Δημοκρατία ν. Philippe Lagurgue, Αρ. Υπόθεσης: 4064/14, 8/5/2014

(1)(α) Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι, 24, 30, 31, 31Α Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (5η κατηγορία), της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι, 6

(2), 24, 30, 31, 31Α Τρίτος Πίνακας, του ίδιου Νόμου (6η κατηγορία) και της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α σε άλλο πρόσωπο κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας Μέρος Ι, 5

(1)(β)(2α), 24

(1), 30, 31, και 31Α και Τρίτος Πίνακας, του πιο πάνω Νόμου (8η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών, ο κατηγορούμενος την 1/2/2014 εισήγαγε ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α δηλαδή 2,994.98 γρ. κοκαΐνης και στις 2/2/2014 κατείχε την πιο πάνω ποσότητα ελεγχόμενου φαρμάκου και την προμήθευσε σε άγνωστο πρόσωπο. Τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση παρατίθενται αυτολεξεί: «......... Την 1.2.2014 ο κατηγορούμενος αφίχθηκε στην Κυπριακή Δημοκρατία μέσω του αερολιμένα Λάρνακας έχοντας στην κατοχή του μία ταξιδιωτική τσάντα εντός της οποίας υπήρχε η επίδικη ποσότητα ναρκωτικών. Ο κατηγορούμενος επιβιβάστηκε σε ταξί που τον μετέφερε αρχικά σε περίπτερο στην Λάρνακα από όπου αγόρασε κάρτα κινητής τηλεφωνίας και στην συνέχεια σε ξενοδοχείο όπου και θα διέμενε. Στις 2.2.2014 ο κατηγορούμενος επιβιβάστηκε σε ταξί και ενημέρωσε τον οδηγό ότι ήθελε να μεταβεί σε συγκεκριμένο σημείο στην Λεμεσό. Έφθασαν στην Λεμεσό και ο κατηγορούμενος κατέβηκε στο συγκεκριμένο σημείο έχοντας στην κατοχή του την ταξιδιωτική βαλίτσα που κατείχε κατά την άφιξη του στην Δημοκρατία την 1.2.

1. Μέλος της ΥΚΑΝ Λ/σου στις 2.2.2014 έλαβε πληροφορία ότι στο πιο πάνω συγκεκριμένο σημείο θα γινόταν διακίνηση ναρκωτικών. Συγκεκριμένα ότι μεσήλικας αλλοδαπός, μετρίου αναστήματος και λεπτής σωματικής διάπλασης θα παρέδιδε σε άλλο πρόσωπο μια ταξιδιωτική βαλίτσα με ναρκωτικά. Αμέσως το πιο πάνω μέλος της ΥΚΑΝ κατευθύνθηκε στο σημείο. Λίγο πριν την άφιξη του στο σημείο έλαβε εκ νέου πληροφορία ότι ο αλλοδαπός ήδη είχε παραδώσει τη βαλίτσα με τα ναρκωτικά σε άλλο πρόσωπο. Φθάνοντας στο συγκεκριμένο σημείο παρατήρησε ότι αλλοδαπός, του οποίου η περιγραφή ομοίαζε με αυτή που είχε πληροφορηθεί προηγουμένως, βρισκόταν ακόμα στο σημείο. Διαπιστώθηκε ότι το εν λόγω πρόσωπο ήταν ο κατηγορούμενος. Μέλη της ΥΚΑΝ προχώρησαν σε εκτεταμένες έρευνες στην περιοχή. Από τις έρευνες εντοπίστηκε κρυμμένη κάτω από σωρό κλαδιών μία ταξιδιωτική τσάντα. Από έλεγχο που έγινε σε αυτή, εντοπίστηκε ποσότητα κοκαΐνης η οποία ήταν συσκευασμένη σε ειδικά κατασκευασμένη κρύπτη, στο τοίχωμα της τσάντας. Ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε στην σκηνή εντοπισμού όπου αναγνώρισε την τσάντα ως δική του. Υποδείχθηκε επίσης στον κατηγορούμενο η ποσότητα των ναρκωτικών, πληροφορήθηκε ότι πιθανόν να πρόκειται για κοκαΐνη η κατοχής της οποίας απαγορεύεται, του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο μέσω διερμηνέα και αυτός απάντησε «είναι κοκαΐνη». Στα πλαίσια ανάκρισης ο κατηγορούμενος προέβηκε σε θεληματική κατάθεση όπου μεταξύ άλλων ανέφερε τα ακόλουθα: Ανέλαβε την μεταφορά της κοκαΐνης που εντοπίστηκε από συγκεκριμένη χώρα του εξωτερικού, Βραζιλία προς την Κύπρο με οδηγίες να παραδώσει τα ναρκωτικά σε πρόσωπα στην χώρα μας. Αφίχθηκε στη Δημοκρατία την 1.2.2014 και την επόμενη μέρα έλαβε τηλεφώνημα από πρόσωπο το οποίο του έδωσε οδηγίες να μεταβεί στην Λεμεσό στις 2.2.2014 σε συγκεκριμένη διεύθυνση και εκεί θα τον συναντούσε ο παραλήπτης των ναρκωτικών. Αφίχθηκε στο προγραμματιζόμενο ραντεβού όπου συνάντησε άγνωστο άντρα πλησίον της σκηνής που εντοπίστηκε και του παρέδωσε την βαλίτσα με τα ναρκωτικά. Ο παραλήπτης εγκατέλειψε το μέρος λίγα λεπτά πριν την άφιξη της ΥΚΑΝ. Σύμφωνα με τον κατηγορούμενο ο ίδιος θα λάμβανε αμοιβή €2.
2. Από επιστημονικές εξετάσεις προέκυψε ότι ο κατηγορούμενος συνδέεται με την επίδικη βαλίτσα αφού σε αυτή εντοπίστηκε γενετικό υλικό του κατηγορούμενου. Από εξετάσεις του Κρατικού Χημείου προέκυψε ότι οι ναρκωτικές ουσίες που εντοπίστηκαν στην βαλίτσα του κατηγορούμενου είναι κοκαΐνη βάρους 2, 994.98 γραμμαρίων. Στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης εντοπίστηκε μεταξύ άλλων στην κατοχή του κατηγορούμενου το χρηματικό ποσό των €
3. Από την κατάθεση του κατηγορούμενου προκύπτει ότι το εν λόγω χρηματικό ποσό σχετίζεται με τα αδικήματα που έχουν διαπραχθεί ως εκ τούτου με βάση το άρθρο 31 του σχετικού Νόμου ζητώ την δήμευση του πιο πάνω ποσού.» Αγορεύοντας η συνήγορος του κατηγορούμενου προς μετριασμό της ποινής κάλεσε το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του ως μετριαστικούς παράγοντες μεταξύ άλλων (α) την άμεση παραδοχή του (β) Το λευκό του ποινικό μητρώο (γ) Την απολογία του και τη συνεργασία του με τις διωκτικές αρχές αφού παρέδωσε σε αυτές την τηλεφωνική του συσκευή και έγγραφο με την ονομασία και τη διεύθυνση του υποστατικού που θα γινόταν η παραλαβή των ναρκωτικών. Περιέγραψε τον παραλήπτη του οποίου δεν γνώριζε το όνομα, ως επίσης και το όχημα με το οποίο διέφυγε. Περαιτέρω στην κατάθεσή του ανέφερε ονόματα χωρίς επίθετα σε σχέση με τα πρόσωπα που τον προσέγγισαν στο εξωτερικό αλλά και στην Κύπρο (δ) Τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις όπως αυτές εκτίθεται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας (ε) Τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει. Ο κατηγορούμενος πάσχει από ηπατίτιδα Γ (στ) Τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διέπραξε τα αδικήματα. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 63 ετών και αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Δεν λάμβανε σύνταξη και δεν είχε οποιουσδήποτε οικονομικούς πόρους. Προσεγγίστηκε στη Γαλλία για να μεταφέρει τις ναρκωτικές ουσίες με αντάλλαγμα το ποσό των €2.000, πράγμα το οποίο έπραξε ενόψει των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε (ζ) Το γεγονός ότι του λέχθηκε ότι η ποσότητα ναρκωτικών που θα μετέφερνε στην Κύπρο ήταν μισό κιλό και ο ίδιος ήθελε να πιστεύει ότι ήταν μισό κιλό. Δεν έκανε οποιοδήποτε διάβημα να διαπιστώσει την ακριβή ποσότητα που μετέφερε στην Κύπρο και την προμήθευσε σε άγνωστο πρόσωπο. Τα αδικήματα της εισαγωγής και προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α σε άλλο πρόσωπο (κατηγορίες 5 και 8) είναι ένα από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, και αυτό αντανακλάται από τις προβλεπόμενες από τον Νόμο ποινές, που είναι φυλάκιση διά βίου. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου

(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι δυστυχώς τα τελευταία χρόνια τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο και σε τέτοια περίπτωση το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Στην πρόσφατη απόφαση Σαμπή ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 124/10, απόφαση ημερομηνίας 22.2.12, λέχθηκαν τα ακόλουθα για τη μάστιγα των ναρκωτικών: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 359». Τέλος, στην υπόθεση Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών. (Βλέπε επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 551). Η αντιμετώπιση υποθέσεων κατοχής και εμπορίας σκληρών ναρκωτικών έχει επισύρει αυστηρές ποινές. Η εμπορία πρέπει να παταχθεί. Οι ποινές πρέπει να είναι αποτρεπτικές. Ο έμπορας των ναρκωτικών πρέπει να υπολογίζει τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης του (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos,

(2005)2 ΑΑΔ 297). Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που ο κατηγορούμενος διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 217). Στην υπόθεση Hijazi v. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 99, ο εφεσείοντας ηλικίας 33 ετών παντρεμένος με τέσσερα παιδιά βρέθηκε ένοχος με δική του παραδοχή ότι είχε στην κατοχή του σκευάσματα 9,9 γραμμαρίων που περιείχαν 98% κοκαΐνη με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο που θα του εξασφάλιζε βίζα για να μεταφέρει το παιδί του για σκοπούς θεραπείας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση τόνισε μεταξύ άλλων ότι οποιοσδήποτε και αν είναι ο σκοπός της εμπορίας ναρκωτικών, ο σκοπός αυτός δεν αγιάζει τα μέσα και οποιοσδήποτε ανθρωπιστικός λόγος δε δικαιολογεί την εμπορία ναρκωτικών. Στην Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 359 η κατηγορούμενη συνελήφθη μετά από σωματική έρευνα ενώ αναχωρούσε από το αεροδρόμιο Λάρνακας έχοντας κρυμμένα κάτω από τα ενδύματα της 1.867,20 γρ. ηρωίνης. Παραδέχθηκε κατηγορία για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6½ ετών, η οποία επικυρώθηκε. Στην Mallouk v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 711, λέχθηκε ότι η πρόθεση κέρδους αυτοκαθορίζει τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών για κατοχή 237,20 γρ. ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα παρόλο που λήφθηκε υπόψη, ανάμεσα σε άλλα, η παραδοχή του εφεσείοντα αμέσως μετά τη σύλληψή του και η μετέπειτα συνεργασία του με την Αστυνομία για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης καθώς και άλλων υποθέσεων που ενδιέφεραν την Αστυνομία. Στην υπόθεση Jokarbozorgi v. Αστυνομίας,

(2001)2 ΑΑΔ 726, ο εφεσείοντας μετέφερε 12,266 γραμμάρια ηρωίνης και την προόριζε προς πώληση. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση επεσήμανε ότι η ποινή ήταν όντως αυστηρή πλην όμως δεν ξέφευγε του μέτρου που διαγράφει η Νομολογία ώστε να δικαιολογείτο η επέμβασή του. Στην υπόθεση El Kara v. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 239, η κατηγορούμενη παραδέχθηκε κατηγορίες κατοχής ναρκωτικών και κατοχής αυτών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για ηρωίνη βάρους 247,183 γρ. Η κατηγορούμενη είχε αναλάβει την πώληση των ναρκωτικών σε τρίτα πρόσωπα για το ποσό των Λ.Κ.10.

1. Η ίδια θα αμειβόταν με το ποσό των Λ.Κ.2.
2. Της επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 4 και 7 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο επικύρωσε τις πιο πάνω ποινές παρόλο που είχε γίνει εισήγηση ότι η κατάσταση της υγείας της κατηγορουμένης είχε επιδεινωθεί μετά την καταδίκη της. Τόνισε δε πως τα αποτελέσματα της εμπορίας ναρκωτικών και μάλιστα σκληρών είναι ολέθρια. Στην υπόθεση Sikaf v. Δημοκρατίας,

(2003)2 ΑΑΔ 467 επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο, μετά από παραδοχή ποινές φυλάκισης 7 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 587,3412 γραμμάρια κοκαΐνης. Ο κατηγορούμενος κατονόμασε τους συνεργάτες του. Οι ποινές επικυρώθηκαν από το Εφετείο. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos (πιο πάνω) συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 ετών που επιβλήθηκαν από το Κακουργιοδικείο στον νεαρό κατηγορούμενο για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1,021 γραμμαρίων κοκαΐνης, αυξήθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 9 έτη. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak

(2005)2 ΑΑΔ 377, η ποινή φυλάκισης 5 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσίβλητο μετά από παραδοχή για κατοχή 391,25 γραμμάρια ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα αυξήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 8 χρόνια φυλάκιση. Στην υπόθεση Κυριάκου v. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 96, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε κατηγορίες που αφορούσαν σε κατοχή φαρμάκων τάξεως Α' και Β' με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 189.20 γρ. κοκαΐνης και 4 κιλά και 96.1575 γρ. κάνναβης. Του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση του κατηγορούμενου ανέφερε, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα στη σελίδα 99: «Η ποινή που επέβαλε το κακουργιοδικείο είναι μεν αυστηρή, αλλά μέσα στα πλαίσια των ποινών που εγκρίνονται για τέτοιου είδους σοβαρά αδικήματα, και δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε συνεχώς τα ίδια αναφορικά με τη σοβαρότητα αυτών των αδικημάτων.» Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 124, ο εφεσείοντας ηλικίας 21 ετών παραδέχθηκε ενοχή σε κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι 1.910 δισκία ecstasy συνολικού βάρους 373,1873 και της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι 80 δισκία ecstasy σε άγνωστα πρόσωπα ως επίσης και της χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α. Λήφθηκε υπόψη ακόμη μία υπόθεση η οποία αφορούσε το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και συγκεκριμένα 24,27651 γραμμάρια κοκαίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 9 ετών για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια και για το αδίκημα της προμήθειας. Το Εφετείο θεώρησε τις ποινές αυστηρές, όχι όμως έκδηλα υπερβολικές και απέρριψε την έφεση του κατηγορουμένου. Στην υπόθεση Tomatari v. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 169 ο εφεσείων, ηλικίας 25 ετών, κρίθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής, ανάμεσα σε άλλες κατηγορίες, στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 498.6158 γρ. οπίου. Η ποινή φυλάκισης 10 ετών που του επιβλήθηκε πρωτόδικα χαρακτηρίστηκε ως αυστηρή αλλά με κανένα τρόπο έκδηλα υπερβολική που να δικαιολογεί την παρέμβαση του Εφετείου. Στην υπόθεση Saliba v. Γενικού Εισαγγελέα

(2008)2 ΑΑΔ 388, ο εφεσείων ηλικίας 26 ετών αφίχθηκε στην Κύπρο μεταφέροντας στο στομάχι του 62 σκευάσματα τα οποία περιείχαν κοκαΐνη συνολικού βάρους 130.2612 γραμμαρίων. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου και παραδέχθηκε ενοχή ενώπιον του Κακουργιοδικείου σε κατηγορίες που αφορούσαν τα αδικήματα της εισαγωγής, της κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια. Το Κακουργιοδικείο επέβαλε στα αδικήματα της εισαγωγής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 10 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού επεσήμανε ότι η ποσότητα των ναρκωτικών δεν ήταν μικρή απέρριψε την έφεση. Ως ανέφερε, η επιβληθείσα ποινή αν και αυστηρή δεν ήταν υπερβολική ώστε να δικαιολογείται η επέμβασή του. Στην υπόθεση Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 59, ποινές φυλάκισης 12 και 8 ετών που επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα για τα αδικήματα της εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 1.045 γραμμάρια κοκαΐνης μειώθηκαν σε 10 και 6 χρόνια για τους λόγους που εξηγούνται στην απόφαση. Στην υπόθεση Gorko κ.α. v. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 458 οι εφεσείουσες καταδικάστηκαν από το Κακουργιοδικείο σε επταετή ποινή φυλάκισης για κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή και την κατοχή με σκοπό την προμήθεια κοκαΐνης ποσότητας 202 γραμμαρίων στην περίπτωση της 1ης εφεσείουσας και 206 γραμμαρίων στην περίπτωση της 2ης εφεσείουσας. Οι ποινές μειώθηκαν κατ΄ έφεση σε ποινή φυλάκισης 5 ετών για κάθε εφεσείουσα ως προς τις κατηγορίες της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, και σε 3 έτη ως προς την εφεσείουσα 1 σε σχέση με την κατηγορία της κατοχής, ενόψει του ότι το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη του κατά την επιμέτρηση της ποινής προηγούμενες καταδίκες που δεν αποδείχθηκαν και εσφαλμένα αποφάσισε να αποδώσει στη στάση των εφεσειουσών τη μη εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου. Να σημειώσουμε ότι από την απόφαση του Εφετείου συνάγεται πως η ποινή των 7 ετών «ενδεχομένως να μην ήταν υπερβολική σε απόλυτους αριθμούς στην περίπτωση τέτοιας κατηγορίας». Στην υπόθεση Θάνος Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 13/11, ημερ. 26.4.2012, επιβλήθηκαν κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας ποινές φυλάκισης 9 ετών για τα αδικήματα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α ήτοι 389.36 γραμμαρίων κοκαΐνης και της κατοχής των πιο πάνω ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους. Ο εφεσείων ήταν λευκού ποινικού μητρώου και πατέρας δύο ανηλίκων παιδιών. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση κατά της ποινής σημείωσε ότι η κοκαΐνη είναι σκληρό ναρκωτικό, για να καταλήξει ως ακολούθως: «Η έξαρση των αδικημάτων, εισαγωγής ναρκωτικών στη χώρα μας, αποτελεί στοιχείο αρκούντως επιβαρυντικό, που καθιστά, άμεση και επιτακτική την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών. Όπως επαναλήφθηκε σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι προσωπικές συνθήκες του καταδικασθέντα για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά, υποχωρούν έναντι της ευρύτερης αναγκαιότητας προστασίας του κοινωνικού συνόλου και της εκδήλωσης απαρέσκειας της κοινωνίας για την εγκληματική συμπεριφορά, αυτού του είδους.» Στην πρόσφατη απόφαση Μemic v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 197/11, ημερ. 16.4.2014, ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή στο αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και ειδικότερα 915.27 γρ. κοκαΐνης. Επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 8 ετών αφού λήφθηκε προς όφελος του υπόψη, μεταξύ άλλων παραγόντων, και η καθυστέρηση των 3 ετών από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πιο πάνω ποινή. Δεν έχουμε αμφιβολία ότι η προσέγγιση των Δικαστηρίων σε αυτού του είδους τα αδικήματα θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης. Η αρχή της αποτρεπτικότητας θα πρέπει να εξισορροπείται με την αρχή της εξατομίκευσης μέσα στο πλαίσιο ιδιαιτεροτήτων που αφορούν και στο πρόσωπο του δράστη αφού όπως έχει νομολογηθεί και η εξατομίκευση έχει πάντα τη θέση της για τη δίκαιη μεταχείριση των ενόχων κάθε εγκληματικής πράξης. Ποτέ όμως η εξατομίκευση δεν μπορεί να οδηγήσει σε αναποτελεσματικότητα του νόμου. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε στην παραδοχή του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)1 ΑΑΔ 28). Θα θεωρήσουμε δε την παραδοχή του ως άμεση (βλ. Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω) και ότι αυτή συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας, η οποία μέσω της αγόρευσης της συνηγόρου του ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους

(2010)2 ΑΑΔ 288, 296). Δεν αγνοούμε ούτε τα προβλήματα υγείας που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Όπως έχει ήδη αναφερθεί πάσχει από ηπατίτιδα Γ και θα δώσουμε βαρύτητα και σε αυτόν τον παράγοντα. Στην υπόθεση Ψύλλας ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 430 τονίστηκε ότι τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο παραβάτης είναι παράγοντας που πρέπει να συνυπολογίζεται κατά την επιλογή της κατάλληλης ποινής και την επιμέτρησή της (βλ. Κακής ν. Δημοκρατίας

(1998)2 ΑΑΔ 162, Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 359, Σωτηριάδου ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 356, Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας

(2010)2 ΑΑΔ 22, Αριστείδου ν. Δημοκρατίας,

(2011)2 ΑΑΔ 32 και Cristinel v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 26/11, ημερ. 19.11.12). Βαρύτητα δίδουμε και στη συνεργασία του κατηγορούμενου με την Αστυνομία. Όταν αυτός ανακόπηκε από την Αστυνομία, δεν εντοπίστηκε στην κατοχή του η βαλίτσα με τα ναρκωτικά αλλά αυτή βρέθηκε σε απόσταση 30-50 μέτρων. Όταν του υποδείχθηκε παραδέχθηκε ότι μετέφερε τη συγκεκριμένη βαλίτσα που περιείχε ναρκωτικές ουσίες. Σε κατάθεση που του λήφθηκε, παραδέχθηκε επίσης ότι έκανε τη διακίνηση των ναρκωτικών με αντάλλαγμα €2.

1. Περαιτέρω παρέδωσε στις διωκτικές αρχές την τηλεφωνική του συσκευή ως επίσης και έγγραφο με την ονομασία και τη διεύθυνση του υποστατικού που θα γινόταν η παραλαβή των ναρκωτικών και περιέγραψε τον παραλήπτη του οποίου δεν γνώριζε το όνομα ως επίσης και το όχημα με το οποίο διέφυγε. Στην κατάθεσή του ανέφερε επίσης ονόματα, χωρίς επίθετα, σε σχέση με τα πρόσωπα που τον προσέγγισαν στο εξωτερικό αλλά και στην Κύπρο. Για το θέμα αυτό παραπέμπουμε στην υπόθεση Κυριάκος Κυριάκου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 244/12, Απόφαση ημερομηνίας 25.11.
2. Δεν παραβλέπουμε, και λαμβάνουμε υπόψη, τις προσωπικές - οικογενειακές του περιστάσεις, όπως αναφέρθηκαν από τη συνήγορο του και όπως εκτίθεται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 63 ετών, άγαμος και άνεργος. Πριν από τη σύλληψή του διέμενε στη Γαλλία σε διαμέρισμα που του παραχωρήθηκε από το Γαλλικό κράτος. Ο πατέρας του απεβίωσε πριν από πολλά χρόνια ενώ η μητέρα του είναι ηλικίας 98 ετών. Ο αδελφός του επίσης απεβίωσε πριν από πολλά χρόνια ενώ με την αδελφή του, ηλικίας 65 ετών, η σχέση του είναι τεταμένη λόγω της παρούσας υπόθεσης. Ο κατηγορούμενος μετά που ολοκλήρωσε το σχολείο εργάστηκε για πολλά χρόνια ως φωτογράφος ζώων και ταξίδευσε σε διάφορες χώρες. Πριν από επτά χρόνια περίπου, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στη Βραζιλία, γνώρισε γυναίκα με την οποία απέκτησε δύο παιδιά ηλικίας 7 και 6 ετών. Δεν έχει οποιαδήποτε επικοινωνία με τα παιδιά του. Ακολούθως σε ένα άλλο ταξίδι του στη Γουατεμάλα, γνώρισε γυναίκα με την οποία απέκτησε ένα κοριτσάκι 3 ετών. Είχε σοβαρό ατύχημα με τη μοτοσικλέτα πριν από περίπου 25 χρόνια με αποτέλεσμα να υποβληθεί σε επέμβαση στην πλάτη. Περαιτέρω πάσχει από ηπατίτιδα Γ. Όπως εκτίθεται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, από την ηλικία των 17 ετών άρχισε την περιστασιακή χρήση μαριχουάνας την οποία συνέχισε μέχρι και πρόσφατα. Η συνήγορος του κατηγορουμένου ανέφερε πως τα οικονομικά προβλήματα του ήταν αυτά που τον έκαναν να μεταφέρει έναντι αμοιβής τα ναρκωτικά. Θα λάβουμε υπόψη προς όφελος του κατηγορούμενου τα πιο πάνω, παρόλο που στην υπόθεση Jovanovic v. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 635 λέχθηκε ότι «Με την παράλληλη υπενθύμιση προς τον εφεσείοντα πως είναι απαράδεκτο να ενσπείρεται ο θάνατος κατ΄ επίκληση οικονομικών προβλημάτων.» Στην υπόθεση Dos Santos (πιο πάνω) ο κατηγορούμενος είχε αναλάβει να μεταφέρει επί πληρωμή την ποσότητα των ναρκωτικών και ως ελέχθη, οι ποινές φυλάκισης που του επιβλήθηκαν πρωτόδικα, αυξήθηκαν σε 9 χρόνια. Περαιτέρω λαμβάνουμε υπόψη προς όφελος του κατηγορουμένου τα όσα μας ανέφερε η συνήγορός του, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος ήταν ο διακινητής των ναρκωτικών. Γνώριζε ότι στη βαλίτσα που του δόθηκε για να τη μεταφέρει στην Κύπρο υπήρχαν ναρκωτικές ουσίες και θεωρούσε ότι περιείχε μισό κιλό κοκαΐνης αλλά δεν έκανε οποιοδήποτε διάβημα για να διαπιστώσει την ακριβή ποσότητα. Τέλος, να σημειώσουμε ότι η ποσότητα των ναρκωτικών που βρέθηκε στην κατοχή του και την οποία προμήθευσε σε άγνωστο πρόσωπο, δεν είναι ευκαταφρόνητη και δεν μπορεί να θεωρηθεί μικρή. Μάλιστα πρόκειται για σκληρό ναρκωτικό. Μετά από πολλή μελέτη και περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 98). Οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, η ηλικία του, τα προβλήματα υγείας του, η παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, το λευκό του ποινικό μητρώο, η απολογία και η μεταμέλεια του, η συνεργασία του με την Αστυνομία, καθώς και τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας, θα επηρεάσουν την έκταση της ποινής φυλάκισης. Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο: Στην 5η κατηγορία ποινή φυλάκισης 8 (οκτώ) ετών. Στην 8η κατηγορία ποινή φυλάκισης 8 (οκτώ) ετών. Στην 6η κατηγορία δεν επιβάλλεται ποινή αφού τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στην 5η και 8η κατηγορία στις οποίες έχουμε ήδη επιβάλει ποινές (βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 34). Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση και δη από τις 2.2.2014. Τα ναρκωτικά κατάσχονται και να καταστραφούν. Τα €900.- που βρέθηκαν στην κατοχή του κατηγορουμένου κατάσχονται. (Υπ.) .............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Η. Γεωργίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../ΣΤ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά- εισαγωγή, προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο