Δημοκρατία ν. Liviu-Vivian Tofan, Αρ. Υπόθεσης: 5336/14, 10/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2014:7 ΣΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Ιωαννίδη, Π.Ε.Δ. Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Η. Γεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 5336/14 Δημοκρατία ν. Liviu-Vivian Tofan Κατηγορούμενου -------------------- Ημερομηνία: 10.4.2014 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κα Ο. Σοφοκλέους, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Για τον Κατηγορούμενο: κ. Π. Μιχαηλίδης Κατηγορούμενος παρών Π Ο Ι Ν Η Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 3ης και 4ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος μεταξύ του μηνός Οκτωβρίου 2013 και της 22ης Φεβρουαρίου 2014 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού παράνομα καλλιεργούσε 21 φυτά του γένους κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 7
(1)(α)
(2), 30, 31, 31Α, Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ και Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε (3η κατηγορία) και μεταξύ της 21ης και 22ης Φεβρουαρίου 2014 στη Λεμεσό, είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, δηλαδή, 21 φυτά καννάβεως και 305.4023 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη και με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ, 5
(1)(β), 6
(1)
(3), 30, 30Α, 31, 31Α και Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε (4η κατηγορία). Ο κατηγορούμενος κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος στις δύο πιο πάνω κατηγορίες (3η και 4η κατηγορία). Στις κατηγορίες 1, 2 και 5 απαλλάχθηκε μετά που ο Γενικός Εισαγγελέας ανακοίνωσε αναστολή ποινικής δίωξης σε αυτές. Τα γεγονότα της υπόθεσης όπως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση, παρατίθενται αυτολεξεί: «Στις 21/02/14 και ώρα 22:00, κατόπιν πληροφορίας και σχετικής παρακολούθησης, ομάδα αστυνομικών της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ανέκοψαν πεζό στην οδό Αντρέα Ζαΐμη στην Λεμεσό, τον κατηγορούμενο, για έλεγχο. Αμέσως σε σωματική έρευνα που του διενήργησε ο Αστ. 2996, Γεωργίου, βρήκε στην δεξιά τσέπη της αθλητικής φόρμας που φορούσε, ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης μέσα σε δύο ξεχωριστές συσκευασίες, η μία διαφανές νάιλον σακούλι και η άλλη κόκκινο σακούλι, τις οποίες παρέλαβε ως τεκμήριο. Tις υπέδειξε στον κατηγορούμενο, τον πληροφόρησε ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη είναι κάνναβη η κατοχή της οποίας απαγορεύεται, του επέστησε την προσοχή στο Νόμο και αυτός του απάντησε «έχω λλίο χόρτο πάνω μου». Αμέσως ο Γεωργίου τον συνέλαβε για αυτόφωρο αδίκημα, τον πληροφόρησε για το λόγο της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός του απάντησε «εντάξει». Ακολούθως τον πληροφόρησε προφορικά για τα νομικά του δικαιώματα. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού όπου στις 22:55, παραδόθηκε από τον Γεωργίου στον Αστ. 1742 Χρ. Πολυμνίου μαζί με το ανευρεθέν τεκμήριο, για συνέχιση των εξετάσεων. Στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού και στις 23:00, ο Γεωργίου με τη βοήθεια της διερμηνέα Αντριάνας Ερωτοκρίτου, πληροφόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για τα δικαιώματα του και ο κατηγορούμενος υπέγραψε το σχετικό έντυπο στη παρουσία του Πολυμνίου και της μεταφράστριας. Στη συνέχεια και μεταξύ των ωρών 23:05-23:07 στην παρουσία του κατηγορούμενου και με τη βοήθεια της μεταφράστριας, ο Πολυμνίου συσκεύασε και σφράγισε τα μέχρι τότε ανευρεθέντα ναρκωτικά, και τη σφράγιση υπέγραψε τόσον ο ίδιος, όσο και ο κατηγορούμενος. Στις 22/02/2014 και μεταξύ των 00:15-01:45 εκτελέστηκε από την αστυνομία δικαστικό ένταλμα έρευνας της οικίας του κατηγορούμενου, η οποία ερευνήθηκε στην παρουσία του ιδίου και της συζύγου του. Κατά την διάρκεια της έρευνας ανευρέθηκε πάνω από το ψυγείο στην κουζίνα της οικίας, ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης μέσα σε διαφανές νάιλον σακούλι, και μία μαύρη ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας, μάρκας «SALTER» πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Ο Γεωργίου τα παρέλαβε, τα υπέδειξε στον κατηγορούμενο και τη σύζυγο του Liliana Tofan, τους πληροφόρησε με την βοήθεια μεταφράστριας, ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη είναι κάνναβη η κατοχή της οποίας απαγορεύεται και ότι η ζυγαριά ακριβείας πιθανόν να χρησιμοποιείται για το ζύγισμα ναρκωτικών ουσιών, τους επέστησε τη προσοχή στο Νόμο και ο κατηγορούμενος του απάντησε «εν το χόρτο και η ζυγαριά μου», ενώ η σύζυγός του απάντησε, «δεν ξέρω τίποτε». Στη συνέχεια και ώρα 00:45, από έρευνα που διενεργήθηκε σε δωμάτιο της οικίας, βρέθηκαν είκοσι ένα
(21)φυτά κάνναβης μέσα σε δέκα
(10)ξεχωριστές πλαστικές γλάστρες και δύο
(2)μεγάλες μεταλλικές λάμπες με το σύρμα τους. Αμέσως ο Γεωργίου υπέδειξε τα πιο πάνω στον κατηγορούμενο και τη Liliana Tofan, τους πληροφόρησε με την βοήθεια της μεταφράστριας ότι τα ανευρεθέντα φυτά είναι φυτά κάνναβης η κατοχή και καλλιέργεια των οποίων απαγορεύεται και ότι οι λάμπες χρησιμοποιήθηκαν για την καλλιέργεια τους, τους επέστησε τη προσοχή τους στο Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «εν φυτά εγώ τα έβαλα» και η Liliana Tofan «ήξερα ότι είναι εδώ αλλά δεν μπορούσα να κάμω τίποτε». Στο μέρος κλήθηκε και μετέβηκε και ο Πολυμνίου, ο οποίος μεταξύ των ωρών 00:52-01:07, έλαβε αριθμό φωτογραφιών από τη σκηνή καθ' υπόδειξη του Γεωργίου. Την ίδια ημέρα και ώρα 01:08, ο Γεωργίου παρέλαβε όλα τα ανευρεθέντα ως τεκμήρια. Η έρευνα στην οικία τελείωσε χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε άλλο το παράνομο. Στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού την 22/02/14, τα τεκμήρια φωτογραφήθηκαν, συσκευάστηκαν και σφραγίστηκαν στην παρουσία του κατηγορούμενου, ο οποίος υπέγραψε τις σφραγίσεις. Ακολούθως και μεταξύ των ωρών 02:55-04:00, στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, η Αστ. 3712 Μαρία Καδή, με τη βοήθεια μεταφράστριας, έλαβε ανακριτική κατάθεση από τη σύζυγο του κατηγορούμενου, στη μητρική της γλώσσα. Σε αυτήν η Liliana Tofan, ανέφερε ότι γνώριζε για την ύπαρξη των φυτών στο σπίτι τους, πλην όμως δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με αυτά, ενώ εις ότι αφορά τα υπόλοιπα ναρκωτικά δεν γνώριζε οτιδήποτε και δεν είναι χρήστης ναρκωτικών. Την ίδια ημέρα και ώρα 04:15, ο Πολυμνίου συνέλαβε το κατηγορούμενο με δικαστικό ένταλμα με τη βοήθεια μεταφράστριας, του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «εντάξει». Εν συνεχεία και μεταξύ των ωρών 04:30-06:00, ο Πολυμνίου με τη βοήθεια της μεταφράστριας, έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, στην οποία μεταξύ άλλων ομολόγησε ότι είναι χρήστης ναρκωτικών και ότι ο ίδιος καλλιέργησε τα φυτά με σκοπό να τα εμπορευθεί. Σε ότι αφορά τα ναρκωτικά που βρέθηκαν αρχικά στην κατοχή του και αργότερα αυτά που βρέθηκαν στη κουζίνα της οικίας του, ανέφερε ότι τα αγόρασε για το ποσό των €1,000, το οποίο δανείστηκε από διάφορους, αρνούμενος να τους κατονομάσει, με σκοπό να τα εμπορευθεί. Αρνήθηκε επίσης να κατονομάσει τον προμηθευτή του. Ο κατηγορούμενος στη συνέχεια τέθηκε υπό κράτηση στα κρατητήρια της ΑΔΕ Λεμεσού για να παρουσιαστεί αργότερα της ίδιας ημέρας, 22/02/14 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, το οποίο εξέδωσε εναντίον του διάταγμα προσωποκράτησης για οκτώ ημέρες. Τα τεκμήρια της υπόθεσης μεταφέρθηκαν στη Λευκωσία για επιστημονικές εξετάσεις. Σύμφωνα με την έκθεση του Κρατικού Χημείου, που λήφθηκε στις 27/02/14, στην κατοχή του κατηγορούμενου υπήρχε συνολικά κάνναβη βάρους 305.4023 γραμμαρίων, από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη καθώς και 21 φυτά κάνναβης ύψους μεταξύ 12-55 εκατοστών από τα οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση από τις 22/2/
- Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου.» Συντάχθηκε έκθεση του Γραφείου Ευημερίας στην οποία φαίνεται η κοινωνικοοικονομική κατάσταση του κατηγορούμενου, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησαν και οι δύο πλευρές. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 32 χρονών, έγγαμος εδώ και 10 χρόνια και πατέρας μίας θυγατέρας 3 ετών. Διαμένει με την οικογένεια του στην Κύπρο. Η γυναίκα του εργάζεται με μηνιαίο εισόδημα €
- Συγκατοικούν με την οικογένεια του αδελφού του κατηγορούμενου για να πληρώνουν από μισό ενοίκιο. Ο κατηγορούμενος προέρχεται από οικογένεια μέτριου οικονομικού επιπέδου, οι γονείς του οποίου είναι άνεργοι. Είναι απόφοιτος σχολείου στη Ρουμανία και παρακολούθησε για δύο χρόνια μαθήματα στον τομέα «Information Technology». Το 2008 το ζεύγος ήρθε στην Κύπρο για σκοπούς εργασίας. Ο κατηγορούμενος εργάστηκε σε ιδιωτική εταιρεία σε θέματα που αφορούσαν ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Κατά την καλοκαιρινή περίοδο 2010-2012 διατηρούσε εργασία εκτέλεσης τατουάζ με φυτικά προϊόντα. Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο περίπου είναι άνεργος και η οικογένεια του υποστηρίζεται οικονομικά από το μηνιαίο εισόδημα της συζύγου του. Πριν από 5 μήνες άρχισε την περιστασιακή χρήση της ναρκωτικής ουσίας κάνναβης, την οποία σταμάτησε από μόνος του μετά τη σύλληψή του. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου στην αγόρευσή του αναφέρθηκε στη δύσκολη περίοδο της ζωής του κατηγορούμενου και ότι η ανάγκη για εργασία για να στηρίξει τη δική του οικογένεια αλλά και την οικογένεια του στην πατρίδα του, για επιβίωση, άφησαν ανεξίτηλα τα σημάδια τους στο ψυχισμό του με αποτέλεσμα να συμπεριφερθεί εντελώς ανώριμα και επιπόλαια, παραβλέποντας τους κινδύνους για την υγεία του ιδίου, της οικογένειας του και της κοινωνίας γενικότερα, αφού και ο ίδιος κατέστη θύμα των ναρκωτικών. Τα αδικήματα τα διέπραξε ευρισκόμενος κάτω από άσχημη ψυχολογική κατάσταση, αποτέλεσμα των οικονομικών δυσκολιών και της ανεργίας του τελευταίου χρονικού διαστήματος. Μεγάλωσε σε ένα συγκρουσιακό περιβάλλον, με τους γονείς του να έχουν προστριβές και καυγάδες και να είναι σε διάσταση εδώ και 20 χρόνια. Είναι η πρώτη φορά που εμφανίζεται στο Δικαστήριο με αποτέλεσμα να νοιώθει το αίσθημα ντροπής. Ο κατηγορούμενος ενήργησε επιπόλαια, απερίσκεπτα και χωρίς προσχεδιασμό αφού φαίνεται από το ερασιτεχνικό τρόπο διάπραξης των αδικημάτων και τη φύλαξη των φυτών. Δεν προκλήθηκε οποιαδήποτε ζημιά αφού ευτυχώς για την Κυπριακή κοινωνία δεν πρόλαβε να προμηθεύσει την ποσότητα την οποία κατείχε. Απουσιάζει μαρτυρία ως προς την ποσότητα κάνναβης που θα αποκόμιζε ο κατηγορούμενος από τα επίδικα φυτά κάνναβης. Η κάνναβη δεν είναι σκληρό ναρκωτικό. Η ποινή φυλάκισης που τυχόν επιβληθεί θα έχει επιπτώσεις στην οικογένεια του κατηγορούμενου. Το Δικαστήριο επίσης θα πρέπει να λάβει υπόψη την έμπρακτη μεταμέλεια του κατηγορούμενου, η οποία εκδηλώθηκε τόσο με την παραδοχή του στην Αστυνομία και τη βοήθεια του στο ανακριτικό της έργο όσο και στο Δικαστήριο, ενώπιον του οποίου η παραδοχή του ήταν άμεση. Η τυχόν επιβολή ποινής φυλάκισης θα στερήσει τον κατηγορούμενο από την ενημέρωση του αναφορικά με την πρόοδο της τεχνολογίας όσον αφορά τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, γεγονός το οποίο θα επηρεάσει επαγγελματικά τον κατηγορούμενο. Τα αδικήματα κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια αυτού σε άλλα πρόσωπα (κατηγορία 4) είναι ένα από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός κατοχής των ναρκωτικών είναι παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό του είδους και του ύψους της ποινής. Ιδιαίτερα η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε εκείνες τις περιπτώσεις στις οποίες η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας και ή διάθεσής τους σε τρίτα πρόσωπα (βλ. Esper ν. Δημοκρατίας
(1972)2 ΑΑΔ 73, Hassan ν. Δημοκρατίας
(1971)2 ΑΑΔ 210, Moussa v. Δημοκρατίας
(1992)2 ΑΑΔ 320, Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak,
(2005)2 AAΔ 377). Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι δυστυχώς τα τελευταία χρόνια τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο και σε τέτοια περίπτωση το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Στην πρόσφατη απόφαση Σαμπή ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 124/10, απόφαση ημερομηνίας 22.2.12, λέχθηκαν τα ακόλουθα για τη μάστιγα των ναρκωτικών: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 359». Τέλος, στην υπόθεση Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών. (Βλέπε επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 551). Η εμπορία πρέπει να παταχθεί. Οι ποινές πρέπει να είναι αποτρεπτικές. Ο έμπορας των ναρκωτικών πρέπει να υπολογίζει τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης του (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos,
(2005)2 ΑΑΔ 297). Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που ο κατηγορούμενος διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 217). Στην απόφαση Elgathi κ.ά. v. Αστυνομίας κ.ά.
(2007)2 ΑΑΔ 199, η οποία εκδόθηκε μετά από συνεκδίκαση έφεσης των κατηγορουμένων με έφεση της Δημοκρατίας κατά της ποινής που επέβαλε το Πρωτόδικο Δικαστήριο, 8 και 15 μηνών αντίστοιχα, στις κατηγορίες κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄ και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄, δηλαδή 179,1817 γρ. ρητίνης καννάβεως χωρίς άδεια του Υπουργού Υγείας, το Ανώτατο αφού έλαβε υπόψη την ποσότητα και τη φύση των ναρκωτικών και των προσωπικών συνθηκών των εφεσείοντων, αλλά και την παραδοχή τους, έκρινε τις επιβληθείσες ποινές ανεπαρκείς και ότι δεν αντικατοπτρίζουν τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη για προστασία της κοινωνίας από τη μάστιγα των ναρκωτικών και τις αύξησε σε 15 μήνες φυλάκιση και 30 μήνες φυλάκιση αντίστοιχα. Οι ποινές βεβαίως διέταξε να συντρέχουν. Στην υπόθεση Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 354, ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος, πρωτόδικα, μετά από ακροαματική διαδικασία, στην κατηγορία της κατοχής 686,5 γρ. φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη και στην κατηγορία της κατοχής της ίδιας απαγορευμένης ουσίας με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα. Του επιβλήθηκε πρωτοδίκως στη δεύτερη κατηγορία φυλάκιση 5 ½ χρόνια, χωρίς να του επιβληθεί οποιαδήποτε ποινή στην κατηγορία της απλής κατοχής. Εφεσίβαλε μόνο την καταδίκη. Το Εφετείο επικύρωσε την καταδίκη. Στην υπόθεση Νικόλαου Κύρκου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 15/2011, 22.2.2013 ο εφεσείων είχε στην κατοχή του 25 φυτά κάνναβης και 2.703 κιλά φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, το Κακουργιοδικείο λαμβάνοντας υπόψη την παραδοχή και μεταμέλεια του κατηγορούμενου, το λευκό του ποινικό μητρώο, τις επιπτώσεις που θα είχε η ποινή στην οικογένεια του, επέβαλε στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 7 ετών. Το Εφετείο μείωσε την ποινή σε 5 χρόνια φυλάκιση. Στην υπόθεση Λάλας ν. Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 41 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας επέβαλε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 18 μηνών στην κατηγορία της εισαγωγής ξηρής φυτικής κάνναβης (437,75 γραμμαρίων) και 3 ετών στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλους. Εφεσείων, πρώην δεσμοφύλακας των Κεντρικών Φυλακών, ήταν ο παραλήπτης χάρτινου κιβωτίου με την κάνναβη, το οποίο αφίχθηκε στην Κύπρο αεροπορικώς από το εξωτερικό. Η ποινή επικυρώθηκε από το Εφετείο. Στην υπόθεση Hussein v. Δημοκρατίας
(2007)2 ΑΑΔ 319 το Εφετείο επικύρωσε ποινή 8 ετών που επέβαλε το Κακουργιοδικείο στον εφεσείοντα, μετά από ακροαματική διαδικασία σε αδικήματα παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄, παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο και κάπνισμα ρητίνης καννάβεως. Τα αδικήματα της κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια αφορούσαν σε ποσότητα 346.7801 γραμμαρίων ρητίνης καννάβεως. Στην υπόθεση Γεωργίου άλλως «Κακής» ν. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 162, ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή ενώπιον του Κακουργιοδικείου, σε κατηγορίες καλλιέργειας, κατοχής χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας και κατοχής με σκοπό την πώληση σε κατονομαζόμενο πρόσωπο, 77 φυτών του γένους κάνναβης. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ετών. Το Ανώτατο απέρριψε την έφεση και αποφάνθηκε ότι οι ποινές που επιβλήθηκαν δεν ήταν υπερβολικές, ιδιαίτερα ενόψει του γεγονότος ότι υποθέσεις, όπως η υπό κρίση, θα πρέπει να κρίνονται πολύ αυστηρά για να προσφέρεται η αναγκαία προστασία της κοινωνίας από τα ναρκωτικά, που έχουν χαρακτηριστεί κοινωνική μάστιγα σε ολόκληρο τον κόσμο και οι ποινές που επιβάλλονται πρέπει να είναι αποτρεπτικές. Η όλη συμπεριφορά του εφεσείοντα υπήρξε εγκληματική και στόχευε στη συνεισφορά του αργού θανάτου στους χρήστες ναρκωτικών, αντί αδρής αμοιβής. Στην υπόθεση Χατζηπέτρου ν. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 123, επιβολή φυλάκισης 3 χρόνων, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄ (ρητίνη κάνναβης βάρους 228,11 γραμμαρίων), επικυρώθηκε κατ΄ έφεση. Στο σκεπτικό της απόφασης το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι: «Τα ναρκωτικά πλήττουν και, συχνά, ανεπανόρθωτα είναι μάλιστα που πλήττουν την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται και από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμά τους. Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας.» Στην υπόθεση Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ 482, το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας ποινή φυλάκισης 4 χρόνων που επέβαλε το Κακουργιοδικείο, μεταξύ άλλων, στην κατηγορία της προμήθειας για 110 περίπου γραμμάρια κάνναβης, μετά από ακρόαση, ανέφερε τα εξής: «Παρ΄ όλον ότι τα ναρκωτικά δόθηκαν για φύλαξη μόνο και όχι για χρήση, εν τούτοις, βρίσκουμε ότι η ποινή που επιβλήθηκε, δεν είναι, κάτω από τις περιστάσεις, υπερβολική. Το Κακουργιοδικείο δεν επέβαλε οποιαδήποτε ποινή στην κατηγορία της κατοχής της πιο πάνω ποσότητας. Ο εφεσείων δεν είναι χρήστης και συνεπώς προόριζε και αυτή την ποσότητα για προμήθεια.» Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Παπαχαραλάμπους
(2007)2 ΑΑΔ 11 το Πρωτόδικο Δικαστήριο για την κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου, δηλαδή 419,96 γραμμαρίων φυτού κάνναβης, από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, έθεσε τον εφεσίβλητο, για αναμόρφωσή του, υπό κηδεμονία με όρους κοινοτικής εργασίας, τους οποίους καθόρισε λεπτομερώς στην απόφασή του. Ο εφεσίβλητος ήτο ηλικίας 23 ετών, παραδέχθηκε ενοχή και εξέφρασε μεταμέλεια, είχε δύσκολες προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις. Η ποινή κρίθηκε έκδηλα ανεπαρκής και αντικαταστάθηκε με ποινή φυλάκισης 2 χρόνων. «Οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου», όπως τόνισε το Ανώτατο στην απόφαση του, «διαδραματίζουν μικρό ρόλο σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις, στις οποίες υπερισχύει η διαφύλαξη της κοινωνίας από τη μάστιγα των ναρκωτικών με αποτέλεσμα την επιβολή τιμωρητικών-αποτρεπτικών ποινών. Σοβαρός βέβαια παράγοντας μετριασμού της ποινής είναι η παραδοχή και απολογία του κατηγορούμενου, κάτι που έγινε εδώ. Ο εφεσίβλητος κατηγορήθηκε ενώπιον επαρχιακού δικαστηρίου, που έχει δικαιοδοσία επιβολής ποινής μέχρι 5 έτη για κατηγορίες που ο Νόμος προβλέπει μέγιστη ποινή φυλάκισης 8 έτη, δια βίου φυλάκιση και τη φυλάκιση για 6 μήνες, στις τρεις αντίστοιχες κατηγορίες.» Στην υπόθεση Πιτσιλλίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 662 επιβλήθηκαν μετά από ακρόαση, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 5 χρόνων, σε κατηγορίες παράνομης κατοχής κοκαΐνης (17,3655 γρ.) με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα και παράνομης κατοχής φυτού κάνναβης (326,14 γρ.) με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας τις πιο πάνω ποινές τόνισε τα ακόλουθα: «Καθόσον αφορά το ύψος της ποινής που το Κακουργιοδικείο επέβαλε στους εφεσείοντες έχουμε τη γνώμη πως τίποτε δεν δικαιολογεί επέμβαση του Εφετείου για τη μείωσή της. Οι ποινές σ' αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να είναι αποτρεπτικές έτσι ώστε αυτοί που αποφασίζουν να εμπλακούν σε κάθε είδος παρανομίας που έχει σχέση με τα ναρκωτικά να υπολογίζουν όλες τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης τους.» Τέλος, στην υπόθεση Κυριάκου ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 244/12 ημερ. 25.11.13, ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος με δική του παραδοχή σε δύο κατηγορίες. Η πρώτη αφορούσε σε κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄ ήτοι 688,2684 γρ. ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη και η δεύτερη σε κατοχή σε ξεχωριστές συσκευασίες μέρους της πιο πάνω ποσότητας, δηλαδή 500 γρ. με σκοπό την προμήθεια. Βαρυνόταν με μία προηγούμενη καταδίκη. Το Κακουργιοδικείο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 2 χρόνων στην 1η κατηγορία και 6 χρόνων στη 2η κατηγορία. Το Κακουργιοδικείο δεν προσέδωσε σημασία στη συνεργασία του εφεσείοντα με τις ανακριτικές αρχές η οποία συνίστατο στο γεγονός ότι κατονόμασε ανθρώπους οι οποίοι εμπλέκονταν με τη χρήση και την εμπορία ναρκωτικών. Έτσι το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε σε 5 χρόνια την ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε σε αυτόν στην 2η κατηγορία. Δεν έχουμε αμφιβολία ότι η προσέγγιση των Δικαστηρίων σε αυτού του είδους τα αδικήματα θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης. Η αρχή της αποτρεπτικότητας θα πρέπει να εξισορροπείται με την αρχή της εξατομίκευσης μέσα στο πλαίσιο ιδιαιτεροτήτων που αφορούν και στο πρόσωπο του δράστη αφού όπως έχει νομολογηθεί και η εξατομίκευση έχει πάντα τη θέση της για τη δίκαιη μεταχείριση των ενόχων κάθε εγκληματικής πράξης. Ποτέ όμως η εξατομίκευση δεν μπορεί να οδηγήσει σε αναποτελεσματικότητα του νόμου. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε στην παραδοχή του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)1 ΑΑΔ 28). Η παραδοχή του είναι άμεση και συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας, η οποία μέσω της αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου του ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους
(2010)2 ΑΑΔ 288, 296). Ωστόσο, δεν αγνοούμε πως ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε επ΄ αυτοφώρω να κατέχει ναρκωτικά κατόπιν σωματικής έρευνας που του διενεργήθηκε. Να σημειώσουμε επίσης ότι η άλλη ποσότητα ναρκωτικών και τα φυτά ανευρέθηκαν στην οικία του κατόπιν εκτέλεσης εντάλματος έρευνας αυτής. Στην υπόθεση Inloo v. Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 441 λέχθηκε ότι «Η σημασία της παραδοχής και της μεταμέλειας, η οποία είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο ότι αποτελεί ελαφρυντικό παράγοντα, δεν επιδρά κατά τρόπο απόλυτο. Εξαρτάται πάντοτε από τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Όταν η μαρτυρία για απόδειξη του αδικήματος είναι συντριπτική, η παραδοχή είναι μικρής σημασίας μέχρι και ανύπαρκτη, οπόταν η ποινή που επιβάλλεται αντανακλά πλήρως τη σοβαρότητα του αδικήματος.» Βαρύτητα δίδουμε και στη συνεργασία του με την Αστυνομία αφού σε ανακριτική κατάθεση που του λήφθηκε παραδέχθηκε ότι καλλιέργησε τα φυτά με σκοπό να τα εμπορευθεί. Όσον αφορά στη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης, παραδέχθηκε ότι την αγόρασε από διάφορα πρόσωπα με σκοπό επίσης να την εμπορευθεί. Δεν παραβλέπουμε, και λαμβάνουμε υπόψη, ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 32 ετών, νυμφευμένος και πατέρας ενός ανήλικου τέκνου ηλικίας 3 ετών. Στην υπόθεση Celik and Others ν. Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 391, 394, οι κατηγορούμενοι ήταν προστάτες πολυμελών οικογενειών και το Εφετείο δεν επενέβηκε στην επιβολή της ποινής. Το ίδιο έγινε και στην υπόθεση Μακρή ν. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 42 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 47: «Δεν ευσταθεί ούτε το επιχείρημα, ότι δεν τονίστηκαν στο δικαστήριο οι επιπτώσεις στην αλλοδαπή σύζυγό του και στο μικρό βρέφος, από τυχόν φυλάκιση του Εφεσείοντος. Από τη στιγμή που η ύπαρξη των δύο μελών της οικογένειας του Εφεσείοντος αναφέρθηκε στο πρωτόδικο δικαστήριο, το θέμα ήταν υπόψη του δικαστηρίου και αξιολογήθηκε μέσα στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής.» Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου με την εμπεριστατωμένη αγόρευσή του ανέφερε πως ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα ευρισκόμενος κάτω από άσχημη ψυχολογική κατάσταση λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε και λόγω του γεγονότος ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα ήταν άνεργος. Θα λάβουμε υπόψη προς όφελος του κατηγορούμενου τα πιο πάνω, παρόλο που στην υπόθεση Jovanovic v. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ 635 λέχθηκε ότι «Με την παράλληλη υπενθύμιση προς τον εφεσείοντα πως είναι απαράδεκτο να ενσπείρεται ο θάνατος κατ΄ επίκληση οικονομικών προβλημάτων.» Ο ευπαίδευτος συνήγορος έκανε αναφορά και στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν πρόλαβε να διαθέσει τα ναρκωτικά. Όπως όμως ορθά υπέδειξε, είναι από ευτυχείς συγκυρίες που αυτά δεν είχαν διατεθεί αφού ο κατηγορούμενος δεν πρόλαβε λόγω της σύλληψής του να τα προμηθεύσει. Τέλος, να σημειώσουμε ότι η ποσότητα των ναρκωτικών που βρέθηκε στην κατοχή του και την οποία είχε πρόθεση να προμηθεύσει σε τρίτα πρόσωπα, δεν είναι ευκαταφρόνητη και δεν μπορεί να θεωρηθεί μικρή. Πρόκειται για ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, κάνναβη συνολικού βάρους 305.4023 και 21 φυτά κάνναβης ύψους μεταξύ 12-55 εκατοστών. Τόσο από την κάνναβη όσο και από τα φυτά δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Μετά από πολλή μελέτη και περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 98). Οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου, το λευκό του ποινικό μητρώο, η παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, η απολογία και η μεταμέλεια του, η συνεργασία του με την Αστυνομία, καθώς και τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας, θα επηρεάσουν την έκταση της ποινής φυλάκισης. Κρίνουμε ως αρμόζουσα ποινή στην 4η κατηγορία, την ποινή φυλάκισης των 3 ετών την οποία και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο. Στην 3η κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή αφού τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στην 4η κατηγορία στην οποία έχουμε ήδη επιβάλει ποινή (βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 34). Η πιο πάνω επιβληθείσα ποινή μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση και δη από τις 22.2.2014. Τα ναρκωτικά κατάσχονται και να καταστραφούν. Παρόλο που ο συνήγορος υπεράσπισης δεν ήγειρε θέμα αναστολής της ποινής φυλάκισης, στη συνέχεια θα εξετάσουμε κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την αναστολή της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. Παρατηρούμε ότι μετά την τροποποίηση του περί της Υφ΄ Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, (Ν.95/72)με το Ν.186
(1)/2003, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορουμένου (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 583, και Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφ. 221/12, ημερ. 19.12.12). Έχοντας υπόψη τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση τα οποία είναι σοβαρά, χωρίς από την άλλη να αγνοούμε τους μετριαστικούς παράγοντες που υπάρχουν εδώ και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, βρίσκουμε ότι δεν δικαιολογείται η αναστολή εκτέλεσης της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. (Υπ.) .............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Η. Γεωργίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../ΣΤ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά- κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και κατοχή του με σκοπό την προμήθεια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο