Δημοκρατίας ν. Popa Octavian Daniel κ.α., Αρ. Υπ.: 7898/13, 6/2/2014

(1)(α) του Ν29/77 (βλ. κατηγορία 3), μια κατηγορία παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, κατά παράβαση του άρθρου 6

(2)του Ν29/77 (βλ. κατηγορία 4), μια κατηγορία παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβαση του άρθρου 6

(3)του Ν29/77 (βλ. κατηγορία 5), μια κατηγορία παράνομης εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, κατά παράβαση του άρθρου 4

(1)(α) του Ν29/77 (βλ. κατηγορία 6), μια κατηγορία παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, κατά παράβαση του άρθρου 6

(1)του Ν29/77 (βλ. κατηγορία 7) και μια κατηγορία παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβαση του άρθρου 6

(3)του Ν29/77 (βλ. κατηγορία 8). Ο κατηγορούμενος 3, παραδέχθηκε το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371, Κεφ. 154 (βλ. κατηγορία 9) η οποία προστέθηκε μετά την καταχώρηση του κατηγορητηρίου και αφού αναστάληκαν οι υπόλοιπες κατηγορίες που αντιμετώπιζε. Η ποινική δίωξη εναντίον του κατηγορούμενου 2 αναστάληκε σήμερα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων όπως διατυπώνονται στο κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος 1 με άλλα πρόσωπα σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ 1.5.13 και 30.5.13 στις Επαρχίες Λάρνακας και Λεμεσού συνωμότησαν μεταξύ τους για να εισαγάγουν παράνομα στην Κύπρο ξηρή φυτική ύλη κάνναβης βάρους 11.925 κιλών (βλ. κατηγορία 1), καθώς και κοκαΐνη βάρους 979.1 γραμμαρίων (βλ. κατηγορία 2), κάτι που ο κατηγορούμενος 1 έπραξε, εισάγοντας την ξηρή φυτική ύλη κάνναβης μέσω του αεροδρομίου Λάρνακας στις 29.5.13 (βλ. κατηγορία 3), όπως και την κοκαΐνη (βλ. κατηγορία 6), έχοντας τις ναρκωτικές αυτές ουσίες στην κατοχή του κατά τους αντίστοιχους χρόνους (βλ. κατηγορίες 4 και 7), με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα (βλ. κατηγορίες 5 και 8). Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 3, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας 9, τούτος συνωμότησε με άλλα πρόσωπα για την παράνομη κατοχή των προαναφερθέντων ποσοτήτων ναρκωτικών Τάξεως Α και Β στις 30.5.

1. Με βάση τα γεγονότα όπως εκτέθηκαν από την κατηγορούσα αρχή και έγιναν αποδεκτά από τους κατηγορούμενους 1 και 3, ο κατηγορούμενος 1 στις 29.5.13, έφθασε στην Κύπρο με πτήση της Aegean από την Αθήνα. Σε έλεγχο που διενεργήθηκε από το τελωνείο, βρέθηκαν στις αποσκευές του οι επίδικες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών, δηλαδή η ξηρή φυτική ύλη κάνναβης βάρους 11.925 κιλών και κοκαΐνη βάρους 979.10 γραμμαρίων. Ο κατηγορούμενος 1 συνεργάστηκε με τις αρχές και έτσι αποφασίστηκε η διενέργεια ελεγχόμενης παράδοσης των ναρκωτικών. Επικεφαλής της επιχείρησης ελεγχόμενης παράδοσης των ναρκωτικών, ορίστηκε ο Αναπληρωτής Λοχίας Βρυώνης. Η παράδοση των ναρκωτικών θα γινόταν στο ξενοδοχείο Αρσινόη στην Λεμεσό. Στην περιοχή του ξενοδοχείου όπου θα γινόταν η ελεγχόμενη παράδοση, υπήρχαν πολλά πρόσωπα, μεταξύ τους και υπό κάλυψη αστυνομικοί. Ο κατηγορούμενος 3, ενώ βρισκόταν με φίλους του στο Guaba Club, ζήτησε το αυτοκίνητο φίλου του για να πάει βόλτα. Στο μεταξύ είχε δεχτεί τηλεφώνημα από συγκεκριμένο πρόσωπο, με οδηγίες όπως μεταβεί στο ξενοδοχείο Αρσινόη για να παραλάβει βαλίτσα που περιείχε κάνναβη από άγνωστο του πρόσωπο. Όταν έφτασε στο ξενοδοχείο Αρσινόη πλησίασε στο χώρο όπου βρισκόταν ο κατηγορούμενος 1 με το αυτοκίνητο του και μετά από συζήτηση που φαίνεται να είχαν μεταξύ τους, ο κατηγορούμενος 3 κατέβη από το αυτοκίνητο και κατευθύνθηκε προς τον κατηγορούμενο 1 και τις βαλίτσες οπόταν και γύρισε ξαφνικά και άρχισε να περπατά προς το αυτοκίνητο του. Τότε ο Αναπληρωτής Λοχίας Βρυώνης, ο οποίος βρισκόταν εντός του ξενοδοχείου Αρσινόη και παρακολουθούσε τη σκηνή από γυάλινη πόρτα, βγήκε στο δρόμο όπου βρίσκονταν οι βαλίτσες και κατευθύνθηκε προς το μέρος του κατηγορούμενου 3 φωνάζοντας του «Αστυνομία σταμάτα». Στα επόμενα δευτερόλεπτα ο Αναπληρωτής Λοχίας Βρυώνης τον ανέκοψε και τον πληροφόρησε ότι στις αποσκευές που πήγε να παραλάβει υπήρχαν ναρκωτικά. Στη συνέχεια τον συνέλαβε για τα αυτόφωρα αδικήματα που διέπραξε και του επέστησε την προσοχή στο νόμο. Ο κατηγορούμενος 3 τού απάντησε «Φίλε μου ήντα που εννά σου πω, το μόνο που θέλω πές μου πόση ποσότητα ένει». Ο κατηγορούμενος 3 πιθανώς να αντιλήφθηκε τη συνεργασία του κατηγορούμενου 1 με την Αστυνομία και γι' αυτό έκανε μεταστροφή χωρίς να παραλάβει τις βαλίτσες. Ο κατηγορούμενος 1, έδωσε θεληματική κατάθεση στις 31.5.13, όπου προέβη σε παραδοχή των επίδικων αδικημάτων που αντιμετωπίζει δίνοντας λεπτομέρειες ως προς τις ενέργειες του καθώς και ουσιαστικές πληροφορίες για τα άτομα τα οποία τον έστειλαν να φέρει τα ναρκωτικά στην Κύπρο. Ο Κατηγορούμενος 3 έχει επίσης δώσει συγκεκριμένες προφορικές πληροφορίες στην Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών σε σχέση με την υπόθεση. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου 1, αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής, αναφέρθηκε στις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του πελάτη του με αναφορά και στο περιεχόμενο της Έκθεσης Κοινωνικής Έρευνας που ετοιμάστηκε για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, το οποίο και υιοθέτησε. Πρόταξε ως μετριαστικά στοιχεία, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου 1, την ηλικία του (είναι σχεδόν 24 ετών, έχοντας γεννηθεί στις 18.4.90 στη Ρουμανία), την άμεση παραδοχή, ομολογία και μεταμέλεια του, τη συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές και την Αστυνομία (υπογραμμίζοντας τη συμμετοχή του στην ελεγχόμενη παράδοση των ναρκωτικών), την απουσία ουσιαστικού οικονομικού οφέλους από το έγκλημα αφού το κέρδος του περιορίστηκε μόνο στα €300, την ουσιαστική συνδρομή του στην εξιχνίαση των εγκλημάτων, την απολογία του, το γεγονός της αναστολής της ποινικής δίωξης εναντίον του πρώην συγκατηγορούμενου του - κατηγορούμενου 2 -, τις επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής του κατηγορούμενου 1 στον ίδιο και στην οικογένεια του και το γεγονός ότι η έκτιση της ποινής του στην Κύπρο, θα είναι ακόμη πιο δύσκολη, όντας μακριά από την οικογένεια και τους συγγενείς του. Τέλος, κάλεσε το Δικαστήριο να επιβάλει τέτοια ποινή στον κατηγορούμενο 1, ώστε αυτή να μην είναι εξοντωτική για αυτόν. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 3, αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου σειρά ελαφρυντικών παραγόντων τους οποίους ανέλυσε ενδελεχώς, περιεκτικώς και επί της ουσίας, εφοδιάζοντας μας ταυτοχρόνως και με γραπτό κείμενο της αγόρευσης του. Αναφέρθηκε στην παραδοχή και μεταμέλεια του πελάτη του, στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 3, στα ψυχολογικά του προβλήματα, στη συνεργασία του με τις ανακριτικές και αστυνομικές αρχές, στις οικογενειακές και προσωπικές του περιστάσεις, στην αναστολή ποινικής δίωξης εναντίον του κατηγορούμενου 2, στο δευτερεύοντα ρόλο που διαδραμάτισε, στους λόγους που τον ώθησαν να εγκληματήσει και στο λευκό του ποινικό μητρώο. Κατέθεσε επίσης χωρίς ένσταση από την κατηγορούσα αρχή (ή τον κατηγορούμενο 1), σειρά εγγράφων που αφορούν στην ψυχική υγεία του κατηγορούμενου 3 και την υγεία της μητέρας του που είναι καρκινοπαθής (βλ. Έγγραφα Β1-Β5). Σε σχέση με τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις των κατηγορούμενων όπως αυτές διατυπώνονται στις Εκθέσεις Κοινωνικής Έρευνας που ετοιμάστηκαν για σκοπούς ποινολογικής μεταχείρισης, σημειώνουμε ότι: Ο κατηγορούμενος 1, κατάγεται από τη Ρουμανία και είναι ηλικίας 24 ετών. Επαγγελλόταν στη χώρα του τον παίχτη του ράγκμπι με μηνιαίες απολαβές €125,
2. Παρότι δεν παντρεύτηκε, απέκτησε παιδί με ομοεθνή του με την οποία συζούσε και το οποίο είναι σήμερα 4 ετών, και ζει με τη μητέρα του στη Ρουμανία. Ο κατηγορούμενος 1, δεν διαθέτει κινητή ή ακίνητη περιουσία. Οφείλει δάνειο €1.300,00 σε τράπεζα στη Ρουμανία και €350,00 σε φίλους του στη Ρουμανία. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια μέτριας κοινωνικοοικονομικής κατάστασης και από μικρής ηλικίας έχασε τον πατέρα του, μετά το θάνατο του οποίου η μητέρα του τέλεσε δεύτερο γάμο. Έχει μια ετεροθαλή αδελφή η οποία είναι κόρη του πατριού του. Οι σχέσεις του με την οικογένεια του περιγράφονται ως αρμονικές. Φοίτησε σε σχολείο για οκτώ χρόνια και ακολούθως διέκοψε για να εργαστεί και να βοηθήσει την οικογένεια του. Από την ηλικία των δεκατεσσάρων ετών άρχισε να εργάζεται στις οικοδομές. Έπειτα απασχολήθηκε σε διάφορες εργασίες και παράλληλα ασχολείτο επαγγελματικώς ως παίχτης του ράγκμπι. Ως υπόδικος, άρχισε συνεργασία με τον ψυχίατρο των Κεντρικών Φυλακών λόγω της άσχημης συναισθηματικής κατάστασης στην οποία βρίσκεται και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Δεν αντιμετωπίζει οποιαδήποτε προβλήματα χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών. Ο κατηγορούμενος 3, (και παραμένουμε στο περιεχόμενο της Έκθεσης Κοινωνικής Έρευνας) είναι 23 ετών (γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 5.09.91). Είναι άγαμος και διέμενε πριν από τη σύλληψη του στη Λεμεσό με τους γονείς του. Οφείλει σε τράπεζα το ποσό των €5.000,00 το οποίο χρησιμοποίησε για την αγορά αυτοκινήτου που είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της μητέρας του, καταβάλλοντας ο ίδιος τη μηνιαία δόση. Προέρχεται από οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης. Ο πατέρας του εργάζεται ως οδηγός ταξί. Η μητέρα του είναι άνεργη και καρκινοπαθής. Ο ίδιος είναι το μικρότερο παιδί της οικογένειας. Έχει μια αδελφή μεγαλύτερης ηλικίας η οποία είναι άγαμη και ζει μόνη σε άλλη διεύθυνση. Οι σχέσεις του με την οικογένεια του περιγράφονται ως καλές. Οι γονείς του βρίσκονται σε διάσταση τα τελευταία χρόνια λόγω προβλημάτων στις μεταξύ τους σχέσεις. Παρ' όλα αυτά, συνεχίζουν να διαμένουν στο ίδιο σπίτι. Ο κατηγορούμενος 3, φοίτησε μέχρι τη Β΄ τάξη Λυκείου. Διέκοψε λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος και άρχισε να εργάζεται για να βοηθά την οικογένεια του. Εργάστηκε σε διάφορες εργασίες, όπως ηλεκτρολόγος και μηχανικός. Πριν από τη σύλληψη του εργαζόταν σε εταιρεία κατασκευής γυψοσανίδων. Από το 2007 παρακολουθείται από ψυχίατρο και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών νοσηλεύτηκε στην ψυχιατρική πτέρυγα του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά αλλά πήρε απαλλαγή από τα στρατιωτικά του καθήκοντα λόγω του ότι διαγνώστηκε με διαταραχή προσωπικότητας. Είχε τραυματιστεί σε σοβαρό τροχαίο ατύχημα σε ηλικία δεκαέξι ετών και νοσηλευτεί σε κλινική για μεγάλο χρονικό διάστημα με αποτέλεσμα να μείνει καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι. Ήταν κατά το ίδιο διάστημα που η μητέρα του διαγνώστηκε με καρκίνο. Λόγω της άσχημης συναισθηματικής κατάστασης στην οποία βρισκόταν ο Κατηγορούμενος 3, άρχισε τη χρήση κάνναβης. Αξιολογήσαμε με εξαιρετική προσοχή κάθε τι στο οποίο έγινε αναφορά ενώπιον μας στο στάδιο της αγόρευσης για μετριασμό της ποινής καθώς και το περιεχόμενο των Εκθέσεων Κοινωνικής Έρευνας και των ιατρικών και άλλων πιστοποιητικών που κατατέθηκαν σχετικώς. Η σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων αναδεικνύεται με ενάργεια από τις ανώτατες προβλεπόμενες ποινές της επταετούς φυλάκισης στην κατηγορία της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, (βλ. κατηγορίες 1, 2 και 9), της ισοβίου φυλάκισης ή και προστίμου στην κατηγορία της παράνομης εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β και Τάξεως Α (βλ. κατηγορίες 3 και 6) όπως και στην κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α και Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (βλ. κατηγορίες 5 και 8), της δωδεκαετούς φυλάκισης για το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α (βλ. κατηγορία 7), καθώς και της οκταετούς φυλάκισης για το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β (βλ. κατηγορία 4). Τα αδικήματα αυτά κατατάσσονται στα πλέον σοβαρά ενόψει και των ευρύτερων κοινωνικών και άλλων συνεπόμενων που επιφέρουν στον κοινωνικό ιστό. Αυτή η σοβαρότητα, μαζί με τη μεγάλη συχνότητα διάπραξης τους, σε συνδυασμό με την κοινωνική απαξία που τα χαρακτηρίζει, καλούν στην επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Βεβαίως, ακόμη και εντός των πλαισίων αυτών, το δικαστικό καθήκον για εξατομίκευση της ποινής ουδόλως μειώνεται ή ατονεί, αφού, δυνάμει πάγιας νομολογίας, ακόμη και στα σοβαρότερα των αδικημάτων (στα οποία δεν προβλέπεται η επιβολή αναγκαστικής ποινής), το δικαστήριο καθηκόντως και προσηκόντως είναι που οφείλει - και έτσι πράξαμε και εμείς - να προσεγγίζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων και τον καθένα κατηγορούμενο αναλόγως των περιστάσεων του. Τούτη όμως η εξατομίκευση, δεν σημαίνει ταυτοχρόνως ότι θα πρέπει να υπερακοντίζει και το έτερο δικαστικό καθήκον για επιβολή της αρμόζουσας ποινής που η νομοθεσία προβλέπει και η νομολογία καθορίζει. Επιβάλλεται, επομένως, προσεκτική και μικροσκοπική στάθμιση των πραγμάτων στην κάθε περίπτωση, κάτι που κάναμε και εδώ. Αναφορικώς με την αναγκαιότητα για αποτρεπτική αντιμετώπιση ατόμων που εμπλέκονται στη διάπραξη αδικημάτων σχετιζομένων με τα ναρκωτικά, αρκούμαστε στο να υιοθετήσουμε και να επαναλάβουμε εμφαντικώς όλα όσα διατύπωσε το Ανώτατο Δικαστήριο σε σχέση με την πτυχή αυτή στην Κλεομένης ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 29/12, ημ. 20.5.13, διά του Πασχαλίδη, Δ., τα οποία εφαρμόζονται κατ΄ αναλογίαν και στη δική μας περίπτωση: «Αν και πιστεύουμε ότι επαναλαμβάνουμε εαυτούς και τα τετριμμένα, κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε την κατ' επανάληψη επισήμανση της νομολογίας μας «πως τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε από τη συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν, αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας. Είναι πραγματικά λυπηρό, οδυνηρό και τραγικό να διαπιστώνουμε πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική». (Βλ. Παντελής Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 172/2009 και 178/2009, ημερομηνίας 21/12/2010 και την εκεί σχετική νομολογία που η απόφαση παραπέμπει).» Λαμβάνουμε υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων, τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, όπως εξειδικεύτηκαν με μετριαστική διάθεση από τους δικηγόρους των κατηγορουμένων, τους λόγους που οδήγησαν τους κατηγορούμενους στην απόφαση τους να εγκληματήσουν, το νεαρό της ηλικίας τους (και είναι με ιδιαίτερη αισθαντικότητα που τα Δικαστήρια προσεγγίζουν ποινολογικώς τους νεαρούς παραβάτες), το λευκό τους ποινικό μητρώο, τις οικογενειακές και προσωπικές τους περιστάσεις, τα οικονομικά τους προβλήματα, την περιορισμένη τους μόρφωση, τα ψυχολογικά προβλήματα του κατηγορούμενου 3 και τις επιπτώσεις που μπορεί να δημιουργηθούν στην κατάσταση του αυτή ως εκ του πιθανού εγκλεισμού του στις Κεντρικές Φυλακές, αλλά και ξέχωρα ως αυθυπόστατο μετριαστικό στοιχείο που άπτεται της διαμόρφωσης της απόφασης και πρόθεσης του να εγκληματήσει, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1, θα εκτίσει την όποια ποινή φυλάκισης του επιβληθεί σε ξένη χώρα μακριά από την οικογένεια και συγγενείς του, τις επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής τους στους ίδιους και στην οικογένεια τους και ιδίως (σε σχέση με τον κατηγορούμενο 3) στην καρκινοπαθή του μητέρα του, τη γνώση ή την απουσία γνώσης των κατηγορούμενων σε σχέση με το είδος και ποσότητα των ναρκωτικών που αφορούσε στις εγκληματικές τους πράξεις, την άμεση παραδοχή και ομολογία τους, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζουμε τις υποδείξεις στη Firat v Δημοκρατίας

(1993)2 ΑΑΔ 402, 405, ότι σε υποθέσεις ναρκωτικών το στοιχείο τούτο δεν πρέπει να υπερτιμάται αφού οι υποθέσεις τούτες δεν τίθενται στο ίδιο επίπεδο με άλλες περιπτώσεις παράνομης συμπεριφοράς - υποδείξεις, όμως, που αντικρίσαμε και μέσα από τα αναφερθέντα στη Χαρτούπαλλος ν Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 28, 36, ότι, δηλαδή, η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή επειδή αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μη σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων, γεγονός που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης - τη μεταμέλεια και απολογία τους, τη συνεργασία τους με τις ανακριτικές αρχές και την Αστυνομία (με τον κατηγορούμενο 1, να λαμβάνει μέρος σε ελεγχόμενη παράδοση των ναρκωτικών και τους δυο κατηγορούμενους να δίνουν ουσιαστικές πληροφορίες προς την αστυνομία σε σχέση με την παρούσα υπόθεση αλλά και άλλες εγκληματικές συμπεριφορές), τη συνδρομή τους στην εξιχνίαση των εγκλημάτων που τους αφορούν, έστω και αν συνελήφθηκαν επ΄ αυτοφώρω, με αποτέλεσμα το εκτόπισμα της ομολογίας να είναι κάπως μειωμένο (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Μονιάτη

(2000)2 ΑΑΔ 553, 559). Αναφορικά με την εισήγηση του συνηγόρου του κατηγορούμενου 1, ότι αυτός δεν αποκόμισε οποιοδήποτε ουσιαστικό οικονομικό όφελος από την αξιόποινη του συμπεριφορά, θεωρούμε σκόπιμο να παραθέσουμε, χωρίς άλλα σχόλια, απορρίπτοντας την εν λόγω εισήγηση, το τι το Εφετείο σημείωσε στην Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 466, 469, δια του Νικολαΐδη, Δ.: «Θεωρούμε όμως, ούτως ή άλλως, ότι ο ισχυρισμός είναι άνευ ουσιαστικής σημασίας, γιατί, στο κάτω κάτω, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ελαφρυντικό ο λόγος προώθησης των ναρκωτικών. Είτε τα ναρκωτικά προωθούνται με σκοπό το άμεσο χρηματικό κέρδος, είτε για οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο όφελος, η κατάληξη παραμένει η ίδια. Η διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα.» Καθόλου δεν παραβλέπουμε το ρόλο που διαδραμάτισε ο κατηγορούμενος 3 στο αδίκημα που αντιμετωπίζει, λαμβάνοντας ασφαλώς υπόψη και τα ψυχοπαθολογικά στοιχεία που παρουσιάζει και τη διαταραγμένη προσωπικότητα του, όπως αυτή περιγράφεται στα ιατρικά πιστοποιητικά - βεβαιώσεις που τέθηκαν υπόψη μας και επεξηγήθηκαν από το δικηγόρο του, έχοντας όμως, κατά ρητή παραδοχή, πλήρη αντίληψη των ενεργειών του. Ούτε μπορεί να παραβλέψει κανείς το ότι, τελικώς, την τελευταία στιγμή ο κατηγορούμενος 3, δεν προχώρησε στην παραλαβή των ναρκωτικών, ως ο αρχικός σχεδιασμός του, οφείλεται στο γεγονός ότι φαίνεται να αντιλήφθηκε τα περί της ελεγχόμενης παράδοσης, θέση που πρόταξε η Κατηγορούσα Αρχή χωρίς να αμφισβητηθεί από τον δικηγόρο του κατηγορούμενου

1. Καθόλου δεν συμμεριζόμαστε - ούτε και η νομολογία μας - και το λέμε αυτό εντάσσοντας τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση, με πλήρη αντίληψη του διαχωρισμού των ρόλων ενός έκαστου των κατηγορουμένων, ότι τα καθήκοντα που ανάλαβε ο κατηγορούμενος 3 (όπως και ο κατηγορούμενος 1), καθόλου δεν πρέπει να υποτιμηθούν με υπόψη τη συνολική εικόνα των πραγμάτων. Τόσο ο κατηγορούμενος 1 όσο και ο κατηγορούμενος 3 (αυστηρώς, στο βαθμό που τούτο ισχύει για τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν και μόνο αυτές), αποτέλεσαν απαραίτητους κρίκους στην αλυσίδα διασποράς του θανάτου των ναρκωτικών στην κοινωνία και στον τόπο μας. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω, υπό το φάσμα που συζητήσαμε, - και έχοντας υπόψη επιπροσθέτως, το είδος και ποσότητα των ναρκωτικών στην κάθε κατηγορία - κρίνουμε ότι η μοναδική ενδεικνυόμενη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι, αναποφεύκτως, αυτή της φυλάκισης των κατηγορουμένων. Επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 1, τις ακόλουθες ποινές φυλάκισης: Στην κατηγορία 1 (συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος δηλαδή παράνομη εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β), ποινή φυλάκισης 3½ ετών. Στην κατηγορία 2 (συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, δηλαδή της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α), ποινή φυλάκισης 3½ ετών. Στην κατηγορία 3 (παράνομη εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β), ποινή φυλάκισης 8 ετών. Στην κατηγορία 4, δεν επιβάλλεται ποινή λόγω της επιβολής ποινής στην κατηγορία
2. Στην κατηγορία 5 (παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα), ποινή φυλάκισης 8 ετών. Στην κατηγορία 6 (παράνομη εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α), ποινή φυλάκισης 8 ετών. Στην κατηγορία 7, δεν επιβάλλεται ποινή, λόγω της επιβολής ποινής στην κατηγορία
3. Στην κατηγορία 8, (παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα), ποινή φυλάκισης 8 ετών. Οι ποινές να συντρέχουν. Επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 3 στην κατηγορία 9 (συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, δηλαδή την παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α και Β), ποινή φυλάκισης 2½ ετών. Μολονότι που δεν ηγέρθη σχετικό ζήτημα από τον δικηγόρο του κατηγορούμενου 3, καθηκόντως και προσηκόντως εξετάσαμε αυτεπαγγέλτως το ενδεχόμενο αναστολής της επιβληθείσας στον κατηγορούμενο 3 ποινής, καταλήγοντας ότι δεν ικανοποιούνται οι σχετικές προϋποθέσεις του Άρθρου 3

(2)του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, αφού η ενάσκηση της διακριτικής μας ευχέρειας προς αυτή την κατεύθυνση δεν δικαιολογείται αντικειμενικώς από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών συνθηκών του κατηγορούμενου 3, όπως τις εξηγήσαμε. Ο τελευταίος, ενήργησε σε κάθε ουσιώδη χρόνο ενσυνείδητα και με πλήρη επίγνωση των σοβαρών επιπτώσεων των πράξεων του. Θα έπρεπε να ζύγιαζε τα πράγματα προσεκτικότερα και με αισθαντικότητα χωρίς ουδόλως να υποτιμούμε, λέγοντας τα αυτά, τα ψυχολογικά του προβλήματα, την ελαφρά νοητική του υστέρηση και το ρόλο που αυτά διαδραμάτισαν στην εγκληματική του συμπεριφορά. Η ποινή φυλάκισης θα είναι άμεση και για τον κατηγορούμενο 3. Αναμένουμε ότι ο κατηγορούμενος 3, θα τύχει του απαραίτητου λεπτού χειρισμού στις Κεντρικές Φυλακές λόγω των ψυχολογικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει και ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες αμέσως και με εξαιρετική προσοχή θα τον μεταχειριστούν και βοηθήσουν στη διαδικασία σωφρονισμού του και αντιμετώπισης των όποιων δυσχερειών αναδυθούν ένεκα αυτών που περιγράψαμε δεδομένου και του εγκλεισμού του. Ο χρόνος που ο κάθε κατηγορούμενος τέλεσε σε προφυλάκιση στην παρούσα υπόθεση, να συνυπολογιστεί βάσει του άρθρου 117

(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.

1. Τα ναρκωτικά κατάσχονται και να καταστραφούν μετά την παρέλευση του χρόνου έφεσης. Κάτι τελευταίο και ως επισήμανση, την οποία διατυπώνουμε με κάθε σεβασμό και ταπεινότητα, δίχως, στοιχειωδώς, τούτο που θα πούμε να αποτιμήθηκε με οποιονδήποτε τρόπο εναντίον των κατηγορουμένων κατά την επιμέτρηση της ποινής στα αδικήματα της συνωμοσίας, εκτός στο βαθμό που επιτρέπει το δεδομένο της υφιστάμενης ανώτατης προβλεπόμενης ποινής στο άρθρο 371, Κεφ.154, όπως εξηγήσαμε πιο πάνω. Απασχολεί, λοιπόν, η απουσία από τις πρόνοιες του Ν29/77, εξειδικευμένης πρόνοιας που να προσδιορίζει (και τιμωρεί) αυθυπόστατα το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη (οποιουδήποτε) αδικήματος προνοείται στο εν λόγω νομοθέτημα, κάτι που ενδεχομένως να αδικεί (σε ποινολογικό επίπεδο), την προσπάθεια της Πολιτείας για καταπολέμηση των ναρκωτικών (στο βαθμό που τούτο μπορεί να γίνει μέσω της επιβολής αποτρεπτικών ποινών), έχοντας υπόψη και την ομολογουμένως χαμηλότερη ποινή που προνοείται στο άρθρο 371, Κεφ.154, για το αδίκημα της συνωμοσίας - τηρουμένων πάντοτε των αναλογιών - σε σχέση με τις εν γένει αυστηρότερες ποινές που προβλέπονται για τα όποια επιμέρους αδικήματα αφορούν στα ναρκωτικά Τάξεως Α και Β στο Ν29/
2. (Υπ.)................ Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. (Υπ.)................ Α. Δαυίδ, Α.Ε.Δ. (Υπ.)................ Χρ. Φιλίππου, Ε.Δ. /ΓΚ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο