Διευθυντή Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων ν. Ο LYKOS» SERVICES AND SECURITY SYSTEMS-PRIVATE INVESTIGATORS LIMITED κ.α., Αρ. Yπόθεσης: 4012/11, 19/4/2014

(1)και 20 του περί Προστασίας των Μισθών Νόμου του 2007, N. 35(I)/2007, και του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Έκαστη Κατηγορία αφορά διαφορετικό εργοδοτούμενο της Κατηγορουμένης 1, ο δε Κατηγορούμενος 3 διώχθηκε ως συνεργός, υπό την ιδιότητά του ως διευθυντής της Κατηγορουμένης 1, δυνάμει του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
2. Χρήζει διευκρίνισης ότι οι Κατηγορίες αρχικά στρέφονταν και εναντίον της Κατηγορουμένης 2, εναντίον, όμως, της οποίας αυτές απεσύρθησαν στην πορεία. Το Δικαστήριο άκουσε ήδη γεγονότα και επέβαλε ποινή στους Κατηγορουμένους 1 και 3 σε σχέση με τις πρώτες τρεις Κατηγορίες, αλλά ενόψει της ουσιαστικής διαφωνίας που ήταν εξ αρχής εμφανής μεταξύ των διαδίκων αναφορικά με το κατά πόσον τελικά καταβλήθηκαν οι δεδουλευμένοι μισθοί του Παραπονουμένου στην Τέταρτη Κατηγορία, διατάχθηκε η προσκόμιση μαρτυρίας (Newton hearing), ούτως ώστε να διεκρινιστεί το πιο πάνω θέμα. Σύμφωνα, λοιπόν, με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Τέταρτης Κατηγορίας, οι Κατηγορούμενοι περί το τέλος Δεκεμβρίου του 2010 δεν κατέβαλαν στον Παραπονούμενο εργοδοτούμενό τους, κο Ivan Ivanov, τον μισθό του για την περίοδο 14/12/2010 μέχρι 28/12/2010, συμποσούμενο σε Ευρώ 525, ως όφειλαν να πράξουν. Κατά την έκθεση των γεγονότων, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι στις 26/1/2011 υποβλήθηκε παράπονο από τον Παραπονούμενο στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων Λάρνακας-Αμμοχώστου για την μη καταβολή του δεδουλευμένου μισθού του. Το Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων κατέβαλε προσπάθειες για να προγραμματιστεί συνάντηση μεταξύ του Παραπονουμένου και του υπευθύνου των Κατηγορουμένων 1, ήτοι του Κατηγορουμένου 3, η οποία, όμως, δεν πραγματοποιήθηκε για το λόγο ότι ο Κατηγορούμενος 3 δεν παρουσιάστηκε στην προγραμματισθείσα συνάντηση. Η θέση του Παραπονουμένου είναι πως μέχρι σήμερα δεν του έχει καταβληθεί ο δεδουλευμένος μισθός του, αντικείμενο της Τέταρτης Κατηγορίας, και πως αναγκάστηκε να υπογράψει μια κενή απόδειξη παραλαβής του, μετά από απειλές και εκβιασμούς, χωρίς να πάρει το ποσό. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Κατηγορουμένων 1 και 3 συμφώνησε με τα γεγονότα, προβάλλοντας, όμως, τη θέση ότι στις 16/3/2011, ο Κατηγορούμενος 3 πλήρωσε τον Παραπονούμενο, ο οποίος και υπέγραψε σχετική απόδειξη. Πρόκειται για σημαντική διαφωνία ως προς τα γεγονότα, αφού η έμπρακτη μεταμέλεια ή όχι των Κατηγορουμένων 1 και 3 είναι σοβαρό στοιχείο που θα ληφθεί υπόψη για την ποινή που θα επιβληθεί. Ενόψει, λοιπόν, της έντονης επιμονής των μερών στις εκατέρωθεν θέσεις τους, διετάχθη η διεξαγωγή περιορισμένης δίκης (Newton hearing). Νομική Πτυχή Όταν υπάρχουν διϊστάμενες εκδοχές μεταξύ της κατηγορούσας αρχής και της υπεράσπισης σχετικά με τα περιστατικά διάπραξης του αδικήματος, οι οποίες, βεβαίως, δεν αντιμάχονται την παραδοχή του κατηγορουμένου, η πρέπουσα διαδικασία, εφ' όσον το Δικαστήριο δεν είναι διατεθειμένο να δεχθεί, δίχως άλλο, τη θέση της υπεράσπισης, είναι να ακουστεί μαρτυρία για επίλυση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Η διαδικασία αυτή στην Αγγλία καλείται ως «Newton hearing», διαδικασία που πήρε το όνομά της από την ομώνυμη υπόθεση R. v. Robert John Newton

(1982)4 Cr. App. R. (S.) 388, στην οποία δόθηκαν οι κατευθυντήριες γραμμές για τον τρόπο χειρισμού τέτοιων περιπτώσεων. Oι οδηγίες αυτές επεκτάθηκαν και διευκρινίστηκαν περαιτέρω με τη νομολογία που ακολούθησε. Βλ., μεταξύ άλλων, Mohun

(1993)14 Cr. App. R. (S.) 5, R. v. Barry Druce

(1993)14 Cr. App. R. (S.) 691, Broderick

(1994)15 Cr. App. R. (S.) 476, R. v. Davis [2008] 1 W.L.R. 414. Οι ίδιες αρχές εφαρμόστηκαν και ισχύουν και στην Κύπρο. Βλ., μεταξύ άλλων, το σύγγραμμα των κ.κ. Λοϊζου και Πική, Criminal Procedure in Cyprus, σελ. 86, και Landau ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 178. Όπως επισημαίνεται στην υπόθεση Flack κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 323, η προσέγγιση από τα Κυπριακά Δικαστήρια εκτίθεται στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου

(1997)2 Α.Α.Δ. 17 και Haggag v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ.

1. Βλ., επίσης, Αριστείδου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 53/2012, ημερ. 10/4/
2. Στην υπόθεση Vryoni v. The Police

(1986)2 C.L.R. 102, το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας συνόψισε τις αρχές που διέπουν το θέμα ως εξής, στη σελ. 107: «The position therefore may be summed up as follows: Where there is a plea of guilty but a sharp divergence or substantial conflict of issues of fact which case are relevant to the sentence and not to plea, in which case the plea of guilty should not be accepted and a plea of not guilty should be directed to be entered, the Court should either listen to submissions from both sides and proceed on the basis that the version of the accused should as far as possible be accepted, or if the Court is not prepared to do that then it must hear the evidence before forming its own view in respect of the matter which is in dispute.» Τα υπό αμφισβήτηση γεγονότα θα πρέπει να είναι σημαντικά στην επιμέτρηση της ποινής. Επιμέρους στοιχεία που δεν επηρεάζουν το βάθρο των γεγονότων και δεν άπτονται της σοβαρότητας του αδικήματος δεν είναι αναγκαίο να αποσαφηνιστούν με την διαδικασία αυτή. Το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών, που αμφισβητεί η υπεράσπιση, το φέρει η κατηγορούσα αρχή, η οποία και πρέπει να αποδείξει την εκδοχή της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στην υπόθεση Χαράκη κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 183, λέχθηκαν τα εξής, στη σελ. 187: «Είναι καλά θεμελιωμένο ότι, και μετά την παραδοχή της κατηγορίας, αμφισβητούμενα γεγονότα ως προς τις συνθήκες του εγκλήματος, τα οποία δεν αντιμάχονται την παραδοχή αποφασίζονται με τον ίδιο τρόπο όπως και κάθε άλλο θέμα, η απόδειξη του οποίου βαρύνει την κατηγορούσα αρχή,...» Σχετικό είναι, επίσης, το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Haggag (ανωτέρω): «Ενόψει των διϊστάμενων εκδοχών, το Κακουργιοδικείο διέταξε τη διεξαγωγή δίκης, για τη διαπίστωση των γεγονότων τα οποία προηγήθηκαν και περιστοίχιζαν τη διάπραξη του εγκλήματος. Αυτή είναι η ενδεδειγμένη διαδικασία, σύμφωνα με το σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus, σελ. 86,

(1975), για την επίλυση αμφισβητούμενων γεγονότων, σχετικών με το στοιχείο της εγκληματικότητας του παραβάτη, για αδίκημα το οποίο, καθ' ομολογία διέπραξε. Όπως σε κάθε άλλη περίπτωση απόδειξης αμφισβητούμενων γεγονότων σε ποινική δίκη, το βάρος της απόδειξης της εκδοχής της κατηγορούσας αρχής, φέρει, σύμφωνα με το ίδιο σύγγραμμα, η κατηγορούσα αρχή, το οποίο πρέπει να αποσείσει πέραν κάθε λογικής αμφιβολίας. Στην υπόθεση Robert John Newton 77 Cr.App.R. 13,

(1984), η πιο πάνω προσέγγιση για τη διαπίστωση γεγονότων ουσιωδών για τον καθορισμό της σοβαρότητας του εγλήματος και, επακόλουθα, της ποινής, προκρίνεται ως μια από τις επιλογές που παρέχονται στο επιδικάζον την υπόθεση δικαστήριο.» Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπου τα γεγονότα βρίσκονται αποκλειστικά στην γνώση της υπεράσπισης, δυνατόν να κληθεί η τελευταία να αποδείξει την εκδοχή της, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Η διαδικασία αυτή καλείται αντίστροφη διαδικασία Newton (reverse Newton situation). Βλ., μεταξύ άλλων, Ogunti

(1987)9 Cr. App. R. (S.)

1. Στην υπόθεση, όμως, Tolera [1999] 1 Cr. App. R. (S.) 25, κρίθηκε ότι ο ισχυρισμός της υπεράσπισης για εξαναγκασμό που μόνο οριακά δεν θα μπορούσε να καταταχθεί ως ψυχική πίεση, θα έπρεπε να αντικρουστεί από την κατηγορούσα αρχή και όχι να αποδειχθεί από την υπεράσπιση στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Μαρτυρία Η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ως μόναδικό μάρτυρα προς υποστήριξη της θέσης της τον Παραπονούμενο, κ. Ivan Ivanov, o οποίος ανέφερε ότι κατάγεται από τη Βουλγαρία και μετακόμισε στη χώρα μας για εργασία πριν 8 χρόνια. Περί τις αρχές Δεκεμβρίου του 2010, του τηλεφώνησε κάποιος και του είπε ότι υπάρχει δουλειά ως φρουρός ασφαλείας και έτσι στις 14/12/2010 ξεκίνησε να εργάζεται ως φρουρός ασφαλείας στην Κατηγορουμένη 1, η οποία τον έστειλε να εκτελεί καθήκοντα στην υπεραγορά Ορφανίδη στο Κίτι. Εργάστηκε από τις 14/12/2010 μέχρι τις 28/12/
2. Η συμφωνία ήταν πως θα πληρωνόταν Ευρώ 3,50 την ώρα. Δεν πληρώθηκε για τις δύο βδομάδες που εργάστηκε, γι' αυτό και προέβη σε καταγγελία στη λειτουργό του Γραφείου Εργασιακών Σχέσεων. Το παράπονό του ήταν πως δεν πληρώθηκε το ποσό των Ευρώ 420 για την περίοδο που εργάστηκε. Σε σχετική ερώτηση που του έγινε από τον κ. Προδρόμου ανέφερε ότι δεν ήξερε ότι ο μισθός του ήταν Ευρώ 4,38 την ώρα. Ακολούθως, ανέφερε ότι στις 12/4/2011, το πρωϊ, του τηλεφώνησε κάποιος και τον ρώτησε κατά πόσον αυτός είναι ο Ivan που εργαζόταν κοντά τους, δηλαδή στον κ. Νεόφυτο, και του είπε να πάει στη Λάρνακα να τον πληρώσει. Κατόπιν τούτου, ο Παραπονούμενος, ο οποίος διαμένει στα Περβόλια, ήρθε στη Λάρνακα και τηλεφώνησε σε αυτόν που είχε επικοινωνήσει μαζί του ενωρίτερα, δηλαδή στον ίδιο αριθμό τηλεφώνου, ο οποίος του είπε ότι «Εμείς είμαστε στον Ορφανίδη». Όταν ο Παραπονούμενος του είπε τότε να πάει να τους βρει, αυτός του απάντησε να περιμένει. Στη συνέχεια του τηλεφώνησε και του είπε να πάει στον κυκλικό κόμβο του Καλού Χωριού. Ο Παραπονούμενος ανέφερε ότι πήγε εκεί και βρήκε τον Κατηγορούμενο 3, ο οποίος ήταν μαζί με κάποιο άλλο πρόσωπο. Σύμφωνα με τον Παραπονούμενο, ο τελευταίος τον έπιασε από τον αυχένα και του είπε «Έλα φίλε να υπογράψεις να πάρεις τα λεφτά.» Του έδωσε να υπογράψει ένα έγγραφο, το οποίο δεν ήταν συμπληρωμένο, το οποίο και υπέγραψε, παρά το ότι αρχικά αντέδρασε και δεν πήρε τα χρήματα, γιατί φοβήθηκε καθότι το εν λόγω πρόσωπο, που τον έπιασε από τον αυχένα, τοποθέτησε μαχαίρι στη δεξιά πλευρά του σώματός του, πάνω από τη μέση του, το οποίο και έσπρωχνε προς το μέρος του. Ανέφερε, επίσης, πως όταν ένιωσε το μαχαίρι γύρισε το κεφάλι του και το είδε. Στον Παραπονούμενο υπεδείχθη αντίγραφο κάποιας απόδειξης πληρωμής με ημερομηνία 16/3/2011, αρ. 0669, στην οποία, είναι, μεταξύ άλλων, καταγραμμένα τα στοιχεία της Κατηγορουμένης 1, όπου αναγνώρισε την υπογραφή του στο κάτω μέρος δεξιά, και την ίδια ως το έγγραφο που υπέγραψε, με τη διευκρίνιση ότι δεν υπήρχε τίποτα συμπληρωμένο όταν υπέγραφε. Το αντίγραφο της εν λόγω απόδειξης κατατέθη στη διαδικασία, ως Τεκμήριο «1». Σύμφωνα με τον Παραπονούμενο, στη συνέχεια, το εν λόγω τρίτο πρόσωπο του είπε να επιστρέψει τη φανέλα που του είχαν δώσει από την εταιρεία. Όταν ο Παραπονούμενος πήγε στο αυτοκίνητό του για να πάρει τη φανέλα, τότε το εν λόγω τρίτο πρόσωπο ξεκίνησε το αυτοκίνητο, στο οποίο βρισκόταν ο Κατηγορούμενος 3 και το εν λόγω τρίτο πρόσωπο. Οδηγούσε ο τελευταίος. Σύμφωνα με τον Παραπονούμενο, το πιο πάνω συμβάν έλαβε χώρα το μεσημέρι στις 12/4/2011, μεταξύ των ωρών 12:00 μ.μ. και 1:00 μ.μ. Μέχρι και σήμερα, δεν πήρε οποιαδήποτε χρήματα για την εργασία του στην Κατηγορουμένη
3. Ανέφερε, επίσης, ότι επειδή διαμένει στα Περβόλια, μετά το συμβάν πήγε στον Αστυνομικό Σταθμό Κιτίου για να καταγγείλει το συμβάν με το μαχαίρι. Εκεί ανέφερε στον αστυνομικό τί έγινε και του έδωσε τον αριθμό τηλεφώνου του Κατηγορουμένου
4. Ο αστυνομικός του τηλεφώνησε και ο τελευταίος ανέφερε ότι δεν είναι στη Λάρνακα. Ο Παραπονούμενος έδωσε, επίσης, στον αστυνομικό τον αριθμό τηλεφώνου κάποιου κ. Αντρέα, ο οποίος είναι υπάλληλος του Κατηγορουμένου 3 και υπέυθυνος στον Ορφανίδη, στον οποίο τηλεφώνησε και του είπε ότι ήταν εκεί. Ο αστυνομικός του ανέφερε να κάνει καταγγελία στον Αστυνονικό Σταθμό Αραδίππου, αλλά ο Παραπονούμενος ανέφερε ότι δεν πήγε στην Αραδίππου γιατί θα του έλεγαν ότι του είπαν και οι άλλοι. Ο αστυνομικός στον Αστυνομικό Σταθμό Κιτίου δεν έγγραψε κάτι, παρά μόνο το τηλέφωνο που του έδωσε ο Παραπονούμενος. Ο Παραπονούμενος αναφέρθηκε, επίσης, σε κάποια συνάντηση που είχε με τον Κατηγορούμενο 3 στην καφετέρια του Δικαστηρίου τον Νοέμβριο του 2011, στην παρουσία των Δικηγόρων των μερών, όπου ο Κατηγορούμενος 3 συμφώνησε να πληρώσει τον Παραπονούμενο Ευρώ
5. Αντεξεταζόμενος, ο Παραπονούμενος ανέφερε ότι στον Αστυνομικό Σταθμό Κιτίου τον ρώτησε ο αστυνομικός αν είδε κάποιος άλλος το συμβάν και του απάντησε αρνητικά. Αρνήθηκε υποβολή πως δεν έκανε καταγγελία στον Αστυνομικό Σταθμό Κιτίου, λέγοντας πως δεν ήξερε τί έπρεπε να κάνει ο αστυνομικός. Ανέφερε ότι στην Κατηγορουμένη 1 προσελήφθη μέσω τηλεφώνου. Είχε μιλήσει με τον Κατηγορούμενο 3, ο οποίος του είπε ότι τον πρότεινε ο κ. Αντρέας, και πως μπορούσε να ξεκινήσει δουλειά από το ίδιο βράδυ. Για πρώτη φορά, όμως, είδε τον Κατηγορούμενο 3 στον κυκλικό κόμβο του Καλού Χωριού και, ακολούθως, στο Δικαστήριο. Ερωτήθη, σε ποιό σημείο του κυκλικού κόμβου συναντήθηκαν, και απάντησε στο σημείο πριν μπεις στον κυκλικό κόμβο για τη Λεμεσό. Ανέφερε πως ο ίδιος βγήκε από τον κυκλικό κόμβο και ήταν στο δρόμο για την Λάρνακα και ο Κατηγορούμενος 3 στο δρόμο για Λεμεσό. Βγήκε από το αυτοκίνητό του, στη μέση, ως ανέφερε, υπάρχουν λουλούδια, πέρασε τον δρόμο και πήγε από την άλλη πλευρά. Αρνήθηκε υποβολή που του έγινε ότι η συνάντηση έγινε στο περίπτερο που βρίσκεται κοντά στον κυκλικό κόμβο, το οποίο πουλά σάντουϊτς. Ακολούθως, υπέδειξε σε πρόχειρο σχέδιο που ετοίμασε ο κ. Χαραλάμπους, και το οποίο κατατέθηκε στη διαδικασία, ως Τεκμήριο «2», τα σημεία όπου σταμάτησαν τα δύο αυτοκίνητα, ήτοι το αυτοκίνητο του Παραπονουμένου σε κάποιο σημείο του δρόμου από τη Λάρνακα που καταλήγει στον κυκλικο κόμβο, με πορεία τη Λάρνακα, του δε αυτοκινήτου στο οποίο ήταν μέσα ο Κατηγορούμενος 3, στον ίδιο δρόμο, σε κάποιο σημείο κοντά στον κυκλικό κόμβο, αλλά στην αντίθετη πορεία. Ανέφερε πως στα πλαϊνά και έξω από το δρόμο, υπάρχει χώρος για να παρκάρεις, διευκρινίζοντας πως δεν είναι χώρος στάθμευσης. Επέμενε ότι η συνάντηση έγινε στο σημείο που υπέδειξε και όχι στο περίπτερο που ανέφερε ο κ. Χαραλάμπους, το οποίο βρίσκεται σε σημείο πενήντα μέτρων από τον κυκλικό κόμβο, στο δρόμο προς το Καλό Χωριό, όπου υπάρχει και μεγάλο χώρος στάθμευσης. Ανέφερε, επίσης, ότι το αυτοκίνητο που ήταν μέσα ο Κατηγορούμενος 3 ήταν μάρκας Honda χρώματος γκρι. Σε υποβολή που του έγινε ότι το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου 3 είναι μάρκας Volvo με χρυσαφί χρώμα, ο Παραπονούμενος απάντησε πως δεν οδηγούσε ο Κατηγορούμενος
6. Αρνήθηκε, επίσης, υποβολή ότι στη συνάντηση υπήρχαν και άλλοι δεκαπέντε συνάδέλφοί του που πληρώθηκαν, λέγοντας πως δεν έχει τόσους πολλούς γνωστούς. Ανέφερε, επίσης, ότι δεν πήγε στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου γιατί με αυτά που του είπαν στον Αστυνομικό Σταθμό Κιτίου έχασε την πίστη του. Του υπεβλήθη ότι για να πάει κάποιος με το αυτοκίνητο στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου από τον κυκλικό κόμβο του Καλού Χωριού χρειάζεται μόνο δύο λεπτά χρόνο και ο Παραπονούμενος απάντησε πως προφανώς ο κ. Χαραλάμπους αναφέρεται σε άλλο κυκλικό κόμβο και πως ο ίδιος δεν ξέρει πού είναι ο Αστυνομικός Σταθμός Αραδίππου και ότι έχει αστυνομικό σταθμό κοντά στον κυκλικό κόμβο του Καλού Χωριού. Για την υπεράσπιση κατέθεσε μόνο ο Κατηγορούμενος 3, ο οποίος ανέφερε ότι είναι διευθυντής της Κατηγορουμένης 1, αξίωμα το οποίο κατείχε και το
7. Ερωτηθείς αν γνωρίζει τον Παραπονούμενο, ανέφερε αυτολεξεί «Όχι, καθόλου». Ακολούθως, ανέφερε ότι του τηλεφώνησε ένας συνάδελφός του και του ανέφερε ότι υπάρχει κάποιος που ενδιαφέρεται για δουλειά. Αρχικά ο ίδιος απάντησε πως πρέπει να έχει λευκό ποινικό μητρώο από την Αστυνομία, αλλά ο εν λόγω συνάδελφος του είπε ότι πρόκειται για φτωχό άνθρωπο. Επειδή, ως ανέφερε, ο ίδιος είναι ευαίσθητος με τον φτωχό κόσμο, προσέλαβε τον Παραπονούμενο, ο οποίος δούλεψε κοντά του για δεκαπέντε ημέρες. Του έτυχε, όμως, ένα περιστατικό με το παιδί του, το οποίο αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας, και τους είπε ότι θα τους πληρώσει το συντομότερο δυνατόν. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα ήρθαμε, ως ανέφερε, από την Πάφο στη Λάρνακα. Δεν θυμόταν, όμως, πότε και πόσα ήταν τα λεφτά. Υπήρχαν και άλλοι πολλοί που δεν πληρώθηκαν, περίπου 15 με 20 άτομα. Ανέφερε πως συνεννοήθηκε με όλους να βρεθούν στη Λάρνακα να τους πληρώσει. Κοντά στον κυκλικό κόμβο του Καλού Χωριού έχει ένα περίπτερο που κάνει σάντουϊτς, καρέκλες και χωράφι για να παρκάρουν τα αυτοκίνητά τους. Όπως έρχεται κάποιος από τη Λεμεσό, ο χώρος αυτός είναι στα αριστερά. Στον χώρο πήγε με τον Γιώργο, κάποιο γνωστό του από την Πάφο. Οδηγούσε ο ίδιος, δηλαδή ο Κατηγορούμενος 3, και όταν έφτασαν στο περίπτερο κατέβηκαν για καφέ. Εκεί ήταν ο Παραπονούμενος και οι υπόλοιποι που ήρθαν να πληρωθούν. Ανέφερε ότι έβγαλαν από τον χαρτοφύλακα που είχαν μαζί τους το βιβλίο αποδοχών και μετρητά. Ζήτησαν, μάλιστα, ταυτότητα και στοιχεία για την απόδειξη. Τους πλήρωσαν όλους και έδωσαν αποδείξεις, όπως και στον Παραπονούμενο. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 1, ως την απόδειξη που έδωσαν στον Παραπονούμενο και την υπογραφή του Παραπονουμένου σε αυτήν. Σε σχέση με την εκδοχή του Παραπονουμένου, εξέφρασε την λύπη του τονίζοντας την εντιμότητα και την τήρηση από τον ίδιο της νομιμότητας σε όλο του βίο, επιμένοντας, μεταξύ άλλων, ότι σταμάτησαν αριστερά στο περίπτερο και όχι στο σημείο που ανέφερε ο Παραπονούμενος. Κατά την αντεξέτασή του, ο Κατηγορούμενος 3 ερωτήθη κατά πόσον ανταποκρίθηκε στην απαίτηση του Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων να παρουσιάσει κατάσταση μισθοδοσίας για να φανεί αν πλήρωσε τον Παραπονούμενο, και απάντησε πως του έδωσαν μια ημερομηνία για να βρεθούν, αλλά έχει χαρτιά για τα προβλήματα υγείας του παιδιού του και τους είπε να επικοινωνήσουν μαζί τους άλλη ημέρα. Δεν επικοινώνησαν, όμως, μαζί του μετά. Ερωτηθείς κατά πόσον παρέδωσε στο Τμήμα τα στοιχεία που του ζήτησαν, ο Κατηγορούμενος 3 απάντησε πως δεν πήρε κάποια επιστολή. Του υπεδείχθη κάποιο έγγραφο για να πει αν αναγνωρίζει την υπογραφή του και απάντησε πως δεν είναι δική του η υπογραφή. Μπορεί να είναι κάποιου υπαλλήλου του. Στη συνέχεια αναρωτήθηκε πώς έφτασε η επιστολή, λέγοντας πως την υπέγραψε η κόρη του. Σε κάθε περίπτωση, ο κ. Προδρόμου δεν επιχείρησε να καταθέσει το εν λόγω έγγραφο ως τεκμήριο στη διαδικασία. Ερωτηθείς να αναφέρει πότε ήρθε από την Πάφο και έγινε η εν λόγω συνάντηση, ο Κατηγορούμενος 3 ανέφερε πως δεν θυμάται την ημερομηνία. Ερωτήθη, επίσης, να αναφέρει ποιοί είναι οι υπόλοιποι που είπε ότι πληρώθηκαν και αρνήθηκε να απαντήσει λέγοντας αυτολεξεί «Δεν θα σου δώσω λογαριασμό ποιούς πλήρωσα». Σε επιμονή του κ. Προδρόμου να απαντήσει πότε και ποιους πλήρωσε, ο Κατηγορούμενος 3 απάντησε πως θα πρέπει να βρει τα βιβλία του. Ερωτήθη, επίσης, κατά πόσον πριν κανένα μήνα (δηλαδή περί τον Ιανουάριο του 2011) συμφώνησε, στην παρουσία και του Δικηγόρου του, να πληρώσει κάποιο ποσό στον Παραπονούμενο, και απάντησε πως τον παρακάλεσαν να συμβιβαστεί, αλλά ο ίδιος δεν δέχθηκε, ούτε και συμφώνησε. Κατά την επανεξέταση, ο κ. Χαραλάμπους ρώτησε κατά πόσον του έγινε εισήγηση να πληρώσει για να γλιτώσει τον μπελά και απάντησε καταφατικά. Στο στάδιο των αγορεύσεων, ο κ. Χαραλάμπους υπέδειξε τον αρχικό ισχυρισμό της Κατηγορούσας Αρχής, ότι είναι ο Κατηγορούμενος 3, και όχι κάποιο τρίτο πρόσωπο, που απείλησε τον Παραπονούμενο, θέση που ανασκευάστηκε την υστάτη όταν κλήθηκε ο Παραπονούμενος να καταθέσει ενόρκως. Εισηγήθηκε πως ο ισχυρισμός του Παραπονουμένου είναι παντελώς ψευδής και αβάσιμος και ζήτησε από το Δικαστήριο να τον απορρίψει για τους εξής επιπλέον λόγους. Ότι οι παραπονούμενοι των Κατηγοριών 1-3 αποζημιώθηκαν πλήρως με τον ίδιο τρόπο και κανένα πρόβλημα δεν προέκυψε, προς τους οποίους, μάλιστα, οφείλονταν μεγαλύτερα ποσά. Επίσης, το σημείο που ο Παραπονούμενος ανέφερε ότι δέχθηκε την απειλή με το μαχαίρι έχει συνεχή και πυκνή κίνηση. Διερωτήθη, επίσης, πώς είναι δυνατόν ο Παραπονουμενος να μην καταγγείλει ένα τόσο σοβαρό συμβάν στην Αστυνομία. Εισηγήθηκε, επίσης, πως το Δικαστήριο δεν πρέπει να δεχθεί την εξήγηση του Παραπονουμένου ότι δεν μετέβη στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου επειδή δεν βρήκε ανταπόκριση στον Αστυνομικό Σταθμό Κιτίου, τη στιγμή που ήρθε στο Δικαστήριο 4-5 φορές για να καταθέσει. Ως αφύσικη και παράλογη χαρακτήρισε την εκδοχή του Παραπονουμένου ότι η συνάντηση έγινε σε ένα χώρο που εγκυμονούσε κινδύνους στην μετακίνηση από το ένα σημείο στο άλλο, και όχι στο παρακείμενο περίπτερο που είχε απεριόριστο χώρο στάθμευσης. Όσον αφορά, επίσης, την ανεπίσημη συζήτηση «για να αγοράσουμε τον μπελά», όπως την χαρακτήρισε, θεώρησε απαράδεκτη την προβολή της από τον Κατηγορούσα Αρχή σαν επιχείρημα ενοχής του Κατηγορουμένου. Ανέφερε, στη συνέχεια, ότι ο Κατηγορούμενος 3 είναι φιλήσυχος και νομοταγής πολίτης και πως τελικά αποζημιώσε πλήρως τον Παραπονούμενο παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει τόσο ο ίδιος, όσο η σύζυγος και το παιδί τους. Στην αντίπερα όχθη, ο κ. Προδρόμου με τις αγορεύσεις του επικεντρώθηκε στην προσφορά του Κατηγορουμένου 3 να πληρώσει δήθεν χαριστικά κάποιο ποσό, κάτι που, κατά την άποψή του, συνηγορεί υπέρ της θέσης του Παραπονουμένου. Ζήτησε, επίσης, από το Δικαστήριο να κάνει αποδεκτή την εκδοχή του Παραπονουμένου λέγοντας πως δεν είναι εύκολο για κάποιον αλλοδαπό να βγάλει άκρη με την Αστυνομία. Παρά το ότι, όμως, δεν καταγράφηκε η καταγγελία από την Αστυνομία, ακολούθως έγινε καταγγελία στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων. Ζήτησε, επίσης, από το Δικαστήριο να απορρίψει την εκδοχή του Κατηγορουμένου 3, ο οποίος δεν ήταν πειστικός και δεν έδινε απαντήσεις, αρνούμενος, επίσης, ότι ο Παραπονούμενος είπε οποτεδήποτε ότι είναι ο Κατηγορούμενος 3 που τον απείλησε. Τέλος, σε σχέση με την πληρωμή από τους Κατηγορουμένους των μισθών των παραπονουμένων των Κατηγοριών 1-3, ο κ. Προδρόμου ανέφερε ότι η Κατηγορούσα Αρχή αναγκάστηκε να δεχθεί τη θέση των Κατηγορουμένων γιατί δεν είχαν στοιχεία να υποστηρίξουν το αντίθετο. Αξιολόγηση μαρτυρίας-Ευρήματα-Συμπεράσματα Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή τον Παραπονούμενο και τον Κατηγορούμενο 3 ενώ κατέθεταν ενόρκως ενώπιόν μου. Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα και σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία και καθοδηγούμενη από σειρά παραγόντων που είναι αδύνατο να καταγραφούν εξαντλητικά. Τέτοιοι παράγοντες είναι, μεταξύ άλλων, η σαφήνεια και αμεσότητα των μαρτύρων και η ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών αντιφάσεων, η λογικοφάνεια και η αληθοφάνεια της εκδοχής τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, οι ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματισθέντα, η μνήμη τους και οι λόγοι που είχαν να ενθυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία καταθέτουν, η πηγή των γνώσεών τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα. Θέλω να τονίσω ότι η αξιολόγησή μου δεν έχει περιοριστεί μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθενός μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά την έχω συσχετίσει, αντιπαραβάλει και διερευνήσει με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, δηλαδή υποβάλλοντάς την στη βάσανο της συνεκτίμησης στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας, με βάση την προσέγγιση που η νομολογία μας επιτάσσει στο θέμα αυτό. Ο Παραπονούμενος μου έδωσε την εικόνα ενός ειλικρινούς, θετικού και αξιόπιστου μάρτυρα. Κατέθεσε με τρόπο ανεπιτήδευτο, ανυπόκριτο, ως επίσης με απλότητα, φυσικότητα, αμεσότητα, ειλικρίνεια και σταθερότητα, η οποία δεν κλονίστηκε κατά την επίμονη αντεξέτασή του, σε σχέση με όσα έλαβαν χώρα στις 12/4/
8. Παρά το ότι ομολογουμένως ήταν επικίνδυνο και παράλογο εγχείρημα η πραγματοποίηση συνάντησης σε σημείο έξω από το δρόμο σε πολύ κοντινή απόσταση από τον κυκλικό κόμβο του Καλού Χωριού, αυτή δεν ήταν η επιλογή του Παραπονουμένου, ο οποίος ρητά ανέφερε, και δεν αντεξετάστηκε επί τούτου, ότι πρότεινε στο εν λόγω τρίτο πρόσωπο να τους συναντήσει στην υπεραγορά Ορφανίδη, όπου ήταν και ο χώρος εργασίας και το πλέον κατάλληλο μέρος για να πληρωθεί τα δεδουλευμένα του τοις μετρητοίς, ως και οι σχετικές επιταγές του ισχύοντα νόμου. Γιατί, λοιπόν, να ξενίζει περισσότερο η αναφορά του Παραπονουμένου ως προς το μέρος που έλαβε χώρα η συνάντηση περισσότερο από την εκδοχή ότι η συνάντηση έγινε σε περίπτερο που είχε απεριόριστο χώρο στάθμευσης, τη στιγμή που η συνάντηση για πληρωμή των δεδουλευμένων θα έπρεπε φυσιολογικά να γίνει είτε στο χώρο εργασίας είτε πλέον δια μέσω του Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων που ενεπλάκη στη διαφορά καθηκόντως, κατόπιν της καταγγελίας στην οποία προέβη ο Παραπονούμενος! Ο Παραπονούμενος, όπως και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος 3 παραδέχθηκε, είναι ένας φτωχός άνθρωπος, ο οποίος προ πολλών ετών εγκατέλειψε τον τόπο του προς αναζήτηση εργασίας, και αυτό που δικαιωματικά αναζητούσε ήταν να πληρωθεί το μισθό του, ο οποίος του οφείλονταν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Πήγε, λοιπόν, αδιαμαρτύρητα να πληρωθεί εκεί που του υπεδείχθη. Δεν θα συμφωνήσω με τη θέση του κ. Χαραλάμπους ότι ο Παραπονούμενος ή η Κατηγορούσα Αρχή έδωσαν αντιφατικές εκδοχές ως προς τα γεγονότα, και δη το πρόσωπο που απείλησε ή εκβίασε τον Παραπονούμενο για να υπογράψει το Τεκμήριο
9. Θα υπενθυμίσω ότι μόνη αυθεντική πηγή του τί λαμβάνει χώρα σε ακροαματική διαδικασία ή οποιαδήποτε άλλη διαδικασία ενώπιον Δικαστηρίου αποτελούν τα πρακτικά της διαδικασίας, στα οποία έχω ανατρέξει και δεν βρήκα οποιαδήποτε αναφορά ότι ο Παραπονούμενος ανέφερε ότι απειλήθηκε από τον ίδιο τον Κατηγορούμενο
10. Σε κάθε περίπτωση, ο ευπαίδευτος συνήγορος της υπεράσπισης δεν ρώτησε ο,τιδήποτε επί του τούτου τον Παραπονούμενο κατά την αντεξέτασή του, παρά μόνο αρκέστηκε να προβάλει τον εν λόγω ισχυρισμό γεγονότος με τις αγορεύσεις του. Είναι καλά θεμελιωμένη αρχή πως οι αγορεύσεις δεν προσφέρονται για την παράθεση μαρτυρίας παρά μόνο για σχολιασμό της ήδη δοθείσας μαρτυρίας και της παράθεσης και ανάλυσης νομικών αρχών σχετικών με τα επίδικα θέματα. Ενόψει τούτου, είναι προφανές πως το Δικαστήριο δεν μπορεί να δόσει οποιαδήποτε βαρύτητα στην συγκεκριμένη αναφορά του κ. Χαραλάμπους, ως επίσης καμιά βαρύτητα δύναται να δοθεί στη θέση που προέβαλε, επίσης, με τις αγορεύσεις του, ότι δηλαδή το σημείο όπου έγινε η συνάντηση, σύμφωνα με την εκδοχή του Παραπονουμένου, έχει πυκνή και συνεχή κίνηση. Πέραν του ότι δεν ερωτήθη σχετικά με τούτο ο Παραπονούμενος, ουδεμία σχετική μαρτυρία δόθηκε από την υπεράσπιση. Παρά το ότι προβλημάτισε το Δικαστήριο το ότι ο Παραπονούμενος δεν προέβη σε καταγγελία του συμβάντος στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου, ως η σχετική υπόδειξη του αστυφύλακα στον Αστυνομικά Σταθμό Κιτίου, όπου μετέβη ευθύς αμέσως, εντούτοις κρίνω ικανοποιητική την εξήγηση που έδωσε ο Παραπονούμενος για την παράλειψή του αυτή, ότι δηλαδή έχασε την πίστη του με την ομολογουμένως αποθαρρυντική και απογοητευτική ανταπόκριση που έτυχε στον Αστυνομικό Σταθμό Κιτίου, όπου, μεταξύ άλλων, ουσιαστικά τονίστηκε η αδυναμία ένεκα του ότι δεν είδε κάποιος άλλος το συμβάν. Ομοίως, δεν θα κριθεί υπόλογος ή αναξιόπιστος ο Παραπονούμενος για την παράλειψη της αστυνομίας έστω να καταγράψει μια τόσο σοβαρή καταγγελία ή ακόμη για την ίδια την παράλειψη της Κατηγορούσας Αρχής να μεριμνήσει ώστε μια τόσο σοβαρή καταγγελία να τύχει τουλάχιστον της δέουσας διερεύνησης, και τούτο παρά τις ευρείες εξουσίες που της παρέχονται από την κείμενη νομοθεσία. Ούτε, επίσης, δύναται να κριθεί αρνητικά για την εκδοχή του Παραπονουμένου το ότι αυτός επέλεξε να παρουσιαστεί πέραν της μιας φοράς στο Δικαστήριο για να μαρτυρήσει για το κατά πόσον εισέπραξε τελικά τον δεδουλευμένο μισθό του, αντί να προβεί και σε δεύτερη καταγγελία στην αστυνομία. Η ελπίδα και η πίστη στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης από τα Κυπριακά Δικαστήρια είναι ακόμη βαθιά εμπεδομένη στη συνείδηση των κατοίκων του τόπου μας. Τούτο ισχύει ιδιαίτερα στα περιστατικά της παρούσας, όπου η περί ης ο λόγος συνάντηση έλαβε χώρα μετά την καταχώρηση της παρούσας ποινικής υπόθεσης. Η μικρή σύγχυση που προέκυψε σε κάποιο στάδιο της αντεξέτασης του Παραπονουμένου ως προς το ακριβές σημείο που βρισκόταν σταματημένο το αυτοκίνητο που ήταν μέσα ο Κατηγορούμενος 3 με το τρίτο πρόσωπο, ξεκαθάρισε με την υπόδειξη από τον Παραπονούμενο του εν λόγω σημείου στο Τεκμήριο 2, μετά και την επιμονή του ιδίου να του δοθεί στυλό για να υποδείξει γραπτώς τα σημεία. Είναι προφανές πως για τον ίδιο ήταν πιο ευχερής ο εν λόγω τρόπος περιγραφής. Ο Παραπονούμενος επεξήγησε, επίσης, ικανοποιητικά γιατί προτίμησε να επισκεφθεί εξ αρχής τον Αστυνομικό Σταθμό Κιτίου αντί τον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου. Ο Αστυνομικός Σταθμός Κιτίου είναι ο πιο κοντινός στον τόπο διαμονής του και ο σταθμός που ο Παραπονούμενος γνώριζε ότι είναι ο πιο κοντινός για να προσφύγει μετά το συμβάν πέριξ του κυκλικού κόμβου του Καλού Χωριού. Ουδεμιά βαρύτητα δύναται, όμως, να προσδοθεί από το Δικαστήριο στα όσα κατέθεσε ο Παραπονούμενος ότι έλαβαν χώρα στο καφενείο του Δικαστηρίου στην παρουσία του ιδίου, του Κατηγορουμένου 3 και των Δικηγόρων των μερών. Με τα όσα ανέφερε ο Παραπονούμενος δεν προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος 3 προέβη σε παραδοχή ότι δεν πλήρωσε τον Παραπονούμενο. Είναι εμφανές ότι τα όσα διεμήφθησαν στο καφενείο του Δικαστηρίου, με την προτροπή των Δικηγόρων, έγιναν στα πλαίσια εξώδικης διευθέτησης της εργατικής διαφοράς που προέκυψε μεταξύ του Παραπονουμένου και των Κατηγορουμένων. Συνεπώς, ενόψει και της διαμαρτυρίας που έγινε από την υπεράσπιση, έστω και την υστάτη στο στάδιο των αγορεύσεων, το Δικαστήριο δεν μπορεί να κάνει αποδεκτή την εν λόγω αναφορά του Παραπονουμένου, έχοντας υπόψη τα πλαίσια στα οποία οι εν λόγω δηλώσεις έλαβαν χώρα. Βλ. Skattou v. M/V Koreitz

(1982)1 C.L.R.

1. Έχω παρακολουθήσει με μεγάλη προσοχή τον Κατηγορούμενο 3 ενώ κατέθετε ενόρκως και λυπούμαι να παρατηρήσω ότι δεν μου έδωσε την εικόνα ενός ειλικρινούς, θετικού και αξιόπιστου μάρτυρα. Πέραν του ότι, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης, σε πολλά σημεία της Κυρίως Εξέτασής του αυτός υποβάλλονταν και απαντούσε σε καθοδηγητικές ερωτήσεις, δεν μπορεί, επίσης, παρά να χαρακτηριστεί υπερβολική και να κριθεί αρνητικά η προσπάθειά του σε αρκετά σημεία της μαρτυρίας του, αντί να απαντά στα διάφορα ερωτήματα που του ετίθονταν, να τονίζει τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει το παιδί του, τα οποία, βεβαίως, δεν αμφισβητούνται και είναι κατανοητά, ως και τον πρότερο έντιμο βίο του. Δεν είναι γι αυτά που κλήθηκε να καταθέσει ο Κατηγορούμενος 3, αλλά για το κατά πόσον πληρώθηκε ο Παραπονούμενος τα δεδουλευμένα του και τις συνθήκες υπογραφής του Τεκμηρίου
2. Η εν λόγω επίμονη στάση του Κατηγορουμένου 3, κατά την άποψή μου, καταδεικνύει προσπάθεια αποφυγής αναφοράς της αλήθειας στα επίδικα θέματα και αποπροσανατολισμού του Δικαστηρίου από το ζητούμενο. Η εν λόγω εντύπωσή μου για την αναλήθεια της εκδοχής του Κατηγορουμένου 3 ενισχύθηκε και από τη μη συνέπεια των αναφορών του, την αποφυγή του να απαντά στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν, κυρίως κατά την αντεξέτασή του, και την αντιφατικότητα και το παράλογο, έχοντας υπόψη την ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφη μαρτυρία, κάποιων εκδοχών του. Θα δώσω κάποια παραδείγματα. Πώς είναι δυνατόν ο Κατηγορούμενος 3 να αναφέρει στο αρχικό στάδιο της Κυρίως Εξέτασής του ότι δεν γνωρίζει καθόλου τον Παραπονούμενο, εφ' όσον, κατά τα άλλα, ήταν παρών όταν ο Παραπονούμενος πληρώθηκε τον μισθό του και υπέγραψε το Τεκμήριο 1, μετά, μάλιστα και την απαίτηση προσκόμισης από τον Παραπονούμενο στοιχείων ταυτότητας; Επίσης, πώς είναι δυνατόν ο Κατηγορούμενος 3 να μην θυμάται να αναφέρει πότε έγινε η εν λόγω συνάντηση με τον Παραπονούμενο, μετά, μάλιστα, που του υπεδείχθη το Τεκμήριο 1, όπου υπάρχει καταγραμμένη η κατ' ισχυρισμόν ημερομηνία καταρτισμού του. Εάν ήταν ειλικρινής η μαρτυρία του Κατηγορουμένου 3, αυτός μπορούσε τουλάχιστον να αναφέρει το αυτονόητο, ότι δηλαδή η συνάντηση έγινε την ημερομηνία που αναγράφει το Τεκμήριο
3. Και κάτι ακόμη. Η άρνηση του Κατηγορουμένου 3 να απαντήσει ποιά είναι τα υπόλοιπα άτομα που πληρώθηκαν στην εν λόγω συνάντηση είναι ενδεικτική της επιλογής του να μην αναφέρει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να γίνει αντιληπτό πως όταν ένας μαρτυρας καλείται να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση ενώπιον δικαστικής διαδικασίας, αυτός είναι υποχρεωμένος να απαντήσει, εκτός, βεβαίως, εάν το Δικαστήριο δεν επιτρέψει την ερώτηση ή το Δικαστήριο του αναφέρει ή προειδοποιήσει ότι δικαιούται να μην απαντήσει. Η άρνηση του Κατηγορουμένου 3 να αναφέρει ποιοί ήταν οι υπόλοιποι που πληρώθηκαν κατά την εν λόγω συνάντηση απογυμνώνει το επιχείρημα του κ. Χαραλάμπους, ότι οι παραπονούμενοι των υπολοίπων Κατηγοριών πληρώθηκαν με τον ίδιο τρόπο που, σύμφωνα με την εκδοχή της υπεράσπισης, πληρώθηκε και ο Παραπονούμενος. Παρά το ότι δεν τίθεται θέμα αμφισβήτησης, όπως επιχείρησε ο κ. Προδρόμου να εισηγηθεί εκ των υστέρων, του ότι οι παραπονούμενοι των υπολοίπων Κατηγοριών έχουν αποζημιωθεί πλήρως, εντούτοις ο Κατηγορούμενος 3 δεν ανέφερε καν ότι αυτοί ήταν μεταξύ των 15-20 ατόμων που πληρώθηκαν κατά την εν λόγω συνάντηση, ώστε να αποκτούσε την όποια σημασία η εν λόγω εισήγηση της υπεράσπισης. Έχω ήδη σχολιάσει τις υπόλοιπες εισηγήσεις του κ. Χαραλάμπους περί της αξιοπιστίας των δύο εκδοχών, τις οποίες υιοθετώ και επαναλαμβάνω για σκοπούς αξιολόγησης της μαρτυρίας του Κατηγορουμένου
4. Θα πρέπει, βεβαίως, να διευκρινιστεί πως, για τους λόγους που προανέφερα στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του Παραπονουμένου, δεν έχω λάβει υπόψη μου τα όσα ερωτήθη και ανέφερε ο Κατηγορούμενος 3 σε σχέση με τις προσπάθειες εξώδικης διευθέτησης της διαφοράς μεταξύ του Παραπονουμένου και των Κατηγορουμένων. Ομοίως, καμιά βαρύτητα εδόθη για σκοπούς αξιολόγησης στα όσα ερωτήθη και απάντησε ο Κατηγορούμενος 3 σε σχέση με την ανταπόκρισή του σε κάποια επιστολή της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία δεν κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ως τεκμήριο. Σε κάθε περίπτωση, εξετάζοντας τη μαρτυρία του Κατηγορουμένου 3 στο σύνολό της και έχοντας δώσει κάποια παραδείγματα, τα οποία είναι ενδεικτικά ως προς τον τρόπο που κατέθετε, και αφού παρατήρησα με προσοχή την όλη του συμπεριφορά από τη θέση του μάρτυρα, είμαι πεποισμένη ότι δεν έχει πει την αλήθεια στο επίδικο αμφισβητούμενο γεγονός. Η εκδοχή του, λοιπόν, επί του αμφισβητούμενου γεγονότος δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Συνεπακόλουθα, τα όσα ο Παραπονούμενος ανέφερε ότι έλαβαν χώρα στις 12/4/2011 γίνονται αποδεκτά και αποτελούν σχετικά ευρήματα του Δικαστηρίου. Το ίδιο ισχύει και για τη θέση του ότι, μέχρι και σήμερα, δεν έχει εισπράξει από τους Κατηγορουμένους το δεδουλευμένο μισθό του, αντικείμενο της Τέταρτης Κατηγορίας. Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης και ευρημάτων, αποτελεί αναπόδραστη κατάληξή μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεσή της αναφορικά με το υπό κρίση επίδικο θέμα, ότι δηλαδή δεν έχει καταβληθεί μέχρι και σήμερα από τους Κατηγορουμένους προς τον Παραπονούμενο, Ivan Ivanov, o οφειλόμενος μισθός του, αντικείμενο της Τέταρτης Κατηγορίας. Με δεδομένη πλέον την πιο πάνω διαπίστωση του επίδικου αμφισβητούμενου γεγονότος, θα προχωρήσω να ακόυσω ό,τι έχει να πει και προβάλει η υπεράσπιση για σκοπούς μετριασμού της ποινής που θα επιβληθεί στους Κατηγορουμένους 1 και
5. (Υπογραφή) ................................ Μ. Μηλιώτου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο