Δημοκρατία ν. Ελισάβετ Βοσκοπούλου, Αρ. Υπόθεσης: 9189/14, 4/6/2014

(1)(α) ΠΡΩΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ Μέρος Ι, 24, 30, 31, 31 Α και ΤΡΙΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε. 2η κατηγορία: Εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(1)(α) ΠΡΩΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ Μέρος Ι, 24, 30, 31, 31 Α ΤΡΙΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε, άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. 3η κατηγορία: Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 371 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και άρθρα 2, 3, ΠΡΩΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ Μέρος Ι, ΙΙ 6

(2), 24, 30, 31, 31 Α και ΤΡΙΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε. 4η κατηγορία: Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, ΠΡΩΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ Μέρος Ι, 6

(2), 24, 30, 31, 31 Α και Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε, άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. 5η κατηγορία: Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 371 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και των άρθρων 2, 3, ΠΡΩΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ Μέρος Ι, ΙΙ 6

(3), 30, 30 Α, 31, 31 Α και ΤΡΙΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε. 6η κατηγορία: Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, ΠΡΩΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ Μέρος Ι, 6

(3), 30, 30Α, 31 και Τρίτος Πίνακας του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως τροποποιήθηκε, άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 2ης κατηγορίας η κατηγορούμενη μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και της 11ης Απριλίου του 2014 στην Τύμπου της Επαρχίας Λευκωσίας εισήγαγε παράνομα ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α, δηλαδή 1.103.4293 γραμμάρια κοκαΐνης. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 6ης κατηγορίας, η κατηγορούμενη στις 11.4.14 στη Λεμεσό κατείχε παράνομα την πιο πάνω ποσότητα ναρκωτικών με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα. Η 1η, 3η και 5η κατηγορία αφορούν στα αδικήματα της συνωμοσίας διάπραξης κακουργημάτων σε σχέση με την πιο πάνω ποσότητα ναρκωτικών ενώ η 4η κατηγορία αφορά στην κατοχή της εν λόγω ποσότητας ναρκωτικών. Τα γεγονότα ως έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση παρατίθενται σε γενικές γραμμές: Η Αστυνομία κατόπιν πληροφορίας εντόπισε στις 11.4.14 το ταξί με αριθμούς εγγραφής ΚXL695 στο νέο δρόμο Λεμεσού - Πάφου λίγο μετά τον κυκλοφοριακό κόμβο Γερμασόγειας και το ανέκοψε για έλεγχο. Ως συνοδηγός στο ταξί επέβαινε ο Ανδρέας Μυλωνάς και συνεπιβάτιδα η κατηγορούμενη. Από έρευνα που διενεργήθηκε εντός του ταξί ανευρέθηκαν δύο ταξιδιωτικές βαλίτσες. Στη μία ταξιδιωτική βαλίτσα που υπήρχαν ρούχα τόσο του Ανδρέα Μυλωνά όσο και της κατηγορούμενης ανευρέθηκε σε τσέπη σάκου διαφανές νάιλον τεμάχιο που περιείχε άσπρη συμπαγή ουσία που ομοίαζε με κοκαΐνη βάρους 0,2 γρ. περίπου. Κατόπιν ενδελεχούς ελέγχου στην ίδια ταξιδιωτική βαλίτσα, ανευρέθηκαν κρυμμένες στο εσωτερικό του τοιχώματος της βαλίτσας και εντός του πλαστικού καλύμματος τρεις συσκευασίες άσπρης συμπαγούς ουσίας. Επίσης ανευρέθηκαν στο ίδιο σημείο, ενδιάμεσα των τριών συσκευασιών, δύο νάιλον διαφανείς συσκευασίες εντός των οποίων υπήρχε άγνωστη ουσία. Από τη βαλίτσα αφαιρέθηκαν 12 μεταλλικές βίδες οι οποίες στερέωναν το εσωτερικό του τοιχώματος της. Όλες οι ουσίες που βρέθηκαν στην πιο πάνω βαλίτσα ήταν τελικά κοκαΐνη συνολικού βάρους 1.103,4293 γραμμαρίων, αντικείμενο των κατηγοριών. Η κατηγορούμενη συνελήφθηκε λίγες ώρες αργότερα στις 12.4.14 και έδωσε ανακριτική κατάθεση στην οποία εμπλέκει τον εαυτό της και τον Ανδρέα Μυλωνά ως το πρόσωπο που της ζήτησε να το βοηθήσει να μεταφέρει τα ναρκωτικά από την Ολλανδία στην Κύπρο. Ανέφερε επίσης πως ό,τι έκανε το έκανε γιατί ήταν σε πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση και απολογήθηκε. Για τις προσωπικές συνθήκες της κατηγορουμένης έχει συνταχθεί έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε ο ευπαίδευτος συνήγορός της. Το παραθέτουμε σε γενικές γραμμές: Η κατηγορούμενη ηλικίας 35 ετών, γεννήθηκε στη Ρωσία από Ρώσους γονείς οι οποίοι σήμερα διαμένουν στην Αθήνα. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Ο πατέρας της είναι οδηγός λεωφορείων ενώ η μητέρα της είναι ανάπηρη μετά από εργατικό ατύχημα που είχε, και αδυνατεί να εργαστεί. Είναι η δεύτερη σε σειρά από τα τρία παιδιά της οικογένειας. Φοίτησε μέχρι την Γ΄ τάξη δημοτικού σχολείου στη Ρωσία. Σε ηλικία 10 ετών μετακινήθηκε με την οικογένεια της στην Αθήνα για μια καλύτερη ζωή. Συνέχισε τη φοίτησή της μέχρι την 1η τάξη γυμνασίου όπου διέκοψε για να εργαστεί. Εργάστηκε σε διάφορα εργοστάσια και καφενεία. Πριν από τη σύλληψή της εργαζόταν ευκαιριακά σε καφενείο στην Αθήνα. Είναι μητέρα ενός παιδιού ηλικίας 4 ετών το οποίο απέκτησε από σχέση εκτός γάμου. Το παιδί δεν αναγνωρίστηκε από τον πατέρα του ο οποίος δεν επέδειξε ενδιαφέρον. Την αποκλειστική φύλαξη και φροντίδα του παιδιού έχει η ίδια με τη στήριξη των γονέων της. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορουμένης με την εμπεριστατωμένη και προσεγμένη αγόρευσή του έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην άμεση παραδοχή της ενώπιον του Δικαστηρίου, στο λευκό της ποινικό μητρώο, στη συνεργασία της με την Αστυνομία η οποία επεκτάθηκε και στην αποκάλυψη του ονόματος του συνεργάτη της, στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες διέπραξε τα αδικήματα, στο γεγονός ότι δεν ήταν ο ιθύνων νους της παράνομης αυτής δραστηριότητας αλλά άλλο πρόσωπο, και ζήτησε από το Δικαστήριο να εξαντλήσει κάθε περιθώριο επιείκειας. Ζήτησε επίσης από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη το γεγονός ότι η κατηγορούμενη είναι μητέρα ενός ανήλικου παιδιού ηλικίας 4 ετών και η μοναδική προστάτιδα αυτού αφού ο βιολογικός του πατέρας ουδέν ενδιαφέρον επέδειξε. Είναι δε πρόθυμη να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας σε περίπτωση που κληθεί από την Κατηγορούσα Αρχή. Έχουμε θέσει ενώπιον μας τα όσα ανέφερε και τα λαμβάνουμε υπόψη. Το αδίκημα κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια αυτού σε άλλα πρόσωπα (6η κατηγορία) είναι ένα από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Το ίδιο ισχύει και για την εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α (2η κατηγορία). Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου

(1993)2 ΑΑΔ 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι δυστυχώς τα τελευταία χρόνια τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο και σε τέτοια περίπτωση το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Στην πρόσφατη απόφαση Σαμπή ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 124/10, απόφαση ημερομηνίας 22.2.12, λέχθηκαν τα ακόλουθα για τη μάστιγα των ναρκωτικών: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 359». Τέλος, στην υπόθεση Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών. (Βλέπε επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 551). Η αντιμετώπιση υποθέσεων κατοχής και εμπορίας σκληρών ναρκωτικών έχει επισύρει αυστηρές ποινές. Η εμπορία πρέπει να παταχθεί. Οι ποινές πρέπει να είναι αποτρεπτικές. Ο έμπορας των ναρκωτικών πρέπει να υπολογίζει τις επιπτώσεις της σύλληψης και καταδίκης του (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos,

(2005)2 ΑΑΔ 297). Πάρα πολλές αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που η κατηγορούμενη διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 217). Στην υπόθεση Hijazi v. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 99, ο εφεσείοντας ηλικίας 33 ετών παντρεμένος με τέσσερα παιδιά βρέθηκε ένοχος με δική του παραδοχή ότι είχε στην κατοχή του σκευάσματα 9,9 γραμμαρίων που περιείχαν 98% κοκαΐνη με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο που θα του εξασφάλιζε βίζα για να μεταφέρει το παιδί του για σκοπούς θεραπείας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση τόνισε μεταξύ άλλων ότι οποιοσδήποτε και αν είναι ο σκοπός της εμπορίας ναρκωτικών, ο σκοπός αυτός δεν αγιάζει τα μέσα και οποιοσδήποτε ανθρωπιστικός λόγος δε δικαιολογεί την εμπορία ναρκωτικών. Στην Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 359 η κατηγορούμενη συνελήφθη μετά από σωματική έρευνα ενώ αναχωρούσε από το αεροδρόμιο Λάρνακας έχοντας κρυμμένα κάτω από τα ενδύματα της 1.867,20 γρ. ηρωίνης. Παραδέχθηκε κατηγορία για κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6½ ετών, η οποία επικυρώθηκε. Στην Mallouk v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 711, λέχθηκε ότι η πρόθεση κέρδους αυτοκαθορίζει τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών για κατοχή 237,20 γρ. ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα παρόλο που λήφθηκε υπόψη, ανάμεσα σε άλλα, η παραδοχή του εφεσείοντα αμέσως μετά τη σύλληψή του και η μετέπειτα συνεργασία του με την Αστυνομία για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης καθώς και άλλων υποθέσεων που ενδιέφεραν την Αστυνομία. Στην υπόθεση Jokarbozorgi v. Αστυνομίας,

(2001)2 ΑΑΔ 726, ο εφεσείοντας μετέφερε 12,266 γραμμάρια ηρωίνης και την προόριζε προς πώληση. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την έφεση επεσήμανε ότι η ποινή ήταν όντως αυστηρή πλην όμως δεν ξέφευγε του μέτρου που διαγράφει η Νομολογία ώστε να δικαιολογείτο η επέμβασή του. Στην υπόθεση El Kara v. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 239, η κατηγορούμενη παραδέχθηκε κατηγορίες κατοχής ναρκωτικών και κατοχής αυτών με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για ηρωίνη βάρους 247,183 γρ. Η κατηγορούμενη είχε αναλάβει την πώληση των ναρκωτικών σε τρίτα πρόσωπα για το ποσό των Λ.Κ.10.

1. Η ίδια θα αμειβόταν με το ποσό των Λ.Κ.2.
2. Της επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 4 και 7 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο επικύρωσε τις πιο πάνω ποινές παρόλο που είχε γίνει εισήγηση ότι η κατάσταση της υγείας της κατηγορουμένης είχε επιδεινωθεί μετά την καταδίκη της. Τόνισε δε πως τα αποτελέσματα της εμπορίας ναρκωτικών και μάλιστα σκληρών είναι ολέθρια. Στην υπόθεση Sikaf v. Δημοκρατίας,

(2003)2 ΑΑΔ 467 επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο, μετά από παραδοχή ποινές φυλάκισης 7 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 587,3412 γραμμάρια κοκαΐνης. Ο κατηγορούμενος κατονόμασε τους συνεργάτες του. Οι ποινές επικυρώθηκαν από το Εφετείο. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos (πιο πάνω) συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 ετών που επιβλήθηκαν από το Κακουργιοδικείο στον νεαρό κατηγορούμενο για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1,021 γραμμαρίων κοκαΐνης, αυξήθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 9 έτη. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak

(2005)2 ΑΑΔ 377, η ποινή φυλάκισης 5 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσίβλητο μετά από παραδοχή για κατοχή 391,25 γραμμάρια ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα αυξήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 8 χρόνια φυλάκιση. Στην υπόθεση Κυριάκου v. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 96, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε κατηγορίες που αφορούσαν σε κατοχή φαρμάκων τάξεως Α' και Β' με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 189.20 γρ. κοκαΐνης και 4 κιλά και 96.1575 γρ. κάνναβης. Του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση του κατηγορούμενου ανέφερε, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα στη σελίδα 99: «Η ποινή που επέβαλε το κακουργιοδικείο είναι μεν αυστηρή, αλλά μέσα στα πλαίσια των ποινών που εγκρίνονται για τέτοιου είδους σοβαρά αδικήματα, και δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε συνεχώς τα ίδια αναφορικά με τη σοβαρότητα αυτών των αδικημάτων.» Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 124, ο εφεσείοντας ηλικίας 21 ετών παραδέχθηκε ενοχή σε κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι 1.910 δισκία ecstasy συνολικού βάρους 373,1873 και της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι 80 δισκία ecstasy σε άγνωστα πρόσωπα ως επίσης και της χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α. Λήφθηκε υπόψη ακόμη μία υπόθεση η οποία αφορούσε το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και συγκεκριμένα 24,27651 γραμμάρια κοκαίνης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 9 ετών για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια και για το αδίκημα της προμήθειας. Το Εφετείο θεώρησε τις ποινές αυστηρές, όχι όμως έκδηλα υπερβολικές και απέρριψε την έφεση του κατηγορουμένου. Στην υπόθεση Tomatari v. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 169 ο εφεσείων, ηλικίας 25 ετών, κρίθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής, ανάμεσα σε άλλες κατηγορίες, στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 498.6158 γρ. οπίου. Η ποινή φυλάκισης 10 ετών που του επιβλήθηκε πρωτόδικα χαρακτηρίστηκε ως αυστηρή αλλά με κανένα τρόπο έκδηλα υπερβολική που να δικαιολογεί την παρέμβαση του Εφετείου. Στην υπόθεση Saliba v. Γενικού Εισαγγελέα

(2008)2 ΑΑΔ 388, ο εφεσείων ηλικίας 26 ετών αφίχθηκε στην Κύπρο μεταφέροντας στο στομάχι του 62 σκευάσματα τα οποία περιείχαν κοκαΐνη συνολικού βάρους 130.2612 γραμμαρίων. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου και παραδέχθηκε ενοχή ενώπιον του Κακουργιοδικείου σε κατηγορίες που αφορούσαν τα αδικήματα της εισαγωγής, της κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια. Το Κακουργιοδικείο επέβαλε στα αδικήματα της εισαγωγής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 10 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού επεσήμανε ότι η ποσότητα των ναρκωτικών δεν ήταν μικρή απέρριψε την έφεση. Ως ανέφερε, η επιβληθείσα ποινή αν και αυστηρή δεν ήταν υπερβολική ώστε να δικαιολογείται η επέμβασή του. Στην υπόθεση Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 59, ποινές φυλάκισης 12 και 8 ετών που επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα για τα αδικήματα της εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 1.045 γραμμάρια κοκαΐνης μειώθηκαν σε 10 και 6 χρόνια για τους λόγους που εξηγούνται στην απόφαση. Στην υπόθεση Gorko κ.α. v. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 458 οι εφεσείουσες καταδικάστηκαν από το Κακουργιοδικείο σε επταετή ποινή φυλάκισης για κατηγορίες που αφορούσαν την κατοχή και την κατοχή με σκοπό την προμήθεια κοκαΐνης ποσότητας 202 γραμμαρίων στην περίπτωση της 1ης εφεσείουσας και 206 γραμμαρίων στην περίπτωση της 2ης εφεσείουσας. Οι ποινές μειώθηκαν κατ΄ έφεση σε ποινή φυλάκισης 5 ετών για κάθε εφεσείουσα ως προς τις κατηγορίες της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, και σε 3 έτη ως προς την εφεσείουσα 1 σε σχέση με την κατηγορία της κατοχής, ενόψει του ότι το Κακουργιοδικείο έλαβε υπόψη του κατά την επιμέτρηση της ποινής προηγούμενες καταδίκες που δεν αποδείχθηκαν και εσφαλμένα αποφάσισε να αποδώσει στη στάση των εφεσειουσών τη μη εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου. Να σημειώσουμε ότι από την απόφαση του Εφετείου συνάγεται πως η ποινή των 7 ετών «ενδεχομένως να μην ήταν υπερβολική σε απόλυτους αριθμούς στην περίπτωση τέτοιας κατηγορίας». Στην υπόθεση Θάνος Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 13/11, ημερ. 26.4.2012, επιβλήθηκαν κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας ποινές φυλάκισης 9 ετών για τα αδικήματα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α ήτοι 389.36 γραμμαρίων κοκαΐνης και της κατοχής των πιο πάνω ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους. Ο εφεσείων ήταν λευκού ποινικού μητρώου και πατέρας δύο ανηλίκων παιδιών. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση κατά της ποινής σημείωσε ότι η κοκαΐνη είναι σκληρό ναρκωτικό, για να καταλήξει ως ακολούθως: «Η έξαρση των αδικημάτων, εισαγωγής ναρκωτικών στη χώρα μας, αποτελεί στοιχείο αρκούντως επιβαρυντικό, που καθιστά, άμεση και επιτακτική την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών. Όπως επαναλήφθηκε σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι προσωπικές συνθήκες του καταδικασθέντα για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά, υποχωρούν έναντι της ευρύτερης αναγκαιότητας προστασίας του κοινωνικού συνόλου και της εκδήλωσης απαρέσκειας της κοινωνίας για την εγκληματική συμπεριφορά, αυτού του είδους. Τούτου δοθέντος, της προβλεπόμενης ποινής, όπου βάσει του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 1977 (Ν.29/77)όπως τροποποιήθηκε, τα αδικήματα της εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο, τιμωρούνται με μέγιστη ποινή, δια βίου φυλάκιση, η οποία αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα, που ήθελε να προσδώσει στο αδίκημα, ο νομοθέτης, (βλ. Souilmi ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248), δεν διαπιστώνουμε σφάλμα αρχής ούτε θεωρούμε την ποινή που επιβλήθηκε ως έκδηλα υπερβολική. Η έφεση κατά της ποινής απορρίπτεται.» Στην πρόσφατη απόφαση Μemic v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 197/11, ημερ. 16.4.2014, ο εφεσείων παραδέχθηκε ενοχή στο αδίκημα της παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α. Επρόκειτο για 915.27 γρ. κοκαΐνης. Επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 8 ετών αφού λήφθηκε προς όφελος του υπόψη, μεταξύ άλλων παραγόντων, και η καθυστέρηση των 3 ετών από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την πιο πάνω ποινή. Σημείωσε όμως τα ακόλουθα: «Μόνο ως εκ της δικής μας εκτίμησης των γεγονότων θεωρούμε ότι θα μπορούσε να είχε επιβληθεί στον εφεσείοντα πρωτοδίκως οριακά χαμηλότερη ποινή, που, όμως, ακριβώς για το λόγο αυτό, δε δικαιολογείται η παρέμβασή μας.» Ως ελέχθη, η κατηγορούμενη δεν ήταν ο ιθύνων νους της παράνομης αυτής δραστηριότητας. Ωστόσο, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι η κατηγορούμενη έναντι συμφωνηθείσας αμοιβής, την οποία δεν πρόλαβε να πάρει γιατί συνελήφθηκε, έλαβε μέρος στην εκτέλεση ενός καλά οργανωμένου σχεδίου εισαγωγής ναρκωτικών στην Κύπρο. Για την εισαγωγή των ναρκωτικών στην Κύπρο χρησιμοποίησε αερολιμένα που κατέχεται από τα Τουρκικά στρατεύματα και δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα ναρκωτικά ήταν επιμελώς κρυμμένα μέσα σε ταξιδιωτική βαλίτσα που η ίδια μετέφερε, ούτως ώστε να μην ήταν εύκολος ο εντοπισμός τους, ακόμη και στην περίπτωση που κάποιος άνοιγε την ταξιδιωτική βαλίτσα. Αφού εισήλθε στην Κυπριακή Δημοκρατία μέσω του πιο πάνω αερολιμένα, χρησιμοποίησε ταξί και μέσω οδοφράγματος εισήλθε στις περιοχές που ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία μεταφέροντας τα ναρκωτικά σε αυτές. Εάν δε, η Αστυνομία δεν ανέκοπτε το ταξί στο οποίο επέβαινε τόσο αυτή όσο και ο συνεργάτης της, τότε τα ναρκωτικά θα διοχετεύοντο στην αγορά με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Θα λάβουμε υπόψη μας και το γεγονός ότι η κατηγορούμενη αποφάσισε να παρανομήσει εισάγοντας έναντι αμοιβής ναρκωτικά στην Κύπρο, λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε και μάλιστα ως μητέρα ενός παιδιού για το οποίο ο βιολογικός του πατέρας ουδέν ενδιαφέρον επέδειξε. Θεωρούμε όμως σκόπιμο να παραπέμψουμε στην υπόθεση Jovanovic v. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 635, όπου στη σελίδα 638 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Το παράπονο, που δεν αφορά σε παράλειψη επισήμανσης στοιχείων αλλά στη βαρύτητά τους, είναι εντελώς ατεκμηρίωτο. Το πρωτόδικο δικαστήριο καθοδηγήθηκε ορθά από τη νομολογία σε σχέση με τη μεγάλη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών και, σ΄ αυτό το πλαίσιο, στο καθήκον να μη οδηγεί η οφειλόμενη εξατομίκευση σε αναποτελεσματικότητα ή σε εξουδετέρωση της προσπάθειας για την προστασία της κοινωνίας. Με την παράλληλη υπενθύμιση προς τον εφεσείοντα πως είναι απαράδεκτο να ενσπείρεται ο θάνατος κατ΄ επίκληση οικονομικών προβλημάτων.» (H υπογράμμιση γίνεται από το Δικαστήριο) Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδουμε στην παραδοχή της κατηγορούμενης ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)1 ΑΑΔ 28). Θα θεωρήσουμε δε την παραδοχή της ως άμεση (βλ. Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω) και ότι αυτή συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας, η οποία μέσω της αγόρευσης του συνηγόρου της ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους

(2010)2 ΑΑΔ 288, 296). Βαρύτητα δίδουμε και στη συνεργασία της με την Αστυνομία αφού μόλις συνελήφθηκε έδωσε θεληματική κατάθεση στην οποία εμπλέκει τον εαυτό της και κατονομάζει τρίτο πρόσωπο ως το πρόσωπο που της ζήτησε να το βοηθήσει να μεταφέρει τα ναρκωτικά από την Ολλανδία στην Κύπρο. Με άλλα λόγια, όπως ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος της, βοήθησε στην πλήρη εξιχνίαση της υπόθεσης. Στην εν λόγω κατάθεση της αναφέρει επίσης πως ό,τι έκανε το έκανε γιατί ήταν σε πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση και απολογήθηκε. Περαιτέρω, όπως ορθά υπέδειξε ο ευπαίδευτος συνήγορός της, όταν το Δικαστήριο απέρριψε αίτημα της Αστυνομίας για την περαιτέρω προσωποκράτησή της, αυτή δεν προσπάθησε να διαφύγει και παρέμεινε στην Κυπριακή Δημοκρατία έτοιμη να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των πράξεων της. Από την άλλη, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι η ποσότητα των ναρκωτικών που η κατηγορούμενη εισήγαγε και κατείχε με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο, δεν είναι ευκαταφρόνητη και δεν μπορεί να θεωρηθεί μικρή. Μάλιστα πρόκειται για σκληρά ναρκωτικά. Δεν έχουμε αμφιβολία ότι η προσέγγιση των Δικαστηρίων σε αυτού του είδους τα αδικήματα θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης. Η αρχή της αποτρεπτικότητας θα πρέπει να εξισορροπείται με την αρχή της εξατομίκευσης μέσα στο πλαίσιο ιδιαιτεροτήτων που αφορούν και στο πρόσωπο του δράστη. Ποτέ όμως η εξατομίκευση δεν μπορεί να οδηγήσει σε αναποτελεσματικότητα του νόμου. Μετά από πολλή μελέτη και περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 98). Παρόλο που δεν αγνοούμε ότι σε τέτοια αδικήματα όπως αυτά που διέπραξε η κατηγορούμενη, οι οικογενειακές -προσωπικές περιστάσεις του παραβάτη δεν έχουν καθοριστική σημασία, εντούτοις εδώ δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το γεγονός ότι η κατηγορούμενη είναι μητέρα ενός ανήλικου παιδιού ηλικίας μόλις τεσσάρων ετών. Ως ελέχθη, αυτή είναι η μοναδική προστάτιδα του παιδιού. Ενώπιον μας έχουμε επίσης την άμεση παραδοχή της, το λευκό της ποινικό μητρώο, την ηλικία της, την απολογία και μεταμέλεια της, την άμεση συνεργασία της με την Αστυνομία η οποία είχε ως αποτέλεσμα την πλήρη εξιχνίαση της υπόθεσης αφού επεκτάθηκε και στην αποκάλυψη του ιθύνοντα νου της παράνομης δραστηριότητας, την προθυμία της να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας σε άλλη ποινική υπόθεση για να βοηθήσει στην απονομή της Δικαιοσύνης, καθώς και τα άλλα ελαφρυντικά που τέθηκαν ενώπιον μας. Όλα τα πιο πάνω, τα λαμβάνουμε υπόψη προς όφελος της κατηγορουμένης στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής. Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε στην κατηγορούμενη: Στην 2η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 6 ½ ετών. Στην 6η κατηγορία: ποινή φυλάκισης 6 ½ ετών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Στις υπόλοιπες κατηγορίες δεν επιβάλλεται ποινή αφού η κατηγορούμενη διέπραξε τα αδικήματα που συνωμότησε να διαπράξει ενώ τα γεγονότα της 4ης κατηγορίας εμπεριέχονται στα γεγονότα της 6ης στην οποία έχει επιβληθεί ποινή (βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 34). Οι πιο πάνω επιβληθείσες ποινές μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που η κατηγορούμενη τελούσε υπό κράτηση και δη από τις 12.4.14. Τα ναρκωτικά κατάσχονται. Δεν δίδονται οδηγίες για την καταστροφή τους, κατόπιν αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής η οποία ως ανέφερε, αυτά πιθανόν να χρησιμοποιηθούν στα πλαίσια άλλης ποινικής υπόθεσης που εκκρεμεί. (Υπ.) .............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Η. Γεωργίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../ΣΤ Subject: Criminal/Assize Court/Sentence Αναφορά- εισαγωγή, προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο