Δημοκρατία ν. Γεώργιος Ιωάννου, Αρ Υπόθεσης: 11763/2014, 10/6/2014

(1)Ο κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορούμενου στο δικαστήριο.

(2)Η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων.

(3)Η πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων. (βλ. Χ»Δημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 45 και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες). Οι πιο πάνω λόγοι δεν είναι αναγκαίο να συντρέχουν. Ένας από αυτούς να διαπιστώνεται αρκεί, για να διαταχθεί η κράτηση ενός κατηγορουμένου. Η πρόβλεψη αναφορικά με την ύπαρξη και την αποτίμηση τέτοιων κινδύνων δεν μπορεί παρά να στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υποδίκου ή της υπόθεσης είτε σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της (βλ. Χ»Δημητρίου, ανωτέρω). Σκοπός της κράτησης είναι η εξασφάλιση της παρουσίας του στο Δικαστήριο και όχι η τιμωρία του. Το ενδεχόμενο της ύπαρξης των πιο πάνω κινδύνων εξετάζεται με βάση τους πιο κάτω κύριους παράγοντες:

(1)Την σοβαρότητα του αδικήματος.

(2)Την πιθανότητα καταδίκης στο βαθμό που μπορεί να προβλεφθεί από τις καταθέσεις των μαρτύρων.

(3)Την ποινή η οποία δυνατό να επιβληθεί.

(4)Την προσπάθεια ή την εκδήλωση διάθεσης επηρεασμού μαρτύρων.

(5)Την προηγούμενη προσέλευση ή μη προσέλευση όπως και την εκδήλωση προθέσεων για το μέλλον.

(6)Την ύπαρξη προηγούμενων καταδικών για παρόμοια αδικήματα σε συνάρτηση με τη φύση τους και

(7)Την πιθανολόγηση περί της ήδη διάπραξης στο μεταξύ και άλλων αδικημάτων. (βλ. Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 109).

(8)Τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου. Το Δικαστήριο όταν εξετάζει ένα τέτοιο αίτημα είναι σημαντικό να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος τεκμαίρεται ότι είναι αθώος εκτός αν καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι θα πρέπει να αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Βλέπε Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου

(2001)2 ΑΑΔ 373. Η σοβαρότητα του αδικήματος Η σοβαρότητα του αδικήματος αντικατοπτρίζεται και από την προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή. Για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και Β ο νομοθέτης προέβλεψε ποινή φυλάκισης δια βίου. Η σοβαρότητα όμως του αδικήματος αποτελεί σημαίνοντα παράγοντα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπό την αίρεση πάντα της προσέγγισης ότι η πρώτη επιλογή είναι η απόλυση με εγγύηση (βλ. Θεοδωρίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 139). Όσο πιο μεγάλη είναι η σοβαρότητα του αδικήματος και όσο πιο αυστηρή μπορεί να είναι η ποινή που θα επιβληθεί, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος μη προσέλευσης (βλ. Ιωάννου v. Δημοκρατίας

(2006)2 ΑΑΔ 149, Θεοδωρίδης v. Αστυνομίας (ανωτέρω). Αποτελεί ένα από τους παράγοντες που πρέπει να συνυπολογίσει το Δικαστήριο (βλ. Θεοχάρους κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 48, Κάννα κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1998)2 ΑΑΔ 444). Στην προκειμένη περίπτωση η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι πρόδηλη αφού αντικατοπτρίζεται από τις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές. Πέραν δε τούτου, για αδικήματα αυτής της φύσης και για τέτοιες μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών, η νομολογία μας αναφέρεται σε πολυετείς ποινές φυλάκισης. Η πιθανότητα καταδίκης Στη συνέχεια θα εξετάσουμε κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα καταδίκης με βάση το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μας για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν αξιολογεί τη βαρύτητα της μαρτυρίας αλλά αποφασίζεται μόνο αν η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται καταδίκη. Εκείνο που αποτελεί κριτήριο είναι η πιθανότητα καταδίκης στο βαθμό που μπορεί να προβλεφθεί από τις καταθέσεις των μαρτύρων. Το μαρτυρικό υλικό εκτιμάται στην όψη του και μόνο χωρίς συμπεράσματα και οριστικές απαντήσεις σε ερωτήματα. (Μάλα ν. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 135). Στην υπόθεση Χ'Δημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ, ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Νικολάου, συνοψίζοντας τις αρχές που διέπουν το ζήτημα και ειδικότερα σε σχέση με την πιθανότητα καταδίκης ανέφερε τα ακόλουθα: «Η πιθανολόγηση περί καταδίκης αποτελεί κατ' αρχήν εγχείρημα που δεν περιορίζεται σε μόνο ό,τι εκφράζεται από το γεγονός της παραπομπής στο Κακουργιοδικείο το οποίο υποδηλώνει την ύπαρξη μαρτυρίας η οποία ανάλογα με τη δεκτότητα και την αξιολόγηση της, θα μπορούσε να κατατείνει προς ενοχή. Έτσι, το Δικαστήριο που εξετάζει ζήτημα κράτησης υπόδικου λαμβάνει υπόψη και την ισχύ της μαρτυρίας όπου προσφέρεται στην όψη της αυτή η δυνατότητα. Ωστόσο ό,τι εκφράζεται και από μόνο το γεγονός της παραπομπής δεν είναι εντελώς χωρίς συμπερασματική αξία και συνυπολογίζεται: βλ. την υπόθεση Papakleovoulou. Εξ' άλλου το ίδιο συνεκτιμάται, στο πλέγμα του συνόλου των ενδείξεων και το ότι η διαθέσιμη μαρτυρία δεν αποκλείει κάθε λογική προσδοκία για αθώωση: βλ. την υπόθεση Savva and another (No.2).» Στην υπόθεση Savva, παρά την παρατήρηση του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με το σφάλμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, τελικά, με δοσμένη την εύλογη προσδοκία αθώωσης, η έφεση απορρίφθηκε αφού κρίθηκε πως, στη βάση του συνόλου των παραγόντων, που περιλάμβαναν, βεβαίως, την πιθανότητα καταδίκης για τη σοβαρή κατηγορία της ανθρωποκτονίας, δεν δικαιολογείτο ανατροπή της πρωτόδικης απόφασης για κράτηση.» Τονίζουμε και επαναλαμβάνουμε ότι είναι στοιχειώδες πως δεν τίθεται στο στάδιο αυτό ζήτημα τελικής διαπίστωσης γεγονότων ή εξαγωγής συμπερασμάτων. (βλ. Τσέκκουρα ν. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 32). Κατ΄ αρχήν έχουμε θέσει ενώπιον μας όλο το μαρτυρικό υλικό. Στην προκειμένη περίπτωση στην περιοχή Γερμασόγειας υπάρχει περιφραγμένος χώρος εργοληπτικής εταιρείας και σε αυτόν υπάρχουν εμπορευματοκιβώτια εντός των οποίων υπάρχουν εργαλεία της εταιρείας αλλά και δύο αποθήκες. Ο κατηγορούμενος, ο Βασίλης Σταυρινού και ο Niculae Bejan είναι συνάδελφοι και εργάζονται στην πιο πάνω εργοληπτική εταιρεία. Ο κατηγορούμενος είναι μεταξύ των προσώπων που είχαν κλειδιά για τον πιο πάνω χώρο. Στον πιο πάνω περιφραγμένο χώρο που βρίσκεται στην περιοχή Γερμασόγειας στη Λεμεσό εντοπίστηκε πολύ μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών και ειδικότερα 40 περίπου κιλά κάνναβης και περίπου 497 γρ. κοκαΐνης. Έτσι ο χώρος τέθηκε υπό παρακολούθηση από μέλη της Αστυνομίας. Στις 22.3.2014 ο Βασίλης Σταυρινού αφού ξεκλείδωσε την είσοδο εισήλθε στον πιο πάνω περιφραγμένο χώρο και μετέβηκε σε συγκεκριμένη αποθήκη. Ανακόπηκε από αστυνομικούς και στην κατοχή του βρέθηκαν δύο νάυλον, διαφανείς συσκευασίες που περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Σε κάθε μία από τις δύο αποθήκες υπήρχαν δύο βαλίτσες εντός των οποίων υπήρχε η πιο πάνω συνολική μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών. Ο κατηγορούμενος στην κατάθεσή του ημερ. 27.3.2014 μεταξύ άλλων ανέφερε ότι 'μπορεί να έχει κανένα χρόνο να τις ανοίξω' αναφερόμενος στις δύο αποθήκες αφού σε αυτές δεν υπήρχαν εργαλεία. Σύμφωνα με την έκθεση του Κρατικού Χημείου, πρόκειται για μεγάλη ποσότητα κάνναβης και κοκαίνης. Από τη σκηνή παραλήφθηκαν διάφορα τεκμήρια τα οποία στάληκαν για εξετάσεις στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας. Σύμφωνα με την έκθεση πραγματογνωμοσύνης του γενετιστή Δρ. Μ. Καριόλου από το διαφανές νάυλον σακούλι που περιείχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη/επίχρισμα από την εξωτερική επιφάνεια απομονώθηκε μικρή ποσότητα γενετικού υλικού. Ο κατηγορούμενος είναι δότης του μικτού γενετικού υλικού που δόθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο. Το πιο πάνω νάυλον σακούλι εντός του οποίου υπήρχε κάνναβη, βρισκόταν σε μία από τις δύο βαλίτσες που ήταν στην τσίγγενη αποθήκη εντός του πιο πάνω περιφραγμένου χώρου και βρισκόταν πίσω από ξύλινο πλακάζ. Εντός της ίδιας βαλίτσας υπήρχαν και άλλα νάυλον σακούλια με ναρκωτικά, κάνναβη, για τα οποία δεν υπάρχει μαρτυρία ότι εντοπίστηκε γενετικό υλικό του κατηγορουμένου. Ο Βασίλης Σταυρινού στις 26.3.2014 υπέδειξε στην Αστυνομία χώρο στον οποίο πέταξε δύο σεντόνια τα οποία ήταν μέσα στις βαλίτσες με τα ναρκωτικά. Ο Neculae Bejan σε κατάθεση του που έδωσε στην Αστυνομία αναφέρει ότι βρήκε κάτω από δέντρο τρία σεντόνια και τα φύλαξε σε εμπορευματοκιβώτιο και ειδικότερα σε άλλο χώρο από τον περιφραγμένο όπου εντοπίστηκαν τα ναρκωτικά. Τα πιο πάνω αντικείμενα παραλήφθηκαν από την αστυνομία και σύμφωνα με την έκθεση του Δρ. Μ. Καριόλου, σε ένα σεντόνι απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού και ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο. Σύμφωνα με κατάθεση του Neculae Bejan, ο Βασίλης Σταυρινού του έδωσε βαλίτσες. Σε δύο από αυτές υπήρχε καφέ ουσία. Σε μία βαλίτσα απομονώθηκε μονό γενετικό υλικό και ταυτίστηκε με το γενετικό προφίλ του κατηγορουμένου και ειδικότερα από το φερμουάρ που βρίσκεται στην εσωτερική πάνω πλευρά της βαλίτσας. Ο κατηγορούμενος σε κατάθεσή του ανέφερε ότι ο Βασίλης Σταυρινού έδωσε στον Neculae Bejan δύο βαλίτσες όπως του αναφέρθηκε, αλλά δεν είδε να του τις φέρνει. Σε κατάθεσή του ημερ. 8.5.14 αναφέρει ″. Δεν θυμάμαι. Έβλεπα τις βαλίτσες που έφερνε ο Βασίλης του άλλου. Μπορεί όταν έφερε τη βαλίτσα του Ρουμάνου να την άγγιξα.″. Ο Neculae Bejan στην κατάθεσή του 10.5.2014, αναφέρει μεταξύ άλλων, ότι τις δύο μαύρες βαλίτσες του τις έδωσε ο Βασίλης Σταυρινού όταν ήταν μόνοι τους και περαιτέρω δηλώνει ότι ο Γιώργος Ιωάννου δεν άγγιξε τις βαλίτσες που βρέθηκαν σπίτι του (Neculae Bejan) αφού όταν του τις έδωσε ο Βασίλης ήταν μόνοι και ο Γ. Ιωάννου δεν μετέβη ποτέ στο σπίτι του. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου παρέπεμψε το Δικαστήριο στην υπόθεση Χρυσάνθου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 51/12, ημερ. 21.10.2013, για να καταδείξει, μεταξύ άλλων, ότι το γεγονός ότι εντοπίστηκε γενετικό υλικό του κατηγορουμένου στην εξωτερική επιφάνεια του σακουλιού δεν οδηγεί σε πιθανότητα καταδίκης. Καταρχήν, η υπόθεση Χρυσάνθου (ανωτέρω) αφορούσε την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης και όχι κράτησης όπως συμβαίνει εδώ. Στην εν λόγω υπόθεση η ξηρή φυτική ύλη ανευρέθηκε στην αποθήκη της οικίας των γονιών του εφεσείοντα, όπου αυτός είχε πρόσβαση και στην ύπαρξη γενετικού υλικού στο διαφανές νάυλον σακούλι, που βρισκόταν μεταξύ ενός από τα κυλινδρικά δοχεία, μεταξύ των οποίων και του πώματος. Περαιτέρω στην εν λόγω υπόθεση, διαπιστώθηκε ότι ο εφεσείων επισκεπτόταν συχνά το σπίτι των γονέων του και ότι έμπαινε συχνά στην εν λόγω αποθήκη. Δεν υπήρχε μαρτυρία ως προς το χρόνο ή τις περιστάσεις εναπόθεσης του γενετικού υλικού του εφεσείοντα στο νάυλον σακούλι. Το Κακουργιοδικείο κατέληξε σε ενοχή του κατηγορούμενου με μόνα στοιχεία ενοχής το γενετικό υλικό του εφεσείοντα στο νάυλον σακούλι και τη δυνατότητα πρόσβασης του στην αποθήκη. Μέσα στο πραγματικό πλαίσιο της εν λόγω υπόθεσης το Εφετείο έκρινε ότι η περιστατική μαρτυρία δεν είχε την αποτελεσματικότητα που της απέδωσε το Κακουργιοδικείο ώστε να καταλήξει σε εύρημα πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ότι δημιουργήθηκε τουλάχιστον υποβόσκουσα αμφιβολία ως προς το κατά πόσο το συμπέρασμα ενοχής του εφεσείοντα ήταν το μόνο λογικό συμπέρασμα επί της περιστατικής μαρτυρίας. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως έχει ήδη αναφερθεί, το μαρτυρικό υλικό εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς συμπεράσματα και οριστικές απαντήσεις στα ερωτήματα. Περί πιθανολόγησης και μόνο ο λόγος (βλ. Νικήτα (ανωτέρω), Ευριπίδου κ.ά. v. Αστυνομίας

(2007)2 ΑΑΔ 337 και Κουννάς κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2007)2 ΑΑΔ 790). Όπως διαφαίνεται από το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό σε περιφραγμένο χώρο εργοληπτικής εταιρείας υπήρχαν μεταξύ άλλων δύο αποθήκες. Ο κατηγορούμενος είχε πρόσβαση στο χώρο αφού ως αναφέρει στην κατάθεσή του είχε κλειδί. Στις πιο πάνω αποθήκες δεν υπήρχαν εργαλεία. Σε κάθε μία από αυτές υπήρχαν δύο βαλίτσες εντός των οποίων υπήρχε η πιο πάνω ποσότητα ναρκωτικών. Σε μία από τις βαλίτσες που βρισκόταν στην τσίγγενη αποθήκη, υπήρχαν νάυλον σακούλια εντός των οποίων υπήρχαν ναρκωτικά και ειδικότερα κάνναβη. Σε ένα από τα διαφανή νάυλον σακούλια και ειδικότερα από την εξωτερική του επιφάνεια, απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού και ο κατηγορούμενος είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που ανευρέθηκε, όπως με λεπτομέρεια εκτίθεται πιο πάνω. Με βάση τα πιο πάνω, κρίνουμε ότι υπάρχει πιθανότητα καταδίκης του κατηγορουμένου. Προσωπικές Περιστάσεις Κατηγορουμένου Όπως αναφέρθηκε, ο κατηγορούμενος έχει ισχυρούς δεσμούς με τη Δημοκρατία. Είναι ηλικίας 51 ετών, Κύπριος. Εργάζεται ως οικοδόμος και είναι πατέρας δύο ενηλίκων παιδιών ηλικίας 23 και 24 ετών. Είναι προστάτης της οικογενείας του καθώς και της μητέρας του, ηλικίας 75 ετών η οποία εγχειρίστηκε πρόσφατα και δυσκολεύεται στην βάδιση και ο κατηγορούμενος τη βοηθούσε να μεταβαίνει στο Νοσοκομείο. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Υποβλήθηκε σε εγχείρηση περικαρδίου τον Απρίλιο του 2013 και παρέμεινε στο Νοσοκομείο για δύο μήνες. Στις 5.5.2013 υπήρξαν επιπλοκές και χρειάστηκε επέμβαση. Είναι διαβητικός και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή καθημερινά. Πριν εννιά περίπου χρόνια υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για νοσογόνο παχυσαρκία και του τοποθετήθηκε γαστρικός δακτύλιος. Ενώ τελούσε υπό κράτηση αντιμετώπισε πρόβλημα και σύμφωνα με ιατρική βεβαίωση που παρουσιάστηκε, σύντομα θα πρέπει να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση λόγω απόφραξης. Οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου λαμβάνονται υπόψη όταν το Δικαστήριο εξετάζει την κράτηση του. Οι δεσμοί ενός προσώπου με την χώρα μας, άλλοτε, είναι δυνατοί και άλλοτε, χαλαροί ανάλογα με τις ιδιαίτερες συνθήκες. Οι δεσμοί αυτοί όμως δεν επενεργούν ως ασπίδα για τον ύποπτο ή υπόδικο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται. Ό,τι εξετάζεται είναι πάντοτε η επίπτωση που δυνατόν να έχουν οι προσωπικές αυτές συνθήκες επί του κριτηρίου του κινδύνου μη προσέλευσης του υπόπτου στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τη δίκη του (βλ. Νικολάου v. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 790). Όπως αναφέρθηκε στη Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 48, είναι τελικά ο συνυπολογισμός όλων των σχετικών δεδομένων που πρέπει να αποτιμηθούν στην εκτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο κατηγορούμενος τη δίκη του. Οι συνήθεις άλλοι σχετικοί παράγοντες και δεδομένα που λαμβάνονται υπόψη, αποτελούνται από στοιχεία που συνδέονται με τον χαρακτήρα του κατηγορούμενου, την κατοικία, το επάγγελμα, τα οικονομικά του δεδομένα, και τους ευρύτερους δεσμούς του με τη χώρα στην οποία διώκεται (Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 109), χωρίς όμως αυτά να απομονώνονται από το γενικότερο δημόσιο συμφέρον προς απονομή της δικαιοσύνης (Βασιλείου ν Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 7). Η στάθμιση όλων των δεδομένων γίνεται στα πλαίσια άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η οποία βέβαια πρέπει να ασκείται δικαστικά. (Βλ. επίσης Νικολάου ν. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 790). Είναι αυτονόητο ότι ένας κύπριος κατηγορούμενος έχει κατά κανόνα δεσμούς με τη χώρα του που μπορεί να είναι δυνατοί ή χαλαροί ανάλογα με τις ιδιαίτερες του συνθήκες. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, οι δεσμοί αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν ως ασπίδα για τον ύποπτο ή υπόδικο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται. Είναι νομολογημένο πως οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για να κρίνεται η πιθανότητα εμφάνισης ή όχι του κατηγορουμένου κατά την ημέρα της δίκης (βλ. Μωϋσίδης ν. Δημοκρατίας

(2005)2 ΑΑΔ 138). Στην υπόθεση Ιωάννου v. Δημοκρατίας

(2006)2 ΑΑΔ 149, ο εφεσείων αντιμετώπιζε την κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών, σχεδόν 24 κιλών κάνναβης. Το Δικαστήριο αφού έλαβε υπόψη μεταξύ άλλων παραγόντων, το γεγονός ότι ήταν επιχειρηματίας, ασχολείτο με την πώληση αυτοκινήτων στη Λεμεσό, νυμφευμένος και μόνιμος κάτοικος Λεμεσού, πατέρας φοιτήτριας στο εξωτερικό η οποία θα επηρεαζόταν οικονομικά στις σπουδές της εξαιτίας της κράτησής του, τα οικονομικά προβλήματα που θα προέκυπταν σε περίπτωση της κράτησης του, αποφάσισε την κράτηση του μέχρι τη δίκη. Το Εφετείο επικυρώνοντας την πιο πάνω απόφαση ανέφερε μεταξύ άλλων, ότι όσο πιο μεγάλη είναι η σοβαρότητα του αδικήματος και όσο πιο αυστηρή μπορεί να είναι η ποινή τόσο αυξάνεται και ο κίνδυνος μη προσέλευσης του. Η ευπαίδευτη συνήγορος του, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος κλήθηκε στην Αστυνομία στις 27.3.2014 και μετέβηκε οικειοθελώς όπου έδωσε κατάθεση μετά από προειδοποίηση. Παρέμεινε ελεύθερος μέχρι και την 5.5.2014 όπου και συνελήφθηκε. Υποστήριξε ότι δεν υπάρχει κίνδυνος να μην παρουσιαστεί στη δίκη αφού δεν εγκατέλειψε τη Δημοκρατία και παρέμεινε σ' αυτήν όπου και συνελήφθηκε στις 5.5.

1. Σύμφωνα με τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί και από τις δύο πλευρές, η έκθεση του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας όπως με λεπτομέρεια έχει εκτεθεί πιο πάνω, παραδόθηκε στις διωκτικές αρχές στις 5.5.2014, ημέρα κατά την οποία συλλαμβάνεται ο κατηγορούμενος. Κατά την πιο πάνω ημερομηνία (5.5.2014) λαμβάνεται κατάθεση με τη μορφή ερωτοαπαντήσεων, στην οποία τον ενημερώνουν ότι εντοπίστηκε το γενετικό του υλικό σε τεκμήρια που αφορούν την υπόθεση. Οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου όπως με λεπτομέρεια έχουν εκτεθεί πιο πάνω, τα προβλήματα υγείας του, το γεγονός ότι είναι προστάτης της οικογένειας, ως επίσης και κάθετί άλλο σχετικό, δεν είναι αρκούντος ιδιάζοντα, αλλά εγγενή και πιθανά για κάθε κύπριο που αντιμετωπίζει ποινική δίωξη (βλ. υπόθεση Νικολάου ανωτέρω). Δεν θα ήταν δυνατό να κλείνουν την πλάστιγγα υπέρ της απόλυσης του κατηγορουμένου υπό όρους, ενόψει της σοβαρότητας των κατηγοριών, της πιθανότητας καταδίκης του και της πιθανής ποινής που δυνατό να επιβληθεί σ' αυτόν. Περαιτέρω, δεν είναι δυνατό να κλείνει στην πλάστιγγα υπέρ της απόλυσης του υπόπτου το γεγονός ότι αυτός παρέμεινε στην Κύπρο από τις 27.3.2014 μέχρι και τις 5.5.
2. Επισημαίνεται ότι την 5.5.2014 λαμβάνεται η έκθεση του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας από την Αστυνομία, με την οποία συνδέθηκε το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου με τεκμήρια της υπόθεσης. Στην προκειμένη περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη τη σοβαρότητα του αδικήματος όπως την έχουμε πιο πάνω περιγράψει, την πιθανότητα καταδίκης του, την πιθανή ποινή που δυνατό να επιβληθεί σ' αυτόν, τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις αλλά και συνεκτιμώντας κάθε άλλο σχετικό παράγοντα, κρίνουμε ότι υπάρχει κίνδυνος μη προσέλευσης του κατά τη δίκη και συνακόλουθα το αίτημα κράτησης γι' αυτό το λόγο, κρίνεται δικαιολογημένο. Περαιτέρω, η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής ζήτησε την κράτηση του κατηγορούμενου καθότι υπάρχει πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων. Το Δικαστήριο για να καταλήξει στο κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα διάπραξης άλλου αδικήματος, δεν είναι απαραίτητο να έχει ενώπιον του ακριβή μαρτυρία, αρκεί αν με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα. Απόδειξη της πιθανότητα διάπραξης άλλου αδικήματος δεν είναι εξάλλου ούτε και θεωρητικά δυνατή. Δεν μπορεί να αποδειχθεί με την αυστηρή έννοια του όρου. Η πιθανολόγηση αναφέρεται σε τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά κατηγορουμένου στο μέλλον, για την οποία το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα βασιζόμενο μεταξύ άλλων, στο ιστορικό του όπως αυτό αναλύεται μέσα από το ποινικό του μητρώο ή μέσα από άλλες περιστάσεις (βλ. Σιακαλλή v. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 130, Τσιάκκας κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 164, Σκούρος v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση 61/11, ημερ. 18.4.2011, Πατατάρης v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση 30/12, ημερ. 7.2.2012 και Γιαννάκης Γ. Σπανού κ.ά. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 10/13, ημερ. 22.1.2013). Δεν αποτελεί προϋπόθεση η ύπαρξη προηγουμένων καταδικών αλλά μπορεί να συνσταθμιστεί και η εκκρεμότητα άλλων ποινικών υποθέσεων (βλ. Μιχαηλίδης v. Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 255). Στην προκειμένη περίπτωση εκκρεμεί ο ποινικός Γερμασόγεια Minor 30/14, αφορά το αδίκημα της παράνομης κατοχής πυροβόλου όπλου. Δεν πρόκειται για αδίκημα σχετικό με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει στην παρούσα υπόθεση, πλην όμως, ο ποινικός φάκελος ΥΚΑΝ Λεμεσού Σ/35/2014 τον οποίο αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, αφορά τα αδικήματα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, 5 γρ. κοκαΐνης και της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, 11 γρ. κάνναβης, αδικήματα που κατ' ισχυρισμό διαπράχθηκαν στις 24.2.2014. Πρόκειται για αδικήματα σχετικά με το αντικείμενο του παρόντος κατηγορητηρίου. Αποδίδεται στον κατηγορούμενο ένα περίπου μήνα μετά και ειδικότερα στις 22.3.2014 να διαπράττει τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης. Υπό το φως όλων των πιο πάνω, βρίσκουμε ότι υπάρχει πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων. Και κάτι τελευταίο. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού παρέπεμψε τον κατηγορούμενο ενώπιον του Κακουργιοδικείου και με απόφαση του ημερομηνίας 13.5.2014, διέταξε την κράτηση του μέχρι τη δίκη καθότι υπήρχε κίνδυνος μη προσέλευσης του και κίνδυνος διάπραξης στο μέλλον άλλων αδικημάτων. Η απόφαση του παραπέμψαντος δικαστηρίου για την κράτηση του κατηγορουμένου δεν εφεσιβλήθηκε. Ο κατηγορούμενος έφερε ένσταση στο αίτημα κράτησης και το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφαση του κρίνοντας ότι η ένσταση ήταν αβάσιμη. Η συνήγορος του επί τούτου, ανέφερε ότι ο προηγούμενος δικηγόρος του κατηγορούμενου δεν είχε εισηγηθεί ενώπιον του παραπέμψαντος Δικαστηρίου τους περιοριστικούς όρους και την εγγύηση που τέθηκαν σήμερα ενώπιον μας ως επίσης, δεν αναφέρθηκε ότι ο κατηγορούμενος ήταν ελεύθερος από τις 27.3.2014 μέχρι 5.5.2014 που συνελήφθηκε και δεν εγκατέλειψε τη Δημοκρατία ούτε και έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου τα προβλήματα υγείας του. Το παραπέμψαν Δικαστήριο μεταξύ άλλων, όμως, αποφάσισε ότι υπήρχε πιθανότητα καταδίκης και ότι υπήρχε κίνδυνος διάπραξης στο μέλλον άλλων αδικημάτων. Το θέμα της μη καταχώρησης έφεσης επί της πρώτης απόφασης έχει τη σημασία του όπως έχει ήδη καθορισθεί στην Μιχαηλίδης v. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 306, όπου γίνεται παραπομπή σε προηγούμενη νομολογία με την εξής κατάληξη: ″. διαταγή για κράτηση που δεν εφεσιβάλλεται δεν αναθεωρείται εκ των υστέρων στο πλαίσιο άλλης έφεσης αφορώσας περαιτέρω διαταγή, σε σχέση με στοιχεία που είναι μεταβλητά. Εν προκειμένω, όσα υποστηρίχθηκαν αναφορικά με τους κινδύνους που επισημάνθηκαν ήταν δεδομένα και ως προς αυτά δεν υπήρξε οποιαδήποτε αλλοίωση.″ Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχουν οποιαδήποτε μεταβλητά στοιχεία. Δεν υπήρξε οποιαδήποτε αλλοίωση. Ακόμα και να θεωρηθούν ως τέτοια, δεν είναι ικανά να μεταβάλουν την ήδη υφιστάμενη κατάσταση. Για όλους τους λόγους που προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε, το αίτημα της κατηγορούσας αρχής για κράτηση του κατηγορουμένου, κρίνεται δικαιολογημένο ενόψει της πιθανότητας μη προσέλευσης του στη δίκη και της πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων. Ο κατηγορούμενος μέχρι τη δίκη θα παραμείνει υπό κράτηση. (Υπ.) ............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Η. Γεωργίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /μλ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο