμενο 2 και ποινή φυλάκισης 3 ετών στον κατηγορούμενο
3. Στην 11η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 3 ½ ετών στον κατηγορούμενο 2 και ποινή φυλάκισης 3 ετών στον κατηγορούμενο
4. Οι πιο πάνω ποινές να συντρέχουν. Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που οι κατηγορούμενοι τελούσαν υπό κράτηση και δη από τις 11.10.2013 για τον κατηγορούμενο 1 και από τις 3.11.2013 για τους κατηγορούμενους 2 και
5. (Υπ.) .............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Η. Γεωργίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../ΣΤ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά- Διάρρηξη και κλοπή εκκλησίας, διάρρηξη και κλοπή εκκλησίας κατά τη διάρκεια της νύκτας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο