Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Ηλίας Παναγιώτη, Αρ. Υπ.: 21660/11, 30/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:B15 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου Κοντοπούλου Ε.Δ. Αρ. Υπ.: 21660/11 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας Κατηγορούσα αρχή Εναντίον Ηλίας Παναγιώτη Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 30 Ιανουαρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Γιάλλουρου Για τον κατηγορούμενο: κα Μ. Μικελλίδου Κατηγορούμενος παρών ----------------------------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μία κατηγορία ότι επιτέθηκε εναντίον του ιατρού Ιωάννη Ιωάννου έξω από το παλαιό Νοσοκομείο Λάρνακας και ότι του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Ο κατηγορούμενος υπήρξε ασθενής του παραπονούμενου ιατρού ΜΚ1 και δεν υπήρχε καμία άλλη σχέση μεταξύ τους πλήν επαγγελματικής. Μάλιστα δε, ο ΜΚ1 δεν απέκλεισε το γεγονός ότι μπορεί να παρακολουθούσε τον κατηγορούμενο και στο παρελθόν. Ο ΜΚ1 θυμάται όμως τις τελευταίες 4 φορές που είδε τον κατηγορούμενο. Ο ίδιος τον είχε παραπέμψει να επισκεφθεί το Ινστιτούτο Γενετικής επειδή είχε διαγνώσει πιθανή επιληψία στον κατηγορούμενο και έπρεπε να γίνουν εξειδικευμένες εξετάσεις με αξονική τομογραφία. Ο κατηγορούμενος επισκέφθηκε το ινστιτούτο και προσκόμισε το αποτέλεσμα της αξονικής τομογραφίας στον ΜΚ1 στην δεύτερη του επίσκεψη. Στις 27 Ιουνίου 2011 ο κατηγορούμενος ζήτησε από τον ΜΚ1 πιστοποιητικό ότι ήταν ανίκανος για να εκτελέσει εργασία. Ο ΜΚ1 τον βοήθησε να διευθετηθεί ραντεβού για τις 29 Ιούνιου και προσήλθε τότε εκ νέου ο κατηγορούμενος και έφερε μαζί του πιστοποιητικό ιατρού του ινστιτούτο ότι ήταν ανίκανος ο κατηγορούμενος για εργασία. Ο ΜΚ1 εξήγησε ότι δεν μπορούσε να εκδώσει τέτοιο πιστοποιητικό βασιζόμενος αποκλειστικά στην γνώμη άλλου ιατρού και χρειαζόταν όλα τα στοιχεία του φακέλου του Ινστιτούτο για να εκφέρει δική του γνώμη και να συντάξει δικό του πιστοποιητικό. Ενώ περίμενε τον κατηγορούμενο να τον επισκεφθεί μ' αυτόν τον φάκελο, αντ' αυτού βρήκε τον κατηγορούμενο έξω από την είσοδο του νοσοκομείου κάτω από ένα δένδρο στις 4 Ιουλίου. Ο κατηγορούμενος του ζήτησε να έρθει κοντά του. Ο κατηγορούμενος χωρίς να του μιλήσει τον κτύπησε με γροθιά στο πρόσωπο. Του είπε ότι θα τον καταστρέψει όπως επίσης τον είχε καταστρέψει ο παραπονούμενος και του επιτέθηκε ανελέητα με αποτέλεσμα ο παραπονούμενος να πέσει και να έρθουν άλλα άτομα για να σηκώσουν τον κατηγορούμενο από πάνω του . Ως αποτέλεσμα της επίθεσης ο παραπονούμενος υπέστη ρήξη στην σπλήνα και ρωγμώδης κάταγμα στο πλευρό από κτύπημα στο πλευρό. Τραυματίσθηκε το πόδι του, τα ρούχα του είχαν σχιστεί και είχαν κηλίδες αίματος. Ο παραπονούμενος θεωρούσε ακατανόητη την πράξη του κατηγορούμενου και η πρώτη του αντίδραση ήταν να φωνάξει της αστυνομίας. Με το άκουσμα ότι ο ΜΚ1 θα φώναζε αστυνομία ο κατηγορούμενος απομακρύνθηκε αμέσως. Θεωρώ ότι ο ΜΚ1 είπε την αλήθεια ήταν ψύχραιμος και δεν τον διακατέχει εμπάθεια έναντι του προσώπου του κατηγορούμενου. Η εκδοχή του είναι λογική διότι είναι απίθανη η εκδοχή του κατηγορούμενου ότι ο ίδιος ο παραπονούμενος του επιτέθηκε πρώτα και μάλιστα στον χώρο του νοσοκομείου που είναι η εργασία του και σε κοινή θέα πολλών μαρτύρων. Επιπρόσθετα, η θέση του ΜΚ1 ότι ο κατηγορούμενος απομακρύνθηκε μόλις έγινε λόγος για αστυνομία παρέμεινε αναντίλεκτη. Η φυγή του κατηγορούμενου από την σκηνή αποδεικνύει ότι γνώριζε ότι είχε σφάλει και ότι δεν ήταν το θύμα της υπόθεσης. Το ιατρικό πιστοποιητικό του ιατρού πρώτων βοηθειών ΜΚ2 που εξέτασε τον ΜΚ1 αμέσως μετά την επίθεση, αποδεικνύει ότι ο ΜΚ1 είχε φούσκωμα στο πρόσωπο που θα μπορούσε να προκληθεί από την γροθιά στο πρόσωπο που δέχθηκε. Ο ΜΚ2 διαπίστωσε ότι ο ΜΚ1 είχε εκδορές στον ώμο στην πήχη του χεριού, πόνο με άγγιγμα των πλευρών και της κνήμης δεξιού ποδιού. Τα ευρήματα του ΜΚ2 δεν θέτουν σε αμφισβήτηση τα λεχθέντα του ΜΚ1 αντιθέτως, καταδεικνύουν ότι ο ΜΚ1 ήταν τραυματισμένος σε πολλά σημεία του σώματος ενδεικτικό μίας γενικής επίθεσης εναντίον του. Σίγουρα όλα αυτά τα τραύματα δύσκολα θα μπορούσαν να προκληθούν από μία μόνο πτώση στο έδαφος. Ο κατηγορούμενος δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Εκείνο το οποίο παρατήρησα ήταν ότι δεν απαντούσε τις ερωτήσεις της κατηγορούσας αρχής με γεγονότα κατά την αντεξέταση. Αντιθέτως, αντί να αναφερθεί σε γεγονότα για να απαντήσει τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν απαντούσε συνεχώς μόνο με επιχειρήματα για να πείσει ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως τα θέτει η κατηγορούσα αρχή. Η άρνηση του να απαντήσει ερωτήσεις που του τέθηκαν είναι σημαντική και δείχνει ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Επιπρόσθετα, ουδέποτε περιέγραψε την υποτιθέμενη επίθεση του παραπονούμενου εναντίον του ώστε να δεσμευθεί σε συγκεκριμένη εκδοχή των γεγονότων. Πείσθηκα ότι ορθώς αρνήθηκε ο παραπονούμενος να του εκδώσει πιστοποιητικό αναπηρίας. Ο κατηγορούμενος χρησιμοποίησε αθέμιτο τρόπο μέσω βουλευτή για να ασκήσει πίεση και επιρροή επί του προσώπου του παραπονούμενου να εκδώσει πιστοποιητικό αναπηρίας. Ο παραπονούμενος ζήτησε όπως ο κατηγορούμενος του παρουσιάσει τον φάκελο του για να προβεί σε επιστημονική γνωμάτευση. Ο κατηγορούμενος προφανώς επειδή ήθελε να γίνει το δικό του και επειδή αισθάνθηκε ότι θα μπορούσε να πιέσει τον ιατρό με αθέμιτο τρόπο αρνήθηκε να του φέρει τον φάκελο. Ήταν θέση του κατηγορούμενου ότι ο παραπονούμενος του επιτέθηκε πρώτα και τον έσπρωξε με αποτέλεσμα να πέσουν και οι δύο στο έδαφος. Ο κατηγορούμενος δεν εξήγησε πως από ένα σπρώξιμο θα μπορούσαν και οι δύο ταυτόχρονα να πέσουν στο έδαφος. Ανέφερε ότι επιτέθηκε εναντίον του παραπονούμενου λόγω αυτοάμυνας αλλά δεν περιέγραψε καθόλου πως αμύνθηκε και γιατί κατέστη ανάγκη να αμυνθεί. Η εκδοχή αυτή που είναι ασαφής και ελλειπής δεν είναι καθόλου λογική διότι δεν με πείθει ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν με τον τρόπο που εισηγείται ο κατηγορούμενος ή ότι τα όσα ανέφερε θα μπορούσαν να έχουν οποιαδήποτε σχέση με την πραγματικότητα με δεδομένο ότι τα τραύματα του παραπονούμενου, μεταξύ άλλων, δεν εξηγούνται από την εκδοχή του κατηγορούμενου. Επιπρόσθετα, σοβαρό πλήγμα στην αξιοπιστία του κατηγορούμενου είναι το ιατρικό πιστοποιητικό που παρουσίασε ο ίδιος για να αποδείξει ότι ο παραπονούμενος του επιτέθηκε. Στο ιατρικό πιστοποιητικό τεκμήριο καταγράφεται ότι ο κατηγορούμενος είχε αναφέρει στον θεράπων ιατρό ότι είχε υποστεί πληγή στο ημιθωράκιο από γροθιά. Ο κατηγορούμενος καθ΄όλη την διάρκεια της κυρίως εξέτασης αλλά και της αντεξέτασης ουδέποτε ανέφερε ότι δέχθηκε γροθιά από τον παραπονούμενο. Αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο τραυματισμός αυτός παρουσιάσθηκε πολύ αργότερα εντός της ημέρας και το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία καταγγελία εναντίον του ιατρού εκείνη την ημέρα αποδεικνύει ότι αυτός ο τραυματισμός δεν έχει καμία σχέση με ενέργεια του παραπονούμενου. H μαρτυρία των ΜΥ1 Δρ. Παπαγεωργίου και ΜΥ2 δεν θέτουν σε αμφισβήτηση την μαρτυρία του παραπονούμενου και ειδικά το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είναι το πρόσωπο που κτύπησε τον παραπονούμενο. Το περιστατικό έγινε γύρω στις 12.00μ.μ. και ο ΜΥ1 ανέφερε ότι ο ξυλοδαρμός για τον οποίο παραπονέθηκε ο κατηγορούμενος συνέβηκε πριν από 8 ώρες. Ο ΜΥ1 ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος προσήλθε στο τμήμα Πρώτων βοηθειών το απόγευμα. Το περιστατικό έγινε το μεσημέρι και ήταν απόγευμα επομένως, είναι αδύνατο ο ξυλοδαρμός για τον οποίο παραπονέθηκε ο κατηγορούμενος να έγινε προ 8 ωρών. Δεύτερον, ο κατηγορούμενος δεν είπε στον ιατρό ποιος τον έδειρε. Ο κατηγορούμενος παρέλειψε να αναφέρει στο ΜΥ1 ότι κτυπήθηκε και ο ιατρός στο επεισόδιο πράγμα που φανερώνει ότι ο κατηγορούμενος δεν είπε όλη την αλήθεια στον ΜΥ
- Ο κατηγορούμενος δεν έδωσε καμιά εξήγηση στο γιατρό για το πώς προκλήθηκαν τα τραύματα του παραπονούμενου που παρουσιάζονται στον ώμο του, στο πήχη και αγκώνα του χεριού, στη δεξιά παρεία, στο γόνατο και στη κνήμη του ποδιού. Επομένως, αν και εμφανίζεται να είχε κάταγμα των πλευρών την ίδια ημέρα αλλά και πνευμοθώρακα εξαιτίας του κατάγματος δεν υπάρχει καμία αξιόπιστη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου που να συνδέει αυτά τα τραύματα με οποιεσδήποτε ενέργειες του παραπονούμενου για να υπάρχει αιτιώδης συνάφεια. Ούτε θεωρώ ότι μπορεί να γίνει πιστευτός ο ΜΥ2 Κοσμάς Ιωάννου και φίλος του κατηγορούμενου. Όταν αντεξετάστηκε από την κα Γίάλλουρου για να αναφέρει λεπτομέρειες των όσων του είπε ο κατηγορούμενος για τον ξυλοδαρμό δεν ήταν σε θέση να δεσμευθεί σε συγκεκριμένη εκδοχή των γεγονότων. Η κα Γιάλλουρου τον ρώτησε πότε είχε γίνει το περιστατικό αρχικά εμφανίστηκε αβέβαιος για το πότε είχε γίνει. Έπειτα σκέφτηκε λίγο και ανέφερε ότι το περιστατικό μάλλον πρέπει να έγινε τον Ιούνιο. Μετά από 2 ή 3 δευτερόλεπτα δια μαγείας θυμήθηκε ότι το περιστατικό είχε γίνει στις 4 Ιουλίου
- Η κα Γιάλλουρου τον ρώτησε να αναφέρει στο Δικαστήριο ακριβώς τι του είχε πει ο κατηγορούμενος σε σχέση με τον ξυλοδαρμό του παραπονούμενου. Ο ΜΥ2 προέβη στη γενική και ασαφή αναφορά ότι ο κατηγορούμενος του είπε απλά ότι τον είχε κτυπήσει ο γιατρός. Δεν ανέφερε καμία λεπτομέρεια κανένα στοιχείο για το πώς τον έδειρε ο γιατρός ή πως είχε διαδραματισθεί το επεισόδιο. Αυτό είναι αφύσικο με δεδομένο ότι τον είχε μεταφέρει στο νοσοκομείο για ένα σοβαρό τραύμα για το οποίο νοσηλεύθηκε κάποιες μέρες και το πιο λογικό θα ήταν να ενδιαφερθεί για τις λεπτομέρειες του επεισοδίου. Την αδυναμία του μάρτυρα να αναφερθεί σε λεπτομέρειες και γεγονότα σε συνδυασμό με το γεγονός ότι πρόκειται για φίλο του κατηγορούμενου, μου έδωσε την εντύπωση ότι η όλη μαρτυρία δόθηκε κατόπιν συνεννόησης με τον κατηγορούμενο. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι ο κατηγορούμενος, που υπέστη ένα τέτοιο σοβαρό τραύμα που εκατέληξε σε νοσηλεία στο νοσοκομείο και πάθηση που όπως εξήγησε ο ΜΥ1 θα μπορούσε να αποβεί μοιραία γι' αυτόν, δεν προέβη σε ονομαστική καταγγελία εναντίον του παραπονούμενου εκείνη την ημέρα ή ακόμα και εντός των επόμενων ημερών μετά το επεισόδιο. Ο κατηγορούμενος δεν είπε την αλήθεια. Η εκδοχή του απορρίπτεται και έτσι δεν υπάρχει καμία μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου που να συνδέει αυτά τα τραύματα, αν και χρονικά συνάδουν με την ημέρα του επεισοδίου, με οποιεσδήποτε ενέργειες του παραπονούμενου. Με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία του παραπονούμενου αλλά και της ιατρικής μαρτυρίας, έχω πεισθεί ότι ο κατηγορούμενος επιτέθηκε εναντίον του παραπονούμενου και τον τραυμάτισε πραγματικά, έτσι η ενοχή του αποδεικνύεται στο βαθμό που απαιτείται σε ποινικές υποθέσεις. Τον κρίνω ένοχο. (Υπ.) .............. Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο