Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Velikoluzhskaya Khazov Alla, Αρ. Υπόθεσης: 25042/2011, 8/12/2014

(1)του Ποινικού Κώδικα (Κεφ. 154). Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, η κατηγορούμενη κατηγορείται ότι την 23η Αυγούστου 2011, στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού, εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιά στο αυτοκίνητο EYX 843 ύψους €450,00 περιουσία του Δήμου Χαβατζία από τη Λεμεσό. 2.Στην δεύτερη κατηγορία 2 επί του κατηγορητηρίου, την κατηγορία της δημόσιας εξύβρισης κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 2ης κατηγορίας, η κατηγορούμενη την 23η Αυγούστου 2011 στη Λεμεσό, της Επαρχίας Λεμεσού, σε δημόσιο χώρο, δηλαδή στην οδό Ευσταθίου, εξύβρισε τον Δήμο Χαβατζιά, από την Λεμεσό, με την φράση «You fucking people», κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο σε επίθεση. Διεξήχθη ακροαματική διαδικασία και για την απόδειξη της υπόθεσης της αστυνομίας η κατηγορούσα αρχή κάλεσε και κατέθεσαν στο Δικαστήριο τρεις μάρτυρες κατηγορίας, ήτοι ο Αστ. 4079 Σάββας Τρύφωνος (Μ.Κ.1), ο κ. Δήμος Χαβατζίας (Μ.Κ.2,) και ο κ. Φώτης Ονουφρίου (Μ.Κ.3). Κατά την ακροαματική δε διαδικασία κατατέθηκαν στο Δικαστήριο σαν τεκμήρια από τους μάρτυρες κατηγορίας: Από τον Μ.Κ.1, η γραπτή του κατάθεση Τεκμήριο 1, η γραπτή κατάθεση της κατηγορούμενης στη μητρική της γλώσσα ήτοι τη Ρωσική Τεκμήριο 2(α), μετάφραση της γραπτής κατάθεσης της κατηγορουμένης στην Ελληνική γλώσσα Τεκμήριο 2(β), γραπτή κατηγορία που απαγγέλθηκε στην κατηγορούμενη στη μητρική της γλώσσα ήτοι τη Ρωσική Τεκμήριο 3(α), μετάφραση της γραπτής κατηγορίας της κατηγορουμένης στην Ελληνική γλώσσα Τεκμήριο 3(β), γραπτή κατάθεση του Ηλία Χαζόφ, Μ.Υ.2 στη μητρική του γλώσσα ήτοι τη Ρωσική Τεκμήριο 4(α), μετάφραση της γραπτής κατάθεσης του Ηλία Χαζόφ, Μ.Υ.2 στην Ελληνική γλώσσα Τεκμήριο 4(β). Από τον Μ.Κ.2, η γραπτή του κατάθεση Τεκμήριο 5, το έγγραφο Α για αναγνώριση, το έγγραφο Β για αναγνώριση, το έγγραφο Γ για αναγνώριση, ήτοι έγχρωμες φωτογραφίες σε μέγεθος κόλλας Α4. Από την Μ.Κ.3, η γραπτή του κατάθεση Τεκμήριο 6. Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον της κατηγορούμενης και μετά που εκλήθη σε απολογία και της επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα της, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, αυτή επέλεξε να καταθέσει και κατέθεσε ενόρκως. Η υπεράσπιση κάλεσε επίσης σαν μάρτυρα υπεράσπισης 2, τον κ. Ηλία Χαζόφ (Μ.Υ.2) και σαν μάρτυρα υπεράσπισης 3 τον κ. Αντρέα Θεοδώρου (Μ.Υ.3). Ο Μ.Υ.2 κατέθεσε στο Δικαστήριο αφού προηγουμένως τα ανεγνώρισε: το Τεκμήριο Α για Αναγνώριση ως Τεκμήριο 7 το Τεκμήριο Β για Αναγνώριση ως Τεκμήριο 8 το Τεκμήριο Γ για Αναγνώριση ως Τεκμήριο

1. ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Ο Μ.Κ.1 Αρχιαστυφύλακας, 4079 Σάββας Τρύφωνος, ο οποίος υπηρετεί στον Αστυνομικό Σταθμό Πολεμιδίων, στην κυρίως εξέταση του κατέθεσε την γραπτή του κατάθεση η οποία σημειώθηκε σαν Τεκμήριο 1, την οποία διάβασε και υιοθέτησε πλήρως το περιεχόμενο της σαν μέρος της κυρίως εξέτασης του. Τα όσα αναφέρει ο Μ.Κ.1, στο Τεκμήριο 1, είναι καταγεγραμμένα σε αυτήν και έχουν αναγνωσθεί και ληφθεί υπόψη στο σύνολο τους, για σκοπούς όμως αποφυγής σπατάλης χρόνου αλλά και για περιορισμό της έκτασης της απόφασης, δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω. Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1, όπως και το λοιπό μέρος της μαρτυρίας του Μ.Κ1, θα ληφθεί επίσης υπόψη στο στάδιο της αξιολόγησης του συνόλου της μαρτυρίας που αυτός έδωσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Ακολούθως κατέθεσε την γραπτή κατάθεση της κατηγορούμενης ημερομηνίας 30.8.11 στη μητρική της γλώσσα στα ρωσικά, η οποία σημειώθηκε σαν Τεκμήριο 2(α), έγγραφο με κείμενο στην ελληνική γλώσσα στο έντυπο αστυνομίας αριθμός 43, το οποίο σημειώθηκε σαν Τεκμήριο 2(β), την γραπτή κατηγορία που απήγγειλε σε αυτήν στις 30.8.11 η οποία σημειώθηκε σαν Τεκμήριο 3(α) και έγγραφο εντύπου αστυνομίας 43 στην ελληνική γλώσσα το οποίο σημειώθηκε σαν Τεκμήριο 3(β). Μετά δε την κατάθεση του Τεκμηρίων 2(α), Τεκμηρίου 2(β), Τεκμηρίου 3(α) και Τεκμηρίου 3(β), κατόπιν σχετικών δηλώσεων από τους συνηγόρους ενεκρίθησαν και κατέστησαν αποδεκτά γεγονότα και αποδεκτή μαρτυρία, δυνάμει του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9, ότι:
2. «Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2(β) αποτελεί πιστή μετάφραση στην ελληνική γλώσσα της γραπτής κατάθεσης της κατηγορούμενης Τεκμήριο 2(α), που είναι συνταγμένη στη ρωσική γλώσσα.»
3. Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3(β) αποτελεί πιστή μετάφραση στην ελληνική γλώσσα της γραπτής κατηγορίας που απαγγέλθηκε στην κατηγορούμενη από τον Μ.Κ.1 Τεκμήριο 3(α).» Εν συνεχεία ανέφερε ότι βλέπει στο Δικαστήριο την κατηγορούμενη που αναφέρει στην κατάθεση του και την υπέδειξε σαν το πρόσωπο που καθόταν απέναντι του στο εδώλιο των κατηγορούμένων. Στην αντεξέταση του ο Μ.Κ.1 απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου της κατηγορουμένης ανέφερε τα εξής: · Ότι η περιοχή στην οποία μετέβηκε στις 23.8.2011ήταν κατοικημένη, την οποία διασχίζει μια μεγάλη λωρίδα από δέντρα πλάτους 100 μέτρων μήκους ενός χιλιομέτρου. Της εν λόγω δε περιοχής συμφώνησε ότι εφάπτεται το σπίτι της κατηγορούμενης. · Ότι όταν πήγε την συγκεκριμένη ημέρα στην εν λόγω περιοχή, είχε πρόσφατα γίνει πυρκαγιά. · Ότι ο ίδιος προσωπικά δεν γνώριζε αν η κατηγορουμένη ή η οικογένεια της είχαν κάνει παράπονο στην Αστυνομία στις 21.8.11 ότι υπήρξε πυρκαγιά στην περιοχή, διευκρίνησε όμως ότι του το έχει πει η κατηγορουμένη. · Ότι δεν γνώριζε επακριβώς ότι στις 22 Αυγούστου του '11 πάλι υπήρξε πυρκαγιά στην ίδια περιοχή, 1 ή 2 μέρες προηγουμένως από τις 23.8.
4. · Ότι δεν πρόσεξε αν στην λωρίδα που περιέγραψε εκτός από καμένες υπήρχαν και εκριζωμένες χαρουπιές. · Ότι εκτός από τις καταθέσεις και την κατηγορία που κατατέθηκαν σαν Τεκμήρια 2(α) και 2(β), πήρε κατάθεση και από τον Elia Khazov, την οποία εν συνεχεία μαζί με κείμενο στην ελληνική γλώσσα επί του εντύπου αστυνομίας αριθμός 43 κατέθεσε ως Τεκμήρια 4(α) και 4(β) αντίστοιχα. Το Έγγραφο Τεκμήριο 4(α) ήτοι η γραπτή κατάθεση του Elia Khazov ημερομηνίας 31.8.2011 διευκρίνισε ότι είναι συνταγμένο στη ρωσική γλώσσα που είναι και η μητρική του εν λόγω προσώπου. Μετά δε την κατάθεση του Τεκμηρίων 4(α) και Τεκμηρίου 4(β), κατόπιν σχετικών δηλώσεων από τους συνηγόρους ενεκρίθησαν και κατέστη αποδεκτό γεγονός και αποδεκτή μαρτυρία, δυνάμει του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9, ότι: «Το Τεκμήριο 4(β) αποτελεί πιστή μετάφραση στην ελληνική γλώσσα της γραπτής κατάθεσης του Elia Khazov που είναι συνταγμένη στη ρωσική γλώσσα Τεκμήριο 4(α).» · Ότι στη σκηνή του επεισοδίου είδε το αυτοκίνητο του παραπονούμενου, όμως δεν θυμόταν αν αυτό ήταν συνδεδεμένο με ένα καρότσι με κομμένα ξύλα. Διευκρίνισε δε ότι ούτε στην κατάθεση του αναφέρει κάτι τέτοιο και δεν θυμόταν την στιγμή που έδιδε μαρτυρία αν είχε. · Ότι δεν θυμόταν αν ο Elias Khazov του είχε παραδώσει και ένα σετ από φωτογραφίες που έβγαλε εκεί στη σκηνή. Επίσης δεν θυμόταν αν είχε ζητήσει από τον Elia Khazov να του δείξει τις φωτογραφίες που ο Δήμος Χαβατζιάς του είχε καταγγείλει ότι αυτός του έβγαλε ενώ έκοβε ξύλα. · Ότι όταν πήγε στη σκηνή έξω από το σπίτι της κατηγορούμενης, εκτός από την κατηγορούμενη, τον γιο της Elia Khazov, τον άνδρα της Alexey Khazov, ο οποίος πήγε αργότερα, δεν θυμόταν άλλο πρόσωπο. Επίσης απαντώντας σε χετική ερώτηση, ανέφερε ότι θυμόταν στο μέρος να ήταν κάποιος γείτονας της κατηγορούμενης ονόματι Ανδρέας. · Ότι δεν θυμόταν αν σύζυγος της κατηγορουμένης επενέβη με οποιοδήποτε τρόπο στη διερεύνηση που έκανε στην σκηνή του επεισοδίου. Ο γιός της κατηγορουμένης όμως θυμόταν ότι του κατάγγειλε πράγματα τα οποία έχει καταγγείλει και η μητέρα του, συγκεκριμένα αυτά που καταγγέλλουν ό ίδιος και η μητέρα του στις καταθέσεις που τους έλαβε τις επόμενες μέρες. · Ότι δεν γνωρίζει προσωπικά τον παραπονούμενο κύριο Δήμο Χαβάτζια Ο Μ.Κ.2, ήτοι ο παραπονούμενος κ. Δήμος Χαβάτζιας, στην κυρίως εξέταση του κατέθεσε την γραπτή του κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία ημερομηνίας 26.8.11, η οποία σημειώθηκε σαν Τεκμήριο 5, την οποία διάβασε και υιοθέτησε πλήρως το περιεχόμενο της σαν μέρος της κυρίως εξέτασης του. Τα όσα αναφέρει ο Μ.Κ.2, στο Τεκμήριο 5, είναι καταγεγραμμένα σε αυτήν και έχουν αναγνωσθεί και ληφθεί υπόψη στο σύνολο τους, για σκοπούς όμως αποφυγής σπατάλης χρόνου αλλά και για περιορισμό της έκτασης της απόφασης, δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω. Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5, όπως και το λοιπό μέρος της μαρτυρίας του Μ.Κ.2, θα ληφθεί επίσης υπόψη στο στάδιο της αξιολόγησης του συνόλου της μαρτυρίας που αυτός έδωσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Απαντώντας δε σε περαιτέρω ερωτήσεις του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής ανέφερε: · Ότι την ξανθή γυναίκα που αναφέρει στην κατάθεση του που βγήκε και τον έβρισε, την βλέπει στο Δικαστήριο και ότι είναι η κυρία απέναντι του την οποία και υπέδειξε με το δεξί του χέρι την κατηγορουμένη στο εδώλιο των κατηγορουμένων. · Ότι δεν μπορούσε να περιγράψει με μεγαλύτερη λεπτομέρεια τι ακριβώς την είδε να κάνει όταν του έγδαρε το αυτοκίνητο, όμως αυτό που θυμόταν είναι ότι η κυρία αυτή βγήκε σαν δαιμονισμένη από το σπίτι της, έξαλλη και επιτέθηκε, στο αυτοκίνητο του και φορούσε ποδιά που υπέθεσε ότι βγήκε από την κουζίνα ή από το κήπο και φώναζε, τι έλεγε δεν ξέρει αλλά γενικά ήταν έξαλλη. Τον κατέβαλε εξ απροόπτου και έκανε αυτά που περιέγραψε στην κατάθεση του. Πρόσθεσε επίσης ότι περίμενε περίπου τρισήμισι ώρες για την Αστυνομία να έρθει και όταν περίμενε να βάλει την κατηγορία του στην Αστυνομία, ήρθε και η κατηγορούμενη μετά και του έβαλε και αυτή κατηγορία ότι τους εξύβρισε στην οποία αθωώθηκε. · Ότι ο χώρος στην οδό Ευσταθίου Ξενοφώντος που έγινε το περιστατικό, είναι σχεδόν αδιέξοδο αλλά ενώνεται με το χωράφι που ήταν τα ξύλα με ένα δρομάκι, χωματόδρομο. · Ότι η περιοχή αυτή, η οδός Ευσταθίου Ξενοφώντος είναι δημόσιος χώρος. Στην αντεξέταση του απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου της κατηγορούμενης ανέφερε: · Ότι από το σημείο που πήγε να κόψει ξύλα το σπίτι του απέχει γύρω στα 3 με 4 χλμ. Ότι το μέρος στο οποίο πήγε να κόψει ξύλα ανήκει στο Δημόσιο ή είναι Τουρκοκυπριακή γη και βρίσκεται στην περιοχή Εκάλη - Αγ. Φύλα. · Ότι στην κατάθεση του αναφέρει πως η συγκεκριμένη περιοχή ευρίσκεται στην Εκάλη διότι δίπλα από το χωράφι αυτό είναι το σπίτι του ξάδελφου του που είναι στην Αγ. Φύλα, μπορεί όμως το σπίτι της κατηγορούμενης να ευρίσκεται στην περιοχή Εκάλη, που εν μέρει είναι κατοικημένη. · Ότι αναφέροντας στην κατάθεση του ότι είχε πάει σε μια αγροτική περιοχή ο λόγος που την χαρακτήρισε έτσι είναι διότι σε αυτήν υπήρχαν δέντρα, ήταν μεγάλη με λίγες κατοικίες γι΄ αυτό και την χαρακτήρισε αγροτική. · Ότι στην συγκεκριμένη περιοχή δεν είχε πάει ξανά προηγουμένως να κόψει ξύλα και όταν πήγε έσυρε πίσω από το αυτοκίνητο του το τρόλει του το οποίο είχε και αριθμούς εγγραφής. Αναγνώρισε δε σε φωτογραφία που του υπεδείχθη από το συνήγορο υπεράσπισης το τρόλεϊ του την οποία στην συνέχεια κατέθεσε σαν Τεκμήριο Έγγραφο Α για αναγνώριση. · Συμφωνώντας ότι ναι μεν η περιοχή από την οποία έκοψε ξύλα ήταν μισοκαμένη και είχε μέσα εκριζομένες χαρουπιές όμως δεν συμφώνησε πως είχε μουντζουρωθεί διότι πάντα στο αυτοκίνητο του μεταφέρει γάντια και νερό για πλύσιμο. · Σε υποβολή ότι εκείνη την ημέρα δεν φορούσε γάντια και ότι δεν ήταν καθόλου μουντζουρωμένος όπως φαίνεται και σε φωτογραφία που λήφθηκε την ημέρα εκείνη και του υπέδειξε ο συνήγορος υπεράσπισης και του ζητήθηκε να καταθέσει και κατατέθηκε σαν Τεκμήριο Β για αναγνώριση, απάντησε ότι όντως δεν φορεί γάντια αλλά ήταν δύσκολο γι΄ αυτόν να απαντήσει κατά πόσο φαίνεται να είναι μουντζουρωμένος στην εν λόγω φωτογραφία. · Σε υποβολή ότι ο εύσωμος άντρας που αναφέρει στην κατάθεση του στην 1η σελίδα άρχισε να βγάζει φωτογραφίες βρισκόταν σε απόσταση 10 έως 15 μέτρα από κοντά του και όχι ενός μέτρου διαφώνησε. · Σε ερώτηση τι ακριβώς του είχε πει ο εν λόγω εύσωμος άντρας απάντησε ότι δεν θυμόταν ακριβώς όμως το νόημα των όσων του έλεγε στα αγγλικά ήταν να φύγει από το συγκεκριμένο σημείο και ότι θα καλούσε αστυνομία και παρόμοιες απειλές, δίδοντας του την εντύπωση ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος τα είχε χαμένα. Η εντύπωση δε αυτή του προκλήθηκε όχι για το τι του είπε αλλά ο τρόπος που το είπε που ήταν πάρα πολύ επιθετικός. Σε ερώτηση δε αν το εν λόγω πρόσωπο του είπε ότι ήταν του δημαρχείου όπως αναφέρει και στην γραπτή του κατάθεση Τεκμήριο 5, απάντησε ότι αυτό του είπε και πρόσθετα ότι είναι και από την αστυνομία, κάτι που δεν ανέφερε στην κατάθεση του γιατί προσπάθησε να είναι περιληπτικός και να επικεντρωθεί στα γεγονότα που αφορούν την επίθεση που έγινε εναντίον του. · Ότι ο εύσωμος άντρας που τον έβγαζε φωτογραφίες ήταν περίπου ηλικίας 25 ετών και ότι αυτός του είχε πει στα ελληνικά να φύγει παρά το ότι γνωρίζει αγγλικά, διότι έχει σαν αρχή να μιλά στους κατοίκους της Κύπρου στα ελληνικά. Όταν δε του είπε να φύγει αυτός έφυγε και στην συνέχεια επανήλθε. · Ότι ο λόγος που ακολούθησε το συγκεκριμένο πρόσωπο μετά που τελείωσε και μπήκε στο σπίτι του ξαδέλφου του που είναι δίπλα από το χωράφι και του εξήγησε το τι είχε συμβεί σε σχέση με τις φωτογραφίες που του είχε βγάλει ο γιος της κατηγορούμενης, δηλαδή ο εύσωμος άντρας, ο ξάδελφος του, του είπε ότι είναι καλύτερα να πάρεις τους αριθμούς του αυτοκινήτου του για να ξέρει ποιο ήταν αυτό το πρόσωπο. Αφού δε πέρασαν 20 λεπτά ή περισσότερα πήγε απέναντι για να πάρει τους αριθμούς του αυτοκινήτου του εν λόγω προσώπου, δηλαδή δεν τον ακολούθησε αμέσως. · Σε ερώτηση πως γνώριζε που θα βρει ή που ήταν το αυτοκίνητο του γιου της κατηγορούμενης μετά την πάροδο 20 λεπτών από την ώρα που αποχώρησε από την περιοχή που αυτός βρισκόταν, απάντησε ότι αυτό φαινόταν διότι ήταν απέναντι από το σπίτι του ξαδέλφου του σε απόσταση 800 μέτρων. · Σε υποβολή ότι ακολούθησε και κυνήγησε με το αυτοκίνητο του αμέσως μετά που τον φωτογράφησε τον γιο της κατηγορούμενης μέσα από τα καμένα δέντρα πηγαίνοντας πίσω του και ότι μόλις έφθασε σπίτι του, του έκλεισε τον δρόμο για να μην μπει στο γκαράζ, απάντησε ότι αυτό δεν είναι αλήθεια διότι δεν τον κυνήγησε μέσα από τα δέντρα αφού δεν υπάρχουν δέντρα στο συγκεκριμένο χωράφι από όπου έκοβε ξύλα και το αυτοκίνητο του εύσωμου αυτού άντρα όταν έφθασε στο σπίτι του ήταν σταθμευμένο πάνω στο πεζοδρόμιο. · Ότι ο λόγος που σταμάτησε το αυτοκίνητο του στο μέσω του δρόμου και όχι στην άκρια ήταν διότι θα έγραφε μόνο τους αριθμούς του αυτοκινήτου του γιου της κατηγορούμενης και δεύτερος λόγος διότι στο υποσυνείδητο του και επειδή το εν λόγω πρόσωπο ήταν εύσωμο φοβόταν να παραμείνει στην σκηνή. Τούτο διότι ήταν επιθετικός και στεκόταν στο πεζοδρόμιο. · Σε ερώτηση πως ήταν επιθετικός αφού στεκόταν στο πεζοδρόμιο, απάντησε ότι ήταν επιθετικός από προηγουμένως. · Ότι η γλώσσα που χρησιμοποίησε μια ξανθιά κυρία ήτοι η κατηγορούμενη για να τον εξυβρίσει και να του πει ότι αυτός και η οικογένεια του έβαζαν φωτιά στα χωράφια, ήταν η αγγλική και ο λόγος που δεν λέει ο ίδιος στα αγγλικά τα όσα του είπε είναι διότι μετέφερε περίληψη των γεγονότων και όσoν αφορά την φράση «you fucking people» είναι μια λέξη που χρησιμοποιείται στα αγγλικά για να σε εξυβρίσει κάποιος. Αυτή δε την φράση άκουσε να εκστομίζει η κατηγορούμενη. · Ο γιος της κατηγορούμενης ο οποίος αρχικά στεκόταν στο πεζοδρόμιο όταν άκουσε το τι λέχθηκε, ήρθε στο σημείο που βρισκόταν η μητέρα του και μετά που αυτή έκανε την ζημιά στο αυτοκίνητο του προσπαθώντας να την απωθήσει, παίρνοντας δε την ποδιά της προσπάθησε να σβήσει τα αποτυπώματα του παπουτσιού της από την αριστερή πόρτα του αυτοκινήτου του. · Σε ερώτηση γιατί δεν κατέγραψε στην κατάθεση του Τεκμήριο 5 τα όσα είπε με λεπτομέρεια στο Δικαστήριο και ειδικότερα γιατί δεν είπε ότι η κατηγορούμενη κλώτσησε το αυτοκίνητο και έκανε ζημιά και εν συνεχεία ήρθε ο γιος της και παίρνοντας την ποδιά της προσπάθησε να σβήσει τα αποτυπώματα του παπουτσιού της και την ζημιά πάνω στο αυτοκίνητο, απάντησε ότι η αστυνομία του είπε να πει περιληπτικά τι συνέβηκε και επειδή πιθανό να του έκανε και ζημιά στην μηχανή γιατί το έσβηνε και το ξεκινούσε η κατηγορούμενη με τα κλειδιά που ήταν πάνω σε αυτό, ανέφερε τα όσα είπε στο Δικαστήριο. Σε σχέση δε αν του έκανε ζημιά λόγω το ότι η κατηγορούμενη ξεκινούσε και έσβηνε το αυτοκίνητο απάντησε ότι πιθανόν να του έκανε γιατί αυτό είχε μηχανή πετρελαίου και προτού το ξεκινήσεις θα πρέπει να αφήσεις να ζεσταθεί προηγουμένως. · Ότι ο τρόπος που ξεκινούσε και σταματούσε την μηχανή του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου ήταν την στιγμή που ο ίδιος είχε πάει στην αριστερή πλευρά για να δει την ζημιά που προκάλεσε σε αυτό, η κατηγορούμενη πήγε στην δεξιά πλευρά, κλώτσησε με το πόδι της την πόρτα του αφήνοντας αποτύπωμα το οποίο έδειξε στον αστυνομικό και από το ανοικτό παράθυρο έσβηνε και ξεκινούσε το αυτοκίνητο 3 - 4 φορές. · Ότι ζημιά στο αυτοκίνητο του η κατηγορούμενη έκανε στην αριστερή πλευρά που το έγδαρε, όμως από την κλωτσιά σύμφωνα με τα όσα του είπε ο ειδικός δεν του έκανε οποιαδήποτε ζημιά. · Σε υποβολή ότι η κατηγορούμενη φορούσε παντόφλες φλι-φλοπ απάντησε ότι δεν το πρόσεξε αυτό. · Ότι η κατηγορούμενη όταν έφθασε με το αυτοκίνητο του και σταμάτησε στο δρόμο δεν βρισκόταν στο πεζοδρόμιο καθαρίζοντας το γιατί είχε μαυρίσει από καπνούς λόγω της φωτιάς που είχε προηγηθεί, αλλά βγήκε από το σπίτι της. Στο πεζοδρόμιο όταν σταμάτησε το αυτοκίνητο του βρισκόταν μόνο ο γιος της. · Όταν του υπεδείχθη έγχρωμη φωτογραφία σε κόλλα Α4 αναγνώρισε σε αυτήν το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο γιος της κατηγορούμενης, ακόμη ένα αυτοκίνητο, το αυτοκίνητο του και επίσης ακόμη ένα άλλο πρόσωπο αναφέροντας ότι το πρόσωπο με το κίτρινο μπλουζάκι είναι ο ίδιος, το άλλο πρόσωπο είναι ο εξάδελφος του, το αυτοκίνητο που είναι πίσω από τον εξάδελφο του είναι το δικό του και το αυτοκίνητο που φαίνεται στο απέναντι πεζοδρόμιο είναι του γιου της κατηγορουμένης και το αυτοκίνητο που φαίνεται πίσω από τον ίδιο το δικό του. Ακολούθως κατέθεσε την εν λόγω φωτογραφία κατόπιν αιτήματος του συνηγόρου υπεράσπισης η οποία σημειώθηκε σαν Τεκμήριο Γ για αναγνώριση. · Σε ερώτηση δε αν δίπλα από το πεζοδρόμιο στην εν λόγω φωτογραφία υπάρχει νερό, απάντησε ότι δεν είναι σίγουρος αν είναι νερό που φαίνεται. · Ότι δεν γνώριζε πριν το επεισόδιο την κατηγορούμενη ούτε και η ίδια γνώριζε την οικογένεια του. · Ότι η κατηγορούμενη έγδαρε το αυτοκίνητο του με αιχμηρό αντικείμενο απαντώντας όμως σε ερώτηση αν την είδε να κρατά οποιοδήποτε αντικείμενο, απάντησε ότι την είδε να κρατά κάτι στο χέρι της όμως το τι ακριβώς ήταν δεν γνωρίζει και επίσης ότι δεν θυμόταν με ποιο χέρι το κρατούσε. · Αρνούμενος την θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι στην παρουσία και άλλων ατόμων και συγκεκριμένα στην παρουσία της κατηγορούμενης, του φίλου του γιου της Andrey Vieron και του γείτονα της Αντρέα Θεοδώρου είπε στην αρχή του επεισοδίου πως το αυτοκίνητο του η κατηγορουμένη το έγδαρε με τα νύχια της, επανέλαβε ότι αυτή έτρεχε σαν δαιμονισμένη, ούρλιαζε , ήταν επιθετική και κουνούσε τα χέρια της κυματίζοντας τα στον αέρα, είδε δε ότι κάτι κρατούσε αλλά λόγω του ότι εξελήφθει εξ΄ απροόπτου από την συμπεριφορά της παθαίνοντας σιοκ δεν πρόσεξε τι ακριβώς κρατούσε. · Ότι μετά που έγδαρε το αυτοκίνητο του η κατηγορούμενη κατέβηκε και πήγε προς το μέρος της για να την σταματήσει από το να κάνει άλλη ζημιά, οπόταν αυτή έφυγε από την μια πλευρά και πήγε στην μεριά του οδηγού, ο ίδιος δε ήταν συναισθηματικά φορτισμένος από την συμπεριφορά της. · Ότι όταν η κατηγορούμενη πήγε στην πλευρά του οδηγού του αυτοκινήτου του, αυτός κοίταξε την ζημιά που έκανε σε αυτό και προσπάθησε μέσω του παραθύρου του συνοδηγού να σταματήσει την κατηγορούμενη από του να σβήνει και να ανάβει την μηχανή. Μετά από αυτό η κατηγορούμενη μετακινήθηκε ξανά προς την αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου και ο γιος της πήρε την ποδιά της για να σκουπίσει τα αποτυπώματα του παπουτσιού της στην αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου του. · Ότι δεν πρόσεξε μετά που η κατηγορουμένη έγδαρε το αυτοκίνητο του τι κρατούσε στο χέρι της διότι στην συνέχεια πήγε στην δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου του για να δει αν του έκανε ζημιά και σε εκείνη την πλευρά. · Ότι μετά που είδε και εξέτασε την δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου του αποφάσισε να τηλεφωνήσει της αστυνομίας, η δε κατηγορούμενη ήταν με τον γιο της όμως δεν τους παρακολουθούσε τι έκαναν. Ο ίδιος παρέμεινε στην σκηνή και περίμενε τρεις ώρες να έρθει η αστυνομία, το συγκεκριμένο δε χρονικό διάστημα η κατηγορούμενη μπαινόβγαινε στο σπίτι της, εμφανίστηκε δε και ο άντρας της στο πεζοδρόμιο. · Σε ερώτηση αν συμφωνεί κατά πόσο ο άντρας της κατηγορούμενης εμφανίστηκε μετά από μια ώρα από όταν έλαβαν χώρα τα επίδικα γεγονότα και την πρόκληση της ζημιάς στο αυτοκίνητο του, απάντησε ότι όταν η κατηγορούμενη του έγδαρε το αυτοκίνητο, ο σύζυγος της δεν ήταν παρών. · Σε υποβολή ότι ο ίδιος εξύβρισε την κατηγορούμενη με την φράση «Fucking Russians, funking busters» και ότι γι΄ αυτή την εξύβριση τον κατήγγειλε στην αστυνομία, απάντησε ότι δεν είναι του χαρακτήρα του να υβρίζει και ότι θα ήταν ανόητο εκ μέρους του μπροστά σε τρία άτομα τα δύο πολύ εύσωμα τα οποία του προκαλούσαν και φόβο να τα βρίσει. · Σε υποβολή ότι αν όντως το αυτοκίνητο του είχε γδαρσίματα, αφού σύμφωνα με την θέση του συνηγόρου υπεράσπισης δεν είχε, αυτά προκλήθηκαν ενώ μετέβαινε και έκοβε ξύλα προηγουμένως ή όταν το έβγαλε μέσα από τους θάμνους στην συγκεκριμένη περιοχή εκείνη την ημέρα, απάντησε ότι το γδάρσιμο που είχε το αυτοκίνητο του δεν είναι από θάμνους αλλά έχει προκληθεί από αιχμηρό αντικείμενο προσθέτοντας δε ότι δεν υπήρχαν θάμνοι στο συγκεκριμένο χωράφι. · Σε υποβολή ότι η κατηγορούμενη όταν έφθασε και σταμάτησε με το αυτοκίνητο του στο σημείο και προσπάθησε να κατεβεί του είπε στα ελληνικά να φύγει, αρνούμενος την θέση αυτή απάντησε ότι τα γεγονότα είναι όπως έγιναν όπως τα περιέγραψε και ότι η κατηγορούμενη ήταν πάρα πολύ επιθετική και δεν του είπε τα όσα ανέφερε ο συνήγορος της. · Σε υποβολή ότι όταν έφθασε στο σημείο και σταμάτησε το αυτοκίνητο του κατέβηκε κάτω, πήρε από το πορτ - γκαράζ ένα εργαλείο και είπε στην κατηγορούμενη «τώρα θα σου δείξω» και κινήθηκε εναντίον της, αρνούμενος την εν λόγω υποβολή, απάντησε ότι όταν έφθασε στο σημείο και σταμάτησε το αυτοκίνητο του, η κατηγορούμενη δεν ήταν εκεί, δεν μεταφέρει αιχμηρά αντικείμενα στο αυτοκίνητο του και ότι θα ήταν ανόητο μπροστά στο γιο της να προβεί σε αυτές τις απειλές. · Σε υποβολή δε πως μετά από τις ενέργειες αυτές που έκανε πήγε μπροστά του ο γιος της την στιγμή που κινήθηκε προς την κατηγορούμενη διαφώνησε. · Σε υποβολή τέλος ότι είχε πει και μπροστά στην αστυνομία πως η κατηγορούμενη του έγδαρε το αυτοκίνητο του με τα χέρια της, απάντησε ότι αυτό που είπε στον αστυνομικό ήταν ότι η κατηγορούμενη του έγδαρε το αυτοκίνητο του και το κλώτσησε. Στην επανεξέταση του ο Μ.Κ.2 απαντώντας σε διευκρινιστικές ερωτήσεις του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής ανέφερε : · Σε ερώτηση αν είπε τα όσα του ανέφερε ο συνήγορος υπεράσπισης σχετικά με την θέση ότι η κατηγορούμενη του έγδαρε το αυτοκίνητο με τα νύχια της μπροστά σε τρία άλλα άτομα, ήτοι τον φίλο του γιου της Vieron, του γείτονα της Αντρέα Θεοδώρου και του γιου της κατηγορούμενης, απάντησε ότι κατά την διάρκεια των τριών ωρών που περίμενε την αστυνομία η κατηγορούμενη και ο γιος της κάλεσαν ένα γείτονα φίλο τους όπως υποθέτει, ο οποίος προσπάθησε να τους κατευνάσει για να τελειώσει το όλο θέμα. · Ότι το άτομο που αναγνώρισε στο Τεκμήριο Γ για Αναγνώριση ως τον ξάδελφο του, βρέθηκε στην σκηνή διότι όταν είχε τελειώσει με το κόψιμο των ξύλων μίλησε με τον εν λόγω ξάδελφο του στον οποίο του ανέφερε το τι είχε συμβεί και μαζί αποφάσισαν ότι ήταν καλή ιδέα να πάρει τους αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου του γιου της κατηγορούμενης, οπόταν όταν άργησε να επιστρέψει, ο ξάδελφος του πήρε το αυτοκίνητο του και πήγε να τον βρει. · Όταν σε σχετική ερώτηση στην αντεξέταση του απάντησε ότι το αυτοκίνητο του δεν είχε γδαρσίματα από παλιά ή από τους θάμνους της περιοχής, διευκρίνισε πως την ημέρα που έγιναν τα επίδικα γεγονότα ήταν ημέρα που ευρίσκετο με άδεια και το αυτοκίνητο του το είχε πλύνει προηγουμένως και το είχε στο γκαράζ του, ως εκ τούτου αν ήταν γδαρμένο από προηγουμένως θα το γνώριζε. Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις από το Δικαστήριο ο Μ.Κ.2 ανέφερε: · Ότι κατάλαβε παρά το ότι αυτός βρισκόταν στην θέση του οδηγού και η κατηγορούμενη βρισκόταν στην αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου του, ότι του το έγδαρε διότι όταν κάποιος βαστά κάτι στο χέρι και επιτίθεται του αυτοκινήτου ακούγεται θόρυβος, γδάρσιμο, το καταλαβαίνεις, το ακούς, αισθάνεσαι την δόνηση στο αυτοκίνητο. Αυτό δε από την πείρα της ζωής αφού όταν κάποιος βαστά ένα αιχμηρό αντικείμενο ακούεις τον θόρυβο, νιώθεις την δόνηση και επίσης καταλάβεις, ξεχωρίζεις την κλωτσιά από το γδάρσιμο. · Ότι όταν ανάφερε πως θα ήταν ανόητο για τον ίδιο να βρίσει την κατηγορούμενη μπροστά σε τρία άτομα εκ των οποίων τα δύο ήταν πολύ εύσωμα και φοβιτσιάρικα, τα άτομα στα οποία αναφέρετο ήταν η κατηγορούμενη, ο άντρας της και ο γιος της, εξ΄ αυτών δε παρών την ώρα που η κατηγορούμενη του έγδερνε το αυτοκίνητο ήταν παρών ο γιος της αφού μετά ήρθε ο σύζυγος της. · Ότι όταν ανέφερε στην κυρίως εξέταση του πως η κατηγορούμενη τον κατηγόρησε για εξύβριση και αθωώθηκε, αυτό το οποίο εννοούσε είναι πως όταν ο ίδιος επέμενε να προχωρήσει στην καταγγελία εναντίον της κατηγορούμενης, αργότερα πήγε η κατηγορούμενη και τον κατήγγειλε για εξύβριση οπόταν κατηγορήθηκε ενώπιον Δικαστηρίου από την αστυνομία, όμως το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού τον αθώωσε για την κατηγορία αυτή. · Ότι το γδάρσιμο πάνω στο αυτοκίνητο του ξεκινά από σημείο που ευρίσκεται στο 1/3 της πόρτας του συνοδηγού καταλαμβάνοντας τα 2/3 της και τελειώνει μέχρι το σημείο που καταλαμβάνει το 1/3 της άλλης πόρτας με κατεύθυνση προς τα πίσω. · Σε ερώτηση αν είδε την κατηγορούμενη να κάνει οποιαδήποτε κίνηση την ώρα που γινόταν η ζημιά ή αν αυτή στεκόταν ακίνητη, απάντησε ότι, όταν έγδαρε το αυτοκίνητο του πήγε στην συνέχεια στην άλλη πλευρά του αυτοκινήτου και κλώτσησε την πόρτα. Το μήκος του γδαρσίματος στο αυτοκίνητο όταν το είδε έχει μήκος 120 εκ. περίπου και η κατηγορούμενη το προκάλεσε από το σημείο που στεκόταν. Ο Μ.Κ.3, ήτοι ο ο κ. Φώτης Ονουφρίου, στην κυρίως εξέταση του κατέθεσε την γραπτή του κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία ημερομηνίας 26.8.11, η οποία σημειώθηκε σαν Τεκμήριο 6, την οποία διάβασε και υιοθέτησε πλήρως το περιεχόμενο της σαν μέρος της κυρίως εξέτασης του. Τα όσα αναφέρει ο Μ.Κ.3, στο Τεκμήριο 6, είναι καταγεγραμμένα σε αυτήν και έχουν αναγνωσθεί και ληφθεί υπόψη στο σύνολο τους, για σκοπούς όμως αποφυγής σπατάλης χρόνου αλλά και για περιορισμό της έκτασης της απόφασης, δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω. Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 6, όπως και το λοιπό μέρος της μαρτυρίας του Μ.Κ.3, θα ληφθεί επίσης υπόψη στο στάδιο της αξιολόγησης του συνόλου της μαρτυρίας που αυτός έδωσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην αντεξέταση του απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου της κατηγορουμένης ανέφερε τα εξής: · Ότι το αυτοκίνητο EYX843 το είδε στον Αστυνομικό Σταθμό Πολεμιδίων και για να πάει εκεί του τηλεφώνησε ο Σάββας ο αστυνομικός (ΜΚ1) ο οποίος και του το έδειξε. Διευκρίνισε όμως ότι δεν θυμόταν αν ο εν λόγω αστυνομικός του έδειξε σε ποια πλευρά υπήρχε η ζημιά διότι αυτό έγινε το 2011 και δεν θυμόταν ποια κομμάτια ήταν γδαρμένα. · Ότι τον Δήμο Χαβάτζια (Μ.Κ.2) δεν τον γνωρίζει. · Ότι δεν θυμόταν σε ποια πλευρά του αυτοκινήτου είδε την ζημιά, όμως του είπε ο Σάββας ο αστυνομικός ότι είχε γδάρσιμο το αυτοκίνητο το οποίο είδε ο ίδιος αλλά δεν θυμόταν σε ποια πλευρά ήταν. Το συγκεκριμένο όμως γδάρσιμο καταλάμβανε 4 κομμάτια του αυτοκινήτου. Εκτός από την ζημιά αυτή που του είπε ο Σάββας ο αστυνομικός δεν του ανέφερε οτιδήποτε για κλωτσιές στο αυτοκίνητο. · Ότι λέγοντας ότι η ζημιά ήταν σε 4 διαφορετικά κομμάτια αυτό το οποίο εννοούσε είναι ότι η ζημιά ήταν στην μια πλευρά και κάλυπτε 4 διαφορετικά σημεία - κομμάτια του αυτοκινήτου. · Ότι το γδάρσιμο ήταν στην μια πλευρά όχι και στις δύο, όμως δεν θυμόταν αν ήταν μια ή περισσότερες γραμμές. · Σε ερώτηση αν το συγκεκριμένο αυτοκίνητο είχε περάσει μέσα από πολλούς θάμνους και κομμένα κλαδιά χαρουπιών θα μπορούσε να γδαρτεί και να προκληθεί η ζημιά που είδε, απάντησε αρνητικά διευκρινίζοντας πως το γδάρσιμο που είδε προκλήθηκε από κλειδί και αυτό διότι είναι η δουλειά του και το κατάλαβε. · Σε υποβολή ότι δεν είδε γδάρσιμο στο αυτοκίνητο, απάντησε ότι είδε. · Σε ερώτηση από πόσο μακριά μπορούσε να δει το συγκεκριμένο γδάρσιμο, απάντησε ότι το είδε από κοντά, μπορεί από ένα μέτρο απόσταση, διευκρινίζοντας ότι από απόσταση δύο μέτρων δεν φαινόταν το εν λόγω γδάρσιμο. · Σε ερώτηση αν μπορεί να δείξει στην φωτογραφία Γ για αναγνώριση το αυτοκίνητο που είδε και που ήταν το γδάρσιμο πάνω σε αυτό, απάντησε ότι το βλέπει, ότι είναι το αυτοκίνητο μάρκας Panjero πίσω από τον άντρα με την κίτρινη φανέλα και ότι στην φωτογραφία αυτή δεν φαίνονται τα γδαρσίματα. · Σε υποβολή ότι δεν υπήρχε ζημιά στο αυτοκίνητο, απάντησε ότι δεν έχει κανένα λόγο και ούτε να κερδίσει κάτι για να πει ψέματα. · Σε ερώτηση να αναφέρει ποια ήταν τα τέσσερα κομμάτια του αυτοκινήτου που είχαν πάθει ζημιά, απάντησε ότι δεν θυμόταν ποια κομμάτια ήταν αυτά και σε ερώτηση πώς υπολόγισε το κόστος της ζημιάς στα €450,00 απάντησε ότι για επιδιόρθωση των τεσσάρων κομματιών - μπογιάτισμα, χρειάζεται €100,00 μπογιά για το κάθε ένα και €50,00 για εργατικά για τον ίδιο, σύνολο 450,
5. Επανεξέταση δεν υπήρξε από πλευράς του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής, σε διευκρινιστικές όμως ερωτήσεις από το Δικαστήριο ο Μ.Κ.3 ανέφερε: · Ότι η ζημιά που έγινε με το κλειδί στο αυτοκίνητο ήταν σε τέσσερα κομμάτια του αυτοκινήτου και το κόστος επιδιόρθωσης τους ήταν €400,00 ήτοι €100,00 για το κάθε κομμάτι. · Σε ερώτηση δε τι εννοεί λέγοντας ότι η ζημιά με το κλειδί αφορούσε τέσσερα κομμάτια του αυτοκινήτου, απάντησε ότι εννοούσε πόρτα, φτερό, αλλά όταν του ζητήθηκε να καθορίσει τα συγκεκριμένα κομμάτια απάντησε ότι δεν θυμόταν. Αυτό που θυμόταν είναι πως η ζημιά κάλυπτε τέσσερα κομμάτια του αυτοκινήτου. Μετά που η κατηγορούμενη κλήθηκε σε απολογία, ως άνωθι αναφέρεται, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 και της εξηγήθηκαν τα δικαιώματα της δυνάμει του άρθρου 71(γ), επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Κάλεσε δε προς υπεράσπιση της τον κ. Ηλία Χαζόφ, Μ.Υ.2 και τον κ. Αντρέα Θεοδώρου, Μ.Υ.

1. Στην κυρίως εξέτασή της, η κατηγορούμενη ανέφερε ότι είναι Ρωσίδα και έχει επίσης αποκτήσει την Κυπριακή υπηκοότητα, διαμένει δε στην Κύπρο για 21 χρόνια. Ακολούθως αναγνώρισε τα Τεκμήρια 2(α) και 2(β) εκ των οποίων το 2(α) ανέφερε ότι είναι η κατάθεση της που έδωσε στην αστυνομία στη Ρωσική γλώσσα. Εν συνεχεία διάβασε και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2(α). Τα όσα αναφέρει η κατηγορούμενη στην γραπτή της κατάθεση, είναι καταγεγραμμένα σε αυτήν και έχουν αναγνωσθεί και ληφθεί υπόψη στο σύνολο τους, για σκοπούς όμως αποφυγής σπατάλης χρόνου αλλά και για περιορισμό της έκτασης της απόφασης, δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω. Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2(α), όπως και το λοιπό μέρος της μαρτυρίας της κατηγορούμενης, θα ληφθεί επίσης υπόψη στο στάδιο της αξιολόγησης του συνόλου της μαρτυρίας που αυτή έδωσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Απαντώντας δε σε περαιτέρω ερωτήσεις του συνηγόρου της, ανέφερε τα εξής: · Πριν τα επίδικα γεγονότα μαζί με μια κυρία γειτόνισσα της, έπλεναν τη βεράντα του σπιτιού της. Διευκρίνισε δε πως η εν λόγω κυρία είναι η οικιακή της βοηθός που πάντα πλένει τη βεράντα μαζί της. Τα παπούτσια δε που φορούσε ήταν τετραγωνικά όμως ήταν σπασμένα και περπατούσε σχεδόν ξυπόλητη. · Στη συνέχεια όμως ανέφερε ότι τα παπούτσια της ήταν λαστιχένια τριγωνικά. · Ότι όταν ήρθε και σταμάτησε το αυτοκίνητο του παραπονούμενου δεν κρατούσε τίποτε στα χέρια της, ούτε καν τηλέφωνο. · Ότι η ίδια δεν μίλησε με τον παραπονούμενο για οποιοδήποτε θέμα, αυτός που άρχισε πρώτος να βρίζει ήταν ο παραπονούμενος. · Ότι αρχικά πλησίασε το αυτοκίνητο του παραπονούμενου γύρω στα 4 μέτρα, όταν δεν σταμάτησε το εν λόγω αυτοκίνητο, η ίδια κινήθηκε προς το μέρος του γιού της όμως έμεινε σε αρκετά μεγάλη απόσταση από αυτό ήτοι 6-7 μέτρα. · Ότι τη στιγμή που σταμάτησε το αυτοκίνητο του ο παραπονούμενος έξω από το σπίτι της, εκτός από την ίδια και από τον παραπονούμενο που κατέβηκε από το αυτοκίνητο του, ήταν παρών ο γιος της, η οικιακή της βοηθός και εκείνη τη στιγμή περνούσε και ο γείτονας της με ένα σκυλάκι από μπροστά τους. Ο γείτονας αυτός ονομαζόταν Αντρέας. · Ότι η αστυνομία ήρθε στο μέρος μετά τις 7:00 το απόγευμα. Αυτός δε που την ειδοποίησε ήταν πρώτα ο γιος της και στη συνέχεια η ίδια, η οποία τηλεφώνησε στην αστυνομία στις 16:
2. · Ότι όταν ήρθε η αστυνομία στο μέρος η ίδια έδειξε στους αστυνομικούς το τηλέφωνο της στο οποίο φαινόταν η κλήση που είχε κάνει στην αστυνομία. · Όταν ήρθε η αστυνομία στο μέρος και σε ερώτηση αν ο παραπονούμενος είπε οτιδήποτε στους αστυνομικούς για ζημιά στο αυτοκίνητο του ενώπιον της, απάντησε ότι όταν έφθασε η αστυνομία στο μέρος, η ίδια βρισκόταν στο σπίτι, και με την αστυνομία ήταν ο γιος της, ο Αντρέας και ο σύζυγος της. Σύμφωνα δε με τα άτομα αυτά και μετά που ήρθε μέσα στο σπίτι της και η αστυνομία, απ' ότι αντιλήφθηκε και απ' ότι τα εν λόγω άτομα είπαν, ο παραπονούμενος είπε στους αστυνομικούς ότι η ίδια, ο σύζυγος της και ο γιος της, του επιτέθηκαν και του προκάλεσαν ζημιά στο αυτοκίνητο του, κάτι που ο αστυνομικός δεν το πίστεψε. · Σε ερώτηση αν στην παρουσία της ο παραπονούμενος ανέφερε στην αστυνομία ότι του είχε προκαλέσει ζημιά και πώς, ανέφερε ότι τη στιγμή που ήρθε η αστυνομία στο μέρος, δεν βρισκόταν εκεί η ίδια αλλά μετά της είπε ο αστυνομικός αυτό που ισχυρίστηκε ο παραπονούμενος, επειδή όμως δεν υπήρχαν οποιεσδήποτε ζημιές, ο σύζυγος της πίεσε την αστυνομία να κάνουν μια έκθεση ως αυτόπτης μάρτυρας στο μέρος πως δεν υπήρχε οποιαδήποτε ζημιά εκεί που βρέθηκε το αυτοκίνητο του παραπονούμενου. · Σε ερώτηση αν έκανε οποιαδήποτε ζημιά στο αυτοκίνητο του Δήμου Χαβατζιά, παραπονούμενου, απάντησε ότι ούτε καν το πλησίασε και ούτε κρατούσε οτιδήποτε στο χέρι της. · Ότι προτού φθάσει το αυτοκίνητο του παραπονούμενου και να παρκάρει, το είδε να έρχεται από το μέρος που υπήρχε η φωτιά. Διευκρίνισε δε κατόπιν σχετικής ερώτησης, ότι στο μέρος που υπήρχε η φωτιά δεν υπήρχε δρόμος διότι ήταν όλα καμένα, δέντρα και βλάστηση. · Όταν της υπεδείχθη το τεκμήριο Γ για αναγνώριση και ερωτήθηκε αν είναι αυτή που έβγαλε την εν λόγω φωτογραφία, απάντησε καταφατικά όπως επίσης απάντησε καταφατικά στο ότι αυτή την εκτύπωσε, προσθέτοντας ότι ο δίσκος, CD υπάρχει στην αστυνομία. · Περιγράφοντας το τι φαίνεται στην κάτω δεξιά γωνία της φωτογραφίας, Έγγραφο Γ για Αναγνώριση, απάντησε ότι είναι νερό με σαμπουάν το οποίο προήλθε από τη βεράντα που είναι γύρω από το σπίτι της διότι από το πρωί η ίδια μαζί με την οικιακή βοηθό, έπλεναν με νερό τις βεράντες, τα παράθυρα και τις πόρτες του σπιτιού της. · Όταν της υπεδείχθησαν τα Έγγραφα για Αναγνώριση Α και Β, κι ερωτήθηκε αν αναγνωρίζει τις φωτογραφίες αυτές, ανέφερε ότι τις αναγνωρίζει όμως διευκρίνισε πώς δεν τις έβγαλε η ίδια, αλλά ο γιος της. · Ότι στη φωτογραφία Έγγραφο Β για Αναγνώριση, βλέπει ένα τρόλεϊ που φαίνεται στην αριστερή πάνω γωνία στους θάμνους, χρώματος μπλε, το οποίο σημείωσε με μπλε μελάνι σε κύκλο. · Ότι όταν πήγε στην αστυνομία για να δώσει κατάθεση, της είχαν πει να πάει να δώσει κατάθεση στις 30 του μηνός στις 15:00 όταν θα υπάρχει διαθέσιμος μεταφραστής και γι' αυτό πήγε τη συγκεκριμένη ημέρα και ώρα. · Ότι η ίδια δεν συνάντησε τον κ. Χαβατζιά (παραπονούμενο) στην αστυνομία αλλά ούτε και τον συνάντησε σχετικά με το επίδικο επεισόδιο οπουδήποτε αλλού. Στην αντεξέτασή της η κατηγορούμενη απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, ανέφερε τα εξής: · Ότι στην Κύπρο βρίσκεται από το 1993 και στην οδό Ευσταθίου Ξενοφώντος διαμένει από το 2005, η απόσταση δε του σπιτιού της από τον χώρο που υπήρχε το δάσος και οι χαρουπιές και συγκεκριμένα από εκεί που ξεκινά η έκταση με αυτές, είναι περίπου απόσταση ενός οικοπέδου. Διευκρίνισε δε ότι το σπίτι της με την έκταση των χωραφιών και των χαρουπιών που είναι η πράσινη ζώνη, δεν το χωρίζει δρόμος. · Ότι στη φωτογραφία Έγγραφο Γ για Αναγνώριση, το αυτοκίνητο που φαίνεται στα δεξιά είναι το αυτοκίνητο του γιού της και αυτό είναι παρκαρισμένο έξω από το σπίτι της. · Όταν της ζητήθηκε να αναγνωρίσει σε ποιο σημείο φαίνεται η καμένη γη σε σχέση με τα σταθμευμένα αυτοκίνητα στη φωτογραφία Έγγραφο Γ για Αναγνώριση, με μπλε μελάνι σε κύκλο σημείωσε το εν λόγω σημείο, διευκρινίζοντας ότι τούτο είναι στο τέλος του δρόμου και εβρίσκετο από το συγκεκριμένο σημείο μέχρι και προς ανατολάς. · Ότι η ίδια από τις 6:00 το πρωί της ημέρας που έλαβαν χώρα τα επίδικα γεγονότα, καθάριζε το σπίτι της το οποίο έπλυνε λόγω της φωτιάς. Τελείωσαν δε με το πλύσιμο στις 4:00 το απόγευμα και μετά που τέλειωσαν εβρίσκετο πίσω από το κάγκελο της οικίας της όπου είχε πει της οικιακής βοηθού να μαζέψει το λάστιχο. Εν συνεχεία εισήλθε στο σπίτι της, η ώρα 16:10, τηλεφώνησε του γιού της και μετά πήγε στον δεύτερο όροφο. · Ότι την πρώτη φορά που είδε τον παραπονούμενο, ήταν όταν μετά που άκουσε φωνές, κοίταξε από το παράθυρο του δεύτερου ορόφου οπόταν και είδε το αυτοκίνητο του γιου της, τον γιο της και τον παραπονούμενο που φώναζε στον γιο της. · Ότι η ίδια κατάλαβε πως έκοβαν δέντρα στο απέναντι χωράφι από τον θόρυβο που ακούγετο. Είχε φωτογραφίες δε που έβγαλε με το τηλέφωνο της από το παράθυρο του δεύτερου ορόφου, όμως η ίδια δεν είδε τον παραπονούμενο να κόβει ή να μαζεύει ξύλα. · Ότι ο λόγος που δεν ειδοποίησε την αστυνομία ή το Δημαρχείο για το ότι κάποιος ή κάποιοι έκοβαν ξύλα αλλά τηλεφώνησε του γιου της, είναι διότι αυτό εγίνετο κάθε χρόνο αφού άναβαν φωτιές σκόπιμα για να κόψουν ξύλα και επειδή τα συγκεκριμένα δέντρα θεωρούνται ανεκτίμητης αξίας για την Κυπριακή Δημοκρατία και η καταστροφή τους επιφέρει πρόστιμο μέχρι και ΛΚ1.000, όμως δεν το έκαμε αυτό γιατί η αστυνομία δεν θα ερχόταν. · Ότι ο λόγος που γνωρίζει ότι αυτοί που κόβουν τα ξύλα είναι και αυτοί που έβαζαν τις φωτιές, είναι διότι απαγορεύεται το κόψιμο των δέντρων και γι' αυτό πρώτα τα καίνε και μετά τα κόβουν. Σε σχετική δε ερώτηση απάντησε ότι δεν αποκλείει το ενδεχόμενο η φωτιά που προκλήθηκε δύο ημέρες προηγουμένως να τέθηκε από τον παραπονούμενο. · Ότι δεν είναι ευχαριστημένη με τη συμπεριφορά κάποιων κάθε χρόνο να ανάβουν φωτιές κοντά στο σπίτι της. · Ότι μετά που τηλεφώνησε του γιου της και όταν άκουσε τις φωνές, κατέβηκε κάτω, πέρασε από το καγκέλι και τη στιγμή εκείνη ήρθε και ο γιος της. · Ότι ο χρόνος που πέρασε από την ώρα που τηλεφώνησε του γιου της μέχρι και την ώρα που άκουσε τις φωνές ήτοι από τις 16:10 που έκανε το τηλεφώνημα στο γιο της, άκουσε τις φωνές στις 16:
3. · Ότι ο γιος της όταν του τηλεφώνησε βρισκόταν στον γιατρό επειδή είχε κάμει μερικές εγχειρήσεις στα χέρια του και για τον λόγο αυτόν πήγαινε κάθε μέρα στον γιατρό. · Ότι το αυτοκίνητο τύπου pajero το είδε για πρώτη φορά όταν σταμάτησε έξω από το σπίτι της και όταν κατέβηκε από τον δεύτερο όροφο του σπιτιού της, μετά που άκουσε τις φωνές και ήρθε ο γιος της, η ίδια στεκόταν δίπλα από το κάγκελο μαζί με την οικιακή της βοηθό. · Ότι όταν κατέβηκε δεν άκουσε άλλες φωνές αφού αυτές τις άκουσε όταν ήταν μέσα στο σπίτι και ενώ κατέβαινε από αυτό. · Σε ερώτηση τι έκανε όταν έφθασε στο κάγκελο και ήρθε ο γιος της, απάντησε ότι δεν ήρθε ο γιος της κοντά της αλλά αυτή πήγε σε εκείνον και όταν στεκόταν δίπλα από το γιο της τότε ήρθε το αυτοκίνητο τύπου pajero. · Όταν η ίδια γύριζε προς το κάγκελο ήταν τη στιγμή που πάρκαρε ακριβώς δίπλα από το γιο της το αυτοκίνητο pajero με ανοικτό το γυαλί, οπόταν όπως ήταν ανοικτό το γυαλί και ενώ ο παραπονούμενος βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο αυτό, άρχισε να φωνάζει στο γιο της. · Σε ερώτηση δε αν θυμόταν τι έλεγε στο γιο της ο παραπονούμενος, απάντησε ότι η ίδια έκανε μερικά βήματα οπόταν ο παραπονούμενος κατέβηκε από το αυτοκίνητο του και τους είπε «τώρα θα σας δείξω» και ακολούθως άνοιξε τη πισινή πόρτα του εν λόγω αυτοκινήτου και άρχισε να ανακατεύει με τα χέρια του κάποια εργαλεία, ήταν δε πολύ θυμωμένος και επιθετικός. Ο γιος της δεν είπε τίποτε στον παραπονούμενο και η ίδια ήταν πολύ φοβισμένη, ειδικά μετά που ο παραπονούμενος, οδηγός του pajero άρχισε να απειλά με αυτό που τους είπε και άρχισε να τη βρίζει για την καταγωγή της. · Ότι τα όσα τους είπε ο παραπονούμενος ήταν μερικές φράσεις και η ίδια, όταν σύμφωνα με τη θέση της εξύβρισε την ίδια και το γιο της, δεν έκανε τίποτα, όμως του είπε αρχικά στα αγγλικά και μετά στα ελληνικά, να μπει μέσα στο αυτοκίνητο του και να φύγει από το μέρος. · Ότι καθ' όλη τη διάρκεια που έλαβαν χώρα τα όσα περιέγραψε, η ίδια στεκόταν πάνω στο πεζοδρόμιο σε απόσταση 6-7 μέτρα από το αυτοκίνητο του παραπονούμενου και από αυτή την απόσταση του είπε να μπει στο αυτοκίνητο του και να φύγει. Όταν δε είπε στον παραπονούμενο να μπει στο αυτοκίνητο του και να φύγει, αυτός άρχισε να φωνάζει και να κινείται προς το μέρος της απειλητικά, οπόταν ο γιος της μπήκε ανάμεσά τους για να την προστατεύσει. · Σε ερώτηση να διευκρινίσει αν τη στιγμή που μπήκε ο γιος της ανάμεσά τους ήταν σε απόσταση 6 μέτρων από το αυτοκίνητο και πού στεκόταν ο γιος της, απάντησε ότι όταν άρχισαν τα επίδικα γεγονότα, ο γιος της στεκόταν δίπλα από το καπό του αυτοκινήτου του. Λέγοντας δε όταν άρχισαν τα επίδικα γεγονότα, διευκρίνισε ότι αυτό που εννοεί είναι όταν άρχισε να φωνάζει ο παραπονούμενος, ο οδηγός του αυτοκινήτου. · Σε ερώτηση πού πήγε ο γιος της από το σημείο που στεκόταν δίπλα από το καπό του αυτοκινήτου του, απάντησε ότι όταν ο οδηγός του pajero άρχισε να τρέχει γύρω από το αυτοκίνητο του και μετά που τον είδε με το τηλέφωνο του στο χέρι να τρέχει απέναντι στο δρόμο και φώναζε κάποιου στον οποίο μιλούσε στο τηλέφωνο λέγοντας του «κουμπάρε έλα» «έλα ρωσίδα σπίτι» και αφού τον είδε να τρέχει στο δρόμο σε κάποιο σημείο που υπήρχε ταπέλα στην οποία αναγράφετο η ονομασία της οδού του δρόμου, ακούγοντας τον να προφέρει την ονομασία της οδού «Ευσταθίου Ξενοφώντος», ο γιος της στεκόταν δίπλα από το αυτοκίνητο του με το τηλέφωνο του στο χέρι. · Ότι ο παραπονούμενος κινήθηκε στη συνέχεια επιθετικά εναντίον του γιου της και τρέχοντας ύβριζε με αισχρές φράσεις τον γιο της. · Σε ερώτηση δε γιατί όλα αυτά που ανέφερε στο Δικαστήριο δεν τα είπε και στη γραπτή της κατάθεση, απάντησε ότι στις 30 του μήνα που έδωσε την κατάθεση της και ώρα 15:00, η ίδια και ο γιος της εβρίσκοντο στην αστυνομία και απαντούσαν στις ερωτήσεις του αστυνομικού και όλα όσα είπε στο Δικαστήριο τα είχαν αναφέρει, είχαν δε και μαζί τους τις φωτογραφίες με τον δίσκο, καθώς επίσης και το τσιπ από τη φωτογραφική. Όμως οι αστυνομικοί τους έκαναν ερωτήσεις που θεωρούσαν αυτοί αναγκαίες. · Σε ερώτηση πόσες φωτογραφίες έβγαλαν συνολικά, απάντησε ότι έβγαλε 3 φωτογραφίες από το τηλέφωνο της από το δεύτερο όροφο, 5 με 6 φωτογραφίες από τη φωτιά που έγινε στις 21 του ίδιου μήνα στις οποίες φαίνονται η πυροσβεστική και οι αστυνομικοί. Στις 23 δε του μήνα ήτοι την ημέρα που έλαβαν χώρα τα επίδικα γεγονότα, η ίδια έβγαλε σίγουρα 5 φωτογραφίες και ο γιος της περίπου
4. · Σε ερώτηση αν είναι η ίδια που έβγαλε τη φωτογραφία Έγγραφο Γ για Αναγνώριση, απάντησε καταφατικά. · Σε ερώτηση γιατί δεν έβγαλε καμιά φωτογραφία τον παραπονούμενο όταν έκανε όλα αυτά που η ίδια περιέγραψε, ήτοι να δίνει γύρους από το αυτοκίνητο και να κινείται προς τα πάνω τους απειλητικά, απάντησε ότι αυτές τις φωτογραφίες τις έβγαλε μετά που ήρθε ο φίλος του παραπονούμενου τον οποίο φώναζε «κουμπάρε». · Σε ερώτηση γιατί δεν ανέφερε στην κατάθεση της που έδωσε στην αστυνομία ότι κατά τη διάρκεια των επίδικων γεγονότων ήταν παρών η οικιακή της βοηθός και ο γείτονας της για να ληφθεί και από αυτούς κατάθεση, απάντησε ότι είναι η οικιακή της βοηθός που άνοιξε το κάγκελο στους αστυνομικούς που πήγαν σπίτι της, όμως οι αστυνομικοί είπαν ότι δεν χρειάζονται καταθέσεις από όλους αφού δεν είδαν οποιεσδήποτε ζημιές στο αυτοκίνητο. · Η ίδια δε δεν έλεγξε αν είχε ζημιές το αυτοκίνητο του παραπονούμενου αφού ούτε καν είχε πλησιάσει σε αυτό και δεν του έκανε οτιδήποτε. · Σε υποβολή ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο, απάντησε ότι στην Κύπρο διαμένει 21 χρόνια, την οικογένεια της τη γνωρίζει η μισή πόλη και όλα αυτά τα χρόνια η ίδια και η οικογένεια της απέδειξε πόσο έντιμη και καλή οικογένεια είναι. · Ότι ο σύζυγος της τη στιγμή που τηλεφώνησε του γιου της η ίδια, βρισκόταν στον δεύτερο όροφο στο δωμάτιο του και βγήκε έξω στο μπαλκόνι μερικές φορές όταν ακούστηκαν οι φωνές. · Σε υποβολή ότι είναι η ίδια που έστειλε τον γιο της να δει ποιος έκοβε ξύλα στο χωράφι στις 23.8.2011, απάντησε ότι από τη στιγμή που ο γιος της ήταν στο γιατρό όταν του τηλεφώνησε, αυτή απλώς τον ρώτησε από το τηλέφωνο τι ώρα υπολογίζει να έρθει σπίτι για το μόνο λόγο ότι ως μητέρα ανησυχούσε γιατί αργούσε στο γιατρό ο γιος της και μετά του είπε ότι κάποιος πάλι κόβει δέντρα και πως θα ήθελε να πάει να δει η ίδια για να μην ξανακάψουν τα δέντρα. · Σε υποβολή ότι στην εν λόγω κατάθεση της αναφέρει ότι είπε του γιου της να πάει να δει ποιοι βάζουν φωτιές και αν συμφωνεί με αυτό, απάντησε ότι του είπε όχι να πάει να δει ποιοι τις βάζουν, αλλά του είπε να πάει να δει μήπως και βάζουν ξανά φωτιές. · Σε υποβολή ότι όταν αντιλήφθηκε πως ο γιος της συζητούσε με τον παραπονούμενο, κατέβηκε από την οικία της και εξύβρισε τον παραπονούμενο στην οδό Ευσταθίου με τη φράση «You fucking people», αρνούμενη την εν λόγω υποβολή, απάντησε ότι στη ζωή της δεν ύβρισε οποιονδήποτε με τέτοιες λέξεις, δεν έχει οποιοδήποτε ίχνος ρατσισμού. Η ίδια εργάστηκε με πάρα πολύ κόσμο από διάφορες εθνότητες. · Διευκρίνισε δε ότι όλα αυτά που είπε η ίδια στον αστυνομικό ίσως να μην τα έγραψε όλα στην κατάθεση της και γι' αυτό τα είπε στο Δικαστήριο για να μπουν στη μαρτυρία της. · Ση υποβολή ότι η ίδια φώναζε στον παραπονούμενο πως είναι αυτός και η οικογένεια του που βάζουν κάθε απόγευμα φωτιές στα χωράφια, απάντησε αρνητικά, όπως επίσης απέρριψε και την υποβολή ότι η ίδια πλησίασε στην πόρτα του συνοδηγού του αυτοκινήτου του παραπονούμενου και άρχισε να την κλωτσά. · Ακόμη απέρριψε την υποβολή ότι έγδαρε και τις δύο πλευρές της μεριάς του συνοδηγού με ένα αιχμηρό αντικείμενο, προσθέτοντας ότι κατά τον επίδικο χρόνο δεν κρατούσε τίποτε στα χέρια της, ούτε καν τηλέφωνο κατά τον επίδικο χρόνο. · Σε υποβολή ότι όταν κατέβηκε ο παραπονούμενος να πάει προς το μέρος της, αυτή μετέβηκε στην πλευρά του οδηγού του αυτοκινήτου και άρχισε να κλωτσά την πόρτα του, απάντησε ότι ο παραπονούμενος, οδηγός του pajero, μπορεί να λέει ότι θέλει, είναι δικαίωμα του όμως αυτά που είπε δεν έχουν καμία σχέση με τα πραγματικά γεγονότα. · Σε άλλη υποβολή ότι έσβηνε και ξεκινούσε το αυτοκίνητο του παραπονούμενου μέχρι που ο γιος της την τράβηξε πίσω, απορρίπτοντας την ανέφερε ότι δεν έγινε κάτι τέτοιο. · Σε υποβολή δε ότι κατά την διάρκεια των επιδίκων γεγονότων παρόντες ήταν μόνο η ίδια, ο γιος της και ο παραπονούμενος, απάντησε ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις του Δικαστηρίου, η κατηγορούμενη ανέφερε τα εξής: · Ότι την φωτογραφία Τεκμήριο Γ για Αναγνώριση η ίδια την έχει τραβήξει όχι όμως με το τηλέφωνο της αλλά από φωτογραφική μηχανή που ήταν της οικογένειας της. · Ότι όταν κατέβηκε από τον όροφο του σπιτιού της δεν κρατούσε την φωτογραφική μηχανή, όμως μετά που ήρθε ο κουμπάρος του παραπονούμενου, μετά από 40 λεπτά, πήγε και πήρε την φωτογραφική. · Ότι την στιγμή που ο παραπονούμενος προέβαινε σε διάφορες ενέργειες και εξύβρισε την ίδια και τον γιο της, ήταν παρόντες καθ' όλη την διάρκεια ο γείτονας της και η οικιακή της βοηθός. · Ότι το αυτοκίνητο του γιου της στο Έγγραφο Γ για Αναγνώριση, είναι αυτό που φαίνεται στο δεξιό μέρος της φωτογραφίας όχι ολόκληρο αλλά μέρος του, προς τούτο δε το υπέδειξε με το δάκτυλο της. · Σε ερώτηση σε ποιο σημείο είναι παρκαρισμένο το αυτοκίνητο του γιου της σε σχέση με το σπίτι της, απάντησε ότι εκεί που είναι παρκαρισμένο είναι το πεζοδρόμιο όμως φαίνεται και η είσοδος του γκαράζ του σπιτιού της του οποίου την είσοδο σημείωσε με μπλε μελάνι με δύο βέλη και με την λέξη parking επί του Εγγράφου Γ για Αναγνώριση. · Σε ερώτηση αν στην φωτογραφία Έγγραφο Β για Αναγνώριση φαίνεται το σπίτι της και αν ναι να το σημειώσει με μπλε μελάνι, απάντησε ότι δεν φαίνεται. Ο κ. Ηλίας Χαζόφ, Μ.Υ.2, στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι η κυρία που καθόταν απέναντι του στο εδώλιο των κατηγορουμένων είναι η μητέρα του και ότι για ένα επεισόδιο που έγινε έξω από το σπίτι τους το 2011 έδωσε μια κατάθεση στην αστυνομία ήτοι το Τεκμήριο 4(α) και 4(β). Όταν δε του υπεδείχθη το Τεκμήριο 4(α) το αναγνώρισε ως την κατάθεση που έδωσε που έδωσε στην αστυνομία στη Ρωσική γλώσσα και εν συνεχεία την διάβασε και υιοθέτησε πλήρως το περιεχόμενο της ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Τα όσα αναφέρει ο Μ.Υ.2 στην γραπτή του κατάθεση, είναι καταγεγραμμένα σε αυτήν και έχουν αναγνωσθεί και ληφθεί υπόψη στο σύνολο τους, για σκοπούς όμως αποφυγής σπατάλης χρόνου αλλά και για περιορισμό της έκτασης της απόφασης, δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω. Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4(α), όπως και το λοιπό μέρος της μαρτυρίας του Μ.Υ.2, θα ληφθεί επίσης υπόψη στο στάδιο της αξιολόγησης του συνόλου της μαρτυρίας που αυτή έδωσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Ακολούθως και όταν του υπεδείχθηκαν τα Έγγραφα Α, Β και Γ για αναγνώριση και ερωτήθηκε αν έχει ξαναδεί τις εν λόγω φωτογραφίες, απάντησε ότι τις ξαναείδε και ότι ο ίδιος της έβγαλε και τις εξετύπωσε . Στη συνέχεια, χωρίς να υπάρξει ένσταση από πλευράς του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής κατέθεσε και κατέστη ως Τεκμήριο 7 το Έγγραφο Α για Αναγνώριση, ως Τεκμήριο 8 το Έγγραφο Β για Αναγνώριση και ως Τεκμήριο 9 το Έγγραφο Γ για Αναγνώριση. Στην αντεξέταση του ο Μ.Υ.2 απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής ανέφερε τα εξής: · Ότι στα χωράφια βόρεια του σπιτιού τους έβαζαν φωτιές σε τακτά χρονικά διαστήματα ήτοι 1-2 φορές το χρόνο. · Σε ερώτηση αν θυμάται αν είχαν βάλει φωτιές στα χωράφια κατά το χρονικό διάστημα που έλαβαν χώρα τα επίδικα γεγονότα και συγκεκριμένα πριν τις 23.8.11 απάντησε ότι επειδή εκείνη την περίοδο πήγαινε πολύ συχνά στο γιατρό για θεραπείες σχεδόν καθημερινώς, έλειπε από το σπίτι του, όμως στις 21 και 22 του μήνα υπήρχε φωτιά, στις 23 δε υπήρχαν στάχτες από την φωτιά. · Ότι ο λόγος που ίδιος πίστευε πως έβαζαν φωτιές ήταν για να καίνε τα δέντρα και μετά να κόβουν ξύλα. Την συγκεκριμένη δε ημέρα που έλαβαν χώρα τα επίδικα γεγονότα είχε αντιληφθεί κάποιος ή κάποιοι να κόβουν ξύλα στην συγκεκριμένη περιοχή σε δύο περιπτώσεις. Η πρώτη περίπτωση ήταν όταν του τηλεφώνησε η μητέρα του ενώ πήγαινε στο σπίτι η οποία του είπε ότι άκουγε δεντροκοπτική μηχανή που κάποιος έκοβε δέντρα και η δεύτερη περίπτωση όταν έφθασε ο ίδιος στο σπίτι οπότε άκουγε και ο ίδιος την δεντροκοπτική να κόβει δέντρα και πήγε να δει. · Ότι η ώρα που του τηλεφώνησε η μητέρα του ήταν γύρω στις 4:10 μ.μ και μετά που είχε βγάλει τις ραφές οπόταν πήγε στο σπίτι του. · Σε ερώτηση αν μίλησε καθόλου με την μητέρα του όταν πήγε σπίτι, απάντησε αρνητικά διευκρινίζοντας ότι όταν έφθασε στο σπίτι πήγε να δει τι συνέβαινε. · Σε ερώτηση τι έκανε όταν έφθασε στο σπίτι και αν κατέβηκε από το αυτοκίνητο του, απάντησε κατέβηκε για κάποια δευτερόλεπτα και ακολούθως ξαναμπήκε μέσα στο αυτοκίνητο του και πήγε να δει και γι΄ αυτό δεν μπήκε μέσα στο σπίτι του. Μαζί του στο αυτοκίνητο είχε ένα φίλο του και όταν κατέβηκε μερικά δευτερόλεπτα από το αυτοκίνητο του εκεί στο σπίτι του, είπε στο φίλο του να πάει σπίτι του γιατί είχε ακούσει δεντροκοπτική και θα πάει να δει. · Ότι η απόσταση που άκουγε την δεντροκοπτική μηχανή δεν μπορούσε να την προσδιορίσει ακριβώς αλλά ήτα περίπου σε απόσταση 50 - 100 μέτρα και αυτή ακουγόταν μέσα στα χωράφια. · Ότι αποφάσισε να πάει με το αυτοκίνητο του εκεί που ακουγόταν η δεντροκοπτική διότι μόλις είχε κάνει εγχείριση και μόλις αφαίρεσε τις ραφές ήταν πολύ δύσκολο γι΄ αυτόν να κινηθεί με τα πόδια. · Σε ερώτηση δε που είχε ραφές, απάντησε ότι ήταν στα χέρια του. · Σε ερώτηση αφού ήταν στα χέρια του οι ραφές γιατί δεν πήγε περπατώντας που είναι και το πιο λογικό παρά να οδηγούσε όχι σε δρόμο αλλά στα χωράφια, απάντησε ότι του ήταν πολύ δύσκολο αυτό. · Ότι ο λόγος που δεν πήρε στην αστυνομία τηλέφωνο για να πάει η ίδια στο μέρος αφού αυτός ήτα φρεσκοραμμένος, απάντησε ότι ήταν διότι προηγουμένως και σε άλλες περιπτώσεις όταν καλούσαν την αστυνομία είτε δεν ερχόντουσαν καθόλου γιατί είχαν άλλες δουλειές όπως τους έλεγαν ή και αν ερχόντουσαν πήγαιναν πολύ αργά. Την τελευταία δε φορά που είχε πάει η αστυνομία του είπαν πως δεν μπορούσαν να κάνουν οτιδήποτε χωρίς μαρτυρία δηλαδή φωτογραφίες ή κάποιο αποδεικτικό στοιχείο και για τον λόγο αυτό πήγε ο ίδιος επιτόπου να γράψει τους αριθμούς του αυτοκινήτου και να βγάλει φωτογραφίες. · Σε ερώτηση τι έκανε όταν πήγε στο μέρος που βρισκόταν ο παραπονούμενος, απάντησε ότι έβγαλε φωτογραφίες των δέντρων και φωτογραφίες του παραπονούμενου με την δεντροκοπτική στα χέρια του, του αυτοκινήτου του παραπονούμενου, τα κομμένα δέντρα και τον προειδοποίησε ότι θα τον καταγγείλει στην αστυνομία για το ότι έκοβε δέντρα. · Ότι τις φωτογραφίες τις έβγαλε με μια κάμερα την οποία είχε στο αυτοκίνητο του όχι πάντα αλλά συχνά. Η εν λόγω κάμερα είναι οικογενειακή και την χρησιμοποιούσε και η μητέρα του για την δουλειά της στα αρχιτεκτονικά. · Σε ερώτηση πως ο παραπονούμενος προσπάθησε να του πάρει την κάμερα από το χέρι, όπως λέει στην κατάθεση του, απάντησε ότι αυτό προσπάθησε να το κάνει με βία αφού πήγε πολύ κοντά του αρκετές φορές και τον άρπαξε από το χέρι που πονούσε προσπαθώντας να του τραβήξει την κάμερα από το χέρι του. Για να αποφύγει δε την βία και από του να του πάρει την κάμερα ο παραπονούμενος, αλλά και την οποιαδήποτε σύγκρουση με αυτόν, όταν προσπαθούσε να του αρπάξει την κάμερα αποτραβήχτηκε πίσω, γύρισε και πήγε στο αυτοκίνητο του λέγοντας του παραπονούμενου ότι θα καλέσει την αστυνομία για να τον καταγγείλει. · Ότι μετά που έφυγε από το μέρος που είδε τον παραπονούμενο να κόβει ξύλα, τον ξαναείδε μετά από 5 λεπτά αφού πήγε πίσω του και πήγε και πάρκαρε ακριβώς δίπλα από το σπίτι του. · Ότι η απόσταση του σημείου που είδε τον παραπονούμενο αρχικά να κόβει ξύλα από το σπίτι του είναι 50‑100 m περίπου. · Ότι μετά πού ο παραπονούμενος πάρκαρε στη μέση του δρόμου, εκεί άρχισε να του φωνάζει, δηλαδή να τον βρίζει με τις φράσεις που έγραψε στην κατάθεση του και διάφορα άλλα στα ελληνικά που δεν κατάλαβαινε τι έλεγε. · Ότι η μητέρα του είχε κατέβει κάτω από το σπίτι τους και πριν να παρκάρει ο παραπονούμενος ήταν εκεί έξω μαζί του και στεκόταν. Ότι όταν ο παραπονούμενος άρχισε να φωνάζει, η μητέρα του «πλύνισκαν και καθάριζαν το σπίτι» και ο ίδιος δεν μπήκε μέσα. Πήγε προς το κάγκελο της οικίας και εκείνη τη στιγμή έβγαινε έξω η μητέρα του. Τότε της είπε στα γρήγορα τι έγινε, της έδωσε την κάμερα και αυτή πήγε προς το σπίτι. Τότε αυτός εκείνη τη στιγμή γύρισε και πήγε πίσω στο αυτοκίνητο του, γιατί κάτι ξέχασε μέσα και ήθελε να το πάρει και εκείνη τη στιγμή ήρθε ο παραπονούμενος, σταμάτησε έξω από το σπίτι του και άρχισε αμέσως να του φωνάζει. Και με τις φωνές αυτές η μητέρα του επέστρεψε πίσω και ήρθε κοντά του. · Ότι όταν ήρθε η μητέρα του κάτω, είπε και αυτή στον παραπονούμενο να φύγει και να σταματήσει να φωνάζει κτλ. Χωρίς όμως να του φωνάζει η ίδια, απλά μιλούσε μεγαλοφώνως για να μπορεί αυτός να ακούσει λόγω του ότι αυτός φώναζε βρίζοντας συνέχεια και χωρίς η ίδια να τον βρίσει. Ότι η απόσταση της μητέρας του από τον παραπονούμενο νομίζει ότι ήταν 5‑10 m. · Ότι ούτε ο ίδιος εξύβρισε τον παραπονούμενο. Ήταν δε σοκαρισμένος που αυτός τον ακολούθησε και του φώναζε, για αυτό απλά του είπε να φύγει μεγαλοφώνως για να ακούει τι του έλεγε. · Ότι η μητέρα του στεκόταν εκεί και δεν προκάλεσε τον παραπονούμενο. Του είπε να φύγει κάτι που δεν θεωρεί πώς είναι πρόκληση, αφού ο παραπονούμενος στεκόταν μπροστά από το σπίτι τους και τους έβριζε. · Σε υποβολή ότι στις 23.8.2011 μετέβηκε στο χωράφι απέναντι από το σπίτι του και αφού προσέγγισε τον Δήμο Χαβατζιά (παραπονούμενο), άρχισε να τον φωτογραφίζει, συμφώνησε ότι πήγε εκεί για να φωτογραφίσει. · Σε υποβολές ότι προσέγγισε τον παραπονούμενο σε απόσταση περίπου 1 m και του φώναζε στα αγγλικά ότι ο ίδιος είναι του Δημαρχείου και ότι αυτός και η οικογένεια του έβαλαν φωτιά, απάντησε ότι αυτό ήταν αδύνατο γιατί καταρχήν δεν μοιάζει με κάποιον που δουλεύει στο Δημαρχείο και πώς δεν είπε στο παραπονούμενο ότι βάζει φωτιές. · Σε υποβολές ότι η μητέρα του κατέβηκε από την οικία και άρχισε να φωνάζει στον παραπονούμενο και να τον βρίζει με την φράση «you fucking people» και ότι ενώ ο παραπονούμενος εκάθετουν μέσα στο αυτοκίνητο του, η μητέρα του πλησίασε την πόρτα του συνοδηγού και κλώτσησε 2‑3 φορές πάνω στην πόρτα, διαφώνησε επισημαίνοντας πώς η μητέρα του δεν πλησίασε καν το αυτοκίνητο. · Σε υποβολές ότι η μητέρα του με ένα αιχμηρό αντικείμενο το οποίο κρατούσε έγδαρε και τις 2 πόρτες στην πλευρά του συνοδηγού του αυτοκίνητου του παραπονούμενου και μετά από αυτό και όταν ο παραπονούμενος κινήθηκε για να μεταβεί στην πλευρά του συνοδηγού, αυτή πήγε στην πλευρά του οδηγού και άρχισε να κλωτσά την πόρτα του οδηγού, διαφώνησε διευκρινίζοντας ότι η μητέρα του δεν κρατούσε οτιδήποτε μέσα στα χέρια της και ότι δεν πλησίασε καν το αυτοκίνητο. · Δεν συμφώνησε επίσης σε υποβολή ότι η μητέρα του έσβηνε και ξεκινούσε το αυτοκίνητο του παραπονούμενου, αλλά ούτε και ότι ο ίδιος τράβηξε τη μητέρα του από το μέρος που βρισκόταν προς το πεζοδρόμιο, για να σταματήσει. Πρόσθεσε δε ότι αυτός που επιτέθηκε της μητέρας του ήταν ο παραπονούμενος και γι αυτό μπήκε στη μέση για να μην της κάνει κακό. · Σε υποβολή ότι ουδέποτε ο παραπονούμενος προσπάθησε να επιτεθεί της μητέρας του και ότι ουδέποτε τους εξύβρισε, διαφώνησε και ανέφερε ότι πολύς κόσμος άκουσε τις φωνές. · Σε υποβολή ότι ουδέποτε ο παραπονούμενος κινήθηκε εναντίον του την ώρα που τον φωτογράφιζε στα χωράφια και ούτε κινήθηκε βίαια εναντίον του, απάντησε ότι διαφωνεί και επανέλαβε ότι τον άρπαξε από το χέρι που πονούσε και προσπαθούσε να του τραβήξει την κάμερα. · Διαφωνώντας με υποβολή ότι κατά τον χρόνο του επίδικου επεισοδίου παρόντες ήταν ο ίδιος, η μητέρα του και ο παραπονούμενος μόνο και απαντώντας σε ερώτηση γιατί στην κατάθεση του στην Αστυνομία δεν είπε πώς υπήρχαν και άλλα άτομα όπως είπε ενώπιον του Δικαστηρίου, ανέφερε ότι όταν έδινε κατάθεση ο αστυνομικός του είπε ότι μπορεί να τα πεί στο Δικαστήριο αυτά. · Σε υποβολή ότι προσπάθησε να καθαρίσει τα αποτυπώματα από τα παπούτσια που φορούσε η μητέρα του από το αυτοκίνητο του παραπονούμενου, διαφώνησε. · Σε υποβολή δε ότι ο παραπονούμενος έφτασε έξω από το σπίτι του τουλάχιστον 20 λεπτά μετά από την ώρα που ο ίδιος έφτασε, διαφώνησε και ανέφερε ότι το πολύ ‑ πολύ χρειάστηκε 5 λεπτά για να φτάσει. · Σε υποβολές ότι η μητέρα του εξύβρισε τον Δήμο Χαβατζιά στην οδό Ευσταθίου στις 23 Αυγούστου 2011, με τη φράση «you fucking people» και ότι εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσες ζημιά στο αυτοκίνητο του Δήμου Χαβατζιά με αριθμούς εγγραφής EYX 843, ύψους 450 ευρώ, διαφώνησε όπως διαφώνησε και με το ύψος της ζημιάς. · Τέλος σε υποβολή ότι ο μόνος λόγος που έδωσε κατάθεση και ήρθε και στο Δικαστήριο για να δώσει μαρτυρία, είναι για να βοηθήσει τη μητέρα του να απαλλαγεί των κατηγοριών, διαφώνησε διευκρινίζοντας ότι ήρθε απλά για να πεί τα γεγονότα και για το ότι αυτός ο κύριος ο Δήμος, παράνομα έκοβε τα δέντρα. Επανεξέταση δεν υπήρξε από πλευράς του συνηγόρου της κατηγορούμενης αρχής, σε διευκρινιστικές όμως ερωτήσεις από το Δικαστήριο ο Μ.Υ.2 ανέφερε: · Ότι όταν ανέφερε πώς ήταν μαζί με ένα φίλο του όταν έφτασε στο σπίτι του μετά που έφυγε από τον γιατρό, για να τον πάρει σπίτι του, εννοούσε ότι ήρτε μαζί του στο αυτοκίνητο και τον έφερε εκεί που είναι το σπίτι του (του Μ.Υ.2). · Ότι μόλις αυτός ο φίλος του κατέβηκε από το αυτοκίνητο, του είπε «πήγαινε στο σπίτι» εννοώντας στο δικό του. Δηλαδή όχι να πάει στο σπίτι του, αλλά στο δικό του (του Μ.Υ.2). · Ότι μετά που είπε να μπεί στο σπίτι του, ο φίλος του μπήκε μέσα στο δικό του σπίτι (του Μ.Υ.2) και δεν έμεινε έξω. · Ότι το όνομα του φίλου του είναι Antrei Tiero και είναι της ίδιας ηλικίας μαζί του. · Ότι το χέρι στο οποίο έκανε εγχείρηση και μόλις του είχαν αφαιρέσει τις ραφές στον επίδικο χρόνο, ήταν το δεξί. Διευκρίνησε δε ότι είχε κάνει εγχειρήσεις και στα δύο, αλλά η συγκεκριμένη εγχείρηση για την ημέρα που έλαβαν χώραν τα επίδικα γεγονότα, ήταν αυτή στο δεξί. · Ότι από την ώρα που έφτασε στο σημείο με το αυτοκίνητο του μαζί με το φίλο του, ήταν παρόντες εκτός από τον ίδιο, τον πατέρα του και τη μητέρα του και κάποια άλλα άτομα, δηλαδή η οικιακή βοηθός για παράδειγμα και ο φίλος του 9Αντίφαση με κατηγορουμενη που είπε ότι ο σύζυγος της ήταν στο σπίτι )που έμπαιναν και έβγαιναν κάποιες φορές και βγήκε και μερικές φορές ο φίλος του στο μπαλκόνι. Όμως ο πατέρας του, του είπε «πήγαινε μέσα εσύ». Επίσης υπήρχε και ένας γείτονας γνωστός τους που έκανε περίπατο το σκυλάκι του. · Ότι δεν μπορούσε να πεί με ακρίβεια από ποια στιγμή μέχρι ποια στιγμή ήταν παρών αυτός ο γείτονας τους, γιατί όπως είπε κάποιοι έμπαιναν, έβγαιναν. Αυτός με το σκυλάκι ήταν από την αρχή μέχρι το τέλος σχεδόν. · Σε ερώτηση δε αν αυτός ο γείτονας τους με το σκυλάκι ήταν από την στιγμή που είχε σταθμεύσει το αυτοκίνητο του μέχρι το τέλος των επίδικων γεγονότων παρών, απάντησε ότι ο ίδιος προσωπικά δεν τον είδε εκεί, αλλά αυτός του είπε ότι τα είδε όλα. · Σε ερώτηση δε πότε είδε ο ίδιος προσωπικά τον γείτονα τους αυτόν, απάντησε περίπου 10‑15 λεπτά μετά που πάρκαρε. Αυτό δε μετά που ήρθε στο μέρος και ο παραπονούμενος. · Σε ερώτηση αν αυτός ο γείτονας τους έμεινε εκεί μέχρι να λήξει το επεισόδιο, απάντησε καταφατικά διευκρινίζοντας όμως ότι αποτραβήχτηκε πιο μακριά γιατί το σκυλάκι άρχισε να γαβγίζει και φοβήθηκε και πήγε πιο πίσω. Ο κ. Αντρέας Θεοδώρου, Μ.Υ.3 στην κυρίως εξέταση του απαντώντας σε ερωτήσεις του συνηγόρου υπεράσπισης ανέφερε τα εξής: · Ότι το 2011 κατοικούσε με τους γονείς του και εξακολουθεί να κατοικεί στην οδό Ευσταθίου Ξενοφώντος, αρ. 11 στην Εκάλη στη Λεμεσό. · Ότι στις 23.8.2011 γύρω στις 4:00 το απόγευμα έπαιρνε τον σκύλο του βόλτα κατά μήκος της οδού Ευσταθίου με κατεύθυνση προς το τέλος του δρόμου όπου υπάρχει ένα μεγάλο χωράφι. · Ότι ενώ προχωρούσε άκουσε μια μηχανή να κόβει ξύλα και είδε ένα αυτοκίνητο να έρχεται και να σταθμεύει σε απόσταση 20μ. από τον ίδιο. Στο χωράφι είχε σταθμεύσει 20μ. απόσταση από το άτομο που έκοβε τα ξύλα. Ακολούθως βγήκε ο οδηγός του από το αυτοκίνητο και άρχισε να βγάζει φωτογραφίες το άτομο που έκοβε ξύλα, οπόταν το άτομο που έκοβε τα ξύλα άφησε κάτω τη μηχανή και προσπάθησε να πάρει τη φωτογραφική μηχανή από τον Ηλία. Ακολούθως ο Ηλίας τον απέφυγε, μπήκε στο αυτοκίνητο του και ξεκίνησε να οδηγεί προς το σπίτι του. Καθώς επέστρεφε, ένα αυτοκίνητο με ένα άτομο με κίτρινη φανέλα στάθμευσε στη μέση του δρόμου, βγήκε από το αυτοκίνητο, άνοιξε την πίσω πόρτα, πήρε κάτι και μετά το ξανά έβαλε πίσω. Μετά ξεκίνησε να πάει για να προσπαθήσει να πάρει τη φωτογραφική μηχανή από την κα Άλα και έδειξε με το χέρι του την κατηγορούμενη, επειδή ο Ηλίας έδωσε την camera του σε αυτήν. Ακολούθως η κα Άλα έδωσε τη φωτογραφική μηχανή στη φιλιπινέζα, γυναίκα που ήταν στον κήπο μέσα από την είσοδο, μέσα από το κάγκελο. Το άτομο που φορούσε την κίτρινη φανέλα προσπάθησε να πάει στην κα Άλα, οπόταν ο Ηλίας στάθηκε στη μέση. Η κα Άλα είπε στο πρόσωπο αυτό να φύγει, απλά να πάρει το αυτοκίνητο του και να φύγει. Το πρόσωπο αυτό μπήκε στη συνέχεια στο αυτοκίνητο και άρχισε να κάνει τηλεφωνήματα. Σύντομα μετά από αυτό, ένας άντρας ήρθε με το αυτοκίνητο του, ο οποίος πιστεύει πώς ήταν φίλος του ατόμου με την κίτρινη φανέλα, κατέβηκε από αυτό και άρχισαν να μιλούν μεταξύ τους. Μετά είδε τον Ηλία που τηλεφώνησε στην αστυνομία και περίμεναν να έρθει η αστυνομία, αλλά αυτή δεν ήρθε σύντομα και γι' αυτό πήγε πίσω στο σπίτι του και τηλεφώνησε και ο ίδιος της αστυνομίας. Μετά από περίπου τρεις ώρες, η κα Άλα πήγε σπίτι του και του είπε ότι ήρθε η αστυνομία, οπόταν πήγε και ο ίδιος εκεί. Εκεί, ο άντρας με την κίτρινη φανέλα κατηγορούσε την κα Άλα στην παρουσία της, στην αστυνομία ότι έγδαρε το αυτοκίνητο του με τα νύχια της και μετά είπε ότι ήταν ένα ραβδί και μετά ότι δεν ήξερε πως έγινε, άλλαξε δηλαδή την ιστορία του τρεις φορές. · Ότι το πρόσωπο στο οποίο αναφερόταν με το όνομα Ηλίας, είναι ο γιος της κατηγορούμενης, η οποία είναι η μητέρα του. · Ότι το άτομο που είδε με την κίτρινη φανέλα και μετά που έφυγε ο Ηλίας από το χωράφι με το αυτοκίνητο του, ήρθε με το δικό του αυτοκίνητο και σταμάτησε απέναντι από το σπίτι του Ηλία, περίπου 5μ. στη μέση του δρόμου. Ο ίδιος δε εκείνη τη στιγμή περπατούσε προς τα πίσω προς το σπίτι του Ηλία. · Ότι στη φωτογραφία Τεκμήριο 8, το άτομο που ανέφερε προηγουμένως το βλέπει και επέδειξε στο συγκεκριμένο τεκμήριο το άτομο που φαίνεται να φορεί κίτρινη φανέλα, το ίδιο δε έκανε και σε σχέση με τη φωτογραφία Τεκμήριο 9 που επίσης έδειξε ότι το πρόσωπο στο οποίο έκανε αναφορά είναι αυτό που φαίνεται με την κίτρινη φανέλα. · Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ανέφερε πως στη φωτογραφία Τεκμήριο 9 βλέπει το αυτοκίνητο που οδηγούσε το άτομο με την κίτρινη φανέλα, αυτό δε είναι το μπλε pajero που φαίνεται στην εν λόγω φωτογραφία. Στην αντεξέταση του ο ΜΥ3 απαντώντας σε ερωτήσεις και υποβολές του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής ανέφερε τα εξής: · Ότι γνωρίζει την κατηγορούμενη αφού είναι γειτόνισσα του και περπατούσε από το σημείο του σπιτιού της παίρνοντας τον σκύλο του βόλτα, μερικές δε φορές έχει πάει και στο σπίτι της. · Ότι ο σκοπός που πήγε στο σπίτι της είναι διότι ο νεαρότερος αδελφός της οικογένειας παίζει μουσική, ο ίδιος έχει pet shop, έχουν ζώα και απλά επικοινωνούν όπως με όλους. · Η οικογένεια της κατηγορούμενης μερικές φορές ήταν πελάτες του, δεν έχει κάτι εναντίον τους και είναι φίλος με αυτή όπως και με όλον τον κόσμο. · Ότι δεν θυμόταν τι ημέρα ήταν που έλαβαν χώρα τα γεγονότα που ανέφερε στην κυρίως εξέτασή του. · Ότι τον επίδικο χρόνο δεν εργαζόταν και οι σκύλοι που έχει είναι ράτσας poodles, rotwailers, american Staffordshire bull terrier. Τη συγκεκριμένη δε ημέρα έπαιρνε περίπατο το σκύλο του ράτσας american staffordshire bull terrier, χρώματος μπεζ. · Ότι η ώρα που τον έβγαλε περίπατο ήταν γύρω στις 4:00μ.μ, το σπίτι του δε απέχει από το σπίτι της κατηγορούμενης περίπου 100μ., το δε χωράφι που πήρε το σκύλο του έχει απόσταση από το σπίτι του 150μ. - 200μ. Απαντώντας δε σε ερώτηση πόσο χρόνο του πήρε να διανύσει την απόσταση από το σπίτι του μέχρι το χωράφι , απάντησε ότι δεν μπορεί να την καθορίσει επακριβώς, περπατούσε ο σκύλος του, σταματούσε, μυριζόταν, έτρεχε, πήγαινε με την ησυχία του και δεν πήρε ώρα. · Ότι το αυτοκίνητο του γιου της κατηγορούμενης το γνωρίζει και την ώρα που το είδε, ο ίδιος έπαιρνε βόλτα τον σκύλο του. · Ότι δεν προσέγγισε τον γιο της κατηγορούμενης να του μιλήσει επειδή αυτός οδήγησε προς το χωράφι και στάθμευσε 20μ. μακριά από τον άνθρωπο που έκοβε ξύλα. Σε σχετική δε ερώτηση, απάντησε ότι δεν αναμείχθηκε στο τι έλαβε χώρα μέσα στο χωράφι διότι ο ίδιος έβλεπε τη δουλειά του. · Ότι μέσα στο χωράφι εκείνος έκανε γύρω στα 10 - 20 λεπτά. Δεν μπορούσε να προσδιορίσει επακριβώς τον χρόνο αφού πήγαινε βόλτα με τον σκύλο του με την ησυχία του. · Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, δεν μπορούσε να προσδιορίσει πόση ώρα είχε οπτική επαφή μαζί με το πρόσωπο που έκοβε ξύλα και τον Ηλία. Είδε τον Ηλία έξω από το αυτοκίνητο του, έβγαζε φωτογραφίες και μετά έξω από το σπίτι του. · Ότι αυτό που είδε την πρώτη στιγμή που είχε οπτική επαφή σε σχέση με το τι συνέβηκε έξω από το σπίτι του Ηλία, ήταν το άτομο που πέρασε από μπροστά του με το αυτοκίνητο του, το οποίο σταμάτησε απέναντι από το σπίτι του Ηλία, κατέβηκε, άνοιξε την πόρτα, τον είδε που πήρε κάτι χωρίς όμως να δει τι ήταν και το έβαλε πίσω. Ο ίδιος μετά ήταν στο τέλος του δρόμου και μπορούσε να δει τα πάντα γύρω του. · Ότι τον γιο της κατηγορούμενης τον είδε που έφευγε από το χωράφι όπως επίσης και το άλλο πρόσωπο με την κίτρινη φανέλα, ο οποίος πέρασε ευθεία από μπροστά του. Ο χρόνος δε που πέρασε από την ώρα που είδε το γιο της κατηγορούμενης να φεύγει μέχρι που το πρόσωπο με την κίτρινη φανέλα έφυγε και αυτό από το χωράφι, ήταν πολύ σύντομος αφού ο Ηλίας πάρκαρε το αυτοκίνητο έξω από το σπίτι του και το άλλο άτομο μπήκε στο δικό του αυτοκίνητο και ξεκίνησε. · Ότι την κατηγορούμενη την είδε για πρώτη φορά όταν ο Ηλίας στάθμευσε το αυτοκίνητο του έξω από το σπίτι του, οπόταν η κα Άλα βγήκε έξω. Ο ίδιος δε τη στιγμή που ο Ηλίας στάθμευε το αυτοκίνητο του, βρισκόταν στο τέλος του δρόμου. · Ότι την κατηγορούμενη όταν την είδε για πρώτη φορά, την είδε να βγαίνει έξω και να στέκεται εκεί που ήταν ο Ηλίας έξω από το σπίτι του. Ο δε Ηλίας όταν είδε την κατηγορούμενη να κατεβαίνει, στεκόταν έξω από το αυτοκίνητο του. · Ότι δεν θυμόταν πόση ώρα στεκόταν έξω από το σπίτι ο Ηλίας μέχρι που βγήκε η κα Άλα. · Ότι την ώρα που το άτομο με την κίτρινη φανέλα σταμάτησε με το αυτοκίνητο του έξω από το σπίτι του Ηλία, στο μέρος βρισκόταν ο Ηλίας και η μητέρα του · Ότι από το σημείο που βρισκόταν ο ίδιος τη στιγμή που το άτομο με την κίτρινη φανέλα κατέβηκε από το αυτοκίνητο του, δεν άκουγε οτιδήποτε, το τι ελέγετο μεταξύ τους, ο ίδιος δε συνέχισε να παίρνει βόλτα το σκύλο του. · Ο ίδιος δεν σταμάτησε στο μέρος που βρισκόταν η κατηγορούμενη, ο γιος της και το άτομο με την κίτρινη φανέλα αλλά συνέχισε να περπατά και σταμάτησε λίγο πιο κάτω γιατί δεν ήθελε να αναμιχθεί, είχε όμως συνεχή οπτική επαφή με το τι γινόταν στο μέρος έξω από το σπίτι της κατηγορούμενης γιατί βρισκόταν στο τέλος του δρόμου και μπορούσε να δει τα πάντα τριγύρω του. Διευκρίνισε δε ότι η απόσταση που είχε από το σπίτι της κατηγορούμενης όταν είπε πως βρισκόταν λίγο πιο κάτω, εννοούσε σε απόσταση 10-20 μέτρα. · Ότι από το σημείο που στάθηκε, δηλαδή σε απόσταση 10-20 μ. άκουγε το άτομο με την κίτρινη φανέλα να βρίζει και να λέει «fucking Russians» και επίσης «δεν ξέρετε με ποιους τα εβάλετε». Η δε κα Άλα (κατηγορούμενη) του έλεγε να μπει στο αυτοκίνητο και να φύγει. · Ότι ο Ηλίας δεν είπε οτιδήποτε και δεν θυμόταν πόση ώρα έμεινε στο συγκεκριμένο σημείο όπως δεν θυμόταν και τι ώρα πήγε στο σπίτι του. · Ότι ο ίδιος έξω από το σπίτι που βρίσκονταν τα άλλα πρόσωπα δεν μίλησε με κανένα, είπε όμως στον Ηλία ότι θα τηλεφωνούσε στην αστυνομία. · Σε ερώτηση γιατί δεν πήγε στην αστυνομία να δώσει κατάθεση, απάντησε πως δεν το έκαμε διότι δεν του το ζήτησε κανένας και θεώρησε πως όλα είχαν διευθετηθεί. Όμως όταν πήγε η αστυνομία στο μέρος, και μετά που πήγε η κα Άλα (κατηγορούμενη) και του φώναξε, πήγε ξανά στο μέρος. · Ότι ο ίδιος δεν είδε αν είχε γδαρσίματα το αυτοκίνητο του ατόμου με την κίτρινη φανέλα. · Ότι ο ίδιος άκουσε το άτομο με την κίτρινη φανέλα να λέει στην κατηγορούμενη, του έγδαρε το αυτοκίνητό του με το νύχι της. Διευκρίνισε δε ότι αυτό δεν ήταν δυνατό να γίνει διότι η κα Άλα δεν πλησίασε καθόλου το αυτοκίνητο του εν λόγω προσώπου. · Σε ερώτηση αν ο ίδιος είχε ακούσει το πρόσωπο με την κίτρινη φανέλα να λέει ότι είναι με ραβδί που του έγδαρε το αυτοκίνητο η κα Άλα, απάντησε καταφατικά και επίσης ότι μετά ισχυρίστηκε το εν λόγω άτομο πως δεν ήξερε πως γδάρθηκε το αυτοκίνητο του. Η γλώσσα δε που μιλούσε το άτομο αυτό με την κίτρινη φανέλα, ήταν στα ελληνικά. Το τι δε είπε ακριβώς ήταν «έχταρε with νύχια and ξύλο». · Σε υποβολές ότι δεν είπε την αλήθεια και ότι δεν ήταν παρών κατά τη διάρκεια που έλαβαν χώρα τα επίδικα γεγονότα, αρνούμενος την υποβολή ανέφερε ότι ήταν παρών και ότι είπε την αλήθεια. · Σε υποβολές δε πως αυτά που είπε στο Δικαστήριο του είπαν άλλοι να τα πει για να βοηθήσει την κατηγορούμενη που είναι φίλη του, αρνούμενος τις υποβολές αυτές επανέλαβε ότι όσα είπε είναι η αλήθεια. · Ότι τον σκύλο του τον έπαιρνε περίπατο και μετά που γύρισαν και μετά που ο Ηλίας τηλεφώνησε στην αστυνομία, επέστρεψε στο σπίτι του όπου και άφησε τον σκύλο του αλλά παρέμεινε και ο ίδιος, όταν δε πήγε η κα Άλα (κατηγορούμενη) και του φώναξε, πήγε ξανά πίσω στο μέρος. Επανεξέταση δεν υπήρξε όμως ο Μ.Υ.3 απαντώντας σε διευκρινιστικές ερωτήσεις του Δικαστηρίου ανέφερε τα εξής: · Σε ερώτηση τι μεγέθους ήταν ο σκύλος που έπαιρνε περίπατο κατά τον επίδικο χρόνο δηλαδή αν ήταν μικρού, μεσαίου ή μεγάλου μεγέθους, απάντησε ότι ήταν μεγάλος σκύλος. · Ότι τη στιγμή που έφθασε ο αστυνομικός στο μέρος δεν ήταν παρών, όμως όταν ειδοποιήθηκε από την κα Άλα (κατηγορούμενη), πήγε ξανά στο μέρος πίσω. · Ότι ανέφερε στον αστυνομικό ότι ήταν παρών στο επεισόδιο, αλλά δεν του έδιναν σημασία γιατί ήταν ξένοι και το άλλο άτομο ήταν Κύπριος. · Ότι όταν έφθασε ο Ηλίας, ο γιος της κατηγορούμενης, με το αυτοκίνητό του και το στάθμευσε έξω από το σπίτι του, ο ίδιος ήταν στο τέλος του δρόμου και έβλεπε το τι συνέβαινε. · Σε ερώτηση αν ο γιος της κατηγορούμενης όταν στάθμευσε το αυτοκίνητο του κατέβηκε μόνος του από αυτό, απάντησε ότι κατέβηκε μόνος του και σε ερώτηση αν είχε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο μέσα στο αυτοκίνητο του, απάντησε ότι δεν είχε. · Σε ερώτηση αν η κατηγορούμενη ήταν παρούσα όταν το άτομο με την κίτρινη φανέλα στάθμευσε το αυτοκίνητο του και κατέβηκε από αυτό και συγκεκριμένα αν ήταν έξω από το σπίτι της, απάντησε ότι αυτή βγήκε έξω σε πολύ λίγα δευτερόλεπτα μετά και προηγουμένως ήταν στον κήπο της και όχι μέσα στο σπίτι της. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Μετά το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας αγόρευσαν οι συνήγοροι των δύο πλευρών οι οποίοι είχαν την ευγενή καλοσύνη να ετοιμάσουν τις αγορεύσεις τους γραπτώς. Ο συνήγορος της κατηγορούμενης στη γραπτή του αγόρευση έγγραφο Γ.Α.1 ανέφερε και επικαλέστηκε συνοπτικά τα εξής: Επικαλέστηκε κατ' αρχάς τη βασική αρχή ότι το βάρος απόδειξης σε ποινικές υποθέσεις βαρύνει αποκλειστικά την κατηγορούσα αρχή και ότι σε περίπτωση που δημιουργείται έστω και η παραμικρή αμφιβολία, η κατηγορούμενη θα πρέπει να αθωωθεί. Είναι δε εισήγηση του συνηγόρου της κατηγορούμενης πώς επί τη βάσει των εν λόγω αρχών, η υπεράσπιση έχει από την μαρτυρία που προσκόμισε, ήτοι των Μ.Υ.1, Μ.Υ.2 και Μ.Υ.3 αλλά και των κενών, ασαφειών και αντιφάσεων που εντοπίζονται στη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, δημιουργήσει στην παρούσα υπόθεση εκείνη την αμφιβολία που πρέπει να οδηγήσει το Δικαστήριο σε αθώωση της κατηγορούμενης. Αυτή δε η αμφιβολία έχει προκληθεί, πάντοτε κατά την εισήγηση του, επειδή οι Μ.Κ.1, Μ.Κ.2 και Μ.Κ.3 περιέπεσαν σε αντιφάσεις τόσο μεταξύ τους ως επίσης και με τα όσα οι ίδιοι ανέφεραν στη μαρτυρία τους ενώπιον του Δικαστηρίου και στις γραπτές τους καταθέσεις. Ειδικότερα για τον Μ.Κ.1 επεσήμανε ότι διάκειτο δυσμενώς προς την κατηγορούμενη καθότι ενώ ανέφερε πως αυτή και ο γιος της είναι από τη Ρωσία, παρέβλεψε ότι έχουν ταυτόχρονα αποκτήσει και την Κυπριακή υπηκοότητα. Επίσης διότι ο εν λόγω μάρτυρας παρέλειψε να εξετάσει πιθανή διάπραξη αδικήματος από τον παραπονούμενο ως όφειλε από τη στιγμή που αυτός του είπε πως έκοβε ξύλα από καμένες και εκριζωμένες χαρουπιές. Σε αρκετά δε σημεία της μαρτυρίας του ανέφερε ότι δεν θυμόταν τα γεγονότα για τα οποία ρωτήθηκε από τον συνήγορο της κατηγορουμένης. Όσον αφορά τον Μ.Κ.2 παραπέμποντας σε αρκετά σημεία της μαρτυρίας του, εισηγείται ότι περιέπεσε σε αντιφάσεις τις οποίες και καταγράφει, εισηγούμενος ότι από αυτές συνάγεται ότι ο Μ.Κ.2 μέσα από τη μαρτυρία του αυτό το οποίο επεδίωξε ήταν να δημιουργήσει προκατάληψη εναντίον της κατηγορούμενης και του γιου της και ότι είναι αυτή που του προκάλεσε τη ζημιά στο αυτοκίνητο του. Επίσης όσον αφορά την κατηγορία 2, ο Μ.Κ.2 είναι η εισήγηση του πως δεν είπε την αλήθεια αφού οι Μ.Υ.1, 2 και 3 οι οποίοι ήταν απόλυτα ειλικρινής και είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο, ανέφεραν ότι η κατηγορούμενη ούτε καν πλησίασε το αυτοκίνητο του Μ.Κ.2 και ότι σε καμία στιγμή δεν εξύβρισε τον Μ.Κ.
5. Επίσης είναι η εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο Μ.Κ.3 έδωσε μια μαρτυρία γενική και αόριστη αφού δεν ήταν σε θέση να πει σε ποια πλευρά του αυτοκινήτου του Μ.Κ.2 είχε διαπιστώσει την ύπαρξη της ζημιάς από γδάρσιμο, το ύψος της οποίας ανερχόταν σε €450,
6. Ακόμα σε αντίφαση με τον Μ.Κ.2, ο Μ.Κ.3 ανέφερε πως το γδάρσιμο στο αυτοκίνητο του Μ.Κ.2 κάλυπτε τέσσερα κομμάτια από αυτό και συγκεκριμένα το φτερό και την πόρτα. Επίσης ενώ ο Μ.Κ.3 ανέφερε με απόλυτη σιγουριά ότι η ζημιά στο αυτοκίνητο του Μ.Κ.2 προκλήθηκε από κλειδί, ο Μ.Κ.2 ανέφερε πως είδε μεν την κατηγορούμενη να του προκαλεί το γδάρσιμο χωρίς όμως να μπορεί να προσδιορίσει με ποιο αντικείμενο του προκάλεσε την εν λόγω ζημιά. Είναι δε εισήγηση του πως ακόμα και να υπήρξε ζημιά από γδάρσιμο στο αυτοκίνητο του Μ.Κ.2 αυτό όπως συνάγεται από τη μαρτυρία της κατηγορούμενης, οφείλετο στο γεγονός ότι το εν λόγω αυτοκίνητο κινήθηκε μέσα από θάμνους, οι οποίοι προκάλεσαν την εν λόγω ζημιά, προσθέτοντας δε ότι δεν του επιτράπηκε από το Δικαστήριο να ολοκληρώσει τη γραμμή αυτή αντεξέτασης. Όσον αφορά τη μαρτυρία των μαρτύρων υπεράσπισης είναι η θέση του συνηγόρου της κατηγορουμένης ότι αυτοί ήταν απόλυτα συνεπείς. Τον μεν Μ.Υ.1 και Μ.Υ.2 με τις γραπτές τους καταθέσεις, ο δε Μ.Υ.3 παρά τις όποιες μικροδιαφορές που μπορεί να εντοπίζονται στη δική του μαρτυρία, τις οποίες αποδίδει στη διαφορετική οπτική γωνία αλλά και την πιθανή μη ακριβή απόδοση κατά τη μετάφραση της μαρτυρίας του που έδωσε ενώπιον του Δικαστηρίου, θα πρέπει να οδηγήσουν το Δικαστήριο στο να αποδεχθεί αυτή ως τα πραγματικά γεγονότα. Σε σχέση δε με τον Μ.Υ.3 και για το κατά πόσο ήταν παρών κατά τον χρόνο που λάμβαναν χώρα τα επίδικα γεγονότα, επικαλέστηκε τη μαρτυρία των Μ.Υ.1 και Μ.Υ.2 αλλά και του ίδιου του παραπονούμενου, Μ.Κ.2, ο οποίος πάντοτε κατά τη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης, στην αντεξέτασή του, απαντώντας σε υποβολή ότι στο μέρος υπήρχαν τρία άτομα, παραδέχθηκε τούτο. Εν κατακλείδι, όπως και πιο πάνω αναφέρεται, είναι η εισήγηση του δικηγόρου υπεράσπισης ότι οι αμφιβολίες οι οποίες έχουν δημιουργηθεί πρέπει να οδηγήσουν στην απόρριψη των ισχυρισμών του παραπονούμενου Μ.Κ.3 και στην αθώωση της κατηγορούμενης. Ο συνήγορος της κατηγορούσας αρχής στη δική του γραπτή αγόρευση έγγραφο Γ.Α.2 συνοπτικά ανέφερε τα εξής: Αναφορικά με τους μάρτυρες κατηγορίας είναι η θέση του ότι αυτοί είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο αφού ήταν απόλυτα σαφείς και δεν περιέπεσαν σε αντιφάσεις σε κανένα σημείο, στοιχεία που θα πρέπει να οδηγήσουν στην αποδοχή της μαρτυρίας τους στο σύνολό της. Οι όποιες δε ασάφειες παρατηρούνται στη μαρτυρία του Μ.Κ.3 που εντοπίζονται στο ότι δεν θυμόταν να απαντήσει σε ποια πλευρά είχε διαπιστώσει τη ζημιά στο αυτοκίνητο του Μ.Κ.2, εισηγήθηκε ότι αυτό οφείλεται και είναι αναμενόμενο στην πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος από την ημερομηνία που έλαβαν χώρα τα γεγονότα μέχρι την ημέρα που έδιδε κατάθεση, κάτι άλλωστε που και ο ίδιος ανέφερε. Με τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 επεσήμανε ότι δεν του υποβλήθηκε σε κανένα στάδιο της αντεξέτασής του ότι τόσο η κατηγορούμενη όσο και ο Μ.Υ.1 του είχαν αναφέρει γεγονότα τα οποία δεν κατεγράφησαν στις καταθέσεις τους. Επίσης ότι η ειλικρίνεια του μάρτυρος αυτού συνάγεται και από το γεγονός ότι με πάσα ειλικρίνεια ανέφερε ότι λόγω της παρόδου μεγάλου χρονικού διαστήματος, δεν μπορούσε να αναφερθεί σε περισσότερες λεπτομέρειες σε σχέση με τα γεγονότα πλην αυτών που εξέθεσε στο Δικαστήριο και στη γραπτή του κατάθεση. Συγκεκριμένα, απαντώντας σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι δεν θυμόταν αν του παραδόθηκαν φωτογραφίες από τον Μ.Υ.1, όμως ανέφερε πως διερευνήθηκε υπόθεση από καταγγελία στην οποία προέβη από τον υιό της κατηγορούμενης, Μ.Υ.2, από την οποία ο παραπονούμενος Μ.Κ.2 οδηγήθηκε στο Δικαστήριο για το αδίκημα της εξύβρισης στην οποία όμως υπόθεση, αυτός αθωώθηκε. Σε σχέση με τον Μ.Κ.2 αναλύοντας συνοπτικά τη μαρτυρία του εισηγείται πως θα πρέπει να γίνει αυτή αποδεκτή και ως αντιπροσωπεύουσα την αλήθεια αφού δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις και αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στα γεγονότα. Επεσήμανε επίσης από τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 ότι στην ποινική υπόθεση με την οποία κατηγορήθηκε για δημόσια εξύβριση, αθωώθηκε από το Δικαστήριο. Όσον αφορά τους μάρτυρες υπεράσπισης, επισημαίνοντας από τη μαρτυρία που έδωσαν στο Δικαστήριο αντιφάσεις και ασάφειες τόσο μεταξύ τους ως επίσης και με τις καταθέσεις που έδωσαν οι Μ.Υ.1 - κατηγορούμενη και ο Μ.Υ.2 - υιός της κατηγορούμενης, στην αστυνομία, είναι η θέση του πως δεν είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο αφού όσα για πρώτη φορά εξέθεσαν στο Δικαστήριο δια της μαρτυρίας τους αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις με σκοπό να προσβάλουν την αξιοπιστία του Μ.Κ.2 και της αστυνομίας και για να αθωωθεί η κατηγορούμενη. Ειδικότερα σε σχέση με την κατηγορούμενη επεσήμανε ότι οι ισχυρισμοί της ότι δεν κρατούσε τίποτε στα χέρια της κατά τη διάρκεια των επιδίκων γεγονότων, έρχεται σε πλήρη αντίφαση με τους δικούς της ισχυρισμούς αφού ανέφερε πως κρατούσε φωτογραφική μηχανή και έβγαζε φωτογραφίες, θέση που έρχεται και σε αντίφαση με τη θέση του Μ.Υ.2 ο οποίος ισχυρίστηκε ότι αυτός έβγαλε τις φωτογραφίες. Ακόμα αντίφαση παρατηρείται μεταξύ της κατηγορούμενης και του Μ.Υ.2 σε σχέση με την ώρα που τηλεφώνησε σε αυτόν η κατηγορούμενη που ανέφερε ότι ήταν 16:10, στο ότι ο ίδιος ο Μ.Υ.2 ανέφερε ότι μετέβηκε στο μέρος περί ώρα 16:30 ενώ ο Μ.Υ.2 ανέφερε ότι το επίδικο συμβάν έγινε γύρω στις 16:
7. Ακόμα μια σοβαρή αντίφαση στην οποία περιέπεσαν η κατηγορούμενη με τον Μ.Υ.3, είναι η θέση της ότι όταν στο μέρος ήρθε η αστυνομία έξω από το σπίτι της εβρίσκοντο τόσο ο Μ.Υ.2 γιος της όσο και ο Μ.Υ.
8. Αντιθέτως, ο Μ.Υ.3 ανέφερε ότι είναι η κατηγορούμενη που μετέβηκε στην οικία του και τον ειδοποίησε ότι ήρθε η αστυνομία. Συνακόλουθα είναι η θέση του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής ότι ο Μ.Υ.3 δεν ήταν παρών κατά τον επίδικο χρόνο στη σκηνή που έλαβαν χώρα τα επίδικα γεγονότα, κάτι στο οποίο συνηγορεί και η αντίφαση που παρατηρείται με την αρχική του θέση ότι δεν ήθελε να αναμιχθεί στο όλο περιστατικό γιατί δεν τον αφορούσε και ακολούθως με τη θέση του ότι πήρε και ο ίδιος τηλέφωνο την αστυνομία για το ίδιο περιστατικό που προηγουμένως δεν αναμίχθηκε. Πλην όμως θυμόταν με περισσή λεπτομέρεια το τι ακριβώς συνέβηκε. Εν κατακλείδι, εισηγούμενος ότι οι μάρτυρες υπεράσπισης δεν είπαν την αλήθεια σύμφωνα με τις επισημάνσεις του αναφορικά με αντιφάσεις και ασάφειες αλλά και πρόσθετα για τον λόγο ότι οι ισχυρισμοί τους είναι και παράλογοι καθότι αν ο Μ.Κ.2 - παραπονούμενος, ήθελε να τους κατηγορήσει ψευδώς, το λογικό και αναμενόμενο θα ήταν να έστρεφε την καταγγελία του εναντίον του γιου της κατηγορούμενης Μ.Υ.2, αφού σύμφωνα και με τη γραμμή της υπεράσπισης ήταν και το βασικό πρόσωπο με το οποίο ήρθε σε αντιπαράθεση ο Μ.Κ.
9. Τελική του εισήγηση είναι ότι η κατηγορούσα αρχή απέδειξε την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ως εκ τούτου αυτή θα πρέπει να βρεθεί ένοχη και στις δύο κατηγορίες. Από τις αγορεύσεις των δύο συνηγόρων, κρίνω ότι στο στάδιο αυτό πρέπει να επισημάνω ότι η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι δεν του επιτράπηκε να ακολουθήσει συγκεκριμένη γραμμή υπεράσπισης, δεν γίνεται αποδεκτή αφού από τα πρακτικά του Δικαστηρίου αυτό το οποίο εύκολα συνάγεται, είναι ότι για τους λόγους που καταγράφονται και επεξηγούνται, αυτό το οποίο δεν επετράπη τόσο στον συνήγορο υπεράσπισης ως επίσης και στον συνήγορο της κατηγορούσας αρχής, είναι η υποβολή ερωτήσεων που δυνάμει των Κανόνων και του Δικαίου Απόδειξης, δεν μπορούσαν να υποβληθούν. Σε σχέση δε με την αγόρευση του συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής ότι σε σχετική διευκρινιστική ερώτηση από το Δικαστήριο, ανέφερε ότι η αναφορά του στη γραπτή του αγόρευση έγγραφο Γ.Α.2 σε Μ.Υ.1 και Μ.Υ.2 αφορά σαν Μ.Υ.1 τον υιό της κατηγορούμενης που ήταν ο Μ.Υ.2 και στον Μ.Υ.2 στον κ. Αντρέα Θεοδώρου που ήταν ο Μ.Υ.
10. Η εκ παραδρομής δε αναφορά του οφείλεται στο γεγονός ότι θεώρησε πως η κατηγορούμενη χαρακτηρίστηκε σαν μάρτυρας με τη φράση κατηγορούμενη και όχι σαν Μ.Υ.
11. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες ενώ έδιδαν ενόρκως μαρτυρία ενώπιον μου. Κρίνω δε ότι είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία με δείκτη μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν ή να παρακολουθήσουν οι μάρτυρες τα διαδραματισθέντα, τη γενική συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητα τους, την ειλικρίνεια τους, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Η αξιολόγηση είναι έργο λεπτό και δύσκολο αφού το Δικαστήριο εξυφαίνοντας τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα, τις αντιδράσεις και τη συμπεριφορά του στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, καλείται να αναδείξει υπό το πρίσμα της πείρας του και της ανθρώπινης φύσης το αξιόπιστο ή μη μιας εκδοχής. Η προσπάθεια αυτή δεν γίνεται μικροσκοπικά υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το ευρύτερο πλαίσιο της δίκης. Ναι μεν η αξιολόγηση είναι ατομική, όμως θα πρέπει τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα να συναρτώνται και να αντιπαραβάλλονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και λοιπή μαρτυρία και τελικά να διερευνάται η αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Moustafa v. Καυκαρή κ.ά.,

(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 165. Έχω επίσης κατά νου, ότι, καθώς έχει νομολογηθεί (βλ. Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391), όταν δεν υπάρχουν ισχυροί λόγοι περί του αντιθέτου, αποδοχή μέρους μαρτυρίας ενός μάρτυρα είναι δυνατή στα πλαίσια της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Περαιτέρω, όπως επισημαίνεται στην Κυπριανού ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 129/07, ημερομηνίας 10.12.2008: «Η νομολογία μας αναγνωρίζει ότι είναι φυσιολογικό να υπάρχουν κάποιες αντιφάσεις και το Εφετείο επεμβαίνει, όταν διαπιστωθούν τέτοιες, μόνο όταν είναι ουσιαστικής μορφής και πλήττουν καίρια την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή καταδεικνύουν πρόθεση εκ μέρους του να πει ψέματα.» Ακόμα σε σχέση με τις φωτογραφίες που κατατίθενται σαν τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως έγινε στην παρούσα με τα Τεκμήρια 7, 8 και 9, επισημαίνω ότι αυτές έχουν αναγνωριστεί και γίνονται αποδεκτές ως πραγματική μαρτυρία, νοουμένου ότι το Δικαστήριο βεβαιωθεί πώς η καταγραφή σε αυτές είναι ακριβής και δεν υπάρχει πιθανότητα να υπήρξε παρέμβαση πάνω στην καταγραφή τους (βλέπε σύγγραμμα Δίκαιο της Απόδειξης, του αειμνήστου πρώην δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Τάκη Ηλιάδη, σελ.25 και υπόθεση Δημοκρατία v. Στέλιου Μιχαήλ Πέπη

(1990)2 Α.Α.Δ. 24). Έχοντας δε υπόψη τα όσα άνωθι αναφέρονται, έχω ικανοποιηθεί ότι σε σχέση με τα Τεκμήρια 7, 8 και 9 της παρούσας, ουδεμία παρέμβαση υπήρξε, τόσο κατά την διαδικασία λήψης όσο και κατά την διαδικασία εκτύπωσης των φωτογραφιών που τα αποτελούν και συνακόλουθα αποδέχομαι πώς η καταγραφή σε αυτές είναι ακριβής καταγραφή της πραγματικής κατάστασης ως είχε και υφίστατο, κατά τον χρόνο λήψης των εν λόγω φωτογραφιών. Έχοντας λοιπόν υπόψη όλα τα πιο πάνω προχωρώ στην αξιολόγηση των μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον μου. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ: Ο A/Αστ. 4079 κ. Σάββας Τρύφωνος, ήτοι ο Μ.Κ.1, που κατέθεσε στο Δικαστήριο μου έκανε πολύ καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στις ενέργειες στις οποίες προέβηκε μαζί με ακόμα ένα συνάδελφο του στη σκηνή του επεισοδίου αλλά και στη συνέχεια για σκοπούς διερεύνησης της υπόθεσης και η μαρτυρία του κρίνω ότι δεν κλονίστηκε σε κανένα σημείο της αντεξέτασης του. Επίσης ουδέν έχει τεθεί ενώπιον μου που να καταδεικνύει ότι είχε οποιοδήποτε συμφέρον ή κίνητρο ή σχέση, για να μαρτυρήσει υπέρ ή εναντίον είτε του παραπονούμενου είτε της κατηγορούμενης. Ακόμη σε σχέση με τον Μ.Κ.1 επισημαίνω ότι σε κανένα σημείο της αντεξέτασης του δεν τους υπεβλήθη ότι εδιάκειτο δυσμενώς προς την κατηγορούμενη και τον υιό της, Μ.Υ.2, ότι δεν κατεγράφη στις γραπτές καταθέσεις της κατηγορούμενης και του υιού της Μ.Υ.2 Τεκμήρια 2(α) και 4(α) ατίστοιχα, όλα όσα αυτοί ήθελαν να καταγραφεί στις εν λόγω καταθέσεις τους, ότι στη σκηνή του επεισοδίου εκτός από την κατηγορούμενη, τον υιό της Μ.Υ.2 και τον άντρα της, ο οποίος πήγε στο μέρος αργότερα, υπήρχε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Επίσης δεν υπεβλήθηκε στον μάρτυρα σε κανένα στάδιο της αντεξέτασής του ότι οποιοδήποτε πρόσωπο επιθυμούσε να δώσει κατάθεση σε σχέση με τα γεγονότα και δεν του πήρε, ότι οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο εκτός από την κατηγορούμενη και τον Μ.Υ.2 είτε στο μέρος είτε στον αστυνομικό σταθμό του ανέφερε πως γνώριζε οτιδήποτε για τα επίδικα γεγονότα διότι ήταν παρών, αλλά και ούτε ότι αρνήθηκε σε οποιοδήποτε πρόσωπο είτε στο μέρος που έλαβαν χώρα τα επίδικα γεγονότα είτε μεταγενέστερα, να του δώσει οποιαδήποτε πληροφορία ή γραπτή κατάθεση για αυτά. Συνακόλουθα οι οποιοιδήποτε περί του αντιθέτου ισχυρισμοί της κατηγορούμενης και των Μ.Υ.2 και Μ.Υ.3, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί αφού δεν δόθηκε κάν η ευκαιρία στον εν λόγω μάρτυρα να τους σχολιάσει. Επίσης ουδέν επικαλέστηκε η κατηγορούμενη στη μαρτυρία της αλλά και ο Μ.Υ.2, που να αφορά παραβίαση των δικαιωμάτων τους κατά τη λήψη των γραπτών τους καταθέσεων, οι οποίες επισημαίνω ότι κατατέθηκαν εκ συμφώνου και χωρίς καμία ένσταση ή επιφύλαξη, όπως ούτε και ότι αμφισβητούνται τα όσα καταγράφονται σε αυτές σε σχέση με το οικειοθελές και το δικαίωμα τους αν ήθελαν να κάνουν οποιεσδήποτε διορθώσεις, προσθήκες ή αφαιρέσεις ήθελαν στις εν λόγω γραπτές τους κατάθεσεις. Αντιθέτως και οι δύο στις εν λόγω καταθέσεις τους αναφέρουν ότι αφού τους διαβάστηκαν τις υπέγραψαν ως ορθές και χωρίς να εκφράσουν οποιαδήποτε πρόθεση για διόρθωση, προσθήκη ή αφαίρεση των καταγραφέντων. Ακόμα ο Μ.Κ.1 καταγράφει στην κατάθεση της κατηγορούμενης Τεκμήριο 2(α) ότι την ενημέρωσε πλήρως για τα δικαιώματά της η οποία στη συνέχεια έδωσε οικειοθελώς την εν λόγω κατάθεση. Ως προς δε το ζήτημα της θεληματικότητας της κατάθεσης της κατηγορούμενης και του Μ.Υ.2, αλλά και τυχόν παραβίαση των δικαιωμάτων τους κατά τη λήψη των εν λόγω καταθέσεων, όπως και πιο πάνω αναφέρεται, η υπεράσπιση δεν έθεσε ζήτημα θεληματικότητας των καταθεσέων τους όταν επιχειρείτο η κατάθεση τους στο Δικαστήριο σαν τεκμήρια. Στην περίπτωση βέβαια που εγείρετο τέτοιο ζήτημα το Δικαστήριο όφειλε να το εξετάσει στα πλαίσια Δίκης εντός Δίκης, κάτι όμως που δεν χρειάστηκε αφού όχι μόνο δεν τέθηκε τέτοια θέση αλλ' αντιθέτως υιοθετήθηκε και το περιεχόμενο τους. Όσον αφορά τις εισηγήσεις του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο μάρτυρας αυτός θα πρέπει να κριθεί αναξιόπιστος λόγω του ότι σε σημεία της μαρτυρίας του και ειδικότερα στην αντεξέταση του, σε ερωτήσεις που του υπεβλήθηκαν απάντησε ότι δεν θυμόταν, δεν αποδέχομαι τη θέση αυτή καθότι δεν είναι τέτοιες οι απαντήσεις του που υποστηρίζουν τη θέση αυτή. Τούτο διότι τα συγκεκριμένα σημεία ουδεμία σχέση έχουν με τα διαδραματισθέντα κατά τον επίδικο χρόνο γεγονότα και πρόσθετα κρίνω πώς εύλογο και αναμενόμενο είναι, μετά την πάροδο τριών χρόνων από τα επίδικα γεγονότα ένας μάρτυρας να μην θυμάται επακριβώς και με πάσαν λεπτομέρεια τα πάντα. Ακόμη ένα άλλο σημαντικό στοιχείο από την μαρτυρία του Μ.Κ.1 που δεν αμφισβητήθηκε είναι και το ότι στη σκηνή όταν μετέβηκε με τον συνάδελφο του, εξέτασε το αυτοκίνητο του Μ.Κ.2 και όντως εντόπισε ζημιά από γδάρσιμο. Συνακόλουθα ο Μ.Κ.1 κρίνεται σαν αξιόπιστος, αποδέχομαι δε στην ολότητα και σαν ανταποκρινόμενα στην αλήθεια τα όσα αυτός κατέθεσε στο Δικαστήριο. Ο Μ.Κ.2 επίσης μου έκανε πολύ καλή εντύπωση σαν μάρτυρας αφού απαντούσε με σαφήνεια και κατηγορηματικά στις ερωτήσεις που του εγίνοντο, τόσο στην κυρίως εξέταση όσο και στην αντεξέταση του. Η αναφορά του συνηγόρου της κατηγορούμενης στην αγόρευση του σε σημεία της μαρτυρίας του Μ.Κ.2 και η εισήγηση του ότι από τις εν λόγω αναφορές θα πρέπει αυτός να κριθεί αναξιόπιστος δεν με βρίσκει σύμφωνο. Ο Μ.Κ.2 κρίνω ότι ήταν απόλυτα ειλικρινής και είπε την αλήθεια τόσο στην γραπτή του κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία, Τεκμήριο 5, ως επίσης και ενώπιον του Δικαστηρίου όταν έδωσε προφορική μαρτυρία. Από την πρώτη στιγμή ανέφερε πως δεν είδε με τι αντικείμενο η κατηγορούμενη του έγδαρε το αυτοκίνητο στην αριστερή πλευρά στην μπροστινή και πισινή πόρτα και υπήρξε απόλυτα συνεπής με τη σχετική δήλωση που καταγράφεται στην γραπτή του κατάθεση αφού και ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε πως δεν πρόσεξε τι ακριβώς κρατούσε. Όμως περιέγραψε και επεξήγησε κατόπιν διευκρινιστικής ερώτησης από το Δικαστήριο, πώς κατάλαβε ότι η κατηγορούμενη τη στιγμή που βρισκόταν στην αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου του και μετά που κλώτσησε την πόρτα του συνοδηγού προκάλεσε σε αυτό ζημιά γδέρνοντας το ενώ στεκόταν έξω από αυτό και ο ίδιος βρισκόταν καθήμενος στην δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου, στη θέση του οδηγού. Επίσης επισημαίνω από τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 ότι ενώ ανέφερε πως οδηγήθηκε στο Δικαστήριο με βάση την καταγγελία που είχε κάνει η κατηγορούμενη και ο υιός της ότι τους εξύβρισε, και μετά από ακρόαση αθωώθηκε από το Ε. Δ. Λεμεσού, δεν αμφισβητήθηκε η θέση του αυτή και ούτε του υποβλήθηκε ότι δεν είπε την αλήθεια η έστω ότι η απόφαση με την οποία αθωώθηκε έχει εφεσιβληθεί. Επίσης όσον αφορά το μέγεθος της ζημιάς που προκάλεσε η κατηγορούμενη στο αυτοκίνητο του, ανέφερε ότι ξεκινούσε και κάλυπτε τα 2/3 της πόρτας του συνοδηγού και εκτεινόταν μέχρι το 1/3 της πισινής πόρτας. Κάτι που συνάδει πλήρως και με την κατάθεση του Μ.Κ.3, όταν αυτός επιθεώρησε το αυτοκίνητο του στον αστυνομικό σταθμό Πολεμιδίων. Το ότι δεν πρόσεξε με τι αντικείμενο η κατηγορούμενη προκάλεσε τη ζημιά στο αυτοκίνητο του, κρίνω ότι συνάδει με τα γεγονότα όπως τα παρέθεσε, δηλαδή ότι καθόταν στη θέση του οδηγού και η κατηγορούμενη βρισκόταν έξω από το αυτοκίνητο στην αντίθετη πλευρά. Κάτι που εύλογα δικαιολογεί να μην ήταν σε θέση να βλέπει το εξωτερικό μέρος της αριστερής πλευράς του αυτοκινήτου του από τη θέση που βρισκόταν. Τα υπόλοιπα σημεία που ο συνήγορος υπεράσπισης επισημαίνει στη γραπτή του αγόρευση έγγραφο Γ.Α.1 για αντιφάσεις του Μ.Κ.2, κρίνω ότι δεν είναι σε βαθμό τέτοιο που να δικαιολογούν την θέση ότι αυτός πρέπει να κριθεί αναξιόπιστος. Τυχόν διαφορές σε χρονικά διαστήματα ή στη σειρά της εξέλιξης των γεγονότων κρίνω ότι δικαιολογούνται λαμβάνοντας υπόψη και την πάροδο τριών και πλέον χρόνων από την ημέρα που έλαβαν χώρα τα επίδικα γεγονότα και του χρόνου που μεσολάβησε όταν ο μάρτυρας αυτός κατέθεσε στο Δικαστήριο. Ούτε και διαπιστώνω οποιαδήποτε αντίφαση στη θέση ότι η ξανθή γυναίκα που βγήκε από την οικία της, η κατηγορούμενη, του φώναζε, όπως λέει στην κατάθεση του, ενώ στη μαρτυρία του πρόσθεσε ότι ήταν όπως τη δαιμονισμένη. Επίσης δεν διαπιστώνω ότι συνάγεται αντίφαση επειδή στη κατάθεση του Τεκμήριο 5 αναφέρει πως η ζημιά ανερχόταν γύρω στα €450,00, λόγω του ότι ο Μ.Κ.3 επιθεώρησε το αυτοκίνητο και έδωσε κατάθεση στις 19:00 της 26.8.2011, μεταγενέστερα από αυτόν. Τούτο διότι στην κατάθεση του αναφέρει πώς για την επιδιόρθωση της ζημιάς απαιτείται ένα ποσό γύρω στα €450,00, κι όχι ακριβώς, κάτι που όπως είναι ζήτημα κοινής λογικής μπορεί εύκολα να πληροφορήθηκε ή απλά να υπολόγισε. Όσον αφορά πώς δικαιολογεί τη θέση του ότι ο Μ.Υ.2 ήταν επιθετικός, κρίνω πως σύμφωνα με τα όσα αναφέρει στην κατάθεση του, Τεκμήριο 5, αλλά και στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του και ανεξάρτητα από το αν είναι ορθός ή λανθασμένος κατά την άποψη τρίτου προσώπου, αυτός ο χαρακτηρισμός αποτελεί την δική του εκτίμηση και δεν μπορεί να αποδωθεί σε αυτόν υστεροβουλία, ως η εισήγηση της υπεράσπισης. Τούτο διότι όπως είναι φυσιολογικό στην ενώπιον του Δικαστηρίου ακροαματική διαδικασία, μάρτυρας ο οποίος ανακαλεί στη μνήμη του τα επίδικα γεγονότα και στα πλαίσια της προσπάθειας του να αποδείξει τους ισχυρισμούς του ως ορθούς, μπορεί να χρησιμοποιήσει χαρακτηρισμούς που δεν χρησιμοποίησε προγενέστερα αλλά και να υπερβάλει σε κάποια σημεία, φθάνει βεβαίως να μην παρουσιάζει μια εντελώς διαφορετική εικόνα ή αντιφάσεις από προηγούμενες γραπτές ή προφορικές του δηλώσεις. Εν κατακλείδι κρίνω πως ο Μ.Κ.2 είπε την αλήθεια και γι' αυτό αποδέχομαι τη μαρτυρία του αναφορικά με το τι είχε συμβεί κατά την επίδικη μέρα. Όσον αφορά το ύψος της προκληθείσας ζημιάς στο αυτοκίνητό του, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι αυτή ανερχόταν στο ποσό των €450,00 αφού και ό ίδιος την καθόρισε γύρω στο ποσό αυτό. Αυτό βεβαίως χωρίς να επηρεάζεται με οποιοδήποτε τρόπο η αξιοπιστία του σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα. Επισημαίνω τέλος ότι σε κανένα σημείο της αντεξέτασης του αμφισβητήθηκε ότι ήταν ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΕΥΧ 843 που οδηγούσε κατά τον επίδικο χρόνο και ότι γνωρίζει πολ΄ύ καλά την Αγγλική γλώσσα. Επίσης η θέση και οι υποβολές που έγιναν στον Μ.Κ.2 ότι το γδάρσιμο στο αυτοκίνητο του προκλήθηκε από καμένα κλαδιά, ξύλα και θάμνους όταν εκινείτο μέσα στο χωράφι στο οποίο μετέβη για να κόψει ξύλα και όχι από την κατηγορούμενη, κρίνω πως δεν βρίσκει έρεισμα στην κοινή λογική. Τούτο διότι σε μια τέτοια περίπτωση το εύλογα αναμενόμενο θα ήταν τα γδαρσίματα να αρχίζουν από το μπροστινό η πισινό αριστερό φτερό του αυτοκινήτου με κατεύθυνση προς τα πίσω ή αντίστροφα, ανάλογα με την μπροστινή ή οπίσθια κίνηση του αυτοκινήτου και θα επαρατηρούντο αρκετά γδαρσίματα σε διάφορα σημεία. Κάτι τέτοιο όμως δεν ευσταθεί αφού το γδάρσιμο που εντοπίστηκε και επιβεβαιώθηκε από τον Μ.Κ.1 στη σκηνή του επεισοδίου, αλλά και από τον Μ.Κ.3 στο Αστυνομικό Σταθμό Πολεμιδίων, αποτελείτο από μια συνεχόμενη γραμμή η οποία κάλυπτε τα 2/3 της μπροστινής αριστερής πόρτας και το 1/3 της αριστερή πισινής πόρτας του οχήματος του Μ.Κ.2, στοιχείο που οδηγεί αβίαστα στο εύλογο συμπέρασμα πως αυτή η γραμμή ήταν κατευθυνόμενη, στοχευμένη και συνακόλουθα ότι προεκλήθη από ανθρώπινη ενέργεια. Ο M.K.3 παρόλο που κρίνω ότι ήταν ειλικρινής στην ενώπιον του Δικαστηρίου δοθείσα από μέρους του μαρτυρία, εντούτοις λόγω του ότι σε αρκετά σημεία της μαρτυρίας του δεν ήταν σαφής αλλά και σίγουρος για τις απαντήσεις του, κάτι το οποίο απέδωσε και αποδέχομαι ότι οφείλεται στο μεγάλο χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει από την ημερομηνία που έλαβαν χώρα τα επίδικα γεγονότα, δεν αποδέχομαι στην ολότητα τη μαρτυρία του. Τον κρίνω αξιόπιστο, αφού η συμπεριφορά του στο εδώλιο αλλά και οι απαντήσεις που έδωσε ήταν τέτοιες που δεν έχω διαπιστώσει προσπάθεια του να αποκρύψει ή να αλλοιώσει τα γεγονότα, πλήν όμως αποδέχομαι μέρος της μαρτυρίας του και όχι την ολότητα της. Συγκεκριμένα αποδέχομαι από τη μαρτυρία του τα όσα αναφέρει στην κατάθεση του Τεκμήριο 6 και συγκεκριμένα εξ αυτής ότι όντως εκλήθη στον Αστυνομικό Σταθμό Πολεμιδιών από τον Μ.Κ.1 για να εξετάσει το αυτοκίνητο του παραπονούμενου στις 26.8.2011 κάτι που έπραξε, ότι διαπίστωσε ζημιά από γδάρσιμο στο αυτοκίνητο του παραπονούμενου μάρκας Pajero με αρ. εγγραφής EYX 843 η οποία προκλήθηκε από αιχμηρό μεταλλικό αντικείμενο στην αριστερή μπροστινή και πισινή πόρτα. Επίσης αποδέχομαι ότι η φύση της ζημιάς ήταν τέτοια που δεν μπορούσε να προκληθεί από καμένους θάμνους και κομμένα κλαδιά χαρουπιών. Όμως δεν αποδέχομαι ότι για την επιδιόρθωση της εν λόγω ζημιάς απαιτείτο το ποσό των €450,

1. Τούτο διότι για το ποσό αυτό θα έπρεπε, σύμφωνα με τα όσα ο ίδιος είπε, το γδάρσιμο να κάλυπτε τέσσερα και όχι δύο κομμάτια του αυτοκινήτου, αφού για επιδιόρθωση απαιτούντο €100,00 για κάθε κομμάτι - μέρος, του αυτοκινήτου και €50,00 για τα εργατικά. ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ: Η κατηγορούμενη δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση σαν μάρτυρας όπως δεν μου έκαναν καλή εντύπωση και οι Μ.Υ.2 και Μ.Υ.
2. Στην προσπάθειά τους να αποφύγει και να μην υποστεί η κατηγορούμενη τις όποιες συνέπειες από τη συμπεριφορά που επέδειξε κατά τον επίδικο χρόνο και κατά τη διάρκεια που έλαβαν χώρα τα επίδικα γεγονότα, περιέπεσαν σε σωρεία αντιφάσεων, μεταξύ τους σε σχέση με τα όσα ανέφεραν ενώπιον του Δικαστηρίου, με τα όσα αναφέρουν στις γραπτές καταθέσεις που έδωσαν στην αστυνομία η κατηγορούμενη και ο Μ.Υ.2, αλλά και με τις διάφορες και διιστάμενες θέσεις, εκδοχές και ισχυρισμούς τους. Ακόμα στην προσπάθεια τους αυτή η κατηγορούμενη και ο Μ.Υ.2 δεν δίστασαν να επιρρίψουν εμμέσως πλην σαφώς αλλότρια κίνητρα στον Α/Αστ. 4079 Σάββα Τρύφωνος, Μ.Κ.1, τα οποία μάλιστα απέδωσαν σε ρατσιστικούς λόγους διότι όπως ο συνήγορος τους ισχυρίστηκε στην αγόρευσή του και όχι γιατί τέθηκε μαρτυρία προς τούτο ή έστω υποβολή της θέσης αυτής κατά τη διάρκεια αντεξέτασης του Μ.Κ.1, διότι η κατηγορούμενη και ο Μ.Υ.2 είναι αλλοδαποί και όχι Κύπριοι. Πρόσθετα, και πάλι χωρίς να υπάρξει οποιαδήποτε υποβολή της θέσης αυτής προς τον Μ.Κ.1 δεν δίστασαν να του επιρρίψουν και αμέλεια στην εκτέλεση των καθηκόντων του κατά τη διάρκεια λήψης των καταθέσεων τους αφού και οι δύο ισχυρίστηκαν πως ενώ είχαν αναφέρει και ήθελαν να προσθέσουν στην κατάθεση τους περισσότερες λεπτομέρειες και γεγονότα τα οποία ανέφεραν στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία τους, ο Μ.Κ.1 αρνήθηκε να πράξει τούτο. Τέλος, στην προσπάθεια τους να δικαιολογήσουν τη συμπεριφορά της κατηγορούμενης αλλά και γιατί ο Μ.Υ.2 ενήργησε με τον τρόπο που ενήργησε, πριν και κατά τη διάρκεια των επιδίκων γεγονότων, χωρίς και πάλι να παρουσιάσουν σχετική μαρτυρία αλλά και χωρίς να υποβάλουν τη θέση αυτή στον Μ.Κ.1, επέρριψαν στην αστυνομία της Κυπριακής Δημοκρατίας πλημμελή εκτέλεση καθηκόντων από μέρους των αστυνομικών διότι κατ' ισχυρισμό όταν τους κατάγγελλαν παράνομες συμπεριφορές δεν ενεργούσαν ως όφειλαν ή ενεργούσαν καθυστερημένα. Ένα σοβαρό και πρόσθετο στοιχείο που καταδεικνύει την απέλπιδα προσπάθεια της κατηγορούμενης, του Μ.Υ.2 αλλά και του Μ.Υ.3 να αποσείσουν οποιαδήποτε ευθύνη και διάπραξη αδικημάτων από την κατηγορούμενη και να επιρρίψουν στον παραπονούμενο Μ.Κ.2 παράνομη συμπεριφορά, τόσο κατά τη διάρκεια των επιδίκων γεγονότων όπως και προηγουμένως, παρουσίασαν και έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία και εκδοχές για την οποία ουδεμία αναφορά είχαν κάνει τόσο στη σκηνή όσο και όταν έδιδαν τις καταθέσεις τους Τεκμήρια 2(α) και 4(α) στην αστυνομία. Στην προσπάθεια τους δε αυτή δεν δίστασαν να καλέσουν να δώσει μαρτυρία ο Μ.Υ.3 ο οποίος ισχυρίστηκε πως ήταν παρών καθ' όλη τη διάρκεια που ελάμβαναν χώρα τα επίδικα γεγονότα, πλην όμως δεν έδωσε κατάθεση στην αστυνομία γιατί δεν του ζητήθηκε και γιατί ο ίδιος θεώρησε πως δεν θα εδίδετο συνέχεια στο όλο περιστατικό. Μια θέση βεβαίως που έρχεται σε πλήρη αντίφαση με το τι επακολούθησε των γεγονότων αφού τόσο η κατηγορούμενη όσο και ο Μ.Υ.2 γνώριζαν από την ίδια ημέρα πως είχε γίνει καταγγελία εναντίον τους όταν ενημερώθηκαν για το παράπονο που υπέβαλε ο Μ.Κ.1 και τους εζητήθη να δώσουν τις καταθέσεις τους στον αστυνομικό σταθμό Πολεμιδίων, στις 30.8.2011 που θα υπήρχε διαθέσιμος διερμηνέας για τη μητρική τους γλώσσα ήτοι την Ρωσική. Τούτο δε αφού είχε ήδη δώσει κατάθεση στις 26.8.2011 ο παραπονούμενος, ήτοι τρεις μέρες μετά τα επίδικα γεγονότα, κάτι που ευλόγως οδηγεί στο συμπέρασμα πως αν όντως ο Μ.Υ.3 ήταν παρών κατά τη διάρκεια που λάμβαναν χώρα τα επίδικα γεγονότα, μπορούσε να ενημερωθεί και να μεταβεί και ο ίδιος να δώσει κατάθεση στις 30.8.2011 στην αστυνομία, όπως η κατηγορούμενη και ο Μ.Υ.
3. Ακόμη ο ίδιος ο Μ.Υ.3 στην μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ αρχικά ανέφερε πως δεν ήθελε να αναμιχθεί, στη συνέχεια είπε ότι και ό ίδιος έκανε τηλεφώνημα στη αστυνομία την επίδικη ημέρα για να καταγγείλει τα όσα έλαβαν χώρα, συνεπώς αν όντως είδε και άκουσε τα διαδραματισθέντα είχε και λόγο αλλά και ενημέρωση αφού πήγε και στη σκηνή όταν έφθασε η αστυνομία, για να δώσει κατάθεση και μαρτυρία. Πλήν όμως και αυτός, όπως και η κατηγορούμενη αλλά και ο Μ.Υ.2, απέδωσε στον Μ.Κ.1 δυσμενή διάκριση εις βάρος του διότι ο παραπονούμενος ήταν Κύπριος ενώ αυτός και οι άλλοι, ήταν ξένοι. Πρόσθετα, ουδεμία αναφορά υπάρχει στις γραπτές καταθέσεις της κατηγορούμενης και του Μ.Υ.2 ότι όταν ελάμβαναν χώρα τα επίδικα γεγονότα ήταν παρών και τα παρακολουθούσε ο Μ.Υ.
4. Παραθέτω κατωτέρω μερικές αντιφάσεις από την σωρείαν που εντοπίζονται τόσο σε σχέση με τα όσα ανέφερε στην κατάθεση της η κατηγορούμενη, Τεκμήριο 2(α), με την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία της, στην κατάθεση του Τεκμήριο 4(α), ο Μ.Υ.2 με την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του, καθώς και αντιφάσεις στα όσα η κατηγορούμενη, ο Μ.Υ.2 και ο Μ.Υ.3 κατέθεσαν στο Δικαστήριο: · Ενώ στην γραπτή της κατάθεση Τεκμήριο 2(α), η κατηγορούμενη αναφέρει ότι τηλεφώνησε στον Μ.Υ.2 στις 16:10 για να τον πληροφορήσει ότι στο χωράφι δίπλα από το σπίτι τους κόβουν δέντρα και του ζήτησε να ελέγξει για να μην ξανακάψουν δέντρα, στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία της ανέφερε ότι ο σκοπός του τηλεφωνήματος της ήταν για να ελέγξει γιατί ο υιός της καθυστερούσε να επιστρέψει από τον γιατρό στον οποίο είχε μεταβεί για ιατρική εξέταση. Ο γιός της Μ.Υ.2 στην δική του κατάθεση αναφέρει ότι άκουσε ο ίδιος την δεντροκοπτική στις 16.30 και τότε αποφάσισε ο ίδιος να πάει να δεί ποιος έκοβε ξύλα για να πάρει τα στοιχεία αυτών που έκοβαν τα ξύλα με σκοπό να τους καταγγείλει. · Ενώ στην αντεξέταση της η κατηγορούμενη αρχικά ανέφερε πως η πρώτη φορά που είδε το αυτοκίνητο του παραπονούμενου ήταν όταν ενώ βρισκόταν στον δεύτερο όροφο του σπιτιού της άκουσε φωνές και κοίταξε από το παράθυρο για να δει τι συμβαίνει, στο Τεκμήριο 2(α) αναφέρει ότι βγήκε από το σπίτι της όταν άκουσε φωνές και τότε είδε τον υιό της να σταθμεύει το αυτοκίνητο του έξω από το σπίτι τους και ταυτόχρονα είδε το αυτοκίνητο του παραπονούμενου να πετάγεται μέσα από τους θάμνους και να σταματά δίπλα από το αυτοκίνητο του υιού της. Σε μία άλλη εκδοχή ανέφερε στην αντεξέταση της ότι την ώρα που ήρθε ο παραπονούμενος με το αυτοκίνητο και τον είδε για πρώτη φορά, στεκόταν δίπλα από τον γιό της εκεί που είχε σταθμεύσει το αυτοκίνητο. Σε μία τρίτη δε εκδοχή στην αντεξέταση της ανέφερε πώς την πρώτη φορά που είδε τον παραπονούμενο με το αυτοκίνητο του ήταν όταν αυτή βρισκόταν μέσα στον κήπο του σπιτιού της στο σημείο που είναι το καγκέλι. · Η κατηγορούμενη στην κατάθεση της Τεκμήριο 2(α) αναφέρει ότι ο παραπονούμενος μετά που στάθμευσε το αυτοκίνητο του άνοιξε την πόρτα των αποσκευών και πήρε ένα εργαλείο κινούμενος απειλητικά έναντίον του γιού της και εν συνεχεία αφού τον απείλησε, το έβαλε πίσω. Στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία της ανέφερε ότι απλά ανακάτευε κάτι εργαλεία και ότι ακολούθως άρχισε να τρέχει και να βρίζει φωνάζοντας. Ο Μ.Υ.2 και ο Μ.Υ.3 ουδέν ανέφεραν που να ταυτίζεται με αυτή την εκδοχή της κατηγορούμενης. Καμία αναφορά περί εργαλείου που κρατούσε στο χέρι ο παραπονούμενος και καμία αναφορά ότι αυτός άρχισε σε κάποια στιγμή να τρέχει, εντοπίζεται στη δική τους μαρτυρία. · Ο Μ.Υ.2 σε μία εντελώς διαφορετική εκδοχή από αυτήν που αναφέρει στην κατάθεση του Τεκμήριο 4(α), του όσο και από τις διάφορες που επικαλέστηκε η κατηγορούμενη, στην αντεξέταση του ανέφερε πώς όταν έφθασε και στάθμευσε το αυτοκίνητο που οδηγούσε στο πεζοδρόμιο του σπιτιού του και όταν ο παραπονούμενος άρχισε να φωνάζει, η μητέρα του «πλύνισκαν και καθάριζαν το σπίτι» και ο ίδιος δεν μπήκε μέσα. Πήγε προς το κάγκελο της οικίας και εκείνη τη στιγμή έβγαινε έξω η μητέρα του. Τότε της είπε στα γρήγορα τι έγινε, της έδωσε την κάμερα και αυτή πήγε προς το σπίτι. Τότε αυτός εκείνη τη στιγμή γύρισε και πήγε πίσω στο αυτοκίνητο του, γιατί κάτι ξέχασε μέσα και ήθελε να το πάρει και εκείνη τη στιγμή ήρθε ο παραπονούμενος, σταμάτησε έξω από το σπίτι του και άρχισε αμέσως να του φωνάζει. Και με τις φωνές αυτές η μητέρα του επέστρεψε πίσω και ήρθε κοντά του. Η μητέρα του, η κατηγορούμενη, σε όλες τις εκδοχές που επικαλέστηκε ανέφερε πώς είχε ήδη τελειώσει το πλύσιμο και το καθάρισμα όταν έφθασε ο γιός της και ο παραπονούμενος. · Ο Μ.Υ.2 σε διευκρινιστική ερώτηση από το Δικαστήριο, σε μία εντελώς διαφορετική εκδοχή τόσο με τις προηγούμενες δικές του όσο και με της κατηγορούμενης, ανέφερε ότι όταν έφθασε στο σπίτι του με το αυτοκίνητο μαζί με το φίλο του, παρόντες ήταν εκτός από τον ίδιο, η μητέρα του, κατηγορούμενη, ο πατέρας του, η οικιακή βοηθός και ο φίλος του Αντρέας. Στην κατάθεση του εκτός που δεν αναφέρει τίποτα για παρουσία και μεταφορά φίλου του η γείτονα του, αναφέρει πώς ο πατέρας του μετά από το επεισόδιο βγήκε από το σπίτι τους. · Ενώ στην αντεξέταση της η κατηγορουμένη ανέφερε πως η ίδια έβγαλε την φωτογραφία αρχικά Τεκμήριο Γ για Αναγνώριση και εν συνεχεία Τεκμήριο 9, με τη φωτογραφική που πήρε μέσα από το σπίτι της, ο Μ.Υ.2 σε πλήρη αντίφαση με αυτήν ανέφερε πως έδωσε ο ίδιος τη φωτογραφική στη μητέρα του, κατηγορούμενη και ότι τις φωτογραφίες αρχικά Τεκμήρια Α, Β και Γ για Αναγνώριση και στη συνέχεια Τεκμήρια 7, 8 και 9, τις έβγαλε ο ίδιος και επίσης ότι ο ίδιος τις εκτύπωσε. · Ενώ ο Μ.Υ.2 στη γραπτή του κατάθεση Τεκμήριο 4(α), αναφέρει ότι στις 23.8.2011 και περί ώρα 16:30 ακούοντας δεντροκοπτικές μηχανές βόρεια του σπιτιού του χωρίς καμία αναφορά ότι ειδοποιήθηκε ή συνομίλησε με οποιονδήποτε τρόπο με την κατηγορούμενη, λέει πήρε το αυτοκίνητο του για να μεταβεί στο μέρος για να δει ποιοι ήταν που έκοβαν ξύλα για να πάρει τα στοιχεία τους. Σε αντίφαση με αυτή του τη θέση κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του, ανέφερε πως προτού μεταβεί στο χωράφι όπου βρήκε τον παραπονούμενο και έβγαλε τις φωτογραφίες Τεκμήρια 7 και 8, βρισκόταν σε γιατρό μαζί μάλιστα με ένα φίλο του τον οποίο μετέφερε αφού ενημερώθηκε από τη μητέρα του για το ότι κάποιοι έκοβαν ξύλα, μέχρι που σταμάτησε το αυτοκίνητο του έξω από το σπίτι του και του είπε να κατεβεί και να μπει μέσα στο σπίτι του. Ακόμη σε αντίφαση με τα όσα αναφέρει στην κατάθεση του Τεκμήριο 4(α), ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι στο χωράφι που έκοβε ξύλα ο παραπονούμενος, μετέβη μετά που επέστρεψε από τον γιατρό στο σπίτι του και αφού είπε του φίλου του να κατέβει από το αυτοκίνητο και να μπει μέσα στο σπίτι του. Σε πλήρη αντίφαση με την εκδοχή αυτή του Μ.Υ.2, ο Μ.Υ.3 είπε πώς ενώ βρισκόταν στο τέλος του δρόμου που ενώνεται με τα χωράφια όπου ακούγετο η δεντροκοπτική, είδε σε κάποια στιγμή το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Μ.Υ.2 να περνά από μπροστά του και να εισέρχεται στο χωράφι όπου άρχισαν να λαμβάνουν χώρα τα επίδικα γεγονότα. Επίσης ότι στο σημείο εκείνο ο Μ.Υ. 3 είχε φτάσει μετά που είχε περάσει μπροστά από το σπίτι της κατηγορούμενης. Αν λοιπόν όσα είπε ο Μ.Υ.2 στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του ήταν η αλήθεια, αυτό σημαίνει πώς ο Μ.Υ.3 θα τον έβλεπε όταν στάθμευσε το αυτοκίνητο του και μάλιστα να κατεβάζει και τον φίλο του που είχε μαζί του, αφού είχε αρχίσει να περπατά στην συγκεκριμένη οδό από την 4.00 το απόγευμα. Επίσης ο Μ.Υ.3 σε διευκρινιστική ερώτηση από το Δικαστήριο, ανέφερε ότι ο Μ.Υ.2 μετά που επέστρεψε από το χωράφι όπου έβγαλε φωτογραφίες τον παραπονούμενο και στάθμευσε το αυτοκίνητο που οδηγούσε, δεν είχε κανένα πρόσωπο μαζί του μέσα στο αυτοκίνητο. Συνεπώς ούτε και στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή και σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα των ιδίων των Μ.Υ.2 και Μ.Υ.3, εμφανίζεται ο φίλος του Μ.Υ.
5. · Η κατηγορούμενη και ο Μ.Υ.3 σε αντίφαση με τον Μ.Υ.2 σε κανένα σημείο της μαρτυρίας τους ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και στην γραπτή της κατάθεση η κατηγορούμενη Τεκμήριο 2(α), αναφέρουν ότι ο Μ.Υ.1 στο αυτοκίνητο είχε μαζί του τον φίλο του Andrei Τiero, ή ότι το εν λόγω πρόσωπο βρισκόταν είτε στη σκηνή του επεισοδίου είτε ότι εισήλθε στο σπίτι της κατηγορούμενης. · Ο Μ.Υ.2 σε αντίφαση με τον Μ.Υ.3 ανέφερε ότι αυτός κατά τον χρόνο που λάμβαναν χώρα τα επίδικα γεγονότα περνούσε με το σκυλάκι του μπροστά από το σπίτι του. Ο Μ.Υ.3 ανέφερε ότι τα επίδικα γεγονότα τα παρακολουθούσε από απόσταση και συγκεκριμένα από το τέλος του δρόμου στο σημείο που το αδιέξοδο συνορεύει με χωράφι. · Ο Μ.Υ.3 ανέφερε στη μαρτυρία του, κυρίως εξέταση, ότι άκουσε τον Μ.Κ.2 να λέει στην αστυνομία πώς η κατηγορούμενη του έγδαρε το αυτοκίνητο αρχικά με τα νυχιά της, ύστερα με ραβδί και ύστερα ότι δεν ήξερε πώς έγινε. Αυτό σε πλήρη αντίφαση με τα όσα είπε η ίδια η κατηγορούμενη αφού αυτή είπε πώς δεν άκουσε τον παραπονούμενο να λέει πώς και με ποίο τρόπο του έγδαρε το αυτοκίνητο. · Ο Μ.Υ.3 ενώ αρχικά είπε πώς δεν άκουγε τι ελέγετο μεταξύ των εμπλεκομένων στο επεισόδιο από το σημείο που παρακολουθούσε, εν συνεχεία ανέφερε πώς άκουσε τον παραπονούμενο να βρίζει και τις εκφράσεις που χρησιμοποίησε αλλά και τι του είπαν ο Μ.Υ.2 και η κατηγορούμενη. · Τόσο η κατηγορούμενη όσο και ο Μ.Υ.2 στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία τους, κάτι το οποίο βεβαίως δεν ανέφεραν στις καταθέσεις τους, ανέφεραν ότι ο Μ.Υ.3 κατά τον επίδικο χρόνο είδε τα γεγονότα και άκουσε ότι ελέχθη διότι έτσι τους είπε, ενώ έπαιρνε περίπατο το σκυλάκι του. Ο ίδιος ο Μ.Υ.3 απαντώντας σε διευκρινιστική ερώτηση του Δικαστηρίου ανέφερε ότι περίπατο έπαιρνε όχι το σκυλάκι του αλλά τον σκύλο του που τον χαρακτήρισε μεγάλο σκύλο. · Σε αντίφαση με τον Μ.Υ.3, η κατηγορούμενη στην ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία της, ανέφερε ότι ο Μ.Υ.3 μετέβη στο σπίτι τους όταν ήρθε η αστυνομία, ενώ ο ίδιος ο Μ.Υ.3 στη δική του μαρτυρία ανέφερε ότι στο σπίτι της κατηγορούμενης και του Μ.Υ.2, μετέβη μετά που πήγε στο σπίτι του η κατηγορούμενη και τον ενημέρωσε πως ήρθε η αστυνομία. · Ο Μ.Υ.3 ανέφερε πως από τις 4:00 το απόγευμα στις 23.8.2011 έπαιρνε περίπατο τον σκύλο του μέχρι το τέλος του δρόμου που βρίσκεται το σπίτι της κατηγορούμενης. Από εκεί και μετά που έφθασαν με τα αυτοκίνητα τους ο Μ.Υ.2 και ο παραπονούμενος, είδε όταν ο παραπονούμενος στάθμευσε το αυτοκίνητο του στη μέση του δρόμου και βγήκε από αυτό, να προσπαθεί να πάρει τη φωτογραφική μηχανή από την κατηγορούμενη επειδή ο Μ.Υ.2 είχε δώσει την εν λόγω φωτογραφική μηχανή σε αυτήν. Εν συνεχεία δε η κατηγορούμενη την έδωσε στη Φιλιππινέζα, ήτοι μια γυναίκα που ήταν στον κήπο μέσα από το κάγκελο του σπιτιού. Αυτό έρχεται σε πλήρη αντίφαση με την εκδοχή της κατηγορούμενης η οποία είπε πως τη φωτογραφική μηχανή με την οποία έβγαλε φωτογραφίες την πήρε μέσα από το σπίτι της αλλά και με όσα είπε ο Μ.Υ.2, ότι έδωσε την μηχανή στη μητέρα του και εν συνεχεία αυτή πήγε στο σπίτι. · Άλλη αντίφαση στην οποία περιέπεσε ο Μ.Υ.2 είναι όταν στην αντεξέταση απαντώντας σε σχετική ερώτηση είπε ότι όταν έφθασε στο σπίτι του από το γιατρό και σταμάτησε το αυτοκίνητο του είπε στο φίλο του Andrey «πήγαινε σπίτι σου» και αυτό γιατί είχε ακούσει την δεντροκοπτική και θα πήγαινε να δει τι γινόταν, σε διευκρινιστική όμως ερώτηση από το δικαστήριο αλλάζοντας την θέση του αυτή, ανέφερε πως στο πρόσωπο αυτό, τον φίλο του, που είχε μέσα στο αυτοκίνητο του την ώρα που σταμάτησε για μερικά δευτερόλεπτα έξω από το σπίτι του προτού μεταβεί στο χωράφι όπου άκουσε την δεντροκοπτική, είπε να πάει στο δικό του σπίτι και όχι στο σπίτι του φίλου του, κάτι το οποίο έπραξε εισερχόμενος μέσα στο σπίτι του ίδιου και της κατηγορούμενης. Για τον φίλο όμως αυτό του Μ.Υ.2 ουδεμία αναφορά κάνουν σε οποιοδήποτε σημείο της μαρτυρίας τους η κατηγορούμενη και Μ.Υ.
6. · Άλλη αντίφαση είναι ότι ο Μ.Υ.2 σε ερωτήσεις στην αντεξέταση του αν ο Μ.Υ.3 βρισκόταν στο μέρος όπου έλαβαν χώρα τα επίδικα γεγονότα από την αρχή μέχρι να λήξει το επεισόδιο, ανέφερε πως όντως ήταν παρών, όμως είχε αποτραβηχτεί πιο μακριά γιατί το σκυλάκι που είχε μαζί του άρχισε να γαυγίζει και φοβήθηκε, μια τέτοια θέση και μαρτυρία δεν υπήρξε από πλευράς του Μ.Υ.3 ο οποίος όπως και πιο πάνω αναφέρεται είπε πώς δεν είναι σκυλάκι αλλά σκύλο που έπαιρνε περίπατο. · Η κατηγορούμενη στην αντεξέταση της ανέφερε ότι ο Μ.Κ.1 μετά που έφθασε στη σκηνή, κατόπιν παρότρυνσης του συζύγου της, πιστοποίησε πώς το αυτοκίνητο του παραπονούμενου δεν είχε ζημιά και γι αυτό δεν πίστεψε τον παραπονούμενο. Αυτή της η θέση έρχεται σε πλήρη αντίφαση με την μαρτυρία του ίδιου του Μ.Κ.1 ο οποίος ανέφερε ότι όταν του είπε ο παραπονούμενος για την ζημιά του την υπέδειξε και όντως διαπίστωσε ότι υπήρχε. Σε κανένα δε σημείο στην αντεξέταση του ο Μ.Κ.1 αμφισβητήθηκε για τα όσα είπε σε σχέση με την ύπαρξη της ζημιάς. · Σε κανένα σημείο των γραπτών καταθέσεων της κατηγορούμενης και του Μ.Υ.2 αναφέρεται ότι ήταν παρών σε οποιοδήποτε στάδιο ή χρονική στιγμή που τα γεγονότα λάμβαναν χώρα και εξελίσσονταν ο Μ.Υ.
7. Ούτε κατά πόσο του είχε φωνάξει για να πάει στο σπίτι της η ίδια η κατηγορούμενη, ούτε κατά πόσο συνομίλησε με τον Μ.Υ.2 ούτε και ότι ανέφερε στον αστυνομικό πως είδε και γνώριζε προσωπικά τα γεγονότα. Ως από μηχανής θεός και μετά την πάροδο 3 σχεδόν χρόνων από την ημερομηνία που έλαβαν χώρα τα επίδικα γεγονότα εμφανίστηκε μέσα από την μαρτυρία της κατηγορούμενης και του Μ.Υ.2 ότι ήταν παρών και ακολούθως έδωσε μαρτυρία στο Δικαστήριο. Η δικαιολογία δε που ανέφερε γιατί δεν έδωσε κατάθεση στην αστυνομία είναι ότι η αστυνομία διάκειτο δυσμενώς εις βάρος του ιδίου αλλά και της κατηγορούμενης και του Μ.Υ.2 γιατί δεν ήταν Κύπριοι αλλά ξένοι. Μια θέση που ουδέποτε υποβλήθηκε στο Μ.Κ.1, αλλά και δεν συνάδει ούτε και με το γεγονός πώς ο Μ.Υ.3 είναι Κύπριος. Ενόψει όλων των πιο πάνω η μαρτυρία που παρουσίασε η υπεράσπιση κρίνω ότι βρίθει από αντιφάσεις, ασάφειες και ανεδαφικούς ισχυρισμούς οι οποίοι την καθιστούν ένα σενάριο που προφανώς κατασκευάστη