← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ABDULLAH ARAB, Αρ. Υπόθεσης: 8601/14, 7/7/2014

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ABDULLAH ARAB, Αρ. Υπόθεσης: 8601/14, 7/7/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:B36 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8601/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού Κατηγορούσα Αρχή ν. ABDULLAH ARAB Κατηγορούμενου ------ Ημερομηνία: 7 Ιουλίου, 2014 Εμφανίσεις Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ναπολέοντος Για τον Κατηγορούμενο: κα Νικολάου Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος ο οποίος κατάγεται από την Συρία αντιμετώπιζε με το παρόν κατηγορητήριο 13 κατηγορίες. Έχει παραδεκτεί τις κατηγορίες 11, 12 και 13 ότι δηλαδή: στις 4 Απριλίου 2014 ενώ ήταν απαγορευμένος μετανάστης και η είσοδος του στην Κύπρο δεν επιτρέπετο, βρέθηκε στη Δημοκρατία, ότι κατά το έτος 2012 σε άγνωστο μέρος προς την κατηγορούσα αρχή εισήλθε στην Κυπριακή Δημοκρατία μέσω θαλάσσης χωρίς τη συγκατάθεση του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης και ότι μεταξύ του έτους 2012 και 4ης Απριλίου 2014 στη Λεμεσό, ενώ ήταν αλλοδαπός δηλαδή υπήκοος Συρίας, παρέμεινε στη Δημοκρατία χωρίς να έχει εξασφαλίσει την άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης. Με ενδιάμεση απόφαση του το Δικαστήριο αθώωσε και απάλλαξε τον κατηγορούμενο στις κατηγορίες 1, 2 και 3 που αφορούν πλαστογραφία δελτίου ταυτότητας, άδεια οδηγού και βεβαίωση εγγραφής Ευρωπαίου πολίτη. Ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία σε τρεις κατηγορίες που αφορούν κυκλοφορία πλαστού εγγράφου και στηρίζονται στα άρθρα 339 και 335 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και αναφέρονται σε κυκλοφορία πλαστής ταυτότητας, πλαστής άδειας οδηγού και πλαστή βεβαίωση εγγραφής. Κλήθηκε επίσης σε απολογία σε δυο κατηγορίες πλαστοπροσωπίας που στηρίζονται στα άρθρα 360 και 35 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και σε δυο κατηγορίες που στηρίζονται στο άρθρο 305 του Ποινικού Κώδικα και αναφέρονται σε εσκεμμένη εγγραφή και άδεια παραμονής στη Δημοκρατία με ψευδείς παραστάσεις και εξασφάλιση πιστοποιητικού εγγραφής του οχήματος με αριθμό εγγραφής ΕΥΥ751 στο όνομα Trifonov Dobrin από τη Βουλγαρία με ψευδείς παραστάσεις. Η μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου αποτελείται τόσο από τη μαρτυρία των έξι μαρτύρων που κάλεσε η κατηγορούσα αρχή και των τεσσάρων μαρτύρων που κάλεσε η υπεράσπιση όσο και από το περιεχόμενο των 16 Τεκμηρίων που κατατέθηκαν στο περιεχόμενο των οποίων θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο και αναγκαίο. Δεν θα παραθέσω το σύνολο της μαρτυρίας γιατί ένα τέτοιο εγχείρημα πέραν του ότι θα ήταν χρονοβόρο θα ήταν και αντιπαραγωγικό και έτσι θα περιοριστώ στα σημεία εκείνα της μαρτυρίας που κατά την κρίση μου αφορούν τα επίδικα θέματα και έχουν ιδιαίτερη σημασία στο κατά πόσο στοιχειοθετείται η όχι κάθε κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Αναπόφευκτα εκεί που απαιτείται θα γίνεται μια γενικότερη αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας και πάντοτε θα υπάρχει κατά νου και θα λαμβάνεται υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας που προσκομίστηκε η οποία βρίσκεται στο σύνολο της καταγεγραμμένη στα πρακτικά της υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Άντρη Ηρακλέους Ποινική Έφεση 7332 ημερ. 12.1.05 και Χρυσούλλα Καννάουρου κ.α. ν. Α. Σταδιώτη

(1990)1 ΑΑΔ 35). Το βάρος απόδειξης των κατηγοριών βρίσκεται στους ώμους της κατηγορούσας αρχής και το επίπεδο απόδειξης πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Αν στο τέλος της υπόθεσης μένει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για τη ενοχή του κατηγορούμενου τότε θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί από τις κατηγορίες. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει κάθε στοιχείο της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι αυτές (βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 393). Ο Μ.Κ.1 Αστ. 3064 Αχιλλέας Κοκκινόφτας υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του Τεκμήριο 1 και κατέθεσε επίσης το Τεκμήριο 2 (ταυτότητα), 3 (άδεια οδηγού), 4 (βεβαίωση εγγραφής) και 5 (πιστοποιητικό εγγραφής μηχανοκίνητου οχήματος). Κατέθεσε επίσης χωρίς οποιαδήποτε ένσταση εκ μέρους της υπεράσπισης την ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου (Τεκμήριο 6) και μετάφραση της στα Ελληνικά (Τεκμήριο 6 Α). Όπως ανέφερε στη μαρτυρία του τα Τεκμήρια 2, 3 και 4 τα παρέλαβε στις 14.5.14 από τον Αστ. Κλεοβούλου ο οποίος τα μετέφερε από το αρχηγείο αστυνομίας όπου είχαν αποσταλεί για εξετάσεις και ο ίδιος δεν είδε όπως ανέφερε στην αντεξέταση του αν τα Τεκμήρια αυτά ήταν στην κατοχή του κατηγορούμενου. Στη δική του μαρτυρία ο Μ.Κ.2 Αστ. 3925 Τρ. Μιχαήλ υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του Τεκμήριο 7 και κατέθεσε σαν Τεκμήριο 8 εξώδικο πρόστιμο. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 3 σαν την άδεια που του υπέδειξε ο οδηγός του οχήματος στο οποίο έδωσε το Τεκμήριο
  1. Ανέφερε ότι το πρόσωπο που αναφέρει στην κατάθεση του είναι ο κατηγορούμενος και επανέλαβε τη θέση αυτή και κατά την αντεξέταση του. Σε επανειλημμένες υποβολές της κ. Νικολάου ότι ο κατηγορούμενος δεν οδηγούσε το όχημα με αριθμό εγγραφής ΕΥΥ 751 στις 28.8.12 ο μάρτυρας ανέφερε ότι το πρόσωπο που οδηγούσε ήταν ο κατηγορούμενος. Προηγήθηκε όπως είπε η συζήτηση στο ΤΑΕ για τα πλαστά έγγραφα και έτσι θυμήθηκε το πρόσωπο που του υπέδειξε την άδεια οδηγού. Η Ολυμπία Σωκράτους (Μ.Κ.3) υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης της Τεκμήριο 10 στην οποία αναφέρει ότι εργάζεται στο Τμήμα Οδικών μεταφορών ως γραμματειακή λειτουργός. Σύμφωνα με την κατάθεση το όχημα με αριθμό εγγραφής ΕΥΥ 751 γράφτηκε στις 23.9.11 στο όνομα Dobrin Trifonov με αριθμό Δ.Ε.Α.
  2. Προηγούμενος ιδιοκτήτης όπως είπε ήταν ο Mashet Shou Mohamed. Η μεταβίβαση μπορεί να γίνει είτε από το πρόσωπο που αγοράζει το όχημα είτε από το πρόσωπο που πωλεί το όχημα είτε από οποιοδήποτε πρόσωπο προσκομίσει κατάλληλο πληρεξούσιο. Σε υποβολή της κ. Νικολάου ότι ο κατηγορούμενος ουδέποτε παρέστησε τον εαυτό του σαν τον Dobrin Trifonov η μάρτυρας ανέφερε ότι αυτό δεν το γνωρίζει. Η Μ.Κ.4 Σοφία Ηλιάδου κατέθεσε έκθεση την οποία ετοίμασε σαν Τεκμήριο
  3. Αναγνώρισε τα Τεκμήρια 2 και 3 σαν τα έγγραφα που παρέλαβε για εξέταση και αναφέρθηκε στον τρόπο και την μέθοδο που ακολούθησε για να καταλήξει στα ευρήματα της που αναφέρονται στο Τεκμήριο
  4. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 11 το δελτίο ταυτότητας (Τεκμήριο 2) περικλείει τα απαραίτητα στοιχεία ασφαλείας και ως έντυπο είναι γνήσιο. Όμως κατά την εξέταση του από την μάρτυρα διαπιστώθηκε ότι έγινε απόσβεση των αρχικών στοιχείων καθώς και της αρχικής φωτογραφίας του κατόχου. Οι επεμβάσεις αυτές καθιστούν το Τεκμήριο 2 πλαστογραφημένο. Σε σχέση με το Τεκμήριο 3 δηλαδή την άδεια οδηγού Βουλγαρίας αυτό περικλείει τα απαραίτητα στοιχεία ασφαλείας και ως έντυπο αυτό είναι γνήσιο. Κατά την εξέταση η μάρτυρας διαπίστωσε ότι έγινε απόσβεση των αρχικών στοιχείων καθώς και της αρχικής φωτογραφίας του κατόχου και εκτύπωση των στοιχείων που φαίνονται τώρα και οι επεμβάσεις αυτές καθιστούν την υπό αναφορά άδεια οδήγησης (Τεκμήριο 3) πλαστογραφημένη. Η βεβαίωση εγγραφής της Κυπριακής Δημοκρατίας (Τεκμήριο 4) διαθέτει όλα τα απαραίτητα στοιχεία ασφάλειας και πρόκειται για γνήσια βεβαίωση εγγραφής της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η μάρτυρας δεν είναι σε θέση όπως ανέφερε να γνωρίζει αν τα στοιχεία που αναφέρονται σ΄ αυτή ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Στην αντεξέταση της και σε υποβολή της κ. Νικολάου η μάρτυρας ανέφερε ότι τα στοιχεία του κατόχου δεν πρέπει να είναι εκτυπωμένα στην μεμβράνη όπως συμβαίνει με τα Τεκμήρια. Αυτό είναι στοιχείο πλαστότητας και ήταν διαφορετικό από το εκτυπωμένο όπως φαίνεται στον σχετικό πίνακα Τεκμήριο
  5. Ο Αστ. 1871 Σόλων Μητροφάνους (Μ.Κ.5) υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του που έγινε Τεκμήριο 13 και ανέφερε ότι το πρόσωπο στο οποίο αναφέρεται είναι ο κατηγορούμενος. Τα Τεκμήρια 2 και 3 είναι όπως ανέφερε αυτά που του υπέδειξε ο κατηγορούμενος. Ανέφερε επίσης ότι και τα Συριακά έγγραφα που είχε στην κατοχή του ο κατηγορούμενος είχαν την ίδια φωτογραφία και ήταν το ίδιο πρόσωπο με τον κατηγορούμενο και ήταν ο ίδιος που τους ανέφερε ότι τα πραγματικά του στοιχεία ήταν τα Συριακά. Στον μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι ο κατηγορούμενος διέμενε με κάποιο Dobrin Trifonov, θέση που ο μάρτυρας αρνήθηκε. Υποβλήθηκε επίσης ότι η αστυνομία εισήλθε στην οικία του κατηγορούμενου χωρίς ένταλμα και ο μάρτυρας ανέφερε ότι τα γεγονότα είναι όπως τα αναφέρει στην κατάθεση του Τεκμήριο
  6. Έδωσε όπως είπε ο κατηγορούμενος προφορική συγκατάθεση να εισέλθουν στο σπίτι για έρευνα και μετά όταν μετέβηκαν στο σταθμό υπέγραψε το σχετικό έντυπο. Υπεβλήθηκε επίσης ότι τα Βουλγάρικα έγγραφα δεν βρέθηκαν κατά την έρευνα αλλά επέστρεψαν μετά από τηλεφώνημα και τα βρήκαν αμέσως γιατί αυτά τοποθετήθηκαν στο μεταξύ και όταν η αστυνομία έφυγε μαζί με τον κατηγορούμενο από το σπίτι του κατηγορούμενου. Τελευταία μάρτυρας για την κατηγορούσα αρχή (Μ.Κ.6) ήταν η Μελανή Κωνσταντίνου η οποία εργάζεται στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης της Τεκμήριο 15 και όπως ανέφερε στην προφορική της μαρτυρία ο κατηγορούμενος επισκέφθηκε το Τμήμα και τους έδωσε φωτογραφία ώστε να γίνει ταυτοποίηση ότι είναι το ίδιο άτομο που τα στοιχεία του περιέχονταν στο φάκελο. Η ίδια έκαμε την ταυτοποίηση. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 2 σαν την ταυτότητα που χρησιμοποίησε για την εγγραφή του κατηγορούμενου και έχει όπως περαιτέρω ανέφερε αντίγραφο της στο φάκελο. Με βάσει τα στοιχεία που της παρουσίασε ο κατηγορούμενος εκδόθηκε από την ίδια το Τεκμήριο
  7. Στην αντεξέταση της η μάρτυρας ανέφερε ότι είδε τον κατηγορούμενο όταν επισκέφθηκε μαζί με την δικηγόρο του το γραφείο της. Ο κατηγορούμενος ως αιτητής έπρεπε να ήταν παρών. Η ίδια είχε την φωτογραφία του στο φάκελο και εξακρίβωσε ότι ήταν το ίδιο πρόσωπο που πήγε στο γραφείο της. Στην μάρτυρα υπεβλήθηκε ότι ψεύδεται και δεν μπορεί να θυμάται τον κατηγορούμενο. Η μάρτυρας επανέλαβε ότι ήταν απαραίτητη η παρουσία του και η παρουσίαση της ταυτότητας του. Είχε την πρωτότυπη ταυτότητα και έκαμε την έρευνα της με την φωτοτυπία που είχε στο φάκελο. Σε υποβολή της κ. Νικολάου ότι δεν εμφανίστηκε με δικηγόρο η μάρτυρας ανέφερε ότι η υπογραφή της δικηγόρου βρίσκεται στο φάκελο, θέση που δεν αμφισβητήθηκε. Στη δική του μαρτυρία ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι στο σπίτι διέμενε αρχικά ένας Βούλγαρος με το όνομα Dobrin του οποίου όμως δεν γνωρίζει το επίθετο. Γνωρίστηκαν και επειδή δεν είχε τόπο διαμονής ο Dobrin του πρότεινε να μείνει μαζί του. Η συμπεριφορά του Βούλγαρου απέναντι του ήταν καλή. Στην αρχή η σχέση τους ήτα τυπική αλλά ακολούθως αντιλήφθηκε ότι συναντούσε άτομα έξω από το σπίτι και ασχολείτο «με έγγραφα που δεν ήταν σωστά». Τα έφερνε από την χώρα του και τα πωλούσε σε αλλοδαπούς. Σήμερα δεν γνωρίζει που είναι το πρόσωπο αυτό. Στον ουσιαστικό χρόνο όπως ανέφερε «ένιωσε τρεις άντρες να κινούνται στο κέντρο της κουζίνας του σπιτιού του». Όταν τους είδε είχε «απειληθεί από τον Βούλγαρο». Οι δυο τον έπιασαν από τα χέρια και του έβαλαν χειροπέδες. Τους μιλούσε και δεν καταλάβαιναν. Κατάλαβε ότι ήταν αστυνομικοί και του ζητούσαν το διαβατήριο και την ταυτότητα του τα Συριακά. Για 25-30 λεπτά ερευνούσαν όλο το σπίτι. Τους ανέφερε ότι υπήρχαν και πράγματα που ανήκαν στον Βούλγαρο όμως δεν γνωρίζει αν κατάλαβαν τι τους είπε. Τον πήραν στο αυτοκίνητο και ξεκίνησαν. Οδήγησαν για 1-2 λεπτά κάποιος τους τηλεφώνησε και επέστρεψαν στο σπίτι. Ο ένας από τους αστυνομικούς πήγε στο σπίτι και επέστρεψε με τα Βουλγάρικα έγγραφα. Τον αστυνομικό αυτό όπως είπε δεν τον είδε ξανά. Ο αστυνομικός πήρε το Συριακό του διαβατήριο και αυτό που έφερε από το σπίτι και επιθεωρούσε τις φωτογραφίες. Ήταν ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου ότι ο Βούλγαρος πήρε δικές του φωτογραφίες και έκαμε τα έγγραφα για να τον απειλεί. Είδε αυτά τα έγγραφα 7-10 μέρες πριν έρθει η αστυνομία, του τα έδειξε ο Βούλγαρος, όμως ουδέποτε τα χρησιμοποίησε. Ο Βούλγαρος τον απειλούσε για να μην ειδοποιήσει την αστυνομία ή να το πει σε οποιοδήποτε άλλο ότι πωλεί πλαστά έγγραφα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το όχημα με αριθμό εγγραφής ΕΥΥ 751 ανήκε στον Βούλγαρο και οι αστυνομικοί πήραν το κλειδί που είχε στο σπίτι και το ερεύνησαν. Στον κατηγορούμενο υποδείχθηκε το Τεκμήριο 14 που είναι η συγκατάθεση έρευνας και ανέφερε ότι το υπέγραψε στον αστυνομικό σταθμό. Υπέγραφε ότι του έδιδαν στο σταθμό χωρίς να τα διαβάσει και δεν ήξερε τι ήταν. Αναγνώρισε επίσης την υπογραφή του στην κατάθεση Τεκμήριο 6 όμως όπως είπε αυτά που αναφέρονται στην κατάθεση τα έλεγε ο διερμηνέας. Ο ίδιος τα είπε λόγω του φόβου και «όταν φοβάσαι οτιδήποτε σου πουν λες ναι». Δεν ανέφερε αυτά που περιέχονται στην κατάθεση. Δεν μπορούσε να σκεφτεί γιατί δεν ήταν σε καλή κατάσταση και ήταν πολύ ταραγμένος. Ο κατηγορούμενος αναγνώρισε τη φωτογραφία του στα Τεκμήρια 2 και 3 αλλά όπως είπε είναι αλλοιωμένη. Την δικηγόρο Νατάσα Χαραλαμπίδου όπως είπε δεν την γνωρίζει. Στην αντεξέταση του ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι οι φωτογραφίες στα Τεκμήρια 2 και 3 είναι δικές του όμως δεν τις έδωσε στο Βούλγαρο και δεν γνωρίζει πως τις βρήκε. Αρνήθηκε ότι είπε στην κατάθεση Τεκμήριο 6 ότι εργαζόταν στις οικοδομές και ότι είπε ότι το αυτοκίνητο ήταν δικό του. Ανέφερε όπως είπε στην αστυνομία ότι είχε συγκάτοικο όμως δεν το έγραψαν στην κατάθεση. Ο Μαχμούτ Arab (Μ.Υ.1) αδελφός του κατηγορούμενου ανέφερε στη δική του μαρτυρία ότι με τον κατηγορούμενο είχαν καλές σχέσεις όμως δεν τον επισκεπτόταν στο σπίτι του. Δεν ήταν ήσυχος όπως χαρακτηριστικά ανέφερε με τον Βούλγαρο. Τον έβλεπε και έλεγε ότι είναι εγκληματίας. Ο μάρτυρας συμφώνησε με υποβολή της κ. Ναπολέοντος ότι ο κατηγορούμενος απελάθηκε και ήρθε ξανά στην Κύπρο. Σε υποβολή ότι ήρθε το 2006 ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν ξέρει ακριβώς πότε ήλθε. Συμφώνησε επίσης σε υποβολή της κ. Ναπολέοντος ότι ο κατηγορούμενος μιλά λίγα Ελληνικά και λίγα Αγγλικά. Ο Μ.Υ.2 Σωτήρης Πτωχόπουλος περιορίστηκε στην κατάθεση του Τεκμηρίου 16 και η μαρτυρία του δεν προσέφερε τίποτε περαιτέρω. Ο Μ.Υ.3 Ζαχαρίας Τάλεπ ανέφερε ότι με τον κατηγορούμενο είναι φίλοι και όταν άκουσε ότι είναι κατηγορούμενος ήρθε στο Δικαστήριο για να δώσει μαρτυρία και «να πει κάποια πράγματα». Ουσιαστικά ήρθε για να πει ότι με τον κατηγορούμενο έκαναν παρέα και διακινούνταν με το λεωφορείο. Ανέφερε στην αντεξέταση του ότι ο κατηγορούμενος δεν του είπε ότι βρήκε έγγραφα με την δική του φωτογραφία που έγραφαν άλλο όνομα και όπως περαιτέρω ανέφερε ο κατηγορούμενος «μιλά μια λέξη Κυπριακή, μια λέξη Αγγλική για να καταλαβαίνεις». Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας η κ. Νικολάου κατέθεσε γραπτή μακροσκελή αγόρευση μέσα από την οποία ανέπτυξε τις θέσεις της και η κ. Ναπολέοντος περιορίστηκε σε προφορική αγόρευση. Είναι η εισήγηση της κ. Νικολάου ότι και αν ακόμη το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να υιοθετήσει το σύνολο των ισχυρισμών του κατηγορούμενου και να δεκτεί την δική του εκδοχή, δημιουργούνται λογικές αμφιβολίες ως προς τις συνθήκες έρευνας της οικίας του κατηγορούμενου, τις συνθήκες σύλληψης αλλά και την διάπραξη των αδικημάτων και οι αμφιβολίες αυτές θα πρέπει να λειτουργήσουν προς όφελος του κατηγορούμενου και να οδηγήσουν στην αθώωση του. Όπως έχω ήδη αναφέρει η κατηγορούσα αρχή έχει το βάρος απόδειξης των κατηγοριών και κάθε στοιχείου που τις συνιστά με αξιόπιστη και σαφή μαρτυρία. Έχω εξετάσει με ιδιαίτερη προσοχή το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και παρατήρησα τον τρόπο που κατέθεταν αλλά και την γενικότερη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Είναι χωρίς δισταγμό που αναφέρω ότι οι Μ.Κ.1, Μ.Κ.3, Μ.Κ.4, Μ.Κ.5 και Μ.Κ.6 είπαν την αλήθεια για ότι περιήλθε σε γνώση τους για τα γεγονότα της υπόθεσης και αποδέχομαι την μαρτυρία τους στο σύνολο της. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε στη γραπτή του κατάθεση Τεκμήριο 1 ότι αφού επέστησε την προσοχή του κατηγορούμενου στο νόμο και τον συνέλαβε στη βάση δικαστικού εντάλματος ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι το έκαμε γιατί στη χώρα του έχει πόλεμο. Η προφορική δήλωση του μάρτυρα δεν αμφισβητήθηκε και ούτε ο μάρτυρας αντεξετάστηκε. Η ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου την οποία έλαβε ο μάρτυρας κατατέθηκε χωρίς ένσταση από την υπεράσπιση αλλά ούτε και υποβλήθηκαν οι ισχυρισμοί που πρόβαλε ο κατηγορούμενος ότι πολλά που αναφέρονται δεν τα είπε ο ίδιος στην κατάθεση του. Η Μ.Κ.3 δεν πρόσθεσε τίποτε το ουσιαστικό με τη μαρτυρία της αλλά τα όσα ανέφερε ανταποκρίνονται στην αλήθεια αφού αυτά απορρέουν από την γνώση της ως λειτουργός του Τμήματος Οδικών Μεταφορών. Η Μ.Κ.4 εμπεριστατωμένα και με λεπτομέρειες αναφέρθηκε στις εξετάσεις της και στην κατάληξη της ότι τα Τεκμήρια 2 και 3 είναι πλαστογραφημένα. Σωστά η μάρτυρας ανέφερε ότι το Τεκμήριο 4 ως έγγραφο είναι γνήσιο αφού εκδόθηκε από την αρμόδια αρχή. Το αν τα στοιχεία που αναγράφονται σ΄ αυτό δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια αυτό οφείλεται στις εγγραφές που προσκομίστηκαν από τον αιτητή για τον σκοπό αυτό και η ίδια δεν μπορεί να το γνωρίζει. Η μαρτυρία της Μ.Κ.4 παραμένει αναντίλεκτη αλλά ταυτόχρονα όπως ανέφερα κρίνεται απόλυτα αξιόπιστη και την αποδέχομαι στο σύνολο της. Η κ. Νικολάου αμφισβητεί στην αγόρευση της έντονα τον Μ.Κ.5 έστω και αν αναφέρεται σε Μ.Κ.
  8. Το γεγονός ότι δεν παρουσιάστηκε το πορτοφόλι εντός του οποίου βρέθηκαν τα επίδικα έγγραφα ουδόλως επηρεάζει την αξιοπιστία του μάρτυρα. Περαιτέρω δε θα πρέπει να σημειωθεί ότι η κατάθεση του Αστ. 991 Χαράλαμπου Αυγουστή κατατέθηκε εκ συμφώνου και δεν υπήρχε οποιαδήποτε αμφισβήτηση στην διακίνηση των Τεκμηρίων. Ο Μ.Κ.5 δεν απέκρυψε ότι η συγκατάθεση υπογράφτηκε από τον κατηγορούμενο μεταγενέστερα. Δήλωσε όμως ότι είχαν την προφορική συγκατάθεση του κατηγορούμενου για να μπουν στο σπίτι και αποδέχομαι τη θέση αυτή. Η υπεράσπιση υπέβαλε ότι ο κατηγορούμενος δεν αντιλήφθηκε τι του είπαν γιατί δεν μιλά ούτε Ελληνικά ούτε Αγγλικά όπως ήταν η θέση του μάρτυρα. Τον ισχυρισμό αυτό της υπεράσπισης τον καταρρίπτουν οι μάρτυρες τους οποίους η ίδια κάλεσε. Όπως είπε στη μαρτυρία του ο Μ.Υ.1 ο κατηγορούμενος μιλά «λίγο Ελληνικά και λίγο Αγγλικά» θέση που είχε και ο Μ.Υ.
  9. Τόσο η σαφήνεια της μαρτυρίας του Μ.Κ.5 όσο και ο τρόπος που κατέθετε και η συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, καταδεικνύουν μάρτυρα που είπε την αλήθεια και αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της. Το ίδιο αξιόπιστη κρίνω τη μαρτυρία της Μ.Κ.
  10. Η μάρτυρας εξήγησε γιατί ήταν σε θέση να θυμάται τον κατηγορούμενο. Ήταν υποχρέωση του να ήταν παρών και η ίδια ταύτισε την φωτογραφία που είχε στο φάκελο με τον κατηγορούμενο. Ουδέποτε αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση αλλά αντίθετα ο ίδιος ο κατηγορούμενος δέχθηκε ότι στα Τεκμήρια 2 και 3 υπάρχει δική του φωτογραφία. Αντίθετα με την Μ.Κ.6 που εξήγησε γιατί ήταν βέβαιη ότι το πρόσωπο που είδε ήταν ο κατηγορούμενος, ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι τον θυμόταν και ήταν το πρόσωπο που στις 28.8.12 του υπέδειξε μια βεβαίωση εγγραφής ευρωπαίου πολίτη και Βουλγάρικη άδεια οδηγού. Υπάρχουν πολλές αμφιβολίες αν ο Μ.Κ.3 είναι σε θέση να θυμάται κάθε οδηγό που σταματά για συνηθισμένο έλεγχο τροχαίας και δεν υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος που να δικαιολογεί ότι είναι σε θέση να θυμάται τον οδηγό του αυτοκινήτου σχεδόν δυο χρόνια μετά. Ως εκ τούτου για την μαρτυρία του Μ.Κ.3 υπάρχουν πολλές αμφιβολίες και δεν αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για το Δικαστήριο. Ο κατηγορούμενος για τους λόγους που θα εξηγήσω πιο κάτω κρίνω ότι είπε ψέματα στο Δικαστήριο και για τον κατηγορούμενο ισχύει η λαϊκή φράση «το ένα ψέμα φέρνει το άλλο». Στην προσπάθεια του να δικαιολογήσει ψεύτικες αναφορές πρόσθετε και νέα ψέματα και ισχυρισμούς που δεν τέθηκαν στους μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής και τα όσα ανέφερε κρίνω ότι είναι εκ των υστέρων σκέψεις. Ο κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεση (Τεκμήριο 6) παραδέχεται ότι βρισκόταν στην Κύπρο στην περίοδο 2006-2008 και ήρθε ξανά μέσω των κατεχομένων. Τα Βουλγάρικα έγγραφα του τα «κανόνισε» ένας Βούλγαρος πριν 5 χρόνια και ο ίδιος του έδωσε φωτογραφίες του. Ήταν φίλος του και δούλευαν μαζί στις οικοδομές. Τα Βουλγάρικα έγγραφα τα ήθελε για να μπορεί να ζει και να εργάζεται στην Κύπρο και γνωρίζει ότι αυτό είναι παράνομο. Παραδέχεται επίσης στην κατάθεση του ότι με αυτά τα έγγραφα ενέγραψε το όχημα με αριθμό εγγραφής ΕΥΥ
  11. Αρνείται ότι ο ίδιος έκαμε εγγραφή σαν Ευρωπαίος πολίτης και ισχυρίζεται ότι και την βεβαίωση εγγραφής του την έδωσε ο Βούλγαρος φίλος του. Όπως επίσης αναφέρει έδειξε την ταυτότητα και την άδεια οδηγού (Τεκμήρια 2 και 3) όταν τον σταμάτησε ο αστυνομικός για υπέρβαση του ορίου ταχύτητας. Ο κατηγορούμενος μέσω της δικηγόρου του δεν έφερε ένσταση στην κατάθεση της γραπτής του κατάθεσης ως Τεκμήριο αλλά όπως ανέφερα ούτε και αμφισβήτησε την αναφορά του Μ.Κ.
  12. Στη συνέχεια υπεβλήθηκε στους μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής ότι ο κατηγορούμενος προέβη στην κατάθεση αυτή γιατί φοβόταν τον Βούλγαρο συγκάτοικο του με το όνομα Dobrin. Ο ισχυρισμός αυτός πέραν από το ότι δεν αποτελεί λόγο για την μη αποδοχή της κατάθεσης ως Τεκμήριο σύμφωνα με τη νομολογία δεν αντέχει και στη βάσανο της λογικής. Γιατί να πει όσα είπε στην κατάθεση του τη στιγμή που ο Dobrin δεν ήταν παρών. Τι πιο λογικό να πει στους αστυνομικούς που τον ανέκριναν για τόσο σοβαρά αδικήματα την αλήθεια. Ο ισχυρισμός του ότι τους είπε ότι είχε συγκάτοικο αλλά δεν το έγραψε ο αστυνομικός δεν υπεβλήθηκε στους μάρτυρες αλλά ούτε και μπορεί να γίνει αποδεκτός. Ο κατηγορούμενος στη δική του μαρτυρία προβάλλει και πρόσθετους ισχυρισμούς ότι τα είπε αυτά στην κατάθεση του γιατί δε ένιωθε καλά, δεν μπορούσε να σκεφτεί και ήταν πολύ τρομαγμένος. Στη συνέχεια προσθέτει και τον ισχυρισμό ότι πολλές λέξεις είναι αναφορές του μεταφραστή. Αρνήθηκε επίσης ότι είπε στην κατάθεση του ότι εργαζόταν στις οικοδομές και αρνήθηκε ότι είπε στην αστυνομία για το αυτοκίνητο. Ήταν ο ισχυρισμός του ότι ο αστυνομικός έγραφε ότι ήθελε. Ο κατηγορούμενος παραδέχεται ότι τα Τεκμήρια 2 και 3 είναι πλαστά και δέχεται ότι οι φωτογραφίες που υπάρχουν σ΄ αυτά είναι δικές του. Προβάλλει τον ισχυρισμό που συγκρούεται με την κατάθεση του Τεκμήριο 6 ότι ο συγκάτοικος του έκαμε τα έγγραφα αυτά για να τον εκβιάζει ώστε να μην τον καταγγείλει ότι ασχολείτο με πλαστά έγγραφα. Ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι τον Βούλγαρο συγκάτοικο του τον έλεγαν Dobrin και το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΕΥΥ 751 ανήκε στον Dobrin. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 16 που κατέθεσε δικός του μάρτυρας το αυτοκίνητο μεταβιβάστηκε στον Trifonov Dobrin και πάντα κατά τον δικό του ισχυρισμό το εξώδικο πρόστιμο πληρώθηκε από τον Trifonov Dobrin που ήταν και το πρόσωπο που καταγγέλθηκε. Aπό τα πιο πάνω προκύπτει με σαφήνεια ότι όπως ισχυρίζεται ο κατηγορούμενος ο Trifonof Dobrin ήταν ο συγκάτοικος του. Θεωρεί ο κατηγορούμενος τόσο λογικό και φυσιολογικό το πρόσωπο που τον εκβίαζε με τα πλαστά έγγραφα να τοποθετήσει το δικό του όνομα στα Τεκμήρια 2 και 3 μαζί με τις φωτογραφίες του κατηγορούμενου. Αυτός ο ισχυρισμός κρίνω ότι είναι τόσο αφελής που καταδεικνύει την απέλπιδα προσπάθεια του κατηγορούμενου να αναιρέσει το περιεχόμενο της ομολογίας του. Όπως πολύ σωστά αναφέρει η κ. Νικολάου στην αγόρευση της η ομολογία ενοχής είναι η βασιλίδα των μαρτυριών και ένας κατηγορούμενος μπορεί να καταδικαστεί με βάση μόνο αυτή. Θα συμφωνήσω επίσης με την κ. Νικολάου ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο η ομολογία συνάδει με τα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά θα κριθούν από το Δικαστήριο. Το περιεχόμενο της κατάθεσης κρίνεται όχι μόνο με βάση την αυθεντικότητα των ισχυρισμών που περιέχονται σ΄ αυτή αλλά σε συνάρτηση με κάθε άλλη μαρτυρία που ενισχύει ή καταρρίπτει την αλήθεια του περιεχομένου της. Αυτό γίνεται ώστε το Δικαστήριο να βεβαιωθεί κατά πόσο το περιεχόμενο της ομολογίας συνάδει με την αλήθεια των γεγονότων. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου με βάση την μαρτυρία που προσκόμισε η κατηγορούσα αρχή ότι στην κατοχή του κατηγορούμενου βρέθηκαν τα Τεκμήρια 2 και 3 τα οποία είναι πλαστά. Το Τεκμήριο 2 ο κατηγορούμενος το παρουσίασε στην Μ.Κ.5 για να εξασφαλίσει πιστοποιητικό εγγραφής Ευρωπαίου πολίτη και κατά συνέπεια η ομολογία του κατηγορούμενου συνάδει με τα πραγματικά γεγονότα. Οι Μ.Υ.1 και Μ.Υ.3 ήρθαν στο Δικαστήριο με αποκλειστικό σκοπό να βοηθήσουν τον κατηγορούμενο. Ο Μ.Υ.1 για να πει ότι ο Βούλγαρος συγκάτοικος του αδελφού του ήταν εγκληματίας και ο Μ.Υ.3 ότι με τον κατηγορούμενο διακινούνται με λεωφορείο γιατί ο κατηγορούμενος δεν είχε αυτοκίνητο. Και οι δυο είπαν ψέματα όμως αυθόρμητα είπαν και μια αλήθεια, ότι ο κατηγορούμενος μιλά λίγο Ελληνικά και λίγο Αγγλικά, καταρρίπτοντας τον ισχυρισμό του ότι δεν καταλάβαινε τι του έλεγε ο Μ.Κ.
  13. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου το οποίο προκύπτει από τη μαρτυρία της Μ.Κ.4 αλλά και από την ομολογία του ίδιου του κατηγορούμενου ότι τα Τεκμήρια 2 και 3 είναι πλαστά. Τα έγγραφα αυτά όπως προκύπτει από την μαρτυρία του Μ.Κ.5 αλλά επίσης και από την ομολογία του κατηγορούμενου βρέθηκαν στην κατοχή του κατηγορούμενου. Και αν ακόμη δεν υπήρχε η ομολογία του κατηγορούμενου το γεγονός ότι αυτά βρέθηκαν στην κατοχή του είναι αποδεκτό εναντίον του ως πρωτογενής περιστατική μαρτυρία για να δείξουν την γνώση του περιεχομένου τους, τη σχέση του ή την συνενοχή του στη δοσοληψία στην οποία αναφέρονται ή την κατάσταση της σκέψης του με αναφορά σε αυτά (βλ. Ξυδιάς κ.α. ν. Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 174). Σύμφωνα με το άρθρο 339 του Ποινικού Κώδικα: «όποιος γνωρίζει και θέτει με δόλιο τρόπο σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο είναι ένοχος ποινικού αδικήματος». Κεντρικός άξονας στη στοιχειοθέτηση του πιο πάνω αδικήματος είναι η πρόθεση καταδολίευσης. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Archbold Criminal Pleading Evidence and Practice 37η έκδοση σελ. 670 (σε ελεύθερη μετάφραση): «είναι αρκετό να αποδειχθεί πρόθεση καταδολίευσης ή εξαπάτηση χωρίς πρόθεση να εξαπατηθεί ένα συγκεκριμένο πρόσωπο. Ούτε και απαιτείται να αποδειχθεί ότι ένα οποιοδήποτε συγκεκριμένο πρόσωπο εξαπατήθηκε από την πλαστογραφία εάν μπορεί να συναχθεί από τα περιστατικά της υπόθεσης ότι ήταν η πρόθεση του κατηγορούμενου να καταδολιεύσει». Ο κατηγορούμενος είχε πρόθεση καταδολίευσης των Κυπριακών Αρχών αφού γνώριζε ότι σαν Σύριος Υπήκοος δεν μπορούσε να εξασφαλίσει εγγραφή στην Κύπρο. Παραδέχεται εξάλλου ότι είναι απαγορευμένος μετανάστης και εισήλθε παράνομα στη Δημοκρατία. Χρησιμοποίησε την πλαστή ταυτότητα Τεκμήριο 2 και την παρουσίασε στη Μ.Κ.5 για να εξασφαλίσει την σχετική εγγραφή και παρουσιάστηκε στην μάρτυρα σαν Dobrin Trifonov Βούλγαρος υπήκοος. Ο κατηγορούμενος αναφέρει στην κατάθεση του Τεκμήριο 6 ότι παρουσίασε στον αστυφύλακα που τον σταμάτησε για τροχαία παράβαση την άδεια οδηγού Τεκμήριο 3 και την ταυτότητα Τεκμήριο 2 και παρουσίασε τον εαυτό του σαν τον Dobrin Trifonov γνωρίζοντας ότι αυτό δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Ο κατηγορούμενος παραδέχεται επίσης στην κατάθεση του Τεκμήριο 6 ότι με την χρήση των Τεκμηρίων 2 και 3 ενέγραψε στο όνομα του το όχημα με αριθμό εγγραφής ΕΥΥ
  1. Η κ. Νικολάου στην αγόρευση της έκαμε εκτενή αναφορά στον αριθμό της ταυτότητας Τεκμήριο 2 ισχυριζόμενη ότι το Τεκμήριο 2 έχει αριθμό 165248754 και κανένας από τους μάρτυρες δεν αναφέρεται στην κατάθεση του στην ταυτότητα με αριθμό 8203014364 σε συσχετισμό με τις λεπτομέρειες της τέταρτης κατηγορίας. Δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά για το θέμα αυτό. Απλή παρατήρηση του Τεκμηρίου 2 καταδεικνύει ότι στο πίσω μέρος του Τεκμηρίου στις τρεις τελευταίες γραμμές γίνεται αναφορά και στους δυο αριθμού και κατά συνέπεια η θέση της κ. Νικολάου ότι τα πραγματικά γεγονότα που εκτίθενται στην κατηγορία 4 δεν έχουν αποδειχτεί από την κατηγορούσα αρχή είναι αβάσιμη. Η κ. Νικολάου με αναφορά στις υποθέσεις Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Evawce Tchouake Tchawa κ.α., Αρ. Υπόθεσης 5720/11 και Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Thusara Perera Pitiduwa Gamage, Αρ. Υπόθεσης 194/08, εισηγήθηκε ότι δεν έχουν αποδειχθεί οι κατηγορίες 7 και 8 που αφορούν πλαστοπροσωπία αφού σύμφωνα με τη θέση της κ. Νικολάου η φράση «άλλο πρόσωπο ζωντανό ή πεθαμένο» καταδεικνύει την υποχρέωση της κατηγορούσας αρχής να αποδείξει με βάση τη φράση αυτή σαν προϋπόθεση του άρθρου 360 ότι ο Dobrin Trifonov από την Βουλγαρία είναι υπαρκτό πρόσωπο. Έχω υπόψη μου τις πιο πάνω αποφάσεις και με κάθε σεβασμό προς τους αδελφούς Δικαστές που εξέδωσαν τις πιο πάνω αποφάσεις διαφωνώ με την ερμηνεία του άρθρου
  2. Ο νομοθέτης δεν μπορεί να θέτει ως συστατικό στοιχείο του αδικήματος κάτι που κατά κανόνα δεν μπορεί να αποδειχτεί και διαφωνώ με τη θέση ότι η φράση «άλλο πρόσωπο ζωντανό ή πεθαμένο» δεν μπορεί να ερμηνευτεί διαφορετικά από το ότι το πρόσωπο αυτό είναι υπαρκτό ή υπήρξε στο παρελθόν. Το αντίθετο θα έλεγα ότι σημαίνει η φράση αυτή. Ότι δηλαδή δεν θα πρέπει το πρόσωπο αυτό να είναι συγκεκριμένο και να ζει. Μπορεί να είναι και πρόσωπο το οποίο δεν υπάρχει. Αν γίνει δεκτή η φράση όπως την ερμηνεύουν οι πιο πάνω αποφάσεις η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει ότι το κάθε πρόσωπο που αναγράφεται στην βουλγάρικη, κινέζικη ή οποιαδήποτε άλλη πλαστή ταυτότητα υπάρχει στη ζωή ή υπήρξε στο παρελθόν αλλά και πότε έζησε πράγμα κατά την κρίση μου αδύνατο αφού με το ίδιο όνομα μπορεί να υπάρχουν πολλά άτομα. Η ερμηνεία όπως δίδεται στις πιο πάνω αποφάσεις θα αποτελεί ασφαλές κίνητρο αφού δεν θα μπορεί να αποδειχθεί τέτοιο αδίκημα και οι πλαστές ταυτότητες να πλημμυρίσουν την Κυπριακή Δημοκρατία. Για όλους τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει στο βαθμό που έχει υποχρέωση τις κατηγορίες 4, 5, 7, 8, 9 και
  3. Η κατηγορία 6 απορρίπτεται γιατί όπως αναφέρω πιο πάνω το έγγραφο αυτό εκδόθηκε από αρμόδια αρχή και δεν μπορεί να είναι πλαστό. Περιέχει όμως στοιχεία που είναι πλαστά όπως φαίνεται στην κατηγορία 9 στην οποία ο κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος. (Υπ.) ............ Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΟΟ Subject: General / Criminal / Final Αναφορά: Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου - Πλαστοπροσωπία - Εξασφάλιση εγγραφής και πιστοποιητικού με ψευδείς παραστάσεις cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.