Δημοκρατία ν. Θεόδωρου Νικολάου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 20055/14, 8/8/2014

(1)(α) ΠΡΩΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ Μέρος ΙΙ, 24, 30, 31, 31 Α και ΤΡΙΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα (2η κατηγορία) (γ) της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 ΠΡΩΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ Μέρος ΙΙ, 6

(2), 24, 30, 31, 31 Α και ΤΡΙΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα (4η κατηγορία) (δ) της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, ΠΡΩΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ Μέρος ΙΙ, 5

(1)(β), 6

(3), 30, 30 Α, 31, 31 Α και ΤΡΙΤΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα (6η κατηγορία) (ε) της πλαστογραφίας, κατά παράβαση των άρθρων 331, 333(α), 335 και 20 του Ποινικού Κώδικα (8η κατηγορία) (στ) της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, κατά παράβαση των άρθρων 339, 335 και 20 του Ποινικού Κώδικα (10η κατηγορία) (ζ) της εξασφάλισης πιστοποιητικού με ψευδείς παραστάσεις, κατά παράβαση των άρθρων 305 και 20 του Ποινικού Κώδικα (12η κατηγορία) (η) της συνωμοσίας προς διάπραξη πλημμελήματος, κατά παράβαση των άρθρων 372, 305 και 20 του Ποινικού Κώδικα (11η κατηγορία) (η) της κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 255, 262 και 20 του Ποινικού Κώδικα (14η κατηγορία) Οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν ενοχή σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν και το Κακουργιοδικείο όρισε την υπόθεση για ακρόαση στις 7.10.2014. Η Κατηγορούσα Αρχή ζήτησε όπως οι κατηγορούμενοι συνεχίσουν να τελούν υπό κράτηση επειδή υπάρχει κίνδυνος μη προσέλευσής τους στη δίκη. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων 2 και 3 έφεραν ένσταση στην κράτηση καθότι σύμφωνα με τα όσα ανέφεραν, υπάρχουν υπερβολικά μεγάλες προσδοκίες αθώωσης, οι οποίες μαζί με τους δεσμούς που οι κατηγορούμενοι έχουν με τη χώρα, αφού είναι Κύπριοι, δεν αποκαλύπτεται κίνδυνος μη προσέλευσής τους στη δίκη. Ανέφεραν ότι η παρουσία τους μπορεί να εξασφαλιστεί με όρους που θα θέσει το Δικαστήριο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 1 συγκατατέθηκε στο αίτημα κράτησης. Ως γνωστό, το ενδεχόμενο κράτησης συναρτάται με οποιονδήποτε από τους τρεις πιο κάτω παράγοντες: (α) την πιθανότητα μη προσέλευσης ενός κατηγορούμενου στη δίκη (β) την πιθανότητα διάπραξης του ίδιου ή άλλου αδικήματος (γ) τη δυνατότητα επηρεασμού μαρτύρων. Τόσο η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής όσο και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Έχουμε θέσει ενώπιον μας τα όσα ανέφεραν με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, τη Νομολογία στην οποία μας παρέπεμψαν και θα σταθούμε σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Έχουμε μελετήσει, για σκοπούς του παρόντος αιτήματος, και το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μας. Το Δικαστήριο όταν εξετάζει ένα αίτημα όπως αυτό της Κατηγορούσας Αρχής, είναι σημαντικό να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος τεκμαίρεται ότι είναι αθώος εκτός εάν καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Κυριάκου

(2001)2 ΑΑΔ 373, αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στο Δικαστήριο για να δικαστεί. Ανάγκη περιορισμού του πολίτη πρέπει να διαπιστώνεται δικαστικά σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και να επιβάλλεται από τα γεγονότα της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης (Ανδρέας Καραγιώργης κ.ά. v. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 92). Στη Σιακαλλή v. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 130, αναφέρονται τα ακόλουθα στις σελίδες 133, 134: «Η πιθανότητα μη προσέλευσης των κατηγορουμένων στη δίκη είναι ο βασικός παράγοντας που εξετάζεται από το Δικαστήριο κατά την εξέταση του ενδεχόμενου κράτησης τους. Κατά τη στάθμιση του παράγοντα αυτού λαμβάνονται υπόψη η σοβαρότητα του αδικήματος, η πιθανότητα καταδίκης του στο βαθμό που μπορεί να προβλεφθεί από τις καταθέσεις των μαρτύρων και το ύψος της ποινής που προβλέπεται. Όμως ο κίνδυνος μη προσέλευσης δεν αποτελεί και το μοναδικό παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη. Άλλοι παράγοντες είναι η πιθανότητα διάπραξης του ίδιου ή άλλου αδικήματος, καθώς και η δυνατότητα επηρεασμού μαρτύρων. Δεν είναι απαραίτητο να συνυπάρχουν όλοι οι παράγοντες, αλλά ένας ή περισσότεροι από αυτούς μπορεί να αποτελέσουν τον αποφασιστικό παράγοντα για την απόφαση του Δικαστηρίου (Lefkios Rodosthenous and Another v. The Police

(1961)CLR 50, Michael Apostolou Tsouka v. The Police

(1962)CLR 261). Κάθε παράγοντας θα πρέπει να εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος κράτησης. Ακριβώς στην υπόθεση Κλεάνθης Γεωργίου Βασιλείου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 6248, ημερ. 10.1.1997 τονίστηκε ότι η άποψη ότι πρέπει σε κάθε περίπτωση να υπάρχει συρροή όλων των παραγόντων που καθιέρωσε η νομολογία, περιλαμβανομένης και της πιθανότητας επανάληψης των αδικημάτων για τα οποία κάποιος κατηγορείται, δεν βρίσκει έρεισμα ούτε στη λογική ούτε στη νομολογία». Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι είναι σοβαρές ενόψει και των ποινών που προβλέπονται από το Νόμο. Για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ο Νομοθέτης προέβλεψε ποινή φυλάκισης διά βίου. Όπως διαφαίνεται από τις λεπτομέρειες των αδικημάτων αλλά και από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μας η ποσότητα των ναρκωτικών για την οποία κατηγορούνται είναι μεγάλη. Ανέρχεται περίπου στα 25 κιλά. Για αδικήματα αυτής της φύσης και για τέτοιες μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών, η Νομολογία μας αναφέρεται σε πολυετείς ποινές φυλάκισης. Στη Θεοδωρίδης v. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 139 τονίστηκε ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του κατηγορουμένου να αποφύγει τη δίκη. Το ίδιο και στην Αναστάσιος Κρασοπούλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 119/2012, 122/2012, 123/2012 και 124/2012, Απόφαση ημερομηνίας 9.7.2012, στην οποία οι κατηγορούμενοι αντιμετώπιζαν κατηγορία φόνου εκ προμελέτης. Εκεί λέχθηκε ότι «Είναι αυτονόητο ότι εκεί όπου η προβλεπόμενη ποινή είναι η ποινή της ισόβιας κάθειρξης το ενδεχόμενο διαφυγής είναι ακόμη μεγαλύτερο εφόσον η σκέψη για διαφυγή μπορεί να επενεργήσει ως δέλεαρ αποφυγής της ισόβιας φυλάκισης.» Βεβαίως εδώ οι κατηγορούμενοι δεν αντιμετωπίζουν κατηγορία φόνου εκ προμελέτης. Το Δικαστήριο σε τέτοιες διαδικασίες, όπως η παρούσα, μπορεί να καταλήξει στα δικά του ευρήματα και προβεί στις δικές του διαπιστώσεις έχοντας ενώπιον του τη φύση των αδικημάτων, το μαρτυρικό υλικό που λήφθηκε κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης, και τις προσωπικές περιστάσεις του κάθε κατηγορούμενου, όπως αυτές συνήθως παρατίθενται από τους ίδιους ή τους συνηγόρους τους. Όταν το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής βασίζεται στην πιθανότητα μη προσέλευσης ενός κατηγορουμένου στη δίκη, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη, μεταξύ άλλων, παράγοντες που συνδέονται με τον χαρακτήρα του κατηγορούμενου, την κατοικία του, το επάγγελμα του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών τους δεσμούς με τη χώρα στην οποία διώκεται (βλ. Neumeister v. Austria A8 p.39

(1968)). Στην υπόθεση Θεοχάρους κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 48, υποδεικνύεται ότι «. .σε καμιά περίπτωση δεν εκτιμάται η πιθανότητα μη προσέλευσης με κατά απομόνωση αναφορά στη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την επιβληθησομένη ποινή, αυτόματα δηλαδή, χωρίς συνυπολογισμό άλλων σχετικών δεδομένων.» Εκείνο που εξετάζεται είναι η πιθανότητα να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος. Ως ελέχθη, έχουμε μελετήσει πολύ προσεκτικά το μαρτυρικό υλικό, το οποίο τέθηκε ενώπιον μας μόνο για σκοπούς του παρόντος αιτήματος. Φαίνεται πως η Κατηγορούσα Αρχή θα επιδιώξει να αποδείξει τις κατηγορίες ή μερικές από αυτές με περιστατική μαρτυρία. Είναι γνωστό ότι η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει ένα από τα πιο πειστικά κριτήρια για εξακρίβωση της αλήθειας (βλ. Vrakas and Another v. The Republic

(1973)2 CLR 139, Anastassiades v. The Republic

(1977)2 CLR 97 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 172). Από το μαρτυρικό υλικό προκύπτουν τα ακόλουθα: (α) Στις 18.6.2014 ο κατηγορούμενος 1 μετέβη στη διαμεταφορική εταιρεία με την επωνυμία P.O. Premier Shipping Ltd για να εισαχθούν στην Κύπρο από το εξωτερικό εμπορεύματα για λογαριασμό κάποιου Ανδρέα Κωνσταντίνου. Παρέδωσε φωτοαντίγραφο της ταυτότητας του πιο πάνω προσώπου με αριθμό 788207 ως επίσης και λίστα εμπορευμάτων. Τα εμπορεύματα που ζήτησε ο κατηγορούμενος 1 για λογαριασμό του πιο πάνω προσώπου αφορούσαν μεταξύ άλλων έπιπλα, βιβλία και παπούτσια. Στις 5.7.2014 αφίχθη πλοίο στο λιμάνι Λεμεσού και στις 8.7.2014 ο κατηγορούμενος 1 τηλεφώνησε στον Μάριο Οικονόμου υπάλληλο της πιο πάνω εταιρείας ρωτώντας τον πότε θα εκτελωνιστεί το εμπορευματοκιβώτιο, πράγμα το οποίο τελικά έγινε και μεταφέρθηκε στις αποθήκες του Klitos Warehouse. Σύμφωνα με την κατάθεση της Ελένης Μαύρου το πιο πάνω δελτίο ταυτότητας με αριθμό 788207 δεν ανήκει στον Ανδρέα Κωνσταντίνου ως επίσης η ημερομηνία γέννησης 12.7.1976 που αναγράφονται στο φωτοαντίγραφο δελτίου ταυτότητας δεν ανήκει σε υπαρκτό πρόσωπο. (β) Λήφθηκε πληροφορία στην Αστυνομία ότι στην εταιρεία μεταφορών με την επωνυμία Klitos Ltd στην περιοχή Ζακακίου υπάρχουν μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών κρυμμένες μέσα σε εμπορεύματα. Έτσι άνδρες των διωκτικών αρχών έθεσαν το χώρο υπό παρακολούθηση. Εντοπίστηκε το όχημα μάρκας Mercendes Vito με αριθμούς εγγραφής KRE208 χρώματος άσπρου εντός του περιφραγμένου χώρου της πιο πάνω εταιρείας. Από έλεγχο που διενεργήθηκε διαπιστώθηκε ότι αυτό ήταν καταχωρημένο ως χρώματος γκρίζου. Ο κατηγορούμενος 1 ιδιοκτήτης των αποθηκών προσέγγισε το χώρο και με ανυψωτικό μηχάνημα ανύψωσε το πιο πάνω αυτοκίνητο. Ακολούθως άνοιξε την πόρτα του πιο πάνω αυτοκινήτου και με τη βοήθεια ενός άλλου προσώπου τοποθέτησε εντός του πιο πάνω αυτοκινήτου ένα παλέττο με εμπορεύματα. Μετά από παρέλευση 10 περίπου λεπτών εντοπίστηκε κοντά στον πιο πάνω χώρο το όχημα ΚVL369 να οδηγείται από τον κατηγορούμενο 3 και συνοδηγό τον κατηγορούμενο

1. Ο κατηγορούμενος 1 συνέχιζε να τοποθετεί εμπορεύματα στο όχημα ΚRE208 μαζί με άγνωστο άτομο. Ο κατηγορούμενος 1 έκανε νεύμα με το χέρι του για να έρθει προς το μέρος του το όχημα KVL369, πράγμα το οποίο έπραξαν. Ακολούθως το όχημα KVL369 προσέγγισε το άλλο αυτοκίνητο και ο κατηγορούμενος 2 βοήθησε στην τοποθέτηση εμπορευμάτων εντός του τελευταίου αυτοκινήτου. (γ) Ακολούθως ο κατηγορούμενος 2 οδηγώντας το όχημα KRE208 αναχώρησε από το χώρο και μετά από πάροδο μερικών δευτερολέπτων αναχώρησε και το άλλο αυτοκίνητο με οδηγό τον κατηγορούμενο
2. Το όχημα που οδηγούσε ο κατηγορούμενος 2 κατευθύνθηκε προς την παραλία του Lady's Mile ως επίσης και το άλλο αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος
3. Ακολουθούσε το όχημα που οδηγούσε ο κατηγορούμενος
4. (δ) Το όχημα με αριθμούς εγγραφής KRE208 το οποίο οδηγούσε ο κατηγορούμενος 2 εισήλθε στο χώρο στάθμευσης του εστιατορίου OASIS ενώ το όχημα με αριθμούς εγγραφής KVL369 το οποίο οδηγούσε ο κατηγορούμενος 3 στάθμευσε εντός της εισόδου του χώρου στάθμευσης του πιο πάνω εστιατορίου. Ο κατηγορούμενος 2 προσέγγισε το άλλο όχημα και προσπάθησε να εισέλθει σε αυτό από τη θέση του συνοδηγού. Τότε ήταν που επενέβη η Αστυνομία και ο Αστ. 3021 Α. Κωνσταντίνου αποκάλυψε την αστυνομική του ιδιότητα στον κατηγορούμενο
5. Ο κατηγορούμενος 2 μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία των αστυνομικών τράπηκε σε φυγή πεζός. Τότε ο Αστ. 2499 Ε. Παναγιώτου έτρεξε πίσω από τον κατηγορούμενο 2 και αφού του φώναξε «Αστυνομία» ο τελευταίος σταμάτησε να τρέχει και τον συνόδευσε στο χώρο που βρισκόταν το όχημα KVL
6. Ζητήθηκε από τους κατηγορούμενους 2 και 3 όπως παραμείνουν στο χώρο μέχρις ότου φθάσουν μέλη των Βρετανικών Βάσεων. Μετά από πάροδο μερικών λεπτών μετέβησαν στο χώρο αστυνομικοί των Βρετανικών Βάσεων. Ο κατηγορούμενος 2 παραδέχθηκε στον Υπ. 157 Δ. Χ"Λούκα ότι είχε οδηγήσει το όχημα KRE
7. (ε) Έγινε έρευνα του αυτοκινήτου KRE
8. Εντός αυτού εντοπίστηκε ένας καναπές, στην επιφάνεια του οποίου και στο στρώμα του καθίσματος δεν υπήρχε κάτι το επιλήψιμο. Με εργαλεία αφαιρέθηκαν τα καρφιά σπονδυλάκια με τα οποία ήταν στερεωμένο το ύφασμα του καναπέ στο κάτω του μέρος. Αφού αφαιρέθηκε ένα ενιαίο κομμάτι από ξύλο το οποίο κάλυπτε ολόκληρο το κάτω μέρος του καναπέ, διεφάνη ότι εντός των κενών χώρων που βρίσκονται στο κάτω μέρος του καναπέ, υπήρχαν αρκετές συσκευασίες από διαφανές νάιλον πλαστικό οι οποίες περιείχαν τα ναρκωτικά. Τότε ήταν που συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος 2 από τον Αστ. 362 Χαραλάμπους. Σε περαιτέρω έρευνα του καναπέ βρέθηκαν εντός του «πλαϊνού κουμπιστρου» και άλλες συσκευασίες στις οποίες υπήρχαν ναρκωτικά. (στ) Όπως προκύπτει από το μαρτυρικό υλικό η συνολική ποσότητα κάνναβης που εντοπίστηκε στο πιο πάνω αυτοκίνητο ανέρχεται περίπου στα 25 κιλά. (ζ) Όπως προκύπτει από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μας το όχημα KNL002 μάρκας Mercendes Vito χρώματος κόκκινου κλάπηκε γύρω στις 15 Ιουλίου
9. Το πιο πάνω αυτοκίνητο αναγνωρίστηκε από τον Ανδρέα Ορφανό ως το αυτοκίνητό του. Το δε αυτοκίνητο μάρκας Mercendes Vito χρώματος γκρίζου με μπλε με αριθμούς εγγραφής KRE208 ιδιοκτησίας του Ιωάννη Χαραλάμπους βρίσκεται ακινητοποιημένο σε γκαράζ «και δεν μπορεί να κινηθεί γιατί έχει πρόβλημα στον εγκέφαλό του». Μεταφέρθηκε στο γκαράζ γύρω στα τέλη Ιουνίου του 2014 και στις 8.7.2014 ο ιδιοκτήτης του το είδε να βρίσκεται ακόμη στο γκαράζ. Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν αξιολογεί τη μαρτυρία αλλά εκείνο που αποφασίζεται είναι μόνο αν η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται καταδίκη. Εκείνο που αποτελεί κριτήριο είναι η πιθανότητα καταδίκης στο βαθμό που μπορεί να προβλεφθεί από το μαρτυρικό υλικό το οποίο εκτιμάται στην όψη του και μόνο χωρίς συμπεράσματα και οριστικές απαντήσεις σε ερωτήματα (Μάλα ν. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 135). Στην υπόθεση Χ"Δημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ, ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Νικολάου, συνοψίζοντας τις αρχές που διέπουν το ζήτημα και ειδικότερα σε σχέση με την πιθανότητα καταδίκης ανέφερε τα ακόλουθα: «Η πιθανολόγηση περί καταδίκης αποτελεί κατ' αρχήν εγχείρημα που δεν περιορίζεται σε μόνο ό,τι εκφράζεται από το γεγονός της παραπομπής στο Κακουργιοδικείο το οποίο υποδηλώνει την ύπαρξη μαρτυρίας η οποία ανάλογα με τη δεκτότητα και την αξιολόγηση της, θα μπορούσε να κατατείνει προς ενοχή. Έτσι, το Δικαστήριο που εξετάζει ζήτημα κράτησης υπόδικου λαμβάνει υπόψη και την ισχύ της μαρτυρίας όπου προσφέρεται στην όψη της αυτή η δυνατότητα. Ωστόσο ό,τι εκφράζεται και από μόνο το γεγονός της παραπομπής δεν είναι εντελώς χωρίς συμπερασματική αξία και συνυπολογίζεται: βλ. την υπόθεση Papakleovoulou. Εξ' άλλου το ίδιο συνεκτιμάται, στο πλέγμα του συνόλου των ενδείξεων και το ότι η διαθέσιμη μαρτυρία δεν αποκλείει κάθε λογική προσδοκία για αθώωση: βλ. την υπόθεση Savva and another (No.2).» Στην υπόθεση Savva, παρά την παρατήρηση του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με το σφάλμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου, τελικά, με δοσμένη την εύλογη προσδοκία αθώωσης, η έφεση απορρίφθηκε αφού κρίθηκε πως, στη βάση του συνόλου των παραγόντων, που περιλάμβαναν, βεβαίως, την πιθανότητα καταδίκης για τη σοβαρή κατηγορία της ανθρωποκτονίας, δεν δικαιολογείτο ανατροπή της πρωτόδικης απόφασης για κράτηση.» Τονίζουμε και επαναλαμβάνουμε ότι είναι στοιχειώδες πως δεν τίθεται στο στάδιο αυτό ζήτημα τελικής διαπίστωσης γεγονότων ή εξαγωγής συμπερασμάτων. (βλ. Τσέκκουρα ν. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 32). Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 2 παρέπεμψε το Δικαστήριο μεταξύ άλλων και στην υπόθεση Χρυσάνθου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 51/12, ημερ. 21.10.2013. Καταρχήν, η υπόθεση Χρυσάνθου (ανωτέρω) αφορούσε την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης και όχι κράτησης όπως συμβαίνει εδώ. Το Κακουργιοδικείο κατέληξε σε ενοχή του κατηγορούμενου με μόνα στοιχεία ενοχής το γενετικό υλικό του εφεσείοντα στο νάιλον σακούλι και τη δυνατότητα πρόσβασης του στην αποθήκη. Μέσα στο πραγματικό πλαίσιο της εν λόγω υπόθεσης το Εφετείο έκρινε ότι η περιστατική μαρτυρία δεν είχε την αποτελεσματικότητα που της απέδωσε το Κακουργιοδικείο ώστε να καταλήξει σε εύρημα πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ότι δημιουργήθηκε τουλάχιστον υποβόσκουσα αμφιβολία ως προς το κατά πόσο το συμπέρασμα ενοχής του εφεσείοντα ήταν το μόνο λογικό συμπέρασμα επί της περιστατικής μαρτυρίας. Ο κ. Γεωργίου με την ικανή αγόρευσή του έκανε αναφορά σε διάφορα σενάρια που είναι δυνατό να συμβαίνουν, με βάση το μαρτυρικό υλικό, σε σχέση με τον πελάτη του. Αυτά όμως είναι θέματα που ανήκουν στη δίκη. Εν πάση περιπτώσει θεωρούμε σκόπιμο να κάνουμε αναφορά σε μαρτυρία που αφορά και στον κατηγορούμενο 3.

(1)Ο κατηγορούμενος 3 είναι αυτός o οποίος οδηγώντας στις 8.7.2014 το αυτοκίνητο KVL369 μετέφερε τον κατηγορούμενο 2 πλησίον του χώρου όπου ευρίσκοντο καλά κρυμμένα σε καναπέ τα ναρκωτικά. Το εν λόγω αυτοκίνητο το είχε αγοράσει στο παρελθόν ο αδελφός του κατηγορούμενου 2 Νίκος Νικολάου χωρίς να το εγγράψει στο όνομά του. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του τελευταίου, στις 8.7.2014 το πρωί, το εν λόγω αυτοκίνητο πήρε και οδήγησε ο κατηγορούμενος 2. Ως ελέχθη, στη συνέχεια εντός της ίδιας ημέρας το αυτοκίνητο οδηγήθηκε από τον κατηγορούμενο 3 με συνεπιβάτη τον κατηγορούμενο 2.

(2)Στις 8.7.2014 και καθ΄ον χρόνο τα εμπορεύματα (εντός των οποίων ήταν καλά κρυμμένα τα ναρκωτικά) τοποθετούνται στο αυτοκίνητο ΚRE208 καταφθάνει το αυτοκίνητο KVL369 με οδηγό τον κατηγορούμενο 3 και συνοδηγό τον κατηγορούμενο 2. Ο κατηγορούμενος 1 βρίσκεται πλησίον του αυτοκινήτου KRE208 και φέρεται να κάνει νεύμα με το χέρι του για να έρθει προς το μέρος του το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος 3 με συνεπιβάτη τον κατηγορούμενο 2.

(3)Σχεδόν αμέσως ο κατηγορούμενος 2 αποβιβάζεται από το αυτοκίνητο και αρχίζει και αυτός να βοηθά στη φόρτωση των ύποπτων εμπορευμάτων στο αυτοκίνητο KRE208. Ο κατηγορούμενος 3 στη συνέχεια οδηγεί το αυτοκίνητο χωρίς τον κατηγορούμενο 2 αυτή τη φορά συνεπιβάτη, και απομακρύνεται σχεδόν αμέσως από το μέρος και κατευθύνεται προς το αλτ του πλευρικού δρόμου του λιμανιού.

(4)Ο κατηγορούμενος 2 εισέρχεται στο αυτοκίνητο KRE208 κάθεται στη θέση του οδηγού και οδηγεί το εν λόγω αυτοκίνητο με τα ναρκωτικά εντός αυτού, και κατευθύνεται με κατεύθυνση την ίδια που ακολούθησε αμέσως προηγουμένως ο κατηγορούμενος 3.

(5)Το όχημα ΚVL369 με οδηγό πάντα τον κατηγορούμενο 3 φέρεται να περιφέρεται, κατά τον ίδιο χρόνο περίπου, 2-3 φορές εντός του κυκλικού κόμβου με χαμηλή ταχύτητα χωρίς να εξέρχεται από συγκεκριμένη έξοδο.

(6)Το όχημα που οδηγεί ο κατηγορούμενος 2 με τα ναρκωτικά, επίσης κατευθύνεται προς τον εν λόγω κυκλικό κόμβο και φέρεται να εξέρχεται από την πρώτη έξοδο με κατεύθυνση την παραλία του Ladies Mile.

(7)Την ίδια στιγμή ο κατηγορούμενος 3 οδηγώντας πάντα το αυτοκίνητο KVL369 φέρεται να ακολουθεί το αυτοκίνητο που οδηγεί ο κατηγορούμενος 2 με τα ναρκωτικά εντός αυτού.

(8)Τελικά ο κατηγορούμενος 2 σταθμεύει το αυτοκίνητο με τα ναρκωτικά εντός αυτού, στο χώρο στάθμευσης του εστιατορίου OASIS και ο κατηγορούμενος 3 σταθμεύει το αυτοκίνητο KVL369 εντός της εισόδου του χώρου στάθμευσης του εστιατορίου OASIS.

(9)Αμέσως ο κατηγορούμενος 2 αποβιβάζεται από το αυτοκίνητο με τα ναρκωτικά και προσπαθεί να εισέλθει στο αυτοκίνητο KVL 369 που οδηγούσε o κατηγορούμενος 3. Τότε επενέβηκε η Αστυνομία και δεν τους επέτρεψε να απομακρυνθούν. Ο κατηγορούμενος 2, ως ελέχθη, μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία των αστυνομικών τράπηκε σε φυγή πεζός. Όταν η Αστυνομία του φώναξε «Αστυνομία» σταμάτησε να τρέχει. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως έχει ήδη αναφερθεί, το μαρτυρικό υλικό εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς συμπεράσματα και οριστικές απαντήσεις στα ερωτήματα. Περί πιθανολόγησης και μόνο ο λόγος (βλ. Νικήτα (ανωτέρω), Ευριπίδου κ.ά. v. Αστυνομίας

(2007)2 ΑΑΔ 337 και Κουννάς κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2007)2 ΑΑΔ 790). Όπως διαφαίνεται από το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό όπως έχει τεθεί πιο πάνω κρίνουμε ότι υπάρχει πιθανότητα καταδίκης του κατηγορουμένου 1 για όλες τις κατηγορίες ως επίσης υπάρχει πιθανότητα καταδίκης των κατηγορουμένων 2 και 3 στα αδικήματα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (4η κατηγορία), της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος δηλαδή ότι συνωμότησαν μεταξύ τους να διαπράξουν κακούργημα δηλαδή παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (3η κατηγορία), ως επίσης και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια (6η κατηγορία) και της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος δηλαδή την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια (5η κατηγορία). Επίσης σε περίπτωση καταδίκης, η ποινή η οποία πιθανόν να επιβληθεί και ειδικά στην κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια της πιο πάνω μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών (25 περίπου κιλά) θα είναι αυστηρή ποινή φυλάκισης. Προσωπικές Περιστάσεις Κατηγορουμένων 2 και 3 Όπως αναφέρθηκε, οι κατηγορούμενοι 2 και 3 είναι Κύπριοι και έχουν δεσμούς με τη Δημοκρατία. Ο κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 47 ετών, νυμφευμένος και πατέρας 4 ανηλίκων παιδιών ηλικίας 9, 8 και διδύμων 2 ½ ετών. Το δεύτερο από τα ανήλικα τέκνα του παρουσιάζει καθυστέρηση και αντιμετωπίζει ταυτόχρονα σοβαρές μαθησιακές δυσκολίες. Τόσο ο κατηγορούμενος 2 όσο και η σύζυγός του αντιμετωπίζουν διάφορα σοβαρά προβλήματα υγείας όπως καταγράφονται στα ιατρικά πιστοποιητικά που τέθηκαν ενώπιον μας. Η πεθερά του πάσχει από αλτσχάιμερ και φιλοξενείται σε κλινική, τα έξοδα της οποίας επωμίζεται ο κατηγορούμενος 2. Ο πεθερός του πάσχει από ρευματοειδή αρθρίτιδα και διαμένει μαζί με τον κατηγορούμενο 2 και την οικογένεια του. Οι γονείς του κατηγορούμενου 2 είναι ηλικίας 80 ετών και αντιμετωπίζουν επίσης σοβαρά προβλήματα υγείας αφού ο πατέρας του έχει υποβληθεί σε εγχείρηση ανοικτής καρδιάς ενώ η μητέρα του έχει υποστεί δύο εγκεφαλικά επεισόδια. Ο κατηγορούμενος 2 έχει ισχυρούς δεσμούς με τη Δημοκρατία και είναι ο προστάτης της οικογένειας του. Ο κατηγορούμενος 3 είναι μόνιμος κάτοικος Κύπρου, νυμφευμένος και πατέρας δύο ανηλίκων παιδιών 3 και 6 ετών αντίστοιχα και εργάζεται. Διαμένει σε ιδιόκτητη κατοικία. Οι γονείς του διαμένουν στην Κύπρο. Όπως ανέφερε ο συνήγορός του έχει ισχυρούς δεσμούς με τη χώρα μας. Έχουμε θέσει ενώπιον μας και τις προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων 2 και 3 και τα όσα μας ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροί τους. Δεν αγνοούμε ότι αυτοί έχουν δεσμούς με την Κυπριακή Δημοκρατία όπως ορθά υπέδειξαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι εν αντιθέσει με τον Τουρκοκύπριο κατηγορούμενο στην υπόθεση Adnan v. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 183. Βρίσκουμε όμως ότι έχουμε ενώπιον μας μία εξαιρετικά σοβαρή ποινική υπόθεση στην οποία ο κάθε συγκεκριμένος κατηγορούμενος φέρεται να έχει αναλάβει συγκεκριμένο ρόλο για να επιτευχθεί ο κοινός σκοπός δηλαδή η κατοχή μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια τους σε τρίτα πρόσωπα. Από το μαρτυρικό υλικό φαίνεται να πρόκειται περί μιας καλά οργανωμένης και καλά στημένης παράνομης επιχείρησης. Για την εισαγωγή των ναρκωτικών στην Κύπρο καταρτίστηκε και χρησιμοποιήθηκε πλαστό έγγραφο (δελτίο ταυτότητας). Δηλώθηκε ως παραλήπτης του φορτίου στο οποίο υπήρχαν τα ναρκωτικά ανύπαρκτο πρόσωπο. Για τη μεταφορά τους από το χώρο αποθήκευσης χρησιμοποιήθηκε κλοπιμαίο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής που ανήκουν σε άλλο αυτοκίνητο (το οποίο ήταν ακινητοποιημένο λόγω προβλήματος) του ιδίου τύπου και μοντέλου με το κλοπιμαίο αυτοκίνητο. Η παράνομη αυτή δραστηριότητα ανακόπηκε μετά που η Αστυνομία έθεσε υπό διακριτική παρακολούθηση το μέρος όπου φυλάσσονταν τα ναρκωτικά, και τους κατηγορούμενους. Στην υπόθεση Σάκκος κ.ά. ν. Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 366, οι κατηγορούμενοι, οι οποίοι αντιμετώπιζαν κατηγορίες που αφορούσαν σε ναρκωτικές ουσίες, αφέθηκαν ελεύθεροι από το Εφετείο το οποίο ανέφερε τα ακόλουθα ενδιαφέροντα: «Μας απασχόλησε όμως σοβαρά η αδιαμφισβήτητη πλέον θέση πως οι εφεσείοντες διατάχθηκε να παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι τη δίκη τους με μοναδικό λόγο τη σοβαρότητα των αδικημάτων. Βέβαια και σύμφωνα με τη νομολογία υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα των αδικημάτων ανάλογα με τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Εδώ η ποσότητα του αντικειμένου των κατηγοριών ήταν σχετικά μικρή και όχι από τα πιο σκληρά ναρκωτικά. Έχουμε επομένως την άποψη πως σε αυτή την περίπτωση το παραπέμπον Δικαστήριο δεν άσκησε ορθά τη διακριτική του ευχέρεια και θα μπορούσε να αποκλίνει υπέρ της διασφάλισης της παρουσίας των εφεσειόντων στη δίκη θέτοντας προς τούτο τους κατάλληλους όρους, τους οποίους θα προχωρήσουμε να θέσουμε εμείς.» Στην παρούσα υπόθεση, ως ελέχθη, η ποσότητα των ναρκωτικών είναι πολύ μεγάλη και οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες οι κατηγορούμενοι φέρονται να έχουν διαπράξει τα αδικήματα εξαιρετικά σοβαρές. Στην υπόθεση Δράκος ν. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 449 ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε κατηγορίες που αφορούσαν σε απαγωγή και βιασμό ανήλικης. Το Κακουργιοδικείο αποφάσισε την κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι τη δίκη. Το Εφετείο επικύρωσε την απόφαση αφού έλαβε υπόψη του ότι «Η εξαιρετική σοβαρότητα της υπόθεσης καθιστά υπαρκτό το ενδεχόμενο, απόπειρας διαφυγής του εφεσείοντος, προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσει». Έχουμε επίσης κατά νου και τις επιπτώσεις κράτησης στην προσωπική - οικογενειακή ζωή των κατηγορούμενων 2 και 3, οι οποίοι είναι σύζυγοι και γονείς ανήλικων παιδιών. Δεν αγνοούμε ούτε τα προβλήματα υγείας του κατηγορούμενου 2 και των μελών της οικογένειας του στα οποία έκανε αναφορά ο κ. Πελεκάνος. Στην υπόθεση Βασιλείου ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 7 τονίστηκε ότι οι επιπτώσεις κράτησης στην προσωπική, οικογενειακή ή επαγγελματική ζωή ενός υποδίκου έστω και αν είναι δυσμενείς δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της δικαιοσύνης. Στην υπόθεση Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 736 ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε κατηγορίες που αφορούσαν κυρίως σε βιασμό και σεξουαλική εκμετάλλευση ανήλικης. Ο κατηγορούμενος εισηγήθηκε ενώπιον του Εφετείου ότι η διαταγή για κράτησή του από το Κακουργιοδικείο έπρεπε να παραμεριστεί γιατί ο ίδιος έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη, συντηρούσε την οικογένεια του και η κράτησή του θα σήμαινε και χωρισμό του από τα παιδιά του. Το Εφετείο είχε αντίθετη άποψη. Ανέφερε πως σε μια σοβαρότατη υπόθεση όπως ήταν η κρινόμενη, αυτοί οι παράγοντες έχουν ελάχιστη σημασία, ιδιαίτερα όταν τέτοια προβλήματα αντιμετωπίζονται συνήθως από τις αρμόδιες αρχές. Έκρινε ότι προβάδισμα είχε το δημόσιο συμφέρον για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης και απέρριψε την έφεση. Στην υπόθεση Ιωάννου v. Δημοκρατίας

(2006)2 ΑΑΔ 149, ο εφεσείων αντιμετώπιζε την κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών, σχεδόν 24 κιλών κάνναβης. Το Δικαστήριο αφού έλαβε υπόψη μεταξύ άλλων παραγόντων, το γεγονός ότι ήταν επιχειρηματίας, ασχολείτο με την πώληση αυτοκινήτων στη Λεμεσό, νυμφευμένος και μόνιμος κάτοικος Λεμεσού, πατέρας φοιτήτριας στο εξωτερικό η οποία θα επηρεαζόταν οικονομικά στις σπουδές της εξαιτίας της κράτησής του, τα οικονομικά προβλήματα που θα προέκυπταν σε περίπτωση της κράτησης του, αποφάσισε την κράτηση του μέχρι τη δίκη. Το Εφετείο επικυρώνοντας την πιο πάνω απόφαση ανέφερε μεταξύ άλλων, ότι όσο πιο μεγάλη είναι η σοβαρότητα του αδικήματος και όσο πιο αυστηρή μπορεί να είναι η ποινή τόσο αυξάνεται και ο κίνδυνος μη προσέλευσης του. Στην παρούσα υπόθεση δεν βρίσκουμε ότι οι προσωπικές - οικογενειακές περιστάσεις των κατηγορουμένων 2 και 3 και οι συνέπειες που θα έχει η κράτησή τους μέχρι τις 7.10.2014, είναι τόσο εξαιρετικές ώστε να υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον. Υπό το φως όλων των πιο πάνω, και αφού λάβαμε υπόψη και το χρονικό διάστημα κατά το οποίο οι κατηγορούμενοι τελούν υπό κράτηση και θα συνεχίσουν να τελούν μέχρι την ημερομηνία της δίκης τους (το οποίο δεν είναι μεγάλο), θεωρούμε ότι η διακριτική μας ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της κράτησης των κατηγορουμένων. Το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής γίνεται δεκτό. Και οι κατηγορούμενοι 2 και 3 θα τελούν υπό κράτηση μέχρι τις 7.10.2014. (Υπ.) ............ Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............ Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Η. Γεωργίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΤ Subject: Criminal/Assize Court/Interim Αναφορά: Ενδιάμεση Απόφαση - κράτηση μέχρι την δίκη cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο