ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. Λοίζος Περεντός, Αρ. Υπόθεσης: 11847/11, 12/5/2014

(1981), 2 C.L.R., σελίδα 9. Ο κατηγορούμενος για να αθωωθεί από αυτό το στάδιο θα πρέπει η Κατηγορούσα Αρχή να αποτύχει να προσκομίσει μαρτυρία, αναφορικά με κάποιο ή κάποια από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί να είναι τόσο αντινομική που κανένα Δικαστήριο δε θα μπορούσε να στηριχθεί σε αυτή. Το Δικαστήριο προβαίνει σ΄ αυτό το στάδιο καθαρά σε αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας και σε αυτό το στάδιο δεν υπεισέρχεται σε ευρήματα αξιοπιστίας, αξιολόγησης ή αποδεικτικής βαρύτητας της τεθείσας ενώπιον του μαρτυρίας, καθότι αυτό γίνεται καθαρά στο τέλος της διαδικασίας. Έχοντας υπόψη το Δικαστήριο κατά νου το λεκτικό του άρθρου 306 Α του Ποινικού Κώδικα, κεφάλαιο 154, ένα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, το οποίο πρέπει να συντρέχει σωρευτικά μαζί με τα υπόλοιπα, είναι η γνώση του κατηγορουμένου ότι τα αντικείμενα που αναφέρονται στις λεπτομέρειες του αδικήματος ήταν κλοπιμαία. Το Δικαστήριο έχει εξετάσει με πάρα πολλή προσοχή την τεθείσα ενώπιον του προφορική και γραπτή μαρτυρία και το Δικαστήριο, χωρίς να υπεισέρχεται στην αξιολόγηση της μαρτυρίας και χωρίς βεβαίως να προβαίνει σε οποιαδήποτε αποδειχτική βαρύτητα της τεθείσας ενώπιον του μαρτυρίας και το Δικαστήριο προβαίνοντας καθαρά και μόνο σε αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας της στην όψη της, κρίνει ότι δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με αυτό το συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Απεναντίας υπάρχει η μαρτυρία από την κατάθεση του κατηγορουμένου που δείχνει ότι ο κατηγορούμενος δεν γνώριζε εάν ήταν τα εν λόγω αντικείμενα κλοπιμαία, χωρίς βεβαίως να σημαίνει ότι το Δικαστήριο στηρίζεται στην κατάθεση του κατηγορουμένου, απλά αυτή η αναφορά έχει γίνει, ειρήσθω εν παρόδω, με τα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω, διότι καθοριστικής σημασίας βαρύτητα στην κρίση του Δικαστηρίου έχει αποτελέσει το γεγονός, όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, η ανυπαρξία μαρτυρίας στο ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι τα αντικείμενα, τα οποία αναφέρονται στις λεπτομέρειες του αδικήματος, ήταν κλοπιμαία και συνεπώς, το Δικαστήριο δεν κρίνει σκόπιμο και δικαιολογημένο να κληθεί ο κατηγορούμενος σε απολογία, καθότι ενδεχομένως η κλήση του σε απολογία θα συνιστούσε ενδεχομένως υποχρέωση του κατηγορουμένου στο να καλύψει αυτό το κενό της μαρτυρίας. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από αυτό το στάδιο, λόγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να προσκομίσει μαρτυρία αναφορικά με το συστατικό στοιχείο της γνώσης ότι τα αντικειμενικά που αναφέρονται στις λεπτομέρειες του αδικήματος ήταν κλοπιμαία. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο