Δημοκρατία ν. Μιχάλη Κωνσταντίνου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2793/14, 9/5/2014

(1)και 51, Πρώτο Παράρτημα του περί Πυροβόλων και μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου, Ν113

(1)/04, όπως τροποποιήθηκε (κατηγορίες 7 και 8 αντίστοιχα) και της κατοχής και μεταφοράς εκρηκτικών υλών κατά παράβαση του άρθρου 4

(4)(δ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 54, όπως τροποποιήθηκε (κατηγορίες 9 και 10 αντίστοιχα). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 στις 4/1/2014 μετέφεραν πυροβόλο όπλο κατηγορίας Α, δηλαδή όπλο τύπου G3 A3 ως επίσης μετέφεραν εκρηκτικές ύλες δηλαδή 13 στρατιωτικά φυσίγγια διαμετρήματος 7,62 χιλιοστών χωρίς την άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών. Τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή παρατίθενται αυτολεξεί: «. Την 04/01/2014 και περί ώρα 03.50΄ , ακούστηκε ριπή πυροβόλου όπλου, σε σημείο μπροστά από το εστιατόριο με την ονομασία ΄΄ΜΑΜΟΥΘ΄΄, το οποίο βρίσκεται στην οδό Γλάδστωνος αριθμός 23 στη Λεμεσό. Το πιο πάνω εστιατόριο είναι ιδιοκτησία του Νικόλα Χρυσάνθου, από τη Λεμεσό και απασχολείται σε αυτό ο αδελφός του Χρύσανθος Χρυσάνθου, ως υπάλληλος. Από τους πυροβολισμούς πλήγηκε ο μπροστινός υαλοπίνακας του εστιατορίου ο οποίος θρυμματίστηκε. Κατά τον χρόνο ρίψης των πυροβολισμών μηχανοκίνητο περίπολο της Αστυνομίας που βρισκόταν στην περιοχή και τα μέλη του αντιλήφθηκαν αυτοκίνητο που απομακρύνθηκε χρώματος άσπρου τύπου σαλούν χωρίς να φέρει αριθμούς εγγραφής στο πίσω μέρος και κινήθηκε σε σημείο μπροστά από το εστιατόριο με ανατολική κατεύθυνση επί της οδού Γλάδστωνος με μεγάλη ταχύτητα. Έγινε προσπάθεια καταδίωξης και ανακοπής του πιο πάνω αυτοκινήτου πλην όμως αυτό κατάφερε να διαφύγει. Στα πλαίσια διερεύνησης της πιο πάνω υπόθεσης και αξιολογώντας πληροφορίες που διαβιβάστηκαν στην Αστυνομία εντοπίστηκαν και οδηγήθηκαν για ανάκριση στα γραφεία του Τ.Α.Ε Λεμεσού αριθμός προσώπων μεταξύ των οποίων και ο 2ος κατηγορούμενος. Ο 2ος κατηγορούμενος εντοπίστηκε από την Αστυνομία την 04/01/2014 και ώρα 04.50΄, να βρίσκεται συνοδηγός στο αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής KRH200 ενώ αυτό οδηγείτο από συγχωριανό του στην έξοδο του χωριού Μουτταγιάκας. Αφού ανακόπηκε το αυτοκίνητο στην συνέχεια αυτό οδηγήθηκε στην Α.Δ.Ε Λεμεσού μαζί με τους επιβαίνοντες. Με βάση την πληροφορία που δόθηκε στην Αστυνομία εκδόθηκαν την ιδία ημέρα 04/01/2014 δικαστικά εντάλματα σύλληψης εναντίον επτά προσώπων μεταξύ των οποίων ο 1ος και ο 2ος κατηγορούμενος. Την 04/01/2014 , ο 2ος κατηγορούμενος ανακρινόμενος ανάφερε ότι ο 1ος κατηγορούμενος του έδωσε οδηγίες και μετέβηκε σε συγκεκριμένο μέρος όπου υπάρχει δέντρο ελιάς και παρέλαβε ένα όπλο (G3A3) μέσα σε σακούλι. Στην συνέχεια το μετέφερε σε άλλο μέρος για να το αποκρύψει. Ανάφερε ότι δεν επιθυμούσε σε εκείνο το στάδιο να δώσει γραπτή κατάθεση αλλά ήταν πρόθυμος να υποδείξει τα πιο πάνω σημεία. Την 04/01/14 και ώρα 21.30΄, ο 2ος κατηγορούμενος υπέδειξε στην Αστυνομία , σε ανοικτό χώρο στην οδό Μακαρίου Γ΄ στην Μουτταγιάκα σημείο απέναντι από την οικία αριθμός 57, ένα νάυλον σακούλι σκουπιδιών χρώματος πράσινου εντός του οποίου υπήρχε ένα πυροβόλο όπλο τύπου G3 A3 με κομμένο κοντάκι. Στην συνέχεια ο 2ος κατηγορούμενος υπέδειξε δέντρο παρά την οδό Αγίου Γεωργίου στην Μουτταγιάκα και ανάφερε ότι από το εσωτερικό του πιο πάνω δέντρου παρέλαβε το όπλο που υπέδειξε προηγουμένως και που όπως ανέφερε το μετέφερε σε απόσταση περί τα 500 μέτρα δηλαδή στην οδό Μακαρίου Γ΄ στη Μουτταγιάκα. Την 04/01/2014 το πιο πάνω όπλο φωτογραφήθηκε καθ΄ υπόδειξη του 2ου κατηγορούμενου Ονησίφορου Παντελίδη. Διαπιστώθηκε ότι αυτό βρισκόταν σε ένα νάιλον σακούλι χρώματος πράσινο το οποίο περιείχε ένα πυροβόλο όπλο τύπου G3Α3 με κομμένο κοντάκι και σβησμένο τον αριθμό του πιο πάνω όπλου. Το όπλο ήταν με την γεμιστήρα του η οποία έφερε πλήρη φυσίγγια. Τα πιο πάνω παραλήφθηκαν ως τεκμήρια . Την 05/01/2014 , ο 2ος κατηγορούμενος Ονησίφορος Παντελίδης , οδηγήθηκε μαζί με άλλα πρόσωπα ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, το οποίο εξέδωσε εναντίον του διάταγμα προφυλάκισης για περίοδο οκτώ ημερών . Από εξετάσεις που διενεργήθηκαν εν σχέση με το πιο πάνω όπλο διαπιστώθηκε ότι είναι προϊόν κλοπής από κατοικία στην επαρχία Πάφου που διαπράχθηκε μεταξύ 04-05/12/2011. Κατά την διάπραξη του αδικήματος μαζί με το συγκεκριμένο στρατιωτικό τυφέκιο G3 A3 είχαν κλαπεί πέντε γεμιστήρες και διακόσια πλήρη φυσίγγια διαμετρήματος 7,62 χιλιοστών. Μέχρι σήμερα τα τεκμήρια της υπόθεσης δεν έχουν εντοπιστεί. Την 07/01/2014 και περί ώρα 23.22΄, μέλος της Τροχαίας Αρχηγείου Αστυνομίας αντιλήφθηκε σε σημείο του αυτοκινητόδρομου Λευκωσίας Λεμεσού παρά το χωριό Κόρνος το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής YS468 να κινείται με χαμηλή ταχύτητα κατευθυνόμενο προς Λεμεσό , με επιβαίνοντες δύο νεαρούς. Το αυτοκίνητο ανακόπηκε και διαπιστώθηκε ότι οδηγός του αυτοκινήτου ήταν πρόσωπο από τη Λεμεσό με συνοδηγό τον 1ο κατηγορούμενο εναντίον του οποίου εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψης και ως εκ τούτου συνελήφθηκε. Ο 1ος κατηγορούμενος στην συνέχεια οδηγήθηκε στα γραφεία του Τ.Α.Ε Λεμεσού. Την 08/01/2014 στο Τ.Α.Ε Λεμεσού, λήφθηκε από τον 1ο κατ/νο ανακριτική κατάθεση στην οποία ο 1ος κατηγορούμενος αρνήθηκε να απαντήσει σε ερωτήσεις που του τέθηκαν γραπτώς. Ο 1ος κατηγορούμενος αρκέστηκε στο να δηλώνει ότι ό,τι έχει να αναφέρει θα το πει στο Δικαστήριο. Έπειτα την ίδια ημέρα ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε προφορικά στον ανακριτή της υπόθεσης Λοχ. 32 Χαραλάμπους του ΤΑΕ Λεμεσού ότι είχε δεχθεί τηλεφώνημα από γνωστό του πρόσωπο όπως μεταβεί στην οδό Αγίου Γεωργίου στη Μουτταγιάκα και παραλάβει ένα G3 έμφορτο με τις σφαίρες που αναφέρονται στο κατηγορητήριο και να το μεταφέρει στην οδό Μακαρίου Γ΄ στη Μουτταγιάκα. Όντως ο 1ος κατηγορούμενος μετέβη στην πιο πάνω οδό, βρήκε το σακούλι που περιείχε το G3 έμφορτο με τα πυρομαχικά που αναφέρονται στο κατηγορητήριο. Το πήρε ως το βρήκε έμφορτο και ξεκίνησε για να μεταβεί στην οδό Μακαρίου Γ΄ στη Μουτταγιάκα, πλην τούτου όμως μετάνιωσε, άλλαξε γνώμη και στα 20 περίπου μέτρα το τοποθέτησε εκεί που αρχικά το είχε εντοπίσει έμφορτο στην οδό Αγίου Γεωργίου. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος 1 τηλεφώνησε στον κατηγορούμενο 2 λέγοντας του να μεταβεί ο ίδιος στο συγκεκριμένο σημείο να παραλάβει το όπλο με τις σφαίρες και να το μεταφέρει αυτός στην οδό Μακαρίου Γ΄ στη Μουτταγιάκα. Την 08/01/2014 και ώρα 13.40΄ , με την γραπτή συγκατάθεση του 1ου κατ/νου λήφθηκαν δύο παρειακά επιχρίσματα τα οποία συσκευάστηκαν και στάλθηκαν για εξετάσεις . Την 08/01/2014 ο 1ος κατηγορούμενος παρουσιάστηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού το οποίο εξέδωσε εναντίον του διάταγμα προφυλάκισης για περίοδο επτά ημερών . Από την εξέταση που διενεργήθηκε στο πυροβόλο όπλο τεκμήριο διαπιστώθηκε ότι βρίσκεται σε καλή χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Η φυσιγγιοθήκη εφαρμόζει στο πιο πάνω αυτόματο τυφέκιο και βρίσκεται σε καλή χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Όλα τα πιο πάνω πλήρη φυσίγγια βρίσκονται σε καλή χρησιμοποιήσιμη κατάσταση . Την 13/01/2014 , ο 1ος και 2ος κατηγορούμενος παρουσιάστηκαν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, το οποίο εξέδωσε εναντίον τους δεύτερο διάταγμα προφυλάκισης για περίοδο οκτώ

(8)ημερών. Την 21/01/2014 , παραλήφθηκε η επίσημη έκθεση από το Ινστιτούτο Νευρολογίας & Γενετικής Κύπρου (Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής) . Σύμφωνα με την έκθεση αναφέρεται ότι Γενετικό υλικό το οποίο παραλήφθηκε από το τεκμήριο πυροβόλο όπλο G3 A3, από το μοχλό απελευθέρωσης της γεμιστήρας έχει ταυτιστεί με το γενετικό υλικό του Μιχάλη Κωνσταντίνου, 1ου κατηγορουμένου.». Ο κατηγορούμενος 1 βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη για το αδίκημα της κατοχής πυροτεχνημάτων χωρίς άδεια το οποίο διαπράχθηκε στις 26.4.

1. Του επιβλήθηκε χρηματική ποινή €700 στις 22.7.
2. Ο κατηγορούμενος 2 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Στην παρούσα υπόθεση για τον κατηγορούμενο 1 λαμβάνεται υπόψη, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου, και η υπόθεση με αριθμό 6773/14 του Ε.Δ. Λεμεσού στην οποία ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε τις κατηγορίες της απειλής βιαιοπραγίας (6η κατηγορία) κατά παράβαση του άρθρου 91(γ) του Ποινικού Κώδικα, και της κακόβουλης ζημιάς σε περιουσία κατά παράβαση του άρθρου 324

(1)του ίδιου Νόμου (4η κατηγορία). Τα γεγονότα που περιβάλλουν την πιο πάνω υπόθεση, έχουν ως εξής: «. Στις 08/03/2014 και ώρα 22.40΄ , καταγγέλθηκε αρχικά στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας και στην συνέχεια στο Τ.Α.Ε Λεμεσού από τον Γιάννη Μαρκουλλή, Μ-1, ιδιοκτήτη της υπεραγοράς με την ονομασία ΄΄Ο ΚΟΥΒΑΛΗΤΗΣ΄΄ η οποία βρίσκεται στον Άγιο Τύχωνα ότι πριν δύο περίπου χρόνια συμφώνησε με τον κατηγορούμενο να συνεργαστούν στην υπεραγορά η οποία είναι εγγεγραμμένη ως εταιρεία με την ονομασία ΄΄Y. MARKOULIS TRADING LTD΄΄. Με την συμφωνία ο κατηγορούμενος θα γινόταν κάτοχος του ½ της επιχείρησης (υπεραγοράς). Υπέγραψαν γραπτή συμφωνία μεταξύ τους και ο κατηγορούμενος κατέβαλε κατά διαστήματα συνολικά το χρηματικό ποσό των €60,000 . Μετά από μικρό χρονικό διάστημα από την καταβολή της τελευταίας δόσης του κατηγορούμενου προς τον παραπονούμενο, ο κατηγορούμενος του ανάφερε ότι δεν επιθυμούσε πλέον την συνεργασία μαζί του και του ζήτησε την επιστροφή των χρημάτων του. Ο κατηγορούμενος άρχισε να απειλεί τον παραπονούμενο ότι θα προκαλέσει κακό στον ίδιο και στην οικογένεια του και απαιτούσε το χρηματικό ποσό των €86,000 με μηνιαίες δόσεις των €2500 κάτι στο οποίο ο παραπονούμενος συμφώνησε φοβούμενος για την ασφάλεια του ιδίου, της οικογένειας και της περιουσίας του. Μέχρι τις 08/03/2014 ο παραπονούμενος κατέβαλε στον κατηγορούμενο το ποσό των €15,000 περίπου. Ο κατηγορούμενος συνέχισε να απειλεί τον παραπονούμενο ζητώντας όλο το ποσό να του επιστραφεί άμεσα, δηλαδή, ο παραπονούμενος έλαβε μήνυμα στο κινητό του τηλέφωνο από το κινητό του κατηγορούμενου στο οποίο ο κατηγορούμενος του έγραψε να διευθετήσει τα χρήματα που του οφείλει γιατί αλλιώς ΄΄θα σκοτωθούμε΄΄ όπως χαρακτηριστικά του επεσήμανε . Στις 08/03/2014 και περί ώρα 17.00΄, ο κατηγορούμενος τηλεφώνησε στον παραπονούμενο από τον ίδιο αριθμό τηλεφώνου και του ανάφερε ότι εάν δεν του δώσει όλα τα χρήματα που του οφείλει θα ΄΄παίξει΄΄ τον ίδιο και την οικογένεια του και θα προκαλέσει κακό στην περιουσία του. Ο παραπονούμενος του ανάφερε ότι θα του επιστρέψει τα χρήματα του με τον τρόπο που συμφώνησαν. Την ίδια ημέρα και περί ώρα 1900 ο κατηγορούμενος μετέβηκε στην υπεραγορά του παραπονουμένου όπου στην παρουσία της Βάσως Χαραλάμπους, Μ-2 υπαλλήλου της υπεραγοράς προκάλεσε ζημιές ύψους €200 ρίχνοντας διάφορα εμπορεύματα από τα ράφια τους στο πάτωμα. Ενημερώθηκε σχετικά ο Αστυνομικός Σταθμός Γερμασόγειας και στην σκηνή μετέβη ο Αστ.2963 Χρ. Χριστοφόρου, Μ-3 ο οποίος διαπίστωσε το αληθές της πληροφορίας. Να σημειωθεί ότι προ της υποβολής της καταγγελίας από τον παραπονούμενο , ο κατηγορούμενος είχε μεταβεί στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας όπου έδωσε θεληματική κατάθεση στον Αστ.1260, Μ- 3 για την ζημιά που προκάλεσε νωρίτερα στην Υπεραγορά του παραπονούμενου. Στην κατάθεση του επιβεβαίωσε μέρος της καταγγελίας που υποβλήθηκε μεταγενέστερα από τον παραπονούμενο σε σχέση με τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά την επίσκεψη του στο κατάστημα του παραπονουμένου και της ζημιάς που προκάλεσε. Στις 09/03/2014 και ώρα 2010 ο παραπονούμενος προσήλθε στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού όπου αφού διάβασε την κατάθεση του ημερομηνίας 08/03/2014 και είπε ότι είναι ορθή την υπεγράψε. Επίσης ο παραπονούμενος ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος προκάλεσε ζημιά ύψους €200 στην Υπεραγορά του. Στις 09/03/2014 και μεταξύ των ωρών 2140 - 2320 ο Α/Αστ.556, Μ-9 στην παρουσία του Λοχ.2805 στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στην οποία αρνήθηκε ότι απείλησε τον παραπονούμενο για να του δώσει χρήματα ή να μην κάμει καταγγελία στην Αστυνομία. Παραδέχτηκε ότι εισήλθε στην υπεραγορά και προκάλεσε ανησυχία και ζημιά. Στις 10/03/2014 και ώρα 1950 στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας ο Αστ.2898 Α. Αριστείδου, Μ-5 συνέλαβε τον κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος. Τον πληροφόρησε για τον λόγο της σύλληψης του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και απάντησε ΄΄ Αφού ήρτα στην Γερμασόγεια εψές τζιαι είπα τα, Ήταν πας τα νεύρα μου΄΄. Στις 10/03/2014 ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε ενώπιον του Επαρχιακού δικαστηρίου Λεμεσού και εναντίον του εξεδόθη διάταγμα προσωποκράτησης διάρκειας έξι

(6)ημερών. Στις 12/03/2014 ο Α/Αστ.556, Μ-9 παρέλαβε από τον Χρίστο Χοίρα, Μ-6 ένα ψηφιακό δίσκο (τεκμ.1) στον οποίο καταγράφετο η συμπεριφορά του κατηγορούμενου στις 08/03/2014 όταν προκάλεσε ζημιά στην Υπεραγορά. Στις 13/03/2014 ο Μ-9 παρέδωσε στον Μ-7 το τεκμ.1 το οποίο την ίδια ημέρα παρέδωσε στον Μ-8 για την εκτυπώσει φωτογραφίες. Ο Κατηγορούμενος στα πλαίσια της υπόθεσης αυτής, τελεί υπό κράτηση από τις 18/03/14.». Αγορεύοντας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων 1 και 2 κάλεσαν το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής μεταξύ άλλων, την άμεση παραδοχή των κατηγορουμένων, τις προσωπικές και οικογενειακές τους περιστάσεις όπως αυτές εκτίθενται στις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας με τις διαφοροποιήσεις που έχει υποδείξει ο συνήγορος του κατηγορούμενου 2, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διέπραξαν τα αδικήματα. Ως ανέφεραν, οι κατηγορούμενοι διέπραξαν τα αδικήματα από αφέλεια, παρορμητικότητα, αυθορμητισμό, επιπολαιότητα, χωρίς προσχεδιασμό, μη αντιλαμβανόμενοι τη σοβαρότητα των αδικημάτων, για να γίνουν αποδεκτοί από άλλους, για εξυπηρέτηση φίλων, το γεγονός ότι δεν αποκόμισαν οποιοδήποτε οικονομικό όφελος από τη διάπραξη των αδικημάτων, το γεγονός ότι από τη μεταφορά δεν υπήρξε κίνδυνος και το γεγονός ότι το όπλο δεν κατείχετο με σκοπό τη διάπραξη αδικήματος. Περαιτέρω ο συνήγορος του κατηγορούμενου 2 ζήτησε όπως ληφθεί υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του τελευταίου. Στα πλαίσια της υπόθεσης 6773/14 (που λαμβάνεται υπόψη για τον κατηγορούμενο 1) η συνήγορος του τελευταίου ανέφερε ότι όταν ο κατηγορούμενος 1 ζήτησε από τον παραπονούμενο τα χρήματα για να μεταβεί ο πατέρας του στο εξωτερικό για να υποβληθεί σε εγχείρηση σε σχέση με πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει, ο παραπονούμενος τον χλεύασε λέγοντας του «πέρκει να σε βάλουν φυλακή να μην σου δώσω τίποτε». Ήταν κάτω από αυτή τη φόρτιση που αντέδρασε ο κατηγορούμενος 1 και τον απείλησε. Ανέφερε επίσης ότι δεν αποζημίωσε τον παραπονούμενο, σε επαφή όμως που είχε με το συνήγορο του παραπονούμενου ο τελευταίος της ανέφερε να ζητήσουν από το Δικαστήριο την έκδοση σχετικού διατάγματος αποζημίωσης. Τα αδικήματα που οι κατηγορούμενοι διέπραξαν είναι σοβαρά. Η σοβαρότητα τους αντικατοπτρίζεται και από τις προβλεπόμενες από το Νόμο ποινές. Για τα αδικήματα της κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου κατηγορίας Α ο Νομοθέτης προέβλεψε ποινή φυλάκισης μέχρι 15 χρόνια ή χρηματική ποινή μέχρι €42.715 ή και στις δύο αυτές ποινές ενώ για το αδίκημα της κατοχής και μεταφοράς εκρηκτικών υλών προέβλεψε ποινή φυλάκισης μέχρι 10 χρόνια ή χρηματική ποινή μέχρι €2.562 ή και στις δύο αυτές ποινές. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου

(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Δεν μπορούμε επίσης να αγνοήσουμε ότι τα αδικήματα παράνομης κατοχής οπλισμού βρίσκονται σε έξαρση και η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών υφίσταται (Γενικός Εισαγγελέας ν. Νικολόπουλου-Βασιλείου κ.α.

(2007)2 ΑΑΔ 84). Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που οι κατηγορούμενοι διέπραξαν. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 217). Στην πρόσφατη απόφαση Σαμπή ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφ. 124/10, ημερομηνίας 22.2.12, το Εφετείο επανέλαβε ότι: «.. δεν υπάρχει προκαθορισμένο πλαίσιο και ακριβής προσδιορισμός της επιβαλλόμενης ποινής αναλόγως των προηγούμενων αποφάσεων. Η κάθε υπόθεση εξετάζεται στα πλαίσια των ιδιαιτεροτήτων που υπάρχουν και η κρίση της ορθότητας μιας ποινής εάν δηλαδή είναι έκδηλα υπερβολική ή όχι συναρτάται με τα περιστατικά της υπόθεσης, την προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή και τις προσωπικές συνθήκες έκαστου εφεσείοντα, όπου είναι δυνατόν». Στην Ανδρέου ν. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 166 ο κατηγορούμενος είχε κριθεί ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορίες για κατοχή και μεταφορά πυροβόλου όπλου G3, για τις οποίες του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών στην κάθε μία. Στην κατηγορία για κατοχή εκρηκτικών υλών, του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ετών. Είχε δύο προηγούμενες καταδίκες που αφορούσαν σε διαρρήξεις, κλοπές, πλαστογραφίες κλπ, και έπασχε από μεσογειακή αναιμία. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τις ως άνω ποινές τονίζοντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων και ότι ο κατηγορούμενος δεν μπορεί κάθε φορά που παρανομεί να προβάλλει τα θέματα της υγείας του. Στη Νικολεττή ν. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 279, ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής και σε κατηγορίες που αφορούσαν κατοχή πιστολιού και κατοχή εκρηκτικών υλών, δηλαδή 7 φυσιγγίων με τα οποία το πιστόλι ήταν οπλισμένο. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 4 και 3 ετών αντίστοιχα. Ο κατηγορούμενος προσέβαλε τις επιβληθείσες ποινές ως καταφανώς υπερβολικές. Σύμφωνα με τα εκτεθέντα γεγονότα ο εφεσείων μετέφερε το πιστόλι σε νυχτερινό κέντρο όπου υπηρετούσε ως φρουρός. Αποκάλυψε στους αστυνομικούς την κατοχή του πιστολιού όταν τον πληροφόρησαν ότι θα τον υπέβαλλαν σε σωματική έρευνα, που αναπόδραστα θα αποκάλυπτε την κατοχή του. Το Εφετείο, επικυρώνοντας τις επιβληθείσες ποινές, ανέφερε τα ακόλουθα στη σελίδα 283: «Η ποινή υποστηρίζεται από τη Δημοκρατία ως ορθή και απόλυτα δικαιολογημένη από τα γεγονότα που συνθέτουν τα αδικήματα και περιβάλλουν τη διάπραξη τους. Όντως η μεταφορά ένσφαιρου όπλου ως εφοδίου για την εκτέλεση της εργασίας προσώπου και δη σε νυχτερινό κέντρο, συνιστά σοβαρό έγκλημα. Αναφορά έγινε και από το δικηγόρο της Δημοκρατίας σε σειρά αποφάσεων αποκαλυπτικών των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής και το πλαίσιο μέσα στο οποίο αποτιμούνται. Η μεταφορά όπλου είναι, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες σοβαρό έγκλημα, καθίσταται δε σοβαρότερο όταν συνοδεύεται με την κατοχή πυρομαχικών που καθιστούν δυνατή τη χρήση του. Ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις προσλαμβάνουν τα αδικήματα που διέπραξε ο εφεσείων, όταν αναλογισθούμε ότι μετέφερε το όπλο ως εφόδιο της εργασίας του σε νυχτερινό κέντρο, συμπεριφορά που εγκυμονεί ιδιαίτερα σοβαρούς κινδύνους για τρίτα πρόσωπα.» Στην Ιωάννου κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 171 ο εφεσείων στην Έφεση 7043 παραδέχθηκε κατηγορίες που αφορούσαν στα αδικήματα της παράνομης μεταφοράς όπλου και εκρηκτικών υλών. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ετών για την παράνομη μεταφορά όπλου. Σε έφεση που καταχώρισε κατά της εν λόγω ποινής το Εφετείο στη σελίδα 189 στης απόφασης ανέφερε τα ακόλουθα: «Ο εφεσείων παραπονείται ότι η ποινή των τριών χρόνων φυλάκισης για τη μεταφορά όπλου είναι υπό τις περιστάσεις υπερβολική. Το παράπονο δεν ευσταθεί. Η σοβαρότητα του αδικήματος της παράνομης μεταφοράς όπλου συνεκτιμήθηκε με τους άλλους σχετικούς παράγοντες. Το Κακουργιοδικείο για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής έλαβε υπόψη την παραδοχή του εφεσείοντα, το λευκό ποινικό μητρώο του (τα υπό κρίση αδικήματα διαπράχθηκαν προτού καταδικαστεί για τα αδικήματα που είχαν σχέση με τα ναρκωτικά), τις προσωπικές του περιστάσεις με έμφαση στο γεγονός ότι είναι πατέρας ανήλικου παιδιού, τον περιορισμένο ρόλο που διαδραμάτισε στην κατοχή/μεταφορά των όπλων και πυρομαχικών, ότι ενήργησε κάτω από την πίεση άλλων και ότι ο ίδιος επέστρεψε £7.000, μέρος του προϊόντος της ληστείας. Ούτε εδώ υπάρχουν περιθώρια παρέμβασης για μείωση της ποινής και συνεπώς η έφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται.» Στην Σουτζιής ν. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 424, επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης που αφορούσαν σε κατηγορίες κατοχής εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια, κατοχής πυροβόλου όπλου μη προβλεπόμενου τύπου, κατοχής περιστρόφου άνευ ειδικής άδειας του Υπουργικού Συμβουλίου και κλοπής. Στον εφεσείοντα είχαν επιβληθεί οι ακόλουθες συντρέχουσες ποινές φυλάκισης: «Σε τρεις κατηγορίες που αφορούσαν κατοχή εκρηκτικών υλών, ποινή φυλάκισης 8 χρόνων σε κάθε μία, σε δύο κατηγορίες που αφορούσαν επίσης κατοχή εκρηκτικών υλών, ποινές φυλάκισης 2 χρόνων και ενός χρόνου αντίστοιχα, σε δύο κατηγορίες που αφορούσαν κατοχή πυροβόλου όπλου επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 χρόνων και στην κατηγορία 59, που αφορούσε το ίδιο αδίκημα, ποινή φυλάκισης 2 χρόνων για κατοχή πυροβόλου όπλου μη προβλεπόμενου τύπου, στην κατηγορία 41 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 χρόνων, ενώ για την κατοχή περιστρόφου σε σχέση με τις κατηγορίες 56 και 57 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 χρόνων σε κάθε μία και για το αδίκημα κλοπής, στην κατηγορία 55 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 χρόνων.» Ο κατηγορούμενος ήταν στρατιωτικός και έφερε τον βαθμό αντισυνταγματάρχη. Το Κακουργιοδικείο αναγνώρισε την προσφορά του κατηγορούμενου στο κράτος αλλά επεσήμανε πως ανέτρεψε τα πάντα με το να συλλέγει οπλισμό και να τον παραδίδει σε χέρια τρίτων εκτός των αρμόδιων υπηρεσιών του κράτους από όπου δεν μπορούσε να ελέγξει την χρήση του, παρόλο που ο ίδιος δεν είχε πρόθεση να τον χρησιμοποιήσει. Το Εφετείο επικύρωσε τις επιβληθείσες ποινές παρόλο που ανέφερε πώς ίσως αυτές να είναι κάπως αυστηρές όχι όμως εκτός των επιτρεπτών ορίων. Στην Παπαγεωργίου (Γιάγκος) ν. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 646 ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής στην κατηγορία κατοχής πυροβόλου όπλου, δηλαδή ενός πιστολιού τύπου «Tapiq» του οποίου η κατοχή απαγορεύεται, στην μεταφορά του ίδιου όπλου και για κατοχή εκρηκτικών υλών, δηλαδή 52 πλήρη φυσίγγια χωρίς την άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 3 ετών στις κατηγορίες που αφορούν το όπλο και 6 μηνών στην κατηγορία που αφορά τα φυσίγγια. Το Εφετείο με αναφορά στην προηγούμενη νομολογία επικύρωσε τις επιβληθείσες ποινές. Θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε το σχετικό απόσπασμα από τη σελίδα 651: «Εξετάσαμε τα γεγονότα της υπόθεσης με όλα τα ελαφρυντικά που είχε δεχθεί το δικαστήριο, συμπεριλαμβανομένης και της πιθανότητας το συγκεκριμένο βράδυ να πήγαινε ο εφεσείων να παραδώσει το όπλο στο φίλο του αστυνομικό. Προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν είναι καθοριστικές αλλά ενδεικτικές της ποινής, αφού κάθε υπόθεση εξετάζεται με βάση τα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά. Είναι γεγονός ότι υπάρχουν υποθέσεις που η ποινή για κατοχή πιστολιού ήταν λιγότερη και το Εφετείο, σε παράπονο του εφεσείοντα ότι ήταν υπερβολική απέρριψε την έφεση χωρίς να αυξήσει την ποινή. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν θα μπορούσε να είναι και πιο αυστηρή η ποινή. Για παράδειγμα στην υπόθεση Hage Mussa Hassan Khodr v. The Republic

(1988)2 CLR 185 για κατοχή πιστολιού, σιγαστήρα και 13 σφαιρών επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 4 ετών για το πιστόλι και 2 ετών για τα υπόλοιπα. Στην υπόθεση Alarsan v. Δημοκρατίας

(1996)2 ΑΑΔ 1 για κατοχή πιστολιού και σφαιρών επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές 4 και 3 ετών αντίστοιχα. Στην Titos v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 409, η φυλάκιση ήταν 4 έτη για κατοχή πιστολιού όπως ήταν και στην Νικολεττή ν. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 279.» Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Chronyy

(2006)2 ΑΑΔ 117, ο κατηγορούμενος, νεαρός Ουκρανός, κατείχε παράνομα τυφέκιο και δυο σφαίρες του διαμετρήματος του τυφεκίου. Πρωτόδικα του επεβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 10 μηνών μετά από ακροαματική διαδικασία. Το Εφετείο θεώρησε ότι η ποινή των 10 μηνών απέληγε να ήταν «όχι μόνο ούτε απομακρυσμένα άκρως επιεικής αλλά βοερά ανεπαρκής ως εντελώς έξω από τα ορθά πλαίσια, όσο πλατειά και αν προσπαθήσει κάποιος να τα δει». Τελικά αντικατέστησε την ποινή των 10 μηνών με ποινή φυλάκισης 4 ετών, με το σκεπτικό ότι «Η κατοχή πυροβόλου όπλου, και μάλιστα και πυρομαχικών, συνιστά εν δυνάμει κίνδυνο περαιτέρω σοβαρής παρανομίας και απειλής». Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Νικολόπουλου-Βασιλείου κ.α. (πιο πάνω), οι κατηγορούμενοι παραδέχθηκαν ενοχή σε κατηγορίες που αφορούσαν σε κατοχή πυροβόλου όπλου, κατοχή φυσιγγιοθήκης, κατοχή σιγαστήρα όπλου και κατοχή 17 φυσιγγίων πυροβόλου όπλου. Πρωτόδικα τους επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 3,5 χρόνων, ενός χρόνου, 6 μηνών και 2 χρόνων αντίστοιχα. Ο Γενικός Εισαγγελέας εφεσίβαλε την απόφαση, θεωρώντας ότι οι επιβληθείσες ποινές ήταν έκδηλα ανεπαρκείς. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση ανέφερε τα ακόλουθα στη σελίδα 89: «Έχουμε μελετήσει με προσοχή τις εκατέρωθεν εισηγήσεις. Διαπιστώσαμε ότι το Κακουργιοδικείο έδωσε τη δέουσα βαρύτητα στη σοβαρότητα των αδικημάτων, όπως και στην ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών λόγω της έξαρσης που παρατηρείται σε αδικήματα κατοχής οπλισμού. Τόνισε, παράλληλα, ότι, σε τέτοιου είδους υποθέσεις, οι προσωπικές συνθήκες δεν εξουδετερώνουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της επιβλητέας ποινής. Δεν παραγνώρισε, όμως, ταυτόχρονα, και τους σοβαρούς μετριαστικούς παράγοντες που συνέτρεχαν στη συγκεκριμένη περίπτωση, ήτοι την άμεση παραδοχή των εφεσιβλήτων στην Αστυνομία, την ευθύς εξ αρχής συνεργασία τους, χωρίς την οποία ενδεχομένως να μην εντοπιζόταν η τσάντα με τον οπλισμό και τα πυρομαχικά, το γεγονός ότι κατονόμασαν αμέσως το τρίτο πρόσωπο που τους προμήθευσε εδώ τα όπλα και τα πυρομαχικά, την παραδοχή τους στο Δικαστήριο, το λευκό ποινικό τους μητρώο και, τέλος, σε μικρό οπωσδήποτε βαθμό, αλλά όχι καθόλου, τις προσωπικές τους συνθήκες σε συνάρτηση με τις επιπτώσεις που θα υφίσταντο οι ίδιοι και οι οικογένειες τους από τη φυλάκιση τους στην Κύπρο.» Στην Μαυραντωνίου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 204/11 ημερομηνίας 20/6/12 ο κατηγορούμενος λευκού ποινικού μητρώου παραδέχθηκε τις κατηγορίες κατοχής δύο πυροβόλων όπλων κατηγορίας Β, ήτοι δύο πιστολιών, το ένα έμφορτο με ένα πλήρες φυσίγγιο, και της κατοχής εκρηκτικών υλών, 5 φυσίγγια, όπως και κάποιες άλλες που σχετίζονται με ναρκωτικές ουσίες ενώ σε κάποιες άλλες που αφορούσαν άλλα αδικήματα δεν παραδέχθηκε. Τελικά επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 2 ½ ετών για τα αδικήματα της κατοχής πιστολιών και 6 μηνών για την κατοχή ναρκωτικών, οι οποίες διατάχθηκαν να είναι διαδοχικές. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού τόνισε την σοβαρότητα των αδικημάτων της κατοχής πιστολιού και εκρηκτικών υλών έκρινε ότι το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, οι λόγοι που τον ώθησαν να εφοδιαστεί με τα πιστόλια και τα πυρομαχικά, το γεγονός της διαταραγμένης ψυχικής υγείας του, η γενικότερη πιστοποιημένη καλή προσωπικότητα και ήθος του, η μεταγενέστερη της φυλάκισης του τέλεση γάμου, δικαιολογούσαν την επίδειξη επιείκειας έτσι ώστε η ποινή να ταιριάζει στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του δράστη και μείωσε την ποινή από 2 ½ σε 1 ½ χρόνο για την κατοχή πυροβόλου όπλου έτσι ώστε η συνολική ποινή να μειωθεί στα 2 χρόνια. Στην Κίτα ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση 11/2011 ημερομηνίας 6.7.12 η αστυνομία μετά από πληροφορία εντόπισε τον κατηγορούμενο ο οποίος θεάθηκε να έχει στην κατοχή του δύο τσάντες. Στη συνέχεια την μια την τοποθέτησε στη θέση του συνοδηγού και την άλλη στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου που οδηγούσε άλλο άτομο. Προσεγγίζοντας το αυτοκίνητο η αστυνομία αντιλήφθηκε ότι σ' αυτό βρισκόταν ένα πιστόλι που ήταν καλυμμένο με ύφασμα. Ζητήθηκε από τον κατηγορούμενο να το παραδώσει και τον πληροφόρησε ότι βρισκόταν υπό σύλληψη. Αντ' αυτού τράπηκε σε φυγή κρατώντας το πιστόλι. Αφού καταδιώχθηκε και συνελήφθηκε εντοπίστηκε και το πιστόλι στο σημείο που θεάθηκε προηγουμένως να το πετά. Παραδέχθηκε τις κατηγορίες που αφορούσαν στην κατοχή και μεταφορά πυροβόλου όπλου κατηγορίας Β, ήτοι ένα πιστόλι, καθώς και άλλες που σχετίζονται με τα διαδραματισθέντα γεγονότα μέχρι την σύλληψη του και τον τραυματισμό αστυνομικού. Επιβλήθηκε πρωτόδικα ποινή φυλάκισης 3 ½ χρονών για την κατοχή και μεταφορά του πιστολιού και άλλες μικρότερες ποινές φυλάκισης σε άλλες κατηγορίες. Είχε μία προηγούμενη καταδίκη και η συνήγορος του έδωσε έμφαση στο γεγονός ότι το πιστόλι δεν ήταν έμφορτο, δεν κατείχετο για να προβεί σε εγκληματική πράξη και ότι το κατείχε για να βοηθήσει τον αδελφό του που ήταν κατάδικος στις κεντρικές φυλακές. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση ανάφερε τα ακόλουθα: «Το πιο κάτω σκεπτικό που προβάλλεται στην πρωτόδικη απόφαση αναφορικά με αδικήματα κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου, είναι κατά την άποψη μας, ορθό και το παραθέτουμε αυτούσιο. "H διάπραξη των αδικημάτων που σχετίζονται με την κατοχή και μεταφορά πυροβόλων όπλων είναι από τα πιο σοβαρά της ποινικής μας νομοθεσίας και αυτό μπορεί να γίνει κατανοητό τόσο από τις προβλεπόμενες ποινές όσο και από τις ποινές οι οποίες επιβάλλονται. Πρόκειται για αδικήματα τα οποία ως εκ της φύσης τους εμπεριέχουν τον κίνδυνο κατά της σωματικής ακεραιτότητας συνανθρώπων μας, της ζωής τους ή εκφοβισμού τους και ως εκ τούτου οι ποινές οι οποίες θα πρέπει να επιβάλλονται θα πρέπει να εμπεριέχουν τον αποτρεπτικό τους χαρακτήρα ενόψει των κινδύνων που ενέχει η παράνομη κατοχή και μεταφορά τους αλλά τις δοκιμασίες στις οποίες έχει εκτεθεί η κυπριακή κοινωνία από την παράνομη κατοχή και μεταφορά πυροβόλων όπλων. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Θεοδούλου ν. Δημοκρατίας,

(1992)2 ΑΑΔ σελ. 206: «Η παράνομη κατοχή όπλων υπονομεύει την έννομη τάξη, οδηγεί στην αναρχία και δημιουργεί αίσθημα ανασφάλειας στου νομιμόφρονες πολίτες, στοιχείο που δεν έχει θέση σε μια Δημοκρατική κοινωνία»". Πιο κάτω στην ίδια σελίδα καταγράφονται τα εξής: «Η σοβαρότητα των αδικημάτων τα οποία έχει παραδεχθεί ο εφεσείων και ιδιαιτέρως τα αδικήματα της κατοχής και μεταφοράς πυροβόλου όπλου, Κατηγορίας Β, καταφαίνεται και από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή (άρθρο 51 του περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου 2004 (Ν.113(Ι)/2004). Ήτοι, ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 15 έτη ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις €42.715,04 ή σε αμφότερες τις ποινές, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας δήμευσης ή καταστροφής του όπλου. Η κατοχή πιστολιού, έστω και για το λόγο που ανέφερε η συνήγορος του εφεσείοντα ενώπιον μας, σίγουρα δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι θα ήταν για καλό σκοπό. Σε μια χώρα όπως η Κύπρος, η οποία, από την ανεξέλεγκτη κατοχή όπλων έχει υποστεί ανεπανόρθωτη καταστροφή, δεν μπορούν παρά τα δικαστήρια να αντικρίζουν αδικήματα αυτής της μορφής με τη δέουσα σοβαρότητα. Εκ προοιμίου η παράνομη κατοχή όπλου υπονομεύει την έννομη τάξη, δημιουργεί ανασφάλεια και τείνει να οδηγήσει άτομα σε εκδήλωση εγκληματικής δραστηριότητας που στοχεύει στην επιβολή του νόμου του ισχυρού, κάτι το οποίο δεν μπορεί με οποιοδήποτε τρόπο να γίνει αποδεκτό σε βάρος των φιλήσυχων και νομιμοφρόνων πολιτών αυτού του κράτους. Η επιβληθείσα ποινή με κανένα τρόπο δεν μπορούμε να θεωρήσουμε ότι είναι υπερβολική, και η έφεση δεν μπορεί να έχει επιτυχία». Στην Προδρόμου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 169 τονίστηκε ότι «Το είδος του πυροβόλου όπλου έχει σημασία. Και αυτό χωρίς να παραγνωρίζουμε τη σοβαρότητα της παράνομης χρήσης, ακόμα και κυνηγετικού.». Στην εν λόγω υπόθεση αφού λήφθηκαν υπόψη διάφοροι μετριαστικοί παράγοντες, ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών που επιβλήθηκε για τη χρήση κυνηγετικού όπλου, κρίθηκε υπερβολική και μειώθηκε σε 18 μήνες. Η ποινή φυλάκισης 18 μηνών που επιβλήθηκε για την κατοχή του όπλου, επικυρώθηκε. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως έχει ήδη αναφερθεί, το όπλο το οποίο κατείχαν και μετέφεραν οι κατηγορούμενοι 1 και 2 ήταν κατηγορίας Α και ειδικότερα αυτόματο πυροβόλο όπλο G3 A3 (με κομμένο κοντάκι και σβησμένο τον αριθμό του, το οποίο είχε κλαπεί μαζί με άλλο οπλισμό από κατοικία) σε καλή χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Το ίδιο ισχύει και για τη φυσιγγιοθήκη του και για τα πλήρη φυσίγγια που υπήρχαν εντός αυτής. Ήταν η θέση των συνηγόρων των κατηγορουμένων ότι δεν υπήρχε σκοπός εκ μέρους των κατηγορουμένων να χρησιμοποιήσουν το όπλο για οποιανδήποτε παράνομη δραστηριότητα. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, αυτό θα συνιστούσε επιβαρυντικό για τους κατηγορουμένους παράγοντα, κάτι το οποίο δεν υφίσταται στην προκείμενη περίπτωση. Στην υπόθεση Chronyy (πιο πάνω) το Εφετείο θεώρησε ότι κακώς το πρωτόδικο Δικαστήριο έλαβε ως μετριαστικό παράγοντα το γεγονός ότι δεν ετέθη ενώπιον του μαρτυρία για πρόθεση χρήσης του τυφεκίου ή για προηγούμενη εγκληματική δραστηριότητα του κατηγορούμενου. Εκείνο που έχει σημασία, λέχθηκε, είναι το γεγονός ότι η κατοχή πυροβόλου όπλου και μάλιστα και πυρομαχικών που καθιστούν δυνατή τη χρήση του, συνιστά εν δυνάμει κίνδυνο περαιτέρω σοβαρής παρανομίας και απειλής. Στην προκείμενη περίπτωση όπως διαφαίνεται από το σύνολο των γεγονότων, οι κατηγορούμενοι, για τους λόγους που έχουν εκτεθεί πιο πάνω, παράνομα κατείχαν και μετέφεραν σε μικρή απόσταση έμφορτο πυροβόλο όπλο κατηγορίας Α με 13 πλήρη φυσίγγια, το οποίο μπορούσε ανά πάσα στιγμή να χρησιμοποιηθεί για οποιονδήποτε παράνομο σκοπό. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε στην παραδοχή των κατηγορουμένων ενώπιον του Δικαστηρίου, την οποία θα θεωρήσουμε ως άμεση. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)1 ΑΑΔ 28). Λαμβάνεται υπόψη προς όφελος των κατηγορουμένων 1 και 2 η συνεργασία τους με τις αστυνομικές αρχές. Ο 2ος κατηγορούμενος όταν ανακρίθηκε στις 4.1.14 για υπόθεση ρίψης πυροβολισμών σε εστιατόριο όπου πλήγηκε ο μπροστινός υαλοπίνακας του εστιατορίου και θρυμματίστηκε, ανέφερε ότι ο 1ος κατηγορούμενος του έδωσε οδηγίες και μετέβηκε σε συγκεκριμένο μέρος από όπου και παρέλαβε το πιο πάνω πυροβόλο όπλο και το μετέφερε σε άλλο χώρο. Μάλιστα υπέδειξε στην Αστυνομία τον χώρο από τον οποίο αρχικά το παρέλαβε ως επίσης και τον χώρο που το τοποθέτησε από όπου και παραλήφθηκε από την Αστυνομία. Όπως διαφαίνεται, με τη συνδρομή του κατηγορουμένου 2 εντοπίστηκε το πυροβόλο όπλο και οι εκρηκτικές ύλες. Αυτός επίσης κατονόμασε τον κατηγορούμενο 1, ο οποίος συνελήφθηκε από την Αστυνομία λίγες μέρες μετά, και συγκεκριμένα στις 7.1.

1. Στις 8.1.14 ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε στον ανακριτή της υπόθεσης τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες διέπραξε τα αδικήματα και τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες ζήτησε από τον κατηγορούμενο 2 να μεταφέρει αυτός το έμφορτο όπλο στην οδό Μακαρίου Γ΄ στη Μουτταγιάκα. Στη Βασιλείου (πιο πάνω) δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα στο γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι συνεργαστήκαν ευθύς εξαρχής με την αστυνομία, χωρίς δε αυτή τη συνεργασία ενδεχομένως να μην εντοπίζετο η τσάντα με τα πυρομαχικά και τον οπλισμό. Συνακόλουθα, λαμβάνεται υπόψη προς όφελος των κατηγορουμένων 1 και 2 η συνεργασία τους με τις διωκτικές αρχές. Ιδιαίτερη δε βαρύτητα δίδουμε στη συνεργασία του κατηγορούμενου 2 αφού αυτός είναι που υπέδειξε στην Αστυνομία το έμφορτο όπλο και αυτός κατονόμασε τον κατηγορούμενο 1 ως το πρόσωπο που του έδωσε οδηγίες για αυτή την παράνομη δραστηριότητα. Δεν παραβλέπουμε ούτε τις οικογενειακές - προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων, όπως αυτές εκτίθενται στις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας με τις διαφοροποιήσεις που έχει επισημάνει ο συνήγορος του κατηγορούμενου
2. Στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας

(1995)2 ΑΑΔ 135 λέχθηκε ότι «Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη· όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη.» Ο κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 23 ετών, άγαμος. Προέρχεται από διαλυμένη οικογένεια αφού η μητέρα του τον εγκατέλειψε πριν περίπου 10 χρόνια και τη φροντίδα του την ανέλαβε ο πατέρας του, ο οποίος εργάζεται ως αχθοφόρος. Ο πατέρας του πριν από περίπου ενάμιση χρόνο διαγνώστηκε με καρκίνο του προστάτη και έκτοτε λαμβάνει σχετική θεραπεία. Ο κατηγορούμενος 1 με τον ετεροθαλή αδελφό του δεν έχει καλή σχέση ενώ με τη μητέρα του δεν υπήρχε επαφή μέχρι πρόσφατα που τον επισκέφθηκε στις φυλακές. Οι σχέσεις του με τον πατέρα άρχισαν να βελτιώνονται μετά το πρόβλημα υγείας του τελευταίου. Η εγκατάλειψη της μητέρας τον επηρέασε συναισθηματικά με αποτέλεσμα την εμπλοκή του σε διάφορες αντικοινωνικές δραστηριότητες. Επανέλαβε την 1η τάξη λυκείου σε τρεις περιπτώσεις. Σε ηλικία των 14 ετών άρχισε την περιστασιακή χρήση κάνναβης και ακολούθως άλλες ναρκωτικές ουσίες. Στην ηλικία των 20 ετών διέκοψε τη συστηματική χρήση ουσιών. Κατατάχθηκε στην Εθνική Φρουρά και μετά από έξι μήνες του δόθηκε αναστολή και ακολούθως απαλλαγή λόγω της εμπλοκής του με τις ναρκωτικές ουσίες. Ο κατηγορούμενος 1 απασχόληθηκε σε διάφορες εργασίες χωρίς όμως να υπάρχει σταθερότητα και το τελευταίο χρονικό διάστημα είναι άνεργος και δεν έχει οποιαδήποτε εισοδήματα. Ο κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 20 ετών, άνεργος. Έχει δύο αδέλφια ηλικίας 24 και 22 ετών. Προέρχεται από οικογένεια διαζευγμένων γονέων. Όταν ήταν στην ηλικία των 7 ετών η μητέρα του τον εγκατέλειψε και τότε τη φροντίδα την ανέλαβε ο πατέρας του με τη βοήθεια της γιαγιάς. Δεν ανέπτυξε στενούς συναισθηματικούς δεσμούς με τη μητέρα αφού αυτή διατηρούσε πολύ αραιή επικοινωνία μαζί του. Διατηρεί καλές σχέσεις με τον πατέρα και τα αδέλφια του. Αποφοίτησε από την Τεχνική Σχολή στον κλάδο ξενοδοχειακής και στη συνέχεια υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία. Εργάστηκε για μικρό χρονικό διάστημα. Σήμερα είναι άνεργος και προσπαθεί να εξεύρει εργασία. Λαμβάνουμε προς όφελος του κατηγορούμενου 2, ότι αυτός είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ως ελέχθη, ο κατηγορούμενος 1 βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη που αφορά στο αδίκημα της κατοχής πυροτεχνημάτων χωρίς άδεια. Στις 22.7.2013 του επιβλήθηκε χρηματική ποινή €700. Ως γνωστό, κανένας δεν τιμωρείται εκ νέου για αδίκημα για το οποίο έχει ήδη τιμωρηθεί. Η σημασία όμως των προηγούμενων καταδικών έγκειται στο ότι η ύπαρξή τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό, μεγάλο ή μικρό, ανάλογα με τον αριθμό, το χρόνο και τη φύση των αδικημάτων στα οποία αναφέρονται, την επιείκεια που μπορεί να επιδειχθεί. Και τούτο, κυρίως, γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης του κατηγορούμενου προς την τήρηση των νόμων (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου

(1994)2 ΑΑΔ 1 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου

(1997)2 ΑΑΔ 17). Στην Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1998)2 ΑΑΔ 306 τονίστηκε και πάλι ότι οι προηγούμενες καταδίκες δεν αποτελούν παράγοντα επιβαρυντικό της ποινής αλλά επενεργούν ως παράγων περιορισμού της επιείκειας, της οποίας θα μπορούσε να τύχει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος, αν δεν βαρυνόταν με τις προηγούμενες καταδίκες (βλ. επίσης Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 565). Μέσα σε αυτά τα πλαίσια θα προσεγγίσουμε την προηγούμενη καταδίκη του κατηγορουμένου 1, η οποία βεβαίως δεν αγνοούμε ότι αφορά στο αδίκημα της κατοχής πυροτεχνημάτων χωρίς άδεια το οποίο διαπράχθηκε στις 26.4.12 κατά την περίοδο των εορτών του Πάσχα όπως διευκρίνισε η συνήγορος του. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων 1 και 2 υποστήριξαν ότι οι πελάτες τους παρέλαβαν και μετέφεραν το έμφορτο G3 ουσιαστικά για να βοηθήσουν ο μεν κατηγορούμενος 1 το φίλο του που του τηλεφώνησε, ο δε κατηγορούμενος 2 για να βοηθήσει τον φίλο του - κατηγορούμενο 1 που του το ζήτησε, για να αποδείξουν και οι δύο ότι είναι «μέρος της παρέας». Παρόμοια εισήγηση εξετάστηκε στην υπόθεση Ζωμενής ν. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 400 η οποία αφορούσε σε ναρκωτικές ουσίες. Ο εφεσείων στην εν λόγω υπόθεση ισχυρίστηκε ότι δέχθηκε να φυλάξει τα ναρκωτικά για λογαριασμό του αδελφού του για συγκεκριμένες ώρες, κάνοντας έτσι το χατίρι του μοναδικού του αδελφού λόγω των προβλημάτων υγείας που ο τελευταίος αντιμετώπιζε. Εντός της ίδιας ημέρας, ο εφεσείων ειδοποίησε τον αδελφό του να πάρει τα ναρκωτικά από το διαμέρισμά του, πράγμα το οποίο έπραξε. Ενώπιον του Εφετείου υποστηρίχθηκε ότι η επιβληθείσα ποινή ήταν υπερβολική και για τους ακόλουθους λόγους: «

1. Η κατοχή ήτο μόνο για μερικές ώρες και έγινε με παράκληση του κατηγορούμενου 1 από τον οποίο εζήτησε ο εφεσείων να τα απομακρύνει.
2. Η κατοχή δεν συνδεόταν ούτε με χρήση ούτε με διάθεση από τον εφεσείοντα. Η κατοχή συνδέεται μόνο με την παράλειψη του εφεσείοντος να καταγγείλει στην αστυνομία τον μοναδικό του αδελφό που έπασχε από καρκίνο.
3. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο παρεγνώρισε αυτό τον ανθρώπινο παράγοντα ενός νέου που όταν διαπίστωσε ότι ο αδελφός του ετοποθέτησε ναρκωτικά στο διαμέρισμα του τα εκράτησε για λίγες ώρες μέχρι να έλθει να τα απομακρύνει όπως του εζήτησε.» Το Εφετείο επικυρώνοντας την επιβληθείσα ποινή ανέφερε, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα (σελ. 406): «Έχουμε την άποψη πως οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων έχουν αξιολογηθεί και συνεκτιμηθεί δεόντως από το Πρωτόδικο Δικαστήριο μαζί με τους άλλους παράγοντες που επηρεάζουν την επιμέτρηση της ποινής. Αυτό είναι έκδηλο από την έκπτωση που έχει δοθεί στον εφεσείοντα. Άσχετα με τη διάρκεια της κατοχής των ναρκωτικών από τον εφεσείοντα κυρίαρχο στοιχείο της εγκληματικής του συμπεριφοράς ήταν η διευκόλυνση του κατηγορούμενου 1 στο να αποφύγει τις συνέπειες της εγκληματικής δράσης του. Αυτό αποτελεί ένα άκρως επιβαρυντικό παράγοντα.» Έτσι και εδώ οι κατηγορούμενοι δέχθηκαν να διεκπεραιώσουν, παρανομώντας, τις χάρες που τους ζήτησαν, ουσιαστικά για να διευκολύνουν τρίτο πρόσωπο να κατέχει παράνομα έμφορτο όπλο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ακόμη και όταν ο κατηγορούμενος 1 αποφασίζει, μετανοιωμένος, να επιστρέψει το έμφορτο όπλο πίσω, στο σημείο δηλαδή που το πήρε, στη συνέχεια κάνει και την άλλη χάρη που του ζήτησε ο φίλος του, δηλαδή να βρει άλλο πρόσωπο για να μεταφέρει το όπλο, αφού τελικά προσεγγίζει τον κατηγορούμενο 2, ο οποίος και αναλαμβάνει τη διεκπεραίωση της παράνομης δραστηριότητας. Μετά από πολλή μελέτη και περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 98). Το νεαρό της ηλικίας των κατηγορουμένων, οι προσωπικές - οικογενειακές τους περιστάσεις, η άμεση παραδοχή τους ενώπιον του Δικαστηρίου, η συνεργασία τους με τις διωκτικές αρχές, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου 2, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διέπραξαν τα αδικήματα καθώς και τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας, θα επηρεάσουν την έκταση των ποινών φυλάκισης που θα επιβληθούν. Θα υπάρχει διαφοροποίηση ως προς το ύψος των ποινών που θα επιβληθούν στους κατηγορουμένους 1 και 2 για τους ακόλουθους λόγους: Ο κατηγορούμενος 1 βαρύνεται με την προηγούμενη καταδίκη που περιγράφεται πιο πάνω. Περαιτέρω, λαμβάνεται υπόψη σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1, και η υπόθεση του Ε.Δ. Λεμεσού 6773/14, σύμφωνα με την οποία αυτός σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά τη διάπραξη των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης, διέπραξε και πάλι σοβαρά αδικήματα. Συγκεκριμένα, ενώ στις 7.2.14 αφέθηκε ελεύθερος με όρους στην παρούσα υπόθεση, στις 8.3.14 διέπραξε τα αδικήματα της υπόθεσης που λαμβάνεται υπόψη. Ο κατηγορούμενος 2 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Μάλιστα ο κατηγορούμενος 2 ήταν το πρόσωπο που υπέδειξε στην Αστυνομία το πυροβόλο όπλο, τις εκρηκτικές ύλες και κατονόμασε στην Αστυνομία τον κατηγορούμενο 1 ως το πρόσωπο που του ζήτησε να μεταφέρει το όπλο και τις εκρηκτικές ύλες, χωρίς φυσικά να αγνοούμε τη συνεργασία του κατηγορούμενου 1 με την Αστυνομία για την οποία κάναμε αναφορά πιο πάνω. Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε: Στον κατηγορούμενο 1 στην 8η κατηγορία ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Στον κατηγορούμενο 2 στην 8η κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στον κατηγορούμενο 1 στην 10η κατηγορία ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στον κατηγορούμενο 2 στην 10η κατηγορία ποινή φυλάκισης 8 μηνών. Στις κατηγορίες 7 και 9 δεν επιβάλλουμε ποινές καθότι τα γεγονότα αυτών ουσιαστικά εμπεριέχονται στα γεγονότα των κατηγοριών 8 και 10 αντίστοιχα [βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 34]. Οι ποινές να συντρέχουν. Στην παρούσα υπόθεση για τον κατηγορούμενο 1 λήφθηκε υπόψη η υπόθεση 6773/14 Ε.Δ. Λεμεσού. Στη συνέχεια θα εξετάσουμε κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την αναστολή των επιβληθεισών ποινών φυλάκισης, παρά το γεγονός ότι δεν έγιναν σχετικές εισηγήσεις από τους συνηγόρους των κατηγορουμένων 1 και 2. Παρατηρούμε ότι μετά την τροποποίηση του περί της Υφ΄ Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, (Ν.95/72)με το Ν.186

(1)/2003, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 583 και Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφ. 221/12, ημερ. 19.12.12). Στις Ποιν. Εφέσεις 64-69/2013 Θεόδωρος Αργυρίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας, απόφαση ημερ. 21.6.13, το Εφετείο ανέστειλε ποινές φυλάκισης που είχαν επιβληθεί σε κατηγορούμενους κυρίως λόγω του πολύ νεαρού της ηλικίας τους (ήταν ηλικίας μεταξύ 18 και 20 ετών), λόγω του λευκού τους ποινικού μητρώου και λόγω του γεγονότος ότι θα επηρεαζόταν η φοίτησή τους σε εκπαιδευτικά ιδρύματα ή η συνέχιση των σπουδών τους. Έχοντας υπόψη το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση όπως με λεπτομέρεια έχουν εκτεθεί πιο πάνω, τη σοβαρότητα των αδικημάτων όπως την έχουμε ήδη προδιαγράψει ως επίσης και τα ελαφρυντικά των κατηγορουμένων, βρίσκουμε ότι δεν δικαιολογείται η αναστολή εκτέλεσης των επιβληθεισών ποινών φυλάκισης και ορθά οι συνήγοροι δεν ήγειραν τέτοιο θέμα. Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές για τον κατηγορούμενο 1 μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που αυτός τελούσε υπό κράτηση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης για την περίοδο από 7.1.14 μέχρι 7.2.14 και στα πλαίσια της υπόθεσης 6773/14 του Ε.Δ. Λεμεσού από τις 18.3.2014 μέχρι σήμερα. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο 2 μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που αυτός τελούσε υπό κράτηση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης για την περίοδο από 4.1.14 μέχρι 7.2.14. Το πυροβόλο όπλο και οι εκρηκτικές ύλες κατάσχονται. Στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, €210 έξοδα να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. Στα πλαίσια της υπόθεσης 6773/14, €30 έξοδα να καταβληθούν από τη Δημοκρατία και ο ψηφιακός δίσκος κατάσχεται. (Υπ.) .............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Η. Γεωργίου, Ε.Δ. .../ΣΤ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά-Κατοχή πυροβόλου όπλου και εκρηκτικών υλών cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο