ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. Πανίκος Κουτσογιάννης, Αρ. Υπόθεσης: 28946/12, 26/6/2014

(1)Γ του περί Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου 155, ο κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως από το εδώλιο του μάρτυρα και δεν κλήτευσε μάρτυρες υπεράσπισης. Ο κατηγορούμενος υιοθέτησε την κατάθεση του, δηλαδή το Τεκμήριο 6, αναφέροντας τόσο προφορικά κατά την κυρίως εξέταση και κατά την αντεξέταση του, τις συνθήκες και τους λόγους που τον οδήγησαν στη διάπραξη της φόνευσης του σκύλου που είναι ιδιοκτησία του παραπονούμενου, δηλαδή του Μ.Κ. 3 Κ. Κυριάκου Κανναουρίδη. Πολύ συνοπτικά και χωρίς να παρατίθεται λεπτομερώς η μαρτυρία του κατηγορουμένου, ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι ο σκύλος εισήλθε στην περιουσία του και αφού προσπάθησε να τον απομακρύνει, ο σκύλος τότε του επιτέθηκε και τον δάγκωσε στο πόδι του, καταφέρνοντας να δημιουργήσει τραύματα στο πόδι τα οποία παραμένουν μέχρι σήμερα εμφανή στο αριστερό μέρος του ποδιού, στο μέρος της κνήμης και περόνης όπως τα έχει υποδείξει στο Δικαστήριο και παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες να απομακρύνει το σκύλο, ο σκύλος του επιτέθηκε ξανά και τότε ο κατηγορούμενος αφού εισήλθε προηγουμένως στο σπίτι του και άρπαξε το ΔΟΚΟ και αφού πυροβόλησε δύο φορές στο αέρα και παρόλο που ο σκύλος συνέχιζε να του επιτίθεται, αναγκάστηκε και τον πυροβόλησε την τρίτη φορά. Ο σκύλος τότε διένυσε μια απόσταση 10 μέτρων και εξέπνευσε. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η νομική βάση που διέπει την επίδικη κατηγορία, είναι αναμφίβολα το άρθρο 323 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: "Αυτός που εσκεμμένα και παράνομα φονεύει, ακρωτηριάζει ή τραυματίζει ζώο που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος. Προκειμένου για άλογο, φοράδα, μουνούχα, γαϊδούρι, μουλάρι, καμήλα, ταύρο, αγελάδα, βόδι, γίδα, χοίρο, κριάρι, αρνί, ευνουχισμένο κριάρι ή το νεογνό οποιουδήποτε τέτοιου ζώου, ο ύποπτος είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση 5 χρόνων. Σε κάθε άλλη περίπτωση ο ύποπτος είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός χρόνου". Μέσα από το λεκτικό του εν λόγω άρθρου, προκύπτει σαφέστατα ότι ένα εκ των συστατικών στοιχείων του αδικήματος είναι η εσκεμμένη και παράνομη φόνευση του ζώου. Όπως έχει διασαφηνιστεί μέσα από την ακροαματική διαδικασία, αυτό το οποίο είναι ουσιώδες και αποτέλεσε το κύριο πεδίο αμφισβήτησης, είναι το εσκεμμένο και παράνομο της φόνευσης, καθ΄ότι η φόνευση του σκύλου ως γεγονός αλλά και η ιδιοκτησία του σκύλου ουσιαστικά έχουν γίνει παραδεκτά. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Το Δικαστήριο έχει παρακολουθήσει και έχει εξετάσει με πάρα πολλή προσοχή τους μάρτυρες κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, το πως έδιναν μαρτυρία μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα και η μαρτυρία όλων των μαρτύρων είναι νωπή στη μνήμη, στο μυαλό, στα όμματα και τα ώτα του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο είναι σε θέση να αξιολογήσει τους μάρτυρες μέσα από τον τρόπο που έδιναν μαρτυρία στο εδώλιο του μάρτυρα στο σύνολο της μαρτυρίας τους, τον τρόπο που κατέθεταν τα γεγονότα και τους λόγους που εξιστορούσαν τα γεγονότα τα οποία έχουν εξιστορηθεί από κάθε μάρτυρα ξεχωριστά. Το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο προχωρεί στην αξιολόγηση έκαστου μάρτυρα ξεχωριστά. Σημειώνεται ότι αυτό το οποίο θα απασχολήσει το Δικαστήριο, είναι κατά πόσο έχει αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος, εσκεμμένα και παράνομα, φόνευσε το σκύλο ιδιοκτησίας του Μ.Κ. 3, ή κατά πόσο ο κατηγορούμενος διέπραξε την φόνευση του σκύλου αμυνόμενος και αφού πρώτα δέχτηκε επίθεση από τον σκύλο του παραπονούμενου.. Ο Μ.Κ. 1 άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο δεν διέκρινε κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης οποιαδήποτε απόπειρα του μάρτυρα να βοηθήσει ή να βλάψει την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής ή του κατηγορουμένου και το Δικαστήριο έχει πεπειστεί για το αξιόπιστο του εν λόγω μάρτυρα, διότι ο εν λόγω μάρτυρας παρέθεσε όλα όσα γεγονότα περιήλθαν στην αντίληψη του κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του και δεν δίστασε να παραδεκτεί όταν κάτι δεν το γνώριζε ή δεν το θυμόταν. Συνεπακόλουθα το Δικαστήριο αποδέχεται τη μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα στο σύνολο της ως αληθινή και αξιόπιστη. Το ίδιο ισχύει και για τον Μ.Κ. 2. Ο εν λόγω μάρτυρας παρέθεσε με σαφήνεια τις ενέργειες που είχε κάνει κατά την εξέταση του σκύλου, αλλά και τα ευρήματα και συμπεράσματα του όπως αυτά περιγράφονται στο Τεκμήριο 2 όπου καταγράφονται επίσης τα τραύματα που έχει δεχθεί ο σκύλος αλλά και την αιτία θανάτου του. Το Δικαστήριο παρακολουθώντας τον μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, έχει διακρίνει ότι ο εν λόγω μάρτυρας προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να πει την αλήθεια και δεν δίστασε επίσης να αναφέρει ότι όπου δεν ήταν βέβαιος για κάποιο εύρημα, συμπέρασμα ή γεγονός να το αναφέρει χωρίς κανένα δισταγμό και το Δικαστήριο δεν έχει διακρίνει κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης ότι ο εν λόγω μάρτυρας έχει προσέλθει στο Δικαστήριο για να παραπλανήσει το Δικαστήριο, είτε για να βοηθήσει την εκδοχή της μια ή της άλλης πλευράς. Συνεπώς το Δικαστήριο αποδέχεται τη μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αληθινή και αξιόπιστη. Προτού προχωρήσει με την αξιολόγηση του Μ.Κ. 3 ‑ παραπονούμενου, το Δικαστήριο κρίνει ότι θα πρέπει να προχωρήσει στην αξιολόγηση του Μ.Κ. 4 και να αφήσει για το τέλος την αξιολόγηση των μαρτύρων, ήτοι του παραπονούμενου και του κατηγορουμένου, που αναμφίβολα αποτελούν τους μάρτυρες‑ κλειδιά της παρούσας υπόθεσης. Ο Μ.Κ. 4 επίσης άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο, διότι και αυτός ο μάρτυρας παρέθεσε μα σαφήνεια και πληρότητα τα όσα περιήλθαν στην αντίληψη του κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του και το Δικαστήριο δεν διέκρινε κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, οποιαδήποτε αναφορά ή ίχνος ψεύδους για να βλάψει τη θέση της κατηγορούσας αρχής ή του κατηγορουμένου. Επίσης ο εν λόγω μάρτυρας δεν δίστασε να παραδεχτεί αν κάτι δεν το γνώριζε ή δεν ενέπιπτε στη σφαίρα της δικής του αντίληψης και δεν δίστασε να παραδεχτεί αν κάτι δεν το θυμόταν. Συνεπακόλουθα το Δικαστήριο αποδέχεται τη μαρτυρία και του Μ.Κ. 4 ως αληθινή και αξιόπιστη. Αναφορικά με τη μαρτυρία του παραπονούμενου - Μ.Κ. 3, το Δικαστήριο έχει εξετάσει με προσοχή την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα, διότι ήταν ο παραπονούμενος και ο ιδιοκτήτης του σκύλου που είχε φονευθεί από τον κατηγορούμενο. Το Δικαστήριο παρακολουθώντας με εξαιρετικά πάρα πολύ προσοχή την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, το εύρος της μαρτυρίας του, δεν αφήνει περιθώρια στο Δικαστήριο από το να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα αναφορικά με τις συνθήκες και τους λόγους που οδήγησαν στη φόνευση του σκύλου του, διότι ο εν λόγω μάρτυρας όπως έχει ο ίδιος παραδεχθεί, δεν ήταν αυτόπτης μάρτυρας κατά τη στιγμή του επίδικου περιστατικού, διότι ο εν λόγω μάρτυρας ήταν εν μέρει αυτήκοος και όχι αυτόπτης μάρτυρας, διότι άκουσε τους πυροβολισμούς κατά τον επίδικο χρόνο και τόπο αλλά δεν έχει δει τη στιγμή της φόνευσης του σκύλου του, παρά μόνο έχει διαπιστώσει την φόνευση του σκύλου και τους τραυματισμούς των 2 σκυλιών του. Βεβαίως αποτελεί επουσιώδη λεπτομέρεια κατά πόσο τελικά η αναφορά του εν λόγω μάρτυρα ότι έχουν τραυματιστεί και τα άλλα 2 σκυλιά του, διότι ο Μ.Κ. 4 διαπίστωσε μόνο τον τραυματισμό του ενός σκυλιού και το Δικαστήριο κρίνει αυτό το οποίο αποτελεί ουσιώδη σημασία για να αξιολογηθεί η μαρτυρία του και ο κάθε μάρτυρας ξεχωριστά, αλλά και κατά πόσο ο κατηγορούμενος είναι ένοχος ή όχι, είναι το κατά πόσο η φόνευση του σκύλου έγινε εσκεμμένα και παράνομα ή όχι. Το Δικαστήριο δεν δύναται να προσδώσει στη μαρτυρία του Μ.Κ. 3 οποιαδήποτε βαρύτητα στα λεγόμενα του, διότι δεν διαφώτισε η μαρτυρία του Μ.Κ. 3 το Δικαστήριο αναφορικά με τις συνθήκες και κυρίως τους λόγους που οδήγησαν στη φόνευση του σκύλου από τον κατηγορούμενο. Ως προς τη μαρτυρία του κατηγορουμένου, το Δικαστήριο έχει εξετάσει με πάρα πολύ προσοχή το περιεχόμενο της μαρτυρίας του, αλλά και κυρίως τον τρόπο όπως κατέθετε σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο έχει παρακολουθήσει με ιδιαίτερη και επαυξημένη προσοχή τον κατηγορούμενο όταν έδιδε μαρτυρία μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα, διότι ήταν το άμεσα εμπλεκόμενο μέρος στο επίδικο περιστατικό κατά τον επίδικο χρόνο και τόπο. Το Δικαστήριο παρακολουθώντας με ιδιαίτερη προσοχή τον μάρτυρα, έχει διακρίνει ότι ο εν λόγω μάρτυρας, δηλαδή ο κατηγορούμενος, κατέθεσε στο δικαστήριο με φυσικό, πηγαίο τρόπο και με ήρεμο τρόπο και δεν έχει περιπέσει σε ουσιαστικές αντιφάσεις. Το Δικαστήριο δεν διέκρινε οποιαδήποτε απόπειρα υπερβολής, ασάφειας ή προσπάθειας να βοηθήσει τον εαυτό του ή να βλάψει την εκδοχή του παραπονούμενου. Το Δικαστήριο παρακολουθώντας τον εν λόγω μάρτυρα, μέσα από την φυσικότητα και τον τρόπο που κατέθετε και με την απλότητα που έχει δώσει τη μαρτυρία του, έχει εντυπωσιάσει το Δικαστήριο με την απλότητά του. Το Δικαστήριο κρίνει ότι η μαρτυρία του κατηγορουμένου αποτελεί το μόνο ασφαλές μαρτυρικό υπόβαθρο για να εξαχθούν ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα. Δηλαδή το Δικαστήριο έχει πεπειστεί για το δικαιολογημένο των ενεργειών του κατηγορουμένου και στο τι τον οδήγησε στο να χρησιμοποιήσει το ΔΟΚΟ του και τις ενέργειες που έχει προβεί και που οδήγησαν τελικά στο θανάσιμο τραυματισμό του σκύλου του παραπονούμενου. Το Δικαστήριο έχει πεπειστεί ότι ο σκύλος του παραπονούμενου του επιτέθηκε, τον δάγκωσε και πάρα τις πολλές και επανειλημμένες προσπάθειες του κατηγορουμένου να τον εκδιώξει, εν τούτοις ο σκύλος συνέχιζε να του επιτίθεται και πυροβόλησε δύο φορές στον αέρα και συνέχιζε ο σκύλος να του επιτίθεται και τελικά τον ανάγκασε να τον πυροβολήσει και αμυνόμενος τραυμάτισε θανάσιμα τον σκύλο του παραπονούμενου και μετά από τον εν λόγω τραυματισμό, ο σκύλος διένυσε μια απόσταση περίπου 10 μέτρα και ο οποίος τελικά εξέπνευσε. Μέσα λοιπόν από την πιο πάνω μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, το Δικαστήριο προβαίνει στα ευρήματα και συμπεράσματα. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Ο κατηγορούμενος στις 18/03/2012 στο σπίτι του που βρίσκεται στο Χωριό Αγρός, φόνευσε τον σκύλο ιδιοκτησίας του Κυριάκου Κανναουρίδη από τη Λευκωσία. Ο κατηγορούμενος δεν προέβηκε εσκεμμένα και παράνομα στη φόνευση του εν λόγω σκύλου, αλλά αναγκάστηκε να το πράξει αμυνόμενος και μετά από επίθεση που δέχθηκε από το σκύλο και τα δαγκώματα τα οποία δέχτηκε και συγκεκριμένα στο αριστερό του πόδι στο μέρος όπου βρίσκεται η κνήμη και περόνη όπως τα έχει παρουσιάσει και ενώπιον του Δικαστηρίου. Η ψυχολογική κατάσταση του κατηγορουμένου δεν ήταν τέτοια που να του επέτρεπε να προβεί σε εσκεμμένη και παράνομη φόνευση του σκύλου του παραπονούμενου και συνεπακόλουθα ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε αμυνόμενος και κάτω από έντονο αίσθημα φόβου στη φόνευση του σκυλιού του παραπονούμενου για να αποφύγει περαιτέρω επίθεση από τον εν λόγω σκύλο. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Συνεπακόλουθα και για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το συστατικό στοιχείο της παράνομης και εσκεμμένης φόνευσης του σκύλου του παραπονούμενου και ο κατηγορούμενος κατάφερε και απέδειξε ότι αμυνόμενος προέβηκε στην εν λόγω ενέργεια αφού δέχτηκε προηγουμένως επίθεση από το σκύλο του παραπονούμενου τον οποίο και είχε τραυματίσει. Συνεπακόλουθα ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο