ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. Γιώργος Γεωργίου, Αρ. Υπόθεσης: 11765/11, 5/6/2014

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. Γιώργος Γεωργίου, Αρ. Υπόθεσης: 11765/11, 5/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:B25 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 11765/11 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ Κατηγορούσα αρχή εναντίον Γιώργος Γεωργίου Κατηγορούμενος ---------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 5/6/2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Βένη Δανηιλίδου Για τον κατηγορούμενο: κος Λύσανδρος Λυσάνδρου Κατηγορούμενος: παρών ---------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Αρχές που τέθηκαν από την πλούσια και πάγια νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου αναφορικά με την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπόθεση έχουν αποκρυσταλλωθεί στην υπόθεση Αζίνας εναντίον Δημοκρατίας 1981, 2 CLR σελίδα

1. Ο κατηγορούμενος για να αθωωθεί από αυτό το στάδιο θα πρέπει η Κατηγορούσα Αρχή να αποτύχει να προσκομίσει μαρτυρία αναφορικά με κάποιο ή κάποια συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή μαρτυρία που έχει προσκομιστεί να είναι τόσο αντινομική που κανένα Δικαστήριο δε θα μπορούσε να στηριχθεί σε αυτή. Το Δικαστήριο σ' αυτό το στάδιο προβαίνει σε αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας και δεν υπεισέρχεται σε ευρήματα αξιοπιστίας, αξιολόγησης ή αποδεικτικής βαρύτητας της τεθείσας ενώπιον του μαρτυρίας. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα που προνοείται στο Άρθρο 114 του Ποινικού Κώδικα, Κεφάλαιο 155 το οποίο προνοεί τα ακολούθα: «όποιος γνωρίζει ή έχει λόγο να πιστεύει ότι διαπράχθηκε ποινικό αδίκημα παρέχει πληροφορίες γι' αυτό σε αστυνομικό ή άλλο πρόσωπο εξουσιοδοτημένο για τη διενέργεια ανάκρισης για τέτοιο αδίκημα, τις οποίες αυτός γνωρίζει ή πιστεύει ότι είναι ψευδείς είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες (όπως ήταν τότε) ή σε φυλάκιση ενός χρόνου». Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τρεις μάρτυρες. Ο μάρτυρας κατηγορίας 1 είναι ο Υπαστυνόμος Χριστοφής Χριστοφή o οποίος κατέθεσε τα Τεκμήρια 1 και 2 και ανάφερε τα όσα γνώριζε στην παρούσα υπόθεση τονίζοντας ότι όλα όσα ανάφερε στις καταθέσεις του ουσιαστικά αποτελούν προϊόν εξ' ακοής μαρτυρίας και δεν έχει προβεί σε οποιεσδήποτε έρευνες στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Ως μάρτυρας κατηγορίας 2 κατέθεσε ο αστυφύλακας 2061 ο κύριος Δημήτρης Σαρζός o οποίος κατέθεσε τα Τεκμήρια 4, o οποίος και αυτός με τη σειρά του πολύ συνοπτικά τόσο στην κυρίως εξέταση, όσο και στην αντεξέταση του ανάφερε το βαθμό και τη φύση της εμπλοκής του στα πλαίσια της διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης. Τέλος, ως μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο αστυφύλακας 2225 ο κύριος Λεωνίδας Γενναδίου o οποίος κατέθεσε τα Τεκμήρια 5 έως
2. Ο εν λόγω μάρτυρας έκανε αναφορά στις ενέργειες που έχει προβεί στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης και όχι μόνο, διότι ήταν ενεργός και σε εμπλοκή άλλων υποθέσεων συμπεριλαμβανομένης και της ποινικής υπόθεσης με αριθμό 11764 του 2011 στην οποία έχει κάνει ειδική αναφορά και πιο συγκεκριμένα ότι το αποτέλεσμα αυτής της υπόθεσης ήταν αθωωτικό για τους κατηγορουμένους. Επεξήγησε στο Δικαστήριο τους λόγους που τον οδήγησαν στο να κατηγορήσει γραπτώς τον κατηγορούμενο στο Δικαστήριο και γενικά η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα και γενικά των υπόλοιπων μαρτύρων είναι κατεγραμμένη στα πρακτικά και το Δικαστήριο δεν κρίνει σκόπιμο να την παραθέσει και να την επαναλάβει αυτολεξεί. Όπως προκύπτει από το λεκτικό του Άρθρου 114 του Ποινικού Κώδικα Κεφάλειο 155, αλλά και τις λεπτομέρειες του αδικήματος όπως αυτές καταγράφονται στο κατηγορητήριο που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει το εξής συστατικό στοιχείο, ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ή τουλάχιστον είχε λόγο να πιστεύει ότι διεπράχθηκε ποινικό αδίκημα και πιο συγκεκριμένα ότι το ποινικό αδίκημα της παράνομης εργοδότησης αλλοδαπού και διεξαγωγής επαγγέλματος από αλλοδαπό χωρίς τη γραπτή άδεια του διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης και περαιτέρω ότι ο κατηγορούμενος παρείχε πληροφορίες γι' αυτό το θέμα στο μάρτυρα κατηγορίας 3 υπό την προϋπόθεση ότι γνώριζε ότι αυτές ήταν ψευδείς, δηλαδή να ανάφερνε ψευδώς ότι αυτός μαζί με τον Τουρκοκύπριο Turku Sabrim τοποθέτησαν πέτρα στην εξοχική κατοικία του Άριστου Αριστείδου στο χωριό Λόφου. Με βάση την τεθείσα ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία έχει διαφανεί το εξής ξεκάθαρο και πιο συγκεκριμένα από τη μαρτυρία του μάρτυρα κατηγορίας 3, ότι για το ποινικό αδίκημα για το οποίο γίνεται αναφορά, δεν έχει λάβει χώρα τέτοιο αδίκημα αφού έχει λαβει χώρα αθωωτική απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στα πλαίσια της υπόθεσης με αριθμό 11764/
3. Και επιπρόσθετα δεν έχει διαφανεί ότι έχει διαπραχθεί τέτοιο αδίκημα. Συνεπεία λοιπόν της πιο πάνω απουσίας μαρτυρίας για αυτό το συστατικό αδίκημα, αλλά απεναντίας λόγω και της ύπαρξης θετικής μαρτυρίας ότι υπήρχε αθώωση και απαλλαγή για το κατ' ισχυρισμό διαπραχθέν ποινικό αδίκημα, δεν μένει άλλη επιλογή στο Δικαστήριο από το να αθωώσει και να απαλλάξει τον κατηγορούμενο από αυτό το στάδιο καθ' ότι η κλήση του σε απολογία ενδεχομένως να κατέληγε σε κλήση του κατηγορουμένου να καλύψει το πιο πάνω κενό στη μαρτυρία που προσκόμισε η Κατηγορούσα Αρχή. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω λοιπόν το Δικαστήριο αθωώνει και απαλλάσσει τον κατηγορούμενο από αυτό το στάδιο. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο