Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Χαράλαμπου Κασέττα, Αρ. Υπόθεσης: 28033/14, 30/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2014:B48 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 28033/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού και Χαράλαμπου Κασέττα Ημερομηνία: 30 Οκτωβρίου 2014 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Χ"Ιωάννου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Καλλής Κατηγορούμενος: Παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Το παρόν δικαστήριο στις 27.10.14 έχει παραπέμψει τον κατηγορούμενο σε απευθείας δίκη ενώπιον του Μόνιμου Κακουργιοδικείου το οποίο θα συνεδριάσει στη Λεμεσό στις 28.11.14 σε σχέση με πολύ σοβαρά αδικήματα όπως είχε αναφερθεί εξάλλου και στη διαδικασία παραπομπής. Επιγραμματικά αναφέρω τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος αφορούν τον Περί Πυροβόλων και μη πυροβόλων όπλων Νόμο, όπως έχει τροποποιηθεί, ενώ αναφέρεται οι κατηγορίες 1 και 2 επισύρουν ποινή φυλάκισης μέχρι και 7 χρόνια ενώ οι υπόλοιπες κατηγορίες ποινή φυλάκισης μέχρι και 15 χρόνια. Η υπόθεση παρέμεινε μέχρι σήμερα για εξέταση του αιτήματος της αστυνομίας όπως έχει ζητήσει για να παραμείνει υποκράτηση ο κατηγορούμενος μέχρι τη δίκη του για τους λόγους που εμφαίνονται στα πρακτικά τις προηγούμενες μέρες. Σήμερα ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής έχει δικαιολογήσει το αίτημα του ως εμφαίνεται ανωτέρω, ενώ ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου έχει αγορεύσει και εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αφεθεί ελεύθερος υπό όρους τους οποίους έχει συγκεκριμενοποιήσει. Όσα ανάφεραν βέβαια οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών έχουν καταγραφεί, βρίσκονται στα πρακτικά και δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω. Θα γίνει αναφορά σε άλλο σημείο κατωτέρω αν αυτό καταστεί αναγκαίο. Η Κατηγορούσα Αρχή έχει στηρίξει το αίτημα της στον κίνδυνο μη προσέλευσης του κατηγορούμενου στη δίκη του όπως αυτό προκύπτει από τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την πιθανότητα καταδίκης του και την ποινή που δυνατό να του επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης του ως επίσης και σε άλλους παράγοντες οι οποίοι προκύπτουν κατά την εισήγηση της Κατηγορούσας Αρχής από τα έγγραφα Α και Β ενώπιον του Δικαστηρίου. Η εξουσία του Δικαστηρίου όσον αφορά το αίτημα κράτησης του κατηγορουμένου μέχρι την ημερομηνία της δίκης του ενώπιον του Κακουργιοδικείου, στο οποίο έχει ήδη παραπεμφθεί σε προηγούμενο στάδιο της διαδικασίας αυτής, εδράζεται στα άρθρα 92 και 157
(1)της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 όπως έχει πρόσφατα τροποποιηθεί από τους Νόμους 165
(1)/2011 και 7
(1)/2012. Η έκδοση διαταγμάτων κράτησης αναμφίβολα επηρεάζει την ελευθερία του ατόμου και επομένως τέτοια διατάγματα πρέπει να αιτιολογούνται δικαστικά. Αυτό επιβάλλεται ακόμη και σε περιπτώσεις, στις οποίες ο κατηγορούμενος δεν φέρει ένσταση στην αιτούμενη κράτηση. Το Δικαστήριο εξετάζοντας ένα αίτημα κράτησης κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του πρέπει να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος, εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι η κράτηση του αποτελεί ένα σοβαρό περιορισμό της προσωπικής του ελευθερίας, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.α.
(2001)2 Α.Α.Δ. 373, αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου εξασκείται με βάση καλά καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στις υποθέσεις (μεταξύ άλλων) Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109 και Μαλά ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ 135, απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου και ένας εξ' αυτών είναι η πιθανότητα/κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορούμενου στο Δικαστήριο όπως είναι ο λόγος που έχει προβληθεί και στον οποίο στηρίζει το αίτημα της η Κατηγορούσα Αρχή στην προκειμένη περίπτωση. Οι άλλοι δύο είναι: - Η πιθανότητα/κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων και - Η πιθανότητα/κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων. Αυτό που πρέπει να αναφερθεί είναι ότι δεν χρειάζεται οι λόγοι αυτοί να συντρέχουν, αλλά ο καθένας από αυτούς εξετάζεται ξεχωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς μπορεί να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και επιβολή αυστηρής ποινής, αποτελούν βασικούς δείκτες που αφορούν στην εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορούμενου στη δίκη του. Με τα πιο πάνω συνυπολογίζονται και όλα όσα περιβάλλουν την υπόθεση δηλ. οι περιστάσεις κάτω από τις οποίες διαπράχθηκε το αδίκημα και οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, χωρίς οι τελευταίες να αφήνονται να υπερφαλαγγίσουν το γενικό δημόσιο συμφέρον προς απονομή της ποινικής δικαιοσύνης (βλ. Μαλά ανωτέρω). Πρωταρχικό μέλημα είναι να διασφαλιστεί η παράσταση του κατηγορούμενου στο Δικαστήριο στον καθορισμένο χρόνο και τόπο (βλ. Βασιλείου v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Στη Θεοδωρίδη κ.α. v. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 139, επισημάνθηκε, ότι η σοβαρότητα των κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, λαμβάνεται υπόψη στην πρόγνωση για το ενδεχόμενο μη προσέλευσης και υπαγωγής του στη Δικαιοσύνη. Όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του υπόδικου να αποφύγει τη δίκη του. Στην Χ΄΄Δημητρίου v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 45, ανασκοπήθηκε η νομολογία και εξηγήθηκε ακριβώς πως η πρόβλεψη σε σχέση με τα ενδεχόμενα μπορεί να έχει ως πηγή «εγγενείς ενδείξεις» που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της υπόθεσης αλλά και το ιστορικό του υπόδικου και στοιχεία από την ίδια την υπόθεση. Κατά την άποψη του δικαστηρίου ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου ορθά δεν έχει αμφισβητήσει κατά αρχή τη σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και τη σοβαρή ποινή που ενδεχομένως του επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης του. Είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για πολύ σοβαρά αδικήματα τα οποία επισύρουν τις ποινές φυλάκισης που έχω αναφέρει πιο πάνω και σε περίπτωση καταδίκης του αναμφίβολα ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει σοβαρή ποινή φυλάκισης η οποία μπορεί να είναι πολυετής. Αυτό το οποίο έχει αμφισβητήσει ουσιαστικά ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου είναι την πιθανότητα καταδίκης και έχει στηρίξει την εισήγηση του αφενός στη διαφοροποίηση που υπάρχει μεταξύ των καταθέσεων δύο αυτόπτων μαρτύρων αλλά και περαιτέρω στην κατάθεση του αναφερόμενου μάρτυρα Πουτζουρή και την αντίφαση που προκύπτει μέσα από την κατάθεση αυτή ως είναι η θέση του. Παρεμβάλλω εδώ για τη διαπίστωση ύπαρξης καταδίκης, το δικαστήριο στο στάδιο αυτό εξετάζει την ύπαρξη του μαρτυρικού υλικού στην όψη του και μόνο χωρίς να προβαίνει σε αξιολόγηση του ή σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης εφόσον δεν αποφασίζεται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας η ενοχή ή μη του κατηγορουμένου (βλ. Βασιλείου, Χ"Δημητρίου, Μαλά ανωτέρω). Επίσης αναφέρεται εδώ ότι το δικαστήριο σ' αυτό το στάδιο δεν μπορεί να εξετάσει ούτε τη δύναμη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής ως προκύπτει σαφώς από την υπόθεση Τσεκούρα ν. Δημοκρατίας, 2010 2 Α.Α.Δ. σελ. 32 και Οικονομίδης ν. Αστυνομίας, 2003 2 Α.Α.Δ. σελ.
- Με αυτά υπόψη το δικαστήριο αναφέρει εδώ ότι μέσα από το μαρτυρικό υλικό και πιο συγκεκριμένα έχοντας υπόψη τη μαρτυρία του αναφερόμενου Πουτζουρή, σαφώς προκύπτει πιθανότητα καταδίκης του κατηγορουμένου. Ο μάρτυρας τοποθετεί τον κατηγορούμενο στη σκηνή όπου έγινε η απόπειρα συναλλαγής σε σχέση με τα αναφερόμενα όπλα και το δικαστήριο δεν μπορεί να εισέλθει στην ουσία της μαρτυρίας ούτε δύναται να προβεί σε ευρήματα για αντιφάσεις μεταξύ των καταθέσεων των μαρτύρων και γενικότερα δεν μπορεί να εξετάσει την δύναμη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Είναι αρκετό συνεπώς ν' αναφερθεί εδώ ότι το Δικαστήριο κρίνει ότι στην προκειμένη περίπτωση προκύπτει πιθανότητα καταδίκης για τον κατηγορούμενο μέσα από το μαρτυρικό υλικό. Αυτά βέβαια χωρίς σε καμιά περίπτωση με βάση τη διαθέσιμη μαρτυρία να μπορεί να αποκλειστεί κάθε λογική προσδοκία για αθώωση του κατηγορούμενου. Συνεπώς, η σοβαρότητα της υπόθεσης, η πιθανότητα καταδίκης και η σοβαρή ποινή που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος σε περίπτωση καταδίκης, αναμφίβολα είναι παράγοντες οι οποίοι σίγουρα συνηγορούν στο ότι το ενδεχόμενο ο κατηγορούμενος να μη παρουσιαστεί στη δίκη του είναι υπαρκτό. Παρεμβάλλω εδώ όσα ανάφερε ο κ. Καλλής σε σχέση με την οικογενειακή κατάσταση του κατηγορούμενου, τους δεσμούς του με τη Δημοκρατία, ότι είναι πατέρας 5 παιδιών, επιχειρηματίας και αναφέρω ότι όσα έχουν αναφερθεί δεν αποτελούν κάποια ιδιαίτερα στοιχεία. Οποιοσδήποτε κύπριος κατηγορούμενος θα μπορούσε να παρουσιάζει τα στοιχεία αυτά. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Νίκος Νικολάου ν. Αστυνομίας, 2008 2 Α.Α.Δ.
- Συνεπώς συνεκτιμώντας τα στοιχεία αυτά με όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω, κρίνω ότι δεν μπορούν να διαφοροποιήσουν την κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δηλαδή υπάρχει πιθανότητα ο κατηγορούμενος να μην παρουσιαστεί στη δίκη του. Επίσης ένας άλλος παράγοντας που το δικαστήριο θα λάβει υπόψη του στην προκειμένη περίπτωση είναι το γεγονός ότι εκκρεμούσε Ε/Σ (ένταλμα σύλληψης) εναντίον του κατηγορούμενου εν σχέση με την παρούσα υπόθεση από τις 11.10.14 (Εγγραφο Α), έγιναν ενέργειες για εκτέλεση του και αυτό κατέστη δυνατό δια της αυτόβουλης παράδοσης του στις 25.10.
- Το γεγονός βέβαια ότι παραδόθηκε αυτοβούλως λαμβάνεται υπόψη, πλην όμως δεν μπορεί να έχει καθοριστική σημασία εφόσον για να παραδοθεί ο κατηγορούμενος στις αστυνομικές αρχές είναι ξεκάθαρο ότι γνώριζε την έκδοση Ε/Σ εναντίον του και το ερώτημα που προκύπτει είναι σαφώς γιατί δεν παραδόθηκε προηγουμένως αλλά διέφυγε της σύλληψης του για δύο εβδομάδες περίπου. Σίγουρα το Δικαστήριο δεν μπορεί να αντιπαρέλθει το στοιχείο αυτό όταν ακριβώς ο λόγος για τον οποίο ζητείται η κράτηση είναι ο κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στη δίκη του. Σημειώνω εδώ ότι η αστυνομία δεν χρειάζεται να παρουσιάσει μαρτυρία ότι έγιναν προσπάθειες εκτέλεσης του Ε/Σ (παρόλο που οι ενέργειες προκύπτουν σημειώνω από το Εγγραφο Β) και αρκεί να καταδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε την ύπαρξη ή το ενδεχόμενο ακόμα ύπαρξης του Ε/Σ και απέφευγε την σύλληψη του. Σχετική είναι η υπόθεση Μαυρομιχάλης ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 62/14 ημερ. 9.4.
- Ενας άλλος παράγοντας που αναμφίβολα πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι ο χρόνος της κράτησης και στην προκειμένη περίπτωση ο χρόνος μέχρι τις 28.11.14 που έχει οριστεί η υπόθεση ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Βέβαια οι προεκτάσεις της χρονικής διάρκειας της κράτησης αποτελούν θέμα που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου και εξετάζεται μέσα στα πλαίσια των ιδιαίτερων περιστατικών της υπόθεσης. Εχοντας υπόψη αυτά αλλά και την ισχύουσα επί του θέματος νομολογία, σχετική είναι και η υπόθεση Χ"Δημητρίου η οποία έχει αναφερθεί πιο πάνω αλλά και η Νομολογία την οποία ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, κρίνω ότι ο χρόνος ο οποίος μεσολαβεί μέχρι τη δίκη του κατηγορούμενου δεν είναι καθόλου μεγάλος αλλά αντίθετα θα τον χαρακτήριζα σύντομο έχοντας υπόψη και όλα τα υπόλοιπα στοιχεία που αφορούν την παρούσα υπόθεση όπως τα έχω εξηγήσει πιο πάνω. Συνεπώς, προκύπτει ότι υπάρχει πιθανότητα να μην παρουσιαστεί ο κατηγορούμενος στη δίκη του ενώπιον του Κακουργιοδικείου και ασκώντας τη διακριτική μου εξουσία, εκδίδω διάταγμα για την κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι τις 28.11.2014 που είναι ορισμένη η παρούσα υπόθεση για εκδίκαση ενώπιον του Κακουργιοδικείου, που συνεδριάζει στη Λεμεσό. (Υπ.) ............. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο