Έπαρχος Λάρνακας ν. Marinakis Developers Ltd κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2762/2009, 10/1/2014

(1)(β)

(1)(στ)

(2)(β) και 20

(1)(α)

(3)(α) (γ) (3Α)

(6)του Νόμου. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Πρώτης Κατηγορίας, οι Κατηγορούμενοι κατά ή περί τον Ιούλιο του 2008 στη Βορόκληνη της Επαρχίας Λάρνακας ή και προγενέστερα σε χρόνο άγνωστο για την Κατηγορούσα Αρχή άρχισαν εργασίες για την ανέγερση μιας διώροφης κατοικίας και μιας κολυμβητικής δεξαμενής ως ενιαίας ανάπτυξης εντός του τεμαχίου 278, Φ/Σχ. 41/33, στην τοποθεσία Λίμνη στο χωριό Βορόκληνη χωρίς οικοδομική άδεια από την Αρμόδια Αρχή, δηλαδή τον Έπαρχο Επαρχίας Λάρνακας. Η Δεύτερη Κατηγορία αφορά το αδίκημα της ανοχής έναρξης εργασιών για ανέγερση οικοδομής, χωρίς άδεια οικοδομής, κατά παράβαση των Άρθρων 2, 3

(1)(β)

(1)(στ)

(2)(β) και 20

(1)(α)

(3)(α) (γ) (3Α)

(6)του Νόμου. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Δεύτερης Κατηγορίας, οι Κατηγορούμενοι κατά ή περί τον Ιούλιο του 2008 στη Βορόκληνη της Επαρχίας Λάρνακας ή και προγενέστερα σε χρόνο άγνωστο για την Κατηγορούσα Αρχή ανέχτηκαν την έναρξη εργασιών για την ανέγερση μιας διώροφης κατοικίας και μιας κολυμβητικής δεξαμενής ως ενιαίας ανάπτυξης εντός του τεμαχίου 278, Φ/Σχ. 41/33, στην τοποθεσία Λίμνη στο χωριό Βορόκληνη χωρίς οικοδομική άδεια από την Αρμόδια Αρχή, δηλαδή τον Έπαρχο Επαρχίας Λάρνακας. Η Τρίτη Κατηγορία αφορά το αδίκημα της επίτρεψης έναρξης εργασιών για ανέγερση οικοδομής, χωρίς άδεια οικοδομής, κατά παράβαση των Άρθρων 2, 3

(1)(β)

(1)(στ)

(2)(β) και 20

(1)(α)

(3)(α) (γ) (3Α)

(6)του Νόμου. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Τρίτης Κατηγορίας, οι Κατηγορούμενοι κατά ή περί τον Ιούλιο του 2008 στη Βορόκληνη της Επαρχίας Λάρνακας ή και προγενέστερα σε χρόνο άγνωστο για την Κατηγορούσα Αρχή επέτρεψαν την έναρξη εργασιών για την ανέγερση μιας διώροφης κατοικίας και μιας κολυμβητικής δεξαμενής ως ενιαίας ανάπτυξης εντός του τεμαχίου 278, Φ/Σχ. 41/33, στην τοποθεσία Λίμνη στο χωριό Βορόκληνη χωρίς άδεια από την Αρμόδια Αρχή, δηλαδή τον Έπαρχο Επαρχίας Λάρνακας. Μαρτυρία Για την απόδειξη της υπόθεσης του Κατηγόρου, κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου 4 μάρτυρες. Ως πρώτος μάρτυρας κατηγορίας κλήθηκε και κατέθεσε ο κ. Σταύρος Προδρομής (Μ.Κ.1), ελεγκτής στον Κλάδο Εγγραφής Ακινήτων του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας, ο οποίος κατέθεσε τα ακόλουθα τεκμήρια: ως Τεκμήριο «1» το επίσημο κτηματικό σχέδιο του Φ/Σχ. 41/33, της κοινότητας Βορόκλινης στην Επαρχία Λάρνακας∙ ως Τεκμήριο «2» Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, ημερομηνίας 7/2/2012, σε σχέση με το χωράφι με αρ. εγγρ. 0/6409, Φ/Σχ. 41/33, τεμάχιο 278, στην τοποθεσία Λίμνη της κοινότητας Βορόκληνης της Επαρχίας Λάρνακας∙ ως Τεκμήριο «3» Έκθεση Λεπτομερειών Ακινήτου του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, ημερομηνίας 7/2/2012, σε σχέση με το εν λόγω τεμάχιο∙ και ως Τεκμήριο «4» πιστό αντίγραφο του κτηματικού μητρώου, όπου φαίνεται το ιστορικό του τεμαχίου. Ο Μ.Κ.1 δεν αντεξετάστηκε. Ως δεύτερη μάρτυρας κατηγορίας κλήθηκε και κατέθεσε η κα. Στέλλα Βαρνάβα (Μ.Κ.2), Βοηθός Επαρχιακή Επόπτρια στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας με αρμοδιότητα την εποπτεία, μεταξύ άλλων, της κοινότητας Βορόκληνης και με καθήκοντα, μεταξύ άλλων, τις επιτόπιες έρευνες, την εξέταση αδειών οικοδομής και πιστοποιητικών έγκρισης. Η Μ.Κ.2 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της γραπτή δήλωση (Έγγραφο «Α»). Η Μ.Κ.2 κατέθεσε κατ' αρχάς ως Τεκμήρια «5» και «6» πιστοποιητικά του Εφόρου Εταιρειών ημερομηνίας 16/5/2008 σε σχέση με το εγγεγραμμένο γραφείο και τους αξιωματούχους αντίστοιχα της Κατηγορουμένης 1 εταιρείας που βρίσκονταν κατατεθειμένα στο φάκελο της Επαρχιακής Διοίκησης Λάρνακας στα πλαίσια αιτήσεων για έκδοση άδειας οικοδομής στο τεμάχιο 278, Φ/Σχ. 41/33, στην τοποθεσία Λίμνη της κοινότητας Βορόκληνης της Επαρχίας Λάρνακας. Ακολούθως κατέθεσε τα εξής: ως Τεκμήριο «7» αντίγραφο της αίτησης που η Κατηγορουμένη 1 υπέβαλε για άδεια οικοδομής στις 9/11/2006, η οποία έλαβε αριθμό Β1035/06 και δημιουργήθηκε ο αντίστοιχος φάκελος της Επαρχιακής Διοίκησης∙ ως Τεκμήριο «8» την επιστολή της Επαρχιακής Διοίκησης ημερομηνίας 23/11/2006, με την οποία πληροφορείται η Κατηγορουμένη 1 για τον αριθμό του φακέλου του Τεκμηρίου 7∙ ως Τεκμήριο «9» το αντίγραφο της πολεοδομικής άδειας ημερομηνίας 28/4/2006, η οποία κατατέθηκε μαζί με το Τεκμήριο 7∙ και ως Τεκμήριο «10» επίσημο κτηματικό σχέδιο, όπου σημειώθηκε με τα στοιχεία 8 Ε το τμήμα του τεμαχίου, όπου ζητούσαν να ανεγερθεί η κατοικία. Ακολούθως, κατέθεσε τα εξής: ως Τεκμήριο «11» την αίτηση που η Κατηγορουμένη 1 υπέβαλε, επίσης, στις 9/11/2006 για άδεια οικοδομής, η οποία έλαβε αριθμό Β1036/2006∙ ως Τεκμήριο «12» την επιστολή της Επαρχιακής Διοίκησης ημερομηνίας 22/11/2006, με την οποία πληροφορείται η Κατηγορουμένη 1 για τον αριθμό του φακέλου του Τεκμηρίου 11∙ ως Τεκμήριο «13» το επίσημο κτηματικό σχέδιο, όπου σημειώθηκε με το γράμμα 8 Η το τμήμα του τεμαχίου 278, όπου ζητούσαν να ανεγερθεί η δεύτερη κατοικία∙ και ως Τεκμήριο «14» αντίγραφο της πολεοδομικής άδειας ημερομηνίας 28/4/2006, η οποία κατατέθηκε μαζί με το Τεκμήριο

1. Οι αιτήσεις, Τεκμήρια 7 και 11 σχετίζονται με το φάκελο της Επαρχιακής Διοίκησης με αρ. D291/05 που αφορά το επίδικο τεμάχιο, από τον οποίο η Μ.Κ.2 κατέθεσε ως Τεκμήριο «15» αντίγραφο συμφωνίας διαχωρισμού και διανομής κτήματος ημερομηνίας 6/8/2004 μεταξύ του Μιχάλη Χάλιου και της Κατηγορουμένης 1, ως Τεκμήριο «16» αντίγραφο κτηματικού σχεδίου που επισυνάπτεται στο Τεκμήριο 15, ως Τεκμήριο «17» αντίγραφο άδειας διαχωρισμού σε οικόπεδα που εξέδωσε το Επαρχιακό Γραφείο Πολεοδομίας Λάρνακας ημερομηνίας 28/2/2005, ως Τεκμήριο «18» την τροποποιημένη άδεια διαχωρισμού ημερομηνίας 31/3/2006 και ως Τεκμήρια «19» και «20» δύο ειδικά πληρεξούσια έγγραφα ημερομηνίας 6/8/2004 και 25/8/2005 αντιστοίχως. Σύμφωνα, περαιτέρω, με το Έγγραφο Α, στις 18/5/2007 η Κατηγορουμένη 1 με επιστολή της ημερομηνίας 18/5/2007, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο «21», ζήτησε από την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας να τερματίσει τη διαδικασία έκδοσης άδειας οικοδομής που αφορούσαν οι αιτήσεις, Τεκμήρια 7 και
2. Ως Τεκμήριο «22» κατατέθηκε η επιστολή της Επαρχιακής Διοίκησης ημερομηνίας 3/1/2008 προς την Κατηγορουμένη 1 εις απάντηση του Τεκμηρίου
3. Ακολούθως, κατατέθηκε ως Τεκμήριο «23» η επιστολή της Κατηγορουμένης 1 ημερομηνίας 2/6/2008 προς την Επαρχιακή Διοίκηση, με την οποία ενημέρωνε ότι επιθυμούσε να προχωρήσει με την αίτηση της άδειας οικοδομής, Τεκμήριο
4. Η επιστολή της Επαρχιακής Διοίκησης ημερομηνίας 18/8/2008 προς την Κατηγορουμένη 1, με την οποία απαντούσε στην επιστολή, Τεκμήριο 23, κατατέθηκε ως Τεκμήριο «24». Ως Τεκμήριο «25» κατατέθηκε γνωμάτευση της Νομικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας ημερομηνίας 1/11/2007 προς τον Έπαρχο Λάρνακας. Σύμφωνα με τη Μ.Κ.2, το Τεκμήριο 25 δόθηκε κατόπιν ερωτήματος του γραφείου του Έπαρχου μετά τη λήψη αντιγράφου επιστολής ημερομηνίας 7/12/2006 των δικηγόρων του Μιχάλη Χάλιου προς το Διευθυντή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο «26». Ως Τεκμήριο «27» κατατέθηκε η επιστολή των δικηγόρων του Μιχάλη Χάλιου ημερομηνίας 6/12/2006 προς την Κατηγορουμένη 1, η οποία παραλήφθηκε επίσης από το γραφείο του Έπαρχου. Ως Τεκμήριο «28» κατατέθηκε επιστολή του Μιχάλη Χάλιου προς τον Έπαρχο Λάρνακας ημερομηνίας 19/4/2007, η οποία παραλήφθηκε από την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας την ίδια ημερομηνία. Σύμφωνα, περαιτέρω, με την Μ.Κ.2, ακόμα δεν ολοκληρώθηκε ο διαχωρισμός των 8 οικοπέδων του επίδικου τεμαχίου και τα οικόπεδα δεν έχουν επισήμως αριθμό τεμαχίου. Κατέθεσε ως Τεκμήριο «29» ένα σχεδιάγραμμα του επίδικου τεμαχίου σε μεγέθυνση, το οποίο ανέσυρε από το φάκελο διαχωρισμού των οικοπέδων D291/
5. Στο επίδικο τεμάχιο εξασφαλίστηκαν 16 πολεοδομικές άδειες, και στη βάση αυτών η Κατηγορουμένη 1 αιτήθηκε την εξασφάλιση άδειας οικοδομής για αντίστοιχες κατοικίες που επιθυμούσε να ανεγείρει. H Κατηγορουμένη 1 εξασφάλισε στο επίδικο τεμάχιο 9 άδειες οικοδομής, οι οποίες κατατέθηκαν, μαζί με τα αντίστοιχα τοπογραφικά σχέδια, ως Τεκμήρια «30» έως «38». Η Κατηγορουμένη 1 καταχώρησε, επίσης, 4 αιτήσεις για άδεια οικοδομής, για τις οποίες είχε εξασφαλίσει προηγουμένως πολεοδομική άδεια, αλλά τελικά δεν εξασφαλίστηκε άδεια οικοδομής. Αντίγραφα των εν λόγω αιτήσεων, μαζί με το τοπογραφικό σχέδιο εκάστης, κατατέθηκαν ως Τεκμήρια «39» έως «42» αντιστοίχως. Στις 26/2/2008 καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας η ποινική υπόθεση με αρ. 2281/2008 επειδή οι Κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 ανήγειραν 6 κατοικίες χωρίς άδεια - αφορούσε τις εν λόγω 4 αιτήσεις για τις οποίες δεν εξασφαλίστηκε άδεια οικοδομής και 1 κατοικία, για την οποία δεν υπήρχε καν αίτηση για άδεια οικοδομής. Αντίγραφο της καταδικαστικής απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας στην εν λόγω υπόθεση ημερομηνίας 2/9/2009 κατατέθηκε ως Τεκμήριο «43». Στις 14/3/2008 στάλθηκε από τους δικηγόρους του Μιχάλη Χάλιου επιστολή προς τον Έπαρχο Λάρνακας και ζητούσαν εξηγήσεις γιατί δεν είχαν περιληφθεί στην εν λόγω ποινική υπόθεση κάποιες κατοικίες. Η Μ.Κ.2 έλεγξε το φάκελο της Επαρχιακής Διοίκησης με αρ. Β1036/2006 και διαπίστωσε ότι πριν την καταχώρηση της εν λόγω ποινικής υπόθεσης έγινε επί τόπια έρευνα και δεν παρατηρήθηκε οποιαδήποτε εργασία στο χώρο των οικοπέδων της παρούσας υπόθεσης. Ο συνάδελφος της Μ.Κ.2, Γιώργος Αηλιώτης, πραγματοποίησε επί τόπια έρευνα στις 27/11/2008 και διαπίστωσε ότι γίνεται ενιαία ανάπτυξη ανέγερσης διώροφης κατοικίας στο οικόπεδο 8 Η και κολυμβητικής δεξαμενής στο οικόπεδο 8 Ε. Μετά τη σύνταξη έκθεσης πταίσματος, η υπόθεση στάλθηκε στη Νομική Υπηρεσία για την καταχώρηση ποινικής υπόθεσης εναντίον των Κατηγορουμένων. Ως φαίνεται, επίσης, από το φάκελο της Επαρχιακής Διοίκησης, η συνάδελφος της Μ.Κ.2, Ευφροσύνη Γεωργίου, πραγματοποίησε επιτόπια έρευνα στις 18/2/2009 και διαπίστωσε ότι η κατοικία ήταν σχεδόν τελειωμένη. Η Μ.Κ.2 πραγματοποίησε επιτόπια έρευνα στις 13/6/2011, όπου διαπίστωσε ότι η κατοικία και η κολυμβητική δεξαμενή είναι ολοκληρωμένες. Η Μ.Κ.2 κατέθεσε, επίσης, ως Τεκμήριο «45» την απόφαση στις Ποινικές Εφέσεις 188/2009, 189/2009 και 190/2009 ημερομηνίας 13/12/2010, ως Τεκμήριο «46» επιστολή της Νομικής Υπηρεσίας προς το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών ημερομηνίας 8/3/2010, ως Τεκμήριο «47» επιστολή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως Λάρνακας ημερομηνίας 5/11/2008 και ως Τεκμήριο «48» την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομηνίας 5/3/2010 στην Υπόθεση 435/
6. Τέλος, στο Έγγραφο Α καταγράφεται ότι μέχρι σήμερα ουδεμία πολεοδομική άδεια βρίσκεται σε ισχύ για τα οικόπεδα 8 Ε και 8 Η του επίδικου τεμαχίου. Σύμφωνα, επίσης, με τους φακέλους στην κατοχή της Μ.Κ.2 δεν υπάρχει οποιαδήποτε αίτηση για άδεια οικοδομής, ούτε οποιαδήποτε άδεια οικοδομής που να αφορά τα επίδικα οικόπεδα, στα οποία αναγέρθηκε μια κατοικία και μια κολυμβητική δεξαμενή. Κατά την αντεξέτασή της, η Μ.Κ.2 ανέφερε ότι για την επίδικη κατοικία είχε υποβληθεί αίτηση για άδεια οικοδομής, αλλά μετά ακυρώθηκαν οι πολεοδομικές άδειες και δεν εκδόθηκε άδεια οικοδομής. Οι πολεοδομικές άδειες ήταν για δύο κατοικίες, αλλά η επί τόπου κατάσταση είναι διαφορετική. Ανέφερε, επίσης, πως η Επαρχιακή Διοίκηση θεώρησε δεδομένο αυτά που τους έγραφε ο κ. Χάλιος στις επιστολές του περί ανάκλησης του πληρεξουσίου και τερματισμού της συμφωνίας και ζήτησε γνωμάτευση. Η Μ.Κ.2 δεν ήξερε ποιος έκρινε ότι ήταν νόμιμη η ανάκληση του πληρεξουσίου και ο τερματισμός της συμφωνίας. Ανέφερε, επίσης, ότι η σημερινή αξία του σπιτιού και της κολυμβητικής δεξαμενής είναι πέραν των €400.000,
7. Ως τρίτος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο κ. Μιχάλης Χάλιος (Μ.Κ.3), ιδιοκτήτης του 1/6 μεριδίου του επίδικου τεμαχίου, ο οποίος ανέφερε ότι το 2004 η Κατηγορουμένη 1 έδειξε ενδιαφέρον για να αγοράσει όλο το μερίδιο του τεμαχίου από τον Μ.Κ.3 και τους συγγενείς του. Οι συγγενείς του δέχθηκαν, ενώ αυτός αρνήθηκε. Ακολούθως, ο Μ.Κ.3 αναγνώρισε το Τεκμήριο 15 σαν τη συμφωνία διαχωρισμού και διανομής που υπέγραψε με την Κατηγορουμένη 1 στις 6/8/2004, το Τεκμήριο 19 σαν το ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο, με το οποίο εξουσιοδότησε την Κατηγορουμένη 1 να προχωρήσει σε διαχωρισμό σε 12 οικόπεδα, το Τεκμήριο 16 σαν το τοπογραφικό σχέδιο που επισυνάφθηκε στη συμφωνία και το Τεκμήριο 20 σαν το ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο που έδωσε στον Κατηγορούμενο
8. Ζήτησε τούτο ο Κατηγορούμενος 2 γιατί θα έκανε ο Κατηγορούμενος 3 τις διαδικασίες. Αναγνώρισε, επίσης, το Τεκμήριο 17 σαν την πολεοδομική άδεια που παραχωρήθηκε για τον διαχωρισμό των οικοπέδων και το Τεκμήριο 18 σαν τη συνέχεια του Τεκμηρίου
9. Οι δικηγόροι του απέστειλαν τις επιστολές, Τεκμήρια 26 και 27, κατόπιν δικών του οδηγιών και αναγνώρισε το Τεκμήριο 28 σαν την επιστολή που ο ίδιος υπέγραψε και παρέδωσε δια χειρός στην Επαρχιακή Διοίκηση στις 19/4/
10. Ήταν και ο Μ.Κ.3 κατηγορούμενος στην ποινική υπόθεση 2281/2008 και κατέθεσε ως Τεκμήριο «49» την κλήση που παρέλαβε. Η επιστολή, Τεκμήριο 44, στάλθηκε από τους δικηγόρους του, κατόπιν οδηγιών του, και εις απάντηση αυτής η Επαρχιακή Διοίκηση απέστειλε στους δικηγόρους του επιστολή ημερομηνίας 7/5/2008, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο «50». Στη συνέχεια, ο Μ.Κ.3 αναγνώρισε το Τεκμήριο 29, λέγοντας ότι είναι τα 8 οικόπεδα που έγιναν στο επίδικο τεμάχιο. Το οικόπεδο με αρ. 8 είναι διαχωρισμένο σε άλλα πιο μικρά, δηλαδή 8Α - 8J. O M.K.3 αναγνώρισε επί τόπου τον διαχωρισμό. Ανέφερε, επίσης, ότι πήγαινε αρκετά συχνά στην περιοχή, μία με δύο φορές τον μήνα, κατόπιν οδηγιών των δικηγόρων του, και έβγαζε φωτογραφίες. Περί τα τέλη Ιουλίου του 2008 ήρθε στην προσοχή του Μ.Κ.3 ότι στο οικόπεδο 8 Η είχε έτοιμο σκελετό διπλής κατοικίας. Τέλη Σεπτεμβρίου του 2008, ο σκελετός είχε τοίχους σουβατισμένους με κεραμίδια πάνω και στο 8 Ε είχε εκσκαφεί λάκκος με σκυρόδεμα γύρω - γύρω, μάλλον για πισίνα. Τότε, ο Μ.Κ.3 πήγε στην Επαρχιακή Διοίκηση και κατήγγειλε τούτο σε κάποιον Άγγελο Αγαπίου, τον οποίο γνώριζε από μικρός. Κατά τις επισκέψεις του, ο Μ.Κ.3 είδε τον Κατηγορούμενο 2 εκεί που δούλευαν οι εργολάβοι. Μετά την επίσκεψή του στην Επαρχιακή Διοίκηση, οι κατοικίες συνεχίζονταν να κατασκευάζονται. Ο Μ.Κ.3 δεν θυμόταν κατά πόσο ξαναπήγε στο χώρο μετά την καταγγελία. Μετά έμαθε ότι η Επαρχιακή Διοίκηση προχώρησε με την καταχώρηση της παρούσας, χωρίς να είναι ο ίδιος κατηγορούμενος. Μετά το πέρας της ποινικής υπόθεσης 2281/08 προσέβαλε με προσφυγές τις πολεοδομικές άδειες και τις κέρδισε όλες. Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι είναι λογιστής και στο τεμάχιο βρίσκονται κτισμένα 16 σπίτια. Δέχθηκε ότι η συμφωνία με την Κατηγορουμένη 1 προνοούσε περίπου ότι το τεμάχιο θα διαχωρίζονταν σε 12 οικόπεδα, ο Μ.Κ.3 θα έπαιρνε τα δύο και η Κατηγορουμένη τα υπόλοιπα και ολόκληρο το τμήμα του τεμαχίου που δεν ήταν οικιστικό. Δέχθηκε, επίσης, ότι ο λόγος για τον οποίο δεν προωθείται η έκδοση άδειας οικοδομής για το επίδικο είναι επειδή ο ίδιος φέρει ένσταση. Τα οικόπεδα που του αναλογούν μετά το διαχωρισμό είναι πιο μικρά. Το πρόβλημα είναι τα 136 τ.μ. λιγότερα και ότι κτίστηκαν 16 σπίτια με ένα πληρεξούσιο, τα οποία βρέθηκαν κατοικημένα και πωλημένα χωρίς άδεια. Αν το Σεπτέμβριο του 2006 τηρούνταν τα συμφωνηθέντα, τότε θα υπήρχαν άδειες οικοδομής. Σήμερα, όμως, έχει και με αυτό πρόβλημα. Δεν έκανε κάποια εκτίμηση για να δει πόσο άξιζαν αυτά τα 136 τ.μ. και δεν γνωρίζει την αξία τους είτε τότε είτε σήμερα. Η παράβαση ήρθε στην αντίληψη του Μ.Κ.3 τον Σεπτέμβριο του
11. Τον Οκτώβριο του 2006 έκανε διαπραγματεύσεις για να αποζημιωθεί για τη διαφορά των τ.μ. Του πρότειναν να του δώσουν 1/3 οικόπεδο του γεωργικού χωραφιού, το οποίο δεν υπήρχε περίπτωση να γίνει οικιστικό. Όταν του ετέθη ότι είναι έτοιμοι να τον αποζημιώσουν σήμερα, ο Μ.Κ.3 απάντησε ότι πλέον είναι πολύ αργά. Ανέφερε, επίσης, ότι ξεκίνησαν να κτίζουν χωρίς άδειες και ένοιωθε παντοδύναμος. Σε υποβολή ότι εκβιάζει για να του δώσουν €2.000.000,00 αποζημιώσεις, ο Μ.Κ.3 απάντησε ότι δεν εκβιάζει κανένα, θέλει δικαιοσύνη, την οποία έχει πάρει κερδίζοντας τις προσφυγές. Στη συνέχεια ανέφερε ότι αντιλήφθηκε ότι έκτιζαν σπίτια τον Σεπτέμβριο του
12. Δεν είχε πάει προηγουμένως. Τότε υπήρχαν 3 - 4 κτισμένες κατοικίες. Αρνήθηκε ότι δεν δικαιούνταν να προβεί σε τερματισμό της συμφωνίας και σε απόσυρση του πληρεξουσίου εγγράφου. Ως τέταρτος και τελευταίος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο κ. Ανδρέας Θεοδοσίου (Μ.Κ.4), γραμματέας του Κοινοτικού Συμβουλίου Βορόκληνης, όπου ασκεί διοικητικά καθήκοντα και είναι, μεταξύ άλλων, υπεύθυνος για τις φορολογίες, τα τέλη και τα δικαιώματα, οι οποίες ετοιμάζονται μια φορά τον χρόνο. Ακολούθως ανέφερε ότι για την κατοικία που βρίσκεται στα οικόπεδα 8Η και 8Ε στο τεμάχιο 278, Φ/Σχ. 41/33, στην τοποθεσία Λίμνη στο χωριό Βορόκληνη επιβλήθηκε για πρώτη φορά από το Κοινοτικό Συμβούλιο φορολογία κοινοτικών υπηρεσιών και τέλη σκυβάλων τον Σεπτέμβριο του
13. Αναφέρθηκε στη διαδικασία που ακολουθείται για τον εντοπισμό του ατόμου που θα φορολογηθεί όταν διαπιστώνεται η ανέγερση κάποιας κατοικίας. Όταν εντόπισαν την ανέγερση της συγκεκριμένης κατοικίας, ήλθαν σε επαφή με την εταιρεία Marinakis και τους έδωσαν το όνομα του Βάσου Στασή, ο οποίος φορολογείται από τον Σεπτέμβριο του 2008 μέχρι και σήμερα. Δεν θυμόταν ποιο είναι το όνομα αυτού που τους έδωσε το όνομα του φορολογούμενου από την εν λόγω εταιρεία. Ο Μ.Κ.4 κατέθεσε ως Τεκμήριο «51» κατάσταση λογαριασμού σε σχέση με τις επιβληθείσες φορολογίες στην εν λόγω κατοικία. Ο Μ.Κ.4 δεν αντεξετάστηκε. Ο Κατηγορούμενος 2, ο οποίος κατέθεσε ενόρκως για την υπεράσπιση όλων των Κατηγορουμένων, κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασής του (Έγγραφο «Β»), όπου αναφέρεται κατ' αρχάς ότι είναι αδέλφια με τον Κατηγορούμενο 3 και οι δύο διοικητικοί σύμβουλοι στην Κατηγορουμένη
14. Ανέφερε, επίσης, ότι ούτε η Κατηγορουμένη 1, ούτε ο Κατηγορούμενος 2 ούτε ο Κατηγορούμενος 3 άρχισαν ποτέ εργασίες για την ανέγερση των οικοδομών που αναφέρονται στο Κατηγορητήριο. Επίσης δεν ανέχθηκαν, ούτε και επέτρεψαν ποτέ σε οποιοδήποτε να αρχίσει τέτοιες εργασίες. Η Κατηγορουμένη 1 ήταν και συνεχίζει να είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια των 5/6 εξ αδιανεμήτου μεριδίων επί του ακινήτου που αναφέρεται στις κατηγορίες και το υπόλοιπο 1/6 επί του ακινήτου είναι εγγεγραμμένο και ανήκει στο Μ.Κ.3, με τον οποίο είχαν συμφωνία διαχωρισμού και διανομής του ακινήτου, η οποία κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας. Με βάση την εν λόγω συμφωνία, η Κατηγορουμένη 1 δικαιούνταν να πωλήσει και πώλησε μέρος του όλου ακινήτου, δηλαδή ένα οικόπεδο με αριθμό 8 Ε επί των σχεδίων, στους Βάσο Στασή και Ζωή Χαραλάμπους από την Αγγλία με πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 8/9/2007, το οποίο κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο με βάση τη νομοθεσία για ειδική εκτέλεση πωλητηρίων εγγράφων. Πιστό αντίγραφο της εν λόγω συμφωνίας ημερομηνίας 8/9/2007 και η απόδειξη κατάθεσής της στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στις 10/10/2007 κατατέθηκαν ως Τεκμήρια «52» και «52.1» αντίστοιχα. Σύμφωνα, περαιτέρω, με το Έγγραφο Β, η κατοχή και η χρήση του οικοπέδου, στο οποίο άρχισαν οι εργασίες ανέγερσης όπως αναφέρεται στο Κατηγορητήριο, παραδόθηκε και περιήλθε στους αγοραστές, οι οποίοι ήταν και τα μόνα πρόσωπα έκτοτε που δικαιούνταν να το κατέχουν και να το χρησιμοποιούν. Καταγράφεται, επίσης, ότι είναι οι αγοραστές και νέοι ιδιοκτήτες του οικοπέδου που προχώρησαν στην έναρξη των εργασιών ανέγερσης. Η Κατηγορουμένη 1, ο Κατηγορούμενος 2 και ο Κατηγορούμενος 3 δεν είχαν κάποια ανάμειξη στην έναρξη των εργασιών ανέγερσης της κατοικίας, ούτε επέτρεψαν ή ανέχτηκαν τους Βάσο Στασή και Ζωή Χαραλάμπους ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να αρχίσει τις εργασίες ανέγερσης ούτε και είχαν τέτοιο δικαίωμα να πράξουν. Η ανέγερση της κατοικίας ήταν απόφαση των αγοραστών, ιδιοκτητών και κατόχων του οικοπέδου. Το μόνο που έπραξε η Κατηγορουμένη 1 ήταν, ως είχε υποχρέωση από το Νόμο και το Τεκμήριο 52, να υποβάλει αίτηση για εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας, η οποία είχε εκδοθεί, και να υποβάλει αίτηση για εξασφάλιση άδειας οικοδομής, η οποία δεν είχε εκδοθεί ένεκα της παράνομης και παράλογης συμπεριφοράς του Μ.Κ.3, ο οποίος εκβιαστικά αρνείται να υπογράψει τη συγκατάθεσή του και ενήργησε αποσύροντας όλες τις εξουσιοδοτήσεις που είχε παραχωρήσει στον Κατηγορούμενο 3 για να υπογράφει εκ μέρους του για σκοπούς εξασφάλισης της αναγκαίας άδειας οικοδομής. Καταγράφεται, επίσης, ότι ο Μ.Κ.3 εκμεταλλευόμενος μια ασήμαντη διαφορά στο εμβαδόν ενός από τα οικόπεδα που του παραχωρήθηκαν με βάση τη συμφωνία διανομής, εντελώς δόλια και κακόπιστα ενήργησε εμποδίζοντας με αυτό τον τρόπο την Κατηγορουμένη 1 να εξασφαλίσει την απαραίτητη άδεια οικοδομής για λογαριασμό των αγοραστών του οικοπέδου. Ο σκοπός του και η επιδίωξή του ήταν να εκβιάσει την Κατηγορουμένη 1 και να εξασφαλίσει παράνομα και υπερβολικά οφέλη. Ο Μ.Κ.3 ζήτησε επανειλημμένα και εκβιαστικά από τον Κατηγορούμενο 2 να του καταβάλει η Κατηγορουμένη 1 πέραν των €2.000.000,00 αποζημίωση για μια έκταση 135 περίπου τ.μ. που είναι η όλη διαφορά στο εμβαδόν της περιουσίας που του έχει παραχωρηθεί, διαφορά την οποία το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας εκτίμησε σε €30.750,
15. Καταγράφεται, επίσης, ότι ενώ ήταν και είναι σε γνώση του Έπαρχου Λάρνακας ότι η κατοικία που αναφέρεται στο Κατηγορητήριο άρχισε να ανεγείρεται από τους αγοραστές, εν τούτοις παρέλειψε και απέφυγε να διατυπώσει κατηγορίες εναντίον τους, όπως παρέλειψε να περιλάβει στο Κατηγορητήριο και τον Μ.Κ.3, ο οποίος συνεχίζει να είναι συνιδιοκτήτης στο όλο ακίνητο. Καταγράφεται, τέλος, πως σε περίπτωση που οποιοσδήποτε των Κατηγορουμένων καταδικαστεί για τα αδικήματα που αναφέρονται στο Κατηγορητήριο και το Δικαστήριο εκδώσει εναντίον τους διάταγμα κατεδάφισης, τότε αυτοί θα βρεθούν σε πολύ δύσκολη θέση διότι δεν έχουν δικαίωμα να επέμβουν στο ακίνητο που δεν ανήκει στην Κατηγορουμένη 1 ή στους Κατηγορουμένους 2 και 3 προσωπικά. Κατά την αντεξέτασή του, ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι η Κατηγορουμένη 1 είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια των 5/6 μεριδίων στο επίδικο τεμάχιο από τον Αύγουστο του 2004 και η συμφωνία διαχωρισμού που ανέφερε στην κυρίως εξέτασή του είναι το Τεκμήριο
16. Το οικόπεδο 8 Ε που πώλησαν είναι σκιαγραφημένο στο σχεδιάγραμμα που επισυνάπτεται στο Τεκμήριο
17. Τα οικόπεδα 8Η και 8Ε ενοποιήθηκαν και προέκυψε το οικόπεδο 8Ε, το οποίο πωλήθηκε. Το οικόπεδο 8Ε δεν μεταβιβάστηκε ακόμα στους αγοραστές και το Τεκμήριο 52 βρίσκεται σε ισχύ. Ανέφερε, επίσης, ότι καταβλήθηκε το τίμημα πώλησης του Τεκμηρίου 52, αλλά έχει ένα μικρό υπόλοιπο που θα καταβληθεί με τη μεταβίβαση. Οι πληρωμές του τιμήματος πώλησης έγιναν κοντά στις συμφωνηθείσες ημερομηνίες. Μετά την απόσυρση του πληρεξουσίου, ο Κατηγορούμενος 2 φρόντισε και ενημέρωσε για το πρόβλημα όλους τους αγοραστές. Ανέφερε, επίσης, ότι ενημερώθηκε για την απόφαση του Μ.Κ.3 το Νοέμβριο του
18. Δεν ακύρωσε οποιοδήποτε Δικαστήριο τη συμφωνία. Ο δικηγόρος τους, τους συμβούλευσε ότι είναι άκυρη οποιαδήποτε ενέργεια του Μ.Κ.
19. Οι αγοραστές γνώριζαν ότι υπήρχε πρόβλημα, το οποίο θα επιλύονταν στο μέλλον. Γι' αυτό συνέχισαν με την άδεια οικοδομής και έστειλαν την επιστολή, Τεκμήριο
20. Ανέφερε, επίσης, ότι παρέλαβαν την επιστολή, Τεκμήριο
21. Ανέφερε, περαιτέρω, ότι η επίδικη κατοικία ανεγέρθηκε από κάποια εταιρεία KΑΖΗΣ ΚΑΙ ΑΝΤΖΟΥΛΗΣ και αρνήθηκε υποβολή ότι η εν λόγω εταιρεία έχει συμφωνία κατασκευής της κατοικίας με την Κατηγορουμένη
22. Ανέφερε, επίσης, ότι γνωρίζει ότι δεν εκδόθηκε άδεια οικοδομής. Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι πήγε στο χώρο κατά τις εργασίες ανέγερσης, αφού είχε περιουσία εκεί και είχε παρατηρήσει ότι ανεγείρονταν κάποια οικοδομή στο εν λόγω οικόπεδο. Σε υποβολή ότι επέτρεψε στο Βάσο Στασή και Ζωή Χαραλάμπους να ανεγείρουν την οικοδομή, ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι οι αγοραστές ήταν κάτοχοι και ιδιοκτήτες και ο ίδιος δεν μπορούσε να τους αποτρέψει ή να τους επιτρέψει. Οι αγοραστές γνώριζαν ότι υπήρχε πρόβλημα και είναι με δική τους ευθύνη που ξεκίνησαν να ανεγείρουν. Δεν έκανε καταγγελία στον Έπαρχο ότι οι αγοραστές ανήγειραν οικοδομή. Ο Κατηγορούμενος 2 αρνήθηκε ότι το Τεκμήριο 52 είναι άκυρο, ότι η Κατηγορουμένη 1 έχει συμφωνία και άρχισε τις εργασίες ανέγερσης, ως και ότι δεν ανέφεραν οποτεδήποτε στους αγοραστές για το πρόβλημα πριν την υπογραφή του Τεκμηρίου
23. Κατά την επανεξέτασή του, ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι ο Μ.Κ.3 μέχρι σήμερα δεν έλαβε κάποιο νομικό μέτρο για να ακυρώσει τη συμφωνία, Τεκμήριο 52, η οποία εξακολουθεί να είναι κατατεθειμένο στο Κτηματολόγιο και οι αγοραστές μένουν στο σπίτι τους. Στο στάδιο των αγορεύσεων, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής προέβη κατ' αρχάς σε σύνοψη της μαρτυρίας και, μεταξύ άλλων, τόνισε ότι δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση τα τεκμήρια που κατέθεσαν οι μάρτυρες κατηγορίας. Παραπέμποντας κυρίως στα Τεκμήρια 7 και 11 που υποβλήθηκαν στις 9/11/2006, ο κ. Πατσαλίδης τόνισε ότι πρόθεση των Κατηγορουμένων ήταν η ανέγερση κατοικιών, ενώ όταν πωλήθηκε το ενιαίο πλέον οικόπεδο 8 Ε με το 8 Η ισχυρίστηκαν ότι είναι άλλοι που ανήγειραν την οικοδομή. Εξήγησε, επίσης, το λόγο που δεν περιλήφθηκε ως κατηγορούμενος στην παρούσα ο Μ.Κ.3, παρά το ότι είναι συνιδιοκτήτης του ακινήτου, ήτοι δεν είναι αυτός που ανήγειρε την επίδικη κατοικία και ούτε επέτρεψε ή ανέχθηκε την ανέγερσή της, εφόσον κατήγγειλε αμέσως τις εργασίες ανέγερσης και δεν αποκόμισε κάποιο όφελος από αυτές. Τόνισε, επίσης, ότι οι καταβολές των δόσεων του τιμήματος αγοράς του Τεκμηρίου 52 από τους αγοραστές προς την Κατηγορουμένη 1 εμπίπτουν στην επίδικη περίοδο των Κατηγοριών και τούτο δεικνύει την ανοχή των Κατηγορουμένων για την ανέγερση της επίδικης κατοικίας. Εξήγησε, επίσης, ότι οι λεπτομέρειες στο Κατηγορητήριο δεν θα μπορούσαν να είναι πιο λεπτομερείς, εφόσον μέχρι σήμερα δεν έχει ολοκληρωθεί ο διαχωρισμός με εγγραφή του στο Κτηματολόγιο, δεν έχει επέλθει η διανομή και η αριθμολόγηση του κάθε οικοπέδου που θα προκύψει από τον απαιτούμενο διαχωρισμό. Ακολούθως, αναφέρθηκε, με παραπομπή σε νομολογία, στα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων των κατηγοριών και, μεταξύ άλλων, εισηγήθηκε ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων, τονίζοντας την παρουσία του Κατηγορουμένου 2 στο χώρο του εργοταξίου, την παραδοχή του Κατηγορουμένου 2 ότι, συμφώνως του Τεκμηρίου 52, υπέβαλαν αιτήσεις και υπέγραφαν οπουδήποτε χρειαζόταν και έκαναν όλες τις απαραίτητες ενέργειες για να βοηθήσουν τον αγοραστή να οικοδομήσει την κατοικία του. Από τα κατατεθέντα τεκμήρια φαίνεται, επίσης, η άμεση εμπλοκή των κατηγορουμένων 2 και 3, οι οποίοι, παρά το ότι γνώριζαν για τον τερματισμό της συμφωνίας τερματισμού και διανομής, συνέχιζαν να καταχωρούν πωλητήρια συμβόλαια. Εισηγήθηκε, επίσης, ότι η είσπραξη από τους κατηγορουμένους χρημάτων σε σχέση με το Τεκμήριο 52 δεικνύει την παραδοχή τους σε αδίκημα αφού είχαν άμεσο όφελος από την εκπλήρωση του συμβολαίου. Εισηγήθηκε, λοιπόν, την καταδίκη των Κατηγορουμένων σε όλες τις Κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Στην αντίπερα όχθη, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Κατηγορουμένων εισηγήθηκε ότι δεν υπάρχει μαρτυρία που να αποδεικνύει στον απαιτούμενο βαθμό ότι οι Κατηγορούμενοι ή οποιοσδήποτε από αυτούς άρχισαν εργασίες για την ανέγερση των επίδικων οικοδομών. Μεταξύ άλλων, τόνισε ότι δεν αμφισβητήθηκε η ένορκη εκδοχή του Κατηγορουμένου 2 ότι οι εργασίες ανέγερσης διενεργήθηκαν από κάποια άλλη εταιρεία. Το ίδιο εισηγήθηκε και σε σχέση με τις κατηγορίες για ανοχή και επίτρεψη ανέγερσης, τονίζοντας ότι η Κατηγορουμένη 1 ως ιδιοκτήτρια του ακινήτου πώλησε τούτο σε τρίτα πρόσωπα, το πωλητήριο έγγραφο κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο, η κατοχή του ακινήτου παραδόθηκε στους αγοραστές από το 2007 και οι Κατηγορούμενοι δεν είχαν κάποιο δικαίωμα να επιτρέψουν ή να απαγορεύσουν την έναρξη εργασιών για την ανέγερση από τους αγοραστές των επίδικων οικοδομών. Εισηγήθηκε, λοιπόν, την αθώωση των Κατηγορουμένων σε όλες τις Κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Αξιολόγηση-Ευρήματα Έχω παρακολουθήσει με κάθε δυνατή και επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες, τον τρόπο, το ύφος, τη συμπεριφορά, τις αντιδράσεις και γενικά την παρουσία τους στο Δικαστήριο και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με σκοπό να καταλήξω στα αναγκαία ευρήματα και συμπεράσματα για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε για μη αμφισβητούμενα θέματα και η μαρτυρία του ήταν κατά κάποιον τρόπο τυπικής μορφής. Έχω παρακολουθήσει τον Μ.Κ.1 και πρέπει να πω ότι μου έδωσε την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου, η δε μαρτυρία του και το περιεχόμενο των τεκμηρίων που κατέθεσε γίνονται αποδεκτά στην ολότητά τους ως ανταποκρινόμενα στην πραγματικότητα. Από τη μαρτυρία του Μ.Κ.1, ως και τα Τεκμήρια 1, 2, 3 και 4 που κατέθεσε, συνάγεται ότι, βάσει των επίσημων κτηματολογικών μητρώων, στην τοποθεσία Λίμνη της κοινότητας Βορόκληνης της Επαρχίας Λάρνακας και επί του Φύλλου Σχεδίου 41/33, υπάρχει το χωράφι με αρ. εγγραφής 0/6409, τεμάχιο 278, έκτασης 18 δεκαρίων και 730 τ.μ. (στο εξής «το Τεμάχιο»). Εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του 1/6 μεριδίου του Τεμαχίου από τις 7/10/1994 είναι ο Μ.Κ.3 και των 5/6 μεριδίων αυτού η Κατηγορουμένη 1 από τις 6/8/
24. Το Τεμάχιο βαρύνουν διάφορα αγοραπωλητήρια έγγραφα. Η Μ.Κ.2 μου έκανε, επίσης, καλή εντύπωση και μου έδωσε την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου. Πέραν κάποιων αναφορών, για τις οποίες θα προβώ σε ξεχωριστό σχολιασμό κατωτέρω, θεωρώ πως ως Επαρχιακή Επόπτρια της Επαρχιακής Διοίκησης Λάρνακας αυτή περιορίστηκε σε γεγονότα για τα οποία μπορούσε να δώσει άμεση μαρτυρία σε συνδυασμό με στοιχεία που προκύπτουν από έγγραφα, τα οποία ως εκ της ιδιότητάς της κατείχε. Δεν θεωρώ ούτε έχω επισημάνει ο,τιδήποτε από το οποίο μπορεί να συναχθεί ότι θα ήταν διατεθειμένη να παραποιήσει μέρος των γεγονότων. Χρήζει αναφοράς ότι η αντεξέτασή της Μ.Κ.2 περιορίστηκε σε ερωτήσεις που στόχευαν να αμφισβητήσουν την απόφαση της Επαρχιακής Διοίκησης Λάρνακας να στηριχθεί στις θέσεις του Μ.Κ.3 και των δικηγόρων του και να θεωρήσει δεδομένη για παράδειγμα την απόσυρση από τον Μ.Κ.3 του ειδικού πληρεξουσίου εγγράφου και κατ' επέκταση την αποστολή στην Κατηγορουμένη 1 της επιστολής 18/8/2008, Τεκμήριο
25. Δεν είναι, όμως, η Μ.Κ.2 που έκρινε σαν νόμιμη την απόσυρση και τον τερματισμό από τον Μ.Κ.
26. Πέραν τούτου, σημειώνω ότι αποκλειστική δικαιοδοσία για τον έλεγχο της νομιμότητας αποφάσεων, πράξεων ή παραλείψεων αρχών ή οργάνων της Δημοκρατίας που ασκούν εκτελεστική ή διοικητική λειτουργία έχει το Ανώτατο Δικαστήριο (βλ., μεταξύ άλλων, Ηλίας Αδάμου Ηλία ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Ξυλοφάγου

(1994)2 Α.Α.Δ.137) και δεν είναι έργο του παρόντος Δικαστηρίου να κρίνει την ορθότητας της εν λόγω απόφασης της διοίκησης, πόσο δε μάλλον τούτο να έχει οποιοδήποτε αρνητικό αντίκτυπο στην αξιοπιστία της μάρτυρος. Σημειώνω, βεβαίως, ότι δεν μπορώ να βασιστώ στο μέρος εκείνο της μαρτυρίας της Μ.Κ.2 που αναφέρεται σε διαπιστώσεις συναδέλφων της κατά τη διενέργεια επιτόπιων ερευνών στα επίδικα οικόπεδα, εφόσον πρόκειται για εξ ακοής μαρτυρία και ουδεμία επεξήγηση δόθηκε γιατί δεν κλητεύθηκαν οι εν λόγω λειτουργοί για να καταθέσουν στο Δικαστήριο. Με τις προαναφερθείσες διευκρινίσεις και διαφοροποιήσεις, η μαρτυρία της Μ.Κ.2 γίνεται αποδεκτή. Από την αποδεκτή, λοιπόν, μαρτυρία της Μ.Κ.2 και τη σωρεία των εγγράφων που κατέθεσε από τους φακέλους της Επαρχιακής προκύπτει μια σειρά από γεγονότα, τα οποία, ως διεφάνη κατά την εξέλιξη της ακροαματικής διαδικασίας, αποτέλεσαν κοινό υπόβαθρο στην παρούσα. Αυτά δε έχουν ως εξής: Η Κατηγορουμένη 1 είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη και οι Κατηγορούμενοι 2 και 3 διευθυντές αυτής. Στις 6/8/2004 οι εξ αδιαιρέτου ιδιοκτήτες του Τεμαχίου, ήτοι η Κατηγορουμένη 1 και ο Μ.Κ.3, υπέγραψαν συμφωνία διαχωρισμού και διανομής αυτού, Τεκμήριο 15 (στο εξής «η Συμφωνία Διαχωρισμού και Διανομής»). Αναπόσπαστο μέρος της Συμφωνίας Διαχωρισμού και Διανομής ήταν το σχέδιο διαχωρισμού (Τεκμήριο 16), στη βάση του οποίου είχε υποβληθεί στο Επαρχιακό Γραφείο Πολεοδομίας Λάρνακας αίτηση διαχωρισμού του Τεμαχίου. Συμφωνήθηκε, λοιπόν, πως οι εξ αδιαιρέτου ιδιοκτήτες θα προχωρήσουν στο διαχωρισμό των οικοπέδων και του γεωργικού χωραφιού όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 16, ως και ότι ο Μ.Κ.3 θα λάβει 2 οικόπεδα και η Κατηγορουμένη 1 θα λάβει άλλα 10 οικόπεδα και ολόκληρο το γεωργικό χωράφι. Σημειώνω ότι η παράγραφος 7 της Συμφωνίας Διαχωρισμού και Διανομής προνοεί ότι έκαστος των αντισυμβαλλομένων έχει δικαίωμα να προβεί σε πώληση ή ανάπτυξη όλων ή ορισμένων από τα οικόπεδα που αναλόγησαν σε αυτόν ανά πάσα στιγμή μετά την υπογραφή της. Ταυτόχρονα με την υπογραφή της Συμφωνίας Διαχωρισμού και Διανομής, ο Μ.Κ.3 υπέγραψε ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο (Τεκμήριο 19), με το οποίο διόρισε τον Κατηγορούμενο 2 ως πληρεξούσιο αντιπρόσωπό του για να προβαίνει στις απαραίτητες ενέργειες με σκοπό τον διαχωρισμό του Τεμαχίου, την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης για το διαχωρισμό και την έκδοση ξεχωριστών τίτλων των οικοπέδων. Στις 25/8/2005 ο Μ.Κ.3 ακύρωσε το Τεκμήριο 19 και υπέγραψε νέο ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο, με το οποίο διόρισε ως ειδικό πληρεξούσιο αντιπρόσωπό του τον Κατηγορούμενο 3 εις αντικατάσταση του Κατηγορουμένου 2 (Τεκμήριο 20). Στις 28/2/2005 παραχωρήθηκε η πολεοδομική άδεια ΛΑΡ/0747/2004 (Τεκμήριο 17) για το διαχωρισμό του Τεμαχίου σε 8 οικόπεδα και ένα χωράφι, η οποία τροποποιήθηκε στις 31/3/2006 (Τεκμήριο 18). Στις 9/11/2006 υποβλήθηκε από την Κατηγορουμένη 1 προς την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας αίτηση (Τεκμήριο 7), η οποία έλαβε αριθμό Β1035/2006 (στο εξής «η Αίτηση Β1035/2006), για την ανέγερση εντός συγκεκριμένου σημείου στο Τεμάχιο μιας κατοικίας. Η Αίτηση Β1035/2005 συνοδευόταν με τοπογραφικό σχέδιο, όπου σημειώθηκε με τα στοιχεία 8 Ε το ακριβές τμήμα του Τεμαχίου, για το οποίο ζητείτο άδεια οικοδόμησης και για το οποίο είχε εκδοθεί στις 28/4/2006 πολεοδομική άδεια (Τεκμήριο 9). Η κατοικία που αφορούσε η Αίτηση Β1035/2006 θα ανεγείρονταν εντός του οικοπέδου 8 Ε, όπως θα προέκυπτε από τον διαχωρισμό του Τεμαχίου σε οικόπεδα. Στις 9/11/2006 υποβλήθηκε, επίσης, από την Κατηγορουμένη 1 προς την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας αίτηση (Τεκμήριο 11), η οποία έλαβε αριθμό Β1036/2006 (στο εξής «η Αίτηση Β1036/2006), για την ανέγερση εντός συγκεκριμένου σημείου στο Τεμάχιο δεύτερης κατοικίας. Η Αίτηση Β1036/2006 συνοδευόταν με τοπογραφικό σχέδιο, όπου σημειώθηκε με τα στοιχεία 8 Η το ακριβές τμήμα του Τεμαχίου, για το οποίο ζητείτο άδεια οικοδόμησης και για το οποίο είχε, επίσης, εκδοθεί στις 28/4/2006 πολεοδομική άδεια (Τεκμήριο 14). Η κατοικία που αφορούσε η αίτηση Β1036/2006 θα ανεγείρονταν εντός του οικοπέδου 8 Η, όπως θα προέκυπτε από τον διαχωρισμό του Τεμαχίου σε οικόπεδα. Στις 6/12/2006 οι δικηγόροι του Μ.Κ.3 απέστειλαν εκ μέρους του τελευταίου στην Κατηγορουμένη 1 επιστολή (Τεκμήριο 27) με την οποία, για τους λόγους που αναφέρουν, θεωρούν ότι η Κατηγορουμένη 1 παραβίασε ουσιώδεις όρους της Συμφωνίας Διαχωρισμού και Διανομής και ότι ο Μ.Κ.3 τερματίζει τούτη. Πληροφορούν, επίσης, την Κατηγορουμένη 1 ότι ο Μ.Κ.3 αποσύρει το πληρεξούσιο έγγραφο ημερομηνίας 6/8/2004 και καλούν την Κατηγορουμένη 1 όπως σταματήσει οποιεσδήποτε ενέργειες σε σχέση με το Τεμάχιο, πέραν από ενέργειες στις οποίες δικαιούται ως εξ αδιαιρέτου συνιδιοκτήτρια. Στις 7/12/2006 οι δικηγόροι του Μ.Κ.3 απέστειλαν εκ μέρους του επιστολή (Τεκμήριο 26) στο Διευθυντή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας και τον πληροφορούν για την αποστολή στην Κατηγορουμένη 1 της επιστολής, Τεκμήριο 27, και τον καλούν να μην αποδεχθεί οποιαδήποτε διαβήματα από την Κατηγορουμένη 1 αναφορικά με το Τεμάχιο, για τα οποία είναι αναγκαία οποιαδήποτε εξουσιοδότηση του Μ.Κ.

1. Στις 7/12/2006, η Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας παρέλαβε αντίγραφα των επιστολών, Τεκμήρια 26 και
2. Στις 19/4/2007 παραλήφθηκε από την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας επιστολή (Τεκμήριο «28») του Μ.Κ.3 της ίδιας ημερομηνίας, με την οποία, μεταξύ άλλων, καταγγέλλει την Κατηγορουμένη 1 για το ότι, μεταξύ άλλων, χρησιμοποιώντας το ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο που της παραχώρησε, προχώρησε σε τροποποιημένη πολεοδομική άδεια για διαχωρισμό 8 οικοπέδων αντί 12, με αποτέλεσμα να μειωθεί το εμβαδόν των οικοπέδων που αναλογούσαν στον Μ.Κ.3 από 1,550 τ.μ. σε 1,414 τ.μ. Στις 18/5/2007 η Κατηγορουμένη 1 με επιστολή της ταυτάριθμης ημερομηνίας (Τεκμήριο 21) προς την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας, την οποία υπογράφει ο Κατηγορούμενος 3, ζητά τον τερματισμό της διαδικασίας της Αίτησης Β1035/2006 και της Αίτησης Β1036/2006 επειδή «τα έργα δεν θα υλοποιηθούν». Στις 19/9/2007, ο Έπαρχος Λάρνακας ζήτησε γνωμάτευση για το ανακύψαν θέμα από τη Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας και στις 5/11/2007 παρέλαβε επιστολή της Νομικής Υπηρεσίας, ημερομηνίας 1/11/2007, στην οποία, μεταξύ άλλων, καταγράφεται η άποψη ότι, εφόσον ο Μ.Κ.3 ανακάλεσε το πληρεξούσιο έγγραφο ημερομηνίας 6/8/2006, η Επαρχιακή Διοίκηση δεν μπορεί να ενεργεί ως αν το εν λόγω πληρεξούσιο να εξακολουθεί να είναι σε ισχύ. Η Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας με επιστολή της, Τεκμήριο 22, προς την Κατηγορουμένη 1 ημερομηνίας 3/1/2008 απάντησε στην επιστολή της τελευταίας, Τεκμήριο 21, και, μεταξύ άλλων, πληροφόρησε αυτή ότι ο «φάκελος τίθεται στο περιθώριο». Με επιστολή της ημερομηνίας 2/6/08 (Τεκμήριο 23) προς την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας, την οποία υπογράφει ο Κατηγορούμενος 3, η Κατηγορουμένη 1 αναφέρει ότι επιθυμεί να προχωρήσει με την Αίτηση Β1036/2006 και ζητά την επαναφορά του φακέλου σε ισχύ. Εις απάντηση του Τεκμηρίου 23, η Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας με επιστολή της προς την Κατηγορουμένη 1 ημερομηνίας 18/8/2008 (Τεκμήριο 28) πληροφορεί αυτήν ότι το αίτημα για εξέταση της αίτησης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό επειδή ο Μ.Κ.3 έχει ανακαλέσει το ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο προς την Κατηγορουμένη 1 και, κατόπιν νομικής γνωμάτευσης, η Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας δεν μπορεί να ενεργεί ωσάν το εν λόγω πληρεξούσιο να εξακολουθεί να είναι σε ισχύ. Αναφέρει, επίσης, ότι για την επανεξέταση της αίτησης για άδεια οικοδομής θα πρέπει να υπογραφεί το έντυπο της αίτησης από όλους τους εγγεγραμμένους ιδιοκτήτες. Μέχρι και σήμερα δεν έχει ολοκληρωθεί ο διαχωρισμός των 8 οικοπέδων, τα οποία, παρά τον επί τόπου διαχωρισμό, δεν έχουν επισήμως λάβει αριθμό τεμαχίου. Το Τεκμήριο 29 αποτελεί μεγέθυνση του σχεδίου, για το οποίο εκδόθηκε η πολεοδομική άδεια για το διαχωρισμό, όπως τροποποιήθηκε (Τεκμήρια 17 και 18). Τα οικόπεδα έχουν λάβει αριθμούς από το 1 μέχρι και το 8, και το όγδοο υποδιαιρέθηκε σε 10 μικρότερα οικόπεδα (8Α, 8Β, 8C, 8D, 8E, 8F, 8G, 8H, 8I και 8J). Στο Τεμάχιο εξασφαλίστηκαν συνολικά 16 πολεοδομικές άδειες (από τις οποίες η πρώτη αναφερόταν στον υποσταθμό της Α.Η.Κ.) και 9 άδειες οικοδομής (Τεκμήρια 30-38). Τα οικόπεδα 8 Ε και 8 H δεν περιλαμβάνονται μεταξύ των οικοπέδων για τα οποία εξασφαλίστηκε άδεια οικοδομής. Στις 26/2/2008 καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας η ποινική υπόθεση 2281/2008 (στο εξής «η Υπόθεση 2281/2008), η καταδικαστική απόφαση στην οποία εκδόθηκε στις 2/9/2009 (Τεκμήριο 43). Αυτή αφορούσε 6 κατοικίες που είχαν αναγερθεί, χωρίς άδεια οικοδομής, περί τον Ιούνιο του 2007 σε άλλα οικόπεδα εκτός από τα 8 Ε και 8 H. Στις 14/7/2009 και 5/3/2010, το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε στα πλαίσια των προσφυγών που καταχώρησε ο Μ.Κ.3 με αρ. 1649/07 και 435/2008 (βλ. Τεκμήρια 45-48) αριθμό πολεοδομικών αδειών που αφορούν το Τεμάχιο, μεταξύ των οποίων και τις πολεοδομικές άδειες, Τεκμήρια 9 και 14, που αφορούσαν τα οικόπεδα 8 Ε και 8 Η. Σήμερα δεν βρίσκεται σε ισχύ οποιαδήποτε πολεοδομική άδεια για τα οικόπεδα 8 Ε και 8 Η. Έγινε ενιαία ανάπτυξη ανέγερσης διώροφης κατοικίας στο οικόπεδο 8 Η και κολυμβητικής δεξαμενής στο οικόπεδο 8 Ε. Στις 13/6/2011 ήταν ολοκληρωμένες τόσο η διώροφη κατοικία (στο εξής «η Κατοικία») όσο και η κολυμβητική δεξαμενή (στο εξής «η Κολυμβητική Δεξαμενή»). Ο Μ.Κ.3 μου έκανε γενικά καλή εντύπωση ως ειλικρινής και αξιόπιστος μάρτυρας. Πέραν κάποιων σημείων για τα οποία θα προβώ σε ξεχωριστό σχολιασμό πιο κάτω, η μαρτυρία του σε σχέση με τα ουσιώδη της υπόθεσης θέματα ήταν συνεπής και σε γενικές γραμμές σύμφωνη με τα κατατεθέντα τεκμήρια και τα γεγονότα που αποτέλεσαν κοινό υπόβαθρο στην παρούσα. Σημειώνω ότι η αντεξέτασή του περιορίστηκε σε αμφισβήτηση της νομιμότητας ή όχι των πράξεών του να τερματίσει τη Συμφωνία Διαχωρισμού και Διανομής, να αποσύρει το πληρεξούσιο έγγραφο ημερομηνίας 6/8/2004, του εύλογου της ένστασής του στην έκδοση αδειών οικοδομής, ως και τα κίνητρά του αναφορικά με τη στάση που μέχρι σήμερα τηρεί και δεν επιθυμεί να επέλθει κάποιος λογικός συμβιβασμός για να νομιμοποιηθούν οι 16 κατοικίες που έχουν ανεγερθεί στο Τεμάχιο. Δεν αμφισβητήθηκαν, επί παραδείγματι, τα όσα ανέφερε ότι του είπε ο Κατηγορούμενος 2, πότε προέκυψαν οι διαφορές με την Κατηγορουμένη 1 και τί διαπίστωσε σε σχέση με τις εργασίες ανέγερσης της Κατοικίας και Κολυμβητικής Δεξαμενής. Ανεξάρτητα, λοιπόν, της όποιας αίσθησης προκαλεί η άκαμπτη πλέον στάση του Μ.Κ.3, ο οποίος δεν αρνήθηκε ότι ζήτησε €2.000.000,00 για να επιλυθεί η διαφορά με την Κατηγορουμένη 1 και να συναινέσει στην έκδοση αδειών οικοδομής, δεν έχω διαπιστώσει ο,τιδήποτε είτε στον τρόπο που κατέθετε είτε σε αυτά που είπε, από το οποίο να προκύπτει ότι αυτός θα ήταν διατεθειμένος να παραποιήσει τα γεγονότα σε σχέση με τα ουσιώδη της υπόθεσης θέματα. Σε κάθε περίπτωση, το κατά πόσον ορθώς ή όχι θεωρεί ο Μ.Κ.3 ότι η Κατηγορουμένη 1 παραβίασε ουσιώδη όρο των μεταξύ τους συμφωνηθέντων και κατ' επέκταση το νόμιμο ή όχι των ενεργειών του είναι ενδεχομένως ζήτημα που θα αποτελέσει αντικείμενο απόφανσης στα πλαίσια άλλων δικαστικών διαδικασιών που εκκρεμούν μεταξύ αυτού και της Κατηγορουμένης 1 και δεν είναι έργο του παρόντος Δικαστηρίου να αξιολογήσει την ορθότητα ή όχι των θέσεών του. Σημειώνω, βεβαίως, ότι ενώ ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι, κατόπιν συμβουλής των δικηγόρων του, πήγαινε τακτικά στην περιοχή, ήτοι μία με δυο φορές το μήνα, αυτός αναφέρθηκε μόνο σε δύο επισκέψεις στα επίδικα οικόπεδα για την περίοδο από τα τέλη Ιουλίου έως τα τέλη Σεπτεμβρίου του 2008 και δεν θυμόταν κατά πόσον πήγε στο χώρο μετά την δεύτερη επίσκεψη. Με τις διευκρινίσεις και τις διαφοροποιήσεις, λοιπόν, που προβαίνω ανωτέρω, η μαρτυρία του Μ.Κ.3 γίνεται αποδεκτή. Από την αποδεκτή, λοιπόν, μαρτυρία του Μ.Κ.3 προκύπτει ότι αυτός στις΄25/8/2005 υπέγραψε το ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο, Τεκμήριο 20, κατόπιν υποδείξεων του Κατηγορουμένου 2, εφόσον ήταν ο Κατηγορούμενος 3 που θα προέβαινε στις ενέργειες που αναφέρονται σε αυτό, ως και ότι τον Σεπτέμβριο με Οκτώβριο του 2006 περιήλθε στην αντίληψη του Μ.Κ.3 ότι η πολεοδομική άδεια, ως τροποποιήθηκε (Τεκμήρια 17 και 18), προνοούσε για διαχωρισμό του Τεμαχίου σε 8 αντί 12 οικόπεδα, με αποτέλεσμα να μειωθεί το εμβαδόν των δύο οικοπέδων που αναλογούσαν στον Μ.Κ.3 κατά 135 τ.μ. Τότε ξεκίνησαν οι διαφορές μεταξύ του Μ.Κ.3 και της Κατηγορουμένης 1, έγιναν διάφορες συζητήσεις και διαπραγματεύσεις για να λυθεί το πρόβλημα και να αποζημιωθεί ο Μ.Κ.3 για το μειωμένο εμβαδόν, αλλά τελικά δεν τελεσφόρησαν. Αποτέλεσμα τούτων ήταν να ακολουθήσουν όσα καταγράφονται στα κοινά αποδεκτά γεγονότα ανωτέρω και ο Μ.Κ.3 να αρνείται να υπογράψει να εκδοθεί, μεταξύ άλλων, άδεια οικοδομής για την Κατοικία και την Κολυμβητική Δεξαμενή. Προκύπτει, επίσης, ότι περί τα τέλη Ιουλίου του 2008 υπήρχε ο σκελετός της Κατοικίας στο οικόπεδο 8 Η και περί τα τέλη Σεπτεμβρίου του 2008 ο σκελετός είχε τοίχους σουβατισμένους με κεραμίδια. Επίσης, περί τα τέλη Σεπτεμβρίου του 2008 είχε γίνει η εκσκαφή στο οικόπεδο 8 Ε του χώρου που θα κατασκευάζονταν η Κολυμβητική Δεξαμενή και τοποθετηθεί σε αυτό σκυρόδεμα. Κατά τις εν λόγω δύο ημερομηνίες, ο Μ.Κ.3 είδε στο χώρο του εν λόγω εργοταξίου τους εργολάβους και τον Κατηγορούμενο
3. Περί τα τέλη Σεπτεμβρίου του 2008, ο Μ.Κ.3 κατήγγειλε στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας τις εργασίες ανέγερσης της Κατοικίας και της Κολυμβητικής Δεξαμενής. Την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου μάρτυρα σχημάτισα, επίσης, σε σχέση με τον Μ.Κ.
4. Πέραν του ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε, ως γραμματέας του Κοινοτικού Συμβουλίου Βορόκλινης αυτός περιορίστηκε να καταθέσει σε σχέση με γεγονότα που γνώριζε ως εκ της θέσης του και των εγγράφων που είχε στην κατοχή του σε σχέση με τη φορολογία κοινοτικών υπηρεσιών και τα τέλη σκυβάλων που επιβάλλονται στον Βάσο Στασή από τον Σεπτέμβριο του 2008 σε σχέση με την Κατοικία. Δεν έχω εντοπίσει ο,τιδήποτε είτε σε αυτά που είπε είτε σε αυτά που κατέθεσε, από το οποίο να προκύπτει ότι αυτός θα ήταν διατεθειμένος να παραποιήσει οποιοδήποτε μέρος των γεγονότων. Σημειώνω, βεβαίως, ότι ο Μ.Κ.4 δεν θυμόταν ποιό είναι το πρόσωπο από την Κατηγορουμένη 1 που έδωσε στο Κοινοτικό Συμβούλιο το όνομα του Βάσου Στασή. Επίσης, παρά το ότι αναφέρθηκε στη γενική πρακτική που ακολουθείται όταν διαπιστώνεται η ανέγερση κάποιας οικοδομής για τον εντοπισμό του προσώπου που θα φορολογηθεί, ο Μ.Κ.4 δεν διευκρίνισε υπό ποια ιδιότητα στην προκειμένη περίπτωση προσεγγίστηκε η Κατηγορουμένη 1 για το σκοπό αυτό. Με τις διευκρινίσεις, λοιπόν, και τις διαφοροποιήσεις που προβαίνω ανωτέρω, η μαρτυρία του Μ.Κ.4 και το Τεκμήριο 51 που αυτός κατέθεσε γίνονται αποδεκτά και αποτελούν αντίστοιχα ευρήματά μου. Ο Κατηγορούμενος 2 μου προξένησε, επίσης, γενικά καλή εντύπωση. Πέραν κάποιων αναφορών για τις οποίες θα προβώ σε ξεχωριστό σχολιασμό κατωτέρω, αυτός κατέθεσε με απλότητα και συνέπεια, η οποία δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή του και η μαρτυρία του σε γενικές γραμμές είναι σύμφωνη με το κοινό υπόβαθρο γεγονότων και τα κατατεθέντα τεκμήρια. Σημειώνω ότι δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή η συνομολόγηση του Τεκμηρίου 52 και η κατάθεσή του στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας. Τούτο εξ άλλου βεβαιώνεται και από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
5. Αποτελεί, συνεπώς, εύρημά μου ότι στις 8/9/2007 η Κατηγορουμένη 1 συνομολόγησε με το Βάσο Στασή και τη Ζωή Χαραλάμπους (στο εξής μαζί καλουμένων «οι Αγοραστές») πωλητήριο έγγραφο (στο εξής «το Πωλητήριο Έγγραφο»), με το οποίο συμφώνησε να πωλήσει στους τελευταίους τα οικόπεδα 8 Ε και 8 Η στο Τεμάχιο, τα οποία ενοποιήθηκαν και προέκυψε το οικόπεδο 8Ε, αντί του συνολικού ποσού των Λ.Κ.105.000,00 (στο εξής «το Τίμημα Πώλησης»), το οποίο συμφωνήθηκε να καταβληθεί από τους Αγοραστές ως εξής: 1) Λ.Κ.5.000,00 είχε πληρωθεί πριν την υπογραφή του Πωλητηρίου Εγγράφου∙ 2) Λ.Κ.75.000,00 στις 8/9/2007∙ 3) Λ.Κ.20.000,00 στις 30/6/2008 και 4)Λ.Κ.5.000,00 στις 30/12/
6. Συμφωνήθηκε, επίσης, ότι με την υπογραφή του Πωλητηρίου Εγγράφου, το οποίο υπέγραψε ο Κατηγορούμενος 2 εκ μέρους της Κατηγορουμένης 1, οι Αγοραστές θα λάμβαναν κατοχή και χρήση των οικοπέδων, και η Κατηγορουμένη 1 θα ήταν υπόχρεη να υπογράφει κάθε έντυπο που αφορά την ανάπτυξη των οικοπέδων από τους Αγοραστές ή ο,τιδήποτε οι Αγοραστές θέλουν να πράξουν με αυτά. Αποτελεί, επίσης, εύρημά μου ότι το Πωλητήριο Έγγραφο βρίσκεται ακόμη σε ισχύ και κατατεθειμένο στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας. Σημειώνω, επίσης, ότι κατά την αντεξέταση του Κατηγορουμένου 2 δεν αμφισβητήθηκε η θέση του ότι εργολάβος της ανέγερσης της Κατοικίας και της Κολυμβητικής Δεξαμενής από τους Αγοραστές ήταν κάποια εταιρεία ΚΑΖΗ ΚΑΙ ΑΝΤΖΟΥΛΗ. Η παρουσία μάλιστα της εν λόγω εργοληπτικής εταιρείας στο χώρο του Τεμαχίου αναφέρεται και στην επιστολή του Μ.Κ.3, Τεκμήριο 28, ανεξάρτητα του ότι αυτή αφορά στις εργασίες ανέγερσης κατοικιών που έλαβαν χώρα πριν και κατά τις 19/4/
7. Δεν έχω, επίσης, λόγο να μην δεχθώ τη θέση του Κατηγορουμένου 2 ότι δεν υπήρχε συμφωνία μεταξύ της Κατηγορουμένης 1 και της εν λόγω εργοληπτικής εταιρείας για την κατασκευή από την τελευταία της Κατοικίας και της Κολυμβητικής Δεξαμενής. Πέραν του ότι δεν έχει προσφερθεί διαφορετική μαρτυρία για τα θέμα αυτό και δεν εξειδικεύθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή σε τί είδους συμφωνία ή συνεργασία αναφέρεται, ο συμφωνηθείς τρόπος πληρωμής του Τιμήματος Πώλησης δεν φαίνεται να είχε κάποια συσχέτιση με την πρόοδο οποιωνδήποτε εργασιών ανέγερσης. Τουναντίον, σχεδόν τα 3/4 του Τιμήματος Πώλησης συμφωνήθηκαν να καταβληθούν με την υπογραφή του Πωλητηρίου Εγγράφου και δεν έχει προσφερθεί μαρτυρία ότι οι εργασίες για την ανέγερση της Κατοικίας και της Κολυμβητικής Δεξαμενής ξεκίνησαν στις 8/9/2007, παρά μόνο ότι σχεδόν ένα χρόνο αργότερα ήταν έτοιμος ο σκελετός της Κατοικίας. Προκύπτει, επίσης, από τη μαρτυρία του Κατηγορουμένου 2 ότι οι Αγοραστές κατέβαλαν στην Κατηγορουμένη 1 το Τίμημα Πώλησης, πλην κάποιου μικρού ποσού που αφέθηκε τελικά να καταβληθεί από τους Αγοραστές με την επ' ονόματί τους μεταβίβαση των οικοπέδων, σχεδόν κοντά στις συμφωνηθείσες ημερομηνίες και με τον συμφωνηθέντα τρόπο. Δεν παραβλέπω ότι οι εν λόγω θέσεις του Κατηγορουμένου 2 δεν τέθηκαν κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας. Δεν υπάρχει, όμως, οποιαδήποτε αρνητική συνέπεια από την εν λόγω στάση της υπεράσπισης, εφόσον ουδείς των μαρτύρων ανέφερε ότι είναι η Κατηγορουμένη 1 που προέβη στις εργασίες ανέγερσης της Κατοικίας και της Κολυμβητικής Δεξαμενής. Δεν είναι έργο του παρόντος Δικαστηρίου να αποφασίσει κατά πόσον είναι άκυρο το Πωλητήριο Έγγραφο ή παράνομη η στάση του Μ.Κ.3 να ενίσταται στην έκδοση αδειών οικοδομής. Όπως ανέφερα και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Κ.3, τα ζητήματα αυτά ενδεχομένως να αποφασιστούν στα πλαίσια άλλων δικαστικών διαδικασιών. Σε κάθε περίπτωση, αποτέλεσε κοινό υπόβαθρο στην παρούσα ότι δεν έχει ακυρωθεί το Πωλητήριο Έγγραφο από κάποιο Δικαστήριο. Σημειώνω, επίσης, ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν αμφισβήτησε τα όσα ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε σε σχέση με τις υπέρογκες απαιτήσεις του Μ.Κ.3, τις οποίες εξ άλλου ούτε και ο τελευταίος αρνήθηκε. Από την άλλη, όμως, δεν μπορώ να δεχθώ τη θέση του Κατηγορουμένου 2 ότι οι Αγοραστές είναι και ιδιοκτήτες των επίδικων οικοπέδων, εφόσον μέχρι και σήμερα αυτά δεν έχουν μεταβιβαστεί επ' ονόματί τους, ανεξάρτητα του ότι μετά την υπογραφή του Πωλητηρίου Εγγράφου τα οικόπεδα περιήλθαν στην κατοχή τους. Δεν έχω, επίσης, λόγο να μην δεχθώ τη θέση του Κατηγορουμένου 2 ότι οι Αγοραστές γνώριζαν για τα προβλήματα που είχαν προκύψει με τον Μ.Κ.3, θέμα για το οποίο δεν προσφέρθηκε αντίθετη μαρτυρία, ως και ότι ήταν απόφαση των Αγοραστών η έναρξη των εργασιών για την ανέγερση της Κατοικίας και της Κολυμβητικής Δεξαμενής, θέση εξ άλλου σύμφωνη με τις πρόνοιες του Πωλητηρίου Εγγράφου που ρητά προνοεί για ανάπτυξη από τους Αγοραστές. Πλην όμως οι ίδιες αυτές θέσεις του Κατηγορουμένου 2, σε συνδυασμό με τα προηγηθέντα ευρήματα, καταδεικνύουν ακριβώς ότι η Κατηγορουμένη 1, μέσω του Κατηγορουμένου 2, έλαβε γνώση για τις εργασίες που γίνονταν και θεώρησε ότι δεν έπρεπε να επέμβει. Ολοκληρώνοντας τα ευρήματά μου, σημειώνω ότι ο Κατηγορούμενος 2 δέχθηκε ότι ο ίδιος πήγαινε στο χώρο κατά τις εργασίες ανέγερσης της Κατοικίας και της Κολυμβητικής Δεξαμενής, ότι η Κατηγορουμένη 1 υπέβαλλε αιτήσεις και υπέγραφε ό,τι χρειαζόταν για να βοηθήσει τους Αγοραστές να ανεγείρουν την Κατοικία, ως και ότι η Κατηγορουμένη 1 απέστειλε στις 2/6/2008 την επιστολή, Τεκμήριο 23, για να εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής για την Κατοικία. Το κατά πόσον, όμως, αυτά στοιχειοθετούν τη θέση του Κατηγορουμένου 2 ότι ουδείς των Κατηγορουμένων ανέχτηκε ή επέτρεψε την έναρξη των εργασιών από τους Αγοραστές και την εργοληπτική εταιρεία είναι σαφώς ζητήματα που αφορούν την ανάλυση της νομικής πτυχής της υπόθεσης. Νομική Πτυχή-Συμπεράσματα Σύμφωνα με το Άρθρο 3

(1)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96 (στο εξής «ο Νόμος»), κανένα πρόσωπο δεν δύναται- «(α) .................. (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή. (γ) .................. (δ) .................. (ε) .................. (στ) να αρχίζει προβαίνοντας σε οποιαδήποτε από τις εργασίες ή από τα ζητήματα που εκτίθενται πιο πάνω, χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο

(2)...» Από το λεκτικό των εδαφίων (β) και (στ) του Άρθρου 3

(1)του Νόμου, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι Κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 είναι:

(1)Η έναρξη των εργασιών (για το αδίκημα της Πρώτης Κατηγορίας) ή η ανοχή έναρξης εργασιών (για το αδίκημα της Δεύτερης Κατηγορίας) ή η επίτρεψη έναρξης εργασιών(για το αδίκημα της Τρίτης Κατηγορίας)

(2)ανέγερσης οικοδομής

(3)χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής. Οι ερμηνευτικές διατάξεις του Άρθρου 2 του Νόμου ερμηνεύουν τον όρο «οικοδομή» να σημαίνει «οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο.» Με βάση το πιο πάνω λεκτικό, η έννοια της «οικοδομής» καλύπτει: (α) οποιαδήποτε κατασκευή από οποιαδήποτε ύλη (β) που περικλείει ή οριοθετεί ή (γ) έχει σκοπό να περικλείει ή να οριοθετεί (δ) οποιαδήποτε γη ή χώρο. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Δήμου Αγλαντζιάς

(2006)2 Α.Α.Δ. 291, το κατά πόσον μια κατασκευή θεωρείται «οικοδομή» ή όχι είναι θέμα πραγματικό. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του όλα τα συναφή γεγονότα, όπως το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα, και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός, αλλά όλοι μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος. Ενδεικτικά μπορεί να αναφερθεί ότι ακόμη και η τοποθέτηση πασσάλου παράλληλα προς υφιστάμενο τοίχο και η τοποθέτηση στέγης κρίθηκε ότι αποτελεί κατασκευή, η οποία περικλείει και οριοθετεί χώρο, και κατ' επέκταση «οικοδομή» εντός της εννοίας του Άρθρου 2 του Νόμου. Βλ. Κυπριανού ν. Δήμου Στροβόλου

(1992)2 Α.Α.Δ. 344. Σύμφωνα δε με τις ερμηνευτικές διατάξεις των Άρθρων 2 και 3

(2)(β) του Νόμου, «αρμόδια αρχή» εντός οποιασδήποτε περιοχής, η οποία δεν είναι περιοχή Δήμου, είναι ο Έπαρχος της Επαρχίας. Σύμφωνα, επίσης, με το Άρθρο 20

(1)(α) του Κεφ. 96, οποιοδήποτε πρόσωπο παραβαίνει τις διατάξεις του Άρθρου 3 διαπράττει αδίκημα. Υπό το φως, λοιπόν, της ως άνω ερμηνευτικής διάταξης ως και της ευρείας ερμηνείας που η νομολογία απέδωσε στον όρο «οικοδομή», στα περιστατικά της παρούσας δεν χωρεί αμφιβολίας ότι τόσο η Κατοικία όσο και η Κολυμβητική Δεξαμενή αποτελούν οικοδομές εντός της εννοίας του Άρθρου 2 του Νόμου. Βλ, μεταξύ άλλων, Παναγιώτης Χ'' Κυριάκου ν. Έπαρχου Λευκωσίας, Ποινική Έφεση Αρ. 60/2010, ημερομηνίας 20/7/2011. Περαιτέρω, εφόσον η Κατοικία και η Κολυμβητική Δεξαμενή βρίσκονται εντός των οικοπέδων 8Ε και 8Η του Τεμαχίου στην κοινότητα Βορόκλινης της Επαρχίας Λάρνακας, έχω ικανοποιηθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι αρμόδια αρχή, εντός της εννοίας των Άρθρων 2 και 3

(2)(β) του Νόμου, είναι ο Έπαρχος Λάρνακας. Υπό το φως των ευρημάτων μου ως ανωτέρω, έχω ικανοποιηθεί, επίσης, ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Έπαρχος Λάρνακας δεν εξέδωσε οποτεδήποτε άδεια οικοδομής είτε για την Κατοικία είτε για την Κολυμβητική Δεξαμενή. Βλ. Ηλιάδης ν. Δήμου Λάρνακας

(1998)2 Α.Α.Δ. 75. Από τα ευρήματα στα οποία προβαίνω ανωτέρω, είναι πρόδηλο ότι δεν είναι η Κατηγορουμένη 1, η οποία προέβηκε στην έναρξη των εργασιών ανέγερσης της Κατοικίας και της Κολυμβητικής Δεξαμενής, αλλά οι Αγοραστές μέσω κάποιας εργοληπτικής εταιρείας ΚΑΖΗ ΚΑΙ ΑΝΤΖΟΥΛΗ. Τα περιστατικά της παρούσας διαφοροποιούνται σημαντικά από τα γεγονότα στις υποθέσεις Sheraton Estates Company Limited v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Αγίας Νάπας

(1989)2 Α.Α.Δ. 76 και Ηλίας Αδάμου Ηλία (ανωτέρω), όπου, μεταξύ άλλων, τα διαβήματα των εκεί κατηγορουμένων στις αρμόδιες αρχές για να εξασφαλίσουν τη νομιμοποίηση των οικοδομών διαδραμάτισαν ουσιαστικό ρόλο στην απόφαση κατά πόσον αυτοί ήταν υπεύθυνοι για την ανέγερση ή ένοχοι για το αδίκημα της παράνομης ανέγερσης οικοδομής. Στις εν λόγω υποθέσεις οι κατηγορούμενοι ήταν κάτοχοι της γης πάνω στην οποία ανεγέρθηκε το παράνομα οικοδόμημα, το οποίο προορίζονταν για δική τους χρήση. Στην υπό εξέταση περίπτωση κάτοχοι των οικοπέδων ήταν οι Αγοραστές και η Κατοικία και η Κολυμβητική Δεξαμενή προορίζονταν για χρήση από τους τελευταίους και ουχί την Κατηγορουμένη 1. Εξ άλλου, η αποστολή από την Κατηγορουμένη 1 της επιστολής, Τεκμήριο 23, έγινε υπό την ιδιότητά της ως εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια των 5/6 μεριδίων του Τεμαχίου και ως πωλήτρια δυνάμει του Πωλητηρίου Εγγράφου. Οι ενέργειες αυτές δεν μπορούν από μόνες τους να οδηγήσουν σε συμπέρασμα ότι οι Κατηγορούμενοι έδωσαν οδηγίες ή προχώρησαν οι ίδιοι σε ενέργειες έναρξης των εργασιών ή ότι συμμετείχαν στην έναρξη που είχε γίνει από τους Αγοραστές. Συνεπώς, οι Κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 απαλλάσσονται και αθωώνονται στην Πρώτη Κατηγορία. Από την άλλη, όμως, έχει αδιαμφισβήτητα αποδειχθεί ότι η Κατηγορουμένη 1 έχει όχι μόνο ανεχθεί αλλά και επιτρέψει την έναρξη των εργασιών ανέγερσης της Κατοικίας και της Κολυμβητικής Δεξαμενής. Βλ. Μάριος Ανδρέα Σωφρονίου Λτδ ν. Δήμου Στροβόλου

(1991)2 Α.Α.Δ.

1. Κατ' αρχάς η Κατηγορουμένη 1, μέσω των διευθυντών της Κατηγορουμένων 2 και 3, γνώριζε για την έναρξη των εργασιών ανέγερσης. Ο Κατηγορούμενος 2 όχι μόνο ήταν παρών στο εργοτάξιο περί τα τέλη Ιουλίου του 2008 που ήταν έτοιμος ο σκελετός της Κατοικίας και περί τα τέλη Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους που είχαν σουβατιστεί οι τοίχοι και είχε γίνει ήδη γίνει η εκσκαφή του χώρου που θα ανεγείρονταν η πισίνα, αλλά, ως και ο ίδιος δέχθηκε, πήγαινε στο χώρο και γνώριζε ότι ανεγείρονταν κάποια οικοδομή. Μπορεί να μην έχει παρουσιαστεί μαρτυρία ότι ήταν παρών στο εργοτάξιο κατά τον ακριβή χρόνο έναρξης των εργασιών ανέγερσης, αλλά αυτός ήταν παρών στα αρχικά στάδια της οικοδόμησης και η Κατηγορούμενη 1, διά μέσω του διευθυντή αυτής, Κατηγορουμένου 3, με επιστολή της ημερομηνίας 2/6/2008 (Τεκμήριο 23), ήτοι δύο μήνες πριν την κατασκευή του σκελετού της Κατοικίας, ζήτησε από την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας την επαναφορά και προώθηση της Αίτησης Β1036/
2. Η Κατηγορουμένη 1 υπέβαλε το Τεκμήριο 23 για να εξασφαλιστεί άδεια οικοδομής για την Κατοικία και υπέγραφε οποιαδήποτε έγγραφα απαιτούνταν να υπογράψει ως πωλήτρια και ιδιοκτήτρια των 5/6 μεριδίων για να εξασφαλιστούν οι απαιτούμενες άδειες για την ανέγερση της Κατοικίας. Άρα το μόνο εύλογο συμπέρασμα που μπορεί να συναχθεί από τα ανωτέρω, σε συνδυασμό με τις πρόνοιες του Πωλητηρίου Εγγράφου που μιλούσε για ανάπτυξη από τους Αγοραστές, είναι ότι η Κατηγορουμένη 1, διά μέσω των διευθυντών αυτής, Κατηγορουμένων 2 και 3, γνώριζαν όχι μόνο για την πρόθεση των Αγοραστών να ανεγείρουν την Κατοικία και την Κολυμβητική Δεξαμενή, αλλά και είχαν γνώση για το πότε θα ξεκινούσαν οι εργασίες ανέγερσης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έδωσαν οι ίδιοι οδηγίες για έναρξη των εργασιών. Η Κατηγορουμένη 1, επίσης, διά μέσω των διευθυντών της Κατηγορουμένων 2 και 3, γνώριζε πολύ καλά ότι δεν είχε εκδοθεί άδεια οικοδομής, εφόσον η ίδια είχε ζητήσει, μέσω του Κατηγορουμένου 3, στις 18/5/2007 (Τεκμήριο 21) τον τερματισμό των διαδικασιών για την έκδοση άδεια οικοδομής για τα συγκεκριμένα οικόπεδα και απέστειλε ακολούθως το Τεκμήριο
3. Συνεπώς, η Κατηγορουμένη 1 ανέχθηκε την έναρξη των εργασιών ανέγερσης της Κατοικίας και της Κολυμβητικής Δεξαμενής, εφόσον ως ιδιοκτήτρια του Τεμαχίου δεν έκανε οποιαδήποτε ενέργεια για να αποτρέψει τούτη. Μεταξύ άλλων, δεν κατήγγειλε την έναρξη των εργασιών οικοδομής. Περαιτέρω, η Κατηγορουμένη 1 έμπρακτα συγκατατέθηκε και άρα επέτρεψε τούτες με την υπογραφή των όποιων εγγράφων απαιτούνταν για το σκοπό αυτό, μεταξύ άλλων με την υποβολή του Τεκμηρίου
4. Όσον αφορά την κοινή γραμμή υπεράσπισης που προβλήθηκε από τους Κατηγορουμένους 1, 2 και 3, ήτοι ότι ήταν υποχρέωση της Κατηγορουμένης 1 δυνάμει του Πωλητηρίου Εγγράφου να υποβάλει το Τεκμήριο 23, θα πρέπει να τονιστεί ότι η Κατηγορουμένη 1 γνώριζε από τουλάχιστον τον Δεκέμβριο του 2006 για την απόφαση του Μ.Κ.3 να τερματίσει τη Συμφωνία Διαχωρισμού και Διανομής και να ανακαλέσει το πληρεξούσιο έγγραφο. Συνεπώς, ήταν με δικό της ρίσκο, ανεξάρτητα της λήψης της όποιας νομικής συμβουλής, που προχώρησε αρκετά μεταγενέστερα, ήτοι στις 8/9/2007, με προφανώς απώτερο σκοπό την εξασφάλιση οικονομικού οφέλους, το οποίο εξασφάλισε, στον καταρτισμό του Πωλητηρίου Εγγράφου και την ανάληψη των όποιων υποχρεώσεων αυτό συνεπάγονταν. Εδώ, λοιπόν, δεν βρισκόμαστε μπροστά σε περίπτωση ανυπαρξίας φυσικής ή νομικής δυνατότητας από μέρους της Κατηγορουμένης 1 για την παρεμπόδιση της απαγορευμένης ενέργειας. Συνεπώς, η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την υπόθεσή της εναντίον της Κατηγορουμένης 1, την οποία βρίσκω ένοχη στη Δεύτερη και Τρίτη Κατηγορία. Οι Κατηγορούμενοι 2 και 3 αντιμετωπίζουν τη Δεύτερη και Τρίτη Κατηγορία σαν συνεργοί, υπό την ιδιότητά τους ως διευθυντές της Κατηγορουμένης 1, κατά παράβαση του Άρθρου 20

(2)του Κεφ. 96, το οποίο διαλαμβάνει τα εξής: «

(2)Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα δυνάμει του εδαφίου

(1), θεωρείται ότι συμμετείχε στη διάπραξη και ότι είναι ένοχος αυτού και δύναται να διωχθεί και να δικαστεί ότι πράγματι διέπραξε αυτό και δύναται να τιμωρηθεί ανάλογα, ο καθένας από τους ακόλουθους, δηλαδή- (

1. i)κάθε πρόσωπο το οποίο πράγματι διενεργεί την πράξη ή την παράλειψη η οποία συνιστά το ποινικό αδίκημα. (
2. ii)κάθε πρόσωπο το οποίο διενεργεί ή παραλείπει να πράξει κάτι με σκοπό να κάνει δυνατή τη διάπραξη του ποινικού αδικήματος από άλλο ή να παρέχει συνδρομή για τη διάπραξη του αδικήματος από άλλο. (iii) κάθε πρόσωπο το οποίο προάγει, παρέχει συνδρομή σε άλλο ή παρακινεί αυτό στη διάπραξη του ποινικού αδικήματος. (
3. iv)κάθε πρόσωπο το οποίο ζητεί από άλλο ή διαγείρει ή προσπαθεί να πείσει άλλο πρόσωπο να διαπράξει το ποινικό αδίκημα. (ν) κάθε πρόσωπο το οποίο διενεργεί οποιαδήποτε πράξη προπαρασκευαστική στη διάπραξη του ποινικού αδικήματος.» Όπως τονίστηκε στην Αγγλική υπόθεση Johnson v. Youden [1950] 1 K.B. 455, σελ. 546, «before a person can be convicted of aiding and abetting the commission of an offence, he must at least know the essential matters which constitute the offence». Δηλαδή, για να καταδικαστεί κάποιος για παροχή βοήθειας στη διάπραξη κάποιου αδικήματος, πρέπει τουλάχιστον να γνωρίζει τα ουσιώδη θέματα που συνιστούν το αδίκημα. Στην υπόθεση Davies, Turner & Co. Ltd v. Brodie [1954] 1 W.L.R. 1364, o Lord Goddard, επαναλαμβάνοντας την πιο πάνω αναφορά του στην Youden, προσέθεσε, στη σελ. 1364, πως «If a person shuts his eyes to the obvious or refrains from making any inquiry where a reasonably sensible man would make inquiry, I think that the court can find that he was aiding and abetting, certainly if he shuts his eyes to the obvious.» Δηλαδή, αν κάποιος κλείνει τα μάτια του σε ό,τι είναι πασίδηλο ή αποφεύγει να προβεί σε έρευνα εκεί που ο λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος θα προέβαινε σε τέτοια, το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει ότι αυτός παρείχε βοήθεια ή παρακινούσε, σίγουρα εάν κλείνει τα μάτια του σε ό,τι είναι πασίδηλο. Περαιτέρω, στην υπόθεση National Coal Board v. Gamble [1959] 1 K.B. 11, λέχθηκε στη σελ. 20, ότι «...aiding and abetting is a crime that requires proof of mens rea, that is to say, of intention to aid as well as of knowledge of the circumstances», δηλαδή η παροχή βοήθειας είναι έγκλημα που απαιτεί την απόδειξη ένοχης διάνοιας, δηλαδή πρόθεση προσφοράς βοήθειας καθώς και γνώση των περιστάσεων. Επίσης, στην Αγγλική υπόθεση Blakely v. DPP

(1991)RTR 405, αναφέρεται ότι θα πρέπει τουλάχιστον να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε ότι η πράξη του θα προξενούσε ή θα συνέδραμε στη διάπραξη του κυρίως αδικήματος. Η προϋπόθεση της ύπαρξης γνώσης εκ μέρους του συνεργού έχει εφαρμογή ακόμη και στις περιπτώσεις, όπου το κύριο αδίκημα είναι αδίκημα απόλυτης ευθύνης. Βλ., μεταξύ άλλων, Callow v. Tillstone [1900] 83 LT 411, Παυλόπουλος (ανωτέρω) και Pavlos Zenonos General Motors Ltd ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 5. Στην παρούσα, οι Κατηγορούμενοι 2 και 3, ως διευθυντές της Κατηγορουμένης 1, διαπιστώθηκε ότι είχαν πλήρη γνώση για όλα τα γεγονότα που στοιχειοθετούν τα αδικήματα της Δεύτερης και Τρίτης Κατηγορίας. Σαφώς, λοιπόν, κρίνεται ότι είχαν συμμετοχή στη διάπραξη από την εταιρεία τους των εν λόγω αδικημάτων. Συνεπώς, η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε στον απαιτούμενο βαθμό την υπόθεσή της εναντίον των Κατηγορουμένων 2 και 3, οι οποίοι κρίνονται ένοχοι στη Δεύτερη και Τρίτη Κατηγορία. (Υπ.) ...................................... Μ. Μηλιώτου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο