1. Θεόδουλο Παπαβασιλείου με την προσωπική του ιδιότητα και ως πατέρας και συγκηδεμόνας της Αντωνίας Παπαβασιλείου κ.α. ν. Δρ. Αργύρη Αργυρίου, Αρ. Υπ

(1)(β) και 7 κατ'αναλογία και εφαρμογή των νομικών αρχών που διατυπώθηκαν και προέκυψαν από την απόφαση Ταμείο Προνοίας Προσωπικού Βιομηχανιών Συνομοσπονδίας Εργατουπαλλήλων Κύπρου (ΣΕΚ) ν. 1. Samoa Clothing Industry

(2002)ΑΑΔ 289. - Σύμφωνα με τον κο. Κληρίδη το Δικαστήριο στην πιο πάνω απόφαση απεφάνθη ότι με βάση το άρθρο 220 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, έπρεπε να δοθεί άδεια του Δικαστηρίου εκκαθάρισης για συνέχιση της διαδικασίας και επιπρόσθετα έπρεπε να τροποποιηθεί ο τίτλος της Έφεσης με αντικατάσταση της από τον Επίσημο Παραλήπτη και Εκκαθαριστή. Επιπλέον το Δικαστήριο απεφάνθη ότι όπου υπάρχει πρόβλημα με διάδικο σε ποινική υπόθεση στην προκειμένη περίπτωση αντικατάσταση της κατηγορούμενης εταιρείας τούτο γίνεται στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας με βάση τις σχετικές πρόνοιες της νομοθεσίας. Δεν τερματίζεται η ποινική διαδικασία ούτε και παραμένει αθεράπευτη. - Περαιτέρω ο κος. Κληρίδης αναφέρθηκε σε σειρά αποφάσεων τόσο Πρωτόδικών Δικαστηρίων όσο και του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις οποίες το αίτημα για τροποποίηση τίτλου κατηγορητηρίου απορρίφθηκε καθότι αυτό υποβλήθηκε δυνάμει των προνοιών του άρθρου 83 του Κεφ.155 και όχι στα πλαίσια ειδικού Νόμου ως την υπόθεση Samoa ανωτέρω. Σύμφωνα με το συνήγορο των αιτητών όπως προκύπτει από την νομολογία μπορεί να υπάρξει τροποποίηση εφόσον η τροποποίηση είναι επιτρεπτή δυνάμει προνοιών άλλων νόμων σε ιδιωτική ποινική υπόθεση και αναφέρθηκε και στην απόφαση Panayiotis Ttofinis/Loizos Theoharides and another

(1983)2 CLR σελ.363, και σελίδες 368 έως 369. Σύμφωνα με τον συνήγορο των αιτητών στην παρούσα περίπτωση, εφαρμόζοντας τις αρχές της Samoa, υπάρχει ο ειδικός νόμος, ο Νόμος Περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων ο οποίος δυνάμει του άρθρου 7 ορίζει ότι σε περίπτωση διαφωνίας των γονέων κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας και όταν το συμφέρον του παιδιού επιβάλλει να ληφθεί απόφαση, αποφασίζει το Δικαστήριο, έπειτα από αίτηση οποιουδήποτε από τους γονείς, προνοεί και επιβάλλει την τροποποίηση. Πέρα από το πιο πάνω σημείο ο συνήγορος των αιτητών αναφέρθηκε και στο ότι ο παθών μπορεί να ασκήσει τα δικαιώματα του με ιδιωτική ποινική δίωξη και ότι πρόσωπο μπορεί να ασκήσει τέτοια δίωξη εάν τα συμφέροντα του επηρεάζονται ή όπου ο ίδιος είναι θύμα παράνομης πράξης. Σύμφωνα με την πιο πάνω θέση του συνηγόρου στην παρούσα υπόθεση και ο πατέρας δύναται να είναι κατήγορος καθότι επηρεάστηκαν τα συμφέροντα του σαν πατέρας ανηλίκου αλλά και ο ίδιος σαν Guardian ad Litem δυνάμει σχετικού Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ.5/6/2013 στην αίτηση 160/13 του Οικογενειακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Τέλος σύμφωνα με τους αιτητές δυνάμει σχετικής νομοθεσίας και συγκεκριμένων προνοιών άλλου νόμου όπως και στην Samoa, σαν κατήγορος πλέον αντικαθιστόν τους δύο κατήγορους καθίσταται δια συνέχιση της υπόθεση δυνάμει δικαστικού διατάγματος του Οικογενειακού Δικαστηρίου ο πατέρας ο οποίος έχει δικαίωμα εκ μέρους της ανηλίκου να συνεχίσει την ποινική διαδικασία. Ως εκ τούτου η υποκατάσταση του κατήγορου υπό τα περιστάσεις είναι επιβαλλόμενη δια νόμου. Αγόρευση Συνηγόρων κατηγορούμενου: Οι συνήγοροι του κατηγορούμενου προέβαλαν ένσταση στο πιο πάνω αίτημα για τροποποίηση των κατήγορων και συνεπώς του τίτλου του κατηγορητηρίου βασίζοντας τις θέσεις του βασικά σε δύο σκέλη: - Κατά πρώτο λόγο ότι ο πατέρας της ανήλικης δεν έχει έννομο συμφέρον να εμφανίζεται και να προωθεί την παρούσα υπόθεση προσωπικά και - Κατά δεύτερο λόγο έθεσε το ερώτημα κατά πόσο μπορεί ο πατέρας - αιτητής να αντικαταστήσει τους αρχικούς παραπονούμενους ως ασκούντες την γονική μέριμνα της ανήλικης από την στιγμή που από την αρχή δεν μπορούσε να ασκηθεί ποινική δίωξη με αυτή τους την ιδιότητα. - Η εισήγηση του κου. Αραούζου ήταν ότι το Δικαστήριο θα έπρεπε στο στάδιο αυτό να καλέσει την μητέρα - μια εκ των υφιστάμενων παραπονούμενων να θέσει την θέση της ενώπιον του και να μην αρκεστεί στο λεκτικό ενός Διατάγματος Οικογενειακού Δικαστηρίου, για το οποίο δεν μπορεί να γνωρίζει τι προηγήθηκε της έκδοσης του. - Δεν έχει τεθεί από τον αιτητή εάν ο κος. Κληρίδης έχει εξουσιοδοτηθεί από την μητέρα - 2η παραπονούμενη να προβεί σε αίτημα τροποποίησης. - Εν πάση περιπτώσει ο πατέρας δεν νομιμοποιείται να προωθήσει και δεν έχει έννομο συμφέρον να προωθήσει την παρούσα υπόθεση η οποία σύμφωνα με τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορούμενου εάν υπήρχε η διαφωνία αυτή της μητέρας δεν θα έπρεπε να είχε καταχωρηθεί αρχικά. - Στην προφορική του αγόρευση ο συνήγορος του κατηγορούμενου αναφέρθηκε στο άρθρο 38 του Νόμου Περί Ποινικής Δικονομίας, Κεφ.155 και στον τύπο του κατηγορητηρίου αλλά και σε πληθώρα νομολογίας στην οποία στήριξε την θέση του. Τα όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου στην προφορική του αγόρευση βρίσκονται κατατεθειμένα ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να αναφερθούν στην παρούσα απόφαση αυτολεξεί. Τα όσα όμως ανέφερε ο συνήγορος του κατηγορούμενου έχουν ληφθεί υπόψην του Δικαστηρίου στην ολότητα τους για σκοπούς έκδοσης της παρούσας απόφασης. Νομική Πτυχή: Έχω ακούσει με προσοχή τις επιχειρηματολογίες των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Το νομικό ερώτημα που το Δικαστήριο καλείται εδώ να απαντήσει είναι κατά πόσο δύναται να τροποποιηθεί το όνομα κατηγόρου σε ποινική υπόθεση. Η ταυτότητα και ο ρόλος του ιδιώτη κατηγόρου είναι στοιχεία πολύ σημαντικά για την νόμιμη καταχώρηση και υγιή πορεία μίας ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης όπως είναι η παρούσα. Δικαίωμα άσκησης ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης δεν έχουν όλοι. Συγκεκριμένα, είναι ο ιδιώτης κατήγορος που έχει τέτοιο δικαίωμα εάν και εφόσον τα δικαιώματα του επηρεάζονται άμεσα και απευθείας από την παράνομη πράξη. Είναι ο ιδιώτης κατήγορος, ως θύμα των κατ' ισχυρισμό αδικημάτων τα οποία περιέχονται στο κατηγορητήριο, που έχει δικαίωμα να καταχωρήσει τέτοιου είδους υπόθεση και να προσαγάγει πρόσωπο ενώπιον της δικαιοσύνης (βλέπε Panayiotis Ttofinis ν. Loizos Theocharides and Another

(1983)2 C.L.R. 363 και Αίπεια Λτδ v. Sirocco Estates Co Ltd και άλλων

(1997)2 Α.Α.Δ. 434). Συνεπώς, το πρόσωπο που εμφανίζεται επί του κατηγορητηρίου ως κατήγορος και που φέρει την ιδιότητα του κατηγόρου είναι παράγοντας άρρηκτα συνυφασμένος με την ύπαρξη του ως πρόσωπο αλλά και με το δικαίωμα του να καταχωρήσει τέτοιου είδους ποινική υπόθεση. Καταρχήν θα πρέπει να αναφερθεί ότι ως φαίνεται και από την αγόρευση του συνηγόρου των παραπονούμενων το αίτημα για τροποποίηση του κατήγορου δεν εδράζεται στο Κεφ.155 και αυτό συμφωνώ ότι δεν θα μπορούσε να γίνει ούτως ή άλλως. Ανατρέχοντας στο άρθρο 2 του Κεφ.155 που είναι το ερμηνευτικό πλαίσιο του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου παρατηρώ ότι παρέχεται ο νομικός ορισμός του 'κατηγορητηρίου' που είναι 'η γραπτή κατηγορία για ποινικό αδίκημα για το οποίο κατηγορείται κάποιος κατηγορούμενος σε συνοπτική δίκη ή προανάκριση.' Το δε άρθρο 14

(1)του Περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1, προνοεί τα εξής: " Όταν ορίζονται όροι στο Νόμο, οι όροι αυτοί στο Νόμο που ορίζονται, θα έχουν την έννοια που αποδίδεται σε αυτούς από το Νόμο εκείνο, εκτός αν υπάρχει οτιδήποτε στο θέμα ή το κείμενο αντίθετο ή ασυμβίβαστο με τέτοια ερμηνεία." Η συνδυασμένη ερμηνεία των πιο πάνω άρθρων καθιστά αντιληπτό ότι στον όρο 'κατηγορητήριο' περιλαμβάνονται μόνο η έκθεση και οι λεπτομέρειες του αδικήματος και όχι το όνομα του ιδιώτη κατηγόρου ή το όνομα του κατηγορουμένου ή το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου θα εκδικαστεί. Αυτά απλά σημειώνονται στον τύπο του κατηγορητηρίου αλλά δεν αποτελούν μέρη του κατηγορητηρίου υπό τη νομική έννοια του, όπως αυτό προκύπτει μέσα από το άρθρο 2 του Κεφ.155. Το κατηγορητήριο είναι το έγγραφο που περιέχει τις κατηγορίες που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στη βάση του οποίου προσάγεται ενώπιον της δικαιοσύνης για ν' απαντήσει. Σκοπός του κατηγορητηρίου είναι να θέσει το πλαίσιο της δίκης (βλέπε Γεώργιος Ιωσηφίδης (Ππαϊλα) ν. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 204). Στο κυπριακό νομικό σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των Λοΐζου και Πική, έκδοση 1975, σελίδα 46 αναφέρεται ότι το κατηγορητήριο διαιρείται σε δύο μέρη, ήτοι την έκθεση του αδικήματος και τις λεπτομέρειες του αδικήματος. Αυτό αντιδιαστέλλεται με αυτά που αναφέρονται στα αγγλικά νομικά συγγράμματα Halsbury's Laws of England, Fourth Edition, Volume 11, σελίδα 124 παράγραφος 202 κάτω από τον τίτλο 'Form of Indictment-Necessary Contents of Indictment' και Archbold Criminal Pleading Evidence & Practice, έκδοση 2009, σελίδα 85, παράγραφος 114 κάτω από τον τίτλο 'Contents' όπου υποδεικνύεται ότι το κατηγορητήριο αποτελείται από τρία μέρη τα οποία είναι το εναρκτήριο (commencement), η έκθεση αδικήματος (statement of offence) και οι λεπτομέρειες αδικήματος (particulars of offence) με το τελευταίο αγγλικό νομικό σύγγραμμα (Archbold) να προσθέτει ως μέρη την υπογραφή και την ημερομηνία. Συνεπώς, το όνομα του κατηγόρου δεν αποτελεί μέρος του κατηγορητηρίου. Λόγω των όσων ανέφερα ανωτέρω προκύπτει αβίαστα ότι στην υπό εξέταση υπόθεση δεν τίθεται ζήτημα εφαρμογής του άρθρου 83 του Κεφ.155 καθότι ο τίτλος του κατηγορητηρίου δεν αποτελεί μέρος αυτού και ως εκ τούτου δεν μπορεί να εξεταστεί το ζήτημα της τροποποίησης του υπό το πρίσμα του Κεφ.155. Προκύπτει δε από την μελέτη των αγορεύσεων των 2 πλευρών ότι το ζήτημα που το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει είναι το κατά πόσο τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και του αιτήματος που προέκυψε μπορούν να συσχετιστούν και συνεπακόλουθα μπορούν να εφαρμοστούν εν προκειμένω οι αρχές που διατυπώθηκαν στην απόφαση Samoa - ανωτέρω. Στην απόφαση Samoa το Ανώτατο Δικαστήριο χορήγησε άδεια για συνέχιση της διαδικασίας της έφεσης από τον Επίσημο Παραλήπτη και εκκαθαριστή της εταιρείας και διάταγμα για τροποποίηση του τίτλου της έφεσης με την αντικατάσταση της εταιρείας που τελούσε υπό εκκαθάριση από τον Επίσημο Παραλήπτη και εκκαθαριστή της (βλέπε επίσης Επίσημος Παραλήπτης και Εκκαθαριστής της Εταιρείας Ch. Zakakiotis (Disco) Ltd v. Kalavas & Associates Ltd κ.α.

(1999)2 Α.Α.Δ. 523). Στις προαναφερόμενες υποθέσεις αυτό δικαιολογείτο επειδή υπήρχε το κατάλληλο θεσμοθετημένο δικονομικό υπόβαθρο που επέτρεπε κάτι τέτοιο. Συγκεκριμένα το άρθρο 220 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113 μετά των συναφών τροποποιήσεων αναφέρει ρητά ότι στην περίπτωση που έχει εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης ή έχει διοριστεί προσωρινός εκκαθαριστής απαιτείται η άδεια του Δικαστηρίου για συνέχιση της διαδικασίας και με τέτοιος όρους που το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει, με την έννοια της διαδικασίας, όπως αποφασίστηκε, να πρέπει να ερμηνεύεται κατά τρόπο ευρύ καλύπτοντας έτσι και την περίπτωση διαδικασίας σε ποινική υπόθεση. Αντίθετα, αντίστοιχο θεσμοθετημένο δικονομικό υπόβαθρο δεν εντοπίζεται μέσα από τις διατάξεις του Κεφ.155, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τη σχετική νομολογία. Η θέση του συνηγόρου των παραπονούμενων είναι ότι όπως και στην υπόθεση Samoa έτσι και εδώ υπάρχει νομοθετικό υπόβαθρο το οποίο επιτρέπει την συνέχιση της διαδικασίας και συγκεκριμένα το άρθρο 7 του Νόμου Περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων, Ν. 216/90σύμφωνα με το οποίο: Διαφωνία των γονέων

1. Αν οι γονείς διαφωνούν κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας και το συμφέρον του τέκνου επιβάλλει να ληφθεί απόφαση, αποφασίζει το Δικαστήριο, έπειτα από αίτηση οποιουδήποτε από τους γονείς. Σύμφωνα με τον ευπαίδευτο συνήγορο των αιτητών η πιο πάνω πρόνοια σε συνδυασμό με το ότι η μητέρα της ανήλικης, κατήγορος αρ. 2 επί του κατηγορητηρίου, πλέον διαφωνεί με την προώθηση της παρούσας υπόθεσης και επειδή η προώθηση της παρούσας υπόθεσης εμπίπτει μέσα στην έννοια της γονικής μέριμνας, δύναται να επιτραπεί η τροποποίηση του κατήγορου κατ'αναλογία της νομικής αρχής που προέκυψε μέσα από την απόφαση Samoa. Έχω μελετήσει εις βάθος και με μεγάλη προσοχή τα όσα αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων μου ανέλυσαν κατά το στάδιο των αγορεύσεων τους όπως επίσης έχω μελετήσει την σχετική νομολογία και νομοθεσία εις την οποίαν με παρέπεμψαν. Το κρίσιμο ερώτημα εις το οποίο το Δικαστήριο καλείται να δώσει απάντηση είναι το κατά πόσο η πρόνοια του άρθρου 7 του Νόμου Περί Σχέσεων Γονέων και Τέκνων έχει την ίδια ισχύ με την πρόνοια του άρθρου 220 του Κεφ.113, Περί Εταιρειών Νόμος, άρα με δεδομένο και το εκδοθέν υπό του Οικογενειακού Δικαστηρίου διάταγμα δύναται να επέλθει η αιτούμενη τροποποίηση εις τους κατήγορους. Είμαι της άποψης και έχω καταλήξει ότι τα δεδομένα και περιστατικά της παρούσας υπόθεσης δεν δύναται να παρομοιαστούν με τα όσα αναφέρονται εις την απόφαση Samoa. Μέσα από την πρόνοια του άρθρου 220 του κεφ.113 προκύπτει απευθείας το δικαίωμα στον διάδικο να αιτηθεί άδεια του Δικαστηρίου για συνέχιση μιας διαδικασίας και κρίθηκε ότι αυτό επιφέρει και το δικαίωμα τροποποίησης, σε αντίθεση με τον Ν.216/90 ο οποίος προβλέπει την δυνατότητα να αποφασίσει το Δικαστήριο για το ζήτημα της άσκησης της γονικής μέριμνας σε περίπτωση διαφωνίας. Συμφωνώ βέβαια ότι η προώθηση μιας υπόθεσης εκ μέρους ανήλικου εμπίπτει στην άσκηση της γονικής μέριμνας, όμως μέσα από τον σχετικό νόμο δεν προκύπτει δικαίωμα του διαδίκου να αιτηθεί σε οιοδήποτε δικαστήριο για να λάβει αίτηση για συνέχιση της διαδικασίας εάν το δικαίωμα άσκησης της γονικής μέριμνας ανατεθεί σε έναν εκ των δύο γονέων. Το άρθρο 220 του Κεφ.113 δίδει απευθείας στο Δικαστήριο το δικαίωμα να εκδώσει διαταγή για συνέχιση της διαδικασίας σε αντίθεση με την παρούσα υπόθεση στην οποία ο πατέρας φαίνεται να έχει λάβει δικαίωμα να προωθήσει την διαδικασία από το Οικογενειακό Δικαστήριο το οποίο ενεργεί μέσα στα πλαίσια του Νόμου 216/
2. Στην υπόθεση Ταμείο Προνοίας Προσωπικού Βιομηχανιών Συνομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Κύπρου v. Samoa Clothing Industry και άλλου (Αρ.1)

(2000)2 Α.Α.Δ. 289, η οποία αφορά ποινική διαδικασία εναντίον εταιρείας που διαλύθηκε, το Ανώτατο Δικαστήριο με αναφορά σε κυπριακή και αγγλική νομολογία αποφάσισε πως το άρθρο 220 του Κεφ.113 θα πρέπει να ερμηνεύεται με ευρύτητα. Μέσα από την ίδια υπόθεση υποδείχθηκε ακόμη κατά τρόπο σαφή και αδιαμφισβήτητο ότι όταν το άρθρο 220 αναφέρεται σε 'διαδικασία' περιλαμβάνει και ποινική διαδικασία. Μπροστά σε μία τέτοια κατάσταση η κατηγορούσα αρχή καταχωρεί αίτηση τροποποίησης του τίτλου της ποινικής υπόθεσης καθιστώντας τον Επίσημο Παραλήπτη ως μέρος της διαδικασίας επιδίδοντας του την εν λόγω αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο έδωσε χρόνο για καταχώρηση αίτησης τροποποίησης του τίτλου της έφεσης βασιζόμενο και στις πρόνοιες του άρθρου 220 του περί Εταιριών Νόμου- Κεφ.

1. Βέβαια η δυνατότητα αυτή στηρίχθηκε στο πιο πάνω άρθρο το οποίο προνοεί ότι: ¨όταν έχει εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης ή έχει διορισθεί προσωρινός εκκαθαριστής καμία αγωγή ή διαδικασία συνεχίζεται ή αρχίζει εναντίον της εταιρείας εκτός μετά από άδεια του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει¨. Εύκολα επομένως μπορεί να συναχθεί ότι σε περίπτωση εκκαθάρισης η απαιτούμενη τροποποίηση προβλέπεται από το άρθρο 220 του Κεφ.
2. Η ίδια προσέγγιση υιοθετήθηκε προγενέστερα στην ποινική υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης και Εκκαθαριστής της Εταιρείας Ch. Zakakiotis (Disco) Ltd v. Kalavas & Associates Ltd κ.α.

(1999)2 Α.Α.Δ. 523 όπου χορηγήθηκε άδεια για συνέχιση της διαδικασίας στην οποίαν κατηγορούμενη ήταν εταιρεία που τελούσε υπό εκκαθάριση καθώς επίσης διάταγμα τροποποίησης του τίτλου. Η πιο πάνω διαδικασία όμως δεν μπορεί να εξισωθεί ή να ταυτιστεί με την περίπτωση ποινικής υπόθεσης που προωθείται από φυσικά πρόσωπα και για τα οποία εκδόθηκε σχετικό διάταγμα Οικογενειακού Δικαστηρίου. Η πρόνοια του Ν.216/90 σαφώς διαφοροποιείται από την πρόνοια του άρθρου 220 του Κεφ.113 συνεπώς κρίνω ότι οι νομικές αρχές που διετυπώθησαν στην απόφαση Samoa δεν δύνανται να εφαρμοστούν εδώ και συνεπακόλουθα το αίτημα για τροποποίηση των κατηγόρων επί του τίτλου του Κατηγορητηρίου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Θα πρόσθετα ακόμη στην προκείμενη περίπτωση ότι μέσα από την επιχειρηματολογία των συνηγόρων των διαδίκων προκύπτει και το θέμα της νομιμοποίησης του κατήγορου να φέρει την ιδιότητα του ιδιώτη κατηγόρου ή την έλλειψη ή κατοχή έννομου συμφέροντος για προώθηση της παρούσας υπόθεσης, όμως κρίνω ότι το ζήτημα αυτό δεν δύναται να αποφασιστεί με αυτήν την απόφαση η οποία αφορά αποκλειστικά και μόνο το αίτημα για τροποποίηση των κατηγόρων και ουδέν άλλο αίτημα έχει υποβληθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. (Υπ.)................................... Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο