Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. IHAB I.M. SBAIH, Αρ. Υπόθεσης 3722/14, 2/5/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:B17 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης 3722/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. IHAB I.M. SBAIH, από την Παλαιστίνη και τώρα Λεμεσό Κατηγορούμενου ---------------------------------- 2.5.2014 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ιωαννίδου μαζί με κα Χ"Κωνσταντίνου Κατηγορούμενος παρών, γι' αυτόν: κ. Γ. Κονναρής Παρούσα η κα Ντ. Παπαμιχαήλ η οποία ορκίζεται να μεταφράζει από Ελληνικά στα Αραβικά και αντίστροφα Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση αντιμετωπίζει την κατηγορία της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Συγκεκριμένα του καταλογίζεται πως στις 26 Σεπτεμβρίου 2013 στη Λεμεσό έκλεψε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΚΥΕ373 αξίας €6.000 περιουσία του Ανδρέα Χριστοδούλου από τη Λεμεσό. Για απόδειξη της κατηγορίας κλήθηκαν από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής τρεις μάρτυρες, ο Αστ. 494 Μάριος Φιλίππου (Μ.Κ.1), ο Δρ. Μάριος Ανδρέα Καριόλου (Μ.Κ.2) και η Τούλλα Κυριάκου (Μ.Κ.3) και δηλώθηκαν επίσης παραδεκτά γεγονότα (βλ. Τεκμήρια 1 - 9Α και 15). Μετά την κλήση του κατηγορούμενου σε απολογία και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη κατάθεση και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα. Ήταν η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, μέσα από τη δοθείσα μαρτυρία, πως στις 26.9.2013 μεταξύ των ωρών 20:00 - 20:30 κλάπηκε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΚΥΕ373 ενώ ήταν σταθμευμένο και κλειδωμένο στο χώρος στάθμευσης της πολυκατοικίας PAOLINA COURTστην οδό Δάφνης αρ. 17 στη Γερμασόγεια. Η κλοπή διαπιστώθηκε από τη Χριστίνα Χριστοδούλου η οποία το πάρκαρε στις 20:00 στο parking της πολυκατοικίας και όταν στις 20:30 πήγε να πάρει κάτι από αυτό ανακάλυψε ότι κλάπηκε. Ο σύζυγος της Ανδρέας Χριστοδούλου, όπως ανάφερε, είχε εντός του οχήματος σύστημα εντοπισμού του δηλαδή GPS, πήγε στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας όπου μέσω του internet, έβλεπε στο κινητό του την κίνηση του οχήματος καθώς και την κατεύθυνση. Ενημερώθηκε ο αξιωματικός υπηρεσίας και έδινε στην αστυνομία Λάρνακας και ειδικά στον Α/Λοχ. 1504 συνεχώς την κατεύθυνση του εν λόγω οχήματος το οποίο αφού πέρασε από τις Αγγλικές Βάσεις στα Κλαυδιά, αυτό εντοπίστηκε εγκαταλελειμένο στο δρόμο προς το χωριό Κελιά παρά το ξενοδοχείο Acropolis Palace χωρίς να εντοπιστεί ο οδηγός. Όταν εντοπίστηκε το επίδικο αυτοκίνητο από τον Α/Λοχ. 1504 Δ. Ροβέρτου, η μηχανή του ήταν σβηστή, το κλειδί έλειπε ενώ η μηχανή ήταν ζεστή. Πριν τον εντοπισμό του εν λόγω οχήματος στο εν λόγω σημείο, είχε ξαναπεράσει από το εν λόγω σημείο, ένα λεπτό πριν, και το εν λόγω όχημα δεν ήταν εκεί που εντοπίστηκε. Αμέσως και περί ώρα 22:30 ειδοποιήθηκε ο Αστυφ. 1766 Κ. Μουττάς για το κλοπιμαίο όχημα όπου στις 22:50 μετέβηκε στη σκηνή, σφράγισε όλες τις πόρτες του εν λόγω οχήματος και με το ρυμουλκό που οδηγούσε ο Πανίκος Κυριάκου το μετέφερε στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας. Ο Αστυφ. 488 Σ. Θεοδώρου στις 27.9.2013 και μεταξύ των ωρών 07:25 - 08:00 στην αυλή της Α.Δ.Ε. Λάρνακας προέβηκε σε εξέταση του επίδικου οχήματος, έλαβε αριθμό φωτογραφιών του οχήματος και επίσης παρέλαβε: Δειγματοληψία (swab) από το τιμόνι του οχήματος ΚΥΕ373, δειγματοληψία (swab) από το εσωτερικό χερούλι ανοίγματος της πόρτας του οδηγού και δειγματοληψία από καπελάκι χρώματος κίτρινου ΜΤΝ. Τα πιο πάνω τεκμήρια τα παρέδωσε στον Α/Αστυφ. 494 του ΤΑΕ Λεμεσού την ίδια μέρα και ώρα 14:00 ο οποίος στις 2.10.2013 περί ώρα 12:30 τα παρέδωσε στον Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου για επιστημονικές εξετάσεις. Τα πιο πάνω γεγονότα είναι παραδεκτά και αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Κατά την εξέταση των εν λόγω τεκμηρίων από τον Μ.Κ.2 Δρ. Καριόλου, από τη δειγματοληψία από το τιμόνι του οχήματος ΚΥΕ373 απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό και ως προέκυψε το εν λόγω γενετικό υλικό σχετίζεται με γενετικό υλικό που κατείχε η αστυνομία σε άλλη υπόθεση του κατηγορούμενου και ως εκ τούτου ζητήθηκαν παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου για την παρούσα υπόθεση. Στις 3.2.2014 κατόπιν της συγκατάθεσης του κατηγορούμενου λήφθηκαν από τον Α/Αστυφ. 494 Μάριο Φιλίππου (Μ.Κ.1) τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου τα οποία παραδόθηκαν στον Αστυφ. 3750 Ε. Παναγιώτου στις 4.2.14 και τα παρέδωσε στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας αυθημερόν. Ούτε τα πιο πάνω γεγονότα έχουν αμφισβητηθεί και ως εκ τούτου αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Διευθυντή του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας Μάριου Α. Καριόλου (Μ.Κ.2), από το επίχρισμα από το τιμόνι του οχήματος ΚΥΕ373 στο οποίο απομονώθηκε γενετικό υλικό, παρουσιάζει μικτό γενετικό προφίλ που προέρχεται από τουλάχιστο τέσσερα άτομα. Θεωρώντας τέσσερα άτομα σαν δότες, για την εξήγηση του μικτού γενετικού προφίλ, που προκύπτει από επαναληπτικές εξετάσεις του μικτού γενετικού υλικού του κατηγορούμενου μελετήθηκαν από το Μ.Κ.2 δύο αλληλοαναιρούμενες θέσεις. Οι θέσεις ήταν ότι, το μίγμα γενετικού υλικού προέρχεται είτε (α) από τον κατηγορούμενο και τρία άγνωστα άτομα, είτε (β) από τέσσερα άγνωστα άτομα. Από τη μελέτη των πιο πάνω από το Μ.Κ.2, προέκυψε ότι το μικτό γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από τα παρειακά επιχρίσματα του κατηγορούμενου στον Ελληνοκυπριακό πληθυσμό είναι 544.000 φορές πιο πιθανό να παρατηρηθεί αν είναι μίγμα που προέρχεται από τον κατηγορούμενο και τρία άγνωστα άτομα, παρά από τέσσερα άγνωστα άτομα. Η εν λόγω στατιστική εκτίμηση του κ. Καριόλου έγινε με βάση τις συχνότητες των αλληλίων στον Ελληνοκυπριακό πληθυσμό με το στατιστικό πρόγραμμα LRmix που λαμβάνει υπόψη τις πιθανότητες πτώσης και πρόσθεσης αλληλίων με τιμή θ=0,
- Ο κατηγορούμενος στις ανακριτικές καταθέσεις που έδωσε στην αστυνομία το μόνο που απάντησε ήταν ότι δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με την υπόθεση και μετά που κλήθηκε σε απολογία και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του περιορίστηκε στο να προβεί σε ανώμοτη δήλωση με την οποία ανέφερε ότι είναι αθώος, δεν μπήκε σε αυτό το αυτοκίνητο ούτε το είδε στα μάτια του ποτέ. Αξιολόγηση μαρτυρίας Ως έχει αναφερθεί πιο πάνω τα πλείστα των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης είναι παραδεκτά. Αμφισβήτηση υπήρχε μόνο σε ότι αφορά τη μαρτυρία του κ. Μάριου Καριόλου (Μ.Κ.2). Ως εκ τούτου τα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω ως η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, εκτός από το μέρος της επιστημονικής μαρτυρίας του κ. Καριόλου (Μ.Κ.2) για τα ευρήματα ως προς την ανεύρεση του γενετικού υλικού και τη γνώμη του ως προς την εναπόθεση του πάνω στο τιμόνι, αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του κ. Μ. Καριόλου (Μ.Κ.2), επισημαίνω ότι τα στοιχεία τα οποία τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Τεκμήριο 15) και αφορούν την επεξεργασία των δεδομένων που κατείχε ο κ. Καριόλου από τα αρχεία της αστυνομίας και έχοντας υπόψη τον περί Αστυνομίας Νόμο, άρθρο 25 και 4
(1)(α) και (β) και τις εξηγήσεις που δόθηκαν, κρίνω ότι η πρώτη εξέταση που έγινε από τον κ. Καριόλου στη δειγματοληψία που έγινε από το τιμόνι του επίδικου αυτοκινήτου ήταν νόμιμη για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του κ. Καριόλου επισημαίνω ότι δεν αμφισβητήθηκε ότι είναι εμπειρογνώμονας σε θέματα γενετικού υλικού και υπό την ιδιότητα αυτή θα εξεταστεί η μαρτυρία του. Ο ρόλος των εμπειρογνωμόνων ως έχει επανειλημμένα νομολογηθεί είναι να προσφέρουν στο Δικαστήριο τα απαιτούμενα στοιχεία ούτως ώστε το Δικαστήριο να κρίνει την ορθότητα των συμπερασμάτων τους. Ο κ. Καριόλου κρίνω ότι με τη μαρτυρία του εφοδίασε το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του παρέχοντας τη δυνατότητα στο Δικαστήριο της διαμόρφωσης της δικής του ανεξάρτητης κρίσης με την εφαρμογή των κριτηρίων αυτών στα γεγονότα τα οποία αποδεικνύονται με τη μαρτυρία. Η ακρίβεια με την οποία αιτιολογούσε το κάθε σημείο στις απαντήσεις του καθώς και η παράθεση όλων των στοιχείων και δεδομένων που κατείχε τον καθιστούν πλήρως ανεξάρτητο και αξιόπιστο εμπειρογνώμονα. Ο Δρ. Καριόλου με την έκθεση του, την οποία υιοθέτησε στη μαρτυρία του, επεξήγησε με τρόπο λεπτομερή τα κύρια χαρακτηριστικά του γενετικού υλικού, τον τρόπο που γίνεται επεξεργασία και τον τρόπο εξαγωγής συμπερασμάτων. Επεξήγησε επίσης με λεπτομέρεια τα βήματα που προχώρησε σε σχέση με τα επίδικα τεκμήρια που εξέτασε στην παρούσα υπόθεση. Το ότι εντοπίστηκε ποσότητα μικτού γενετικού υλικού στο τιμόνι του κλαπέντος οχήματος και έχοντας υπόψη τον τρόπο με τον οποίο κατέληξε με βάση τις πιθανότητες ότι το μικτό γενετικό υλικό που εντοπίστηκε συνέδεε τον κατηγορούμενο και άλλα τρία άτομα και έχοντας επίσης υπόψη το σενάριο που θα κατέληγε στο ότι πρόκειται για άγνωστα πρόσωπα και έχοντας υπόψη πιθανότητες για το ότι κατέληξε στο συμπέρασμα ότι 554.000 φορές υπέρ του ότι ο κατηγορούμενος ήταν ένας εκ των τεσσάρων ατόμων από το σενάριο ότι ήταν τέσσερα άγνωστα άτομα, κρίνω ότι τα συμπεράσματα του είναι ορθά και δέχομαι τη μαρτυρία του. Δεν παραγνωρίζω ότι η ως άνω στατιστική εκτίμηση έγινε με βάση τις συχνότητες των αλληλίων στον Κυπριακό πληθυσμό. Δέχομαι όμως την άποψη του Δρ. Καριόλου, αφού είχε ακολουθήσει πιο συντηρητική μέθοδο ώστε οι διαφορές να μην είναι ικανές να διαφοροποιήσουν την τελική γενική εικόνα που σχηματίζεται για την σπανιότητα ενός προφίλ. Αυτό που προκύπτει και δέχομαι ότι οι μικρές διαφορές στις συχνότητες των αλληλίων μεταξύ Αιγυπτιακού και Ελληνοκυπριακού πληθυσμού δεν μπορούν να ανατρέψουν την στατιστική δύναμη 1 προς 544.000. Η μεθοδολογία και το συμπέρασμα του Δρος Καριόλου ως προς την ύπαρξη DNA του κατηγορούμενου στο τιμόνι δεν έχουν αμφισβητηθεί κατά την αντεξέταση. Έχοντας υπόψη τα όσα αναφέρθηκαν σε σχέση με τον τρόπο που έφτασε στα συμπεράσματα του και το ισχυρό του αποτέλεσμα, κρίνω ότι αυτό ισοδυναμεί με λογική βεβαιότητα ύπαρξης DNA του κατηγορούμενου στο τιμόνι. Επίσης δέχομαι τη θέση του ότι υπήρξε άμεση επαφή του κατηγορούμενου στο τιμόνι και όχι έμμεση μεταφορά αφού ως εξήγησε δεν θα ανέμενε ο ίδιος να έχει γίνει έμμεση μεταφορά. Το κύριο και ουσιαστικότερο συμπέρασμα που προκύπτει από αυτή τη μαρτυρία είναι ότι το γενετικό υλικό που απομονώθηκε από το επίχρισμα που λήφθηκε από το τιμόνι του κλαπέντος οχήματος ταυτίζεται με το προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το παρειακό επίχρισμα του κατηγορούμενου και κατ' επέκταση ο κατηγορούμενος συνδέθηκε με το επίδικο όχημα. Νομική πτυχή - Συμπεράσματα Η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος θεμελιώνεται κατά κύριο λόγο στο άρθρο 255 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με το άρθρο 255: «255.-
(1)Κλέβει κάποιος, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει οτιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό: Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν ενώ είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη.» Αντικείμενο κλοπής μπορεί να είναι οτιδήποτε έχει αξία και ανήκει σε κάποιο πρόσωπο (βλ. άρθρο 255
(3)του Ποινικού Κώδικα). Τα συστατικά στοιχεία που η Κατηγορούσα Αρχή βαρύνεται να τεκμηριώσει για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της κλοπής είναι ότι: (α) ο κατηγορούμενος απέκτησε κατοχή περιουσίας, (β) ότι αυτό έγινε χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη ή αν η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του κατηγορούμενου με τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, ο κατηγορούμενος στη συνέχεια την ιδιοποιήθηκε χωρίς τέτοια συγκατάθεση, (γ) ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε με δόλιο τρόπο, (δ) ότι η περιουσία είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και (ε) ότι ο κατηγορούμενος είχε κατά το χρόνο της απόκτησης κατοχής την πρόθεση να αποστερήσει την περιουσία από τον ιδιοκτήτη μόνιμα ή παρόλο ότι δεν είχε τέτοια πρόθεση κατά το χρόνο που η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του, προχώρησε αργότερα στο δόλιο σφετερισμό της περιουσίας. Στην παρούσα υπόθεση εγείρεται ζήτημα κατά πόσο η αξία της υπάρχουσας μαρτυρίας δηλαδή η ύπαρξη του γενετικού υλικού του κατηγορούμενου στο τιμόνι ως περιστατική μαρτυρία είναι τέτοια που οδηγεί σε ασφαλές συμπέρασμα ενοχής. Προτού εξετάσω αυτό το ζήτημα κρίνω σκόπιμο να θέσω το νομικό πλαίσιο που διέπει την περιστατική μαρτυρία. Η περιστατική μαρτυρία δεν υπολείπεται, ούτε είναι υποδεέστερης αξίας από την άμεση μαρτυρία. Η σημασία της έγκειται στα συμπεράσματα που μπορεί να εξαχθούν από το περιεχόμενο της. Ως προς τον τρόπο αντίκρισης της περιστατικής μαρτυρίας σχετική είναι η υπόθεση Παφίτης ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ.102 όπου επιβεβαιώθηκε η σπουδαιότητα της. Τείνει να αποδείξει την ενοχή ενός κατηγορούμενου, πολλές φορές αποκλείοντας και το ανθρώπινο λάθος, αφού εδράζεται σε συμπερασματική στοιχειοθέτηση ενός γεγονότος. Στην παρούσα υπόθεση η περιστατική μαρτυρία, ως αναφέρθηκε πιο πάνω, αποτελεί η μαρτυρία γενετικού υλικού στο τιμόνι του επίδικου οχήματος. Ως έχει νομολογηθεί μαρτυρία γενετικού υλικού είναι δυνατόν να θεμελιώσει γεγονός για το οποίο προβάλλεται ως αποδεικτική σε βαθμό που κυμαίνεται ανάλογα με την περίπτωση «από την απλή πιθανότητα ως την ουσιαστική βεβαιότητα». Στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Νικολάου
(2010)2 Α.Α.Δ.525 στη σελ.535 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Περιστατική μαρτυρία δε που προέρχεται από επιστημονικές εξετάσεις, όπως αυτές σε επίπεδο μοριακής γενετικής, είναι ιδιαιτέρως σημαντική ως προς τη δυναμική που αναπτύσσει λόγω της φύσης της ώστε να επαρκεί στην κατάλληλη περίπτωση να θεμελιώσει ενοχή. (R v. Melias The Times 14.11.87, Σάββας Πλαστήρας Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ.195 και Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας (Αρ.2
(2001)2 Α.Α.Δ.571). Παρά τη δυναμική της δεν έχει βεβαίως οποιοδήποτε εγγενές διαφοροποιητικό στοιχείο που να την διακρίνει από οποιαδήποτε άλλης φύσεως περιστατική μαρτυρία και κατά συνέπεια πρέπει, δίχως άλλο, να είναι δυνατή η σύνδεση της με την ενοχή του κατηγορούμενου κατά τρόπο άμεσο και ταυτόχρονα ασυμβίβαστο με άλλη λογική ερμηνεία επ' αυτής. (Fournides v. Republic
(1986)2 C.L.R.73).» Όπως επισημάνθηκε στη Σωτήρης Γεωργίου ν. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ.485 η ταύτιση αποτυπωμάτων στη σκηνή χωρίς να δοθεί από τον κατηγορούμενο οποιαδήποτε δικαιολογία θεμελιώνει ότι ο κατηγορούμενος συνδέεται με τη διάπραξη του αδικήματος. Για παράδειγμα στην υπόθεση Αντωνίου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ.746 γενετικό υλικό του κατηγορούμενου βρέθηκε στην εσωτερική επιφάνεια δακτυλίου περόνης ασφαλείας της χειροβομβίδας που προκάλεσε την έκρηξη, καθώς και στην εξωτερική επιφάνεια του μοχλού όπλισης της. Επίσης στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας (αρ.2)
(2001)2 Α.Α.Δ.571 υπήρξε σαφής διαπίστωση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι τόσο στην κουκούλα την οποία φορούσε ο δράστης της ένοπλης ληστείας, όσο και στη μοτοσυκλέτα που χρησιμοποίησε, βρέθηκε γενετικό υλικό του κατηγορούμενου. Στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Νικολάου (ανωτέρω), η καταδίκη εβασίσθη στο ότι το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου είχε βρεθεί στο μηχανισμό ανοίγματος του ιδίου του φορητού χρηματοκιβωτίου που βρισκόταν στο χώρο της διάρρηξης και, σύμφωνα με την ειδική επιστημονική μαρτυρία, είχε εναποτεθεί άμεσα, ώστε η απουσία οποιασδήποτε εξήγησης από τον κατηγορούμενο, ο οποίος στην ανώμοτη δήλωση του είχε ισχυριστεί ότι δεν ήταν στη σκηνή του αδικήματος και ότι δεν γνώριζε πώς βρέθηκε το γενετικό του υλικό στο συγκεκριμένο σημείο, να μην άφηνε περιθώριο αμφιβολίας. Όπως είχε δε τονισθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο υπήρχε στα δεδομένα της υπόθεσης ικανή περιστατική μαρτυρία που διασύνδεε τον εφεσίβλητο με τα υπό κρίση αδικήματα αφού αποδείκνυαν την παρουσία του στο χώρο, σε αντίθεση με τα όσα ο ίδιος, έστω ανώμοτα, είχε αναφέρει. Είναι γεγονός ότι η ύπαρξη γενετικού υλικού παρόλο που είναι αρκετή από μόνη της για να οδηγήσει σε καταδίκη, αυτό δεν είναι απαραίτητο διότι η ύπαρξη του μπορεί να έχει λογική εξήγηση. Τότε μόνο οδηγεί σε ενοχή, εφόσον η ύπαρξη του συνεκτιμούμενη με τα άλλα περιστατικά του εγκλήματος δεν αφήνει λογικά περιθώριο για άλλη ερμηνεία ή εξήγηση (Γιαννίδης ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ.143, Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ.171 και Πέτρου ν. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ.331). Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Σταυρινού ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ.706: «Ένα Δικαστήριο οφείλει να εξετάζει τη μαρτυρία στην ολότητα της και να την αξιολογεί με λογική προσέγγιση και στα πλαίσια της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας. Δεν είναι υποχρεωμένο να εξετάζει, πόσον μάλλον να αξιολογεί, διαζευκτικές εκδοχές, πιθανότητες ή θεωρίες που όχι μόνο δεν στοιχειοθετούνται, αλλά που ούτε καν μπορούν να αναδυθούν σε μια ενδεχόμενη κατάσταση πραγμάτων, στην απουσία μαρτυρικού υλικού, ως αναγκαίου βεβαίως υπαρκτού υπόβαθρου, πάνω στο οποίο να κτίζεται η διαφορετική αυτή συλλογιστική. Προς τούτο συνηγορούν οι υποθέσεις Αθηνής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ.41 και Φανιέρος ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ.104.» Στην προκείμενη περίπτωση, θεωρώ ότι η τεθείσα θέση της Υπεράσπισης ότι έγινε μεταφορά του γενετικού υλικού του κατηγορούμενου στο τιμόνι του επίδικου οχήματος από τρίτο πρόσωπο παρέμεινε σε θεωρητικό επίπεδο αφού με βάση τη μαρτυρία του κ. Καριόλου ένα τέτοιο ενδεχόμενο είναι απομακρυσμένο. Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία, που έγινε δεκτή, το επίδικο όχημα εντοπίστηκε αμέσως μετά την εγκατάλειψη του, εντός λίγων λεπτών και δεν υπήρχε οποιαδήποτε άλλη επέμβαση. Σημαντικό είναι και το γεγονός ότι τόσο οι ιδιοκτήτες όσο και ο μηχανικός του εν λόγω οχήματος που έκαναν χρήση του εν λόγω οχήματος δεν είχαν οποιαδήποτε σχέση με τον κατηγορούμενο και ουδέποτε σε καμιά περίπτωση ο κατηγορούμενος εισήλθε εντός αυτού του οχήματος πριν την κλοπή του, κάτι που δεν αμφισβητήθηκε από τον κατηγορούμενο. Ως εκ τούτου από τη δοθείσα μαρτυρία δεν υπάρχει καμιά αθώα λογική εξήγηση για το πώς βρέθηκε στο τιμόνι του επίδικου οχήματος το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου ούτε υποστηρίχτηκε από άλλη αξιόπιστη μαρτυρία ότι στην προκείμενη περίπτωση θα μπορούσε να είχε μεταφερθεί το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου από άλλο πρόσωπο. Με δεδομένο επίσης ότι το αυτοκίνητο πριν να κλαπεί ήταν κλειδωμένο, κανείς από τα πρόσωπα που χρησιμοποιούσαν το όχημα δεν γνώριζε τον κατηγορούμενο ούτε ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε το αντίθετο, ούτε με οποιονδήποτε τρόπο εισήλθε εντός αυτού σε οποιοδήποτε στάδιο, σύμφωνα με τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, κρίνω ότι η παρουσία του γενετικού υλικού στο τιμόνι του εν λόγω οχήματος οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αυτός ήταν που έκλεψε και οδήγησε το επίδικο όχημα από το parking της πολυκατοικίας των ιδιοκτητών στις 26.9.2013 και αυτό εγκαταλείφθηκε μετά την καταδίωξη από την αστυνομία παρά το χωριό Κελιά της Λάρνακας. Με βάση τα πιο πάνω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και κρίνεται ένοχος σ' αυτή. (Υπ.) .............. Γ. Κυριακίδου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΚ Subject: Criminal/Final Αναφορά: Κλοπή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο