Μ. & H. STEEL CONSTRUCTIONS LIMITED ν. VRONTIS BUILDERS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10165/2011, 8/10/2014

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών 1, 3, 5, 7, 9, 11 και 13, οι κατηγορούμενοι 1 κατά ή περί τις 30/04/11, 23/03/11, 27/03/11, 30/03/11, 10/04/11, 20/04/11 και 15/05/11 στη Λεμεσό εξέδωσαν προς όφελος των παραπονούμενων εφτά επιταγές της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) με αρ.11091587, 11091585, 11091591, 11091588, 11091586, 11091590 και 11091589 αντίστοιχα, οι οποίες αφού παρουσιάστηκαν στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκαν για πληρωμή δεν εξοφλήθηκαν λόγω του ότι δεν υπήρχαν επαρκή υπόλοιπα στον τραπεζικό λογαριασμό καθώς και για τον επιπλέον λόγο (πλην της επιταγής με αρ. 11091591) ότι ο λογαριασμός παγοποιήθηκε ΚΑΠ και ήτο κλειστός, οι κατηγορούμενοι 1 δε παρέλειψαν να εξοφλήσουν τις επιταγές οι οποίες παρέμειναν απλήρωτες για περίοδο 15 ημερών από της παρουσιάσεως τους στην τράπεζα. Ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει επίσης επτά κατηγορίες για την παροχή συνδρομής στους κατηγορούμενους 1 κατά τη διάπραξη των ποινικών αδικημάτων της έκδοσης επιταγών άνευ αντικρίσματος κατά παράβαση των άρθρων 305Α

(1)και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών 2, 4, 6, 8, 10, 12 και 14, ο κατηγορούμενος 2 κατά ή περί τις 30/04/11, 23/03/11, 27/03/11, 30/03/11, 10/04/11, 20/04/11 και 15/05/11 στη Λεμεσό, υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής των κατηγορουμένων 1, παρείχε συνδρομή στους κατηγορούμενους 1 κατά τη διάπραξη ποινικών αδικημάτων δηλαδή ο κατηγορούμενος 2 υπέγραψε τις επιταγές της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) με αρ.11091587, 11091585, 11091591, 11091588, 11091586, 11091590 και 11091589 αντίστοιχα προς όφελος των παραπονούμενων και οι οποίες αφού παρουσιάστηκαν στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκαν για πληρωμή δεν εξοφλήθηκαν λόγω του ότι δεν υπήρχαν επαρκή υπόλοιπα στον τραπεζικό λογαριασμό καθώς και για τον επιπλέον λόγο (πλην της επιταγής με αρ.11091591) ότι ο λογαριασμός παγοποιήθηκε ΚΑΠ και ήτο κλειστός, οι κατηγορούμενοι 1 δε παρέλειψαν να εξοφλήσουν τις επιταγές οι οποίες παρέμειναν απλήρωτες για περίοδο 15 ημερών από της παρουσιάσεως τους στην τράπεζα. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου 11 μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης οι κατηγορούμενοι προέβησαν σε ανωμοτί δήλωση. Περαιτέρω κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου 58 τεκμήρια. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις, ενώ περαιτέρω αγόρευσαν και προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου τονίζοντας κάποια σημεία που η κάθε πλευρά ήθελε. Οι αγορεύσεις των δύο πλευρών έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη, δεν κρίνεται όμως σκόπιμη η παράθεση των όσων οι συνήγοροι έχουν αναφέρει. Θα γίνει αναφορά σημειώνω σε συγκεκριμένα σημεία αν χρειαστεί κατωτέρω. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του χωρίς το Δικαστήριο στο παρόν σημείο να προβαίνει σε εκτενή παράθεση περίληψης της αλλά αυτό θα γίνει όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης ή για σκοπούς εξέτασης του κατά πόσο έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Μάρτυρες κατηγορίας 2-10 Η μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας (ΜΚ) 2-10 γίνεται αποδεκτή. Δεν κρίνω σκόπιμο να προβώ σε ιδιαίτερη ανάλυση της μαρτυρίας ενός εκάστου εκ των μαρτύρων αυτών και αρκεί να αναφερθεί ότι το Δικαστήριο έχει μελετήσει πολύ προσεκτικά την μαρτυρία του κάθε μάρτυρα και διαπίστωσε ότι οι μάρτυρες αυτοί απάντησαν ευθέως ότι γνώριζαν εις τις ερωτήσεις που τους υποβλήθηκαν με βάση τα καθήκοντα τους και τα στοιχεία που είχαν στην κατοχή τους. Δεν είχαν κανένα προσωπικό συμφέρον και το Δικαστήριο δεν έχει καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για αξιόπιστους μάρτυρες. Εν πάση περιπτώσει αναφέρεται η αξιοπιστία των μαρτύρων αυτών δεν αμφισβητείται από την Υπεράσπιση με βάση την τελική της αγόρευση. Οι πιο πάνω αναφερόμενοι μάρτυρες ήταν οι κάτωθι: (α) H Σταυρούλλα Τουμάζου, ΜΚ2, η οποία εργάζεται στις τεχνικές υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας. Ήταν η υπεύθυνη του έργου στη Β Τεχνική Σχολή Λευκωσίας. (β) Ο Δημήτρης Αβρααμίδης, MK3, εργάζεται επίσης στις τεχνικές υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας. Ήταν ο μελετητής του έργου στο Γ' Νηπιαγωγείο Πολεμιδιών και υπεύθυνος μέχρι ενός χρονικού σημείου. Όταν σταμάτησε να είναι ο υπεύθυνος για το λόγο που εξήγησε, παρέμεινε σύμβουλος σε ότι αφορά το έργο. (γ) H Λένια Θεοδοσίου, ΜΚ4, είναι Πρωτοκολλητής του Ε.Δ.Λεμεσού. Η μαρτυρία της αφορούσε το περιεχόμενο του φακέλου της αγωγής 3058/11 Ε.Δ.Λεμεσού. (δ) Η Πηνελόπη Οδυσσέως ΜΚ5, εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου και ήταν η αρμόδια για το λογαριασμό της παραπονουμένης στην Τράπεζα Κύπρου με καθημερινή παρακολούθηση του λογαριασμού. Εξήγησε λεπτομερώς την πορεία κάθε επιταγής με την κατάθεση της για πληρωμή, την επιστροφή της και τους λόγους που αυτό έγινε με αναφορά και στις σχετικές σφραγίδες στα σώματα των επιταγών, ενώ περαιτέρω κατέθεσε σχετικά τεκμήρια. (ε) O Κωνσταντίνος Αδαμίδης, ΜΚ6, εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου και πιο συγκεκριμένα στο τμήμα Factoring. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε πλην όμως αναφέρεται η μαρτυρία του ως διαφάνηκε δεν έχει κάποια σημασία για την παρούσα υπόθεση. (στ) Η Ανδρούλλα Ιωάννου Κύρρη, ΜΚ7, είναι τοποθετημένη στο Υπουργείο Παιδείας και συγκεκριμένα στο λογιστήριο. Η μαρτυρία της αφορούσε το θέμα των πληρωμών προς την κατηγορούμενη 1 για το έργο του Νηπιαγωγείου Πολεμιδιών. (ζ) Η Μαρία Χρυσοστόμου, ΜΚ8, είναι επίσης τοποθετημένη στο Υπουργείο Παιδείας και συγκεκριμένα στο λογιστήριο. Η μαρτυρία της αφορούσε το θέμα των πληρωμών προς την κατηγορούμενη 1 για το έργο της Β Τεχνικής Σχολής Λευκωσίας. (η) Ο Νικόλαος Τροπάρης, ΜΚ9, εργάζεται στην Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου. Η μαρτυρία του αφορούσε την τοποθέτηση της κατηγορούμενης 1 στο Κεντρικό Αρχείο Πληροφοριών (ΚΑΠ) στις 18-04-11 και την λειτουργία του αρχείου αυτού γενικότερα. (θ) Ο Δημήτρης Αναστάση, ΜΚ10, εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου, ενώ προηγουμένως εργαζόταν στην Λαϊκή Τράπεζα και πιο συγκεκριμένα στην υπηρεσία ενοικιαγοράς και leasing. Η μαρτυρία του αφορούσε την επιταγή τεκμήριο 7, η οποία κατατέθηκε σε λογαριασμό δανείου ενοικιαγοράς της παραπονούμενης στις 28-03-

1. Την αμέσως επόμενη ημέρα δηλ.29-03-11 αφαιρέθηκε από το υπόλοιπο του λογαριασμού αφού επιστράφηκε πίσω. Μετά την επιστροφή της το αντίστοιχο ποσό προστέθηκε εκ νέου στο λογαριασμό της ενοικιαγοράς. Κατά την εξέταση των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι, εάν απαιτηθεί σημειώνεται θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία της μαρτυρίας των ΜΚ 2-
2. ΜΚ1-Ερμής Σιάχουρος Σε ότι αφορά την μαρτυρία του ΜΚ1, Ερμή Σιάχουρου, διευθυντή των παραπονούμενων, αναφέρεται ότι αυτή γίνεται αποδεκτή. - Εξ' αρχής αναφέρω ότι είναι γεγονός ότι η μαρτυρία του μάρτυρα σε ότι αφορά την ημερομηνία έκδοσης των επιταγών παρουσιάζει κάποια σύγχυση. Ανέφερε για παράδειγμα για την επιταγή τεκμήριο 2 ημερ.30-04-11 ότι αυτή ελήφθη 1η στη σειρά, ενώ αυτή με βάση την θέση του ότι οι επιταγές λήφθηκαν τις ημερομηνίες πληρωμής τους χρονικά θα έπρεπε να είχε παραληφθεί 6η στη σειρά, μετά δηλαδή από τις επιταγές τεκμήρια 5, 7, 9, 12 και 15 που χρονολογικά προηγούνται και πριν την επιταγή τεκμήριο 18 που χρονολογικά ακολουθεί. Επιπλέον σε σχέση με την επιταγή τεκμήριο 7 ημερ.27-03-11 ανέφερε ότι την ημέρα της επιταγής αυτής οι άλλες 6 επιταγές ήταν απλήρωτες. Η επιταγή αυτή ανέφερε ήταν η τελευταία που παρέλαβε και είδε τις άλλες 6 επιταγές και ήταν ακάλυπτες. Μέχρι τις 27-03-11 είχε παραλάβει όλες τις επιταγές και ήρθαν πίσω ακάλυπτες. Τα πράγματα όμως δεν μπορεί να είναι έτσι αφού η επιταγή τεκμήριο 7 χρονικά θα έπρεπε να ληφθεί 2η στη σειρά μετά την επιταγή τεκμήριο 5 ημερ.23-03-11 και πριν από τις υπόλοιπες πέντε επιταγές που ακολουθούν χρονικά. Τέλος για την επιταγή τεκμήριο 5 δεν ήταν σε θέση να πει πότε παραλήφθηκε λέγοντας ότι δεν θυμάται αλλά και ότι δεν θεωρεί ότι έχει σημασία αν είναι πρώτη ή τελευταία. - Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω αναφέρεται εδώ ότι το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει με μεγάλη προσοχή τον μάρτυρα ενώ κατέθετε και σε καμία περίπτωση δεν διαπίστωσε ότι πρόκειται για μάρτυρα που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για να πει ψέματα. Αντίθετα το Δικαστήριο διέκρινε μέσα από την μαρτυρία του και τις απαντήσεις του έναν ειλικρινή άνθρωπο, με τις δικές του ιδιαιτερότητες, ο οποίος κατέθεσε ότι γνώριζε και θυμόταν για την υπόθεση αυτή. Δεν έχω καμία αμφιβολία συνεπώς ότι οι αναφορές του πιο πάνω οφείλονταν σε σύγχυση και μόνον. Όταν ο μάρτυρας κατέθετε ότι η επιταγή τεκμήριο 2 που του υποδείχθηκε σημειωτέον 1η κατά την κυρίως εξέταση του, ελήφθη 1η στη σειρά αλλά είναι εμφανές ότι χρονικά είναι 6η στη σειρά, ή όταν κατέθετε ότι η επιταγή τεκμήριο 7 ημερ. 27-03-11 ήταν η τελευταία στη σειρά και μέχρι τις 27-03-11 είχε δει τις υπόλοιπες επιταγές και ήταν απλήρωτες/ακάλυπτες ενώ στην πραγματικότητα όλες οι επιταγές πλην του τεκμηρίου 5 δεν θα μπορούσαν να ήταν ακάλυπτες και απλήρωτες μέχρι τις 27-03-11 επειδή δεν είχε έρθει ακόμη η ημερομηνία πληρωμής τους και δεν είχαν καν κατατεθεί για πληρωμή, δεν μπορεί η μαρτυρία αυτή παρά να πηγάζει από σύγχυση και όχι από οτιδήποτε άλλο. - Έχοντας συνεπώς υπόψη τα πιο πάνω, το γεγονός ότι κατά την μαρτυρία του συνέδεσε την έκδοση των επιταγών με την έκδοση των τιμολογίων που έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο (τεκμ. 3, 8, 11, 14, 17, 19) και που φέρουν ίδιες ημερομηνίες με αυτές των επιταγών, αλλά και έχοντας υπόψη ότι δεν έχει υποβληθεί ποτέ συγκεκριμένη θέση από την υπεράσπιση σε ότι αφορά τον χρόνο έκδοσης των επιταγών προκειμένου να δοθεί η ευκαιρία στον μάρτυρα να απαντήσει και να μπορεί το Δικαστήριο να προβεί σε αξιολόγηση ανάλογα, αναφέρεται ότι η μαρτυρία του μάρτυρα συμπεριλαμβανομένης και της θέσης του ότι οι επιταγές εκδόθηκαν κατά τις ημερομηνίες που φέρουν θα γίνει αποδεκτή. - Στο σημείο αυτό αναφέρεται ότι δεν έχει σε καμία περίπτωση διαφύγει του Δικαστηρίου το γεγονός ότι ο μάρτυρας ανέφερε σε δύο περιπτώσεις κατά την αντεξέταση του ότι λόγω προβλήματος υγείας και λήψης φαρμάκων δεν θυμάται όλα τα πράγματα / πολλά πράγματα. Όμως αυτό κρίνει το Δικαστήριο από μόνο του δεν σημαίνει οτιδήποτε. Έχοντας εν πάση περιπτώσει εξετάσει το σύνολο της μαρτυρίας του μάρτυρα το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι ο μάρτυρας δεν θυμόταν πράγματα σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην μπορεί σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο να βασιστεί στη μαρτυρία του. Αντίθετα, παρατηρώ ότι στην πορεία της μαρτυρίας του απάντησε εις τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν και έχει δώσει άμεσες και πειστικές απαντήσεις επί των θεμάτων για τα οποία ερωτήθηκε, ενώ περαιτέρω θα έλεγα έχει δώσει τέτοιες λεπτομέρειες σε σχέση με συγκεκριμένα θέματα, όπως για παράδειγμα τις ημέρες που έλαβε συγκεκριμένες επιταγές, τον τόπο που τις έλαβε και κάτω από ποιες συνθήκες (ανέφερε για παράδειγμα ότι την επιταγή τεκμήριο 2 την έλαβε ημέρα Σάββατο και εξήγησε το λόγο, την επιταγή τεκμήριο 5 έλαβε στα γραφεία των κατηγορουμένων ενώ η επιταγή τεκμ.7 τους δόθηκε Κυριακή στο Νηπιαγωγείο όπου εργάζονταν), καθώς επίσης και για τα παρόντα πρόσωπα αλλά και άλλες λεπτομέρειες για άλλα θέματα που θεωρώ ότι η μαρτυρία του έχει όλα τα εχέγγυα για να κριθεί αξιόπιστη και την ίδια στιγμή αποδεκτή. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι περί το 2011 οι κατηγορούμενοι 1 ανέθεσαν στους παραπονούμενους την εκτέλεση εργασιών μεταλλικών κατασκευών στην Τεχνική Σχολή Λευκωσίας και το Νηπιαγωγείο Πολεμιδιών. Οι κατηγορούμενοι 1 και ο κατηγορούμενος 2 διευθυντής των αλλά και ο αδελφός του Μιχάλης Βρόντης του ανέφεραν ότι ανέλαβαν να εκτελέσουν εργασίες στο εν λόγω σχολείο και νηπιαγωγείο κατόπιν προσφοράς που έκαναν στην Κυβέρνηση. Για πληρωμή των εργασιών πιο πάνω οι κατηγορούμενοι 1 εξέδωσαν τις επίδικες επιταγές (τεκμ. 2, 5, 7, 9, 12, 15 και 18) κατά τις ημερομηνίες που αναφέρονται επί των επιταγών, τις οποίες υπέγραψε ο κατηγορούμενος 2 ως διευθυντής τους. Τις επιταγές κατέθεσε στην Τράπεζα Κύπρου για πληρωμή, πλην από την επιταγή τεκμήριο 7 που κατατέθηκε στην Marfin Popular Bank, αναφέροντας τις συγκεκριμένες ημερομηνίες κατάθεσης αλλά και επιστροφής τους. Οι επιταγές επιστράφηκαν όλες πλην του τεκμηρίου 7 με δύο σφραγίδες / λόγους δηλαδή αποταθείτε στον εκδότη-ανεπαρκή υπόλοιπα και ο λογαριασμός παγοποιήθηκε ΚΑΠ. Η επιταγή τεκμήριο 7 επιστράφηκε με σφραγίδα αποταθείτε στον εκδότη-ανεπαρκή υπόλοιπα. Εξήγησε δε ποιο εκ των δύο έργων αφορούσε η κάθε επιταγή και ανέφερε ότι σε σχέση με κάθε επιταγή εκδόθηκε συγκεκριμένο τιμολόγιο. Όλα τα τιμολόγια σημειώνεται κατατέθηκαν και φέρουν σαν ημερομηνίες τις ημερομηνίες πληρωμής των επιταγών. Δεν έχει κατατεθεί μόνον σημειώνεται το τιμολόγιο που αφορούσε την επιταγή τεκμήριο
3. Ανέφερε περαιτέρω ο μάρτυρας ότι σε κάθε περίπτωση που επιστρέφετο μια επιταγή μιλούσε με τον κατηγορούμενο 2 ο οποίος υπόσχετο θα πλήρωνε και το πρόβλημα ήταν ότι καθυστέρησε η Κυβέρνηση να καταθέσει χρήματα στον τραπεζικό λογαριασμό των κατηγορουμένων
4. Οι εν λόγω επιταγές δεν πληρώθηκαν εντός 15 ημερών από την παρουσίαση τους στην τράπεζα για πληρωμή όπως αναφέρθηκε και μέχρι σήμερα είναι απλήρωτες. Για τις εν λόγω επιταγές οι παραπονούμενοι καταχώρησαν την υπ'αρ.3058/11 αγωγή του Ε.Δ.Λεμεσού (τεκμ.20) και στις 11-10-11 εξεδόθη εναντίον των κατηγορουμένων 1 στην εν λόγω υπόθεση δικαστική απόφαση για ποσό €61.150.- πλέον τόκους και έξοδα (τεκμ.21). Είναι σίγουρος ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 2 γνώριζε όταν υπέγραφε τις επιταγές ότι δεν υπήρχαν χρήματα στο λογαριασμό των κατηγορουμένων 1 για να πληρωθούν οι επιταγές. Ο κατηγορούμενος 2 του έλεγε να φυλάει τις επιταγές που επιστρέφοντο και όταν έμβαζε χρήματα η Κυβέρνηση στο λογαριασμό των κατηγορουμένων 1 θα διευθετούσε την πληρωμή των επιταγών και με αυτό τον τρόπο ξεγελούσε τους παραπονούμενους να συνεχίζουν τις εργασίες ενώ δεν είχαν πρόθεση να πληρώσουν. Ο κατηγορούμενος 2 του έλεγε όταν του έδινε τις επιταγές ότι δεν υπάρχουν χρήματα στο λογαριασμό και ο λογαριασμός ήταν παγοποιημένος στο ΚΑΠ αλλά έλεγε θα κάνει διευθετήσεις για να πληρωθούν οι επιταγές αλλά οι υποσχέσεις του ήταν ψευδείς και κακόπιστες. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι όταν συζητήθηκε η συμφωνία για εκτέλεση κάποιων εργασιών στην τεχνική σχολή Λευκωσίας και το νηπιαγωγείο Πολεμιδιών, παρόντες ήταν ο κατηγορούμενος 2 και ο αδελφός του Μιχάλης Βρόντης. Αρχικά έγινε συμφωνία με την εταιρεία Βρόντης Intelibuild Ltd και ακολούθως τον ενημέρωσαν ότι η εταιρεία αυτή πάττισε και τα έργα ανέλαβε η εταιρεία του κατηγορούμενου 2 η οποία θα τον πληρώσει και του έδινε επιταγές ο κατηγορούμενος
5. Τα έργα προχώρησαν μέχρι ενός σημείου και μετά δεν τον πλήρωνε και τον εξαπατούσε με ακάλυπτες επιταγές. Τα έργα τα σταμάτησε το Υπουργείο. Μέχρι το σημείο που πήρε επιταγές προχωρούσε με τα έργα αλλά μετά δεν μπορούσε να συνεχίσει χωρίς πληρωμή. Του έδινε ακάλυπτες επιταγές. Το τιμολόγιο τεκμ.3 το εξέδωσε προς τους κατηγορούμενους 1 την ημέρα που του εξέδωσαν την επιταγή τεκμήριο
6. Την επιταγή του την έδωσε ο κατηγορούμενος 2, διευθυντής των κατηγορουμένων
7. Τους πήρε την επιταγή στο εργοτάξιο στην Τεχνική Σχολή. Δεν του υπόγραψε το τιμολόγιο λέγοντας του ότι έχει δουλειά και θα το υπογράψει μετά. Δεν του υπόγραψε κανένα τιμολόγιο. Η επιταγή τεκμήριο 2 ήταν η 1η επιταγή που παρέλαβε. Εξ' όσων θυμάται δεν παρέλαβε άλλες επιταγές πριν την επιταγή αυτή. Την επιταγή τεκμήριο 5 που φέρει ημερ.23-03-11 δεν θυμάται πότε την παρέλαβε και θεωρεί ότι δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ανέφερε ότι εξεδόθησαν έναντι των εργασιών οι επιταγές και είναι απλήρωτες μέχρι σήμερα. Τις επιταγές τις έλαβε τις ημερομηνίες που είναι πάνω γραμμένες. Την επιταγή τεκμήριο 2 την κατέθεσε στην τράπεζα Κύπρου στις 03-05-11 και όπως φαίνεται και στη σφραγίδα στην επιταγή δεν τιμήθηκε και ενημερώθηκε σχετικά. Δεν κατέθεσε την επιταγή στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου). Αρνήθηκε υποβολή ότι την επιταγή δεν του την έδωσε ο κατηγορούμενος
8. Την επιταγή του την έδωσε ο κατηγορούμενος
9. Δεν ξέρει ποιος την συμπλήρωσε αλλά του την έφερε ο κατηγορούμενος 2 στο εργοτάξιο, την υπόγραψε μπροστά του και του την έδωσε. Ήταν συμπληρωμένη η επιταγή. Το τιμολόγιο λόγω του ότι είχε εργασία το έδωσε μετά την ίδια ημέρα. Παρόντες στο εργοτάξιο ήταν οι υπαλλήλοι του και άλλος πολύς κόσμος. Είχε και εργολάβους που έκαναν υδραυλικά. Αρνήθηκε ότι την επιταγή την πήρε από τον Μιχάλη Βρόντη. Την συγκεκριμένη ημέρα δεν πήρε άλλες επιταγές. Τις υπόλοιπες επιταγές τις πήρε άλλες μέρες. Δεν του είχαν δοθεί πολλές επιταγές μαζεμένες. Δεν ξέρει αν η επιταγή συμπληρώθηκε από τον κατηγορούμενο
10. Όταν ήρθε πίσω η επιταγή τεκμήριο 2 πήρε τον κατηγορούμενο και του το ανέφερε. Ο κατηγορούμενος 2 είπε να την κρατήσει γιατί θα μπουν λεφτά από το Υπουργείο για να τους πληρώσουν. Ο Μιχάλης Βρόντης ερχόταν στο εργοτάξιο για τα τεχνικά θέματα. Για τα οικονομικά ήταν με τον κατηγορούμενο 2 που είχε να κάνει. Προκειμένου να εκτελέσουν τα έργα της Βρόντης Builders έπρεπε να εγκριθούν από το Υπουργείο, τις Τεχνικές Υπηρεσίες, ως και έγινε. Με την εταιρεία Vrontis Intelibuild υπόγραψαν τον Φεβρουάριο του 2011 την συμφωνία τεκμ.25 αναφορικά με τις εργασίες στη Β Τεχνική Σχολή Λευκωσίας και ήταν υπεργολάβοι της εν λόγω εταιρείας. Η intelibuild ήταν ο εργολάβος του έργου με βάση τη συμφωνία αλλά αυτό άλλαξε και εργολάβοι έγιναν οι κατηγορούμενοι 1, οι οποίοι τους πλήρωναν. Το έργο αφορούσε ποσό €34.000.-. Επίσης με την Vrontis Intelibuild υπόγραψαν τη συμφωνία τεκμήριο 26 αναφορικά με τις εργασίες στο Γ Νηπιαγωγείο Πολεμιδιών. Το έργο αφορούσε το ποσό €70.000.-. Οι συμφωνίες τεκμήρια 25 και 26 φέρουν ημερομηνία 01-02-
11. Την επιταγή τεκμήριο 5 την αναγνωρίζει. Του την έδωσε ο κατηγορούμενος 2 στα γραφεία τους (των κατηγορουμένων). Την επιταγή δεν θυμάται ακριβώς πότε την παρέλαβε αλλά ήταν στα γραφεία τους και ήταν αργά. Τις επιταγές στα γραφεία τους ήταν αργά που τις έπαιρνε γιατί ο κατηγορούμενος 2 εργαζόταν στη Λευκωσία και ερχόταν αργά Λεμεσό. Την επιταγή τεκμήριο 5 όπως και όλες τις υπόλοιπες την πήρε μόνη της. Του υπόγραψε την επιταγή, του την έδωσε και έφυγε. Ήταν 23-03-11 όπως γράφει η επιταγή. Δεν ξέρει αν ήταν συμπληρωμένη η επιταγή. Την επιταγή μετά που την παρέλαβε 1-2 μέρες την κατέθεσε στην τράπεζα. Έδωσε τιμολόγιο όταν την παρέλαβε όπως πάντα. Δεν θυμάται όμως αν το έφεραν στο Δικαστήριο. Κατέθεσε 2 φορές την επιταγή στην τράπεζα και πάλι πήγε κοντά τους και του είπαν να περιμένει να μπει το έμβασμα γιατί τα προηγούμενα τα έδωσαν αλλού. Για τα οικονομικά μιλούσε με τον κατηγορούμενο
12. Πήγε και 2 φορές στο γραφείο του στη Λευκωσία για κάποιες επιταγές για να του πει ότι δεν περνούν και ήθελε τα λεφτά γιατί είχε πίεση από τους εμπόρους που ήθελαν λεφτά. Δεν ξέρει ποιος συμπλήρωσε την επιταγή αλλά του την έδωσε ο κατηγορούμενος
13. Δεν του την έχει παραδώσει ο Μιχάλης Βρόντης και δεν μιλούσε με τον Μιχάλη για θέματα επιταγών. Για όλες τις επιταγές μετά που δεν τιμήθηκαν μίλησε με τον κατηγορούμενο 2 και πήγε και στο γραφείο του στη Λευκωσία. Η επιταγή τεκμ.7 τους δόθηκε Κυριακή στο Νηπιαγωγείο όπου εργάζονταν. Ο κατηγορούμενος 2 ήρθε στο νηπιαγωγείο γιατί του το υπέβαλε η Νίκη των τεχνικών υπηρεσιών που ήταν υπεύθυνη του έργου γιατί δεν πήγαινε να προχωρήσουν ένεκα των προηγούμενων ακάλυπτων επιταγών. Η επιταγή τεκμ.7 ημερ.27-03-11 ήταν η τελευταία που παρέλαβε. Μέχρι 27-03-11 είχε παραλάβει όλες τις επιταγές και ήρθαν πίσω ακάλυπτες. Αρνείται ότι παρέλαβε όλες τις επιταγές μέσα σε κλειστό φάκελο από τον Μιχάλη Βρόντη και εξέδωσε κατά γραμμή όλα τα τιμολόγια. Το γεγονός ότι φαίνονται συνεχόμενοι αριθμοί τιμολογίων από 1624-1629 οφείλεται στο ότι έχει ένα μπλοκ για κάθε εργολάβο. Δεν εξέδωσε μεταγενέστερα τα τιμολόγια για να τα χρησιμοποιήσει στη δικαστική διαδικασία εναντίον της εταιρείας. Τις επίδικες επιταγές τις υπόγραφε ο κατηγορούμενος 2 και του τις έδινε. Αρνήθηκε ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν είχε ιδέα για την έκδοση των επιταγών και ότι λανθασμένα είχαν δοθεί οι επιταγές αυτές στους παραπονούμενους. Επίσης αρνήθηκε ότι οι επιταγές δεν υπογράφηκαν ενώπιον του. Γνωρίζει ότι ο κατηγορούμενος 2 γνώριζε ότι δεν είχε μέσα ο λογαριασμός αφού έρχονταν πίσω οι επιταγές του. ΜΚ11 - Ντίνα Νεοφύτου Τέλος, η μαρτυρία της ΜΚ11, κας Ντίνας Νεοφύτου, γίνεται αποδεκτή. Η μάρτυρας αυτή εργάζεται στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) και απάντησε ότι γνώριζε με βάση τα καθήκοντα της και τα στοιχεία που είχε για τον επίδικο λογαριασμό και τις επίδικες επιταγές. Δεν είχε προσωπικό συμφέρον και δεν χωρεί αμφιβολία ότι πρόκειται για αξιόπιστη μάρτυρα. Είναι γεγονός αναφέρεται ότι σε κάποια σημεία της μαρτυρίας της η συγκεκριμένη μάρτυρας ένιωσε ενοχλημένη από την αντεξέταση και συγχύστηκε (όπως και η ίδια ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου). Μάλιστα αντέδρασε σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις αφού όπως η ίδια ανέφερε ένιωθε να κατηγορείται η ίδια και η τράπεζα την οποία εκπροσωπεί, ενώ περαιτέρω ανέφερε ότι αν θα κατηγορηθεί η τράπεζα για οτιδήποτε τότε θα πρέπει να έρθει με τον δικηγόρο της τράπεζας. Ενδεχομένως οι αντιδράσεις της μάρτυρος να ήταν υπερβολικές και αδικαιολόγητες, πλην όμως από μόνες τους οι αντιδράσεις αυτές κρίνω δεν θα μπορούσαν να σημαίνουν οτιδήποτε για την αποδοχή της μαρτυρίας της. Εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο θεωρεί ότι δεν αναμένεται από τον κάθε άνθρωπο να ενεργεί ή αντιδρά με τον ίδιο τρόπο όταν ευρίσκεται και αντεξετάζεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Η συγκεκριμένη μάρτυρας αντέδρασε με ένα συγκεκριμένο τρόπο αλλά αυτό από μόνο του δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι επηρεάζει καθ' οιονδήποτε τρόπο την αξιοπιστία της. Εν πάση περιπτώσει κρίνω ότι δεν είναι άσχετο με τις αντιδράσεις αυτές το γεγονός ότι υποβλήθηκε σε μια μακρά, επίπονη και επίμονη αντεξέταση από πλευράς συνηγόρου των κατηγορουμένων. Επίσης θα πρέπει να αναφερθεί εδώ ότι δεν έχουν διαφύγει του Δικαστηρίου τα σημεία της μαρτυρίας που ανέφερε ότι δεν μπορεί να απαντήσει ή να δώσει εξήγηση για ένα γεγονός που ερωτάτο. Όμως το Δικαστήριο δεν διέκρινε προσπάθεια υπεκφυγής των ερωτήσεων από πλευράς της ή προσπάθειας της να αποκρύψει την αλήθεια. Μελετώντας το σύνολο της μαρτυρίας της διαπιστώνεται ότι σε καμία περίπτωση δεν είπε κάτι ή έδειξε με οποιοδήποτε τρόπο ότι θέλει να αποκρύψει οτιδήποτε και εν πάση περιπτώσει το γεγονός ότι δεν απάντησε σε ερωτήσεις για πράγματα που δεν γνώριζε κρίνω ότι προσδίδει ειλικρίνεια και αξιοπιστία στην μαρτυρία της και όχι το αντίθετο. Η μάρτυρας αυτή η οποία ήταν η υπεύθυνη του λογαριασμού της κατηγορούμενης 1 εταιρείας, δηλαδή στην ουσία η δική τους τραπεζίτης, ήρθε κρίνω στο Δικαστήριο να παρουσιάσει τα στοιχεία και ότι γνώριζε σε ότι αφορά τον επίδικο λογαριασμό και τις επίδικες επιταγές και χωρίς να έχει οποιοδήποτε προσωπικό συμφέρον αυτό έπραξε. Τέλος αναφέρω εδώ κλείνοντας την αξιολόγηση της ΜΚ11 ότι εν σχέση με την φαινομενική αντίφαση στην μαρτυρία της όταν ανέφερε αρχικά ότι τις σφραγίδες στο τεκμήριο 2 έβαλε η ίδια, ενώ αργότερα διευκρίνισε ότι αυτό που εννοούσε είναι ότι η ίδια έδωσε οδηγίες για να μπουν οι σφραγίδες από την τράπεζα στην οποία κατατέθηκαν, η μάρτυρας έδωσε την εξήγηση της για την φαινομενική αυτή διάσταση και μάλιστα πειστικότατα και ήταν σταθερή επί της θέσης της για το ποιος τοποθέτησε τις σφραγίδες επί των επιταγών μέχρι τέλους χωρίς να κλονιστεί καθ' οιονδήποτε τρόπο επί τούτου. Συνεπώς κρίνω ότι δεν προκύπτει όπως είναι η εισήγηση της Υπεράσπισης ουσιαστικό θέμα από αυτό και μάλιστα σε βαθμό που το Δικαστήριο να την θεωρήσει, χρησιμοποιώντας την φρασεολογία του ευπαίδευτου συνηγόρου της Υπεράσπισης στην αγόρευση του, μεροληπτική και όχι αδέκαστη. Κατά την εξέταση της ανέφερε ότι εργάζεται στην Εθνική Τράπεζα και η κατηγορούμενη 1 είναι πελάτες τους. Ήταν δε υπεύθυνη για το λογαριασμό τους. Η επιταγή τεκμ.7 εκδόθηκε 27-03-11 και παρουσιάστηκε κοντά τους 28-03-11 για πληρωμή από το λογαριασμό της κατηγορούμενης
14. Η επιταγή επιστράφηκε πίσω στην τράπεζα στην οποία έγινε κατάθεση από την παραπονούμενη δηλ. Marfin Laiki με τη δικαιολογία να παρουσιαστεί ξανά - μη επαρκή υπόλοιπα. Έγινε ξανά κατάθεση στη Λαϊκή και παρουσιάστηκε κοντά τους αλλά και πάλιν στις 06 Απριλίου την επέστρεψαν με δικαιολογία αποταθείτε στον εκδότη- μη επαρκή υπόλοιπα. Αναφέρθηκε στις ημερομηνίες κατάθεσης της επιταγής και επιστροφής της με δεδομένο ότι δεν υπήρχαν χρήματα να πληρωθεί και ο λογαριασμός ήταν χρεωστικός. Στις 27-03-11 ο λογαριασμός ήταν χρεωστικός €310.-. και δεν πληρωνόταν η επιταγή ούτε πληρώθηκε οποτεδήποτε. Ο λογαριασμός της κατηγορούμενης 1 άνοιξε 15-06-10 και στην τράπεζα για άνοιγμα του λογαριασμού προσκομίστηκαν έγγραφα της εταιρείας, όπως επίσης συμπληρώθηκαν έντυπα της τράπεζας. Την αίτηση νέου πελάτη για άνοιγμα λογαριασμού σε ότι αφορά νομικό πρόσωπο υπόγραψε ο Ανδρέας Βρόντης-κατηγορούμενος
15. Η δηλωθείσα διεύθυνση της κατηγορούμενης 1 για αλληλογραφία ήταν Αγίας Φυλάξεως 136, 3087 Λεμεσός, ίδια δηλαδή με του εγγεγραμμένου της γραφείου και αυτό δεν άλλαξε οποτεδήποτε. Ο κατηγορούμενος 2 επίσης υπόγραψε την αίτηση για το άνοιγμα του λογαριασμού που ήταν λογαριασμός όψεως. Εξηγήθηκε κατά το άνοιγμα στον κατηγορούμενο 2 ότι ο συγκεκριμένος λογαριασμός είναι χωρίς όριο και ότι έχει βιβλιάριο επιταγών και οι επιταγές πληρώνονται μόνο εάν υπάρχει διαθέσιμο πιστωτικό υπόλοιπο. Την κατηγορούμενη 1 με βάση απόφαση συνεδρίασης των συμβούλων της (τεκμ.52) θα δέσμευε ο Ανδρέας Βρόντης - κατηγορούμενος
16. Δηλαδή ο κατηγορούμενος 2 θα ενεργούσε για όλες τις δοσοληψίες της εταιρείας με την Εθνική Τράπεζα, στις οποίες δοσοληψίες συμπεριλαμβάνονται και όλες οι δοσοληψίες που εμφαίνονται στην κατάσταση λογαριασμού τεκμ.
17. Ο κατηγορούμενος 2 υπέγραψε επίσης τη δήλωση τεκμ.53 εν σχέση με τις οδηγίες της Κεντρικής Τράπεζας για τους κανονισμούς που διέπουν το συγκεκριμένο είδος λογαριασμού και τη δημιουργία του ΚΑΠ. Δεν χειριζόταν άλλος τον συγκεκριμένο λογαριασμό. Ο σκοπός που άνοιξε ο λογαριασμός ήταν επειδή η κατηγορούμενη 1 κέρδισε κάποιο διαγωνισμό για ανέγερση κυβερνητικών κτιρίων. Τους εκδώσαν κάποιες εγγυητικές και από τις εγγυητικές αυτές και τα έργα που έκαναν, έρχονταν τα εμβάσματα και πιστώνονταν στο λογαριασμό αυτό. Τις εγγυητικές υπόγραψε ο κατηγορούμενος
18. Ο λογαριασμός αυτός άρχισε να λειτουργεί πρώτη φορά 15-06-10 και ο κατηγορούμενος 2 είχε δικαίωμα να υπογράφει τις επιταγές του λογαριασμού αυτού. Μέχρι που έκλεισε ο λογαριασμός δεν έγινε αλλαγή επί τούτου. Η Εθνική Τράπεζα, τραπεζίτες των κατηγορουμένων, έστειλε επιστολή 18-04-11 στην κατηγορούμενη 1 στη διεύθυνση της Αγίας Φυλάξεως 136, 3087 Λεμεσός για να σταματήσει την έκδοση επιταγών (τεκμ.54). Ενημερώθηκε με την επιστολή ότι η Κεντρική Τράπεζα την καταχώρησε στο Κεντρικό Αρχείο Πληροφοριών σχετικά με την έκδοση ακάλυπτων επιταγών, ότι ο λογαριασμός παγοποιήθηκε και κλήθηκε να παραδώσει το βιβλιάριο επιταγών, κάτι όπως που δεν έπραξε. Όταν ο λογαριασμός παγοποιηθεί λόγω καταχώρησης στο ΚΑΠ δεν μπορούν να πληρωθούν οιεσδήποτε επιταγές παρουσιαστούν και οι οποίες έχουν εκδοθεί μετά την καταχώρηση της εταιρείας στο ΚΑΠ. Ακολούθως η μάρτυρας αναφέρθηκε στα υπόλοιπα του λογαριασμού σε συγκεκριμένες ημερομηνίες που της ζητήθηκε και πιο συγκεκριμένα κατά τις ημερομηνίες πληρωμής των επιταγών τεκμ. 2, 5, 9, 12, 15 και 18, αναφέρθηκε στις ημερομηνίες και τους λόγους επιστροφής των επιταγών δηλαδή αποταθείτε στον εκδότη-ανεπαρκή υπόλοιπα και ο λογαριασμός παγοποιήθηκε ΚΑΠ, ενώ περαιτέρω ανέφερε ότι οι επιταγές αυτές δεν πληρώθηκαν και ότι η υπογραφή στις επιταγές είναι του κατηγορούμενου
19. Ο κατηγορούμενος 2 επικοινωνούσε με την Τράπεζα εν σχέση με την κίνηση του λογαριασμού και επικοινωνούσαν και οι ίδιοι μαζί του. Ενδιαφερόταν για τα υπόλοιπα και λάμβανε γνώση αν ήρθαν χρήματα της Κυβέρνησης που περίμενε. Τον πληροφορούσαν και κάθε μήνα αποστέλλετο και κατάσταση στην διεύθυνση Αγίας Φυλάξεως 136, 3087 Λεμεσός. Ο κατηγορούμενος 2 έκανε και αναλήψεις μετρητών από το λογαριασμό. Όταν ερχόταν μια επιταγή πίσω ή γίνονταν εμβάσματα από την Κυβέρνηση υπήρχε επικοινωνία με τον κατηγορούμενο
20. Ο κατηγορούμενος 2 γνώριζε το υπόλοιπο του. Με βάση την κατάσταση λογαριασμού φαίνεται ότι επιστράφηκαν πάρα πολλές επιταγές της κατηγορούμενης απλήρωτες. Κατά την αντεξέταση ανέφερε η ίδια έλεγχε το λογαριασμό, τα διαθέσιμα υπόλοιπά, την πληρωμή των επιταγών. Είχε τον τελικό έλεγχο για να γίνει κάτι σε ότι αφορά τον λογαριασμό. Έπαιρνε και οδηγίες από τους πελάτες της για διάφορα θέματα. Με τον Μιχάλη Βρόντη είχε επαγγελματικές σχέσεις. Δεν είχε επικοινωνία με το εν λόγω πρόσωπο σε ότι αφορά τη διαχείριση του συγκεκριμένου λογαριασμού. Ο λογαριασμός είναι όψεως και δεν μπορούσε ο Μιχάλης Βρόντης να επέμβει και να χειριστεί αυτού του είδους το λογαριασμό διότι ήταν ο ίδιος καταχωρημένος στο ΚΑΠ από το
21. Δεν είχε δικαίωμα ή εξουσιοδότηση να χειριστεί αυτό το λογαριασμό. Προφορικές, τηλεφωνικές οδηγίες για να εκτελεστεί οτιδήποτε δεν γίνεται. Για να εκτελεστεί οτιδήποτε πρέπει να είναι γραπτώς και δεν υπάρχουν πράξεις στο λογαριασμό χωρίς υπογραφή. Μίλησε ναι με τον Μιχάλη Βρόντη αλλά οιεσδήποτε οδηγίες θα έπρεπε να είναι γραπτές από τον κατηγορούμενο
22. Η λειτουργία του λογαριασμού αφορούσε επιταγές που έπρεπε να είναι υπογραμμένες από τον κατηγορούμενο 2, δεν είχε κάτι άλλο. Σε ότι αφορά την επιταγή τεκμ.2 τις σφραγίδες αποταθείτε στον εκδότη και ο λογαριασμός παγοποιήθηκε ΚΑΠ τις έβαλε η ίδια. Η σφραγίδα αποταθείτε στον εκδότη ανεπαρκή υπόλοιπα μπαίνει όταν δεν υπάρχει διαθέσιμο υπόλοιπο και η σφραγίδα ο λογαριασμός παγοποιήθηκε όταν ο λογαριασμός παγοποιηθεί. Η επιταγή παρουσιάστηκε κοντά τους για πληρωμή. Δεν κατατίθενται στην τράπεζα τους οι επιταγές. Στην τράπεζα τους παρουσιάζονται για πληρωμή. Αν έχει λεφτά στο λογαριασμό η επιταγή θα χρεωθεί. Αν δεν έχει μπορεί να μην κατατεθεί για να μην χρεωθούν έξοδα και να την στείλει πίσω κατευθείαν. Φαίνεται όμως ότι παρουσιάστηκε. Δεν βρίσκει όμως την επιταγή αυτή τεκμ.2 στην κατάσταση λογαριασμού τεκμ.
23. Η επιταγή τεκμ.5 φαίνεται στη σελίδα 20 του λογαριασμού τεκμ.
24. αναγράφεται ο αριθμός της επιταγής, η ημερομηνία που παρουσιάστηκε και πιο κάτω η επιστροφή της. Τις σφραγίδες στις επιταγές δεν τις βάζουν οι ίδιοι. Αυτοί βλέπουν φωτοτυπία των επιταγών ηλεκτρονικά. Δεν παίρνουν στα χέρια τους την επιταγή και όταν θα την επιστρέψουν πίσω δίνουν οδηγίες μέσω του συστήματος για τις δικαιολογίες που πρέπει να σφραγιστεί μια επιταγή. Τις σφραγίδες στις επιταγές βάζει η τράπεζα στην οποία γίνονται κατάθεση μετά από τις οδηγίες τους. Η τράπεζα Κύπρου στην προκειμένη περίπτωση δεν γνωρίζει το υπόλοιπο του λογαριασμού του δικού τους πελάτη και η ίδια δίνει οδηγίες. Ελέγχει τις επιταγές και δίνει οδηγίες στην Κεντρική της Υπηρεσία να επιστραφεί μια επιταγή για τους συγκεκριμένους λόγους. Αυτό που είπε πριν ότι αυτή έβαζε τις σφραγίδες είναι με την έννοια ότι έδινε οδηγίες για σφράγιση, όχι ότι τις σφράγιζε η ίδια. Στις επιταγές δεν μπορεί να υπάρχουν δικές της υπογραφές επί των σφραγίδων. Η ίδια τις βλέπει ηλεκτρονικά και δεν έρχονται οι ίδιες οι επιταγές, τα πρωτότυπα, κοντά της. Η ίδια δίνει τις οδηγίες. Αναφορικά με την επιταγή τεκμ.7 για την οποία ανέφερε η μάρτυρας προηγουμένως κατά την εξέταση της ότι 11-04-11 δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια υπήρξε αμφισβήτηση από την υπεράσπιση η οποία υπέβαλε ότι την ημερομηνία αυτή υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια €18.496.-, ποσό που κάλυπτε την επιταγή. Η μάρτυρας διαφώνησε με την θέση αυτή, εξηγώντας γιατί. Τις επιταγές όλες που φαίνονται στην κατάσταση κατά την ημερ.11-04-11 και εστάλησαν από άλλες τράπεζες, τις είδε στο σύστημα της εκείνη την ημέρα και ξεκίνησε να χρεώνει μια-μια επιταγή, μεταξύ των οποίων και το τεκμ.7 που φαίνεται περασμένο. Πριν το τεκμήριο 7 πέρασαν οκτώ επιταγές, οι οποίες πληρώθηκαν. Το τεκμήριο 7 ήταν η 9η επιταγή στη σειρά και δεν πληρώθηκε γιατί δεν είχε μέσα ο λογαριασμός. Δεν υπήρχαν αρκετά κεφάλαια τη συγκεκριμένη ημέρα για να καλυφθούν όλες οι επιταγές. Δεν βρίσκει καταχωρημένο το τεκμ.12 στο λογαριασμό. Στις 10-04-11 ημερομηνία που ήταν πληρωτέα η επιταγή υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια €20.956.-. Η επιταγή είναι για ποσό €15.000.- και οι σφραγίδες είναι να παρουσιαστεί ξανά και ο λογαριασμός παγοποιήθηκε. Αν η επιταγή παρουσιαζόταν 10-04-11 εκαλύπτετο. Η επιταγή αυτή δεν φαίνεται κατατεθειμένη στο λογαριασμό της κατηγορούμενης
25. Στις 21-04-11 με το άνοιγμα υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια €32.885.-. και έγιναν μεταφορές αρκετών χιλιάδων την ημέρα αυτή. Τα εισερχόμενα εμβάσματα ήταν εκχωρημένα προς όφελος της τράπεζας για οφειλές και ένα ποσοστό δικαιούταν η τράπεζα να το κάνει μεταφορά έναντι των οφειλών. Μπήκαν στο λογαριασμό του πελάτη τους και πήραν τα ποσά των μεταφορών €3.700.-, €3.200.- και €4.200.- που αναφέρονται. Για το θέμα έχουν εξουσιοδότηση από την κατηγορούμενη 1 (τεκμ.55) να κάνουν μεταφορές σε λογαριασμό της Vrontis Intelibuild. Η εξουσιοδότηση και οι οδηγίες που έχουν είναι ανέκκλητες. Οι οδηγίες ήταν από τα συγκεκριμένα έργα που αναφέρονται στο τεκμ.55 Α και Β, να παίρνει ένα ποσοστό η τράπεζα για τις οφειλές της. Όταν ερωτήθηκε αν βλέπει καταχωρημένη την επιταγή τεκμ.18, αναφέρει ότι δεν μπορεί να απαντήσει γιατί στην κατάσταση λογαριασμού μέσα στον Ιούνιο φαίνονται επιστρεφόμενες επιταγές χωρίς όμως αριθμό. Δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος που δεν αναφέρονται οι αριθμοί των επιταγών στη σελ.24 του τεκμ.47 για τον Ιούνιο. Τα πράγματα είναι μηχανογραφημένα και δεν είναι κάτι που θα μπορούσε να επέμβει η ίδια ή άλλος συνάδελφος της. Μπορεί τη συγκεκριμένη ημέρα να δούλεψε κάπως διαφορετικά το λογιστικό σύστημα της τράπεζας. Δεν μπορούν να επέμβουν στη διαδικασία των επιταγών. Οι ημερομηνίες 17-06-11 αφορούν ημερομηνίες επιστροφής επιταγών. Το γεγονός ότι πριν τις 17-06 δεν υπάρχουν άλλες συναλλαγές συμφώνησε ότι μπορεί να σημαίνει ότι από 1-17/06 δεν υπήρχαν συναλλαγές. Δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί στην επιταγή τεκμ.9 υπάρχουν δύο σφραγίδες, μια 20-04-11 που λέει ανεπαρκή υπόλοιπα και μια 19-04-11 ο λογαριασμός μπήκε ΚΑΠ. Δεν βάζουν οι ίδιοι τις σφραγίδες. Οι ίδιοι δίνουν οδηγίες στην τράπεζα στην οποία έγινε κατάθεση. Βρίσκει καταχωρημένη την επιταγή στη σελ.15 της κατάστασης λογαριασμού. Την ημέρα που καταχωρήθηκε δεν είχε υπόλοιπα ο λογαριασμός. Τους γνωστοποιήθηκε ότι μπήκε στο ΚΑΠ η κατηγορούμενη 1 στις 18-04-11 με επιστολή 19-04-11 (τεκμ.56). Η επιστολή που εστάλη στην κατηγορούμενη 1 δηλ.τεκμ.54, αναγράφει ημερ.18-04-11 γιατί έπρεπε να σταλεί με την ημερομηνία που καταχωρήθηκε στο ΚΑΠ. Μίλησε και με τον κατηγορούμενο 2 και του ανέφερε ότι μπαίνει στο ΚΑΠ, την ημέρα που έγινε αυτό. Μάλιστα του είπε ότι είναι κυβερνητικός και θα έχει προβλήματα. Η επιταγή ποσού €19.945.- για την οποία μπήκε στο ΚΑΠ ο λογαριασμός δεν συσχετίζεται με οποιαδήποτε από τις επίδικες επιταγές. Η σφραγίδα ο λογαριασμός παγοποιήθηκε ΚΑΠ που είναι στις επιταγές σημαίνει ότι ο λογαριασμός καταχωρήθηκε στο ΚΑΠ και παγοποιήθηκε. Όταν λέμε παγοποιήθηκε σημαίνει δεν δικαιούται να χρεωθεί με επιταγές οι οποίες καταχωρήθηκαν στο ΚΑΠ ή εκδόθηκαν μετά την ημερομηνία καταχώρησης εις το ΚΑΠ. Σε ερώτηση τι πρέπει να κάνει ένας τραπεζικός υπάλληλος όταν ένας λογαριασμός μπει στο ΚΑΠ, απάντησε ότι παγοποιείται ο λογαριασμός, ενημερώνεται η Κεντρική Τράπεζα και τηρείται αρχείο όπου καταχωρούνται οι επιταγές. Αν ο πελάτης θέλει να πληρώσει κάποια επιταγή και έχει διαθέσιμο υπόλοιπο γίνεται αίτηση στην Κεντρική Τράπεζα για να αποδεσμεύσει κάποια χρήματα για να πληρωθεί μια συγκεκριμένη επιταγή. Διαφορετικά ο λογαριασμός μένει παγοποιημένος μέχρι να δοθούν οδηγίες από την Κεντρική να βγεί από το ΚΑΠ. Σε ερώτηση αν γνωστοποίησε στην Κεντρική Τράπεζα αυτές τις επιταγές, απάντησε ότι πλην του τεκμηρίου 5, τις υπόλοιπες όχι. Δεν τις γνωστοποίησε όχι γιατί υπάρχει κάτι συγκεκριμένο αλλά γιατί ήταν τόσες πολλές οι επιστρεφόμενες επιταγές και ίσως ήταν παράλειψη τους. Τις έχουν περάσει όμως πριν μια βδομάδα. Αποδέκτηκε ότι έγιναν κάποιες παραλείψεις στη συγκεκριμένη περίπτωση όπως η μη καταχώρηση των επιταγών στο ΚΑΠ κάτι για το οποίο υπάρχει έλεγχος από την Κεντρική. Όμως αυτή η παράλειψη δεν επηρεάζει τον πελάτη του. Μετά τις 18-04-11 όπως φαίνεται στο τεκμ.47 υπήρχαν πολλές επιστρεφόμενες επιταγές. Οι πιστώσεις αφορούν μόνον εμβάσματα τα οποία ήρθαν 21-04, 17-05, 17-06, 30-06 και 07-
26. Επίσης πρόσθεσε άλλο ένα έμβασμα 27-05 που δεν είχε προσέξει προηγουμένως. Σε ότι αφορά άλλες χρεώσεις του λογαριασμού ανέφερε ότι δικαιούσαι να πληρώσεις επιταγή που παρουσιάζεται και δεν καταχωρήθηκε στο ΚΑΠ και είναι εκδομένη πριν την ημερομηνία καταχώρησης στο ΚΑΠ. Επίσης υπήρχε δικαίωμα μεταφοράς έναντι οφειλών του πελάτη. Οι μεταφορές έγιναν με βάση οδηγίες του πελάτη και επιτρέπονταν. Επανέλαβε ότι μιλούσε με τον Μιχάλη Βρόντη αλλά όχι σε ότι αφορά τη διαχείριση του λογαριασμού. Ο Μιχάλης δεν δικαιούταν να διαχειριστεί αυτού του είδους το λογαριασμό και δεν δικαιούταν να μπει στην τράπεζα γιατί ήταν πτωχεύσας. Παλιότερα, πριν από περίπου 10 χρόνια παρουσιάζονταν στην τράπεζα οι πρωτότυπες επιταγές και σφραγίζονταν από την τράπεζα. Όμως άλλαξε τα τελευταία χρόνια αυτό και η εκκαθάριση των επιταγών γίνεται ηλεκτρονικά. Στο σημείο αυτό το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο να αναφέρει ότι η παράθεση της μαρτυρίας των ΜΚ1 και 11 στο βαθμό που έγινε πιο πάνω, είναι αφενός το αποτέλεσμα της εκτενούς μαρτυρίας τους αλλά περαιτέρω και επειδή η μαρτυρία των μαρτύρων αυτών όπως θα διαφανεί είναι καθοριστικής σημασίας για την τελική έκβαση της παρούσας υπόθεσης. Οι κατηγορούμενοι, μέσω του κατηγορούμενου 2, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω προέβησαν σε ανωμοτί δήλωση. Ήταν δικαίωμα τους να ενεργήσουν όπως έπραξαν και αυτό δεν μπορεί να επενεργήσει σε βάρος τους, ούτε και πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Θεμιστοκλέους -v- Αστυνομία

(1981)2 C.L.R. 200, Ντίνος Δημητρίου Χριστοφόρου -v- Αστυνομία

(1990)2 ΑΑΔ 250, Δημοσθένους κ.α. ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129 και Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195). Η ανωμοτί δήλωση στην οποία προέβησαν οι Κατηγορούμενοι, σύμφωνα με τη νομολογία πιο πάνω, εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα και με το πώς ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν μπορεί όμως να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια του να είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το δικαστήριο ως αξιόπιστη. Ήδη όμως από το σημείο αυτό αναφέρω ότι στην εν λόγω ανώμοτη δήλωση, την οποία το Δικαστήριο έχει μελετήσει, δεν θα αποδώσω κάποια αξία αφού το περιεχόμενο της δεν υποστηρίζεται από οποιαδήποτε μαρτυρία. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας υπόψη την αξιολόγηση πιο πάνω καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Οι παραπονούμενοι εκτέλεσαν εργασίες μεταλλικών κατασκευών εν σχέση με συγκεκριμένα έργα που ανέλαβε η κατηγορούμενη

1. Η κατηγορούμενη 1 ως αντάλλαγμα για τις εν λόγω εργασίες εξέδωσε προς τους παραπονούμενους τις επίδικες επιταγές τεκμ. 2, 5, 7, 9, 12, 15 και 18, τις οποίες υπέγραψε ο κατηγορούμενος
2. Οι επιταγές εκδόθηκαν τις ημερομηνίες που αυτές φέρουν σαν ημερομηνίες πληρωμής. Οι επιταγές κατατέθηκαν στην Τράπεζα Κύπρου, πλην της επιταγής τεκμήριο 7 που κατατέθηκε στην Marfin Popular Bank, και παρουσιάστηκαν ηλεκτρονικά στην Τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκαν δηλαδή στην Εθνική Τράπεζα και επιστράφηκαν όλες λόγω ανεπαρκών υπολοίπων αλλά περαιτέρω πλην της επιταγής τεκμήριο 7 και επειδή ο λογαριασμός της κατηγορούμενης 1 μπήκε στο ΚΑΠ και παγοποιήθηκε. Οι επιταγές μετά την παρουσίαση τους στην τράπεζα για πληρωμή δεν πληρώθηκαν εντός 15 ημερών και παραμένουν απλήρωτες μέχρι και σήμερα. Οι ημερομηνίες κατάθεσης και επιστροφής των επιταγών έχουν ως οι μάρτυρες κατηγορίας, 1, 5, 10 και 11 έχουν αναφέρει. ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Ως έχει προαναφερθεί οι κατηγορούμενοι 1 αντιμετωπίζουν την κατηγορία της έκδοσης επιταγής άνευ αντικρίσματος κατά παράβαση του άρθρου 305 Α

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Από το λεκτικό του άρθρου 305Α

(1)πιο πάνω συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

(1)Η έκδοση επιταγής

(2)Η παρουσίαση της επιταγής στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκε

(3)Η παρουσίαση της να γίνει κατά ή μετά την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέα

(4)Η μη εξόφληση της επιταγής η οποία να οφείλεται λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά τον χρόνο παρουσίασης της

(5)Η μη πληρωμή της επιταγής από τον εκδότη της εντός 15 ημερών από την παρουσίαση της. Εξετάζοντας τώρα αν η κατηγορούσα αρχή έχει πετύχει να αποδείξει τα αδικήματα που οι κατηγορούμενοι 1 αντιμετωπίζουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, το Δικαστήριο κρίνει με βάση τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή και τα ευρήματα πιο πάνω ότι έχουν αποδειχθεί όλες οι κατηγορίες. Σε σχέση με το στοιχείο της έκδοσης των επιταγών το Δικαστήριο στο σημείο αυτό θα ήθελε να αναφέρει τα εξής. Κατ' αρχήν το Δικαστήριο κρίνει όπως εμφαίνεται και μέσα από τα ευρήματα του ότι η έκδοση των επίδικων επιταγών από τους κατηγορούμενους 1 έγινε δια της υπογραφής του κατηγορούμενου

1. Αυτό επιβεβαιώνει τόσο η μαρτυρία του ΜΚ1 ενώπιον του οποίου υπογράφηκαν οι επιταγές, ενώ σε σχέση με όλες τις επιταγές πλην σε ότι αφορά το τεκμήριο 7 και η μαρτυρία της ΜΚ11 η οποία ανέφερε και αυτό δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση ότι η υπογραφή που εμφαίνεται στα τεκμήρια 2, 5, 9, 12, 15 και 18 έχοντας υπόψη και το δείγμα υπογραφής που τηρείται στην τράπεζα και το οποίο κατατέθηκε στο Δικαστήριο (τεκμ.50) ανήκει στον κατηγορούμενο
2. Από εκεί και πέρα γνωστές στο Δικαστήριο είναι και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδίδονταν οι επιταγές αφού με βάση την μαρτυρία του ΜΚ1 οι επιταγές εκδίδονταν είτε στο εργοτάξιο Σαββατοκυρίακο είτε στο γραφείο των κατηγορούμενων αργά το βράδυ και αυτό επειδή ο κατηγορούμενος 2 εργαζόταν στη Λευκωσία και μάλιστα αναφέρθηκε ο μάρτυρας και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Ακριβώς όμως το Δικαστήριο θα ήθελε να σταθεί στο θέμα του χρόνου έκδοσης των επιταγών και να αναφέρει τα εξής. Η μαρτυρία του ΜΚ1 έγινε αποδεκτή σε ότι αφορά τον χρόνο έκδοσης παρά την αναφερόμενη σύγχυση στη μαρτυρία του για το ζήτημα αυτό για τους λόγους που έχει εξηγήσει το Δικαστήριο πιο πάνω. Αναφέρεται όμως εδώ ότι ακόμη και σε περίπτωση που το μέρος αυτό της μαρτυρίας του ΜΚ1 δεν εγίνετο αποδεκτό, κάτι που βέβαια σε καμία περίπτωση ενόψει της εικόνας του Δικαστηρίου για τον ΜΚ1 δεν θα σήμαινε απόρριψη του συνόλου της μαρτυρίας του (αναφορικά με την αποδοχή μέρους μαρτυρίας ενός μάρτυρα και απόρριψης άλλου μέρους παραπέμπω μεταξύ άλλων στις υποθέσεις Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 39, Σάββα v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, Νικολαίδης v. Αστυνομία

(2003)2 Α.Α.Δ. 271 και Π.Ε. 89/12 Αγαθοκλέους v. Αστυνομίας ημερ.24-07-13), αναφέρεται ότι και πάλιν το Δικαστήριο κρίνει ότι θα είχε ασφαλές υπόβαθρο με βάση την αποδεκτή μαρτυρία αναφορικά με το πότε ακριβώς εκδόθηκαν οι επίδικες επιταγές. Πιο συγκεκριμένα, όπως αναφέρθηκε από τον ΜΚ1 μετά την υπογραφή των συμφωνιών τεκμήρια 25 και 26 την 01-02-11 μεταξύ των παραπονούμενων και της εταιρείας Intelibuild που ήταν οι εργολάβοι του έργου, ειδοποιήθηκε ότι τα έργα θα εκτελεστούν από τους κατηγορούμενους 1 που είναι εταιρεία του κατηγορούμενου 2 λόγω του ότι η ρηθείσα Intelibuild επάττισε (δηλαδή χρεοκόπησε) και ότι οι πληρωμές θα γίνονται από τους κατηγορούμενους

1. Αυτός είναι και ο λόγος που του έδινε τις επιταγές ο κατηγορούμενος
2. Συνεπώς με βάση την μαρτυρία και πάλιν θα μπορούσε να εξαχθεί με ασφάλεια το συμπέρασμα ότι ο χρόνος έκδοση των επίδικων επιταγών ήταν μεταξύ της 01ης-02-11 που υπογράφηκαν οι συμφωνίες τεκμ.25 & 26 και της ημερομηνίας που φέρει ως ημερομηνία πληρωμής κάθε επιταγή. Εδώ να αναφερθεί περαιτέρω ότι δεν αποδέχομαι την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της υπεράσπισης ότι δεν έχει αποδειχθεί η παρουσίαση των επιταγών στην Τράπεζα. Η μαρτυρία της ΜΚ11 έγινε αποδεκτή και συνεπώς αποδέχομαι ότι οι επιταγές παρουσιάστηκαν ηλεκτρονικά στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκαν και επιστράφηκαν με τις δικαιολογίες που η μάρτυρας ανέφερε και εμφαίνονται επί των επιταγών στις σχετικές σφραγίδες, τις οποίες η τράπεζα στην οποία κατατέθηκαν με οδηγίες της έχει τοποθετήσει. Παρά το γεγονός ότι κάποιες επιταγές δεν φαίνεται να καταχωρήθηκαν στον λογαριασμό, εντούτοις αυτό θεωρώ δεν έχει σημασία αφού οι επιταγές παρουσιάστηκαν με τον πιο πάνω τρόπο (βλ. άρθρο 305Α παρ.4 (α) & 8 του Κεφ.154). Εν πάση περιπτώσει μελετώντας την μαρτυρία παρατηρώ ότι στην ουσία η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε τους λόγους για τους οποίους επιστράφηκαν οι επιταγές, όπως αυτοί εμφαίνονται και στις σφραγίδες επί των επιταγών και τους οποίους η ΜΚ11 μετά την παρουσίαση των επιταγών κοντά της έδωσε οδηγίες να μπουν και συνεπώς δεν ανετράπη σε καμία περίπτωση το τεκμήριο που προκύπτει από τις σφραγίδες αυτές (βλ. άρθρο 305Α παρ.4 (γ) του Κεφ.154). Δεν έχει διαφύγει του Δικαστηρίου σημειώνεται το γεγονός ότι η ΜΚ5 αναφερόμενη στις σφραγίδες επί των επιταγών ανέφερε ότι πιστεύει μπήκαν από την Εθνική Τράπεζα, όμως με δεδομένα τα πιο πάνω και την παροχή όλων των αναγκαίων λεπτομερειών από την ΜΚ11 θεωρώ αυτό δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία και δεν αλλάζει τα πράγματα. Οι σφραγίδες επί των επιταγών χωρίς καμία αμφιβολία έχουν τοποθετηθεί από την Τράπεζα Κύπρου πλην από το τεκμ.7 στο οποίο έχουν τοποθετηθεί από την Marfin Popular Bank, στις οποίες τράπεζες οι επιταγές έχουν κατατεθεί για πληρωμή και μέσω των οποίων παρουσιάστηκαν στην Εθνική Τράπεζα με την τελευταία να δίνει προς αυτές τις οδηγίες για επιστροφή με τους συγκεκριμένους λόγους που έχουν αναφερθεί. Για τα υπόλοιπα συστατικά στοιχεία υπό 3, 4 και 5 πιο πάνω κρίνω ότι δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Είναι προφανές μέσα από την συνδυασμένη μαρτυρία των ΜΚ 1, 5, 10 και 11 και τα ευρήματα του Δικαστηρίου, ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία αυτά, ενώ σε ότι αφορά το 4ο συστατικό στοιχείο σχετικά είναι και τα όσα αμέσως πιο πάνω έχουν αναφερθεί. Με βάση συνεπώς όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή έχει πετύχει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών 1, 3, 5, 7, 9, 11 και 13 εναντίον των κατηγορούμενων
3. Ο κατηγορούμενος 2 διώκεται όπως αναφέρεται ανωτέρω με βάση τα άρθρα 305Α

(1)και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154. Στην υπόθεση Αθανάσιος Παυλόπουλος ν. Skopy Shoe Factory Ltd

(2003)2 Α.Α.Δ. 261 αναφέρθηκε ότι οι διευθυντές εταιρείας που υπογράφουν επιταγές της δεν έχουν προσωπική αστική ευθύνη, αλλά η ευθύνη βαρύνει την εταιρεία, που παραμένει ο εκδότης της επιταγής. Αυτό όμως δεν αποκλείει τη δυνατότητα ύπαρξης ποινικής τους ευθύνης ως συνεργών και έτσι μπορούν να διωχθούν ως κάθε πρόσωπο που εμπλέκεται σε αδίκημα, ως αυτουργοί, δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Στις περιπτώσεις αυτές χρειάζεται να αποδειχθεί ένοχη πράξη (actus reus) από συνεργό η οποία εμπεριέχει δύο στοιχεία ήτοι (α) την παροχή βοήθειας ή την παρακίνηση σε αδίκημα, και (β) την ένοχη διάνοια (mens rea) η οποία αναμένεται να σχετίζεται και με τις 2 αυτές έννοιες. Το νοητικό μάλιστα στοιχείο για το συνεργό, είναι γενικά στενότερο και πιο απαιτητικό απ΄ ότι χρειάζεται για τον αυτουργό και απαιτεί πρόθεση ή γνώση εκ μέρους του συνεργού. Εκ της Νομολογίας δε προκύπτει ότι σε ότι αφορά περιπτώσεις που η κατηγορία στρέφεται εναντίον συνεργού, είναι υποχρέωση της κατηγορούσας αρχής να αποδείξει πως κατά τον ουσιώδη χρόνο της έκδοσης της επιταγής, ο συντάκτης της γνώριζε ότι κατά την παρουσίαση της στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε, δεν θα εξοφλείτο λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων. Αυτό κρίνεται ότι συνιστά την απαιτούμενη ένοχη διάνοια συνεργού κατά την διάπραξη του αδικήματος. Έχοντας υπόψη τα ανωτέρω, κατ' αρχήν αναφέρεται ότι με βάση την αποδεκτή μαρτυρία και τα ευρήματα του Δικαστηρίου πιο πάνω δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος 2 παρείχε δια της υπογραφής του βοήθεια στην κατηγορούμενη 1 κατά την έκδοση των επίδικων επιταγών. Ως εκ τούτου αυτό που απομένει να εξεταστεί προκειμένου να αποφασιστεί η ενοχή ή μη του κατηγορούμενου 2 είναι κατά πόσο συντρέχει στην προκειμένη περίπτωση και το στοιχείο της ένοχης διάνοιας. Ευθέως λοιπόν αναφέρω ότι στην προκειμένη περίπτωση κρίνω ότι η μαρτυρία που έχει δοθεί και έγινε αποδεκτή οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα πως ο κατηγορούμενος 2 κατά την έκδοση των επιταγών γνώριζε όλες τις ουσιώδεις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων από την εταιρεία και συνεπώς έχει αποδειχθεί και το στοιχείο της ένοχης διάνοιας. Το συμπέρασμα αυτό του Δικαστηρίου στοιχειοθετείται από τα εξής: (α) Ο κατηγορούμενος 2 ήταν ο μοναδικός διευθυντής της κατηγορούμενης 1, το μοναδικό πρόσωπο που μπορούσε να διαχειριστεί τον επίδικο λογαριασμό και τα χρήματα του λογαριασμού και το μόνο εξουσιοδοτημένο πρόσωπο να υπογράφει επιταγές. (β) Εξηγήθηκε κατά το άνοιγμα του λογαριασμού στον κατηγορούμενο 2 όπως ανέφερε η ΜΚ11 ότι ο συγκεκριμένος λογαριασμός είναι χωρίς όριο και ότι έχει βιβλιάριο επιταγών και οι επιταγές πληρώνονται μόνο εάν υπάρχει διαθέσιμο πιστωτικό υπόλοιπο. (γ) Είναι ξεκάθαρο μέσα από την μαρτυρία που αποδέκτηκε το Δικαστήριο ότι ετηρείτο συνεχώς ενήμερος για ότι αφορούσε τον επίδικο λογαριασμό και το υπόλοιπο του. (δ) Σε όλη την περίοδο που αφορά η κατάσταση λογαριασμού που έχει κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δηλ. από 01-01-11 μέχρι 31-12-11 είναι προφανές ότι εκδόθηκαν δεκάδες επιταγές, πολλές εκ των οποίων επιστράφηκαν και γενικά έγιναν δεκάδες συναλλαγές, με μοναδικό εξουσιοδοτημένο πρόσωπο γι' αυτές τον κατηγορούμενο 2. Ο κατηγορούμενος 2 συνεπώς και με δεδομένη την συνεχή ενημέρωση που είχε για την κατάσταση του λογαριασμού, γνώριζε επακριβώς τι συνέβαινε στο λογαριασμό τόσο για την περίοδο μέχρι την έκδοση της κάθε επιταγής όσο και μεταγενέστερα και γνώριζε ότι διάφορες επιταγές επιστρέφονταν απλήρωτες. Από την 1η Ιανουαρίου του 2011 ας σημειωθεί μέχρι τις 23-03-11 που ήταν πληρωτέα η 1η επιταγή τεκμ.5, δηλαδή πριν την έκδοση ακόμη της 1ης επιταγής, με βάση την κατάσταση τεκμ.47 ο λογαριασμός ήταν σχεδόν πάντοτε χρεωστικός. Όπως γνώριζε επίσης σημειώνεται για τις υποχρεώσεις της εταιρείας και τις μεταφορές ποσών από τον λογαριασμό της εταιρείας αφού ο ίδιος είχε υπογράψει ανέκκλητες οδηγίες προς την τράπεζα για τούτο (τεκμ.55Α-Β). (ε) Προκύπτει επίσης μέσα από την μαρτυρία του ΜΚ1 ότι κατά την έκδοση των επιταγών ο κατηγορούμενος 2 με βάση τα λεγόμενα του γνώριζε ότι δεν υπήρχαν τα διαθέσιμα κεφάλαια και έλεγε απλά ότι θα διευθετούσε το θέμα πληρωμής. (στ) Με την έκδοση των επιταγών, και έχοντας υπόψη αφενός την εικόνα που παρουσίαζε ο λογαριασμός με τα χρεωστικά υπόλοιπα, την έκδοση δεκάδων επιταγών και τις συνεχείς επιστροφές επιταγών αφού είναι προφανές δεν φρόντιζε να υπάρχουν πάντα διαθέσιμα κεφάλαια στο λογαριασμό, και περαιτέρω τη γνώση του ότι δεν υπήρχαν χρήματα για να καλύπτονται όλες οι επιταγές που εξέδιδε ως μοναδικό εξουσιοδοτημένο πρόσωπο για το σκοπό αυτό, συνεπάγεται ότι γνώριζε, αντιλήφθηκε και αποδέκτηκε ότι η κατάθεση των συγκεκριμένων επιταγών για πληρωμή θα σήμαινε την επιστροφή τους. Γνώριζε, αντιλήφθηκε και αποδέκτηκε θα πρόσθετα ότι η λογικά αναμενόμενη εξέλιξη των πραγμάτων με βάση τα δεδομένα που ο ίδιος γνώριζε και είχε ενώπιον του ήταν ότι οι επιταγές θα επιστρέφονταν, όπως ακριβώς έγινε και με άλλες επιταγές πριν από τις επίδικες. (ζ) Όμως εδώ θα πρέπει να αναφερθεί και το εξής. Αν ο κατηγορούμενος 2 παρά τα ανωτέρω δεδομένα υπόγραφε επιταγές «κλείνοντας τα μάτια» του στο φανερό ότι δηλαδή τα υπόλοιπα στο λογαριασμό δεν επαρκούν για να καλυφθούν, θα πρέπει να αναφερθεί ότι και η εθελοτυφλία καταδεικνύει γνώση και είναι ποινικά κολάσιμη. Στην υπόθεση Henry Hudfield v. Διευθύντριας Τμήματος Τελωνείων

(2002)2 Α.Α.Δ. 414 στη σελίδα 428 παραπέμπει στο απόσπασμα από το Criminal Law Review, 1989, σελίδα 212, το οποίο αναφέρει, υπό μορφή σχολίου, τι αποτελεί εθελοτυφλία η οποία συνιστά γνώση: "A requirement of knowledge is sometimes held to be satisfied by proof of a "willful blindness" as where "the defendant had deliberately shut his eyes to the obvious or refrained from inquiring because he suspected the truth but did not want to have his suspicion confirmed". Westminster City Council v. Croyalgrange

(1986)2 All E.R. 353 at p.359 (H.L.)" Σε ελεύθερη μετάφραση: «Μερικές φορές θεωρείται ότι υπάρχει το στοιχείο της γνώσης με την απόδειξη εθελοτυφλίας όπου π.χ. ο κατηγορούμενος εσκεμμένα έκλεισε τα μάτια του στο φανερό (αγνόησε το φανερό) ή δεν προέβη σε διερεύνηση καθότι υποψιάστηκε την αλήθεια αλλά δεν επιθυμούσε να επιβεβαιωθούν οι υποψίες του.» Κρίνεται σκόπιμο επίσης εδώ να αναφερθεί ότι η υπόθεση Παυλόπουλος πιο πάνω σαφώς και διακρίνεται από την παρούσα υπόθεση. Σε εκείνη την υπόθεση το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέποντας την Πρωτόδικη απόφαση με την οποία ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος για παρόμοια αδικήματα με αυτά που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2 στην παρούσα υπόθεση, ανέφερε τα εξής: « Προχωρούμε τώρα να παρατηρήσουμε πως η συνέργεια επιτελείται κατά το χρόνο της υπογραφής της επιταγής και δεν μπορεί να λεχθεί πως κατά το χρόνο εκείνο ήταν δυνατόν ο εφεσείων να γνώριζε τις ουσιώδεις περιστάσεις της διάπραξης του αδικήματος από την εταιρεία. Το γεγονός ότι πάντοτε φρόντιζε να υπάρχουν κεφάλαια κατατεθειμένα στο λογαριασμό της εταιρείας, από τα οποία να πληρώνονται οι επιταγές και ότι τούτο κατέστη αδύνατο σε κάποιο στάδιο λόγω της κήρυξής του σε πτώχευση, είναι ενδεικτικό πως δεν αποδεικνύεται ότι, κατά την υπογραφή των επιταγών, είχε πρόθεση παροχής βοήθειας σε διάπραξη αδικήματος. Τα θέματα δε της πτώχευσης του και της επακολουθείσασας έλλειψης κεφαλαίων στο λογαριασμό της εταιρείας, είναι θέματα σχετικά με αυτή την πτυχή και όχι, όπως έκρινε ο πρωτόδικος Δικαστής, άσχετα με την απόδειξη ενοχής. » Όπως γίνεται αντιληπτό από το απόσπασμα της απόφασης πιο πάνω τα γεγονότα της εν λόγω υπόθεσης ουδεμία σχέση έχουν με τα γεγονότα της παρούσας, όπου ο κατηγορούμενος 2 κάθε άλλο παρά φρόντιζε να υπάρχουν συνεχώς διαθέσιμα κεφάλαια στο λογαριασμό, ήταν σε γνώση του η επιστροφή και άλλων επιταγών πριν την έκδοση των επίδικων επιταγών (βλ.τεκμ.47 και μαρτυρία ΜΚ11) και η κατάσταση συνεχίστηκε ίδια μέχρι την έκδοση και κατάθεση των επίδικων επιταγών. Ο κατηγορούμενος 2 εδώ σε αντίθεση με τον Εφεσείοντα στην πιο πάνω υπόθεση γνώριζε όλες τις ουσιώδεις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων από την εταιρεία. Παρά το γεγονός ότι όπως γίνεται αντιληπτό το αποτέλεσμα της υπόθεσης έχει κριθεί, κρίνω σκόπιμο να εξετάσω συνοπτικά και τα υπόλοιπα θέματα που έχουν εγερθεί από την υπεράσπιση και δεν έχουν απαντηθεί μέσα από την απόφαση πιο πάνω, σε περίπτωση που το αποτέλεσμα πιο πάνω ανατραπεί. Α. Θέμα μη γνωστοποίησης των επιταγών τεκμήρια 2, 9, 12,15 και 18 στην Κεντρική Τράπεζα για σκοπούς ΚΑΠ (Κεντρικού Αρχείου Πληροφοριών) Σημειώνεται ότι εκ της μαρτυρίας προκύπτει ότι έχει γίνει γνωστοποίηση στην Κεντρική Τράπεζα μόνον της επιταγής τεκμήριο

1. Η επιταγή τεκμήριο 7 δεν επιστράφηκε λόγω ΚΑΠ και συνεπώς δεν ετίθετο θέμα γνωστοποίησης. Έχοντας υπόψη την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και κυρίως των ΜΚ9 & 11, προκύπτει ξεκάθαρα ότι αφενός οι παραπονούμενοι ουδεμία ευθύνη έχουν σε σχέση με το θέμα αυτό και αφετέρου ότι ουδόλως επηρεάζονται οι κατηγορούμενοι από την παράλειψη της Εθνικής Τράπεζας να προβεί στην γνωστοποίηση των επιταγών, η οποία γνωστοποίηση γίνεται μόνον για σκοπούς του αρχείου του ΚΑΠ. Δεδομένη και αναντίλεκτη παραμένει η επιστροφή των επιταγών με τις ορθές σφραγίδες και τους λόγους επιστροφής επί αυτών. Εν πάση περιπτώσει έχει διαφύγει της Υπεράσπισης θεωρεί το Δικαστήριο ότι η επιστροφή των επιταγών με βάση τη μαρτυρία έγινε και επειδή δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια στο λογαριασμό, κάτι που ουδεμία σχέση έχει με το ΚΑΠ ή με την γνωστοποίηση των επιταγών στο ΚΑΠ. Β. Δεν αποδείχθηκε το αντάλλαγμα ή και η αντιπαροχή μεταξύ των παραπονούμενων και της κατηγορούμενης 1 Με δεδομένη την μαρτυρία του ΜΚ1, αλλά και την μαρτυρία των ΜΚ2, 3, 7 και 8 η εισήγηση απορρίπτεται. Με βάση την μαρτυρία του ΜΚ1 σημειώνεται έγιναν συμφωνίες αρχικά με την εταιρεία Intelibuild αλλά μετά αυτό άλλαξε και ανέλαβε το έργο η κατηγορούμενη 1 που ανέλαβε να πληρώσει και τους παραπονούμενους. Αυτός είναι και ο λόγος που οι επιταγές εκδόθηκαν από την κατηγορούμενη 1 προς όφελος των παραπονούμενων. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλες τις κατηγορίες τόσο εναντίον της κατηγορούμενης 1 όσο και εναντίον του κατηγορούμενου
2. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο βρίσκει ένοχους τους κατηγορούμενους εις όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ της κατηγορούσας αρχής και εναντίον των κατηγορουμένων 1 και 2 όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Το ποσό που θα εγκριθεί να πληρωθεί εξ' ημισείας από τους κατηγορούμενους 1 και
3. (Υπ.) ............... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο