Δημοκρατία ν. Γεώργιου Ιωάννου, Αρ. Υπόθεσης: 11763/14, 17/9/2014

(1)). Σε αυτήν αρνείται οποιαδήποτε ανάμιξη με τα ναρκωτικά. Κάνει αναφορά σε βαλίτσες που του έδωσε ο συνάδελφος του Βασίλης Σταυρινού, ο οποίος, ως ελέχθη, κρίθηκε ένοχος κατόπιν παραδοχής του σε κατηγορίες που αφορούν στα εν λόγω ναρκωτικά. Στην ίδια κατάθεση του κάνει αναφορά και σε σεντόνια τα οποία βρήκε κάτω από ένα δένδρο όταν μετέβηκε για εργασία στην περιοχή «Καλόγηροι» και τα οποία τοποθέτησε σε αποθήκη - εμπορευματοκιβώτιο που βρίσκεται στην περιοχή «Καλόγηροι». Πρόσεξε ότι πάνω στα σεντόνια υπήρχε αυτή η καφέ ουσία που υπήρχε στις βαλίτσες που του έδωσε ο Βασίλης Σταυρινού. Σε συμπληρωματική κατάθεση του ημερομηνίας 10.5.14 αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, ότι ο κατηγορούμενος και ο Βασίλης Σταυρινού είναι πολύ καλοί φίλοι, κουμπάροι και ότι κάνουν αρκετή παρέα και εκτός εργασίας. Να σημειώσουμε εδώ ότι ο ανακριτής της υπόθεσης κ. Πελοπίδα (Μ.Κ.9) αντεξεταζόμενος ρωτήθηκε με ποια δεδομένα εισηγήθηκε τη δίωξη του κατηγορούμενου. Η απάντηση του ήταν ότι είχε ενώπιον του το γεγονός ότι βρέθηκε μεικτό γενετικό υλικό του κατηγορούμενου σε μια συσκευασία που περιείχε κάνναβη, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος ήταν φίλος με το Βασίλη Σταυρινού και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είχε δώσει αντιφατικές καταθέσεις, κάτι όμως που στη συνέχεια αναίρεσε αφού όταν τέθηκαν ενώπιον του οι καταθέσεις του κατηγορούμενου παραδέχθηκε ότι δεν υπήρχε η αντίφαση στην οποία είχε κάνει αναφορά προηγουμένως. Το γεγονός βεβαίως ότι ο κατηγορούμενος ήταν φίλος με το Βασίλη Σταυρινού που παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων, δε μπορεί σε καμιά περίπτωση να προσμετρήσει εις βάρος του κατηγορούμενου και ορθά η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής δε μας κάλεσε να βασιστούμε πάνω σε αυτό. Ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε στις 3.6.14 ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Αρχικά αντιμετώπιζε διάφορες κατηγορίες, ανάμεσα σε αυτές και κατηγορίες που αφορούσαν σε συνωμοσία για διάπραξη αδικημάτων που αφορούν στα επίδικα ναρκωτικά. Μετά που η κατηγορούσα αρχή ανακοίνωσε αναστολή ποινικής δίωξης σε κάποιες κατηγορίες, παρέμειναν τέσσερεις κατηγορίες. Πρόκειται για την 6η, 7η, 8η και 9η κατηγορία. Η 6η και 7η κατηγορία αφορούν σε παράνομη κατοχή ναρκωτικών στις 22.3.14 στη Λεμεσό. Η 8η και 9η κατηγορία αφορούν σε παράνομη κατοχή των ίδιων ναρκωτικών στην ημερομηνία και τόπο που αναφέρονται στην 6η και 7η κατηγορία. Προστίθεται τώρα ότι τα ναρκωτικά αυτά ο κατηγορούμενος τα κατείχε με σκοπό την προμήθεια. Με άλλα λόγια κατηγορείται ότι κατά το χρόνο και τόπο που κατείχε τα ναρκωτικά ο Βασίλης Σταυρινού, τα κατείχε και ο ίδιος. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ενοχή σε όλες τις κατηγορίες, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει ακροαματική διαδικασία. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε αρκετούς μάρτυρες ανάμεσα σε αυτούς και πραγματογνώμονες. Έχουμε θέσει ενώπιον μας το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας, τα εγκριθέντα από το Δικαστήριο ως παραδεκτά γεγονότα και το περιεχόμενο των κατατεθέντων τεκμηρίων. Μετά που η Κατηγορούσα Αρχή έκλεισε την υπόθεση της, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου κατ' επίκληση των προνοιών του άρθρου 74

(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 εισηγήθηκε πως δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Ήταν η θέση του πως ακόμη και στην περίπτωση που πάρουμε την προσαχθείσα από την Κατηγορούσα Αρχή μαρτυρία στο απόγειο της, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, δεν στοιχειοθετείται εκ πρώτη όψεως υπόθεση. Έχουμε θέσει ενώπιον μας τα όσα ανέφερε με την εμπεριστατωμένη αγόρευση του, και θα σταθούμε σε αυτά όπου ήθελε κριθεί αναγκαίο. Η κα Σοφοκλέους δέχθηκε ότι κάποιες από τις θέσεις του κ. Πουργουρίδη είναι βάσιμες όπως για παράδειγμα ότι δεν τηρήθηκαν όλες οι πρόνοιες του Νόμου γύρω από την ελεγχόμενη παράδοση των ναρκωτικών. Ήταν όμως η θέση της ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Δέχθηκε ότι η μαρτυρία πάνω στην οποία βασίζεται η Κατηγορούσα Αρχή γύρω από την κατοχή των ναρκωτικών από τον κατηγορούμενο, είναι ουσιαστικά η επιστημονική μαρτυρία του κ. Καριόλου. Θα συμφωνήσουμε ότι εκείνο που τελικά απέμεινε, από απόψεως μαρτυρικού υλικού, για την κατοχή των ναρκωτικών από τον κατηγορούμενο, είναι η επιστημονική μαρτυρία που αφορά στο γενετικό υλικό του κατηγορούμενου (μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού) που απομονώθηκε σε μια από τις πολλές συσκευασίες καννάβεως (εξωτερικό σακούλι - επίχρισμα από την εξωτερική επιφάνεια του), που υπήρχαν στις τέσσερις ταξιδιωτικές βαλίτσες. Ως γνωστό, εκ πρώτης όψεως υπόθεση δεν στοιχειοθείται αν: α) Δεν υπάρχει μαρτυρία για οποιοδήποτε συστατικό στοιχείο του αδικήματος ή β) Η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτή για να καταδικάσει ένα κατηγορούμενο. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Κουννίδη

(1993)2 Α.Α.Δ. 82, σελ. 86-87 αναφέρθηκε πως: «Το ορθό κριτήριο σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι αν αποδειχθεί η ενοχή ενός κατηγορούμενου εις το στάδιο που κλείει η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά κατά πόσο σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος δεν δώσει ικανοποιητική εξήγηση το Δικαστήριο θα μπορούσε λογικά να τον βρει ένοχο της κατηγορίας.» Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Θεοδώρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 9, τονίστηκε πως στο στάδιο αυτό εξετάζεται κατά πόσο υπάρχει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως (Παραπέμπουμε επίσης τις υποθέσεις Αzinas and Another v. Police

(1981)2 C.L.R. 9, 51-57, Fournides v. Republic

(1986)2 C.L.R. 73, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172, Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133, 144-146, Γιάγκου (Λεμόνα) ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 382, Παναγιώτου κ.ά. ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 191, Γεωργίου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 515, 524, Γενικός Εισαγγελέας ν. ΧΑΛΗΛ

(2010)2 Α.Α.Δ. 87). Για το πώς πρέπει να προσεγγίζεται η περιστατική μαρτυρία, και για την αποδεικτική δύναμη αυτής, παραπέμπουμε στις υποθέσεις Δημητρίου ν. Στόκκου

(1999)2 Α.Α.Δ. 293 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Χρίστου

(2001)2 Α.Α.Δ. 456. Στη Χριστοδούλου (πιο πάνω) τονίστηκε πως το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει κατά κανόνα στην αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής αφού κάτι τέτοιο θα οδηγούσε, μεταξύ άλλων, στη δημιουργία προκατάληψης εναντίον του κατηγορουμένου σε περίπτωση που η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής κρινόταν αξιόπιστη. Στη Λεμόνα (πιο πάνω) λέχθηκε πως στο στάδιο αυτό παρέχεται η δυνατότητα στο δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο η προσαχθείσα μαρτυρία εξ όψεως κρινόμενη (on the face of it) στοιχειοθετεί τα συστατικά στοιχεία του εγκλήματος και ότι το θέμα αυτό διακρίνεται από την αξιοπιστία των μαρτύρων και τη βαρύτητα που μπορεί να αποδοθεί στη μαρτυρία τους. Είναι σκόπιμο στο στάδιο αυτό να κάνουμε αναφορά στη μαρτυρία που έδωσε ο κ. Καριόλου, ως ειδικός, μεταξύ άλλων, στην απομόνωση γενετικού υλικού από βιολογικές ουσίες που υπάρχουν πάνω σε αντικείμενα και ως ειδικός σε εξετάσεις σε επίπεδο γενετικού υλικού (DNA). Ο μάρτυρας αυτός παρέλαβε διάφορα Τεκμήρια που αναφέρονται στην έκθεσή του ημερ. 7.2.2014, Τεκμήριο 100, το περιεχόμενο της οποίας έχουμε θέσει ενώπιον μας. Αναφέρουμε από τώρα πως η μαρτυρία του ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Εκείνο που επιδιώχθηκε ήταν να δοθούν κάποιες λεπτομέρειες σε σχέση κυρίως με το περιεχόμενο της έκθεσής του. Σύμφωνα με την έκθεση του «Από το αντικείμενο 1756-1 (Διαφανές νάιλον σακούλι με την επιγραφή "Eureuramsterdameureur" που περιέχει πράσινη ξηρή φυτική ύλη - επίχρισμα από την εξωτερική επιφάνεια) απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού. Ο Γεώργιος ΙΩΑΝΝΟΥ (1885-5.1) είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο. Εάν ζητηθεί, το ΕΔΙΓ μπορεί να παρουσιάσει τη στατιστική δύναμη του Λόγου των Πιθανοτήτων στο Δικαστήριο.» Κατά την ακροαματική διαδικασία ο κ. Καριόλου ερωτήθηκε ειδικά για το εν λόγω σακούλι, Τεκμήριο 18(Β), που ήταν το εξωτερικό σακούλι στο οποίο βρισκόταν άλλο σακούλι εντός του οποίου υπήρχε η κάνναβη. Να επαναλάβουμε εδώ ότι σύμφωνα με τη μαρτυρία του, ο ίδιος σάρωσε ολόκληρη την εξωτερική επιφάνεια και από τις δύο πλευρές του Τεκμηρίου 18(Β) και από αυτή τη δειγματοληψία απομονώθηκε ένα μεικτό γενετικό υλικό. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του υπάρχουν τουλάχιστον τρία άτομα τα οποία έχουν συνεισφέρει σε αυτό το μεικτό γενετικό υλικό. Επειδή είχε σαρώσει όλη την εξωτερική επιφάνεια του Τεκμηρίου 18(Β) δεν μπορούσε να πει κατά πόσο σε συγκεκριμένη θέση υπήρχε το γενετικό υλικό του Α ατόμου, του Β ατόμου, του Γ ατόμου ή και των τριών μαζί. Δεν μπορούσε επίσης να αναφέρει εάν η εναπόθεση των δειγμάτων γενετικού υλικού από αυτά τα τρία άτομα έγινε σε διαφορετικούς χρόνους ούτε τη σειρά με την οποία εναποτέθηκε το γενετικό υλικό. Στην κυρίως εξέταση του η κα Σοφοκλέους, του υπέβαλε την εξής ερώτηση και ο μάρτυρας έδωσε την ακόλουθη απάντηση (τις παραθέτουμε αυτολεξεί): «E. Τότε να πιάσουμε ένα ‑ ένα τα Τεκμήρια με τα οποία ταυτίστηκε ο κατηγορούμενος. Για το Τεκμήριο 18 να μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα, δηλαδή για τη μεταφορά γενετικού υλικού. Το Τεκμήριο 18(Β). Θα ήθελα παρακαλώ να μου σχολιάσετε το σενάριο του να μην ακούμπησε καθόλου ο κατηγορούμενος το συγκεκριμένο Τεκμήριο και να έγινε μεταφορά του γενετικού του υλικού, δηλαδή πώς θα μπορούσε να γίνει αυτή η μεταφορά γενετικού υλικού πάνω στο Τεκμήριο 18(Β) χωρίς ο ίδιος να έχει άμεση επαφή. A. Βεβαίως εγώ θα μιλήσω γενικά διότι δεν θα ήθελα να μπω σε σενάρια. Όπως έχω γράψει και στην επιστολή μου προς την κυρία Νεοφύτου, εάν υπάρχουν σενάρια τα οποία θα τεθούν ενώπιον μου μπορώ να τα μελετήσω και να εκφέρω άποψη. Γενικά όμως υπάρχει η λεγόμενη πρωτεύουσα και δευτερεύουσα και θα έλεγα και τριτογενής αν θέλετε μεταφορά γενετικού υλικού. Η πρωτεύουσα μεταφορά είναι συνήθως όταν αγγίζει ένα άτομο ένα αντικείμενο, έρχεται δηλαδή σε άμεση επαφή και ως εκ τούτου εκεί υπάρχει η πιθανότητα ή η δυνατότητα να μεταφερθεί κύτταρο από το σώμα του στο αντικείμενο. Επίσης υπάρχει και η πιθανότητα πρωτεύουσας μεταφοράς χωρίς όμως επαφή με το αντικείμενο. Δηλαδή εγώ τώρα που μιλώ προς την έδρα του σεβαστού Δικαστηρίου υπάρχει πιθανότητα σταγονίδια σάλιου μου να διασκορπιστούν στο ξύλενο έδρανο που είναι μπροστά μου και ως εκ τούτου να εντοπιστεί γενετικό υλικό και με πρωτεύουσα μεταφορά χωρίς επαφή. Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια έχει απασχολήσει την επιστημονική κοινότητα και το τι ονομάζουμε δευτερεύουσα μεταφορά γενετικού υλικού. Η δευτερεύουσα μεταφορά γενετικού υλικού μπορεί να πάρει διάφορες μορφές, δηλαδή να έχουμε ένα άτομο Α, να έρθει σε επαφή με ένα άτομο Β, το άτομο Β να πάρει ένα μαχαίρι και πάνω στη χειρολαβή του μαχαιριού το ερώτημα είναι κατά πόσο μπορεί να εντοπιστεί γενετικό υλικό του ατόμου Α το οποίο δεν ήρθε σε επαφή με το μαχαίρι ή μπορεί ένα άτομο Α να έρθει σε επαφή με ένα αντικείμενο, αυτό το αντικείμενο μετά να το πάρει ένα άτομο Β και πάνω στο άτομο Β να εντοπιστεί γενετικό υλικό του ατόμου Α. Είναι γεγονός ότι υπάρχει μια σειρά πειραμάτων που έχουν γίνει από συναδέλφους στο εξωτερικό που έχουν γίνει κάτω από κάποιες συνθήκες ειδικές εργαστηρίου. Όπως επίσης και συνθήκες που ευνοούν τον εντοπισμό μικρών ποσοτήτων γενετικού υλικού κάνοντας πιο ευαίσθητη την αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης με την οποία εντοπίζουμε γενετικό υλικό. Αυτά τα πειράματα έχουν δείξει ότι η δευτερεύουσα μεταφορά με τον τρόπο που έχω περιγράψει είναι πιθανή και μπορεί να γίνει και ως εκ τούτου πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν έχουμε την ύπαρξη γενετικού υλικού και εδώ θα ήθελα να αναφέρω ότι ακόμη και η στατιστική εκτίμηση που έχω δώσει, παρόλο που πιστεύω ότι είναι κατανοητό δεν λέει τίποτε για το εάν ένα άτομο είναι αθώο ή ένοχο. Αυτό δεν είναι δουλειά δική μου, απλώς εκτιμά η στατιστική εκτίμηση κατά πόσο κάποιος είναι δότης του γενετικού υλικού ή όχι, τίποτε άλλο. Ούτε ακόμα και για την εναπόθεση του γενετικού υλικού. Ως εκ τούτου υπάρχουν αυτοί οι διαφορετικοί τρόποι εναπόθεσης. Τώρα, υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που επηρεάζουν την εναπόθεση γενετικού υλικού είτε πρωτεύουσα ή δευτερεύουσα είναι πάρα πολλά..........» Να σημειώσουμε ότι ο κ. Καριόλου σημειώνει και τα ακόλουθα στην έκθεση του (σελίδα 6): «Τόσο στο επίπεδο του ΕΔΙΓ (Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής) του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου (ΙΝΓΚ) όσο και σε διεθνές επίπεδο, οι εξετάσεις γενετικού υλικού από μόνες τους, εκτός από πολύ ελάχιστες περιπτώσεις (π.χ. βιασμού/ενδοσωματικός προσδιορισμός σπερματικών κυττάρων), δεν μπορούν να καθορίσουν τον χρόνο εναπόθεσης γενετικού υλικού πάνω σε ένα αντικείμενο αλλά ούτε και μπορούν να μας διαφωτίσουν ως προς το πώς φτάνει ή εναποτίθεται γενετικό υλικό κάποιου ατόμου σε ένα αντικείμενο. .» Σημαντικά είναι και τα ακόλουθα που ανέφερε ο κ. Καριόλου, τα οποία παραθέτουμε: «Σίγουρα όταν έχουμε ένα μονό γενετικό υλικό μπορεί κάποιος να πει ότι είναι πιο εύκολο να εναποτεθεί είτε με πρωτεύοντα τρόπο, άμεσο, δηλαδή με επαφή ή χωρίς επαφή, υπάρχουν όμως και παραδείγματα όπου παρατηρήθηκε και με δευτερεύουσα μεταφορά. Πέραν τούτου όμως επαναλαμβάνω δεν θα ήθελα να υπεισέλθω σε σενάρια διότι δεν ξέρω λεπτομέρειες της υπόθεσης.» Στη δική μας περίπτωση το γενετικό υλικό που απομονώθηκε, ως ελέχθη, ήταν μεικτό. Σε σχέση με τη ρούχινη βαλίτσα για την οποία γίνεται αναφορά στην έκθεση του κ. Καριόλου, όπου αναφέρεται ότι απομονώθηκε μονό γενετικό υλικό του κατηγορούμενου, σε μεταγενέστερο στάδιο έχει εγκριθεί ως παραδεκτό γεγονός ότι η εν λόγω βαλίτσα δεν έχει καμία σχέση με τα ναρκωτικά, αντικείμενο της παρούσας υπόθεσης. Ως εκ τούτου, δεν θα μας απασχολήσει. Σε σχέση με το μοβ σεντόνι για το οποίο γίνεται αναφορά στο συμπέρασμα

(3)της Έκθεσης του κ. Καριόλου, όπου αναφέρεται ότι απομονώθηκε πάρα πολύ μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού και ότι ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότης μέρους του μεικτού γενετικού υλικού, ο κ. Καριόλου διευκρίνισε λέγοντας τα ακόλουθα: «Έγιναν από διαφορετικές θέσεις, απλώς όμως ονομάστηκαν με την ίδια αρίθμηση. Ως εκ τούτου αναγνωρίζω το συγκεκριμένο Τεκμήριο σαν το Τεκμήριο 74 ως εδώ το συμπέρασμα 3 στη σελίδα 14 του Τεκμηρίου 100 αναφέρεται στο Τεκμήριο Δικαστηρίου 74, φέρει δική μου αρίθμηση 1756‑57.1, στην 1η σειρά δειγματοληψιών το 1 στο πρώτο ζευγάρι εντοπίστηκε μικτό γενετικό υλικό, ήταν πάρα πολύ μικρή η ποσότητα αυτού του μικτού γενετικού υλικού και το μονό το οποίο μπορούσαμε να πούμε σε σχέση με το Γεώργιο Ιωάννου ήταν ότι δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το Γεώργιο Ιωάννου από πιθανό δότη αυτού του γενετικού υλικού ή μέρος αυτού του μικτού γενετικού υλικού και τι σημαίνει δεν μπορούμε να αποκλείσουμε κάποιον. Συνήθως δίνω ένα παράδειγμα μιας φανταστικής πόλης μέσα στην οποία υπάρχουν 50 αυτοκίνητα που φέρουν αριθμό εγγραφής από 1‑

1. Μια μέρα συμβαίνει ένα ατύχημα μέσα σε αυτή την υποθετική πόλη και ένας πολίτης που είδε το ατύχημα μπορεί να πει στην Αστυνομία ότι «εγώ έχω δει ένα αυτοκίνητο που είχε εμπλακεί στο ατύχημα αλλά δε θυμάμαι οτιδήποτε άλλο πέραν του να σας πω ότι ο αριθμός εγγραφής είχε τον αριθμό 5». Αυτό σημαίνει ότι όλα τα άλλα αυτοκίνητα σε αυτή την υποθετική πόλη εκτός του 5, 15, 25, 35 και 50 αποκλείονται από να είχαν εμπλακεί σε αυτό το ατύχημα. Τα άλλα το 5, 15, 25, 35, 45 και 50 δεν μπορούμε να τα αποκλείσουμε από το να είχαν εμπλακεί σε αυτό το ατύχημα.» Πέρα από τις πιο πάνω διευκρινίσεις, δεν έχει φανεί από την προσαχθείσα μαρτυρία, να σχετίζεται το εν λόγω σεντόνι με τα ναρκωτικά, αντικείμενο των κατηγοριών της συγκεκριμένης υπόθεσης. Στη συνέχεια θα παραθέσουμε κάποιες αποφάσεις για να διαφανεί πως προσεγγίστηκε από τα Δικαστήρια η ανεύρεση γενετικού υλικού σε κάποια αντικείμενα, γνωρίζοντας βεβαίως ότι αυτές ήταν τελικές αποφάσεις. Ξεκινούμε από την υπόθεση Λούκα Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 51/2012, Απόφαση ημερομηνίας 22.10.
2. Τα γεγονότα της εν λόγω υπόθεσης είχαν σε γενικές γραμμές ως εξής: Εντός αποθήκης οικίας ανευρέθηκαν ναρκωτικά σε δύο κυλινδρικά πλαστικά δοχεία. Τα δοχεία ήταν κλειστά με πλαστικό βιδωτό πώμα. Μεταξύ του πώματος και του δοχείου παρεμβαλλόταν διαφανές νάιλον σακούλι. Από το νάιλον διαφανές σακούλι που υπήρχε στο ένα δοχείο απομονώθηκε γενετικό υλικό που ταυτιζόταν με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού του εφεσείοντα. Σύμφωνα με την προσαχθείσα μαρτυρία η εναπόθεση του γενετικού υλικού στο σημείο εκείνο πρέπει να ήταν άμεση (στη δική μας υπόθεση τέτοια μαρτυρία δεν υπάρχει). Ο κατηγορούμενος ήταν δότης και μέρους του μεικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το επίχρισμα δειγματοληψίας που έγινε από σημείο στο κάτω μέρος του ίδιου σακουλιού. Πρωτόδικα ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος. Το Εφετείο είχε αντίθετη άποψη. Ανέφερε τα ακόλουθα ενδιαφέροντα (Δικαστής Π. Παναγή): «Ως εκ της φύσης του, το σακούλι ήταν ουδέτερο και μη προσωπικό στοιχείο, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί από διάφορα άτομα για ποικίλους σκοπούς. Όπως τονίστηκε από το δικαστή Lord Hamilton στην υπόθεση Maguire v. HM Advocate 2003 S.L.T. 1307, με αναφορά σε υποθέσεις όπου μαρτυρία η οποία συνίστατο σε δακτυλικά αποτυπώματα ή σε άλλη παρόμοια περιστατική μαρτυρία θεωρήθηκε αδύναμη να οδηγήσει σε καταδίκη, πολλά εξαρτώνται από τη φύση του αντικειμένου στο οποίο εντοπίζεται το αποτύπωμα ή ο συνδετικός με τον κατηγορούμενο κρίκος (identifying link) και τη σχέση του με το χρόνο και τον τόπο του εγκλήματος. Η ευκολία (readiness) με την οποία ένας κατηγορούμενος μπορεί αθώα να είχε έρθει σε επαφή με ένα τέτοιο αντικείμενο μπορεί να είναι τέτοια που, ακόμα και στην απουσία οποιασδήποτε εξήγησης εκ μέρους του, να μην μπορεί να εξαχθεί οποιοδήποτε συμπέρασμα επαρκούς σύνδεσης μεταξύ του και του εγκλήματος (Βλ. επίσης Campbell v. HM Advocate 2008 S.C.L. 1245).» Στην Θάνος Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 13/2011, Απόφαση ημερομηνίας 26.4.2012, υπήρξε επιστημονική μαρτυρία του γενετιστή Μάριου Καριόλου βάσει της οποίας στο κάτω μέρος εσωτερικής φόδρας τσάντας εντός της οποίας υπήρχαν ναρκωτικά, εντοπίστηκε μεικτό γενετικό υλικό η κύρια συνεισφορά του οποίου προερχόταν από τον εφεσείοντα. Σύμφωνα με την εν λόγω μαρτυρία, την οποία το Δικαστήριο αποδέχθηκε, υπήρξε άμεση μεταφορά του γενετικού υλικού στο εν λόγω σημείο, προερχόμενο, ως επί το πλείστον, από δερματικά κύτταρα. Μάλιστα το Εφετείο ανέφερε πως το επιχείρημα του συνηγόρου του εφεσείοντα περί εμμέσου εναπόθεσης του γενετικού υλικού δεν μπορούσε να είχε καμιά πιθανότητα επιτυχίας. Να σημειώσουμε ότι στη δική μας υπόθεση δεν υπάρχει μαρτυρία κατά πόσο η μεταφορά του γενετικού υλικού είναι άμεση ούτε και για το είδος του γενετικού υλικού. Για το τελευταίο αυτό θέμα παραθέτουμε τι ακριβώς είπε ο κ. Καριόλου: «Α. Στην παρούσα υπόθεση που βρίσκεται ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου πρέπει να πω ότι δεν έχουμε χρησιμοποιήσει καμιά από αυτές τις εξετάσεις για να γίνει προσπάθεια να εντοπιστεί τι είδος κύτταρα είχαμε. Υπάρχουν δύο λόγοι που έγινε αυτό, ο πρώτος ήταν λόγω και της φύσης των Τεκμηρίων, δηλαδή επειδή ήταν καλυμμένα με μια ουσία που δεν ξέρω καν τι είναι, θεωρήσαμε ότι‑‑ E. Εννοείτε την καφέ ύλη; A. Μάλιστα, εννοώ την καφέ ουσία. Θεωρήσαμε ότι θα ήταν πιο σωστό και πιο ορθολογιστικό να προχωρήσουμε στις εξετάσεις του DNA παρά να πάρουμε μέρος εκείνου του υλικού να προσδιορίσουμε την πηγή των κυττάρων με εξετάσεις που όπως έχω πει είναι καθαρά υποθετικές και όχι ακριβείς. Υπάρχουν σήμερα προσπάθειες που γίνονται και στο δικό μας Εργαστήριο για να γίνει πιο ακριβής η μεθοδολογία που εντοπίζεται. Αυτά όμως βρίσκονται σε ένα ερευνητικό στάδιο και θα τα εφαρμόσουμε όταν είμαστε ικανοποιημένοι με τα αποτελέσματα.» Στην υπόθεση Μιχαήλ, πιο πάνω, υπήρχε και άλλη μαρτυρία την οποία θα παραθέσουμε σε γενικές γραμμές. Τα ναρκωτικά είχαν εισαχθεί από την Ολλανδία στη Δημοκρατία μέσα σε τσάντα που κρατούσε συγκατηγορούμενος του εφεσείοντα, ο οποίος παραδέχθηκε ενοχή. Ο εφεσείων, ο οποίος τρεις ημέρες προηγουμένως είχε μεταβεί στην Ολλανδία, συνόδευσε τον συγκατηγορούμενο του από την Ολλανδία στην Κύπρο. Ταξίδευσαν μαζί, πέρασαν από τον έλεγχο διαβατηρίων διαδοχικά και κάθισαν σε απόσταση τριών σειρών στο αεροπλάνο. Ο εφεσείων περιγραφόταν ως «ξάδελφος» στον τηλεφωνικό κατάλογο που εντοπίστηκε στο τηλέφωνο του εφεσείοντα. Ο τελευταίος είχε αρνηθεί ότι τον γνώριζε. Ο αριθμός του τηλεφώνου του εφεσείοντα επιβεβαιώθηκε από τον ίδιο ως ορθός. Εν κατακλείδι το Κακουργιοδικείο θεώρησε ότι η ανεύρεση του γενετικού υλικού του εφεσείοντα μαζί με τους άλλους επιβαρυντικούς παράγοντες δεν επέτρεπαν διαφορετικό συμπέρασμα, παρά ότι αυτός συμμετείχε στην τοποθέτηση των ναρκωτικών στην εν λόγω τσάντα. Η πιο πάνω προσέγγιση επικυρώθηκε από το Εφετείο. Εδώ, ο κατηγορούμενος, ως ελέχθη, αντιμετωπίζει κατηγορίες οι οποίες αφορούν σε κατοχή των επίδικων ναρκωτικών σε τέσσερις βαλίτσες, δύο σε κάθε αποθήκη. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών η κατοχή αυτή έλαβε χώρα στις 22.3.
3. Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι αυτός που τοποθέτησε στις συγκεκριμένες αποθήκες τις βαλίτσες με τα ναρκωτικά είναι ο κατηγορούμενος. Τουναντίον, σύμφωνα με τα εκτεθέντα από την Κατηγορούσα Αρχή γεγονότα στην υπόθεση Σταυρινού, αυτός που μετέφερε και τοποθέτησε τις βαλίτσες με τα ναρκωτικά στις δύο αποθήκες ήταν ο Σταυρινού. Τα ναρκωτικά βρέθηκαν σε χώρο ο οποίος δεν κατέχεται ή ελέγχεται από τον κατηγορούμενο. Τουναντίον σε αυτόν είχαν πρόσβαση και άλλα πρόσωπα. Από την προσαχθείσα μαρτυρία, διεφάνη ότι η Αστυνομία εντόπισε, κατόπιν πληροφορίας, τα επίδικα ναρκωτικά από τις 21.3.14 και έθεσε υπό διακριτική παρακολούθηση το μέρος. Μάλιστα από τις τρεις βαλίτσες πήρε τα ναρκωτικά και τοποθέτησε εντός αυτών ομοιώματα. Συνεπώς το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου που απομονώθηκε σε μια από τις πολλές συσκευασίες ναρκωτικών (μικρή ποσότητα μεικτού γενετικού υλικού από την εξωτερική επιφάνεια εξωτερικού σακουλιού) δεν μπορούσε σε καμιά περίπτωση να είχε εναποτεθεί στις 22.3.14, ημερομηνία που η Κατηγορούσα Αρχή θεωρεί ότι αυτός κατείχε τα ναρκωτικά στο εν λόγω εργοτάξιο. Ούτε για το πότε εναποτέθηκε πριν από τις 22.3.14 το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου στη μια συσκευασία από τις πολλές, υπάρχει μαρτυρία. Σχετική είναι η μαρτυρία του κ. Καριόλου. Για το πώς εναποτέθηκε επίσης δεν υπάρχει μαρτυρία. Είναι δε δυνατό να έχει εναποτεθεί και χωρίς ο κατηγορούμενος να έχει αγγίξει το εν λόγω εξωτερικό σακούλι της συσκευασίας ή να έχει έλθει ο ίδιος σε επαφή με αυτό. Σχετική και πάλι είναι η μαρτυρία του κ. Καριόλου. Να σημειώσουμε εδώ ότι το εξωτερικό σακούλι μπορούσε να διαχωριστεί από το εσωτερικό, εξ ου και ενώπιον μας έχουμε σχετικά Τεκμήρια τα οποία αφορούν σε εσωτερικά και εξωτερικά σακούλια της κάθε συσκευασίας καννάβεως. Μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος κατείχε τα ναρκωτικά στις 22.3.14 μέσω ή μαζί με τον Βασίλη Σταυρινού δεν υπήρξε, αλλά ούτε ήταν και η θέση της Κατηγορούσας Αρχής κατά την ακροαματική διαδικασία. Μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος κατείχε τα ναρκωτικά οποτεδήποτε πριν από τις 22.3.14, επίσης δεν υπήρξε. Για το θέμα της κατοχής έχουμε θέσει ενώπιον μας και την υπάρχουσα Νομολογία. (Ενδεικτικά και μόνο παραπέμπουμε στις υποθέσεις Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 256 και Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Στο στάδιο αυτό καλούμαστε να εξετάσουμε, υπό το φως της προσαχθείσας μαρτυρίας, κατά πόσο η Κατηγορούσα Αρχή έχει προσκομίσει μαρτυρία η οποία εξ όψεως κρινόμενη στοιχειοθετεί το συστατικό στοιχείο των αδικημάτων που αφορά στην κατοχή. Με άλλα λόγια έχει ή όχι προσκομιστεί μαρτυρία από την οποία να προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος κατείχε στις 22.3.14 στο συγκεκριμένο εργοτάξιο όλες τις συσκευασίες ναρκωτικών και μάλιστα ότι τις κατείχε σε τέσσερις διαφορετικές ταξιδιωτικές βαλίτσες, δύο σε κάθε αποθήκη. Στη Θεοδώρου (πιο πάνω) λέχθηκαν τα ακόλουθα ενδιαφέροντα: « Και να υπήρχαν ακόμη υποψίες αυτό δεν αρκεί. Στην υπόθεση Shaaban Bin Hussien v. Chong Fook Kam

(1969)3 All E.R. 1626, που εκδικάστηκε από την Δικαστική Επιτροπή του Privy Council o λόρδος Devlin παρατήρησε ότι η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης καθότι η υποψία δεν εξομοιώνεται με την μαρτυρία.» Η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα, για τους λόγους που αναφέραμε πιο πάνω, είναι αρνητική. Υπό το φως της πιο πάνω κατάληξης μας δεν χρειάζεται να εξετάσουμε τη θέση του κ. Πουργουρίδη ότι επειδή δεν τηρήθηκαν όλες οι προϋποθέσεις του περί Καταστολής του Εγκλήματος (Ελεγχόμενη Παράδοση και Άλλες Ειδικές Διατάξεις) Νόμου του 1995 (Ν.3

(1)/95), θα πρέπει ο κατηγορούμενος να απαλλαχθεί και αθωωθεί από αυτό το στάδιο και γι' αυτόν το λόγο. Ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται σε όλες τις κατηγορίες. (Υπ.) .............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Η. Γεωργίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Criminal/Assize Court/Judgment Αναφορά-Κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο