← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. Σωτήρης Γεωργίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 16509/13, 25/4/2014

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. Σωτήρης Γεωργίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 16509/13, 25/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:B16 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 16509/13 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ Κατηγορούσα αρχή εναντίον Σωτήρης Γεωργίου Μιχάλης Μιχαήλ Χριστάκης Κυριάκου Κατηγορουμένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ:25/4/2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την κατηγορούσα αρχή: κος Γιάννος Αργυρού με τις κυρίες Ζήνα Παπαγιάννη και Χριστίνα Παυλίδου Για τους κατηγορούμενους 1 και 2: κος Αλέξανδρος Σαουρής Κατηγορούμενοι 1 και 2 : παρόντες ---------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Στην παρούσα υπόθεση, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 (εν τοις εφ΄ εξοίς οι κατηγορούμενοι) αντιμετωπίζουν συνολικά 21 κατηγορίες (ο τρίτος κατηγορούμενος παραδέχθηκε σε προηγούμενο στάδιο της διαδικασίας και του επιβλήθηκε ποινή στις κατηγορίες που τον αφορούσαν και μετέπειτα κατέστη μάρτυρας κατηγορίας). Στην πρώτη κατηγορία αντιμετωπίζουν το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371, 294(α) και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και πιο συγκεκριμένα ότι στις 30/7/2013 στην Λεμεσό, συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή διάρρηξη κτηρίου και κλοπή. Στην δεύτερη κατηγορία αντιμετωπίζουν το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371, 296(γ) και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και πιο συγκεκριμένα ότι στις 30/7/2013 στην Λεμεσό συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή κατοχή διαρρηκτικού οργάνου κατά την διάρκεια της νύκτας. Στην τρίτη κατηγορία αντιμετωπίζουν το αδίκημα της διάρρηξης καταστήματος και κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 294(α), 255 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και πιο συγκεκριμένα ότι στις 30/7/2013 στην Λεμεσό, διέρρηξαν και εισήλθαν στο κατάστημα του Διονύση Καρακατσιάνη από την Λεμεσό και διέπραξαν κακούργημα σε αυτό, δηλαδή έκλεψαν από αυτό 5 οθόνες ηλεκτρονικών υπολογιστών συνολικής αξίας € 635 περιουσίας του εν λόγω προσώπου. Στην τέταρτη κατηγορία αντιμετωπίζουν το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων εν καιρώ νυκτός, κατά παράβαση των άρθρων 296(γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και πιο συγκεκριμένα ότι στις 30/7/2013 στην Λεμεσό, είχαν στην κατοχή τους διαρρηκτικά όργανα εν καιρώ νυκτός, δηλαδή ένα χειροψάλιδο άνευ νομίμου προς τούτο δικαιολογίας. Στις κατηγορίες 5,6 και 7 ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει το αδίκημα της επίθεσης κατά οργάνου τηρήσεως της τάξεως κατά την δέουσα εκτέλεση του καθήκοντος του, κατά παράβαση του άρθρου 244(β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και πιο συγκεκριμένα στις 30/7/2013 στην Λεμεσό, επιτέθηκε κατά των οργάνων της τάξεως Υπαστυνόμου Μ. Βασιλείου, ΕΑ 5259 Γ. Γεωργίου και Αστ. 3098 Ε. Ευστρατίου αντίστοιχα κατά την δέουσα εκτέλεση των καθηκόντων τους και στην κατηγορία 8 ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει το αδίκημα της αντίστασης κατά της νομίμου συλλήψεως κατά παράβαση του άρθρου 244(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και πιο συγκεκριμένα ότι στις 30/7/2013 στην Λεμεσό επιτέθηκε εναντίον των οργάνων της τάξεως Υπαστυνόμου Μ. Βασιλείου, ΕΑ 5259 Γ. Γεωργίου και Αστ. 3098 Ε. Ευστρατίου αντίστοιχα με σκοπό την ματαίωση της νομίμου συλλήψεως του για ποινικό αδίκημα. Στην κατηγορία 8, ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει το αδίκημα της αντίστασης κατά νομίμου συλλήψεως, κατά παράβαση του άρθρου 244(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και πιο συγκεκριμένα ότι την 30ην Ιουλίου 2013 στην Λεμεσό, επιτέθηκε εναντίον των Υπαστυνόμου Μ. Βασιλείου, ΕΑ 5259 Γ. Γεωργίου και Αστ. 3098 Ε. Ευστρατίου με σκοπό την ματαίωση της νομίμου συλλήψεως για ποινικού αδίκημα. Στην έννατη κατηγορία ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει το αδίκημα της επίθεσης κατά οργάνου της τάξεως κατά την δέουσα εκτέλεση του καθήκοντος του, κατά παράβαση του άρθρου 244(β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και πιο συγκεκριμένα ότι την 30ην Ιουλίου του 2013 στην Λεμεσό, επιτέθηκε κατά οργάνου της τάξεως, δηλαδή κατά του αστ. 3098 Ε. Ευστρατίου κατά την δέουσα εκτέλεση του καθήκοντος του και στην δέκατη κατηγορία αντιμετωπίζει το αδίκημα της αντίστασης κατά της νομίμου συλλήψεως του, κατά παράβαση του άρθρου 244(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και πιο συγκεκριμένα ότι κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο με την έννατη κατηγορία, ότι επιτέθηκε εναντίον του ίδιου αστυφύλακα με σκοπό την ματαίωση της νομίμου συλλήψεως του για ποινικό αδίκημα. Περαιτέρω, οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν στην ενδέκατη κατηγορία, το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 371, 294(α) και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και πιο συγκεκριμένα ότι στις 22/7/2013 στην Λεμεσό, συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή διάρρηξη κτηρίου και κλοπή. Στην δωδέκατη κατηγορία οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 371, 296(γ) και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και πιο συγκεκριμένα ότι στις 22/7/2013 στην Λεμεσό, συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή κατοχή διαρρηκτικού οργάνου κατά την διάρκεια της νύκτας. Στην κατηγορία 13, αντιμετωπίζουν το αδίκημα της διάρρηξης κτηρίου και κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 294(α), 255 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και πιο συγκεκριμένα ότι στις 22/7/2013 στην Λεμεσό, διέρρηξαν και εισήλθαν στο γραφείο πώλησης αυτοκινήτων του Νικόλα Αντωνίου και διέπραξαν κακούργημα μέσα σε αυτό, δηλαδή έκλεψαν από αυτό ένα κλειδί αυτοκινήτου μάρκας BMW Χ6 αξίας € 300 και ένα κλειδί αυτοκινήτου μάρκας BMW 320 € 300, περιουσία του πιο πάνω. Στην κατηγορία 14, αντιμετωπίζουν το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων εν καιρώ νυκτός, κατά παράβαση των άρθρων 296(γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και πιο συγκεκριμένα ότι στις 22/7/2013 στην Λεμεσό, είχαν στην κατοχή τους διαρρηκτικά εργαλεία εν καιρώ νυκτός, ήτοι ένα χειροψάλιδο, άνευ νομίμου προς τούτο δικαιολογίας. Στην κατηγορία 15 αντιμετωπίζουν την κατηγορία της κακόβουλης ζημιάς σε περιουσία, κατά παράβαση των άρθρων 324

(1)και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε και πιο συγκεκριμένα ότι στις 22/7/2013 στην Λεμεσό, εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσαν ζημιά στο αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΚΧΚ 957 ύψους € 100 περιουσία του Νικόλα Αντωνίου. Στην κατηγορία 16 αντιμετωπίζουν το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371, 294(α) και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και πιο συγκεκριμένα ότι μεταξύ της 21ης και 22ας Ιουλίου 2013 στην Λεμεσό, συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα, ήτοι διάρρηξη κτηρίου και κλοπή. Στην κατηγορία 17, αντιμετωπίζουν το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371, 296(γ) και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και πιο συγκεκριμένα ότι στις 22/7/2013 στην Λεμεσό, συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα, ήτοι κατοχή διαρρηκτικού οργάνου κατά την διάρκεια της νύκτας. Στην κατηγορία 18, οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν το αδίκημα της διάρρηξης κτηρίου και κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 294(α), 255 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και πιο συγκεκριμένα ότι στις 22/7/2013 στην Λεμεσό, διέρρηξαν και εισήλθαν στο γραφείο πώλησης αυτοκινήτων με την ονομασία DEMOS AND TAKIS MOTOR AGENCY LTD μέσω του Δήμου Ελευθερίου και διέπραξαν κακούργημα μέσα σε αυτό, δηλαδή έκλεψαν από αυτό 62 κλειδιά αυτοκινήτων συνολικής αξίας € 6,950 περιουσία της εν λόγω εταιρίας. Στην κατηγορία 19, οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων εν καιρώ νυκτός, κατά παράβαση του άρθρου 296(γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και πιο συγκεκριμένα ότι μεταξύ της 21ης και της 22ας Ιουλίου 2013 στην Λεμεσό, είχαν στην κατοχή τους διαρρηκτικά εργαλεία εν καιρώ νυκτός, δηλαδή άγνωστο προς την κατηγορούσα αρχή διαρρηκτικό όργανο, άνευ νομίμου προς τούτο δικαιολογίας. Στην κατηγορία 20, οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν το αδίκημα της κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 255, 262 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και πιο συγκεκριμένα ότι την 30ην Ιουλίου στην Λεμεσό, έκλεψαν έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή mini laptop αξίας € 500 περιουσία της PRIME TEL. Τέλος, στην κατηγορία 21, αντιμετωπίζουν το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς σε περιουσία, κατά παράβαση των άρθρων 324
(1)και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε και πιο συγκεκριμένα ότι την 30ην Ιουλίου 2013 στην Λεμεσό, εσκεμμένα και παράνομα κατέστρεψαν το γυαλί του συνοδηγού του αυτοκινήτου με αρ. KUF 049 αξίας € 108,56, περιουσία του Φρίξου Αναστασίου στην Λεμεσό. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Το μαρτυρικό υλικό είναι ογκόδης, αφού κατέθεσαν ενόρκως 30 μάρτυρες, κατατέθηκαν 107 τεκμήρια και η πλειοψηφία των μαρτύρων αντεξετάστηκαν επί μακρόν. Σημειοτέον, ότι το παρόν Δικαστήριο επιλήφθηκε της υπόθεσης για πρώτη φορά στις 6/2/2014, ημερομηνία κατά την οποία άρχισε η ακροαματική διαδικασία και η οποία ολοκληρώθηκε σε 18 δικασίμους οι οποίες ήταν χρονικά πολύ κοντά μεταξύ τους, δείχνοντας το Δικαστήριο ευαισθησία στο γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι τελούσαν υπό κράτηση από τις 12/8/
  1. Βεβαίως το Δικαστήριο δεν θα παραθέσει αυτολεξεί το μαρτυρικό υλικό, όμως θα προβεί σε μια όσον το δυνατόν συνοπτική καταγραφή αυτής και θα γίνεται ιδιαίτερη αναφορά κατά το στάδιο της αξιολόγησης και της εξαγωγής ευρημάτων και συμπερασμάτων. Βεβαίως τα υπό εξέταση αδικήματα, μπορούν να διαχωριστούν σε δύο ενότητες, η μια στα αδικήματα που υπάρχουν ισχυρισμοί ότι διαπράχθηκαν στις 22/7/2013 όπου σε αυτά εμπλέκεται και ο πρώην κατηγορούμενος 3 και μετέπειτα Μ.Κ. 27 και η άλλη στα αδικήματα που υπάρχει ισχυρισμός ότι διαπράχθηκαν στις 30/7/2013, με την υποενότητα των αδικημάτων που υπάρχει ισχυρισμός ότι οι κατηγορούμενοι επιτέθηκαν εναντίον των αστυνομικών και έφεραν αντίσταση στην σύλληψη τους. Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε ο αστ. 266 κ. Άγγελος Περικλέους, ο οποίος στην κατάθεση του - τεκμήριο 1, αναλύει τις ενέργειες που έχει προβεί και πιο συγκεκριμένα την φωτογράφηση αλλά και εκτύπωση των φωτογραφιών του καταστήματος E - COM ιδιοκτησίας του Διονύση Καρακατσιάνη, στην φωτογράφηση του αυτοκινήτου ZKRD 645 και της λήψης σχετικών τεκμηρίων τα οποία περιέγραψε, την συσκευασία και παράδοση τους σε συνάδελφο του. Κατέθεσε ως τεκμήριο 2 σετ από 44 φωτογραφίες τις οποίες και ανέλυσε, αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 2 τον οποίο χαρακτήρισε ως συνεργάσιμο με τον αστ.
  2. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι ο υπεύθυνος του χώρου, άρα και το άτομο από το οποίο ελάμβανε καθοδήγηση, ήταν ο αστ.2820 και εξέφρασε άγνοια κατά πόσο η έρευνα επί του πιο αυτοκινήτου έγινε με έγκυρο ένταλμα έρευνας. Η δειγματοληψία που έγινε στο αυτοκίνητο ήταν για να γίνει εξέταση για τυχόν ανεύρεση γενετικού υλικού και σύνδεσης του με τον κατηγορούμενο
  3. Στα κιβώτια που ήταν εντός του αυτοκινήτου δεν έχει προβεί σε δειγματοληψία και το χειροψάλιδο το έχει συσκευάσει και το παρέδωσε στον αστ. 589 για τον περαιτέρω χειρισμό και γενικά περιέγραψε τις ενέργειες που έχει προβεί. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε ο αστ. 589 κ. Παντελής Χατζηχριστοδούλου. Στην πρώτη του κατάθεση - τεκμήριο 3, κάνει αναφορά στις έρευνες που προέβαινε για την διερεύνηση των υποθέσεων των διαρρήξεων, της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά την διάρκεια της νύκτας και της κακόβουλης ζημιάς, στην σύλληψη του πρώην κατηγορούμενου 3 και μετέπειτα Μ.Κ. 27 και στις υποδείξεις σκηνών που έγιναν από αυτόν και στην κατάθεση του στην οποία κατονόμασε ως συνεργούς του τους κατηγορούμενους 1 και 2, στην αναζήτηση, καταδίωξη και μετέπειτα σύλληψη του κατηγορούμενου 2 και στην διενέργεια ερευνών σε υπόθεση διάρρηξης του καταστήματος E - COM και στην λήψη σχετικών τεκμηρίων τα οποία και περιέγραψε, στις ενέργειες που προέβηκε η Δρ. Ελένη Αντωνίου - Μ.Κ. 30 και στην λήψη ανακριτικών καταθέσεων από τους κατηγορούμενους 1 και
  4. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, κατέθεσε σωρεία τεκμηρίων και που αφορούσαν την δειγματοληψία, αντικείμενα που έχουν συλλεχθεί, γραπτές καταθέσεις και κατηγορίες, φωτογραφικό υλικό, ένταλμα έρευνας, έντυπα κλπ για τα οποία θα γίνει αξιολόγηση πιο κάτω, ως επίσης και την δεύτερη κατάθεση του - τεκμήριο
  5. Στην εν λόγω κατάθεση του, κάνει αναφορά στις ενέργειες και εξετάσεις που έχει προβεί μαζί και με συναδέλφους του αναφορικά με τα υπό διερεύνηση αδικήματα που έλαβαν χώρα στις 22/7/2013, στην λήψη σχετικών αντικειμένων τα οποία έχει περιγράψει (στην λήψη αντικειμένων γίνεται αναφορά και στην τρίτη κατάθεση του - τεκμήριο 32), στην καταδίωξη του αυτοκινήτου που έχει περιγράψει και στις συνθήκες σύλληψης του πρώην κατηγορούμενου 3 και μετέπειτα Μ.Κ. 27, ως επίσης επανέλαβε και τα όσα είχε πει στην κατάθεση του - τεκμήριο 3 που έλαβαν χώρα στις 30/7/
  6. Ο εν λόγω μάρτυρας ανέφερε ότι είναι ο ανακριτής της υπόθεσης και αναγνώρισε τους κατηγορούμενους και περιέγραψε τις φωτογραφίες - τεκμήριο
  7. Αντεξεταζόμενος, επανέλαβε τις ενέργειες που έχει κάνει στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, τις πληροφορίες που συνέλεξε και την προέλευση τους όπως π.χ. για το χρώμα και τον τύπο των οχημάτων, τις συνθήκες σύλληψης των κατηγορουμένων 1, 2 και του πρώην κατηγορούμενου 3 και μετέπειτα Μ.Κ. 27, ως επίσης και στην παράδοση τεκμηρίων στους ιδιοκτήτες. Ως Μ.Κ. 3 κατέθεσε ο Ε/Α 5259 κ. Γιώργος Γεωργίου. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 37, δίνει λεπτομερή αναφορά στα όσα έλαβαν χώρα τις πρώτες πρωινές ώρες στις 30/7/2013 αναφορικά με την καταδίωξη οχήματος, την σύλληψη του κατηγορουμένου 2 και ιδίως στην σύλληψη του κατηγορουμένου 1, τους οποίους ο μάρτυρας αναγνώρισε. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, περιέγραψε τον τρόπο και τον τόπο όπου έχει κτυπηθεί από τον κατηγορούμενο 1 κατά την διάρκεια της σύλληψης του κατηγορουμένου 1, αναγνώρισε, περιέγραψε και ανέλυσε το τεκμήριο 38 το οποίο αποτελεί σετ από 26 φωτογραφίες και τις συνθήκες όπου έλαβε χώρα η φωτογράφηση και στην επίσκεψη του στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και την χορήγηση σε αυτόν αναρρωτικής άδειας (τεκμήριο 39), ως επίσης αναγνώρισε το τεκμήριο 18 που είναι η σκισμένη υπηρεσιακή του φανέλα όπως αυτή έχει γίνει μετά την διαδικασία σύλληψης του κατηγορούμενου
  8. Περιέγραψε τα όσα έλαβαν χώρα τις πρωινές ώρες της 30/7/2013, για τις επισκέψεις σε σκηνές, το αυτοκίνητο που καταδιώκετο και την άποψη του ως προς αυτό, ήτοι έδωσε μια περιγραφή αυτού. Αντεξεταζόμενος, ερωτήθηκε και απάντησε σε σωρεία θεμάτων που άπτονταν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνελήφθη ο κατηγορούμενος 1, την αντίσταση που προέβαλε και την επίθεση που δέχθηκε από αυτόν και τα τραύματα που προκλήθηκαν από αυτό το περιστατικό δίνοντας επίσης και την θέση του ως προς το ξύλο με το οποίο δέχθηκε επίθεση και στο ότι η φανέλλα του σκίστηκε κατά το επεισόδιο, αρνήθηκε δε σχετικές υποβληθείσες θέσεις ότι αυτός που έχει κτυπηθεί δεν ήταν ο ίδιος αλλά ο κατηγορούμενος 1 ο οποίος δεν προέβαλε αντίσταση, ως οι υποβληθείσες θέσεις από την πλευρά της υπεράσπισης. Ως Μ.Κ. 4 κατέθεσε ο αστ. 1863 κ. Θέμης Θεμιστοκλέους ο οποίος δεν έχει αντεξεταστεί. Στις καταθέσεις του - τεκμήρια 46 και 47 αλλά και στο τεκμήριο 48 και στην προφορική του μαρτυρία, πραγματεύεται στην διακίνηση τεκμηρίων που καταγράφονται και στην παράδοση στον νόμιμο δικαιούχο του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής ZKRD
  9. Ως Μ.Κ. 5 κατέθεσε ο αστ. 3075 κ. Αλέξης Κωνσταντίνου. Στις καταθέσεις τους - τεκμήρια 49 και 50, κάνει αναφορά στις ενέργειες και τις συνθήκες που οδήγησαν στην φωτογράφηση για την οποία έκανε αναφορά, όπως είναι δηλαδή τα τεκμήρια 33 και
  10. Αντεξεταζόμενος, γενικά έδωσε την δική του θέση αναφορικά με τις συνθήκες και τους λόγους για τους οποίες έχει προβεί στην πιο πάνω αναφερόμενη φωτογράφηση. Ως Μ.Κ. 6, κατέθεσε ο αστ. 1521 κ. Στέλιος Ιωάννου. Στις καταθέσεις του - τεκμήρια 51 και 52, κάνει αναφορά στην σύλληψη του κατηγορούμενου και την απάντηση του, ως επίσης και στην λήψη ανακριτικής κατάθεσης από τον κατηγορούμενο 1 - τεκμήριο 53, ως επίσης και την υπόδειξη σκηνών από τον πρώην κατηγορούμενο 3 και μετέπειτα Μ.Κ. 27 - τεκμήριο 54 για τις οποίες έκανε αναφορά και προφορικά ως προς τα παρευρισκόμενα άτομα. Αντεξεταζόμενος, διευκρίνησε για ποια αδικήματα έχει γίνει η υπόδειξη σκηνών και γενικά τις ενέργειες που έχει προβεί, ως επίσης και για την τότε διερευνόμενη υπόθεση εμπρησμού και γενικά έκανε αναφορά στην πηγή των γνώσεων του. Ως Μ.Κ. 7, κατέθεσε ο αρχιαστυφύλακας 4079 κ. Σάββας Τρύφωνος. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 55, κάνει αναφορά στην διερευνόμενη υπόθεση κλοπής που αφορά την 20η κατηγορία, στην λήψη της καταγγελίας, την ανεύρεση του ηλεκτρονικού υπολογιστή (Η/Υ) και στην παράδοση του και στην λήψη ανακριτικών καταθέσεων από τους κατηγορούμενους - τεκμήρια 56 και
  11. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, αναγνώρισε επί της φωτογραφίας 39 του τεκμηρίου 2 τον Η/Υ για τον οποίο έκανε αναφορά, στις φωτογραφίες 14 - 16 το κατάστημα το όχημα ενοικιάσεως και στην φωτογραφία 1 του ιδίου τεκμηρίου το κατάστημα E - COM. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι δεν θυμόταν εάν έχει προβεί σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια αναφορικά με τον εν λόγω Η/Υ ή αν αυτός ήταν σφραγισμένος και αν έχει υπογραφεί έντυπο παραλαβής, ανέφερε τι ενέργειες έκανε με τους κατηγορούμενους, ήτοι με την υποβολή ερωτήσεων και δεν ήταν σε θέση να πει πως προήλθε το αυτοκόλλητο στον Η/Υ ή εάν έλαβε οδηγίες ή εάν έδρασε αυτόβουλα στην παράδοση του Η/Υ. Ως Μ.Κ. 8 κατέθεσε ο αστ. 4797 κ. Στέλιος Ανδρέου. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 58, κάνει αναφορά στην ανάληψη των καθηκόντων του στις 30/7/2013 και στην μετάβαση του στο μέρος όπου προηγουμένως είχε συλληφθεί ο κατηγορούμενος 2 από τον οποίο έλαβε ανακριτική κατάθεση - τεκμήριο
  12. Αντεξεταζόμενος αναφέρθηκε στις ενέργειες που είχε κάνει μετά την σύλληψη του κατηγορουμένου 2 και την μεταφορά του στο αστυνομικό τμήμα και ερωτήθηκε για την κατάσταση του κατηγορουμένου 2 και γενικά στο τι έλαβε χώρα στον αστυνομικό σταθμό και αρνήθηκε σχετικές υποβληθείσες θέσεις ότι ο κατηγορούμενοςο 2 κτυπήθηκε από άλλους αστυνομικούς στην παρουσία του και ο μάρτυρας υπεραμύνθηκε το νομότυπο και το ηθελημένο της κατάθεσης από τον κατηγορούμενο
  13. Ως Μ.Κ. 9 κατέθεσε ο αρχιαστυφύλακας 2820 κ. Σοφούλης Σωκράτους. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 60, κάνει αναφορά στις ενέργειες που έκανε σε σχέση με την διάρρηξη του καταστήματος E - COM, στην μετάβαση στην σκηνή με τον κατηγορούμενο 2 όπου βρέθηκε το αυτοκίνητο ενοικιάσεως, την έρευνα που έγινε και τα εκεί ανευρεθέντα, τις απαντήσεις που έδωσε ο κατηγορούμενος και στην μετέπειτα παράδοση των ανευρεθέντων. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, αναγνώρισε το αυτοκίνητο ενοικίασης και τον κατηγορούμενο 2, τα ανευρεθέντα αντικείμενα, κατέθεσε ως τεκμήριο 61 το έντυπο δικαιωμάτων των προσώπων που τελούν υπό κράτηση και που αφορά τον κατηγορούμενο 2, αναφέρθηκε στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν υπέβαλε κανένα παράπονο και έκανε αναφορά στην διαδικασία επιστροφής ανευρεθέντων αντικειμένων. Αντεξεταζόμενος αναγνώρισε τα ανευρεθέντα στο αυτοκίνητο ενοικιάσεως και αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από από τις οποίες ανευρέθηκαν και στα όσα είπε ο κατηγορούμενος 2 και στην κατάσταση όπου βρισκόταν ο κατηγορούμενος 2, κάνοντας αναφορά και στο νομότυπο της έρευνας που έγινε, στην παράδοση των ανευρεθέντων και στο νομότυπο της παράδοσης τους και γενικά στην κατάσταση και τα χαρακτηριστικά αυτών. Επανεξεταζόμενος, κατέθεσε ως τεκμήρια 62 και 64 τις αποδείξεις παραλαβής τεκμηρίων και ως τεκμήριο 63 την γραπτή συγκατάθεση του κατηγορουμένου 2 για την διεξαγωγή έρευνας του αυτοκινήτου ενοικιάσεως. Ως Μ.Κ. 10 κατέθεσε η Γ/Α 3615 κα Λουίζα Γιαννοπούλου. Στην κατάθεση της - τεκμήριο 65, κάνει αναφορά στις έρευνες και ενέργειες που έκανε αναφορικά με την διάρρηξη του καταστήματος πώλησης αυτοκινήτων Δήμος και Τάκης και αντεξεταζόμενη αναφέρθηκε στο ζήτημα της ασφάλισης του εν λόγω καταστήματος. Ως Μ.Κ. 11 κατέθεσε ο αστ. 1807 κ. Μαρίνος Περικλέους. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 65, κάνει αναφορά στις έρευνες που έχει προβεί αναφορικά με υπόθεση διερεύνησης εμπρησμού και στην λήψη δειγματοληψίας από τους κατηγορούμενους. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι αιτήθηκε την κατακράτηση τεκμηρίων, βρισκόταν σε περιπολία με άλλους συναδέλφους του στις 22/7/2013 αλλά για εκείνα τα γεγονότα δεν έχει συντάξει κατάθεση για τους λόγους που ανέφερε. Ως Μ.Κ. 12 κατέθεσε ο αστ. 3758 κ. Ευθύμιος Παναγιώτου. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 66 το οποίο είναι το ίδιο με το τεκμήριο Α για αναγνώριση που κατατέθηκε και ως τεκμήριο 66 Α, κάνει αναφορά στις ενέργειες που έχει κάνει αναφορικά με την διερεύνηση της διάρρηξης του καταστήματος E - COM και στην έρευνα που έγινε στο αυτοκίνητο ενοικιάσεως στην παρουσία του κατηγορουμένου 2, στα ανευρεθέντα αντικείμενα και στις απαντήσεις που έδιδε ο κατηγορούμενος 2 και στην παράδοση των ανευρεθέντων αντικειμένων. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, αναγνώρισε το αυτοκίνητο ενοικιάσεως και τα ανευρεθέντα αντικείμενα για τα οποία κάνει αναφορά στην κατάθεση του και κατέθεσε ως τεκμήριο 67 την κατάθεση του που αφορά την μετακίνηση των τεκμηρίων, αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 2, αλλά δεν έχει μεταβεί στον χώρο του καταστήματος E - COM. Αντεξεταζόμενος έδωσε την δική του εκδοχή για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η έρευνα στο αυτοκίνητο ενοικιάσεως και στην λήψη των σημειώσεων που οδήγησαν στην κατάθεση του και αρνήθηκε σχετικές υποβολές ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν έδιδε απαντήσεις και ότι ήταν κτυπημένος. Ο μάρτυρας δεν υπέδειξε στον κατηγορούμενο 2 το περιεχόμενο των κιβωτίων και δεν ήταν σε θέση να αναφέρει εάν αυτά έχουν ανοιχθεί. Ως Μ.Κ. 13 κατέθεσε ο αστ. 1100 κ. Κωνσταντίνος Πολυκάρπου. Στην κατάθεση του, κάνει αναφορά στα εντάλματα σύλληψης που εκκρεμούσαν εναντίον των κατηγορουμένων για υποθέσεις που αφορούσαν την περίοδο 21 και 22/7/2013 στην οποία εμπλεκόταν και ο πρώην κατηγορούμενος 3 και μετέπειτα Μ.Κ. 27, στην λήψη μηνύματος στις 30/7/2013 για καταδίωξη ενός αυτοκινήτου και δύο υπόπτων για υπόθεση διάρρηξης του E - COM και στην παραλαβή διαφόρων τεκμηρίων. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 69, κάνει αναφορά για την υπόθεση διάρρηξης στις 22/7/2013 της μάντρας αυτοκινήτων που ανήκε στον Νικόλα Αντωνίου (Α -Ζ - Ζ BUY SELL CARS LTD) και στις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνελήφθηκε ο πρώην κατηγορούμενος 3 και μετέπειτα Μ.Κ. 27 ο οποίος κατονόμασε ως συνεργούς του τους κατηγορούμενους 1 και 2 σε θεληματική του κατάθεση, παραδεχόμενος επίσης και την διάρρηξη της μάντρας αυτοκινήτων με την ονομασία DEMOS & TAKIS MOTORS και στην μετέπειτα υπόδειξη σκηνών από τον κατηγορούμενο
  14. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 70, κάνει αναφορά στην παραλαβή διαφόρων τεκμηρίων τα οποία καταγράφονται σε αυτό και στο τεκμήριο 71 έκανε αναφορά στην επιστροφή των τεκμηρίων που αναγράφονται σε αυτό. Επίσης ο μάρτυρας κατέθεσε ως τεκμήριο 72 την ανακριτική κατάθεση που έλαβε από τον πρώην κατηγορούμενο 3 και μετέπειτα Μ.Κ.
  15. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, αναγνώρισε διάφορα τεκμήρια όπως είναι οι δειγματοληψίες και στα ανευρεθέντα αντικείμενα, ως επίσης και το έντυπο υποδείξεων σκηνών και αναγνώρισε το κατάστημα e - com στο μέρος του οποίου έχει μεταβεί. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι δεν έχει δει τους κατηγορούμενους στις 30/7/2013 και έδωσε αναφορά για το που βρισκόταν εκείνο το βράδυ και από που πληροφορήθηκε τα όσα ανέφερε σε γραπτή του κατάθεση. Ως Μ.Κ. 14 κατέθεσε η κα Πόλα Γεωργίου η οποία δεν αντεξετάστηκε. Στις καταθέσεις της - τεκμήρια 73 και 74, κάνει αναφορά στις συνθήκες κάτω από τις οποίες το όχημα ενοικίασης παραδόθηκε στον κατηγορούμενο 2 το οποίο ήταν καθαρό και χωρίς οποιαδήποτε εργαλεία ή τηλεοράσεις σε αυτό και αναγνώρισε το αυτοκίνητο που έχει ενοικιάσει και το συμβόλαιο ενοικίασης περιγράφοντας το, ως επίσης και τις συνθήκες έκδοσης του και τα κλειδιά του αυτοκινήτου. Ως Μ.Κ. 15 κατέθεσε ο αστ. 3766 κ. Πανίκκος Παναγιώτου. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 75, κάνει αναφορά στην φύλαξη του οχήματος ενοικιάσεως και στην μετέπειτα έρευνα που έγινε σε αυτό, στην παραλαβή τεκμηρίων και φωτογράφηση της όλης σκηνής. Στην συνέχεια αναγνώρισε το όχημα και το μέρος γενικά για το οποίο έκανε αναφορά, ως επίσης και τα ανευρεθέντα τεκμήρια και τον κατηγορούμενο
  16. Αντεξεταζόμενος, αναφέρθηκε στα λεγόμενα του κατηγορούμενου 2 κατά την εξέταση της σκηνής και στα καθήκοντα του που περιορίζονταν σε αυτά του φρουρού. Ως Μ.Κ. 16 κατέθεσε ο υπαστυνόμος κ. Μαρίνος Βασιλείου. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 76, κάνει αναφορά στην εκκρεμότητα των ενταλμάτων σύλληψης που εκκρεμούσαν εναντίον των κατηγορουμένων για αδικήματα τα οποία ανέφερε, στην οργάνωση επιχείρησης εντοπισμού και σύλληψης των κατηγορουμένων, στις πληροφορίες που λήφθησαν για υπόθεση εμπρησμού αυτοκινήτου και διάρρηξης στο κατάστημα e - com, στην καταδίωξη του οχήματος ενοικίασης και την ανεύρεση του, στις συνθήκες σύλληψης των κατηγορουμένων και στην συμβολή του στην σύλληψη του κατηγορουμένου 1 και τις οδηγίες που έδωσε ο μάρτυρας, στην ανεύρεση τεκμηρίων εντός του αυτοκινήτου ενοικιάσεως, στην προφορική ανάκριση του κατηγορουμένου 2 και στις απαντήσεις που έδωσε και στην λήψη του κλειδιού του οχήματος ενοικίασης. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, αναγνώρισε το όχημα ενοικιάσεως το οποίο καταδιώκετο και τον κατηγορούμενο 1 και περιέγραψε την σκηνή της σύλληψης του και της αντίστασης του σε αυτήν και την επίθεση που έχει προβεί ο κατηγορούμενος 1, αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 2 ως επίσης και τους εμπλεκόμενους αστυφύλακες, το κλειδί που βρέθηκε στην κατοχή του τεκμηρίου 2 και γενικά τα αντικείμενα για τα οποία έκανε αναφορά στην κατάθεση του, αναγνωρίζοντας επίσης και τον κατηγορούμενο
  17. Αντεξεταζόμενος, έκανε αναφορά στις ενέργειες που είχαν γίνει για εντοπισμό και σύλληψη των κατηγορουμένων, στην μετάβαση του στην σκηνή όπου βρέθηκε το όχημα ενοικίασης και τις οδηγίες που έχει δώσει, στις συνθήκες που επικρατούσαν στο μέρος όπου αρχικά είχε συλληφθεί ο κατηγορούμενος 2 και μετέπειτα και ο κατηγορούμενος 1, τις συνθήκες σύλληψης των κατηγορουμένων και τις ενέργειες που προέβηκαν οι κατηγορούμενοι, στην κατάσταση όπου βρίσκονταν οι κατηγορούμενοι, στην συμβολή του ιδίου στην όλη σκηνή και τις οδηγίες που έχει δώσει, αρνήθηκε σχετικές υποβολές ότι οι κατηγορούμενοι έχουν κτυπηθεί και ότι δεν προέβαλαν αντιστάσεις στις συλλήψεις τους. Επίσης αναφέρθηκε για τα όσαν έλαβαν χώρα στον αστυνομικό σταθμό μετά την σύλληψη των κατηγορουμένων, την υπόδειξη του εντάλματος σύλληψης στον κατηγορούμενο 2, αρνήθηκε σχετικές υποβληθείσες θέσεις περί κακοποίησης των κατηγορουμένων, τα περί προφορικής ανάκρισης του κατηγορουμένου 2 και της παραδοχής του. Επανεξεταζόμενος, κατέθεσε, χωρίς ένσταση, το τεκμήριο 77 το οποίο αφορά έντυπο δικαιωμάτων επικοινωνίας κρατουμένων που αφορά τον κατηγορούμενο 1, ως επίσης και το ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε και εκτελέστηκε εναντίον του κατηγορουμένου 2 - τεκμήριο 78, ως τεκμήριο 79 το ημερολόγιο ενεργείας του αστ. 589, ως τεκμήριο 80 την κατάθεση του γιατρού Γιώργου Μάρκου και ως τεκμήριο 81 το έντυπο δικαιωμάτων που αφορούν τον κατηγορούμενο 2 με την αμφισβήτηση όμως στο θέμα της υπογραφής του κατηγορουμένου
  18. Ως Μ.Κ. 17 κατέθεσε ο αστ. 2898 κ. Ανδρέας Αριστείδου. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 82, κάνει αναφορά στην σκηνή όπου συνελήφθη ο κατηγορούμενος 3 και αφού προηγουμένως αναγνώρισε τους κατηγορούμενους 1 και 2 στο αυτοκίνητο με το οποίο διέφυγαν, αλλά και τα όσα έλαβαν χώρα αναφορικά με την σύλληψη και παράδοση του κατηγορουμένου
  19. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, αναγνώρισε τους κατηγορούμενους 1 και 2, τον πρώην κατηγορούμενο 3 και μετέπειτα Μ.Κ. 27, ως επίσης και τα σχετικά τεκμήρια τα οποία έκανε αναφορά στην κατάθεση του (τεκμήριο 20). Αντεξεταζόμενος, περιέγραψε την σκηνή όπου έχει αντιληφθεί τους κατηγορούμενους και της σύλληψης του πρώην κατηγορούμενου 3 και μετέπειτα Μ.Κ. 27 και τις ενέργειες που αυτός έκανε, αρνούμενος σχετικές υποβολές ότι δεν τους έχει αντιληφθεί και ότι έχει βασιστεί στα λεγόμενα του πρώην κατηγορούμενου 3 και μετέπειτα Μ.Κ.
  20. Ως Μ.Κ. 18, κατέθεσε ο αστ. 3098 Ευστράτιος Ευστρατίου. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 83, κάνει αναφορά στις συνθήκες κάτω από τις οποίες έχει βρεθεί το αυτοκίνητο ενοικιάσεως και τα αντικείμενα όπου βρίσκονταν εντός αυτού, στις προσπάθειες ανεύρεσης των κατηγορουμένων και πιο συγκεκριμένα στις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνελήφθη ο κατηγορούμενος 2 και την επίθεση που δέχθηκε από αυτόν και τα τραύματα που προκλήθηκαν και τις προσπάθειες διαφυγής του και της αντίστασης στην σύλληψη του. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, αναγνώρισε το όχημα ενοικιάσεως, τα αντικείμενα που βρίσκονταν σε αυτό, αναγνώρισε τους κατηγορούμενους 1 και 2, τις φωτογραφίες που λήφθηκαν στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης αναφορικά με τα τραύματα του για τα οποία κατέθεσε το τεκμήριο 84, το ένταλμα σύλληψης - τεκμήριο 78 - που εκκρεμούσε εναντίον του κατηγορούμενου 2 στον οποίο του το υπέδειξε και πιστοποιήθηκε από τον μάρτυρα. Αντεξεταζόμενος, έκανε αναφορά στα αντικείμενα που ανευρέθησαν εντός του οχήματος ενοικίασης, στον ρουχισμό που είχε την βραδιά της 30/7/2013, στις συνθήκες σύλληψης του κατηγορουμένου 2 και στην αντίσταση που προέβαλε και στην επίθεση εναντίον του ιδίου και στην πρόκληση των τραυμάτων, στην σωματική κατάσταση που βρισκόταν ο κατηγορούμενος 2 τόσο στην σκηνή της σύλληψης του, όσο και μετέπειτα στον αστυνομικό σταθμό, αρνούμενος σχετικές υποβολές ότι ο κατηγορούμενος 2 κακοποιήθηκε από τον ίδιο και από άλλους αστυνομικούς, ως επίσης αρνήθηκε σχετικές υποβολές ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν επιτέθηκε και δεν προέβαλε αντίσταση και ο μάρτυρας δεν ειδε τον κατηγορούμενο 2 να αυτοτραυματίζεται. Υπέδειξε στον κατηγορούμενο 2 το έντυπο δικαιωμάτων, αλλά όχι έντυπο για το δικαίωμα για ιατρική περίθαλψη και δεν τον ρώτησε εάν ήθελε να πάει στο νοσοκομείο. Ως Μ.Κ. 19 κατέθεσε ο κ. Αθανάσιος Χαραλάμπους. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 85, κάνει αναφορά για την ενοικίαση του οχήματος ενοικίασης ZKRD 645 και την παράδοση του σε αυτόν, αλλά και σε προηγούμενη ενοικίαση οχήματος όπου ο κατηγορούμενος 2 προσήλθε στα γραφεία με τον γιο του, ίσως για να μην κινήσει υποψίες. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, αναγνώρισε το όχημα ενοικίασης ZKRD 645 και το κλειδί του, τον κατηγορούμενο 2 αλλά όχι τους άλλους συγκατηγορούμενους, το ενοικιαστήριο έγγραφο με το οποίο έγινε η ενοικίαση του οχήματος και τις υπογραφές του ιδίου και του κατηγορούμενου 2, αναφέρθηκε στις συνθήκες που οδήγησαν στην πρώτη και στην δεύτερη ενοικίαση οχήματος στον κατηγορούμενο
  21. Όταν παρέδωσε το όχημα ZKRD 645 υπήρχε ένα κλειδί αλλαγής ελαστικών, δεν υπήρχαν όμως γάντια, κουκούλες, λιβέρι, κινητό και γενικά τα αντικείμενα τα οποία ανευρέθηκαν σε αυτό. Αντεξεταζόμενος, διευκρίνησε ότι ήταν εκ των υστέρων σκέψη του ιδίου ότι για την πρώτη φορά που ο κατηγορούμενος 2 ήταν με τον γιο του ήταν για να μην κινήσει υποψίες, λόγω των όσων του είπε η αστυνομία και η δεύτερη ενοικίαση ήταν η επέκταση της πρώτης ενοικίασης. Ως Μ.Κ. 20 κατέθεσε ο κ. Νικόλας Αντωνίου. Στις καταθέσεις του - τεκμήρια 86 έως 88, αναφέρει ότι είναι ο ιδιοκτήτης του γραφείου πώλησης αυτοκινήτων A - Z - Z BUY SELL CARS LTD. Έκανε αναφορά στην ενημέρωση που έτυχε τις πρωινές ώρες της 22/7/2013 ότι τρία άτομα προσπαθούσαν να του μετακινήσουν ένα όχημα που βρισκόταν εντός του πιο πάνω χώρου και όταν έχει μεταβεί εκεί, δεν έχει αντιληφθεί οποιοδήποτε άτομο, όμως αντιλήφθηκε ότι ήταν ανοικτά το βόρειο και δυτικό κάγκελλο ήταν ανοικτό, οι κλειδωνιές σπασμένες και το γυαλί της πίσω πόρτας του πιο πάνω οχήματος σπασμένο. Διαπίστωσε επίσης ανοικτό αλλά όχι παραβιασμένο ένα παράθυρο του γραφείου και στην πρώτη του κατάθεση - τεκμήριο 86 - δεν ανέφερε οποιαδήποτε κλοπή, στην δε κατάθεση του - τεκμήριο 87 - διαπίστωσε την κλοπή δύο κλειδιών αυτοκινήτων αξίας € 600 και στην εν λόγω κατάθεση κατονομάζει έναν φίλο του όπου έχει δει τους δράστες με ένα αυτοκίνητο μάρκας Honda Civic χρώματος μπλε και στην τελευταία του κατάθεση - τεκμήριο 88, κάνει αναφορά στο ανεπιτυχές των προσπαθειών του για ανεύρεση των κλαπέντων. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, ανέφερε ότι τα κλαπέντα δεν έχουν ανευρεθεί, έκανε αναφορά στην αξία των κλαπέντων και στο είδος των σπασμένων κλειδωνιών και εξέφρασε την άποψη του ως προς τον τρόπο καταστροφής τους, την αξία του σπασμένου γυαλιού του αυτοκινήτου και στις ενέργειες που έχει προβεί για την ανεύρεση των κλαπέντων. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι τόσο η αστυνομία, αλλά όσο και ο πρώην κατηγορούμενος 3 και μετέπειτα Μ.Κ. 27, του ανέφεραν ότι είναι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 που προέβησαν στην πιο πάνω κλοπή, έκανε αναφορά στις ενέργειες που προέβη για την ανεύρεση των κλαπέντων πριν την σύλληψη των κατηγορουμένων 1 και 2 αλλά και στις τιμές των κλαπέντων κλειδιών και στις τιμές κλειδιών αυτοκινήτων γενικά. Ως Μ.Κ. 21 κατέθεσε ο κ. Βάσος Ανδρέου. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 89, κάνει αναφορά στα όσα είδε στις 22/7/2013 από το σπίτι του και πιο συγκεκριμένα τρία άτομα τα οποία δεν αναγνώρισε λόγω του σκότους και ένα όχημα μάρκας Honda μπλε σκούρου χρώματος, έκανε αναφορά στις κινήσεις του και στο τι κρατούσαν, στους θορύβους που έκαναν χωρίς να αντιληφθεί τι γινόταν και που, στην άφιξη στην σκηνή άλλων ατόμων και στην τροπή των τριών ατόμων σε φυγή με το πιο πάνω όχημα και στην μεταγενέστερη άφιξη της αστυνομίας στο μέρος. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, αναγνώρισε το χειροψάλιδο - τεκμήριο 14 - ως κάτι παρόμοιο με αυτό που κρατούσαν τα άτομα που είδε στις 22/7/
  22. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι λόγω του σκότους που επικρατούσε, το χρώμα του αυτοκινήτου όπως και οποιουδήποτε άλλου θα φαινόταν σκούρο, μη αποκλείοντας το ενδεχόμενο να ήταν ανοικτού χρώματος, λόγω όμως του γυαλιστερού του χρώματος του σήματος του αυτοκινήτου, μπορεί να διακρίνει το σήμα του στο σκοτάδι, όχι όμως τους αριθμούς εγγραφής. Ως Μ.Κ. 22 κατέθεσε ο κ. Διονύσης Καρακατσιάνης. Στις καταθέσεις του - τεκμήρια 90 έως 92, αναφέρει ότι είναι ο ιδιοκτήτης του καταστήματος πώλησης ηλεκτρονικών υπολογιστών με την ονομασία E - COM. Κάνει αναφορά στην ειδοποίηση που έλαβε για διάρρηξη του καταστήματος του και στην διαπίστωση της κλοπής πέντε οθονών ηλεκτρονικών υπολογιστών και στην αναγνώριση στην αστυνομία οθονών που του έχουν κλαπεί. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, αναγνώρισε το κατάστημα του και τα κλαπέντα από αυτό αντικείμενα και το μέρος που αυτά βρίσκονταν. Ως Μ.Κ. 23, κατέθεσε ο κ. Γεώργιος Μάρκου. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 80, κάνει αναφορά στα όσα άκουσε και αντιλήφθηκε στις 30/7/2013 αναφορικά με την αναζήτηση από την αστυνομία κάποιων προσώπων και την σύλληψη ατόμων, αλλά δεν ήταν σε θέση να αναφέρει κάτι με λεπτομέρειες και στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, ανέφερε ότι το μόνο που είδε τελικά είναι να οδηγείται κάποιος σε περιπολικό. Αντεξεταζόμενος, έκανε αναφορά στην όλη σκηνή, πως προέκυψε και βγήκε εκτός της οικίας του και ρώτησε τους αστυνομικούς τι συνέβαινε και πως έχει κληθεί από την αστυνομία για να δώσει κατάθεση. Ως Μ.Κ. 24, κατέθεσε ο κ. Φρίξος Αναστασίου. Στις καταθέσεις του - τεκμήρια 93 και 94, αναφέρει στην διαπίστωση του σπασμένου τζαμιού του οχήματος της (PRIMETEL) εταιρείας όπου εργάζεται και στην κλοπή ενός φορητού ηλεκτρονικού υπολογιστή της ίδιας εταιρείας τον οποίο έχει αναγνωρίσει στον αστυνομικό σταθμό Πολεμιδιών. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, αναγνώρισε τον πιο πάνω ηλεκτρονικό υπολογιστή και έδωσε την γνώμη του για την αξία του σπασμένου τζαμιού και του κλαπέντος ηλεκτρονικού υπολογιστή. Αντεξεταζόμενος, έκανε αναφορά στο πως κατέληξε και αναγνώρισε τον κλαπέντα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή και πιο συγκεκριμένα από την μάρκα του αλλά και από τον αριθμό του με βάση το κιβώτιο του που είχε μέσα στο αυτοκίνητο και έτσι έγινε η ταυτοποίηση του. Ως Μ.Κ. 25 κατέθεσε ο κ. Γιώργος Γεωργίου. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 95, κάνει αναφορά στην ανάληψη καθήκοντος του στην εταιρεία εγκατάστασης συναγερμών που κατονόμασε και στην ειδοποίηση που έλαβε ότι ηχούσε ο συναγερμός στο κατάστημα E - COM στο οποίο μετέβηκε και την ενημέρωση του ιδιοκτήτη και της αστυνομίας και την αποχώρηση του από την σκηνή όταν ιδιοκτήτης και αστυνομία έφθασαν στην σκηνή. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, αναγνώρισε το πιο πάνω κατάστημα και τους χώρους του και στην εμπειρία του μέσα από την εργασία του σε περιπτώσεις διαρρήξεων καταστημάτων που παρέχονται προστασία. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι σε περίπτωση που ηχεί ο συναγερμός, πρώτα ειδοποιείται η εταιρεία στην οποία εργάζεται και αφού γίνει επιτόπια εξέταση για να διαπιστωθεί εάν έγινε διάρρηξη και τότε ενημερώνεται η αστυνομία και ο ιδιοκτήτης. Ως Μ.Κ. 26 κατέθεσε ο κ. Δήμος Ελευθερίου. Στις καταθέσεις του - τεκμήρια 96 και 97, κάνει αναφορά στην ενημέρωση που έτυχε από την αστυνομία ότι τα υποστατικά της εταιρείας του Demos & Takis Motor Agency Ltd η οποία ασχολείται με αγοραπωλησία αυτοκινήτων, έτυχαν διάρρηξης και στην διαπίστωση από τον ίδιο της κλαπείσας περιουσίας που συνίστατο σε κλειδιά αυτοκινήτων που διέθετε προς πώληση, συνολικής αξίας κατά τον ίδιο γύρω στις € 6,800 και στην αναγνώριση από τον ίδιο στο Τ.Α.Ε. Λεμεσού πέντε κλειδιών που ήταν μέρος της κλαπείσας περιουσίας. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, αναγνώρισε μέσα από το τεκμήριο 35, τα κλειδιά τριών αυτοκινήτων που εκλάπησαν και κατέθεσε αντίγραφα των τίτλων ιδιοκτησίας αυτών των αυτοκινήτων - τεκμήρια 98 έως
  23. Aναγνώρισε επίσης το τεκμήριο 26 και έδωσε μια περιγραφή του χώρου όπου έγινε η διάρρηξη, τα κλαπέντα κλειδιά δεν έχουν ανευρεθεί και έχουν αντικατασταθεί και έδωσε την δική του εκτίμηση για την αξία των κλαπέντων. Αναγνώρισε τους κατηγορούμενους 1 και 2 μέσα από φωτογραφίες που είδε από το διαδίκτυο και έκανε αναφορά στις άκαρπες τελικά προσπάθειες που είχε προβεί για να ανευρεθούν τα κλαπέντα κλειδιά. Αντεξεταζόμενος, έκανε αναφορά στο τεκμήριο 26 για το πως το έχει αναγνωρίσει, στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των αυτοκινήτων για τα οποία έκανε αναφορά και στις πληροφορίες που έδωσε στην αστυνομία και την βοήθεια που ζήτησε από αυτήν αλλά και από την σύζυγο του πρώτου κατηγορουμένου για να ανευρεθούν τα κλαπέντα κλειδιά, ως επίσης ανέφερε ότι οι κατηγορούμενοι επικοινώνησαν μαζί του και συζήτησαν για το θέμα των κλαπέντων κλειδιών. Ως Μ.Κ. 27 κατέθεσε ο κ. Χριστάκης Κυριάκου ο οποίος ήταν και ο πρώην κατηγορούμενος 3 και ουσιαστικά η κατηγορούσα αρχή τον προώθησε ως μάρτυρα κατηγορίας μετά την παραδοχή του και την επιβολή ποινής, ως η ναυαρχίδα στο οπλοστάσιο της εναντίον των κατηγορουμένων 1 και 2 αναφορικά με τις κατηγορίες που σχετίζονται με τα γεγονότα της 22/7/
  24. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 72, κάνει μια λεπτομερή αναφορά για το σχέδιο που έχει στρωθεί για να προβούν στις διαρρήξεις και κλοπές για τις οποίες έχει κάνει αναφορά, στα αποτελέσματα αυτών μέχρι και την στιγμή όπου έχει εγκαταληφθεί από τους κατηγορούμενους 1 και 2 και στην μετέπειτα σύλληψη του, αφού προσπαθούσε να απαλλαγεί από τα σχετικά τεκμήρια. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του αναγνώρισε τους κατηγορούμενους 1 και 2, αναγνώρισε στα τεκμήρια 28 και 31 τις γραπτές κατηγορίες που του απάγγειλαν και την απάντηση του σε αυτές και που σχετίζονταν με τα γεγονότα της 22/7/
  25. Περιέγραψε λεπτομερώς τα όσα έγιναν το βράδυ της 22/7/2013 και γενικά την όλη κοινή παραβατική συμπεριφορά του με τους κατηγορούμενους 1 και 2 και τον ρόλο και ενέργειες που έκανε έκαστος, το κίνητρο και τον σκοπό που είχαν, τα μέσα που είχαν, αναγνώρισε το έντυπο - τεκμήριο 54 που είναι οι υποδείξεις σκηνών, αναγνώρισε τα κλοπιμαία κλειδιά - τεκμήριο 35 και το σακούλι όπου τα τοποθέτησαν - τεκμήριο 26, την σκηνή της ανακοπής και της σύλληψης του. Αντεξεταζόμενος έκανε αναφορά στο ότι φορούσε τόσο ο ίδιος, όσο και οι κατηγορούμενοι 1 και 2, ήτοι γάντια και κουκούλα και πιο συγκεκριμένα υπήρχαν δύο κουκούλες τις οποίες τις φορούσαν και οι τρείς τους, αρνήθηκε σχετικές υποβληθείσες θέσεις ότι ανέφερε σε άλλο πρόσωπο ότι έχει ψευδομαρτυρήσει στην πρώτη δικάσιμο που κατέθετε ως μάρτυρας, έκανε αναφορά στην ενημέρωση που είχε για τον εμπρησμό του αυτοκινήτου της συμβίας του και στην επίσκεψη που είχε από τον δικηγόρο Νίκο Καλλή όταν ήταν υπό κράτηση για την οποία κάνει αναφορά και στην κατάθεση του - τεκμήριο
  26. Επεξήγησε πως έχει αναγνωρίσει το χειροψάλιδο - τεκμήριο 14 και τα υπόλοιπα τεκμήρια όπως τα γάντια και την κουκούλα, έκανε αναφορά στον ρόλο και την θέση που είχε ο κάθε ένας στις διαρρήξεις που έχει περιγράψει και το αποτέλεσμα αυτών και τον τρόπο διαφυγής τους, τις υποδείξεις που έκανε και αρνήθηκε σχετικές υποβληθείσες θέσεις ότι ο σκοπός δικός του και της αστυνομίας ήταν να ενοχοποιήσει τους κατηγορούμενους 1 και 2 εν΄ όψει και των υποδείξεων των σκηνών, των οποίων υπεραμύνθηκε, λέγοντας ότι ήταν συνεπεία της υπόδειξης του που ανευρέθησαν μέρος των κλοπιμαίων και αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι αυτά βρέθησαν μετά από λήψη πληροφορίας, δίνοντας την δική του εκδοχή για το πως περιήλθε στην αντίληψη του η ρίψη των κλοπιμαίων στο βαρέλι όπου έκανε αναφορά. Ως Μ.Κ. 28 κατέθεσε ο κ. Τραιανός Πλουγαρλής. Έκανε αναφορά στα προσόντα και την πείρα του ως γιατρός και αναγνώρισε και υιοθέτησε το τεκμήριο 39 που αφορά το ιατρικό πιστοποιητικό που εξέδωσε για τον Ε/Α Γ. Γεωργίου - Μ.Κ. 3 - και στο οποίο γίνεται αναφορά στα τραύματα που εντοπίστηκαν και αναγνώρισε τον ασθενή τον οποίον εξέτασε, μέσα από την φωτογραφία 11 του τεκμηρίου 38 και περιέγραψε τα τραύματα του ασθενούς μέσα και από τις φωτογραφίες του τεκμηρίου
  27. Εξέφρασε την άποψη ότι η ερυθρότητα που φαινόταν στον λαιμό του ασθενούς έχει δημιουργηθεί πρόσφατα και πιο πρόσφατα από 10 ή 15 μέρες προηγουμένως. Αντεξεταζόμενος, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο ο πόνος και η ερυθρότητα να έχουν προκληθεί εάν ο ασθενής κτυπούσε ένα άλλο πρόσωπο και η ερυθρότητα να είχε προκληθεί με διάφορους μηχανισμούς, τονίζοντας όμως ότι δεν είναι ιατροδικαστής και ως προς τις εκδορές δεν ήταν σε θέση να αναφέρει εάν αυτές έχουν δημιουργηθεί μια ή δύο μέρες προηγουμένως. Πριν την κατάθεση της Μ.Κ. 29, δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο, τα τεκμήρια 102 έως 104 που είναι οι εκθέσεις του Δρ. Μάριου Καριόλου μαζί με διάφορες δηλώσεις. Ως Μ.Κ. 29 κατέθεσε η Δρ. Βεατρίκη Δημητρίου. Έκανε αναφορά στα προσόντα και την πείρα της ως ιατρού και αναγνώρισε και υιοθέτησε το ιατρικό πιστοποιητικό - τεκμήριο 84 και που αφορά τον ασθενή Ευστράτιο Ευστρατίου - Μ.Κ. 18, στο οποίο γίνεται αναφορά σε αποτύπωμα στην φανέλα του ασθενούς, σε εκδορές στην αριστερή μεριά του θώρακα, στην αριστερή μασχαλιαία χώρα και στην αυχενική περιοχή, σε γραμμικές εκδορές στον αριστερό αντιβραχίωνα και σε εκδορές στον δεξιό αντιβραχίωνα και στην εσωτερική μεριά του άγκωνα. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης της, αναγνώρισε τον ασθενή που εξέτασε και τα τραύματα που έχει διαπιστώσει, θεωρώντας ότι αυτά έχουν δημιουργηθεί πρόσφατα. Αντεξεταζόμενη, διευκρίνισε ότι δεν είναι ιατροδικαστής και δεν της έχει ζητηθεί να καταγράψει την ηλικία των τραυμάτων αλλά έχει καταγράψει αυτά που έχει δει, λέγοντας ταυτόχρονα ότι τα τραύματα αυτά δεν ήταν παλαιά. Ως Μ.Κ. 30 και τελευταία μάρτυρας, κατέθεσε η ιατροδικαστής Δρ. Ελένη Αντωνίου. Έκανε αναφορά στα προσόντα και πείρα της και αναγνώρισε και υιοθέτησε την ιατροδικαστική έκθεση - τεκμήριο 105, στην οποία αναφέρονται και περιγράφονται τα τραύματα του Ε/Α 5259 Γιώργου Γεωργίου - Μ.Κ. 3 και του αστ. 3098 Ευστράτιου Ευστρατίου Μ.Κ. 18 τους οποίους και αναγνώρισε μέσα από φωτογραφίες που της έχουν υποδειχθεί - τεκμήριο 38 - και τεκμήριο
  28. Τους εν λόγω ασθενείς, δεν τους έχει εξετάσει αλλά προέβηκε σε γνωμάτευση επί των φωτογραφιών, λόγω του ότι της είχε ζητηθεί από την αστυνομία και λόγω της παρέλευσης μιας εβδομάδας και του επιπόλαιου των τραυμάτων. Αναγνώρισε τους κατηγορουμένους 1 και 2 τους οποίους εξέτασε στις 1/8/2013 και προέβηκε σε σχετική ιατροδικαστική έκθεση - τεκμήριο 107 (η οποία κατατέθηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης) το οποίο αναγνώρισε και υιοθέτησε και στην οποία καταγράφονται οι τραυματισμοί τους. Ανέφερε ότι τα τραύματα των αστυφυλάκων ήταν νωπά, ήτοι της ίδιας ημέρας του τραυματισμού ως φαίνονται στις φωτογραφίες από τις οποίες έχει γνωματεύσει. Αντεξεταζόμενη, περιέγραψε τα τραύματα των αστυφυλάκων και την ηλικία τους, ως επίσης και την πιθανή αιτία πρόκλησης τους. Ως προς την εξέταση που προέβηκε στον κατηγορούμενο 1, περιέγραψε τα τραύματα που εντόπισε στον κατηγορούμενο 1, την πιθανή αιτία πρόκλησης τους και την ηλικία τους, ως επίσης έπραξε και για το πρόσωπο του κατηγορουμένου
  29. Επανεξεταζόμενη δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο τραύματα από τραχεία επιφάνεια να προήλθαν από χειροπέδες και απέκλεισε να υπήρξε έγκαυμα ή αυτοτραυματισμός στην παρούσα περίπτωση. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της πιο πάνω μάρτυρος, η κατηγορούσα αρχή έκλεισε την υπόθεση της και το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του, έκρινε ότι έχει καταδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων και αφού τους επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους δυνάμει του άρθρου 74
(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, αυτοί επέλεξαν όπως προβούν σε ανώμοτη δήλωση και δεν προσκόμισαν μάρτυρες υπεράσπισης. Ο κατηγορούμενος 1 προέβη στην πιο κάτω ανώμοτη δήλωση: << Σε τούτη την υπόθεση δηλώνω αθώος για όλες τις κατηγορίες και θέλω να πω και κάτι για το συμβάν που έγινε εκείνη τη μέρα στις 30/07/2013. Εκείνη τη μέρα που μας εβούραν η αστυνομία και έφκηκα στην πολυκατοικία και χώστηκα όταν με ήβραν με κατέβασαν κάτω. Που με κατέβασαν κάτω ήταν πολλοί κάτω, δεν ήταν ένας και αρκέψαν και κτυπούσαν μου και ήμουν με χειροπέδες, στο πρόσωπο με γροθιές με ρόπαλα στη κκελλέ και ήταν ούλλοι εκεί και με χτυπούσαν. Ήμουν διαλυμένος και όταν με πήραν στην αστυνομία μέσα στα κρατητήρια πάνω ατο CID με χτυπούσαν στο CID. Αυτά έγιναν από πολλούς αστυνομικούς. Μπορώ να κατονομάσω αυτούς τους αστυνομικούς. Ήταν ο Μαρίνος Βασιλείου, Γιώργος Γεωργίου, ο Νίκος Νίκου, ο Ταμάνης, ο Βαρνάβας ο ζετάς, δεν θυμάμαι τους άλλους τα ονόματα αλλά ήταν πάρα πολλοί εκεί. Δεν ήταν ένα άτομο που με χτύπησε εμένα και με κακοποίησαν. Αυτά έχω να πω>>. Ο κατηγορούμενος 2 προέβη στην πιο κάτω ανώμοτη δήλωση: << Εντιμότατε δηλώνω αθώος για την υπόθεση αυτή. Κατά την ώρα της σύλληψης μας πρόταξαν πιστόλι με χειροπέδες στα χέρια και τους είπα γιατί με συλλαμβάνετε και αρκέψαν ξύλο, ρόπαλα και φαίνονται και στις φωτογραφίες που με πατούσαν που είχα χειροπέδες στα χέρια. Με εξύβρισαν για την οικογένεια και τη μάνα μου τα πάντα λες και ήμουν ο χειρότερος εγκληματίας. Πήραν με μέσα, λιποθύμησα μια φορά από το ξύλο, θα σου πιάσουμε κατάθεση, θέλω νοσοκομείο δεν μπορώ να πω τίποτε, επιμέναν να μου πιάσουν κατάθεση και να δώσω τον πρώτο κατηγορούμενο αλλιώς θα πάω Κακουργιοδικείο και θα κάμω 15 χρόνια φυλακή, να παραδεχτώ και άλλες υποθέσεις που δεν εμπλεκόμουν καν. Είπα δεν μπορώ να σας δώσω κατάθεση δεν θυμάμαι καν τι είπα στην πρώτη μου κατάθεση πάντως ήταν αρνητικοί τους ζήτησα να με πάρουν νοσοκομείο δεν με πήραν, με πήραν κάτω στο κρατητήρια με κτυπήσαν με τις χειροπέδες και ήρταμεν στο Δικαστήριο όχι την ίδια μέρα την επόμενη και μας είδε ο δικαστής και φοβήθηκε μόνο που μας είδε. Ούτε οι χειρότεροι εγκληματίες να είμαστε και διέταξε ο δικαστής να πάμε στο νοσοκομείο. Ούτε χαρτί ότι είμαι υπό σύλληψη, ούτε γιατρό, ούτε δικηγόρο ούτε τίποτε. Βρισιές, ξυλοδαρμούς και κατάντισα να πίνω ψυχοφάρμακα. 8 μήνες διαλύθηκα. Έχασα την οικογένεια μου, έχασα τα πάντα. Τι άλλο να πω; Και έρχονται απέναντι μου και λαλούν ότι δεν με κτυπήσαν και δεν μου εκάμαν τίποτε. Πράματα που φαίνονται στις φωτογραφίες και στα νοσοκομεία και τα πάντα. Με έκαναν με τα χάπια. Ψυχολογικά 8 μήνες που είμαι μέσα καταστράφηκα. Έχασα το τσέκι από το γραφείο. Είμαι διαλυμένος. Κατάντισα με ψυχοφάρμακα γιατί με σκότωσαν από το ξύλο. Για ποιο λόγο; Τον πολίτη για να παραδεχτεί τον πατούμε με τις χειροπέδες και λέμε υπόγραψε για να φκεις μάρτυρας; Έτσι είναι οι νόμοι μας; Να παραδεχτώ όπως την προηγούμενη φορά στη φυλακή να με κατασκοτώνουν που το ξύλο και δώσε τον άλλο και να φκεις μάρτυρας για να φάω ξύλο; "Διάς τον ή πάεις μαζί του μέσα'. Παρουσίασε μου καταθέσεις. Τον ήθελαν και για το συμβάν εγώ ήμουν διακοπές και την πέμπτη μέρα που ήρτα εγυρεύκαν με να δώσω συμπληρωματική κατάθεση και εβάλαν με στο Facebook και στην εφημερίδα σαν το χειρότερο εγκληματία. Αυτά έχω να πω>>. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναφορικά με τις κατηγορίες που αφορούν συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, σχετικό είναι το άρθρο 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο στοιχειοθετεί το αυτοτελές αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος. Συγκεκριμένα προβλέπεται ότι όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει κακούργημα ή να διενεργήσει πράξη σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου η οποία αν διενεργόταν στην Δημοκρατία θα ήταν κακούργημα και η οποία είναι ποινικό αδίκημα σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στον τόπο όπου σκοπεύεται να διενεργηθεί, είναι ένοχος κακουργήματος και αν δεν προνοείται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων ή προκειμένου για κακούργημα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή κατώτερη από την φυλάκιση επτά χρόνων, σε τέτοια κατώτερη ποινή. Σχετική επί του θέματος, είναι η υπόθεση Giani εναντίον Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 134 . Το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από την στιγμή που δύο ή περισσότεροι συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα και δεν είναι αναγκαίο για την συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέρα από την συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν τον σκοπό της συνωμοσίας είναι αδιάφορο και η ύπαρξη της συμφωνίας συμπληρωμένης είναι συστατικό της συνωμοσίας. Στις περιπτώσεις που φαίνεται ή δεν αποκλείεται να παρέμειναν οι επίδοξοι συνωμότες στο στάδιο των διαπραγματεύσεων ή διαφορετικά στο στάδιο της εξέτασης της πιθανότητας να διαπράξουν αδίκημα δεν υπάρχει τελική συμφωνία και συνεπώς ούτε συνωμοσία και το πότε συμβαίνει το ένα και πότε το άλλο και η διαχωριστική γραμμή μεταξύ τους είναι πολύ λεπτή και δεν είναι δυνατό να καθοριστεί και συνεπώς το ζήτημα είναι πραγματικό. Δεν είναι απαραίτητη η απόδειξη της διάπραξης του ουσιαστικού αδικήματος που συμφώνησαν να διαπράξουν οι συνωμότες για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της συνωμοσίας. Χρειάζεται απαραιτήτως συμφωνία, συναίνεση και πρόθεση υλοποίησης της παράνομης πράξης. Η πρόθεση αυτή αποτελεί την ένοχη σκέψη (mens rea) που είναι προαπαιτούμενη για την διάπραξη του αδικήματος. Αναφορικά με τις κατηγορίες της διάρρηξης καταστήματος και κλοπής, σχετικό είναι το άρθρο 294 του Ποινικού Κώδικα ΚΕΦ. 154 και ο ορισμός της διάρρηξης δίδεται στο άρθρο 291 του Ποινικού Κώδικα ΚΕΦ.
  1. Επίσης ως προς τις κατηγορίες που αφορούν την κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων εν καιρώ νυκτός, σχετική είναι η ρύθμιση του άρθρου 296(γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, με βάση την οποία όποιος κατέχει διαρρηκτικό εργαλείο κατά την διάρκεια της νύκτας χωρίς νόμιμη δικαιολογία είναι ένοχος αδικήματος και το βάρος απόδειξης ως προς την νόμιμη δικαιολογία είναι στους ώμους του κατηγορούμενου. Αναφορικά με το αδίκημα της κλοπής, σχετική είναι η ρύθμιση του άρθρου 255 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  2. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα: α) η απόκτηση κατοχής και η αποκόμιση πράγματος που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής, β), κατά τον ουσιώδη χρόνο απόκτησης της κατοχής και αποκόμισης του πράγματος ο αδικοπραγών να ενεργεί με πρόθεση να το αποστερήσει μόνιμα από τον ιδιοκτήτη του, γ) κατά τον ουσιώδη χρόνο απόκτησης της κατοχής και αποκόμισης του πράγματος ο αδικοπραγών να ενεργεί χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη του πράγματος, δ) κατά τον ουσιώδη χρόνο απόκτησης της κατοχής και αποκόμισης του πράγματος ο αδικοπραγών να ενεργεί με δόλιο τρόπο και όχι καλόπιστα, ε) κατά τον ουσιώδη χρόνο απόκτησης της κατοχής και αποκόμισης του πράγματος ο αδικοπραγών να μην πιστεύει ειλικρινά ότι με την πράξη του ασκεί ή αξιώνει δικό του περιουσιακό δικαίωμα επί του πράγματος, δηλαδή να μην συντρέχουν οι πρόνοιες του άρθρου 8 του Κεφαλαίου
  3. Αναφορικά με το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς, σχετική είναι η ρύθμιση του άρθρου 324
(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα εξής: 1)Η καταστροφή ή η πρόκληση ζημιάς. 2) Σε περιουσία. 3) Με σκόπιμη και παράνομη πράξη του αδικοπραγούντος. Είναι αδιάφορο σε περίπτωση που το αδίκημα διαπράττεται με την πρόκληση ζημιάς σε περιουσία το ύψος της ζημιάς καθώς αυτό το στοιχείο δεν είναι συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Επίσης δεν είναι συστατικό στοιχείο του αδικήματος η ιδιοκτησία της περιουσίας που καταστρέφεται ή ζημιώνεται (βλέπε Θωμά εναντίον Αστυνομίας
(1995)2 ΑΑΔ σελίδες 255‑ 259). Το στοιχείο που απαιτείται για να αποδειχθεί το αδίκημα είναι η εσκεμμένη σκόπιμη πρόκληση της ζημιάς και δεν απαιτείται όμως η ύπαρξη ειδικής πρόθεσης βλέπε (Μιχαήλ εναντίον Αστυνομίας 1991
(2)ΑΑΔ σελίδες 168 και 176). Όπως εξηγείται στον Archbold 2000 παράγραφος 17‑ 46 "Ο όρος "εσκεμμένα" "willfully" σημαίνει να πράττεις κάτι οικιοθελώς γνωρίζοντας ότι υπάρχει κίνδυνος να προκληθεί ζημιά ή το να πράττεις κάτι οικιοθελώς χωρίς να σε νοιάζει αν θα επέλθει η ζημιά ή όχι). Χρειάζεται όμως να αποδειχθεί ότι η πρόκληση της ζημιάς ήταν παράνομη, δηλαδή δεν ήταν νόμιμη, ή δεν είχε νόμιμη αιτία (βλέπε Μιχαήλ εναντίον Αστυνομίας 1991, 2Α.Α.Δ., σελίδες 168 και 176). Στη Μιχάλης Δρουσιώτης εναντίον Αστυνομίας Λεμεσού 1996,
(2)ΑΑΔ σελίδα 189, αποφασίστηκε ότι η κυριότητα των αντικειμένων στα οποία αναφέρεται ότι η κατηγορία αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος το οποίο πρέπει να αποδειχθεί από την Κατηγορούσα Αρχή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στην υπόθεση αυτή η απουσία ευρήματος του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι τα αντικείμενα δεν ανήκαν στον κατηγορούμενο οδήγησε σε ακύρωση της καταδίκης και σε διαταγή επανεκδίκασης. Ιδιαίτερης σημασίας είναι η επιφύλαξη της παραγράφου 1 του άρθρου 324 καθώς στη βάση των προνοιών της, για το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς περιουσίας περιορίζεται η άσκηση του αδικήματος έγερσης της υπεράσπισης του άρθρου 8 του κεφάλαιο 154 εφόσον αυτή κατ' εφαρμογή της επιφύλαξης, δύναται να ασκηθεί επιτυχώς μονό στην περίπτωση που είναι και εύλογη λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Με άλλα λόγια η ειδική υπεράσπιση που δύναται να εγερθεί στο αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς είναι "η υπεράσπιση με καλή πίστη και εύλογης αξίωσης δικαιώματος" . Αυτό που πρέπει να έχουμε κατά νου σε σχέση με τη συγκεκριμένη υπεράσπιση όπως σε σχέση και με όλες τις άλλες ειδικές υπερασπίσεις, είτε προνοούνται στο Ποινικό Κώδικα, είτε σε οποιοδήποτε άλλο Νόμο είναι ότι η έγερση τους δεν αίρει τον άδικο χαρακτήρα της πράξης ή παράλειψης που συνιστούν το ποινικό αδίκημα εφόσον στοιχειοθετηθούν με το βάρος απόδειξης να εναποτίθεται στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων στους ώμους του αδικοπραγούντα αποκλείουν τον ποινικό κολασμό της πράξης του. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου
(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Όσον αφορά την επιλογή των κατηγορουμένων να προβούν σε ανώμοτη δήλωση, κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αυτό αποτελεί απόλυτο δικαίωμα τους και σε καμία περίπτωση η επιλογή τους αυτή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον τους. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία τους, είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι η χωρίς όρκο δήλωση ενός κατηγορούμενου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. R v. Frost
(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic
(1973)2 CLR 139, Themistokleous v. The Police
(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic
(1977)2 CLR 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (R v. Coughlan
(1976)64 Cr. App. R. 11). Tο Δικαστήριο έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές που διέπουν την βαρύτητα της ανώμοτης δήλωσης, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο των ανώμοτων δηλώσεων των κατηγορουμένων, κρίνει ότι δεν δύναται να της αποδοθεί καμία αποδεικτική βαρύτητα, διότι από την μια οι δηλώσεις τους ότι είναι αθώοι, αποτελεί ούτως ή άλλως υποχρέωση της κατηγορούσας αρχής να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι. Όσον αφορά τις δηλώσεις τους περί κακοποίησης, αυτό είναι ένα ζήτημα για το οποίο θα πρέπει να γίνει ξεχωριστή διερεύνηση και προς αυτόν τον σκοπό έχουν ήδη ζητηθεί τα πρακτικά για σκοπούς αποστολής εκεί όπου χρειάζεται για να διερευνηθούν τα παράπονα τους. Περαιτέρω και για τους λόγους που θα παρατεθούν εκτενώς πιο κάτω, έχουν δημιουργηθεί κάποιες αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου αναφορικά με τις κατηγορίες που άπτονταν των κατηγοριών περί επιθέσεων εναντίον των αστυνομικών, της παρακώλυσης τους και της αντίστασης κατά της νομίμου συλλήψεως τους και πιο ειδικά ως προς τα τραύματα όλων των εμπλεκόμενων μερών και το Δικαστήριο θα προβεί σε εκείνα τα συμπεράσματα με βάση την μαρτυρία που θα αξιολογηθεί πιο κάτω και δεν θα προβεί επομένως σε ευρήματα και συμπεράσματα με βάση της ανώμοτες δηλώσεις των κατηγορουμένων. Αναφορικά με τις καταθέσεις των κατηγορουμένων, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν δύναται να βασιστεί σε αυτές για την εξαγωγή οποιωνδήποτε ασφαλών ευρημάτων και συμπερασμάτων, διότι από την μια το οποιοδήποτε άλλοθι προβάλλουν δεν έχει υποστηριχθεί από τους ίδιους ή με άλλη μαρτυρία η οποία να υποστεί την βάσανο της αντεξέτασης και από την άλλη η οποιαδήποτε εμπλοκή του κατηγορούμενου 1 από τον κατηγορούμενο 2 μέσα από τις καταθέσεις, θα συνιστούσε ακροσφαλές υπό τις περιστάσεις υπόβαθρο για να εξαχθούν ευρήματα και συμπεράσματα με βάση την εμπλοκή του κατηγορούμενου 1 από τον κατηγορούμενο 2 και το Δικαστήριο δεν θα στηριχθεί σε αυτήν την μαρτυρία αλλά σε άλλη για την οποία γίνεται βεβαίως εκτενή αναφορά πιο κάτω. Το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο, θα προχωρήσει στην αξιολόγηση ενός εκάστου μάρτυρα με την σειρά που αυτοί κατέθεσαν, ως επίσης θα γίνεται και ειδική αναφορά εκεί όπου χρειάζεται σε τεκμήρια που κατατέθηκαν. Τα παραδεκτά τεκμήρια και γεγονότα, έχουν εγκριθεί από το Δικαστήριο και μετουσιώνονται αυτούσια σε ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου, για τα οποία επίσης θα γίνει εκτενής αναφορά πιο κάτω. Όσον αφορά τις υποβληθείσες θέσεις που έγιναν από την πλευρά της υπεράσπισης στους μάρτυρες κατηγορίες κατά το στάδιο της αντεξέτασης τους και οι οποίες δεν έγιναν αποδεκτές από τους εν λόγω μάρτυρες, αυτές έχουν παραμείνει μετέωρες και ατεκμηρίωτες, διότι δεν έχει προσκομιστεί από την πλευρά των κατηγορουμένων σχετική μαρτυρία που να υποστηρίζει αυτές τις θέσεις. Ειδική αναφορά όμως ως προς τα τραύματα των εμπλεκόμενων αστυνομικών θα γίνει πιο κάτω. Ο Μ.Κ. 1 άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Παρέθεσε με σαφήνεια και πληρότητα, όλα όσα γεγονότα περιήλθαν στην αντίληψη του κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του και την έκταση που αυτά είχαν, όπως είναι η φωτογράφηση του οχήματος ενοικίασης ZKRD 645, την λήψη και παράδοση των τεκμηρίων και τις δειγματοληψίες που ανέφερε και δεν δίσταζε να παραδεχθεί κάτι ότι δεν το γνώριζε. Το Δικαστήριο δεν έχει διακρίνει κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης οποιαδήποτε προσπάθεια του μάρτυρα να μεροληπτήσει υπέρ ή εναντίον της αστυνομίας ή των κατηγορουμένων και συνεπώς το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αληθή και αξιόπιστη. Η άποψη και η εντύπωση του μάρτυρα ότι ο κατηγορούμενος 2 φαινόταν να είχε εμπλακεί στις υπό διερεύνηση υποθέσεις από μόνη της βεβαίως δεν έχει καμία απολύτως βαρύτητα. Περαιτέρω το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί για το νομότυπο της παραλαβής και παράδοσης των τεκμηρίων που έχουν συλλεχθεί, ως επίσης και για τις δειγματοληψίες που έγιναν, διότι υπήρχε έγκυρο Δικαστικό ένταλμα έρευνας, ήτοι το τεκμήριο 34 το οποίο δεν έχει ακυρωθεί, με βάση το οποίο οι έρευνες εντός του πιο πάνω οχήματος άρχισαν μετά τις 09:15 π.μ. της 30/7/2013 όπου εκδόθηκε το εν λόγω ένταλμα, το οποίο υφίστατο κατά την έναρξη των ερευνών και δεν έχει ακυρωθεί το εν λόγω ένταλμα με ένδικο μέσο από το Ανώτατο Δικαστήριο. Μάλιστα το εν λόγω ένταλμα, έρχεται να δώσει οριστικό τέλος σε οποιαδήποτε εγειρόμενη ένσταση αναφορικά με το νομότυπο της έρευνας, αφού υπήρξε αμφισβήτηση από πλευράς υπεράσπισης της υπογραφής του κατηγορουμένου 2 στο εν λόγω έντυπο, με βάση το οποίο ο κατηγορούμενος 2 έδωσε την συγκατάθεση του να γίνει έρευνα στο εν λόγω αυτοκίνητο. Συνεπώς το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αξιόπιστη. Ο Μ.Κ. 2 άφησε γενικά καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο κατ΄ αρχήν έχει ικανοποιηθεί για το νομότυπο της παράδοσης και παραλαβής των τεκμηρίων για τα οποία έκανε αναφορά ο μάρτυρας και δεν έχει διαπιστωθεί οποιαδήποτε παρατυπία επί αυτού του θέματος. Η αξιοπιστία του ενισχύεται επίσης και από το γεγονός ότι μεταγενέστερα έχει κατατεθεί το ημερολόγιο ενεργείας - τεκμήριο 79 - με βάση το οποίο επιβεβαιώνεται η αναφορά του ότι έγιναν προσπάθειες τις προηγούμενες ημέρες για εντοπισμό των κατηγορουμένων 1 και 2 αλλά αυτοί δεν έχουν εντοπιστεί, ως επίσης ενισχύεται ως προς το θέμα του εντάλματος έρευνας για το οποίο έχει ερωτηθεί και δεν θυμόταν να απαντήσει με ακρίβεια, με βάση την πιο πάνω αναφορά που έγινε ως προς το ένταλμα έρευνας που υφίστατο κατά την στιγμή της έρευνας και που κατέθεσε τελικά ο μάρτυρας ως τεκμήριο
  1. Το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί με την όλη γενική εικόνα του μάρτυρα ως προς το αξιόπιστο της εκδοχής του, μέσα από τα λεγόμενα του, τα όσα ανέφερε ότι γνώριζε και στην έκταση τους, αλλά και τα όσα δεν γνώριζε και απεκάλυπτε την πηγή των γνώσεων του εάν αυτά που εξιστορούσε δεν ήταν άμεσα γνώστης αυτών. Επίσης το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί για τις ενέργειες που έγιναν αναφορικά με την επιστροφή ανευρεθέντων τεκμηρίων στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους, που σημειοτέον, μέρος αυτών επιστράφησαν και στον κατηγορούμενο 2, όπως π.χ. τα χρήματα και το κινητό του τηλέφωνο, αφού αυτά έχουν προηγουμένως φωτογραφηθεί αλλά και αναγνωριστεί από αυτούς και δεν υπήρχε λόγος για να κατακρατηθούν αυτά και συνεπώς η εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης ότι δεν έχει γίνει επαρκής απόδειξη ως προς τα εν λόγω τεκμήρια δεν ευσταθεί, διότι αυτά έχουν αναγνωριστεί από τους νόμιμους ιδιοκτήτες του οι οποίοι τα παρέλαβαν νομότυπα, ως θα αναφερθεί πιο κάτω με την αποδοχή της μαρτυρίας των εν λόγω ατόμων, συμπεριλαμβανομένων και της αποδοχής των εντύπων παραλαβής αυτών των τεκμηρίων. Αναφορικά με το κόκκινο μεταλλικό κοπίδι (μέρος του τεκμηρίου 14) υπήρξε αμφισβήτηση από πλευράς υπεράσπισης κατά την αντεξέταση του εν λόγω μάρτυρα, διότι δεν φαινόταν στην φωτογραφία 25 του τεκμηρίου 2 αλλά φαινόταν στην φωτογραφία 26 του τεκμηρίου 2, αλλά το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτό το θέμα έχει αποκρυσταλλωθεί μέσα από την εξήγηση που έδωσε ο Μ.Κ. 9, η μαρτυρία του οποίου όπως θα αναφερθεί εκτενώς πιο κάτω, γίνεται αποδεκτή ως αξιόπιστη και πειστική από το Δικαστήριο. Όμως, το Δικαστήριο δεν αποδέχεται στην ολότητα της την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα και πιο συγκεκριμένα δεν αποδέχεται τα όσα ανέφερε αναφορικά με την σύλληψη των κατηγορουμένων (αναφορικά με την εξουσία του Δικαστηρίου να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να απορρίψει άλλο, το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά στην Τσίκκας ν. Χριστοφή, Πολ.Εφ.309/08, ημερ. 18 Νοεμβρίου 2010, και Μεσσάρη ν. Κατσιαμίδη, Πολ.΄Εφ.376/06, ημερ. 29 Νεομβρίου 2010 και FOUAD SAADE - v - NABIL ZEINI 2005 1B ΑΑΔ
  2. Με βάση λοιπόν την πιο πάνω νομολογία, το Δικαστήριο, εφ΄ όσον βεβαίως κρίνει ότι μάρτυρας είναι αξιόπιστος, όπως δηλαδή συμβαίνει με τον Μ.Κ. 2, δύναται να απορρίψει μέρος μαρτυρίας, για τους λόγους που θα αιτιολογήσει στην απόφαση του. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο έχει διακρίνει κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης αλλά και μέσα από την προφορική και γραπτή του μαρτυρία, όταν ερωτείτο να δώσει λεπτομέρειες αναφορικά με τις ενέργειες και αντιδράσεις του κατηγορουμένου 2 και γενικά σε ότι αφορούσε αυτό το κομμάτι της σκηνής και τους εκεί παρευρισκόμενους, ήτοι την στιγμή της σύλληψης του κατηγορουμένου 2, όπου σε αυτό το σημείο της μαρτυρίας του, το Δικαστήριο έχει διακρίνει μια διστακτικότητα στις απαντήσεις του. Ο εν λόγω μάρτυρας μάλιστα παρέπεμψε σε αποτύπωμα παπουτσιού στην φανέλα του αστ. 3098 - Μ.Κ. 18 -, για το οποίο θα γίνει ειδική αναφορά πιο κάτω και θα επεξηγηθεί πιο κάτω για ποιον λόγο το Δικαστήριο δεν αποδέχεται αυτήν την θέση του αστ.
  3. Αναφορικά με το πρόσωπο του Μ.Κ. 3, πλην των όσων έχει αναφέρει και που δεν υπήρξε αμφισβήτηση, όπως είναι π.χ. ο εντοπισμός και η σύλληψη του κατηγορουμένου 1 και την μεταφορά του στον αστυνομικό σταθμό, το Δικαστήριο δεν αποδέχεται τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έχει συλληφθεί ο κατηγορούμενος 1 και τις ενέργειες και αντιδράσεις που ο κατηγορούμενος 1 προέβηκε, ούτε αποδέχεται τα όσα έχει αναφέρει ο εν λόγω μάρτυρας αναφορικά με τα τραύματα που έχει επικαλεστεί ότι έχει υποστεί από τον κατηγορούμενο
  4. Το Δικαστήριο κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης και πιο ειδικά κατά το στάδιο της αντεξέτασης, διέκρινε ότι ο μάρτυρας επί αυτών των θεμάτων απαντούσε με μια διστακτικότητα, ασάφεια και η εκδοχή που έχει δώσει δεν έχει πείσει το Δικαστήριο. Αναφορικά με τα τραύματα του, μαρτυρία έδωσε ο Μ.Κ. 28 Δρ. Τραιανός Πλουγαρλής, ο οποίος δεν απέκλεισε αναφορικά με τον πόνο και την ερυθρότητα που υπήρχε στο αριστερό χέρι του Μ.Κ. 3 να προήλθε από γροθιά που έδωσε εν λόγω μάρτυρας, ως επίσης δεν έχει αποκλείσει τα τραύματα του Μ.Κ. 3 να έχουν προκληθεί 1, 2 ή 3 μέρες προηγουμένως της εξέτασης η οποία έλαβε χώρα στις 30/7/2013, ήτοι την ίδια ημέρα με την σύλληψη του κατηγορουμένου
  5. Κορύφωση των αμφιβολιών αποτελεί και το γεγονός ότι η Μ.Κ. 30 Δρ. Ελένη Αντωνίου, ανέφερε ότι τα τραύματα που έφερε ο κατηγορούμενος 1 στον λαιμό, είναι ηλικίας 2 - 3 ωρών και από την στιγμή λοιπόν που ο κατηγορούμενος 1 τελούσε υπό κράτηση από τις 30/7/2013 και η ιατροδικαστική του εξέταση έγινε 2 μέρες μετά, ήτοι στις 1/8/2013, ήτοι έχει μεσολαβήσει η 30/7/2013 και η 31/7/2013, αφήνουν τουλάχιστον σκιές και ερωτηματικά αναφορικά με την όλη στάση που κράτησε ο κατηγορούμενος 1 οι οποίες επενεργούν προς όφελος του, σε συνδυασμό μάλιστα με το γεγονός ότι ο Μ.Κ. 3 δεν εξετάστηκε ιατροδικαστικά από την Μ.Κ. 30, παρά μόνο η Μ.Κ. 30 γνωμάτευσε για τα τραύματα του Μ.Κ. 3 μόνο επί φωτογραφιών, ενέργεια η οποία δεν έπεισε το Δικαστήριο για το τι οδήγησε και δεν εξετάστηκε και αυτός ο μάρτυρας, ως επίσης και ο αστ. 3098 από την Μ.Κ. 30, αφήνωντας εύλογα ερωτηματικά διότι δεν έχει διακριθεί οποιοσδήποτε αποχρών λόγος για την διάκριση αυτή που έχει γίνει με την μη ιατροδικαστική εξέταση του Μ.Κ. 3 και του αστ.
  6. Μάλιστα η Μ.Κ. 30 διευκρίνησε και τόνισε τα πλεονεκτήματα όταν γίνεται ιατροδικαστική εξέταση με την εξέταση του ασθενούς παρά με την εξαγωγή πορίσματος απλά από φωτογραφίες και αυτό επενεργεί υπέρ των κατηγορουμένων. Επίσης δεν έχει γίνει οποιαδήποτε ιατροδικαστική ή άλλη επιστημονική διασύνδεση των τραυμάτων που επικαλέστηκε ο Μ.Κ. 3 με το ξύλο πλάτους 70 - 80 πόντων που ισχυρίστηκε ο εν λόγω μάρτυρας ότι του επιτέθηκε ο κατηγορούμενος 1, ή έστω να τεθεί ως ενδεχόμενο με λεπτομερή περιγραφή της υφής και του είδους του ξύλου, έτσι ώστε το Δικαστήριο να δύναται να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα, πράγμα βεβαίως που επενεργεί υπέρ του κατηγορουμένου
  7. Η μαρτυρία του Μ.Κ. 4 γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της ως αληθή και αξιόπιστη, όχι μόνο διότι δεν έχει αντεξεταστεί, αλλά και επειδή το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί ότι ο μάρτυρας εξιστόρισε στο Δικαστήριο τις ενέργειες που έχει προβεί στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, όπως είναι η παραλαβή και παράδοση των τεκμηρίων για τα οποία έκανε αναφορά. Ο Μ.Κ. 5 άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Αν και διαφάνηκε ότι υπήρξε μια απόκλιση με βάση την οποία φέρεται ο μάρτυρας να ανέφερε ότι έχει φωτογραφήσει τον έναν από τους δύο παραπονούμενους αστυφύλακες κατά την ιατροδικαστική εξέταση από την Μ.Κ. 30, εν τούτοις το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτό πρόκειται περί παρανόησης, διότι ούτως ή άλλως όπως έχει διαφανεί από την Μ.Κ. 30 για την οποία θα γίνει αναφορά κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας της, οι παραπονούμενοι αστυνομικοί δεν έχουν εξεταστεί από την Μ.Κ. 30 και οι φωτογραφίες που τους απεικονίζουν δεν λήφθηκαν κατά την διάρκεια ιατροδικαστικής εξέτασης, αφού οι εν λόγω μάρτυρες δεν έτυχαν εξέτασης από την Μ.Κ.
  8. Συνεπώς το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί για την αξιοπιστία του μάρτυρα και το Δικαστήριο δεν έχει διακρίνει κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης οτιδήποτε το επιλήψιμο στην συμπεριφορά του ως μάρτυρα ή στα λεχθέντα από αυτόν και η μαρτυρία του λοιπόν κρίνεται ως αξιόπιστη. Ο Μ.Κ. 6, άφησε επίσης θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί ότι ο εν λόγω μάρτυρας, μετέφερε στο Δικαστήριο το όλο πλέγμα των γεγονότων και των ενεργειών και γενικά την εκτέλεση των καθηκόντων του στα πλαίσια της διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης και το Δικαστήριο κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης δεν έχει διακρίνει στο πρόσωπο του εν λόγω μάρτυρα οποιαδήποτε προσπάθεια ή ίχνος προσφυγής του στο ψεύδος για να ευνοήσει την κατηγορούσα αρχή ή να βλάψει τους κατηγορούμενους και το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αληθή και αξιόπιστη. Ως προς τον Μ.Κ. 7, επίσης το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί για την πλήρη μεταφορά του στο Δικαστήριο των γεγονότων που σχετίζονταν με την εκτέλεση των καθηκόντων που του έχουν ανατεθεί και περαιτέρω το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί ότι ο εν λόγω μάρτυρας παρέθεσε με ορθό και αληθή τρόπο τα όσα αφορούν την 20η κατηγορία και που είναι ο ηλεκτρονικός υπολογιστής και το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί για το νομότυπο της παραλάβης και παράδοσης του εν λόγω ηλεκτρονικού υπολογιστή στον άμεσα ενδιαφερόμενο του, ο οποίος και το αναγνώρισε, ως θα εκτεθεί πιο κάτω κατά την αξιολόγηση του εν λόγω προσώπου ως μάρτυρα. Σε κάποιες περιπτώσεις ο μάρτυρας δεν θυμόταν κάποιες λεπτομέρειες αλλά αυτό κρίνεται ως επουσιώδης και δεν επηρεάζουν την όλη αξιόπιστη μαρτυρία του και συνεπώς ο εν λόγω μάρτυρας κρίνεται ως αξιόπιστος, αφού δεν έχει διακριθεί κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης οποιαδήποτε προσπάθεια του στο να προσφύγει στην υπερβολή ή στο ψεύδος για να βοηθήσει την κατηγορούσα αρχή ή να βλάψει τους κατηγορούμενους. Ο Μ.Κ. 8, πλην των όσων έχει αναφέρει αναφορικά με το γεγονός της λήψης κατάθεσης από τον κατηγορούμενο 2 και την μεταφορά του από τον ίδιο στον αστυνομικό σταθμό και τα οποία δεν έχουν αμφισβητηθεί από την πλευρά της υπεράσπισης, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν δύναται να προσδώσει στα λεγόμενα του εν λόγω μάρτυρα οποιαδήποτε βαρύτητα. Πιο συγκεκριμένα, το Δικαστήριο έχει διακρίνει κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, ότι ο μάρτυρας απαντούσε με δισταγμό και πολύ συχνά προσέφευγε είτε σε ασαφείς απαντήσεις, είτε απόφευγε να δώσει λεπτομερείς απαντήσεις σε στοιχεία που αφορούσαν το πρόσωπο του κατηγορουμένου 2 και την κατάσταση που αυτός βρισκόταν σε τέτοιο βαθμό, που έχουν δημιουργηθεί αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου αναφορικά με την αξιοπιστία του και συνεπώς το Δικαστήριο απορρίπτει την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα, με εξαίρεση το γεγονός της λήψης της κατάθεσης από τον κατηγορούμενο 2 και της μεταφοράς του στον αστυνομικό σταθμό, για τα οποία δεν υπήρξε αμφισβήτηση από την πλευρά της υπεράσπισης. Ο Μ.Κ. 9, άφησε εξαιρετικά καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο έχει διακρίνει κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, ότι ο εν λόγω μάρτυρας ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Η αξιοπιστία του δεν έχει κλονιστεί κατά το στάδιο της αντεξέτασης, απαντούσε με ευθύτητα, αμεσότητα και πληρότητα, το Δικαστήριο δεν έχει διακρίνει οποιαδήποτε προσπάθεια του μάρτυρα να αποκρύψει ή να παραποιήσει οποιαδήποτε στοιχεία ή γεγονότα και γενικά η όλη του εικόνα μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα έπεισε για το αξιόπιστο της εκδοχής του. Το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί αναφορικά με το νομότυπο της έρευνας στο αυτοκίνητο ενοικίασης, διότι όπως έχει αναφερθεί και πιο πάνω, η έρευνα έχει ξεκινήσει όταν ήδη υφίστατο ένταλμα έρευνας, ήτοι το τεκμήριο 34 και έτσι εξαλείφονται οι οποιεσδήποτε ενστάσεις ή αμφιβολίες αναφορικά με την νομιμότητα της έρευνας αφού οι οποιεσδήποτε ενστάσεις με βάση το έντυπο συγκατάθεσης από τον κατηγορούμενο δεν μπορούν να έχουν οποιανδήποτε βαρύτητα εν΄ όψει του τεκμηρίου 34 το οποίο εκδόθηκε πριν την έναρξη της έρευνας. Επίσης το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί και ως προς το νομότυπο της παράδοσης και παραλαβής των ανευρεθέντων τεκμηρίων και πιο συγκεκριμένα των τεκμηρίων που τελικά αποδόθησαν στος νόμιμους δικαιούχους, όπως είναι δηλαδή οι οθόνες των ηλεκτρονικών υπολογιστών και ο φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής, όχι μόνο με βάση τα όσα ανέφερε ο εν λόγω μάρτυρας, αλλά και επειδή τα εν λόγω τεκμήρια αναγνωρίστηκαν από τους άμεσα ενδιαφερόμενους οι οποίοι κατέθεσαν ενόρκως στο Δικαστήριο και οι μαρτυρίες τους, ως θα αναφερθεί εκτενώς πιο κάτω, κρίνονται ως αξιόπιστες και συνεπώς εξαλείφεται η οποιαδήποτε αμφισβήτηση αυτής της διαδικασίας της παραλαβής και παράδοσης των τεκμηρίων ως φαίνεται με τις αποδείξεις παραλαβής τεκμηρίων. Ως προς τις απαντήσεις όπου σύμφωνα με τον μάρτυρα έδωσε ο κατηγορούμενος 2, το Δικαστήριο δεν δύναται να αποδώσει σε αυτές οποιαδήποτε βαρύτητα, διότι θα ήταν ένα ακροσφαλές υπόβαθρο για να εξαχθούν ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα αναφορικά με την φερόμενη παραδοχή του για την διάρρηξη του E - COM, αλλά το Δικαστήριο επί αυτού του θέματος θα στηριχθεί σε άλλη μαρτυρία, ως θα αναφερθεί πιο κάτω. Αναφορικά με την ομοιότητα που υπάρχει ανάμεσα στην κατάθεση του τεκμήριο 60, με αυτήν που υπάρχει στην κατάθεση του Μ.Κ. 12 - τεκμήριο 66 - το Δικαστήριο κρίνει ότι από μόνη της δεν συνιστά κάτι το επιλήψιμο, διότι τα ίδια που ισχύουν για την αξιοπιστία του Μ.Κ. 9, ισχύουν και για την αξιολόγηση και αξιοπιστία του Μ.Κ. 12, ως θα εκτεθεί πιο κάτω. Επίσης ο εν λόγω μάρτυρας έχει δώσει μια πειστική εξήγηση για το γεγονός ότι το κόκκινο μεταλλικό κοπίδι (μέρος του τεκμηρίου 14) δεν φαίνεται στην φωτογραφία 25 του τεκμηρίου 2 αλλά φαίνεται στην φωτογραφία 26 του ιδίου τεκμηρίου και μάλιστα ο εν λόγω μάρτυρας παρέπεμψε στον Μ.Κ. 1 και στις ενέργειες του, ήτοι την μετακίνηση του εν λόγω τεκμηρίου που βρισκόταν σφηνωμένο και δεν φαινόταν, γεγονός για το οποίο ο Μ.Κ. 1 δεν έχει ερωτηθεί αφού δεν υπήρξε αμφισβήτηση για αυτό το θέμα μέσα από τις ερωτήσεις που έγιναν στον Μ.Κ. 1 κατά την αντεξέταση του. Συνεπώς το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αξιόπιστη, με εξαίρεση το μέρος της μαρτυρίας που άπτεται των απαντήσεων που φέρεται να έδωσε ο κατηγορούμενος 2 για τους λόγους που εξηγήθηκαν πιο πάνω και αναφορικά με την εξουσία του Δικαστηρίου να αποδεχθεί μέρος μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να απορρίψει άλλο, το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά στην Τσίκκας ν. Χριστοφή, Πολ.Εφ.309/08, ημερ. 18 Νοεμβρίου 2010, και Μεσσάρη ν. Κατσιαμίδη, Πολ.΄Εφ.376/06, ημερ. 29 Νεομβρίου 2010 και FOUAD SAADE - v - NABIL ZEINI 2005 1B ΑΑΔ
  9. Η Μ.Κ. 10 άφησε επίσης θετική εικόνα στο Δικαστήριο, όχι μόνο επειδή η σύντομη αντεξέταση της περιορίστηκε σε διευκρινιστικές ως επί των πλείστων θεμάτων, αλλά και επειδή η μάρτυρας ανέφερε τα όσα περιήλθαν στην αντίληψη της κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης διάρρηξης της μάντρας αυτοκινήτων με την ονομασία Δήμος και Τάκης, για την οποία θα γίνει εκτενής αναφορά πιο κάτω με την αξιολόγηση της μαρτυρίας του παραπονούμενου για την εν λόγω μάντρα αλλά και του Μ.Κ.
  10. Δεν έχει διακρίνει το Δικαστήριο οποιαδήποτε προσπάθεια της μάρτυρος να αποκρύψει την αλήθεια ή να προσφύγει στο ψεύδος και συνεπώς το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία της ως αξιόπιστη. Ως προς την μαρτυρία του Μ.Κ. 11, το Δικαστήριο την κρίνει μεν ως αξιόπιστη, αλλά αυτή δεν δύναται να αποτελέσει ασφαλές υπόβαθρο για την αναγκαία εξαγωγή ευρημάτων και συμπερασμάτων, διότι το ένα σκέλος της μαρτυρίας του απτόταν στην διερεύνηση υπόθεσης εμπρησμού η οποία δεν αποτελεί επίδικο ζήτημα της παρούσας υπόθεσης και το άλλο ζήτημα αφορά γεγονότα της 22/7/2013 για τα οποία δεν έχει δώσει κατάθεση και επειδή για τα γεγονότα της 22/7/2013 και την σύλληψη του πρώην κατηγορούμενου 3 και μετέπειτα Μ.Κ. 27 και την διασύνδεση των κατηγορουμένων 1 και 2 με την εν λόγω ημερομηνία θα γίνει εκτενής αναφορά και ανάλυση πιο κάτω. Ως προς τον Μ.Κ. 12, ισχύουν τα ίδια με τα όσα αναφέρθησαν αναφορικά με την αξιοπιστία του Μ.Κ. 9, με εξαίρεση βεβαίως τα θέματα για τα οποία ερωτήθηκε μεν ο Μ.Κ. 9 αλλά ο Μ.Κ. 12 δεν έχει ερωτηθεί, ως επίσης ισχύουν τα ίδια αναφορικά με την μη αποδοχή του μέρους της μαρτυρίας του μάρτυρα ως προς τα όσα φέρεται να ανέφερε ο κατηγορούμενος
  11. Κατά τα λοιπά, επίσης και αυτός ο μάρτυρας απαντούσε με σαφήνεια, αμεσότητα και πληρότητα στις ερωτήσεις που του υποβάλλοντο, η αξιοπιστία του δεν έχει κλονιστεί κατά το στάδιο της αντεξέτασης, έδωσε μια πλήρη περιγραφή των τεκμηρίων που αναγνώρισε, ως επίσης και για το νομότυπο της έρευνας στο όχημα ενοικίασης και της παραλαβής και παράδοσης των ανευρεθέντων τεκμηρίων, ως επίσης ισχύουν τα όσα αναφέρθησαν πιο πάνω με την αξιολόγηση του Μ.Κ. 9 ως προς την ομοιότητα των καταθέσεων 60 και 66 αντίστοιχα. Συνεπώς το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αξιόπιστη, με εξαίρεση το μέρος της μαρτυρίας που άπτεται των απαντήσεων που φέρεται να έδωσε ο κατηγορούμενος 2 για τους λόγους που εξηγήθηκαν πιο πάνω και αναφορικά με την εξουσία του Δικαστηρίου να αποδεχθεί μέρος μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να απορρίψει άλλο, το Δικαστήριο παραπέμπει ενδεικτικά στην Τσίκκας ν. Χριστοφή, Πολ.Εφ.309/08, ημερ. 18 Νοεμβρίου 2010, και Μεσσάρη ν. Κατσιαμίδη, Πολ.΄Εφ.376/06, ημερ. 29 Νεομβρίου 2010 και FOUAD SAADE - v - NABIL ZEINI 2005 1B ΑΑΔ
  12. Ο Μ.Κ. 13 άφησε επίσης θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Ο μάρτυρας εξιστόρισε στο Δικαστήριο το πλέγμα εκείνο των γεγονότων για τα οποία έχει εμπλακεί αλλά και έλαβε γνώση και ως προς τις δύο επίδικες ημερομηνίες, ήτοι την 22/7/2013, όσο και την 30/7/2013 μέσα από την εκτέλεση των καθηκόντων που του έχουν ανατεθεί. Παρέθεσε με σαφήνεια και πληρότητα τις ενέργειες που έχει προβεί και ειδικότερα ως προς το θέμα της παραλαβής και παράδοσης των τεκμηρίων για τα οποία έκανε αναφορά και το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί ως προς το νομότυπο αυτής της διαδικασίας παράδοσης και παραλαβής των τεκμηρίων για τα οποία έκανε αναφορά ο μάρτυρας. Περαιτέρω ο μάρτυρας απεκάλυπτε την πηγή των γνώσεων του σε θέματα για τα οποία δεν ήταν άμεσα εμπλεκόμενος ή γνώστης κάποιων γεγονότων και γενικά η όλη του εικόνα μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα έδειχνε την εικόνα μάρτυρα της αλήθειας και το Δικαστήριο έχει πεπειστεί για το αξιόπιστο της μαρτυρίας του, αλλά και γενικά για τα όσα ανέφερε κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Η μαρτυρία της Μ.Κ. 14 κρίνεται ως αξιόπιστη στο σύνολο της, όχι μόνο διότι δεν έχει αντεξεταστεί, αλλά και επειδή η μαρτυρία της συνδεόταν με το ζήτημα της ενοικίασης του οχήματος ZKRD 645, ζήτημα το οποίο δεν έχει αμφισβητηθεί από την πλευρά της υπεράσπισης. Περαιτέρω το Δικαστήριο κρίνει ότι η μάρτυρας είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο μέσα από την συμπεριφορά της στο εδώλιο του μάρτυρα και συνεπώς η μαρτυρία της κρίνεται ως αληθή. Επίσης και η μαρτυρία του Μ.Κ. 15 κρίνεται ως αληθή και αξιόπιστη και η όλη του μαρτυρία για την οποία υπήρξε σαφής και κατηγορηματικός, απτόταν στα καθήκοντα του ως φρουρού του αυτοκινήτου ZKRD 645 και ως τέτοια και για αυτό το θέμα η μαρτυρία του κρίνεται ως αξιόπιστη. Aναφορικά με τον Μ.Κ. 16, το Δικαστήριο για τους λόγους που θα εξηγήσει, θα αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και θα απορρίψει άλλο και ως προς αυτήν την εξουσία του Δικαστηρίου γίνεται παραπομπή στην ίδια νομολογία που έγινε και πιο πάνω (Τσίκκας ν. Χριστοφή, Πολ.Εφ.309/08, ημερ. 18 Νοεμβρίου 2010, και Μεσσάρη ν. Κατσιαμίδη, Πολ.΄Εφ.376/06, ημερ. 29 Νεομβρίου 2010 και FOUAD SAADE - v - NABIL ZEINI 2005 1B ΑΑΔ 1485). Κατ΄ αρχήν, ο εν λόγω μάρτυρας κρίνεται αξιόπιστος από το Δικαστήριο ως προς τα θέματα για τα οποία έδωσε μαρτυρία, όπως είναι δηλαδή το γεγονός της σύλληψης και μεταφοράς των κατηγορουμένων στον αστυνομικό σταθμό, τα καθήκοντα που είχε αναλάβει, τις πληροφορίες που είχε συλλέξει, αλλά και γενικά η αξιοπιστία του ενισχύθηκε μέσα από την κατάθεση των τεκμηρίων 77 έως 80 τα οποία κατατέθηκαν χωρίς ένσταση κατά το στάδιο της επανεξέτασης, εξαλείφοντας κάθε περιθόριο αμφισβήτησης ή αμφιβολίας αναφορικά με τα θέματα που άπτονται των εν λόγω τεκμηρίων και για τα οποία υπήρξε αμφισβήτηση κατά το στάδιο της αντεξέτασης, όπως είναι δηλαδή το έντυπο δικαιωμάτων του κατηγορουμένου 1, το ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε και εκτελέστηκε εναντίον του κατηγορουμένου 2, το ημερολόγιο ενεργείας - τεκμήριο 79 - στο οποίο φαίνονται και επιβεβαιόνονται το ανεπιτυχές των ενεργειών για εντοπισμό και σύλληψη των κατηγορουμένων 1 και 2, ως επίσης και για την κατάθεση που έδωσε πολίτης - τεκμήριο 80 - ο οποίος ούτως ή άλλως κατέθεσε σε κατοπινό στάδιο ως μάρτυρας κατηγορίας. Ως προς το τεκμήριο 81 το οποίο αφορά το έντυπο δικαιωμάτων του κατηγορουμένου 2 για το οποίο υπήρξε αμφισβήτηση ως προς την υπογραφή του κατηγορουμένου 2, το Δικαστήριο κρίνει ότι με βάση την μαρτυρία που έδωσε ο Μ.Κ. 16 η οποία κρίνεται ως αξιόπιστη σε αυτό το μέρος, ότι το εν λόγω έντυπο - τεκμήριο 81 - έχει υπογραφεί από τον κατηγορούμενο
  13. Ούτως ή άλλως το Δικαστήριο δεν έχει διακρίνει ότι έχουν παραβιαστεί τα όποια δικαιώματα του με ή χωρίς του τεκμήριο 81, διότι από τη μια το Δικαστήριο δεν θα στηριχθεί στα όσα ο κατηγορούμενος 2 φέρεται να είπε προφορικά ή γραπτά στην αστυνομία για τους λόγους που επεξηγήθηκαν πιο πάνω αλλά και που θα γίνει αναφορά και πιο κάτω στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας, αλλά και επειδή το Δικαστήριο θα στηριχθεί σε τέτοια μαρτυρία που φέρεται να εμπλέκει τον κατηγορούμενο 2 σε κατοπινό στάδιο και που δεν έχει σχέση με οποιοδήποτε από τα δικαιώματα που αναφέρονται στο εν λόγω έντυπο - τεκμήριο
  14. Όμως, το Δικαστήριο δεν αποδέχεται το μέρος εκείνο της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα που άπτεται της φερόμενης ομολογίας του κατηγορουμένου 2 αλλά και την στάση, αντίδραση και κατάσταση που είχε τόσο ο κατηγορούμενος 1, όσο και ο κατηγορούμενος 2, για τους ίδιους λόγους που έχουν επεξηγηθεί πιο πάνω κατά το στάδιο της αξιολόγησης των μαρτύρων που έδωσαν μαρτυρία επί αυτών των θεμάτων, διότι ο εν λόγω μάρτυρας έχει επικαλεστεί και ουσιαστικά υιοθετήσει μαρτυρίες μαρτύρων, οι οποίοι για τους λόγους που έχουν επεξηγηθεί πιο πάνω δεν έγινε αποδεκτή, αλλά και επειδή η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα έτεινε να επιβεβαιώσει μαρτυρία επί αυτών των θεμάτων η οποία δεν έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο ως αναφέρεται πιο πάνω. Περαιτέρω, ο εν λόγω μάρτυρας παραπέμπει σε μαρτυρία του αστ. 3098 Μ.Κ. 18 - και γενικά ο μάρτυρας έδωσε μαρτυρία η οποία τείνει να επιβεβαιώσει τον εν λόγω μάρτυρα, ο οποίος για τους λόγους που θα επεξηγηθούν πιο κάτω δεν θα γίνει αποδεκτή η μαρτυρία του αστ. 3098 Μ.Κ. 18 - επί αυτών των θεμάτων. Ο Μ.Κ. 17 άφησε εξαιρετικά καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο έχει διακρίνει μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, ότι ο μάρτυρας ήταν μάρτυρας της αλήθειας και χωρίς κανέναν απολύτως δισταγμό το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αξιόπιστη. Απαντούσε με σαφήνεια, πληρότητα και με λεπτομερή τρόπο, τα όσα έχουν διαδραματιστεί το βράδυ της 22/7/2013 με την αναγνώριση των κατηγορουμένων 1 και 2 και την σύλληψη του κατηγορουμένου 3 και δεν δίσταζε να παραδεχθεί ότι για κάποια θέματα δεν ήταν απολύτως βέβαιος, όπως π.χ. την ενημέρωση μετά την σύλληψη του κατηγορουμένου
  15. Η αξιοπιστία του δεν έχει κλονιστεί κατά το στάδιο της αντεξέτασης και το Δικαστήριο αποδέχεται τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας αναφορικά με τα ανευρεθέντα τεκμήρια κατά την σύλληψη του κατηγορουμένου
  16. Ο Μ.Κ. 18 και αυτός με την σειρά του, η μαρτυρία του θα γίνει εν μέρει αποδεκτή και θα απορριφθεί στο υπόλοιπο μέρος της για τους λόγους που θα επεξηγηθούν πιο κάτω και ως προς αυτήν την εξουσία του Δικαστηρίου γίνεται παραπομπή στην ίδια νομολογία που έγινε και πιο πάνω (Τσίκκας ν. Χριστοφή, Πολ.Εφ.309/08, ημερ. 18 Νοεμβρίου 2010, και Μεσσάρη ν. Κατσιαμίδη, Πολ.΄Εφ.376/06, ημερ. 29 Νεομβρίου 2010 και FOUAD SAADE - v - NABIL ZEINI 2005 1B ΑΑΔ 1485). Πιο συγκεκριμένα, το Δικαστήριο κατ΄ αρχήν κρίνει ότι ο εν λόγω μάρτυρας εν γένει είναι αξιόπιστος ως προς τα γεγονότα της σύλληψης των κατηγορουμένων και ειδικότερα σε αυτό της σύλληψης του κατηγορουμένου 2 που ως γεγονός και μόνο δεν έχει αμφισβητηθεί, αφού ήταν και ο αστυνομικός που εκτέλεσε το ένταλμα σύλληψης που εκκρεμούσε εναντίον του κατηγορουμένου 2 - τεκμήριο
  17. Επίσης το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα αναφορικά με τα όσα έχει εξιστορίσει ως προς την ανεύρεση του οχήματος ενοικίασης και των αντικειμένων που εβρίσκοντο εντός αυτού. Όμως το Δικαστήριο δεν αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα αναφορικά με την στάση, αντίδραση και κατάσταση των κατηγορουμένων και ιδίως αυτής του κατηγορουμένου 2, όχι μόνο για τους λόγους που έχουν αναφερθεί πιο πάνω κατά την αξιολόγηση μαρτύρων όπου απορρίφθηκε αυτό το μέρος της μαρτυρίας των εν λόγω μαρτύρων, αλλά και επειδή η όλη εκδοχή που παρουσίασε ο εν λόγω μάρτυρας αναφορικά με αυτά τα θέματα δεν έχει πείσει. Πιο συγκεκριμένα, κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, το Δικαστήριο έχει διακρίνει ότι ο εν λόγω μάρτυρας όταν ερωτείτο επί αυτών των θεμάτων, απαντούσε με δισταγμό και αφού σκεπτόταν και μάλιστα σε ορισμένες των περιπτώσεων ζητούσε να επαναληφθεί η ερώτηση για να έχει τον χρόνο προφανώς να σκεφθεί την απάντηση σε ερώτηση που του υποβαλλόταν, η οποία απάντηση βεβαίως δεν έπειθε. Μη πειστική είναι και η εκδοχή που παρουσίασε ότι έχει τραβηχτεί από τον κατηγορούμενο 2 από το σημείο του λαιμού, ενώ κατά την προφορική αναπαράσταση, ο μάρτυρας έδειξε το σημείο του ώμου με κίνηση κάθετη προς το έδαφος. Διστακτικός, μη πειστικός και ασαφής ήταν και στις απαντήσεις του αναφορικά με το ζήτημα της κατάστασης του αριστερού οφθαλμού του κατηγορούμενου 2, αφού δεν έχει πείσει ότι το σημάδι στο εν λόγω μάτι έχει προκληθεί κατά το στάδιο που απέκρουε τα κτυπήματα του κατηγορουμένου
  18. Επίσης μη πειστικός και λογικός είναι και ο ισχυρισμός που προέβαλε ότι κατά την διάρκεια του επεισοδίου όπως το έχει εξιστορίσει, δέχθηκε κλοτσιά από τον κατηγορούμενο 2 και το σημάδι από την σόλα του παπουτσιού του κατηγορούμενου 2 αποτυπώθηκε στην φανέλα που φορούσε από μέσα, ήτοι από κάτω από την φανέλα που ήδη φορούσε και γενικά σε εκείνο το σημείο της μαρτυρίας του προέβαλλε την λέξη ΄΄πιθανόν΄΄, αφήνοντας επομένως ανοικτό το παράθυρο σε αμφιβολίες οι οποίες επενεργούν προς όφελος του κατηγορουμένου
  19. Εν κατακλείδι, ως προς το πρόσωπο του κατηγορουμένου 1, δεν έδωσε ο μάρτυρας οποιαδήποτε αναφορά σε επίθεση του κατηγορουμένου 1 προς το πρόσωπο του με σκοπό την ματαίωση της σύλληψης του και όλα αυτά σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο εν λόγω μάρτυρας, όπως και ο Μ.Κ. 3 δεν έτυχαν ιατροδικαστικής εξέτασης από την Μ.Κ. 30 αφήνοντας εύλογα ερωτηματικά ως έχει αναφερθεί πιο πάνω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Κ. 3, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η Μ.Κ. 30 αναφέρθηκε σε υφή των τραυμάτων που έχει περιγράψει την οποία χαρακτήρισε ότι είχαν την ίδια υφή αν και δεν τους έχει εξετάσει δια ζώσης σε συνδυασμό μάλιστα και με το γεγονός ότι η Μ.Κ. 29 η οποία μαρτύρησε αναφορικά με τα τραύματα του Μ.Κ. 18 η οποία άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο ως προς την ηλικία των τραυμάτων του Μ.Κ. 18, δημιουργούν τέτοιες αμφιβολίες που μόνο υπέρ των κατηγορουμένων μπορούν να επενεργήσουν. Ο Μ.Κ. 19 άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο, αφού η μαρτυρία του αφορούσε το ζήτημα της ενοικίασης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ZKRD 645, γεγονός που ούτως ή άλλως δεν έχει αμφισβητηθεί και γενικά ο εν λόγω μάρτυρας ικανοποίησε για την φιλαλήθεια και την αξιοπιστία του. Επίσης διαφώτισε το Δικαστήριο ως προς το ανευρεθέν κλειδί αλλαγής τροχών το οποίο ανευρέθηκε εντός του εν λόγω οχήματος και ο μάρτυρας αιτιολόγησε την ύπαρξη του, ως επίσης ανέφερε ότι ένα τέτοιο κλειδί υπήρχε κατά την παράδοση του αυτοκινήτου και που αναμφίβολα δεν αποτελεί διαρρηκτικό εργαλείο. Ως προς την θέση του ότι ο κατηγορούμενος 2 κατά την ενοικίαση οχήματος στις 24/7/2013 είχε μαζί του και τον γιο του ίσως για να μην κινήσει υποψίες, κρίνεται τουλάχιστον ως απλή γνώμη που εν πάσει περιπτώσει δεν έχει καμία αρνητική επίδραση εις βάρος του κατηγορουμένου
  20. Συνακόλουθα το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αξιόπιστη. Ο Μ.Κ. 20 άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Βεβαίως ως προς αυτόν τον παραπονούμενο και την υπόθεση διερεύνησης διάρρηξης του καταστήματος του, υπάρχει η μαρτυρία του πρώην κατηγορούμενου 3 και μετέπειτα Μ.Κ. 27 για την οποία θα γίνει εκτενής αναφορά και ανάλυση πιο κάτω. Σε γενικές γραμμές όμως η μαρτυρία του κρίνεται ως αξιόπιστη και η όλη του συμπεριφορά κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης και ιδίως κατά το στάδιο της αντεξέτασης κρίνεται ως στάση μάρτυρα που ήρθε στο Δικαστήριο να εξιστορίσει την δική του θέση ως προς την διάρρηξη που δέχθηκε το κατάστημα του, όμως για το θέμα αυτό θα γίνει πιο κάτω εκτενής αξιολόγηση του Μ.Κ. 27 και ως προς το θέμα του τρόπου διάρρηξης, για το οποίο θέμα ο Μ.Κ. 20 εξέφρασε απλά μια άποψη η οποία από μόνη της δεν μπορεί να ευσταθήσει αφού εξέφρασε ο μάρτυρας μια πιθανότητα. Ως προς το θέμα της αξίας των κλειδιών και την εκτίμηση τους από τον μάρτυρα, αυτό δεν αποτελεί αποφασιστικής σημασίας ζήτημα αφού δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος η αξία της κλαπείσας περιουσίας και αυτό ισχύει βεβαίως και για όλους τους μάρτυρες που έδωσαν μαρτυρία για αξία κλαπείσας περιουσίας με βάση την δική τους εκτίμηση και χωρίς περαιτέρω αποδεικτικά αξία. Ο εν λόγω μάρτυρας παρέπεμψε σε ένα μέρος της κατάθεσης του - τεκμήριο 87 - στον Μ.Κ. 21, η μαρτυρία του οποίου θα αξιολογηθεί πιο κάτω. Συνακόλουθα το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αξιόπιστη. Ο Μ.Κ. 21 άφησε επίσης θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο έχει διακρίνει κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης ότι ο μάρτυρας παρέθεσε με την όση βεβαιότητα αλλά και αβεβαιότητα είχε, τα όσα είχε αντιληφθεί το βράδυ της 22/7/2013 στον χώρο όπου βρισκόταν το υποστατικό του Μ.Κ. 20, πλην όμως το Δικαστήριο για αυτά τα θέματα, θα κάνει εκτενή αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Κ. 27, αφού η μαρτυρία του Μ.Κ. 21 εν΄ όψει της αβεβαιότητας του ως προς τα πρόσωπα που διέκρινε λόγω του σκότους και του χειροψάλιδου για το οποίο έκανε αναφορά, δεν παρέχει στο Δικαστήριο ασφαλές μαρτυρικό υπόβαθρο για την εξαγωγή ευρημάτων και συμπερασμάτων, παρ΄ όλη την αποδοχή της μαρτυρίας του ως αξιόπιστης. Ο Μ.Κ. 22 άφησε πολυ θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο διέκρινε κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, ότι ο μάρτυρας απαντούσε με ευθύτητα και αμεσότητα, η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης του, αναγνώρισε τα κλαπέντα ανευρεθέντα τεκμήρια τα οποία του έχουν επιστραφεί και το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί για το νομότυπο παράδοσης και παραλαβής των εν λόγω τεκμηρίων και που ήταν οι πέντε αναφερόμενες οθόνες ηλεκτρονικών υπολογιστών, ως επίσης έχει εξαλειφθεί κάθε αμφιβολία ως προς την αναγνώριση των εν λόγω τεκμηρίων όταν του έχει υποδειχθεί το τεκμήριο 2 που ήταν κατατιθεμένο στον φάκελλο του Δικαστηρίου, διότι υπήρξε αρχικά μια παρανόηση όταν του υποδείχθηκε αντίγραφο του εν λόγω τεκμηρίου που τελικά στο τεκμήριο 2 - φωτογραφία 39, απεικονίζεται ο κλοπιμαίος ηλεκτρονικός υπολογιστής για τον οποίο έδωσε μαρτυρία ο άμεσα ενδιαφερόμενος, ήτοι ο Μ.Κ. 24, επιβεβαιώνοντας έτσι την αξιοπιστία του όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 2 του Δικαστηρίου. Το ότι δεν κατατέθηκαν οι εν λόγω οθόνες ως τεκμήρια, το Δικαστήριο επαναλαμβάνει τα όσα έχει αναφέρει πιο πάνω κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας του Μ.Κ. 2, διότι από την στιγμή που αυτά φωτογραφήθηκαν, αναγνωρίστηκαν, παραλήφθησαν και παραδόθησαν νομότυπα, δεν χρειαζόταν και η αυτούσια κατάθεση τους ως τεκμηρίου. Συνακόλουθα το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του Μ.Κ. 22 στην ολότητα της ως αξιόπιστη. Ο Μ.Κ. 23 άφησε επίσης θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Αν και από την μαρτυρία του δεν δύναται να εξαχθεί κάποιο ασφαλές συμπέρασμα διότι η μαρτυρία του τόσο μέσα από την κατάθεση του - τεκμήριο 80, όσο και μέσα από την προφορική του μαρτυρία χαρακτηρίζεται από μια γενικότητα, εν τούτοις ο μάρτυρας κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας διότι δεν έχει διακριθεί οποιαδήποτε προσπάθεια του να μεροληπτήσει υπέρ ή εναντίον της κατηγορούσας αρχής ή των κατηγορουμένων. Ο Μ.Κ. 24 άφησε επίσης θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί ότι ο εν λόγω μάρτυρας κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, ότι έχει παραθέσει με σαφήνεια, πληρότητα και αμεσότητα τα όσα περιήλθαν στην αντίληψη του και που αφορούσαν τον ηλεκτρονικό υπολογιστή της εταιρείας στην οποία εργάζεται ως τεχνικός και στην καταστροφή του τζαμιού του αυτοκινήτου όπου βρισκόταν μέσα ο ηλεκτρονικός υπολογιστής. Το Δικαστήριο έχει επίσης ικανοποιηθεί στο πως ο εν λόγω μάρτυρας αναγνώρισε τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, ως επίσης έχει ικανοποιηθεί για το νομότυπο της παράδοσης και παραλαβής του εν λόγω ηλεκτρονικού υπολογιστή και το ότι αυτός δεν κατατέθηκε ως τεκμήριο, το Δικαστήριο επαναλαμβάνει τα όσα ανέφερε κατά την αξιολόγηση του Μ.Κ. 2, διότι από την στιγμή που αυτός φωτογραφήθηκε, αναγνωρίστηκε, παραλήφθηκε και παραδόθηκε νομότυπα, δεν χρειαζόταν και η αυτούσια κατάθεση του ως τεκμηρίου. Συνακόλουθα το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αξιόπιστη. Ο Μ.Κ. 25 άφησε επίσης θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί ότι ο εν λόγω μάρτυρας παρέθεσε όσα γεγονότα περιήλθαν στην αντίληψη του κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του και που άπτονταν αυτά της περιπολίας και παρακολούθησης υποστατικών των οποίων οι ιδιοκτήτες είναι πελάτες της εταιρείας όπου εργάζεται, αλλά και της μετάβασης του στο κατάστημα E - COM όπου έχει διαρρηχθεί και την ενημέρωση του ιδιοκτήτη αλλά και της αστυνομίας. Συνεπώς το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αξιόπιστη. Ο Μ.Κ. 26, άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο, διότι και αυτός ο μάρτυρας παρέθεσε με σαφήνεια και πληρότητα τα όσα περιήλθαν στην αντίληψη του ως προς την διάρρηξη του επαγγελματικού του υποστατικού και της κλοπής των κλειδιών που έχει περιγράψει, μέρος των οποίων έχει ανευρεθεί και αναγνωρίστηκαν από τον εν λόγω μάρτυρα και το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί για το νομότυπο της παράδοσης και παραλαβής των ανευρεθέντων κλαπέντων κλειδιών που έχει περιγράψει και αναγνωρίσει και ασφαλώς μετά από αυτήν την διαδικασία δεν κρίνεται απαραίτητη και αυτούσια η κατάθεση τους ως τεκμηρίων, με βάση και τα όσα αναφέρθησαν και για τα πιο πάνω τεκμήρια που αναγνωρίστηκαν και παραλήφθηκαν από άλλους μάρτυρες κατηγορίας για τεκμήρια που τους αφορούσαν, ως έχει γίνει αξιολόγηση πιο πάνω. Τα όσα ανέφερε ως προς την πλαστική σακούλα με την επιγραφή ΄΄Ζορπάς΄΄, αυτά αποτελούν είσσονος σημασίας διότι το εν λόγω τεκμήριο δεν αποτελεί προιόν κλοπής υπό διερεύνηση και εν πάσει περιπτώσει ο ίδιος ο μάρτυρας δεν έχει δώσει και ιδιαίτερη σημασία σε αυτό και δεν επέμενε ως προς την αναγνώριση του κατά το στάδιο της αντεξέτασης του αφού δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο οι δράστες να το έφεραν μαζί τους. Τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας και που αφορούν συγγενικά πρόσωπα των κατηγορουμένων και γενικά τις επαφές που έκανε ο μάρτυρας στα πλαίσια της προσπάθειας του να ανευρεθούν τα κλοπιμαία, ουδεμία απολύτως αποδεικτική βαρύτητα έχουν, διότι θα αποτελούσε ακροσφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή ασφαλών ευρημάτων και συμπερασμάτων, αλλά και από την άλλη τα εν λόγω πρόσωπα δεν έχουν κληθεί για να καταθέσουν επί αυτών που φέρεται να είχαν πει στον Μ.Κ. 26 ως είναι η εκδοχή του. Συνακόλουθα το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αξιόπιστη. Στο παρόν στάδιο, θα γίνει ειδική αναφορά και αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Κ. 27, ο οποίος ήταν και ο πρώην συγκατηγορούμενος των κατηγορουμένων 1 και 2 και η μαρτυρία του θα πρέπει να αξιολογηθεί υπό το πρίσμα της νομολογίας αναφορικά με την μαρτυρία. Υπάρχει πλούσια και πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με την αξιολόγηση και την αποδεικτική βαρύτητα τέτοιων μαρτύρων και το Δικαστήριο ενδεικτικά παραπέμπει στην υπόθεση ΛΟΙΖΟΣ ΛΟΙΖΟΥ - ν - ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ 2001 2 Α.Α.Δ. σελ.
  21. Το Δικαστήριο συνεπώς με βάση την πιο πάνω νομολογιακή προσέγγιση, οφείλει να προειδοποιήσει τον εαυτό του και αυτό κάνει σε αυτό το στάδιο, για τον κίνδυνο που ελλοχεύει να στηριχθεί σε αυτήν την μαρτυρία χωρίς την αναζήτηση άλλης ενισχυτικής μαρτυρίας. Το Δικαστήριο έχει παρακολουθήσει με εξαιρετικά πάρα πολλή προσοχή τον εν λόγω μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, αφού η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα, ήταν η πιο άμεση και λεπτομερής αναφορικά με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στις 22/7/2013 και η κατηγορούσα αρχή προέβαλε τον εν λόγω μάρτυρα ως την ναυαρχίδα του οπλοστασίου της απέναντι στους κατηγορούμενους. Το Δικαστήριο παρακολούθησε τον μάρτυρα τόσο κατά την κυρίως εξέταση του, όσο και κατά την αντεξέταση του, με ιδιαίτερη και επαυξημένη προσοχή και επιφυλακτικότητα, ακριβώς λόγω της ιδιότητας του ως συναυτουργού και πρώην συγκατηγορούμενου των κατηγορουμένων 1 και
  22. Το Δικαστήριο κρίνει ότι ο εν λόγω μάρτυρας είναι μάρτυρας της αλήθειας. Προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να πει την αλήθεια, αφού προηγουμένως υλοποίησε την ευθύς εξ΄ αρχής δήλωση του όπως παραδεχθεί τις κατηγορίες που τον αφορούσαν, για τις οποίες όταν έδιδε μαρτυρία, εξέτιε την εξάμηνη ποινή φυλάκισης που του έχει επιβληθεί από το παρόν Δικαστήριο και που αφορούσαν τις κατηγορίες 11 έως
  23. Το Δικαστήριο έχει πεπειστεί για την ανιδιοτέλεια του αφού ο εν λόγω μάρτυρας όταν έδιδε μαρτυρία είχε χάσει την ελευθερία του, ως επίσης το Δικαστήριο έχει πεπειστεί ότι ο μάρτυρας ήταν ήδη αποφασισμένος από πριν να δώσει μαρτυρία όχι μόνο για να πληρώσει για τις παράνομες πράξεις του, αλλά κυρίως στο να πει την αλήθεια η οποία εκφράστηκε από την αρχή της σύλληψης του από την αστυνομία και την συνεργασία του με τις αστυνομικές αρχές. Ο εν λόγω μάρτυρας παρέθεσε με σαφήνεια, πληρότητα, λεπτομέρεια και παραστατικότητα, όλα όσα εκτυλιχθεί στις 22/7/2013 και που αφορούν τις κατηγορίες 11 έως 19 και το Δικαστήριο κρίνει ότι μπορεί να στηριχθεί στην μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα, χωρίς την ανάγκη αναζήτησης ενισχυτικής ή άλλης μαρτυρίας, αφού το Δικαστήριο έχει ουσιαστικά άμεση μαρτυρία για τα όσα έχουν εκτυλιχθεί μέχρι την σύλληψη του Μ.Κ. 27 και που ενοχοποιούν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τους κατηγορούμενους 1 και
  24. Η αξιοπιστία του επίσης δεν έχει κλονιστεί κατά το στάδιο της αντεξέτασης η οποία ήταν επίμονη και επίπονη. Αναγνώρισε τεκμήρια τα οποία αποτελούσαν μέρος των κλοπιμαίων, ως επίσης και τα διαρρηκτικά εργαλεία, τόσο αυτά που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο, όσο και αυτά τα οποία δεν έχουν κατατεθεί αλλά έχει κάνει ειδική αναφορά, ως θα εκτεθούν στα ευρήματα και συμπεράσματα του Δικαστηρίου. Αναφορικά με τις υποδείξεις σκηνών, ως επίσης και τα ανευρεθέντα σε βαρέλι κλειδιά που αποτελούσαν μέρος των κλοπιμαίων, το Δικαστήριο κρίνει ότι οι υποδείξεις των σκηνών ήταν ορθές και νομότυπες και αποτελεί επουσιώδης λεπτομέρεια και είσσονος σημασίας το κατά πόσο το σακούλι - τεκμήριο 26 - ήταν στον χώρο όπου έχει γίνει η διάρρηξη ή κατά πόσο το είχαν μαζί τους οι κατηγορούμενοι 1 και 2, αφού ούτως ή άλλως δεν αποτελεί επίδικο θέμα το τεκμήριο 26 ως προιόν κλοπής. Ούτως ή άλλως αυτό που έχει σημασία είναι η ανεύρεση των κλειδιών που ήταν μέρος της κλαπείσας περιουσίας και δεν έχει σημασία αν αυτά βρέθησαν από πληροφορία από αξιόπιστο άτομο όπως φαίνεται μέσα από το τεκμήριο 36 ή από τον Μ.Κ.
  25. Επίσης το Δικαστήριο έχει πεπειστεί για τις λεπτομέρειες και τον τρόπο δράσης των κατηγορουμέων 1 και 2, τον ρόλο τους, το σχέδιο που έχουν καταστρώσει και που έβαλαν σε εφαρμογή, τον τρόπο μετάβασης τους στις σκηνές των διαρρήξεων και τα διαρρηκτικά εργαλεία που είχαν στην κατοχή τους και που υπέδειξαν και στον Μ.Κ. 27 τα οποία βρίσκονταν στο καπό του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο δεύτερος κατηγορούμενος με συνοδηγό τον πρώτο κατηγορούμενο και στο πίσω κάθισμα ήταν ο εν λόγω μάρτυρας, τον τρόπο διάρρηξης των κτηρίων και τον τρόπο εισόδου σε αυτά, τον τρόπο δράσης σε αυτά και τον τρόπο εξόδου από αυτά, τον τρόπο που προσπάθησαν να διαφύγουν από τις σκηνές και να αποκρύψουν τεκμήρια και γενικά διαφώτισε ο εν λόγω μάρτυρας με την μαρτυρία του για τα όσα έλαβαν χώρα στις 22/7/
  26. Αναφορικά με την κατάθεση του - τεκμήριο 101 - το οποίο απτόταν του ζητήματος της απόπειρας παρέμβασης από τους κατηγορούμενους 1 και 2 μέσω δικηγόρου όπως αλλάξει την κατάθεση του, αυτό δεν διαδραματίζει οποιονδήποτε ρόλο ή βαρύτητα αφού αυτό αφορά γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά την σύλληψη του μάρτυρα και ειδικότερα ουδεμία βαρύτητα έχει η οποιαδήποτε απόκλιση του μάρτυρα κατά την αντεξέταση του από το εν λόγω τεκμήριο, του κατά πόσο δηλαδή εκπροσωπήθηκε από δικηγόρο που κατονομάστηκε ή όχι κατά την διαδικασία προσωποκράτησης και ουδόλως έβλαψε την αξιόπιστη εικόνα του ως μάρτυρα. Κρίνεται ως είσσονος σημασίας κατά πόσο το αυτοκίνητο Ηonda Civic ήταν μπλε σκούρο ή αν ήταν μολυβί και μπλέτιζε αφού αυτό που έχει σημασία είναι το γεγονός ότι ο Μ.Κ. 27 έκανε αναφορά για το ίδιο αυτό καθ΄ εαυτό αυτοκίνητο που εν πάσει περιπτώσει ήταν σκούρου χρώματος, ως αποδέχεται και αποτελεί εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου. Συνακόλουθα, το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αληθή και αξιόπιστη. Οι Μ.Κ. 28 και 29 οι οποίοι έδωσαν μαρτυρία αναφορικά με τα τραύματα των Μ.Κ. 3 και 18 αντίστοιχα, άφησαν θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο δεν έχει διακρίνει κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης οποιαδήποτε προσπάθεια τους να βοηθήσουν την εκδοχή των εν λόγω μαρτύρων ή να μεροληπτήσουν εναντίον των κατηγορουμένων και το Δικαστήριο κρίνει ότι οι εν λόγω μάρτυρες είναι αξιόπιστοι. Όμως, οι εν λόγω μάρτυρες επειδή δεν ήταν σε θέση να αναφέρουν με ακρίβεια την ηλικία των τραυμάτων των εν λόγω μαρτύρων, τονίζοντας μάλιστα ότι δεν έχουν την ιδιότητα του ιατροδικαστή ο οποίος μπορεί να δώσει μαρτυρία περί τούτου και χωρίς να μπορούν αποκλείσουν άλλο ενδεχόμενο ως προς την ηλικία των τραυμάτων, αυτό μπορεί να επενεργήσει μόνο προς όφελος των κατηγορουμένων. Αναφορικά με την μαρτυρία της Μ.Κ. 30, η εν λόγω μάρτυρας κρίνεται αξιόπιστη από το Δικαστήριο, πλην όμως το Δικαστήριο δεν αποδέχεται το μέρος εκείνο της μαρτυρίας της που αφορά τα συμπεράσματα της ως προς τα τραύματα των Μ.Κ. 3 και 18 για τους λόγους που θα επεξηγηθούν πιο κάτω και ως προς αυτήν την εξουσία του Δικαστηρίου γίνεται παραπομπή στην ίδια νομολογία που έγινε και πιο πάνω (Τσίκκας ν. Χριστοφή, Πολ.Εφ.309/08, ημερ. 18 Νοεμβρίου 2010, και Μεσσάρη ν. Κατσιαμίδη, Πολ.΄Εφ.376/06, ημερ. 29 Νεομβρίου 2010 και FOUAD SAADE - v - NABIL ZEINI 2005 1B ΑΑΔ 1485). Πιο συγκεκριμένα, το Δικαστήριο δεν αποδέχεται τα όσα ανέφερε η μάρτυρας αναφορικά με τους Μ.Κ. 3 και 18, διότι τα ευρήματα και συμπεράσματα της προήλθαν αποκλειστικά από τις φωτογραφίες που της είχαν υποδειχθεί και όχι από την δια ζώσης ιατροδικαστική εξέταση, πράγμα το οποίο έπραξε για τους κατηγορούμενους 1 και
  27. Μάλιστα η ίδια η μάρτυρας παραδέχθηκε και αναφέρθηκε στα πλεονεκτήματα μιας δια ζώσης ιατροδικαστικής εξέτασης. Το Δικαστήριο δεν έχει διακρίνει οποιονδήποτε βάσιμο και αποχρών λόγο για αυτήν την διάκριση και στην μη δια ζώσης ιατροδικαστική εξέταση των Μ.Κ. 3 και 18, από την στιγμή που όλα τα πιο πάνω εμπλεκόμενα μέρη, ήτοι οι Μ.Κ. 3 και 18, όσο και οι κατηγορούμενοι 1 και 2, είχαν αντίστοιχα παράπονα και αυτή η διάκριση αφήνει ερωτηματικά στο μυαλό του Δικαστηρίου που μόνο προς όφελος των κατηγορουμένων μπορεί να επενεργήσει. Οι αμφιβολίες προς όφελος των κατηγορουμένων ως προς την στάση, αντίδραση και εν γένει κατάσταση τους ενισχύονται και από το γεγονός ότι η μάρτυρας έκανε αναφορά σε υφή των τραυμάτων των Μ.Κ. 3 και 18, θέση η οποία σίγουρα δεν δύναται να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο εν΄ όψει της μη δια ζώσης εξέτασης των εν λόγω μαρτύρων. Επίσης οι εν λόγω αμφιβολίες ενισχύονται και από το γεγονός ότι η μάρτυρας ανέφερε ότι για κάποια από τα τραύματα του κατηγορουμένου 1 είναι ηλικίας 2 - 3 ωρών και για τον μεν κατηγορούμενο 2 μέρος των τραυμάτων του είναι ηλικίας ενός 24ώρου. Από την στιγμή λοιπόν που οι κατηγορούμενοι 1 και 2 συνελήφθησαν τις πρώτες πρωινές ώρες της 30/7/2013 και η ιατροδικαστική εξέταση έλαβε χώρα δύο μέρες μετά, ήτοι στις 1/8/2013, αφήνει εύλογα ερωτηματικά αναφορικά με την στάση και αντίδραση των κατηγορουμένων αλλά και την εν γένει κατάσταση τους και που αφορούν τις κατηγορίες 5 έως
  28. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με βάση λοιπόν την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, τα παραδεκτά γεγονότα και έγγραφα και το Δικαστήριο έχοντας κατά νου την νομική πτυχή που διέπει τις επίδικες κατηγορίες ως έχει εκτεθεί πιο πάνω, το Δικαστήριο προβαίνει στα πιο κάτω ευρήματα και συμπεράσματα, τα οποία χωρίζονται σε δύο ενότητες, η μια ενότητα στα γεγονότα που αφορούν την 22/7/2013 και που συνδέονται με τις κατηγορίες 11 έως 19, και η άλλη ενότητα στα γεγονότα που έλαβαν χώρα στις 30/7/2013 η οποία χωρίζεται σε δύο υποενότητες, η μια αφορά της κατηγορίες 5 έως 10 και η άλλη τις κατηγορίες 20 και
  29. Ως προς τις κατηγορίες 5 έως 10, το Δικαστήριο με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση που έχει γίνει και τις αμφιβολίες που έχουν δημιουργηθεί στο μυαλό του Δικαστηρίου ως πιο πάνω έχει αναφερθεί, δεν αφήνει άλλη επιλογή στο Δικαστήριο από του να αθωώσει και να απαλλάξει τον μεν κατηγορούμενο 1 από τις κατηγορίες 5, 6, 7 και 8 και δε τον κατηγορούμενο 2 από τις κατηγορίες 9 και
  30. Επίσης οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται από την 21η κατηγορία, διότι όπως έχει εκτεθεί από την μαρτυρία του Μ.Κ. 24 η οποία έχει γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο, το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KUF049 και πιο συγκεκριμένα η κυριότητα του, δεν ανήκει τελικά στον Μ.Κ. 24, αλλά ανήκει στην εταιρεία όπου εργάζεται ως τεχνικός, ήτοι στην εταιρεία PRIMETEL, ως φαίνεται άλλωστε και μέσα από τα τεκμήρια 44 και 45 τα οποία δεν έχουν αμφισβητηθεί (βλ. Μιχάλης Δρουσιώτης εναντίον Αστυνομίας Λεμεσού 1996,
(2)ΑΑΔ σελίδα 189). Αναφορικά με τις κατηγορίες 11 έως 19, το Δικαστήριο με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, προβαίνει στα πιο κάτω ευρήματα και συμπεράσματα, τα οποία στοιχειοθετούν και αποδεικνύουν όλα τα συστατικά στοιχεία των εν λόγω κατηγοριών πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, στις οποίες οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι: Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 από κοινού, το βράδυ της 22/7/2013, συμφώνησαν από κοινού, όπως μεταβούν με το όχημα μάρκας Honda Civic σκούρου χρώματος που οδηγούσε ο κατηγορούμενος 2 με συνοδηγό τον κατηγορούμενο 1 να υλοποιήσουν το σχέδιο που είχαν για κλοπή ενός αυτοκινήτου πολυτελείας όπως αναφέρεται πιο κάτω, έχοντας εν γνώσει τους στην κατοχή τους στο καπό του εν λόγω αυτοκινήτου διαρρηκτικά εργαλεία, όπως είναι τα χειροψάλιδα, ήτοι ένα κίτρινο - τεκμήριο 14 - και ένα άλλο κόκκινο, κοπίδι, λιβέρι, κατσαβίδι, αλλά και άλλα σύνεργα όπως γάντια και κουκούλες και τα διαρρηκτικά εργαλεία τα οποία ανέφερε ο Μ.Κ. 27 ότι υπήρχαν στο καπό του αυτοκινήτου στις 22/7/2013 τα οποία οι κατηγορούμενοι 1 και 2 του υπέδειξαν και τα οποία δεν έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο, συνιστούν τα διαρρηκτικά εργαλεία για τα οποία γίνεται αναφορά στην κατηγορία 19 και ιδίως αφορά το κόκκινο μεταλλικό χειροψάλιδο. Μέρος των αντικειμένων που είχαν στην κατοχή τους, αποτελούσαν και τα ρούχινα γάντια που ανευρέθησαν στις 30/7/2013 στο αυτοκίνητο ενοικιάσεως και αναγνωρίστηκαν από τον Μ.Κ.
  1. Τα εν λόγω διαρρηκτικά εργαλεία κατείχοντο εν καιρώ νυκτός και εν γνώσει τους από τους κατηγορούμενους 1 και 2 και δεν έχουν προβάλει προς τούτο οποιαδήποτε νόμιμη δικαιολογία και δεν αποδείχθηκε ότι αυτά κατείχοντο έχοντας νόμιμη δικαιολογία. Το κόκκινο μεταλλικό κοπίδι και το λιβέρι που αναγνωρίστηκαν από τον Μ.Κ. 27 ως μέρος των διαρρηκτικών εργαλείων δεν έχουν χρησιμοποιηθεί σε διαρρήξεις που αφορούν τις επίδικες κατηγορίες 11 έως
  2. Σκοπός εκείνης της βραδιάς ήταν να κλέψουν αυτοκίνητο πολυτελείας ηλικίας κάτω των τριών ετών με σκοπό να το φυγαδεύσουν άμεσα στα κατεχόμενα μέσω του Μ.Κ. 27 και από εκεί να πωληθεί στην Αγγλία για το ποσό των € 7,000 σε κάποιον με το όνομα Νόττε. Στην συνέχεια και πάντα έχοντας συμφωνήσει να δράσουν από κοινού, μετέβηκαν με το πιο πάνω αναφερόμενο αυτοκίνητο, στην μάντρα πώλησης αυτοκινήτων με την ονομασία DEMOS AND TAKIS MOTOR AGENCY LTD, το διέρρηξαν αφού πρώτα με το χειροψάλιδο - τεκμήριο 14 - ο κατηγορούμενος 1 έσπασε την κλειδαριά ασφαλείας και εισήλθαν εντός αυτού και έκλεψαν κλειδιά αυτοκινήτων όπως τα ανέφερε ο Μ.Κ. 26 και μέρος αυτών έχουν ανευρεθεί - τεκμήριο 35 και επιστράφησαν στον εν λόγω μάρτυρα. Επίσης την ίδια βραδιά, οι κατηγορούμενοι 1 και 2, έχοντας και πάλι συμφωνήσει όπως δράσουν από κοινού, μετέβηκαν με το πιο πάνω όχημα στην μάντρα πώλησης αυτοκινήτων με την ονομασία A - Z - Z BUY SELL CARS LTD, ιδιοκτησίας του Μ.Κ. 20, το διέρρηξαν αφού πρώτα με το χειροψάλιδο - τεκμήριο 14 - ο κατηγορούμενος 1 έσπασε την κλειδαριά ασφαλείας και εισήλθαν εντός αυτού και παραβιάζοντας περαιτέρω ο κατηγορούμενος 1 με κατσαβίδι το παράθυρο και έκλεψαν από αυτό τα κλειδιά αυτοκινήτων που περιέγραψε ο Μ.Κ. 20 τα οποία δεν έχουν ανευρεθεί. Οι κατηγορούμενοι στην προσπάθεια τους να κλέψουν ένα αυτοκίνητο πολυτελείας που ήταν εντός της εν λόγω μάντρας, εσκεμμένα και παράνομα, έσπασαν το τζάμι του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής ΚΧΚ 957 ιδιοκτησίας του Μ.Κ. 20 και το οποίο προόριζε για πώληση, διότι εμπόδιζε τους κατηγορούμενους 1 και 2 κατά την προσπάθεια τους να κλέψουν το αυτοκίνητο πολυτελείας που ήθελαν να κλέψουν, ήτοι το Χ
  3. Επίσης με βάση την πιο πάνω μαρτυρία, διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είχαν πρόθεση να αποξενώσουν μόνιμα τα κλοπιμαία από τους νόμιμους ιδιοκτήτες τους. Αναφορικά με τις κατηγορίες 1 έως 4 και την κατηγορία 20, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε περιστατική μαρτυρία που συνίστατο σε διάφορα μέρη, όπως είναι π.χ. η λήψη μηνύματος για την διάρρηξη του καταστήματος E - COM, η καταδίωξη και ανεύρεση του οχήματος ενοικίασης, η ανεύρεση των κατηγορουμένων 1 και 2, η ανεύρεση των κλοπιμαίων και η ανεύρεση γενετικού υλικού. Αναφορικά με την αποδεικτική βαρύτητα της περιστατικής μαρτυρίας και του γενετικού υλικού, υπάρχει πλούσια και πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και το Δικαστήριο δεν κρίνει σκόπιμο στο παρόν στάδιο να παραθέσει σωρεία αποφάσεων, όμως θα παραπέμψει ενδεικτικά σε νομολογία, καταδεικνύοντας τον κεντρικό άξονα αυτής και τον πυρήνα των νομολογιακών αρχών επί αυτών των θεμάτων. Συγκεκριμένα, η μαρτυρία για ύπαρξη γενετικού υλικού (DNA) που να συνδέει τον κατηγορούμενο με τη διάπραξη αδικήματος, δεν είναι από μόνη της καθοριστική για την ενοχή του, αλλά συνεκτιμούμενη όμως μαζί με άλλα περιστατικά του εγκλήματος, μπορεί σωρευτικά να οδηγήσει σε συμπέρασμα ενοχής εφόσον τα συγκεκριμένα περιστατικά δεν επιδέχονται λογικά άλλης ερμηνείας ή εξήγησης εκτός από την ενοχή του κατηγορουμένου (βλ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗ ΓΙΑΝΝΙΔΗΣ - ν - ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ 2 Α.Α.Δ. σελ. 143). Περαιτέρω, ως προς τον τρόπο αντίκρυσης της περιστατικής μαρτυρίας σχετική είναι η υπόθεση Παφίτης ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 102, όπου επιβεβαιώθηκε η σπουδαιότητα της, που τείνει να αποδείξει την ενοχή ενός κατηγορουμένου, πολλές φορές αποκλείοντας και το ανθρώπινο λάθος, αφού εδράζεται σε συμπερασματική στοιχειοθέτηση ενός γεγονότος. H περιστατική μαρτυρία πρέπει να οδηγεί όχι μόνο σε εκδοχή συμβατή με την ενοχή ενός κατηγορουμένου, αλλά επίσης να αποκλείει οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα παρά ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα. To Δικαστήριο έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές ως προς την αποδεικτική βαρύτητα της περιστατικής μαρτυρίας και του γενετικού υλικού, κρίνει ότι έχει ενώπιον του τέτοια ισχυρή και αδιάσειστη περιστατική μαρτυρία, η οποία στο σύνολο της και δεμένη ως αλυσίδα γεγονότων, οδηγεί με ασφάλεια σε ένα και μόνο συμπέρασμα, ήτοι στην εμπλοκή των κατηγορουμένων 1 και 2 στα αδικήματα των κατηγοριών 1 έως 4 και στην κατηγορία 20 και δεν έχει καταδειχθεί οτιδήποτε που να αφήνει έστω και την παραμικρή αμφιβολία ως προς την ενοχή των κατηγορουμένων και δεν έχει δοθεί από πλευράς υπεράσπισης, οποιαδήποτε λογική ή άλλη εξήγηση ως προς τα γεγονότα αυτά, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζεται η θεμελιώδης αρχή ότι η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει με αξιόπιστη μαρτυρία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή των κατηγορουμένων. Συγκεκριμένα τα γεγονότα αυτά που συνθέτουν το σύνολο της περιστατικής μαρτυρίας, είναι η λήψη του μηνύματος για την διάρρηξη του καταστήματος E - COM, το ότι το όχημα ενοικίασης ZKRD 645 το οποίο ενοικιάστηκε από τον κατηγορούμενο 2 βρέθηκε κοντά στην σκηνή της διάρρηξης και κινείτο με μεγάλη ταχύτητα, η καταδίωξη του εν λόγω οχήματος και τελικά η ανεύρεση του στον χώρο όπου έχει ανευρεθεί κλειδωμένο και το οποίο είχε ακόμα ζεστή την μηχανή του, το ότι εντός του εν λόγω αυτοκινήτου βρέθηκαν τα κλοπιμαία αντικείμενα τα οποία αναγνωρίστηκαν από τους νόμιμους ιδιοκτήτες τους οι οποίοι και τα παρέλαβαν νομότυπα, το ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 εντοπίστηκαν και συνελήφθησαν κοντά από το σημείο της ανεύρεσης του εν λόγω οχήματος, το ότι εντός του οχήματος ανευρέθησαν τα διαρρηκτικά εργαλεία τα οποία κατατέθηκαν ως τεκμήρια, όπως είναι το κίτρινο χειροψάλιδο, το κόκκινο μεταλλικό κοπίδι, το λιβέρι (το κλειδί αλλαγής τροχών υπήρχε και κατά το στάδιο της ενοικίασης και συνεπώς δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως διαρρηκτικό εργαλείο), ως επίσης και τα γάντια που επίσης κατατέθησαν ως τεκμήρια, το ότι ανευρέθηκε γενετικό υλικό τόσο του κατηγορουμένου 1, όσο και του κατηγορουμένου 2 σε αντικείμενα - τεκμήρια - που βρέθηκαν εντός του πιο πάνω αυτοκινήτου όπως περιγράφεται στο τεκμήριο 102 το περιεχόμενο του οποίου είναι παραδεκτό γεγονός και πιο συγκεκριμένα στις σελίδες 7 έως 12 του εν λόγω τεκμηρίου και όπου τα αντικείμενα στα οποία βρέθηκε το γενετικό υλικό έχουν κατατεθεί ως τεκμήρια στο Δικαστήριο. Όλη αυτή η αλληλουχία και αλυσίδα γεγονότων σε συνδυασμό με την ανεύρεση γενετικού υλικού των κατηγορουμένων σε τεκμήρια που ανευρέθησαν εντός του εν λόγω οχήματος, δεν αφήνει στο Δικαστήριο κανένα περιθώριο παρερμηνείας ή αμφιβολίας, διότι με βάση τα εν λόγω γεγονότα και ιδίως την ανεύρεση γενετικού υλικού και των δύο κατηγορουμένων στο αυτοκίνητο ενοικίασης όπου βρέθηκαν τα κλοπιμαία και το οποίο μάλιστα ήταν και κλειδωμένο, αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής ότι αμφότεροι οι κατηγορούμενοι γνώριζαν και κατείχαν, συνωμοτόντας προς αυτό, εν καιρώ νυκτός τα διαρρηκτικά εργαλεία όπως έχουν περιγραφεί πιο πάνω και που έχουν κατατεθεί ως τεκμήρια και οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν έχουν προβάλει οποιαδήποτε νόμιμη δικαιολογία για την κατοχή τους. Επίσης η ανεύρεση των κλοπιμαίων εντός του πιο πάνω αυτοκινήτου και σε συνδυασμό με τα πιο πάνω γεγονότα και χωρίς να υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου το παραμικρό στοιχείο ή μαρτυρία ή εξήγηση για την ανεύρεση των κλοπιμαίων στο εν λόγω αυτοκίνητο που να δημιουργεί έστω και την παραμικρή αμφιβολία ή να αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν εμπλέκονται με τις κατηγορίες 1 έως 4 και στην κατηγορία 20, πείθει το Δικαστήριο ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είναι οι μόνοι και άμεσα εμπλεκόμενοι, συνυπεύθυνοι από κοινού αφού αποδεικνύεται η ταυτόχρονη εμπλοκή τους και συνεπώς η συνωμοσία τους με την διάρρηξη του καταστήματος E - COM και την κλοπή από αυτό των οθονών οι οποίες ανευρέθησαν εντός του οχήματος και παραδόθησαν στον νόμιμο δικαιούχο, ήτοι τον κ. Διονύση Καρακατσιάνη, ως επίσης το ίδιο συμβαίνει και με την υπόθεση κλοπής του φορητού ηλεκτρονικού υπολογιστή που αφορά την κατηγορία 20, ο οποίος τελικά παραδόθηκε στον νόμιμο ιδιοκτήτη του, ήτοι την εταιρεία PRIMETEL. Επίσης με βάση τα πιο πάνω γεγονότα και την χρονική στιγμή που έγιναν αλλά και με βάση τα ευρήματα, εξάγεται αβίαστα το συμπέρασμα ότι αμφότεροι οι κατηγορούμενοι είχαν σκοπό την μόνιμη αποξένωση των κλοπιμαίων από τους νόμιμους ιδιοκτήτες τους. Συνεπώς η κατηγορούσα αρχή πέτυχε και απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων των εν λόγω κατηγοριών και οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στις εν λόγω κατηγορίες. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει και με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, τα παραδεκτά γεγονότα και έγγραφα και με βάση τα πιο πάνω ευρήματα και συμπεράσματα, η κατηγορούσα αρχή πέτυχε και απέδειξε πέραν πάσης λογικής όλα τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών 1 έως 4 και 11 έως 20 και οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται ένοχοι σε αυτές τις κατηγορίες. Περαιτέρω, το Δικαστήριο για τους λόγους που προσπάθησε να εξηγήσει κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας, η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 5 έως 10 και ο μεν κατηγορούμενος 1 αθωώνεται και απαλλάσσεται στις κατηγορίες 5 έως 8 και ο δε κα

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.