METRON (CYPRUS) LIMITED ν. C.B.COUNTRY BAKERS LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 31798/2012, 19/12/2014

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών 1, 9, 17, 25, 41, 49 και 57, οι κατηγορούμενοι 1, δια των κατηγορούμενων 2 & 3, σε διάφορες ημερομηνίες την περίοδο μεταξύ 11/07/11 και 30/12/11 εξέδωσαν τις εφτά επίδικες επιταγές της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ εις διαταγή των παραπονούμενων, οι οποίες κατά την παρουσίαση τους προς πληρωμή στην τράπεζα που έγινε κατά ή μετά την ημερομηνία που κατέστησαν πληρωτέες δεν εξοφλήθηκαν λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων των κατηγορούμενων 1 ή λόγω παγοποίησης του λογαριασμού ΚΑΠ και οι οποίες για περίοδο 15 ημερών από της παρουσιάσεως τους παρέμειναν και εξακολουθούν να παραμένουν απλήρωτες. Ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει επίσης εφτά κατηγορίες για την παροχή συνδρομής και ή παρακίνηση στους κατηγορούμενους 1 κατά τη διάπραξη των ποινικών αδικημάτων της έκδοσης επιταγών άνευ αντικρίσματος κατά παράβαση των άρθρων 305Α

(1)και 20 (γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 ως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών 2, 10, 18, 26, 42, 50 και 58, ο κατηγορούμενος 2 σε διάφορες ημερομηνίες την περίοδο μεταξύ 11/07/11 και 30/12/11 (κατά τις ημερομηνίες δηλαδή που με βάση τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 οι τελευταίοι εξέδωσαν τις επιταγές), υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής και ή εξουσιοδοτημένος να υπογράφει και ή ως άτομο που ελέγχει και ή διαχειρίζεται τα οικονομικά και ή τους τραπεζικούς λογαριασμούς των κατηγορουμένων 1, παρείχε συνδρομή και ή παρακίνησε τους κατηγορούμενους 1 στην έκδοση των εφτά επίδικων επιταγών, οι οποίες κατά την παρουσίαση τους προς πληρωμή που έγινε κατά ή μετά την ημερομηνία που κατέστησαν πληρωτέες δεν εξοφλήθηκαν λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων των κατηγορούμενων 1 ή λόγω παγοποίησης του λογαριασμού ΚΑΠ και οι οποίες για περίοδο 15 ημερών από της παρουσιάσεως τους παρέμειναν και εξακολουθούν να παραμένουν απλήρωτες. Προκειμένου να υπάρχει μια ολοκληρωμένη εικόνα της υπόθεσης στο σημείο αυτό το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο να αναφέρει τα εξής: (α) Όπως εμφαίνεται από την μελέτη του κατηγορητηρίου σε αυτό συμπεριλαμβάνονται 64 κατηγορίες, ενώ με βάση όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν συνολικά 14 κατηγορίες μόνον. Αυτό συμβαίνει σημειώνεται γιατί στις 18/07/2014 η πλευρά τις κατηγορούσας αρχής απέσυρε όλες τις υπόλοιπες κατηγορίες με αποτέλεσμα την απαλλαγή των κατηγορουμένων 1 και την απαλλαγή και αθώωση του κατηγορούμενου 2 αναλόγως. (β) Τις ίδιες κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2 πιο πάνω, όπως και όλες τις υπόλοιπες κατηγορίες που αντιμετώπιζε ο κατηγορούμενος αυτός με βάση το αρχικό κατηγορητήριο, αντιμετώπιζε και ο κατηγορούμενος 3 ο οποίος όμως έχει απαλλαγεί των κατηγοριών. Αυτό έγινε εν σχέση με τον κατηγορούμενο 3 στις 24/02/14 κατόπιν απόσυρσης της υπόθεσης εναντίον του αφού δεν κατέστη δυνατή η επίδοση του κατηγορητηρίου σε αυτόν. (γ) Τέλος, αναφέρεται ότι παρά το γεγονός ότι το κατηγορητήριο της υπόθεσης όπως προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου επιδόθηκε στους κατηγορούμενους 1 στις 09/01/13, εντούτοις οι κατηγορούμενοι 1 επέλεξαν να μην εκπροσωπηθούν και η ακρόαση της υπόθεσης προχώρησε στην απουσία τους. Στην ουσία αναφέρω για απόδειξη σε σχέση με αυτούς. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου δύο

(2)μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, ο κατηγορούμενος 2 κατέθεσε ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου. Περαιτέρω κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου 19 τεκμήρια. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις. Οι αγορεύσεις των δύο πλευρών έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη, δεν κρίνεται όμως σκόπιμη η παράθεση των όσων οι συνήγοροι έχουν αναφέρει. Θα γίνει αναφορά σημειώνω σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων αν χρειαστεί κατωτέρω. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του χωρίς το Δικαστήριο στο παρόν σημείο να προβαίνει σε εκτενή παράθεση περίληψης της αλλά αυτό θα γίνει όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης ή για σκοπούς εξέτασης του κατά πόσο έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). ΜΚ1 Χρίστος Ιουλιανός - διευθυντής των παραπονούμενων. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή, πλην ενός σημείου που αναφέρεται κατωτέρω και για τους λόγους που εξηγούνται. O μάρτυρας αυτός άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Απαντούσε στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν αμέσως, με ευθύτητα, φυσικότητα και χωρίς δισταγμό. Έδωσε πειστικές λεπτομέρειες για την εξέλιξη των πραγμάτων και τα όσα ανέφερε έχουν συνοχή και αντέχουν στη βάσανο της λογικής. Εν πάση περιπτώσει δεν διέκρινα σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του προσπάθεια από πλευράς του να αποκρύψει από το Δικαστήριο την αλήθεια, ούτε και έχει κρίνω κλονιστεί η αξιοπιστία του μέσα από την αντεξέταση του. Κατά την κυρίως εξέταση του αναφέρθηκε κατ' αρχήν στην συνεργασία των παραπονούμενων και των κατηγορούμενων 1. Οι παραπονούμενοι πωλούσαν επί πιστώσει και παρέδιδαν στους κατηγορούμενους 1 διάφορα είδη και ποσότητες υλικών συσκευασίας και εξέδιδαν σχετικά τιμολόγια επί πιστώσει. Για τη συνεργασία τους ετηρείτο κατάσταση λογαριασμού. Οι κατηγορούμενοι 1, δια της υπογραφής του κατηγορούμενου 2, τον Μάιο και Ιούλιο του 2011 εξέδωσαν συνολικά εφτά

(7)επιταγές (δηλαδή τις επίδικες επιταγές τεκμήρια 2-8) συνολικής αξίας €7.930.- έναντι του τότε οφειλόμενου υπολοίπου του λογαριασμού τους. Οι παραπονούμενοι παρουσίασαν τις εν λόγω επιταγές στην τράπεζα για εξαργύρωση αλλά αυτές δεν τιμήθηκαν και κατέστησαν ανεξαργύρωτες λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων των κατηγορούμενων 1 και λόγω παγοποίησης του λογαριασμού τους λόγω ΚΑΠ. Οι επιταγές αυτές για περίοδο 15 ημερών από της παρουσιάσεως τους παρέμειναν απλήρωτες και συνεχίζουν να είναι απλήρωτες μέχρι σήμερα. Οι επίδικες επιταγές δεν εκδόθηκαν την ημέρα που ήταν πληρωτέες αλλά προγενέστερα. Γνωρίζει την ημερομηνία που είχαν εκδοθεί γιατί εξέδωσαν αποδείξεις για τις επιταγές που έχουν παραλάβει. Συγκεκριμένα εξεδόθησαν αποδείξεις στις 17/05/11 και 26/07/11 (τεκμήρια 12 & 13). Μετά την επιστροφή των επιταγών υπήρξε επικοινωνία με τον κατηγορούμενο 2 ο οποίος είχε αναφέρει ότι αδυνατούσε να πληρώσει στο στάδιο εκείνο τις επιταγές. Είχαν υπάρξει αρκετές συζητήσεις επί του θέματος σε διάφορα χρονικά σημεία όμως δεν είχε πληρωθεί κάποιο ποσό για τις επιταγές, παρά μόνο ένα ποσό €400.- έναντι του χρεωστικού υπολοίπου. Κατά την αντεξέταση του επανέλαβε με περισσότερες λεπτομέρειες τον τρόπο συνεργασίας των παραπονούμενων με τους κατηγορούμενους

1. Ανέφερε ότι δεν υπήρχε συγκεκριμένη συμφωνημένη περίοδος πίστωσης μεταξύ τους και των κατηγορούμενων
2. Είχαν πει στους κατηγορούμενους 1 ότι θα τους παρέχουν κάποια πίστωση η οποία θα αφορά ένα εύλογο χρονικό διάστημα και το διάστημα κατά καιρούς θα αυξομειώνεται, όπως και έγινε. Σε υποβολή ότι μετά την έκρηξη στο Μαρί στις 11/07/11 οι κατηγορούμενοι 1 δεν είχαν ηλεκτρισμό, απάντησε ότι άλλοι πελάτες τους κατά την επίμαχη περίοδο προέβησαν σε διευθετήσεις για να συνεχίσουν την εύρυθμη λειτουργία των επιχειρήσεων τους. Από ότι άκουσε είχαν αγοράσει μηχανές παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, κοινώς γεννήτριες. Είχε ακούσει ότι υπήρχε μια έλλειψη από γεννήτριες στην αγορά αλλά γνωρίζει και πελάτες που έφεραν από την Ελλάδα που υπήρχαν σε αφθονία. Δεν γνωρίζει όμως τη συγκεκριμένη περίοδο τι έπρατταν οι κατηγορούμενοι 1 και αν αδυνατούσαν να εξεύρουν γεννήτριες. Συμφώνησε ότι στους φούρνους των κατηγορούμενων 1 υπήρχαν ψυγεία όπου συντηρούνταν τρόφιμα αλλά δεν μπορεί να ξέρει ανέφερε αν τα τρόφιμα αυτά παραμείνουν στις συνθήκες του Ιουλίου χωρίς ψύξη καταστρέφονται και περαιτέρω δεν μπορεί να γνωρίζει αν σταμάτησαν τα ψυγεία των κατηγορούμενων 1 μετά το τραγικό συμβάν με αποτέλεσμα να αλλοιωθούν πρώτες ύλες και τελικά προϊόντα αξίας €60.000.-. Επίσης ανέφερε ότι δεν γνωρίζει αν λόγω της καταστροφής των προϊόντων των κατηγορούμενων 1 οι τελευταίοι δεν μπορούσαν να εξεύρουν τα χρήματα για να πληρώσουν τις επίδικες επιταγές, ούτε αν δεν έμπαιναν πελάτες για αγορά των λίγων προϊόντων που δεν καταστράφηκαν. Οι πληρωμές που γίνονταν από τους κατηγορούμενους 1 ήταν με επιταγές εκτός από μια δύο περιπτώσεις τον Ιούνιο και Ιούλιο του 2012 που έγιναν με μετρητά, €200.- η κάθε πληρωμή. Τις επίδικες επιταγές τις πήρε και τις κατέθεσε ο ίδιος στο Factor που είναι τραπεζικό ίδρυμα και είχαν προεξοφλήσεις. Την ημερομηνία πληρωμής κάθε επιταγής η επιταγή κατατίθετο στην τράπεζα για πληρωμή. Διαφώνησε με υποβολή ότι οι επίδικες επιταγές που εκδόθηκαν πριν την έκρηξη στο Μαρί δεν τιμήθηκαν λόγω των οικονομικών επιπτώσεων την έκρηξης. Κρίνω αυτό κατάλληλο σημείο να αναφερθώ στο μέρος της μαρτυρίας του ΜΚ1 που δεν κάνω αποδεκτό και το οποίο αφορά συγκεκριμένα τον χρόνο έκδοσης των επιταγών τεκμήρια 4-
3. Όπως εμφαίνεται πιο πάνω η θέση του μάρτυρα είναι πως οι επίδικες επιταγές δεν εκδόθηκαν την ημέρα που ήταν πληρωτέες αλλά προγενέστερα και ότι γνωρίζει την ημερομηνία που είχαν εκδοθεί γιατί εξέδωσαν αποδείξεις για τις επιταγές που έχουν παραλάβει. Συγκεκριμένα εξεδόθησαν αποδείξεις στις 17/05/11 και 26/07/11 (τεκμήρια 12 & 13). Κατ' αρχήν παρατηρώ ότι τα τεκμήρια 12 και 13 δεν αφορούν τις επιταγές τεκμήρια 7 και 8, και συνεπώς εν σχέση με τις επιταγές αυτές έχοντας υπόψη την θέση πιο πάνω το θέμα του χρόνου έκδοσης τους παραμένει μετέωρο. Μελετώντας δε το σύνολο της μαρτυρίας διαπιστώνεται ότι ουδεμία μαρτυρία έχει δοθεί αναφορικά με τον χρόνο έκδοσης των εν λόγω δύο επιταγών. Εφόσον ο ΜΚ1 συνδύασε την έκδοση των επιταγών με την έκδοση αποδείξεων από πλευράς παραπονούμενων και αναφέρθηκε μόνον σε δύο αποδείξεις που δεν αφορούν τις επιταγές αυτές, κρίνω ότι επιβεβαιώνεται του λόγου το αληθές. Ερχόμενος τώρα στις υπόλοιπες επιταγές δηλαδή στα τεκμήρια 4-6, διαπιστώνεται ότι ο ΜΚ1 δεν έδωσε συγκεκριμένη μαρτυρία αναφορικά με την έκδοση των επιταγών αυτών, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδόθηκαν και τον χρόνο έκδοσης τους. Ο μάρτυρας δεν ανέφερε σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του ότι οι επιταγές εκδόθηκαν ενώπιον του σε συγκεκριμένο χρόνο. Η αναφορά του απλά και μόνον ότι εκδόθηκαν όταν εκδόθηκαν οι αποδείξεις χωρίς άλλο δεν αποδεικνύει τον χρόνο έκδοσης, από τη στιγμή που υπάρχει σημειώνεται ενώπιον του Δικαστηρίου άλλη συγκεκριμένη μαρτυρία επί του θέματος δηλαδή αυτή του κατηγορούμενου 2, η οποία όπως εμφαίνεται κατωτέρω γίνεται αποδεκτή, και δεν έχει σε καμία περίπτωση καταρριφθεί η θέση ότι οι αποδείξεις και η ημερομηνία εις αυτές αφορούσαν την παραλαβή των επιταγών και όχι την έκδοση τους και ότι περαιτέρω μετά την 11η/07/11 οι κατηγορούμενοι 1 δεν εξέδωσαν καμία επιταγή. Τα ίδια σημειώνω εδώ θα ίσχυαν και για τις επιταγές τεκμήρια 2 και 3, πλην όμως ο κατηγορούμενος 2 αναφέρω παρά την γενική του θέση ότι όλες οι επιταγές πλην μεμονωμένων εξαιρέσεων εκδίδονταν το πρώτο δεκαήμερο εκάστου μηνός, ήταν προφανές ότι από σύγχυση, όταν ερωτήθηκε για τον χρόνο έκδοσης των επιταγών αυτών σε συνάρτηση με την σχετική απόδειξη του τεκμηρίου 12, αποδέκτηκε την έκδοση τους στις 17/05/
4. Δεν πρόκειται όμως να με απασχολήσει άλλο το θέμα αυτό αφού όπως θα διαφανεί κατωτέρω είτε οι επιταγές τεκμήρια 2 και 3 εκδόθηκαν στις 17/05/11 είτε το πρώτο δεκαήμερο του Μαίου του 2011, αυτό δεν έχει καμία σημασία για την κατάληξη του Δικαστηρίου. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, κρίνω εδώ σκόπιμο να αναφέρω ότι η μη αποδοχή του μέρους της μαρτυρίας του ΜΚ1 πιο πάνω, δεν επηρεάζει σε καμία περίπτωση την γενικότερη εικόνα που έχει αποκομίσει το Δικαστήριο για τον συγκεκριμένο μάρτυρα ούτε και την υπόλοιπη του μαρτυρία. Εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να αποδεκτεί μέρος μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να απορρίψει άλλο μέρος ανάλογα (βλ. Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 39, Σάββα v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, Νικολαίδης v. Αστυνομία

(2003)2 Α.Α.Δ. 271 και Π.Ε. 89/12 Αγαθοκλέους v. Αστυνομίας ημερ.24-07-13). MK2 Ανδρέας Προκοπίου Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Ο μάρτυρας αυτός εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου και απάντησε ευθέως ότι γνώριζε εις τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με βάση τα καθήκοντα του και τα στοιχεία που είχε στην κατοχή του αναφορικά με τον επίδικο λογαριασμό και τις επίδικες επιταγές. Δεν είχε κανένα προσωπικό συμφέρον και το Δικαστήριο δεν έχει καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για αξιόπιστο μάρτυρα. Εν πάση περιπτώσει αναφέρεται η αξιοπιστία του μάρτυρα αυτού δεν αμφισβητείται από την Υπεράσπιση με βάση την τελική της αγόρευση. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου από το

1. Οι κατηγορούμενοι 1 διατηρούσαν στην τράπεζα που εργάζεται τον επίδικο λογαριασμό, για τον οποίο δικαίωμα υπογραφής είχαν οι Χατζηγεωργίου Γεώργιος, Χατζηθεοδώρου Ανδρέας, Κάνιος Φίλιος και Κάνιος Μιχάλης. Οι επίδικες επιταγές τεκμήρια 2-8 έχουν παρουσιαστεί προς πληρωμή στην τράπεζα τους αλλά δεν τιμήθηκαν λόγω μη επαρκών υπολοίπων. Όλες οι επιταγές υπογράφονταν από δύο εκ των τεσσάρων αναφερόμενων προσώπων, ενώ εις όλες τις επίδικες επιταγές ο ένας υπογράφων είναι ο κατηγορούμενος
2. Το γνωρίζει από τα δείγματα υπογραφών που έχουν στο σύστημα της τράπεζας. Στις 17/05/11 στον επίδικο λογαριασμό υπήρχε διαθέσιμο υπόλοιπο €944.91.- και στις 26/07/11 διαθέσιμο υπόλοιπο €240,48.-. Όταν παρουσιάστηκαν οι επίδικες επιταγές ο λογαριασμός ευρίσκετο εντός του ορίου του. Ο επίδικος λογαριασμός τώρα είναι παγοποιημένος γιατί έχει μπει στο Κεντρικό Αρχείο Πληροφοριών (ΚΑΠ). Δεν γνωρίζει από πότε βρίσκεται στο ΚΑΠ. Είναι όμως στο ΚΑΠ διότι επιστράφηκαν επιταγές πίσω. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι οι επίδικες επιταγές εμφανίστηκαν για πληρωμή στην τράπεζα τις μέρες που φαίνονται από τις σφραγίδες επί των επιταγών. Με βάση την κατάσταση λογαριασμού ο μήνας Μάιος του 2011 ξεκίνησε με πιστωτικό υπόλοιπο €1726,07.-. Τον ίδιο μήνα έγιναν πιστώσεις δηλαδή καταθέσεις στο λογαριασμό €82.222,64.-, εκ του οποίου ποσού μόνον €1000.- με επιταγές, και χρεώσεις επιταγών που εξέδωσαν οι κατηγορούμενοι 1 €74.413,18.-. Μία σειρά από επιταγές οι οποίες παρουσιάζονται στην κατάσταση λογαριασμού τεκμήριο 15 ότι έχουν επιστραφεί τον Μάιο του 2011 (βλ. σελ. 6 & 7 του μηνός Μαίου), έχουν παρουσιαστεί ξανά σε συγκεκριμένες ημερομηνίες και έχουν πληρωθεί, με εξαίρεση μία μόνον επιταγή δηλαδή την υπ'αρ.92093594 που επιστράφηκε στις 10/05/11 και δεν έχει εξαργυρωθεί. Όταν μια επιταγή εμφανιστεί και είναι ακάλυπτη, μπορεί να συμφωνηθεί μεταξύ των μερών όπως κατατεθεί σε συγκεκριμένη ημέρα για να αλλαχτεί ή αντί να κατατεθεί ο εκδότης να δώσει λεφτά στον δικαιούχο και να μην φαίνεται στο αρχείο ότι έχει πληρωθεί. Σε ότι αφορά τις επιταγές που δεν φαίνεται να έχουν αλλαχτεί τον Μάιο του 2011 με βάση την κατάσταση λογαριασμού, πέντε

(5)στον αριθμό κατά την υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης, δεν μπορεί να ξέρει αν αλλάχτηκαν τελικά ούτε αν έγινε οποιαδήποτε ποινική υπόθεση εν σχέση με αυτές. Μπορεί να αλλάχτηκαν σε άλλο μήνα ή να δόθηκαν μετρητά. Σε ότι αφορά τον Μάιο του 2011 υπήρχαν επίσης χρεώσεις της τράπεζας €6.500.- και παρέμεινε ένα πιστωτικό υπόλοιπο €3.034,77.-. Με βάση αυτή την εικόνα η εταιρεία δεν δείχνει προβληματική, όμως φαίνονται 33 επιταγές να έχουν επιστραφεί και παρά το ότι έχουν τιμηθεί, αυτό δείχνει ότι οι κατηγορούμενοι 1 συχνά έβγαιναν από τα όρια. Συμφωνεί όμως ότι οι επιταγές που κατατέθηκαν ήταν πιο λίγες από τα λεφτά που έχουν κατατεθεί. Τον Ιούνιο του 2011 είχαν γίνει καταθέσεις στο λογαριασμό €68.525,06.-, εκ του οποίου ποσού μόνον €395,97.- με επιταγές, και αλλάχτηκαν επιταγές €70.523,43.-. Τον μήνα αυτό ήρθαν πίσω 7 επιταγές (βλ. σελ.6 του μηνός Ιουνίου - τεκμήριο 15), ενώ τον προηγούμενο ήρθαν πίσω 30 επιταγές. Τα έσοδα της εταιρείας αυτό τον μήνα ήταν λιγότερα από τον προηγούμενο αλλά ήρθαν πίσω λιγότερες επιταγές. Η πρώτη επιταγή που αναφέρεται δηλαδή η υπ'αρ.92093587 αλλάχτηκε στις 16/06/11 ενώ για τις υπόλοιπες δεν έχει οποιαδήποτε στοιχεία για το αν αλλάχτηκαν είτε με μετρητά είτε με άλλη συμφωνία. Τον Ιούλιο του 2011 είχαν γίνει καταθέσεις στο λογαριασμό €58.237,07.-. Εκ του ποσού αυτού €23.287,01 είχαν κατατεθεί μέχρι τις 11/07/11 δηλαδή περίπου το ήμισυ του εν λόγω συνολικού ποσού. Στις 14/07/11 έγινε μια κατάθεση €4.000.-, στις 28/07/11 €2.000.-, στις 28/07/11 €750.-, στις 29/07/11 €365.- και στις 29/07/11 €

1. Οι καταθέσεις αυτές δεν μπορεί να αποκλείσει ότι έγιναν από τους διευθυντές της εταιρείας προσωπικά για να βάλουν χρήματα στην εταιρεία και να καλύπτονται κάποιες επιταγές. Μετά τις 11/07/11 που έγινε η έκρηξη στο Μαρί οι εισπράξεις της εταιρείας φαίνεται να ήταν €25.000-26.000.-. Δεν γνωρίζει αν όλες οι επιταγές που έχουν εκδοθεί μέχρι τις 11/07/11 έχουν καλυφθεί, ούτε αν κάποιες έχουν εξαργυρωθεί με χρήματα ή με άλλη συμφωνία με τους κατόχους τους. Τον μήνα Αύγουστο του 2011 οι κατηγορούμενοι 1 έκαναν καταθέσεις €52.865,
2. Στις 03/08/11 έγινε μεταφορά χρημάτων €18.000.- και είναι πιθανόν να προέρχονται από άλλο λογαριασμό των διευθυντών. Εάν το τελευταίο αυτό ποσό αφαιρεθεί από το εν λόγω συνολικό ποσό καταθέσεων, προκύπτει ότι οι κατηγορούμενοι 1 εισέπραξαν €34.000.- σε αντίθεση με τις €80.000.- τον Μάιο του 2011 και τις €68.000.- του Ιουνίου του
3. Τον μήνα Σεπτέμβριο του 2011 οι κατηγορούμενοι 1 έκαναν καταθέσεις €50.575.-. Στις 08/09/11 έγινε μεταφορά χρημάτων €15.000.- που δεν γνωρίζει μεν από πού προέρχονται, είναι όμως πιθανόν να προέρχονται από λεφτά που έβαλαν οι διευθυντές. Εάν το τελευταίο αυτό ποσό αφαιρεθεί από το εν λόγω συνολικό ποσό καταθέσεων, προκύπτει ότι οι κατηγορούμενοι 1 εισέπραξαν €35.000.-. Εκ της κατάστασης φαίνεται να έγιναν καταθέσεις μετρητών και εμβάσματα μέσω JCC. Τέλος σε υποβολή ότι ο λόγος που οι φούρνοι των κατηγορουμένων 1 είχαν αυτή την τεράστια μείωση στις πωλήσεις τους ήταν γιατί η έκρηξη στο Μαρί τους επηρέασε ανεπανόρθωτα, απάντησε ότι δεν μπορεί να κρίνει αυτό το πράγμα και ότι όλος ο κόσμος επηρεάστηκε, άλλοι πολύ και άλλοι λίγο. Κατηγορούμενος 2 Ερχόμενος στον κατηγορούμενο 2, ο οποίος όπως έχει αναφερθεί και ανωτέρω έχει καταθέσει ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου, αναφέρεται ότι και η δική του μαρτυρία γίνεται αποδεκτή. Κατέθεσε με φυσικότητα και ευθύτητα αναφορικά με τα γεγονότα της υπόθεσης, δίδοντας πειστικότατες λεπτομέρειες για την εξέλιξη των πραγμάτων, τα όσα ανέφερε δε έχουν συνοχή και αντέχουν στη βάσανο της λογικής. Εν πάση περιπτώσει αναφέροντας ότι δεν διέκρινα σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του προσπάθεια από πλευράς του να αποκρύψει από το Δικαστήριο την αλήθεια και ότι κατά την κρίση μου η αξιοπιστία του δεν έχει κλονιστεί μέσα από την αντεξέταση του, το Δικαστήριο είναι πεπεισμένο ότι ήταν ειλικρινής και είπε την αλήθεια. Εδώ θα ήθελα να αναφερθεί ότι σε ότι αφορά την συνεργασία των μερών, την έκδοση των επιταγών, την επιστροφή τους και την μη πληρωμή τους, ουσιαστικά παρατηρώ ότι η μαρτυρία του κατηγορούμενου 2 δεν διαφοροποιείται από αυτή του ΜΚ1, πλην σημειώνω στο θέμα του χρόνου έκδοσης των επιταγών τεκμήρια 4-6 όπως έχει εξηγηθεί και αποφασιστεί πιο πάνω. Επί του σημείου τούτου το Δικαστήριο επαναλαμβάνει ότι αποδέχεται την μαρτυρία του κατηγορούμενου
4. Η ουσιαστική διαφοροποίηση στη δική του μαρτυρία αφορά ακριβώς το θέμα της έκρηξης και τις συνέπειες για τους κατηγορούμενους 1 για το οποίο ο ΜΚ1, όπως είναι εξάλλου λογικό, δεν ήταν σε θέση να πει κάτι συγκεκριμένο. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι οι κατηγορούμενοι 1 απέκτησαν τρία καταστήματα και συγκεκριμένα αρτοποιεία το 2009 και μέχρι την έκρηξη στο Μαρί στις 11/07/11 δεν είχαν οιονδήποτε θέμα με επιστρεφόμενες επιταγές που να μην πληρώθηκαν. Ένας μικρός αριθμός επιταγών που επιστράφηκαν τον Μάιο και Ιούνιο του 2011 έχουν διευθετηθεί. Οι επιταγές των κατηγορούμενων 1 εκδίδονταν το πρώτο δεκαήμερο του κάθε μήνα για να μπορούν να υπολογίζουν τα ποσά που συσσωρεύτηκαν τον προηγούμενο μήνα και τις αναμενόμενες πωλήσεις των επόμενων μηνών, λαμβάνοντας υπόψη τις επιταγές οι οποίες είχαν ήδη εκδοθεί. Οι επίδικες επιταγές εκδόθηκαν πριν από τις 11/07/
5. Αφού ανέφερε ότι οι κατηγορούμενοι 1 άνοιξαν και 4ο κατάστημα τρείς μήνες πριν από την 11η/07/11, αναφέρθηκε λεπτομερώς για το πώς δούλευαν και ποια προϊόντα εμπορεύονταν οι κατηγορούμενοι
6. Την 11/07/11 έγινε η έκρηξη στο Μαρί και την ημέρα εκείνη κόπηκε το ρεύμα με αποτέλεσμα να σταματήσουν να εργάζονται οι καταψύξεις και τα ψυγεία. Η παρατεταμένη διακοπή του ηλεκτρικού δε είχε ως αποτέλεσμα να ανέβει η θερμοκρασία στα ψυγεία και αρκετά εκ των προϊόντων τα οποία συγκεκριμενοποίησε να καταστραφούν. Δύο μέρες μετά την έκρηξη εμπόρευμα αξίας €70.000-80.000.- πετάχτηκε σε χωματερή. Το 70% των προϊόντων προς πώληση είχαν καταστραφεί. Στο κατάστημα του Γερίου είχε επιπρόσθετα λόγω υπερβολικής τάσης καταστραφεί και το 80% του εξοπλισμού του αλλά παρόλο που επιδιορθώθηκε ουσιαστικά το κατάστημα δεν ξαναδούλεψε. Η γραμμή παραγωγής των κατηγορούμενων 1 είχε διαλυθεί. Οι κατηγορούμενοι 1 εξέτασαν την πιθανότητα να φέρουν γεννήτριες από το εξωτερικό, αφού είχαν εξαφανιστεί από την Κυπριακή αγορά μέσα στις δύο πρώτες ημέρες του προβλήματος, αλλά το κόστος τους ήταν απαγορευτικό γιατί το ποσό που έπρεπε να καταβληθεί δεν θα μπορούσε να καλυφθεί. Οι κατηγορούμενοι 1 περίμεναν να σταθεροποιηθεί η ροή του ρεύματος και μετά να παραγγείλουν νέο στοκ, αλλά όταν ήταν πλέον σε θέση να παραγγείλουν δεν τους πωλούσε κανένας εάν δεν πλήρωναν την παραγγελία. Όταν οι κατηγορούμενοι 1 έχασαν €70.000.- εμπόρευμα το οποίο αν πωλούσαν θα εισέπρατταν €200.000.- ήταν λογικό να μην είχαν πλέον χρήματα για να αγοράσουν νέο στοκ. Πέραν όμως από την καταστροφή του στοκ οι κατηγορούμενοι 1 έχασαν και τις γραμμές παραγωγής τους. Προκειμένου να μπορέσουν να ορθοποδήσουν οι κατηγορούμενοι 1 αποτάθηκαν σε τράπεζες για δανεισμό αλλά χωρίς αποτέλεσμα, οπότε έγινε αντιληπτό περί τα μέσα Σεπτεμβρίου του 2011, όταν δηλαδή τους απάντησαν αρνητικά και οι δύο τελευταίες τράπεζες στις οποίες αποτάθηκαν, ότι οι κατηγορούμενοι 1 δεν μπορούσαν να ορθοποδήσουν και λήφθηκε απόφαση από την γενική συνέλευση για διάλυση τους. Επειδή ο ίδιος πίστευε ότι οι κατηγορούμενοι 1 μπορούσαν να ορθοποδήσουν μετά την έκρηξη, την περίοδο μεταξύ 14/07/11 και 14/09/11 κατέθεσε €44.000.- στον επίδικο λογαριασμό. Οι παραπονούμενοι πρόσφεραν πίστωση στους κατηγορούμενους 1 και είχαν αποδεκτεί τον κίνδυνο να μην πληρωθούν εάν συνέβαινε κάτι εκτός του ελέγχου των κατηγορούμενων
7. Όταν επιστράφηκε πίσω η 1η επιταγή είχε μιλήσει με τον ΜΚ1 και του εξήγησε την κατάσταση και τις προσπάθειες για δανειοδότηση. Στην αρχή ο ΜΚ1 του μιλούσε με ταπεινότητα αλλά όταν του αναφέρθηκε ότι δεν ήταν εφικτή η δανειοδότηση αυτός άλλαξε ύφος και ξεκίνησε να μιλά με απαξιωτικό τρόπο και να εκβιάζει. Τέλος, ανέφερε ότι μετά την έκρηξη στο Μαρί άλλαξε η ζωή του. Είναι άνεργος, διαζευγμένος και κατηγορούμενος σε ποινικές υποθέσεις για επιταγές που εκδόθηκαν πριν το Μαρί και οι οποίες την στιγμή που εκδόθηκαν δεν φανταζόταν ότι θα έρχονταν πίσω ακάλυπτες. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι πριν το Μαρί, όπως εμφαίνεται και στις καταστάσεις λογαριασμού, οι εισπράξεις της εταιρείας ήταν ικανοποιητικές και σταθερές, εξ' ου και η απόφαση για άνοιγμα του 4ου καταστήματος. Οι κατηγορούμενοι 1 πλήρωναν τους παραπονούμενους με μεταχρονολογημένες επιταγές. Η αγορά τότε λειτουργούσε με πίστωση από 1 μέχρι 3 μήνες και σε κάποιες περιπτώσεις ακόμη και περισσότερο και αυτό ανάλογα με τα προϊόντα και τον χρόνο παράδοσης. Αναγνωρίζει τις επιταγές τεκμήρια 2 και 3 που φέρουν ημερομηνία πληρωμής 31/10/11 και 31/11/11 αντίστοιχα, αμφότερες για ποσό €1000.-. Είναι 2 εκ των επιταγών που αναφέρονται στην απόδειξη με αρ. 8142 του τεκμηρίου 12 ημερ.17/05/
8. Οι επιταγές αυτές εκδόθηκαν στις 17/05/
9. Αναγνωρίζει τις επιταγές τεκμήρια 4, 5 και 6 που φέρουν ημερομηνία πληρωμής 30/10/11, 30/11/11 και 30/12/11 αντίστοιχα, όλες για ποσό €
10. Είναι 3 εκ των τεσσάρων επιταγών που παραλήφθηκαν στις 26/07/11 με βάση την απόδειξη 8385 του τεκμηρίου
11. Οι επιταγές δεν εκδόθηκαν όμως 26/07/11 αλλά το πρώτο δεκαήμερο του μήνα. Αναγνωρίζει την επιταγή τεκμήριο 7 που φέρει ημερομηνία πληρωμής 11/07/
12. Η επιταγή δεν πληρώθηκε και επιστράφηκε, τελευταία φορά στις 18/07/
13. Στις 11/07/11 που έγινε η έκρηξη στο Μαρί δεν μπορούσε να έχει ούτε ενημέρωση από τον τραπεζικό τους αφού δεν είχαν ρεύμα και δεν είχε ενημέρωση ούτε τις μέρες που ακολούθησαν. Στις 11/07/11 ούτε κατάθεση μπόρεσαν να κάνουν ούτε είχαν το μυαλό τους στις καταθέσεις γιατί δεν ήξεραν τι τους γινόταν. Μέσα στον πανικό το να έχει 4 αρτοποιεία σε χάος, είχε προτεραιότητα να δει πως μπορεί και τι μπορεί να κάνει. Επανέλαβε ότι οι επιταγές εκδίδονταν από τους κατηγορούμενους 1 το πρώτο δεκαήμερο κάθε μήνα και ο τρόπος που υπολόγιζαν πως θα εκδώσουν επιταγές ήταν βάση του προβλεπόμενου τζίρου των αρτοποιείων, τις εισπράξεις από το χονδρικό εμπόριο και το υπόλοιπο του τρέχοντος μηνός. Μετά τις 11/07/11 οι πωλήσεις των κατηγορούμενων 1 ήταν μηδαμινές και ο τζίρος τους εξανεμίστηκε. Διαφώνησε με την υποβολή ότι είχαν εκδώσει τις επιταγές για προϊόντα που είχαν στην κατοχή τους και φρόντισαν να μην τιμηθούν αλλά και ο σκοπός τους ήταν να μην τιμηθούν ποτέ. Ανέφερε δε ότι δεν υπολόγιζε ποτέ ότι θα γίνει το Μαρί και τα πράγματα θα εξελιχθούν όπως εξελίχθηκαν. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας υπόψη την αξιολόγηση πιο πάνω καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Οι παραπονούμενοι πωλούσαν προϊόντα στους κατηγορούμενους 1 και οι τελευταίοι έναντι του οφειλόμενου υπολοίπου τους, εξέδωσαν προς τους παραπονούμενους, δια της υπογραφής του κατηγορούμενου 2 και τρίτου προσώπου, τις επίδικες επιταγές. Οι επιταγές τεκμήρια 2 και 3 εκδόθηκαν και παραδόθηκαν στους παραπονούμενους στις 17/05/2011, οι επιταγές τεκμήρια 4, 5 και 6 εκδόθηκαν εντός του πρώτου δεκαημέρου του μηνός Ιουλίου του 2011 και παραδόθηκαν στους παραπονούμενους στις 26/07/11 και οι επιταγές τεκμήρια 7 και 8 εκδόθηκαν και παραδόθηκαν στους παραπονούμενους σε άγνωστο χρόνο. Όλες οι επιταγές εκδόθηκαν μεταχρονολογημένες. Όλες οι επιταγές παρουσιάστηκαν στην Τράπεζα Κύπρου επί της οποίας εκδόθηκαν και δεν έχουν πληρωθεί λόγω ανεπαρκών υπολοίπων καθώς επίσης και για τον επιπρόσθετο λόγο, πλην της επιταγής τεκμήριο 7, ότι ο λογαριασμός των κατηγορούμενων παγοποιήθηκε ΚΑΠ. Ο λογαριασμός των κατηγορούμενων 1 παγοποιήθηκε και μπήκε στο ΚΑΠ (Κεντρικό Αρχείο Πληροφοριών) σε άγνωστο χρόνο αλλά αυτό έγινε λόγω επιστροφής επιταγών. Οι επίδικες επιταγές δεν έχουν πληρωθεί μετά την παρουσίαση τους στην τράπεζα ως ανωτέρω αναφέρεται και παραμένουν απλήρωτες μέχρι σήμερα. Η έκρηξη στο Μαρί την 11η/07/11 άλλαξε άρδην τα πράγματα για τους κατηγορούμενους
14. Οι κατηγορούμενοι 1 ένεκα της έκρηξης υπέστησαν μεγάλες ζημιές, ενώ από την ημέρα της έκρηξης οι πωλήσεις και ο τζίρος των κατηγορούμενων 1 μειώθηκαν κατά πολύ, σε βαθμό που να μην μπορούν πλέον να ανταποκριθούν, να μην μπορέσουν να ορθοποδήσουν και να οδηγηθούν τελικά σε απόφαση περί τον Σεπτέμβριο του 2011 για διάλυση τους. ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Ως έχει προαναφερθεί οι κατηγορούμενοι 1 αντιμετωπίζουν κατηγορίες για την έκδοση επιταγών άνευ αντικρίσματος κατά παράβαση του άρθρου 305 Α

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Το άρθρο 305 Α

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 προνοεί τα ακόλουθα: « Πρόσωπο που εκδίδει επιταγή η οποία, κατά ή μετά την ημερομηνία, κατά την οποία αυτή έχει καταστεί πληρωτέα, παρουσιάζεται στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε, δεν εξοφλείται, λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά το χρόνο της παρουσίασης της επιταγής, και παραμένει απλήρωτη για περίοδο δεκαπέντε

(15)ημερών από την παρουσίασή της, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές. ». Από το λεκτικό του άρθρου 305Α

(1)πιο πάνω συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

(1)Η έκδοση επιταγής

(2)Η παρουσίαση της επιταγής στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκε

(3)Η παρουσίαση της να γίνει κατά ή μετά την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέα

(4)Η μη εξόφληση της επιταγής η οποία να οφείλεται λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά τον χρόνο παρουσίασης της

(5)Η μη πληρωμή της επιταγής από τον εκδότη της εντός 15 ημερών από την παρουσίαση της. Εξετάζοντας τώρα αν η κατηγορούσα αρχή έχει πετύχει να αποδείξει τα αδικήματα που οι κατηγορούμενοι 1 αντιμετωπίζουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, το Δικαστήριο κρίνει ότι ως προκύπτει από την μαρτυρία και τα ευρήματα του Δικαστηρίου έχουν αποδειχθεί όλες οι κατηγορίες εναντίον των κατηγορούμενων 1 δηλαδή οι κατηγορίες 1, 9, 17, 25, 41, 49 και 57. Ο κατηγορούμενος 2 διώκεται όπως αναφέρεται ανωτέρω με βάση τα άρθρα 305Α

(1)και 20 (γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Το άρθρο 20 (γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 προνοεί τα ακόλουθα: "
2. Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα, καθένας από τους ακόλουθους θεωρείται ότι συμμετέσχε στη διάπραξη και θεωρείται ότι είναι ένοχος για αυτό και δύναται να διωχτεί ως αυτουργός σύμφωνα με τα ακόλουθα: ................. (γ) εκείνος που παρέχει βοήθεια σε άλλον ή που παρακινεί αυτόν κατά τη διάπραξη ποινικού αδικήματος. " Στην υπόθεση Αθανάσιος Παυλόπουλος ν. Skopy Shoe Factory Ltd

(2003)2 Α.Α.Δ. 261 αναφέρθηκε ότι οι διευθυντές εταιρείας που υπογράφουν επιταγές της δεν έχουν προσωπική αστική ευθύνη, αλλά η ευθύνη βαρύνει την εταιρεία, που παραμένει ο εκδότης της επιταγής. Αυτό όμως δεν αποκλείει τη δυνατότητα ύπαρξης ποινικής τους ευθύνης ως συνεργών και έτσι μπορούν να διωχθούν ως κάθε πρόσωπο που εμπλέκεται σε αδίκημα, ως αυτουργοί, δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Στις περιπτώσεις αυτές χρειάζεται να αποδειχθεί ένοχη πράξη (actus reus) από συνεργό η οποία εμπεριέχει δύο στοιχεία ήτοι (α) την παροχή βοήθειας ή την παρακίνηση σε αδίκημα, και (β) την ένοχη διάνοια (mens rea) η οποία αναμένεται να σχετίζεται και με τις 2 αυτές έννοιες. Το νοητικό μάλιστα στοιχείο για το συνεργό, είναι γενικά στενότερο και πιο απαιτητικό απ'ότι χρειάζεται για τον αυτουργό και απαιτεί πρόθεση ή γνώση εκ μέρους του συνεργού. Εκ της Νομολογίας δε προκύπτει ότι σε ότι αφορά περιπτώσεις που η κατηγορία στρέφεται εναντίον συνεργού, είναι υποχρέωση της κατηγορούσας αρχής να αποδείξει πως κατά τον ουσιώδη χρόνο της έκδοσης της επιταγής, ο συντάκτης της γνώριζε ότι κατά την παρουσίαση της στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε, δεν θα εξοφλείτο λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων. Αυτό κρίνεται ότι συνιστά την απαιτούμενη ένοχη διάνοια συνεργού κατά την διάπραξη του αδικήματος. Έχοντας υπόψη τα ανωτέρω, κατ' αρχήν αναφέρεται ότι με βάση την αποδεκτή μαρτυρία και τα ευρήματα του Δικαστηρίου πιο πάνω δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος 2 παρείχε δια της υπογραφής του βοήθεια στην κατηγορούμενη 1 κατά την έκδοση των επίδικων επιταγών. Ως εκ τούτου αυτό που απομένει να εξεταστεί προκειμένου να αποφασιστεί η ενοχή ή μη του κατηγορούμενου 2 είναι κατά πόσο συντρέχει στην προκειμένη περίπτωση και το στοιχείο της ένοχης διάνοιας. Στο σημείο αυτό δε αναφέρω ότι για την εξέταση του θέματος θεωρείται σκόπιμος ο διαχωρισμός των επίδικων επιταγών σε δύο κατηγορίες. Στις επιταγές των οποίων ο χρόνος έκδοσης και παράδοσης τους στους παραπονούμενους είναι γνωστός και σε αυτές που ο χρόνος αυτός δεν είναι γνωστός. Στην 1η κατηγορία εμπίπτουν οι επιταγές τεκμήρια 2-6 και στην 2η κατηγορία οι επιταγές τεκμήρια 7-

1. Σε ότι αφορά λοιπόν τις επιταγές τεκμήρια 7 και 8, των οποίων ο χρόνος έκδοσης είναι στοιχείο άγνωστο στο Δικαστήριο, αναφέρω ότι σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε το Δικαστήριο να κρίνει ένοχο τον κατηγορούμενο 2 στις σχετικές κατηγορίες δηλαδή 2 και
2. Ο χρόνος έκδοσης των επιταγών είναι σημειώνεται ουσιαστικότατο στοιχείο που απαιτείται να αποδειχθεί αφού μόνον με δεδομένο το στοιχείο αυτό μπορούν να αξιολογηθούν άλλα στοιχεία και γεγονότα για να εξαχθεί συμπέρασμα περί γνώσης και πρόθεσης ενός κατηγορούμενου κατά τον χρόνο της συνέργειας. Εφόσον ο χρόνος έκδοσης των επιταγών αυτών δεν έχει αποδειχθεί τότε είναι αδύνατον να αξιολογηθούν άλλα γεγονότα ή δείγματα συμπεριφοράς του κατηγορούμενου 2, ικανά να πείσουν, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, πως ο κατηγορούμενος γνώριζε τα ουσιώδη γεγονότα και άρα είχαν την ανάλογη πρόθεση ή ένοχη πρόθεση. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Militos Trading Ltd v. Αθηνάς Μαλέκκου, Ποιν.Εφ.150/09, 15-10-
3. Συνεπώς ο κατηγορούμενος 2 θα πρέπει να αθωωθεί στις σχετικές κατηγορίες 2 και
4. Ερχόμενος τώρα στις υπόλοιπες επιταγές, δηλαδή στις επιταγές τεκμήρια 2 - 6 και στις σχετικές κατηγορίες, αναφέρω τα εξής. Δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι η έκρηξη στο Μαρί την 11η/07/11 άλλαξε άρδην τα πράγματα για τους κατηγορούμενους
5. Ο κατηγορούμενος 2 μέσα από την μαρτυρία του έδωσε την πλήρη εικόνα για την κατάσταση των κατηγορούμενων 1 πριν το Μαρί και για τα όσα επακολούθησαν της έκρηξης. Οι κατηγορούμενοι 1 ένεκα της έκρηξης υπέστησαν μεγάλες ζημιές, ενώ από την ημέρα της έκρηξης οι πωλήσεις και ο τζίρος των κατηγορούμενων 1 μειώθηκαν κατά πολύ, όπως προκύπτει και μέσα από την σαφή σταδιακή μείωση των καταθέσεων τους στον επίδικο λογαριασμό μετά την 11/07/11, σε βαθμό που να μην μπορούν πλέον να ανταποκριθούν, να μην μπορέσουν να ορθοποδήσουν και να οδηγηθούν τελικά σε απόφαση για διάλυση τους. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω εδώ όσα ο κατηγορούμενος 2 έχει αναφέρει. Αυτό που έχει σημασία εδώ να αναφερθεί είναι ότι βεβαίως και δεν μπορεί σε καμία περιπτώσει να λεχθεί ότι ο κατηγορούμενος 2 όταν υπέγραφε τις επιταγές τεκμήρια 2 και 3 στις 17/05/11 ή τα τεκμήρια 4-6 το πρώτο δεκαήμερο του Ιουλίου του 2011, και εν πάση περιπτώσει όλες τις επιταγές πριν την κρίσιμη ημερομηνία δηλαδή 11/07/11, θα μπορούσε να γνωρίζει ότι θα συνέβαιναν τα γεγονότα του Μαρί και όσα επακολούθησαν εν σχέση με τους κατηγορούμενους 1 ή ακόμη ότι γνώριζε ότι οι επιταγές κατά τις ημερομηνίες που έθεσε στις επιταγές σαν ημερομηνίες πληρωμής τους και που ήταν 5-6 μήνες μετά την ημερομηνία έκδοσης τους δεν θα πληρώνονταν. Με τα δεδομένα που είχε ενώπιον του όταν υπέγραφε τις επιταγές αντίθετα πίστευε, όπως έγινε και με προηγούμενες επιταγές που είχαν εκδοθεί στους παραπονούμενους μέχρι τον Ιούνιο του 2011, ότι και οι επίδικες επιταγές πιο πάνω θα πληρώνονταν. Οι κατηγορούμενοι 1 όπως προκύπτει και μέσα από την κατάσταση λογαριασμού που παρουσίασε η ίδια η πλευρά των παραπονούμενων και την μαρτυρία του ΜΚ2, φρόντιζαν να καταθέτουν χρήματα στον λογαριασμό τους μέχρι τις 11/07/11 και οι επιταγές τους πληρώνονταν κανονικά με εξαίρεση ένα πολύ μικρό αριθμό επιταγών, για τις οποίες όμως το Δικαστήριο δεν γνωρίζει οτιδήποτε συγκεκριμένο και τις οποίες ο ΜΚ2 άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να έχουν αλλαχτεί σε άλλο μήνα. Εν πάση περιπτώσει όπως προκύπτει από την κατάσταση λογαριασμού (βλ. τεκμ.15 και συγκεκριμένα σελίδα 8 του μήνα Μάιου του 2011, σελ.6 του μήνα Ιουνίου του 2011 και σελ.7 του μήνα Ιουλίου του 2011) ο λογαριασμός των κατηγορούμενων 1 μέχρι τις 11/07/11 είχε κυρίως πιστωτικά υπόλοιπα και όταν παρουσιάστηκαν οι επιταγές ήταν εντός του ορίου του (βλ. μαρτυρία ΜΚ2), ενώ και σε εκείνες τις πολύ λίγες ημέρες που φαίνεται χρεωστικό υπόλοιπο αμέσως μετά φαίνεται να καλύπτεται και να επανέρχεται σε πιστωτικό. Σε γενικές γραμμές ήταν ένας λογαριασμός ο οποίος λειτουργούσε κανονικά, κατατίθεντο χρήματα και πληρώνονταν επιταγές και δεν υπήρχε κανένα ισχυρό στοιχείο ή ένδειξη μέχρι τις 11/07/11 ότι οι επιταγές που εκδόθηκαν δεν θα πληρώνονταν κατά την παρουσίαση τους 5-6 μήνες μετά, ούτε βεβαίως και μπορούσε να προβλεφθεί τι θα επακολουθούσε. Όπως ξεκάθαρα φαίνεται τα γεγονότα που οδήγησαν τους κατηγορούμενους 1 στην απόφαση τους για διάλυση περί τον Σεπτέμβριο του 2011, χρονικά προέκυψαν μετά την έκδοση των επιταγών, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι όλες οι επιταγές τεκμήρια 2-6 έχουν σαν ημερομηνίες πληρωμής τον Οκτώβριο, Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2011, ημερομηνίες δηλαδή μετά την απόφαση για διάλυση. Συνεπώς μέσα από τα γεγονότα επιβεβαιώνεται του λόγου το αληθές και το ασφαλές συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι κατά την έκδοση των επιταγών ο κατηγορούμενος 2 σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να γνωρίζει ότι οι επιταγές κατά την παρουσίαση τους δεν θα πληρώνονταν. Στο σημείο αυτό όμως κρίνω σκόπιμο να αναφέρω και το εξής αναφορικά με τα τεκμήρια 4-
6. Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου οι επιταγές αυτές παραδόθηκαν στους παραπονούμενους στις 26/07/11, μετά δηλαδή την 11/07/11 που αναφέρεται ανωτέρω. Και πάλιν με αυτό ως δεδομένο κρίνω ότι δεν αλλάζει οτιδήποτε εν σχέση με την κατάληξη του Δικαστηρίου. Η αντίστροφη μέτρηση για την διάλυση των κατηγορούμενων 1 όπως εμφαίνεται ανωτέρω ξεκίνησε την 11η/07/11 και οι εν λόγω επιταγές παραδόθηκαν μόλις λίγες ημέρες μετά. Ο κατηγορούμενος 2 πίστευε κατ' εκείνη τη χρονική στιγμή ότι οι κατηγορούμενοι 1 θα μπορούσαν να ορθοποδήσουν και αυτός είναι και ο λόγος που προέβη σε διάφορες καταθέσεις στο λογαριασμό της εταιρείας μετά την 11η/07/11 και αποτάθηκε σε τράπεζες για δανεισμό, ενώ σημειώνω ο λογαριασμός των κατηγορούμενων 1 μέχρι τέλος Ιουλίου του 2011 παρουσίαζε την ίδια εικόνα που έχει αναφερθεί και πιο πάνω (σελ. 7 του μήνα Ιουλίου του 2011-τεκμήριο 15). Είναι εν πάση περιπτώσει λογικό σημειώνεται ότι μόλις 15 ημέρες μετά την 11η/07/14 οπότε παραδόθηκαν οι εν λόγω επιταγές και έχοντας υπόψη την κατάσταση που ακολούθησε για τους κατηγορούμενους 1 όπως την περιέγραψε ο κατηγορούμενος 2 στην μαρτυρία του, να μην ήταν σε θέση να γνωρίζει ακόμη πως τελικά θα εξελίσσονταν τα πράγματα για τους κατηγορούμενους 1, ότι δεν θα ήταν σε θέση να εξασφαλίσουν νέο στοκ για να συνεχίσουν την λειτουργία της επιχείρησης τους και δεν θα ήταν εφικτός ο δανεισμός τους, αλλά και ότι τελικά δεν θα υπήρχε άλλη επιλογή παρά την απόφαση της γενικής συνέλευσης για διάλυση των κατηγορούμενων
7. Και αυτά τονίζεται πριν την ημερομηνία πληρωμής της πρώτης εκ των αναφερόμενων επιταγής δηλαδή του τεκμηρίου 4 που ήταν 30/10/
8. Εδώ να αναφερθεί επίσης ότι σε περίπτωση που το εύρημα του Δικαστηρίου για τον χρόνο έκδοσης των επιταγών τεκμήρια 4-6 ανατραπεί από το Ανώτατο Δικαστήριο και υιοθετηθεί σαν χρόνος έκδοσης η ημερομηνία έκδοσης της σχετικής απόδειξης του τεκμηρίου 13 δηλ.26/07/11, ακριβώς αναφέρεται εδώ το Δικαστήριο και πάλιν επαναλαμβάνει τα πιο πάνω αφού στην ουσία δεν υπάρχει διαφοροποίηση επί της ουσίας του πράγματος. Ως εκ των ανωτέρω συνοψίζοντας κρίνω ότι η μαρτυρία που έχω ενώπιον μου με οδηγεί στο συμπέρασμα πως ο κατηγορούμενος 2 κατά την έκδοση και παράδοση των επιταγών τεκμήρια 2-6 δεν θα μπορούσε να γνωρίζει όλες τις ουσιώδεις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων από την εταιρεία και συνεπώς δεν έχει αποδειχθεί το στοιχείο της ένοχης διάνοιας. Εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο έχοντας υπόψη την μαρτυρία που έχει δοθεί, θεωρεί ότι προκύπτουν αμφιβολίες αναφορικά με το στοιχείο αυτό. Συνεπώς ο κατηγορούμενος 2 θα πρέπει να αθωωθεί και στις κατηγορίες 18, 26, 42, 50 και
9. Όπως είναι φανερό από τα πιο πάνω, το αποτέλεσμα της υπόθεσης έχει κριθεί. Για σκοπούς όμως πληρότητας της απόφασης μου, θεωρώ ορθό να εξετάσω σε περίπτωση που το αποτέλεσμα πιο πάνω ανατραπεί, και τα υπόλοιπα θέματα που αφορούν την παρούσα υπόθεση και τα οποία έθεσε η πλευρά της υπεράσπισης και με την τελική της αγόρευση. Α. Η παρουσίαση της υπόθεσης από την κατηγορούσα αρχή (σελ.10-12 τελικής αγόρευσης) Είναι η θέση της υπεράσπισης ότι η κατηγορούσα αρχή κλήθηκε να εφοδιάσει την υπεράσπιση με όλα τα έγγραφα που θα χρησιμοποιούσε κατά την ακροαματική διαδικασία και η κατηγορούσα αρχή πλην των επίδικων επιταγών δεν εφοδίασε την υπεράσπιση με οιαδήποτε άλλα έγγραφα. Κατά την ακροαματική διαδικασία όμως παρουσίασε και άλλα έγγραφα με αποτέλεσμα τον αιφνιδιασμό της Υπεράσπισης. Είναι εισήγηση δε της Υπεράσπισης ότι παραβιάστηκαν εκ τούτου το άρθρο 7 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.155, το άρθρο 12 του Συντάγματος και το άρθρο 6 της Ε.Σ.Δ.Α. Προκύπτει κατά την Υπεράσπιση παραβίαση της αρχής για την ισότητα των όπλων και για δίκαιη δίκη. Ευθέως αναφέρεται ότι η θέση της Υπεράσπισης πιο πάνω είναι αβάσιμη. Το Δικαστήριο μελετώντας την μαρτυρία πολύ προσεκτικά και έχοντας υπόψη την πλήρη εικόνα της δίκης που διεξήχθη ενώπιον του δεν έχει διαπιστώσει σε καμία περίπτωση παραβίαση της αρχής για δίκαιη δίκη που αποτελεί θα έλεγα την ουσία της εισήγησης της Υπεράσπισης. Κατ' αρχήν τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί από την κατηγορούσα αρχή σημειώνεται είτε κατατέθηκαν χωρίς ένσταση από πλευράς υπεράσπισης, είτε όπως διαπίστωσε το Δικαστήριο ευρίσκονταν ήδη στην κατοχή της Υπεράσπισης, είτε ακόμη αυτά δεν ευρίσκονταν στην κατοχή ούτε της κατηγορούσας αρχής από προηγουμένως όπως συνέβηκε για παράδειγμα με την κατάσταση λογαριασμού τεκμήριο 15 που κατέθεσε ο ΜΚ2 και την οποία παρουσίασε ο εν λόγω μάρτυρας στο Δικαστήριο την ημέρα που κατέθεσε. Επιπλέον όμως θα πρέπει να αναφερθεί ότι εκεί όπου η Υπεράσπιση ακριβώς ζήτησε χρόνο για να μελετήσει έγγραφα που περιήλθαν στην κατοχή της, με σκοπό την καλύτερη προετοιμασία της αντεξέτασης της επί συγκεκριμένων θεμάτων, το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα της όπως συνέβηκε σημειώνω στις 18/07/
10. Κατά τα λοιπά η πλευρά του κατηγορούμενου 2 προέβαλε την Υπεράσπιση της όπως επιθυμούσε και κρίνω ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου που να συνηγορεί είτε σε αιφνιδιασμό της είτε σε δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων της. Β. Κατάχρηση της διαδικασίας (σελ.12-16 τελικής αγόρευσης) Σύμφωνα με την Υπεράσπιση υφίσταται κατάχρηση της διαδικασίας ως εκ του ότι πρόθεση των παραπονούμενων με την παρούσα ποινική υπόθεση είναι η είσπραξη του λαβείν τους και όχι η τιμωρία του παραβάτη. Η εισήγηση αναφέρεται εδράζεται στην μαρτυρία του ΜΚ1 και πιο συγκεκριμένα στην απάντηση του σε σχετική υποβολή ότι το κίνητρο του είναι η είσπραξη των χρημάτων του (που οφείλονται δηλαδή στους παραπονούμενους). Το Δικαστήριο αναφέρω με την ενδιάμεση απόφαση του για ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης αποφάσισε ότι δεν τίθεται θέμα κατάχρησης με βάση τον προβαλλόμενο λόγο, κάτι που επαναλαμβάνει και εδώ. Κρίνω εν πάση περιπτώσει ότι δεν έχει προβληθεί οτιδήποτε που να διαφοροποιεί την παρούσα υπόθεση από την ισχύουσα επί του θέματος νομολογία (βλ. Χαραλαμπίδης v Κωμοδρόμος

(2002)2 Α.Α.Δ. 522) και συνεπώς η σχετική εισήγηση απορρίπτεται. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλες τις κατηγορίες εναντίον των κατηγορούμενων 1, και το Δικαστήριο τους κρίνει ένοχους εις όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Δεν συμβαίνει το ίδιο όμως με τον κατηγορούμενο 2, αφού το Δικαστήριο θεωρεί ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες εναντίον του και συνεπώς ο κατηγορούμενος 2 απαλλάσσεται και αθωώνεται εις όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Σε ότι αφορά το θέμα των εξόδων δεν υπάρχει κρίνω οιοσδήποτε λόγος που να διαφοροποιεί την παρούσα από τον κανόνα ότι δηλαδή τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Συνεπώς επιδικάζονται έξοδα υπέρ της κατηγορούσας αρχής και εναντίον των κατηγορουμένων 1, καθώς επίσης έξοδα υπέρ του κατηγορούμενου 2 και εναντίον της κατηγορούσας αρχής, και στις δύο περιπτώσεις όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο