Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Χαράλαμπος Μουζέ, Αρ. Υπόθεσης: 1846/2010, 7/1/2014

(1)(α)(δ),

(2),

(3)(α)(β)(γ) του Νόμου. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Τέταρτης Κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος, κατά ή περί το 1980 ή/και προγενέστερα σε χρόνο άγνωστο στην Κατηγορούσα Αρχή και μέχρι σήμερα κατέχει οικοδομή, ήτοι κτηνοτροφικά υποστατικά από ευτελή υλικά σε οικιστική περιοχή, εντός του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 80 του Φ/Σχ. 50/36 χωρίο, στο χωριό Κιβισίλι της Επαρχίας Λάρνακας, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, δηλαδή τον Έπαρχο της Επαρχίας Λάρνακας. Η Έβδομη Κατηγορία αφορά το αδίκημα της χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης της αρμόδιας αρχής, κατά παράβαση των Άρθρων 2, 10, 20

(1)(α)(δ),

(2),

(3)(α)(β)(γ) του Νόμου. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Έβδομης Κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος, κατά ή περί το 1980 ή/και προγενέστερα σε χρόνο άγνωστο στην Κατηγορούσα Αρχή και μέχρι σήμερα χρησιμοποιεί οικοδομή, ήτοι κτηνοτροφικά υποστατικά από ευτελή υλικά σε οικιστική περιοχή, εντός του ακινήτου με αρ. τεμαχίου 80 του Φ/Σχ. 50/36 χωρίο, στο χωριό Κιβισίλι της Επαρχίας Λάρνακας, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, δηλαδή τον Έπαρχο της Επαρχίας Λάρνακας. Να σημειωθεί ότι αρχικά ο Κατηγορούμενος αντιμετώπιζε και τις Κατηγορίες 1, 2, 3, 5, 6, 8 και 9, οι οποίες αφορούσαν τα αδικήματα της ανέγερσης, επίτρεψης και ανοχής ανέγερσης, της επίτρεψης και ανοχής κατοχής, της επίτρεψης και ανοχής χρήσης οικοδομής, οι οποίες αποσύρθηκαν στην πορεία και απαλλάχτηκε και αθωώθηκε από αυτές. Για την απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου πέντε μάρτυρες. Όταν δε κλήθηκε σε απολογία, ο Κατηγορούμενος προέβη σε ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσε κάποιο μάρτυρα. Ως πρώτη μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε η κα. Γεωργία Λοϊζιά (Μ.Κ.1), Βοηθός Επαρχιακή Επόπτρια τα τελευταία 5½ χρόνια στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας, μεταξύ των καθηκόντων της οποίας είναι η έκδοση αδειών οικοδομής και η εποπτεία παράνομων οικοδομών στην κοινότητα Κιβισίλι της Επαρχίας Λάρνακας. Η Μ.Κ.1 είχε στην κατοχή της τον φάκελο της Επαρχιακής Διοίκησης Β93/09 της Επαρχιακής Διοίκησης. Η Μ.Κ.1 επισκέφτηκε στα πλαίσια των καθηκόντων της στις αρχές Νοεμβρίου του 2010 τα υποστατικά εντός του τεμαχίου 80 του Φ/Σχ. 50/36 χωρίο, στο χωριό Κιβισίλι, τα οποία βρίσκονται εντός της κατοικημένης περιοχής της κοινότητας, ήτοι στον πυρήνα της κοινότητας και σχεδόν απέναντι από τα κοινοτικά κτίρια. Κατά την εκεί επίσκεψή της έβγαλε κάποιες φωτογραφίες, τις οποίες κατέθεσε ως Τεκμήρια «1.1» έως «1.5» και με αναφορά σε αυτές ανέφερε τί εντόπισε κατά την επί τόπου επίσκεψή της. Ανέφερε, επίσης, ότι σύμφωνα με πληροφορίες του κοινοτάρχη της κοινότητας και κάποια αλληλογραφία, τα κτηνοτροφικά υποστατικά κατέχονται και χρησιμοποιούντα από τον Κατηγορούμενο. Η ίδια δεν τον γνωρίζει. Κατέθεσε, ακολούθως, επιστολή της Επαρχιακής Διοίκησης Λάρνακας ημερομηνίας 6/3/2009 προς τον Κατηγορούμενο, ως επίσης επιστολή του Υπουργείου Εσωτερικών ημερομηνίας 29/3/2010 προς αυτόν, η οποία κοινοποιήθηκε στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας. Ανέφερε, περαιτέρω, ότι δεν υπάρχει είτε άδεια οικοδομής είτε πιστοποιητικό έγκρισης για τα εν λόγω κτηνοτροφικά υποστατικά. Κατά την αντεξέτασή της, η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι δεν είδε κατά την εκεί επίσκεψή της τον Κατηγορούμενο. Δεν γνώριζε, επίσης, που στάλθηκε το Τεκμήριο 3 ή κατά πόσον στάλθηκε ή παραλήφθηκε από τον παραλήπτη της. Δεν είναι αυτή που έστειλε την επιστολή, Τεκμήριο 2, και δεν γνωρίζει κατά πόσον αυτή παραλήφθηκε από τον παραλήπτη της. Αυτή, όμως, δεν επιστράφηκε πίσω. Ανέφερε, επίσης, ότι κλήθηκε το Κτηματολόγιο για να προβεί σε επιτόπιες μετρήσεις. Από τα τοπογραφικά που της έδειξε ο κοινοτάρχης, η Μ.Κ.1 διαπίστωσε ότι τα κτηνοτροφικά υποστατικά βρίσκονται εντός του συγκεκριμένου τεμαχίου. Δεν γνώριζε ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου. Οι πληροφορίες που έχει από την τοπική αρχή είναι ότι το σπίτι που φαίνεται στις φωτογραφίες είναι εκμισθωμένο στην οικογένεια Μουζέ. Αναφέρθηκε, επίσης, στην ακολουθητέα διαδικασία για την έκδοση άδειας οικοδομής όταν ένα ακίνητο βρίσκεται υπό τη διαχείριση του Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών. Δεν γνώριζε κατά πόσον τα υποστατικά υπήρχαν εκεί προ του

1. Ανέφερε, επίσης, ότι τα κτηνοτροφικά υποστατικά εφάπτονται κατοικιών που βρίσκονται στην οικιστική περιοχή. Ως δεύτερος μάρτυρας κατέθεσε ο κ. Αλέκος Αλεξάνδρου (Μ.Κ.2), Ανώτερος Τεχνικός στον Κλάδο Χωρομετρίας του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και μεταξύ των καθηκόντων του είναι η εκτέλεση χωρομετρικών εργασιών. Ο Μ.Κ.2 πήγε στις 23/1/2012 επί τόπου στο τεμαχίου 80 του Φ/Σχ. 50/36 χωρίο, στο χωριό Κιβισίλι, όπου διαπίστωσε ότι εντός του τεμαχίου υπάρχει οικοδομή, πέριξ της οικοδομής περιτοιχίσματα και στη συνέχεια των περιτοιχισμάτων περίφραξη με ευτελή υλικά. Η χωρομετρική εργασία που έκανε ο Μ.Κ.2 ελέχθηκε από τον τομέα ελέγχου και καταχωρήσεων του Τμήματος, ακολούθως πήγε στο σχεδιαστήριο και εκδόθηκε σχέδιο, το οποίο ο Μ.Κ.2 κατέθεσε ως Τεκμήριο «4». Ο Μ.Κ.2 υπέδειξε στο Τεκμήριο 4 την οικοδομή και τις μόνιμες περιφράξεις με τούβλα και μπλοκς που προεκτείνονται δυτικά και ανατολικά που εντόπισε και χωρομέτρησε. Πέριξ του τεμαχίου υπάρχει «περίφραξη» με ευτελή υλικά που δεν αποτύπωσε, εφόσον δεν αφορά μόνιμη κατασκευή, η οποία ενώνει τις δύο άκριες των μόνιμων περιφράξεων και περικλείει το χώρο εντός του τεμαχίου, μέσα στον οποίο βρίσκονται τα ζώα. Η εν λόγω «περίφραξη» αποτελείται από ξύλα, παλέτες και τσίγκους. Ο χώρος που επισκέφθηκε και χωρομέτρησε είναι αυτός που φαίνεται στις φωτογραφίες, Τεκμήρια 1.1 - 1.5, η δε κατάσταση που εντόπισε είναι η ίδια με αυτήν που φαίνεται στις εν λόγω φωτογραφίες. Ανέφερε, επίσης, ότι κατά την επίσκεψή του διαπίστωσε ότι η μάντρα χρησιμοποιείται. Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι από το 1979 μέχρι το 2006 εργάστηκε στο Τμήμα Αναδασμού και ακολούθως αποσπάστηκε στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, όπου και παρακολούθησε σειρά σεμιναρίων σε θέματα, μεταξύ άλλων, χωρομετρίας. Δεν είναι απόφοιτος κάποιας σχολής, πέραν του Γυμνασίου, αλλά είναι εκπαιδευμένος κατάλληλα, όπως και άλλοι συνάδελφοί του στο Τμήμα, για να εκτελεί τα συγκεκριμένα καθήκοντα. Στις 23/1/2012 πήγε στο τεμάχιο με τριμελές συνεργείο, του οποίου ο Μ.Κ.2 ήταν προϊστάμενος, και για την εργασία τους χρησιμοποίησαν, μεταξύ άλλων, G.P.S. Οι σχεδιασμοί έγιναν πάνω σε επίσημο κτηματικό σχέδιο και αφορά περιοχή εντός του χωριού, η οποία έχει από παλιά χωρομετρία με μετρήσεις. Οι αριθμημένοι κύκλοι στο Τεκμήριο 4 είναι τριγωνομετρικά σταθερά σημεία του επίσημου κτηματικού σχεδίου που υπάρχουν επί τόπου με συγκεκριμένα δεδομένα και συντεταγμένες. Υπάρχουν μετρήσεις από σημείο σε σημείο και για κάθε γωνιά που φαίνεται στο κτηματικό σχέδιο. Οι συγκεκριμένες μετρήσεις που υπάρχουν στο Κτηματολόγιο είναι με ακρίβεια χιλιοστού. Το ασύμμετρο σχήμα στα βόρεια του τεμαχίου είναι κάποια ταβέρνα, η μια γωνιά της οποίας επεμβαίνει στο τεμάχιο
2. Ο ίδιος δεν ξέρει ποιός είναι ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 80 ούτε ποιός το χρησιμοποιεί. Η «περίφραξη» που δεν αποτύπωσε αποτελείται από ευτελή υλικά, τα οποία δεν έχουν βάση και δεν είναι μόνιμα. Ανέφερε, επίσης, ότι το δυτικό μέρος της «περίφραξης» με ευτελή υλικά μπορεί να βρίσκεται και εντός του τεμαχίου
3. Η μόνιμη περίφραξη στα ανατολικά που πηγαίνει προς το νότο βρίσκεται στα σύνορα του τεμαχίου με το δρόμο και ξεκάθαρα όχι στο δρόμο. Δεν γνώριζε κατά πόσον τα άλλα ευτελή υλικά δεν βρίσκονται στο τεμάχιο 80, αλλά πιο κάτω, εφόσον δεν τα χωρομέτρησε. Ανέφερε, επίσης, ότι πάνω στο οριζόντιο περιτοίχισμα υπάρχουν τσίγκοι, τους οποίους δεν χωρομέτρησε. Δεν γνωρίζει τη ζώνη που βρίσκεται το τεμάχιο 80, αλλά αποκλείεται να μην βρίσκεται στην οικιστική περιοχή, εφόσον είναι εντός του χωριού και 100 μέτρα από την εκκλησία. Κατά την επανεξέτασή του, ο Μ.Κ.2 ανέφερε πως μόνο σε ένα σημείο μπορεί τα ευτελή υλικά να βρίσκονται στον εγγεγραμμένο δρόμο. Δεν μπορούσε να προσδιορίσει τούτο ακριβώς στο Τεκμήριο 4, εφόσον δεν έχει χωρομετρηθεί. Τρίτος μάρτυρας κλήθηκε και κατέθεσε ο κ. Σταύρος Προδρομής (Μ.Κ.3), ελεγκτής στον Κλάδο Εγγραφής Ακινήτων του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ως Τεκμήριο «5» Πιστοποιητικό Εγγραφής Ακίνητης Ιδιοκτησίας του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, ημερομηνίας 5/6/2012, σε σχέση με το χωράφι με αρ. εγγρ. 0/4352, Φ/Σχ. 50/4124V01, τμήμα 1, τεμάχιο 80, τοποθεσία μέσα στο χωριό, της κοινότητας Κιβισίλι στην Επαρχία Λάρνακας. Ακολούθως, ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι το σχέδιο είναι «36 χωρίο» ή 4124V01, το οποίο είναι το ίδιο. Δηλαδή, το Φ/Σχ. 50/4124V01 είναι το ίδιο με το Φ/Σχ. 50/36 χωρίο. Το τεμάχιο ανήκει στον Moustafa Moustafa. Ο Μ.Κ.3 δεν αντεξετάστηκε. Τέταρτος μάρτυρας κατηγορίας κλήθηκε και κατέθεσε ο κ. Φίλιππος Τοκνίτης (Μ.Κ.4), τεχνικός μηχανικός στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας τα τελευταία πέντε χρόνια περίπου, όπου εκτελεί χωρομετρικές εργασίες. Κατ' αρχάς, ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι στις 19/3/2012 παραλήφθηκε από την Τμήμα του συμπληρωματική επιστολή από την Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας να αποτυπώσουν τα ευτελή υλικά στο τεμάχιο 80, Φ/Σχ. 50/36 χωρίο, στο χωριό Κιβισίλι και ανατέθηκε σε αυτόν η εργασία. Κατόπιν τούτου, ο Μ.Κ.4 στις 23/3/2012 πήγε επί τόπου στο τεμάχιο και με τη βοήθεια G.P.S. αποτύπωσε την επί τόπου κατάσταση. Η χωρομετρική εργασία έγινε από το Μ.Κ.2 και ο Μ.Κ.4 κρατά το φάκελο που κρατούσε ο εν λόγω συνάδελφός του. Ο Μ.Κ.4 κατέθεσε ως Τεκμήριο «6» το σχεδιάγραμμα που ο ίδιος ετοίμασε. Μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι με την καφέ γραμμή που ξεκινά από το σημείο F60 και τελειώνει στο σημείο 81 αποτύπωσε την «περίφραξη» από βαρέλια παλιά, ξύλα και παλέτα. Η καφέ γραμμή από το σημείο 81 μέχρι το σημείο F64 αποτυπώνει την περίφραξη από ττέλι. Εντόπισε, επίσης, και αποτύπωσε ένα σιδερένιο υπόστεγο, το οποίο είναι κατασκευασμένο από τσίγκους και σιδερένιους δοκούς μπροστά και η πίσω του πλευρά στηρίζεται σε τοίχο. Από το σιδερένιο υπόστεγο (σημείο 311 στο Τεκμήριο 6) μέχρι την απέναντι «περίφραξη με βαρέλια και ξύλα» υπάρχει μια «ξύλινη περίφραξη», η οποία αποτελείται από ξύλα - παλιές κατασκευές - που είναι στοιβαγμένα και χωρίζει το τεμάχιο σε δύο μέρη για τον διαχωρισμό των ζώων. Η «περίφραξη» αυτή δεν είναι σταθερή, δηλαδή δεν έχει μπετόν κάτω, και αποτύπωσε αυτή με καφέ γραμμή στο Τεκμήριο
4. Υπάρχει, επίσης, στα ανατολικά αυτής κάποια άλλη «περίφραξη» από ξύλα που δεν είναι σταθερή, η οποία ξεκινά από την «περίφραξη με βαρέλια και ξύλα» και καταλήγει στο σημείο 297 του Τεκμηρίου 6, την οποία αποτύπωσε, επίσης, με καφέ γραμμή. Υπάρχουν, επίσης, δύο σιδερένιες κατασκευές, σχεδόν παράλληλες, στο ανατολικό μέρος του τεμαχίου - σημεία 289 και 295 στο Τεκμήριο 6 - οι οποίες αποτελούνται από παλιούς τσίγκους που είναι στηριγμένοι στο έδαφος. Ο Μ.Κ.4 παρέδωσε το σχέδιο που ετοίμασε, Τεκμήριο 6, στο σχεδιαστήριο του Τμήματος, όπου αποτυπώθηκε η δουλειά του στο εν χρήσει επίσημο κτηματικό σχέδιο, το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο «7». Κατά την επί τόπου επίσκεψή του, ο Μ.Κ.4 διαπίστωσε, επίσης, ότι ο χώρος χρησιμοποιείται ως μάντρα για αρνιά και αίγες. Η περίφραξη γύρω από το τεμάχιο δεν επεμβαίνει στο δημόσιο δρόμο. Ανέφερε, επίσης, ότι η διαφορά μεταξύ των Τεκμηρίων 4 και 7 είναι ότι το τελευταίο έχει περισσότερη πληροφόρηση, αλλά αφορούν το ίδιο κτηματικό σχέδιο. Οι φωτογραφίες 1.1 - 1.5 απεικονίζουν την επί τόπου κατάσταση που ο Μ.Κ.4 εντόπισε. Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι δεν έγραψε ποιά είναι η περίφραξη με τέλι γιατί αποτύπωσε τούτη ο Μ.Κ.
5. Ο Μ.Κ.2 δεν αποτύπωσε τα ευτελή υλικά επειδή έχουν οδηγίες να μην αποτυπώνουν τούτα, εφόσον δεν καταχωρούνται στη βάση δεδομένων του Κτηματολογίου. Ο Μ.Κ.2 αποτύπωσε το περιτοίχισμα και ένα κομμάτι ττέλι που μπορεί να αποτυπωθεί. Δέχθηκε ότι αυτό που αποτύπωσε ως «ξύλινη περίφραξη» επί τόπου είναι «βουνάρι» από παλέτα. Το πράσινο στη φωτογραφία, Τεκμήριο 1.1, είναι ένα δίκτυ που καλύπτει το ττέλι, την περίφραξη. Αυτά τα έχει αποτυπώσει ο Μ.Κ.2 και το ττέλι ήταν πάνω στην περίφραξη. Ο Μ.Κ.4 δεν ήξερε κατά πόσον αυτά που εντόπισε και αποτύπωσε στο Τεκμήριο 6 βρίσκονται στο χώρο από το 1974 και τα έβαλε εκεί ο Μουσταφάς, ποιός είναι ο κάτοχος της μάντρας ή ποιός κατέχει το σπίτι εντός του τεμαχίου, το οποίο αποτύπωσε ο Μ.Κ.
6. Δεν επέμενε ότι τα ζώα που είδε ήταν αίγες, πέραν από πρόβατα. Σε σχέση με το σιδερένιο υπόστεγο, ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι οι δοκοί που το στηρίζουν είναι πολύ καλά βαλμένοι στο έδαφος, αλλά δεν θυμόταν κατά πόσον υπήρχε μπετόν. Το περιτοίχισμα που υπάρχει από πίσω δεν φαίνεται στις φωτογραφίες. Το αποτύπωσε ο Μ.Κ.2 και είναι η πράσινη γραμμή που ξεκινά από το F60 στο Τεκμήριο 6 και καταλήγει στο σημείο
7. Ανέφερε, επίσης, ότι δεν κάλεσε κάποιο ενδιαφερόμενο για την εργασία που έκανε επειδή δεν επρόκειτο για συνοριακή διαφορά. Από τον φάκελό του φαίνεται ότι ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου είναι κάποιος Hilal Ηousein Moustafa. Κατά την επανεξέτασή του, ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι ο Hilal Housein Moustafa ήταν ιδιοκτήτης την 1/1/
8. Ως πέμπτος μάρτυρας κατέθεσε ο κ. Μιχάλης Γεωργίου Χ'' Μιχαήλ (Μ.Κ.5), κοινοτάρχης στην κοινότητα Κιβισίλι από τον Δεκέμβριο του 1998, ο οποίος κατ' αρχάς ανέφερε ότι γνωρίζει τον Κατηγορούμενο, ο οποίος ήταν κάτοικος στην κοινότητα και όταν παντρεύτηκε κατοίκησε στη Λάρνακα. Ο Κατηγορούμενος διατηρούσε μαζί με τον πατέρα του, Παναγιώτη Μουζέ, πρόβατα και υποστατικά στο τεμάχιο 80 του Φ/Σχ. 50/36 χωρίο. Ο πατέρας του Κατηγορουμένου απεβίωσε πριν από δέκα χρόνια περίπου και έκτοτε διατηρούσε τη φάρμα με τα ζώα ο Κατηγορούμενος, ο οποίος πλήρωνε το νερό της υδατοπρομήθειας και φορολογία δημόσιας υγείας γιατί διατηρούσε ζώα εντός της οικιστικής περιοχής. Ο Μ.Κ.5 είδε πολλές φορές τον Κατηγορούμενο να κάνει χρήση των εν λόγω κτηνοτροφικών υποστατικών μέχρι και πρόσφατα. Τελευταίως δεν μπορεί να συντηρήσει τα ζώα λόγω προβλημάτων υγείας. Ένα μήνα πριν την ένορκή του κατάθεση, το Κοινοτικό Συμβούλιο ήθελε να κάνει ψεκασμό των άγριων χόρτων στην περιοχή που βρίσκεται η μάντρα επειδή αυτή γειτνιάζει με το κοινοτικό ιατρείο σε απόσταση 40 μέτρων και ο Μ.Κ.5 ενημέρωσε σχετικά τον Κατηγορούμενο, ο οποίος του είπε να ψεκάσει και δεν θα βγάλει έξω τα πρόβατα. Ανέφερε, επίσης, ότι μίλησε πολλές φορές με τον Κατηγορούμενο, ο οποίος ουδέποτε αρνήθηκε ότι είναι δικά του. Κατέθεσε, επίσης, ως Τεκμήριο «8» αντίγραφο επιστολής ημερομηνίας 15/2/2007 που το Κοινοτικό Συμβούλιο απέστειλε στον Κατηγορούμενο και ως Τεκμήριο «9» την επιστολή του Κατηγορουμένου ημερομηνίας 9/3/2007 εις απάντηση του Τεκμηρίου
9. Η μάντρα, όμως, δεν έχει μετακινηθεί μέχρι και σήμερα. Ο Μ.Κ.5 μίλησε πολλές φορές με τον Κατηγορούμενο για τα παράνομα υποστατικά. Κατέθεσε, επίσης, ως Τεκμήριο «10» επιστολή του Κατηγορουμένου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, η οποία του κοινοποιήθηκε. Στη συνέχεια, ο Μ.Κ.5 ανέφερε ότι οι φωτογραφίες, Τεκμήρια 1.1 - 1.5 απεικονίζουν τα κτηνοτροφικά υποστατικά του Κατηγορουμένου. Είδε τον Κατηγορούμενο πολλές φορές μέσα σε αυτά, ως επίσης, να βόσκει το κοπάδι. Η τελευταία φορά που είδε τον Κατηγορούμενο να βόσκει τα ζώα ήταν δέκα ημέρες πριν την ένορκη του κατάθεση. Ήταν κοντά στο δρόμο Κιβισιλίου, Κιτίου και Μαζωτού και ο Κατηγορούμενος έβοσκε τα ζώα με το αυτοκίνητο. Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Κ.5 ανέφερε ότι το τεμάχιο 80 ανήκει σε τουρκοκύπριο και δεν δόθηκε σε κάποιον με κλήρο από τον Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών. Μόνο η οικία που υπάρχει στο τεμάχιο παραχωρήθηκε στην Παναγιώτα Μουζέ. Ο Μ.Κ.5 λαμβάνει μέρος στην συμβουλευτική επιτροπή για την παραχώρηση τουρκοκυπριακών περιουσιών και μόνο δέκα πόδια γύρω από την κατοικία παραχωρούνται. Για την υπόλοιπη έκταση χρειάζεται άλλη διαδικασία. Αρνήθηκε ότι παραχωρήθηκε όλο το τεμάχιο στην Παναγιώτα Μουζέ, ως και ότι όλο το τεμάχιο είναι η αυλή της κατοικίας. Ακολούθως, ανέφερε ότι ο λογαριασμός για το νερό έβγαινε στο όνομα της Παναγιώτας Μουζέ, αλλά το πλήρωνε ο Κατηγορούμενος ή έστελνε κάποτε τα παιδιά του. Η κατανάλωση του νερού ήταν 50 έως 60 τόνους το τρίμηνο που δεν μπορεί να αφορά μόνο οικιστική κατανάλωση. Ο Κατηγορούμενος έχει 78 ζώα και ο Μ.Κ.5 είδε πολλές φορές τα ζώα να καταναλώνουν νερό. Ποτέ δεν πλήρωσε η μητέρα του Κατηγορουμένου το λογαριασμό του νερού. Ο Κατηγορούμενος πληρώνει επίσης φορολογία δημόσιας υγείας εξ €65 περίπου επειδή έχει τα ζώα. Για τον καθορισμό της φορολογίας το Κοινοτικό Συμβούλιο λαμβάνει υπόψη των αριθμό των ζώων και ζητά από τις κτηνιατρικές υπηρεσίες τον κατάλογο των κτηνοτρόφων και τον αριθμό των ζώων εκάστου. Ο Μ.Κ.5 ανέφερε, επίσης, ότι ο ίδιος πήγε στο Κιβισίλι τον Μάρτιο του
10. Τα ζώα και μέρος των υποστατικών είναι εκεί από τότε. Το Κιβισίλι ήταν πάντα γεμάτο με τουρκοκυπριακά υποστατικά. Υπάρχουν πολλά παράνομα, αλλά όχι στην έκταση του συγκεκριμένου, το οποίο είναι πλησίον της ταβέρνας, των γραφείων του Κοινοτικού Συμβουλίου και του κοινοτικού ιατρείου. Έγιναν προσπάθειες και στο παρελθόν για να μετακινηθεί ή μάντρα, αλλά δεν κινήθηκαν προηγουμένως δικαστικές διαδικασίες επειδή τόσο ο Κατηγορούμενος όσο και ο πατέρας του τους υπόσχονταν ότι θα μετακινήσουν τα υποστατικά. Δέχθηκε πως τελευταίως δεν βλέπει τον Κατηγορούμενο να φροντίζει τα ζώα, αλλά αυτός επιβλέπει την εργασία που γίνεται. Είναι κάθε ημέρα στο χώρο και τον βλέπει. Στη συνέχεια, ο Μ.Κ.5 ανέφερε ότι παρά το ότι η κτηνοτροφική περιοχή Κιβισιλίου έχει νερό και ρεύμα, ο Κατηγορούμενος δεν έκανε κάποια ενέργεια για να μετακινήσει τα υποστατικά του. Το Κοινοτικό Συμβούλιο δεν έκανε κάτι για να εξασφαλίσει στον Κατηγορούμενο οικόπεδο στην κτηνοτροφική περιοχή, εφόσον ο τελευταίος δεν ενδιαφέρθηκε να κάνει αίτηση. Το σπίτι που φαίνεται στη φωτογραφία, Τεκμήριο 1.4, είναι το σπίτι της μητέρας του Κατηγορουμένου, τα άλλα είναι τα παράνομα υποστατικά και το αυτοκίνητο το επαγγελματικό όχημα του Κατηγορουμένου. Βλέπει τον Κατηγορούμενο να οδηγά τούτο καθημερινά. Αρνήθηκε ότι είναι ο Μουσταφά που έβαλε τα βαρέλια που φαίνονται στη φωτογραφία, Τεκμήριο 1.1, κάποια από τα οποία είναι στερεωμένα, και είπε ότι είδε κάποιον να κάνει επιδιορθώσεις. Ανέφερε, τέλος, ότι ο Κατηγορούμενος του είπε πολλές φορές ότι είναι δικά του τα ζώα. Κατά την επανεξέτασή του, ο Μ.Κ.5 ανέφερε ότι όταν είδε τον Κατηγορούμενο να βόσκει τα πρόβατά του πριν δέκα μέρες, ο τελευταίος δεν οδηγούσε το αυτοκίνητο που φαίνεται στη φωτογραφία, Τεκμήριο 1.
11. Ο Κατηγορούμενος στην ανώμοτή του δήλωση ανέφερε ότι είναι ο Χαράλαμπος Μουζέ. Το ακίνητο με αρ. τεμαχίου 80 του Φ/Σχ. 50/36 χωρίο στο Κιβισίλι ανήκει στη μητέρα του Παναγιώτα Μουζέ από το 2003, όπου είναι και η κατοικία. Ήταν μια μάντρα τουρκοκυπριακή όπου πήραν τον πατέρα του 2 του Γενάρη του
12. Τον πήρε ο Έπαρχος Λάρνακας, τον έπιασε από το Αυγόρου και τον πήρε στο Κιβισίλι. Με 7 παιδιά με προτροπή του τότε Έπαρχου κατοίκησε εκεί στο σπίτι και τη μάντρα την τουρκοκυπριακή. Μετά το θάνατο του πατέρα του το 2002 μεταβιβάστηκε στην μητέρα του Κατηγορουμένου η κατοικία. Όλα τα υποστατικά που βρίσκονται εκεί ήταν πριν το ΄
13. Ο Κατηγορούμενος σε καμιά περίπτωση δεν έχει κατοχή των εν λόγω υποστατικών αφού κάτοχος είναι η μητέρα του. Η μητέρα του πληρώνει όλα τα δικαιώματα νερού, ύδρευσης, ρεύματος και ό,τι άλλο προκύπτει από την κατοχή και χρήση του τεμαχίου. Στο στάδιο των αγορεύσεων, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής προέβη κατ' αρχάς σε σύνοψη της μαρτυρίας, αναφέρθηκε και ανάλυσε τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων και εισηγήθηκε ότι τα κτηνοτροφικά υποστατικά εντός του τεμαχίου, τα οποία αποτελούνται από ευτελή υλικά εμπίπτουν εντός της έννοιας της οικοδομής. Εισηγήθηκε, επίσης, με αναφορά σε νομολογία, ότι η σύνδεση των υλικών από τα οποία είναι κατασκευασμένα τα υποστατικά με το έδαφος δεν ενέχει ιδιαίτερη σημασία, εφόσον αυτά είναι κατασκευές οι οποίες περικλείουν και οροθετούν χώρο και άρα είναι οικοδομές. Εισηγήθηκε, επίσης, ότι από τη μαρτυρία έχει διαφανεί ξεκάθαρα ότι κάτοχος και χρήστης των επίδικων υποστατικών είναι ο Κατηγορούμενος. Ήταν, επίσης, η θέση του ότι έχει αποδειχθεί ότι δεν υπάρχει άδεια οικοδομής ή πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή. Ανέφερε, επίσης, ότι υπάρχει μαρτυρία ότι κάποια από τα υποστατικά κτίστηκαν από τον Κατηγορούμενο, γεγονός που εντάσσει τα υποστατικά στις κατηγορίες των οικοδομών, για τις οποίες ζητείται άδεια οικοδομής και άρα πιστοποιητικό έγκρισης. Τόνισε, επίσης, ότι η θέση της υπεράσπισης κατά την αντεξέταση των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 ήταν ότι τα υποστατικά βρίσκονταν εκεί πριν το 1974 και όχι πριν το
14. Δεν τέθηκε στους μάρτυρες κατηγορίας ότι τα υποστατικά ανεγέρθηκαν προ του
15. Εισηγήθηκε, λοιπόν, την καταδίκη του Κατηγορουμένου στις Κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Στην αντίπερα όχθη, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου εισηγήθηκε ότι στην παρούσα υπάρχει ιδιαιτερότητα εφόσον το τεμάχιο είναι τουρκοκυπριακό. Επίσης, έχει ακουστεί και δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία ότι το τεμάχιο βρίσκεται κάτω από τον έλεγχο του Κηδεμόνα. Το τεμάχιο ουδέποτε ανήκε ή ανήκει στον Κατηγορούμενο, αλλά στο θανόντα πατέρα του. Η Κατηγορούσα Αρχή δεν παρουσίασε, επίσης, ενοικιαστήριο έγγραφο. Τόνισε, επίσης, ότι δεν υπάρχει μαρτυρία τί υπήρχε στο τεμάχιο πριν το 1980 ή το 1974, ποιός έκτισε τις οικοδομές και τί άδειες υπήρχαν. Δεν υπάρχει, επίσης, μαρτυρία κατά πόσον ο Mustafa που βρισκόταν στο χώρο πριν το 1974 είχε εξασφαλίσει άδειες ή τι γινόταν με βάση το καθεστώς που υπήρχε πριν το
16. Ήταν, επίσης, η θέση του κ. Θωμά ότι την κατοχή από το 1980 μέχρι και το 2002 την είχε ο πατέρας του Κατηγορουμένου και μετά η μητέρα του. Εισηγήθηκε, επίσης, ότι δεν μπορεί να βγει συμπέρασμα από τη μαρτυρία ότι τα ευτελή υλικά αποτελούν οικοδομή και χρειάζονταν έγκριση. Τόνισε, επίσης, ότι ο κάτοχος μπορεί να ζητήσει τελική έγκριση, αλλά ο Κατηγορούμενος όχι, ο οποίος δεν έχει σχέση με την κατοχή και τη χρήση των υποστατικών, για τα οποία δεν ξέρουμε καν από πότε είναι εκεί και συνεπώς κατά πόσον τυγχάνει εφαρμογής ο Νόμος. Σημείωσε, επίσης, ότι αυτό που είπε ο κοινοτάρχης είναι ότι δεν είχε τούλια το
17. Σημείωσε, επίσης, ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν έφερε μαρτυρία ότι τα ζώα είναι του Κατηγορουμένου. Εισηγήθηκε, λοιπόν, την αθώωση του Κατηγορουμένου στις Κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αξιολόγηση-Ευρήματα Έχω παρακολουθήσει με κάθε δυνατή και επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες, τον τρόπο, το ύφος, τη συμπεριφορά, τις αντιδράσεις και γενικά την παρουσία τους στο Δικαστήριο και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με σκοπό να καταλήξω στα αναγκαία ευρήματα και συμπεράσματα για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Κατ' αρχάς θα πρέπει να σημειωθεί πως κατά την εξέλιξη της ακροαματικής διαδικασίας διαφάνηκε κάποια σύγχυση από τη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας, πλην βεβαίως του Μ.Κ.3, σε σχέση με ποιά ή ποιες ήταν η οικοδομή ή οικοδομές, αντικείμενο των δύο Κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της Επαρχιακής Επόπτριας, Μ.Κ.1, ο φάκελος της Επαρχιακής Διοίκησης Β93/09 αφορούσε την παράνομη ανέγερση, κατοχή και χρήση λυόμενων κτηνοτροφικών υποστατικών εντός του τεμαχίου 80 του Φ/Σχ. 50/36 χωρίο, στο χωριό Κιβισίλι της Επαρχίας Λάρνακας. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της Μ.Κ.1, η οποία, μεταξύ άλλων, κατέθεσε πέντε φωτογραφίες ως Τεκμήρια 1.1 - 1.5, διαφάνηκε ότι πέραν των λυόμενων υποστατικών υπήρχαν και κάποιες «περιφράξεις» στο τεμάχιο και κρίθηκε σκόπιμο από την Κατηγορούσα Αρχή να ζητήσει συμπληρωματική εργασία από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ώστε, πέραν της μαρτυρίας του Μ.Κ.2, να προσκομιστεί μαρτυρία στο Δικαστήριο σε σχέση με τις εν λόγω «περιφράξεις». Τούτο έγινε χωρίς να εξασφαλιστεί άδεια από το Δικαστήριο για την τροποποίηση του Κατηγορητηρίου είτε διά της τροποποίησης των Λεπτομερειών Αδικήματος των Κατηγοριών είτε διά της προσθήκης νέων κατηγοριών. Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος και των 2 Κατηγοριών ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι κατείχε ή χρησιμοποιούσε «οικοδομή, ήτοι κτηνοτροφικά υποστατικά από ευτελή υλικά». Δηλαδή, η οικοδομή, για την οποία κατηγορείται ο Κατηγορούμενος, προσδιορίζεται από το Κατηγορητήριο να αποτελείται από κτηνοτροφικά υποστατικά και μόνο και ουχί οποιαδήποτε περίφραξη, όπως η Κατηγορούσα Αρχή επιχείρησε στην πορεία να διαμορφώσει την υπόθεσή της. Παρά το ότι κάποια περίφραξη μπορεί να θεωρηθεί υπό ορισμένες προϋποθέσεις «οικοδομή» εν τη εννοία του Νόμου, αυτή σαφέστατα δεν αποτελεί υποστατικό ώστε να μπορούσε να θεωρηθεί ότι οι λεπτομέρειες αδικήματος περιλαμβάνουν και τις περιφράξεις για τις οποίες δόθηκε μαρτυρία. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που η ίδια η Επαρχιακή Επόπτρια δεν μίλησε για περιφράξεις, αλλά μόνο για λυόμενα υποστατικά, τσίγκους, ξύλα και πρόβατα. Συνεπώς, η αξιολόγηση του Δικαστηρίου θα επικεντρωθεί στη διαμόρφωση των αναγκαίων ευρημάτων αναφορικά με την κατοχή και χρήση των κτηνοτροφικών υποστατικών και ουχί των περιφράξεων, οι οποίες δεν αποτελούν αντικείμενο των Κατηγοριών. Θα αγνοήσω, λοιπόν, τη μαρτυρία που έχει δοθεί σε σχέση με τις διάφορες περιφράξεις εντός του τεμαχίου, πλην αυτών που αποτελούν μέρος κάποιων υποστατικών. Κρίνω σκόπιμο να ξεκινήσω με την μαρτυρία του Μ.Κ.3, ο οποίος, ως διεφάνη κατά την εξέλιξη της ακροαματικής διαδικασίας, κατέθεσε για μη αμφισβητούμενα θέματα και η μαρτυρία του ήταν κατά κάποιον τρόπο τυπικής μορφής. Έχω παρακολουθήσει τον Μ.Κ.3 και πρέπει να πω ότι μου έδωσε την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου, η δε μαρτυρία του και το περιεχόμενο των τεκμηρίων που αυτός κατέθεσε γίνονται αποδεκτά στην ολότητά τους ως ανταποκρινόμενα στην πραγματικότητα. Από τη μαρτυρία, λοιπόν, του Μ.Κ.3, ως και το Τεκμήριο 5 που αυτός κατέθεσε, συνάγεται ότι, βάσει των επίσημων κτηματολογικών μητρώων, στην τοποθεσία «Μέσα στο Χωριό» του χωριού Κιβισίλι της Επαρχίας Λάρνακας και επί του Φύλλου Σχεδίου 50/4124V01 (άλλως Φ/Σχ. 50/36 χωρίο), υπάρχει το χωράφι με αρ. εγγραφής 0/4352, τεμάχιο 80, έκτασης 4 δεκαρίων και 14 τ.μ. (στο εξής «το Τεμάχιο 80»). Εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του Τεμαχίου 80 από τουλάχιστον τις 29/5/1947 μέχρι και σήμερα είναι κάποιος Τούρκος Κύπριος Mustafa Moustafa. Η Μ.Κ.1 μου έκανε, επίσης, γενικά καλή εντύπωση και μου έδωσε την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου. Πέραν κάποιων αναφορών, για τις οποίες θα προβώ σε ξεχωριστό σχολιασμό κατωτέρω, θεωρώ πως ως Επαρχιακή Επόπτρια της Επαρχιακής Διοίκησης Λάρνακας αυτή περιορίστηκε σε γεγονότα για τα οποία μπορούσε να δώσει άμεση μαρτυρία σε συνδυασμό με κάποια στοιχεία που προκύπτουν από έγγραφα, τα οποία ως εκ της ιδιότητάς της κατείχε. Δεν θεωρώ ούτε έχω επισημάνει ο,τιδήποτε από το οποίο μπορεί να συναχθεί ότι θα ήταν διατεθειμένη να παραποιήσει μέρος των γεγονότων. Η Μ.Κ.1 κατέθεσε με πειστικότητα και συνέπεια, η οποία δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή της, σε σχέση με την επιτόπια επίσκεψη που πραγματοποίησε στο Τεμάχιο 80 στις αρχές Νοεμβρίου του 2010, ως και την κατάσταση που εκεί εντόπισε, η οποία απεικονίζεται στις 5 φωτογραφίες που έβγαλε, Τεκμήρια 1.1 - 1.
18. Δηλαδή εντός αυτού υπήρχαν τρία τύπου λυόμενα υποστατικά, πρόβατα, ξύλα και τσίγκοι. Έχοντας περαιτέρω υπόψη τα προσόντα και την πείρα της Μ.Κ.1, θεωρώ ότι αυτή ήταν σε θέση με αναφορά στα τοπογραφικά που της υπέδειξε ο κοινοτάρχης της κοινότητας, ήτοι ο Μ.Κ.5, να διαπιστώσει κατά πόσον τα τρία υποστατικά βρίσκονται εντός του Τεμαχίου
19. Παρά το ότι δεν προσκομίστηκε οποιοδήποτε έγγραφο σε σχέση με τις διάφορες ζώνες των κτημάτων της κοινότητας, δέχομαι τη θέση της πως το Τεμάχιο 80 και τα εν λόγω κτηνοτροφικά υποστατικά βρίσκονται εντός της κατοικημένης περιοχής της κοινότητας και δη στον πυρήνα της, εφόσον είναι σχεδόν απέναντι από τα κοινοτικά κτίρια και εφάπτονται κατοικιών. Θεωρώ, επίσης, ότι ως εκ της θέσης και των καθηκόντων της ήταν σε θέση να καταθέσει θετικά κατά πόσον υπάρχει είτε άδεια οικοδομής είτε πιστοποιητικό έγκρισης σε σχέση με τα υποστατικά που εντόπισε εντός του Τεμαχίου
20. Σημειώνω, βεβαίως, πως το κατά πόσον αυτά είναι παράνομα ή όχι είναι ζήτημα νομικό που θα αποφασιστεί από το Δικαστήριο κατά την ανάλυση της νομικής πτυχής της παρούσας, ως και ότι η Μ.Κ.1 δεν ήταν σε θέση να καταθέσει θετικά σε σχέση με τον ιδιοκτήτη και κάτοχο τούτων. Θα αγνοήσω, επίσης, τις αναφορές που έγιναν από τη μάρτυρα και δη την υιοθέτηση από αυτήν του μέρους εκείνου του περιεχομένου των επιστολών, Τεκμηρίων 2 και 3, που εισηγούνται ότι είναι ο Κατηγορούμενος που ανήγειρε τα κτηνοτροφικά υποστατικά, εφόσον αυτός έχει απαλλαγεί και αθωωθεί στις Κατηγορίες που αφορούσαν την ανέγερση τούτων άνευ αδείας. Δεν κέκτηται, επίσης, όποιας σημασίας για την αξιοπιστία της Μ.Κ.1 το ότι αυτή δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσον θα απαιτούνταν άδειες για τα υποστατικά σε περίπτωση που τούτα ανεγείρονταν πριν το 1974, εφόσον εδώ δεν κρίνεται η νομική κατάρτιση της μάρτυρος. Με τις διευκρινίσεις και διαφοροποιήσεις, λοιπόν, στις οποίες προβαίνω ανωτέρω, η μαρτυρία της Μ.Κ.1 γίνεται αποδεκτή. Οι Μ.Κ.2 και Μ.Κ.4 μου προξένησαν, επίσης, καλή εντύπωση ως ειλικρινείς και αξιόπιστοι μάρτυρες, οι οποίοι κατέθεσαν με αμεσότητα, πειστικότητα, συνέπεια και με τρόπο αρκούντως επεξηγηματικό σε σχέση με τις χωρομετρικές και τοπογραφικές εργασίες που διεξήγαγαν στο Τεμάχιο
21. Δεν έχω επισημάνει ο,τιδήποτε από το οποίο μπορεί να συναχθεί ότι θα ήταν διατεθειμένοι να παραποιήσουν οποιοδήποτε μέρος των γεγονότων. Έχοντας υπόψη το επάγγελμα, την πείρα και την εκπαίδευση της οποίας έτυχαν στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, ως και τα μέσα και τα στοιχεία που χρησιμοποίησαν, μεταξύ άλλων, τις συντεταγμένες και τη συσκευή G.P.S., θεωρώ ότι αυτοί ήταν σε θέση να προβούν σε μετρήσεις ακριβείας και να τοποθετήσουν αυτές σε σχέδιο, με αποτέλεσμα την ετοιμασία των σχεδίων, Τεκμηρίων 4, 6 και 7, που κατέθεσαν στο Δικαστήριο. Μετέφεραν με τον τρόπο αυτό την επί τόπου κατάσταση στο Τεμάχιο 80, η οποία δεν έχει διαφοροποιηθεί με την επί τόπου κατάσταση που υπήρχε στις αρχές Νοεμβρίου του 2010, όπως απεικονίζεται στις φωτογραφίες, Τεκμήρια 1.1 - 1.
22. Ο Μ.Κ.4 ήταν σε τέτοιο βαθμό ειλικρινής που δεν δίστασε να πει ότι ζητήθηκε από αυτόν να διενεργήσει τη δεύτερη αποτύπωση, εφόσον δεν θα μπορούσε να παρουσιαστεί ξανά στο Δικαστήριο και να καταθέσει ο Μ.Κ.2 ενόψει των νέων απαιτήσεων της Επαρχιακής Διοίκησης Λάρνακας. Οι όποιες παραλείψεις, όμως, της Επαρχιακής Διοίκησης και δη η μη ετοιμασία από δικό της τεχνικό κάποιου σχεδίου ή έκθεσης σε σχέση με την επί τόπου κατάσταση δεν μπορεί να έχει οποιοδήποτε αρνητικό αντίκτυπο στην αξιοπιστία των εν λόγω μαρτύρων. Εκείνο που εξετάζεται είναι κατά πόσο υπήρξαν ειλικρινείς σε σχέση με τις ενέργειες και διαπιστώσεις τους. Μικροαντιφάσεις μπορεί να υπήρξαν μεταξύ της μαρτυρίας των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.4, αλλά αυτές δεν ήταν ικανές για να κλονίσουν τη γενικότερη καλή εικόνα που σχημάτισα για την αξιοπιστία, την επάρκεια και ορθότητα της εργασίας τους σε σχέση με τα ουσιώδη της υπόθεσης θέματα. Αυτές δε αποδίδονται στο ότι ο Μ.Κ.2 δεν ασχολήθηκε σοβαρά και επισταμένα, ως ήταν αναμενόμενο, με ό,τι δεν χωρομέτρησε, ο δε Μ.Κ.4 συμπλήρωσε ό,τι δεν αποτύπωσε ο Μ.Κ.
23. Σημειώνω, βεβαίως, πως όπου υπάρχει κάποια διαφοροποίηση στη μαρτυρία τους, θα προτιμήσω τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 σε σχέση με όσα αυτός χωρομέτρησε και τη μαρτυρία του Μ.Κ.4 σε σχέση με όσα αυτός μέτρησε και σχεδίασε. Με τις διαφοροποιήσεις και διευκρινίσεις, λοιπόν, στις οποίες προβαίνω ανωτέρω, η μαρτυρία των Μ.Κ.2 και Μ.Κ.4 γίνεται αποδεκτή. Την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου σχημάτισα, επίσης, σε σχέση με τον Μ.Κ.
24. Αυτός κατέθεσε με αμεσότητα, απλότητα, σαφήνεια και πειστικότητα, η οποία παρέμεινε σταθερή κατά την αντεξέτασή του. Σημειώνω ότι αρκετά σημεία της μαρτυρίας του που έδωσε για να στηρίξει ότι είναι ο Κατηγορούμενος που κατέχει και χρησιμοποιεί τα κτηνοτροφικά υποστατικά δεν αμφισβητήθηκαν, όπως για παράδειγμα ότι είναι ο Κατηγορούμενος που περιποιείται τα ζώα μετά που πέθανε ο πατέρας του τελευταίου πριν δέκα χρόνια περίπου μέχρι και πρόσφατα. Σημειώνω ότι η ειλικρίνεια της εκδοχής του Μ.Κ.5 φαίνεται και από το ότι αυτός από μόνος του ανέφερε ότι τον τελευταίο καιρό και λόγω προβλημάτων υγείας, ο Κατηγορούμενος δεν μπορεί να συντηρήσει τα ζώα. Είναι, όμως, ο τελευταίος που επιβλέπει τις εργασίες. Θεωρώ ότι ο Μ.Κ.5 ως κοινοτάρχης ήταν σε θέση να γνωρίζει πολύ καλά από ποιόν χρησιμοποιούνται τα υποστατικά, εφόσον μάλιστα αυτά βρίσκονται σε πολύ κοντινή απόσταση από τα κοινοτικά κτίρια. Επίσης, ως κάτοικος της κοινότητας από το 1980, θεωρώ ότι ήταν σε θέση να καταθέσει θετικά από ποιόν χρησιμοποιούνταν τα υποστατικά έκτοτε, εφόσον αυτά βρίσκονται στον πυρήνα της κοινότητας και πλησίον της εκκλησίας του χωριού. Ο Μ.Κ.5 δεν αρνήθηκε ότι οι φορολογίες αποστέλλονται στο όνομα της μητέρας του Κατηγορουμένου, η οποία είναι κάτοχος της οικίας εντός του Τεμαχίου
25. Ανεξάρτητα τούτου, αυτός είναι σε θέση να γνωρίζει ποιό είναι το ύψος των φορολογιών που επιβάλλονται, πώς καθορίζονται και ποιός πληρώνει. Ότι δηλαδή η φορολογία δημόσιας υγείας που πληρώνει ο Κατηγορούμενος είναι περισσότερη από το μέσο όρο, εφόσον αυτός διατηρεί μεγάλο αριθμό προβάτων εντός της οικιστικής περιοχής. Παρά, επίσης, το ότι δεν προσκομίστηκε το ενοικιαστήριο έγγραφο, δυνάμει του οποίου παραχωρήθηκε από τον Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών άδεια στην μητέρα του Κατηγορουμένου να κατέχει και να χρησιμοποιεί την κατοικία εντός του Τεμαχίου 80, θεωρώ ότι ο Μ.Κ.5, ο οποίος λαμβάνει μέρος στη συμβουλευτική επιτροπή για την παραχώρηση τουρκοκυπριακών περιουσιών, είναι σε θέση να καταθέσει θετικά κατά πόσον δεν είναι όλο το Τεμάχιο 80 που παραχωρήθηκε στη μητέρα του Κατηγορουμένου, παρά μόνο η κατοικία εντός αυτής και δέκα πόδια γύρω από αυτή. Περαιτέρω, η θέση του Μ.Κ.5 ότι είναι του Κατηγορουμένου τα ζώα, ως και ότι είναι αυτός που κατέχει και χρησιμοποιεί τα υποστατικά, δεν στηρίχθηκε μόνο στα προαναφερθέντα και στα κατά καιρούς λεγόμενα του Κατηγορουμένου, αλλά συνάδει και με το περιεχόμενο των επιστολών του Κατηγορουμένου, Τεκμήρια 9 και
26. Σημειώνω, ότι στις εν λόγω επιστολές, τις οποίες η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε ότι είναι του Κατηγορουμένου, καταγράφονται τα εξής: 1.Στην επιστολή του Κατηγορουμένου προς το Κοινοτικό Συμβούλιο ημερομηνίας 9/3/2007, Τεκμήριο 9, την οποία απέστειλε εις απάντηση της επιστολής του Κοινοτικού Συμβουλίου ημερομηνίας 15/2/2007, Τεκμήριο 8, με την οποία καλούσαν τον Κατηγορούμενο σε συνάντηση ή να έχουν τις θέσεις του σε σχέση με το αίτημα του Κοινοτικού Συμβουλίου για να μετακινήσει τα κτηνοτροφικά υποστατικά εκτός της κοινότητας, ο Κατηγορούμενος καταγράφει, μεταξύ άλλων, τα εξής: «.Πήρα την επιστολή σας, που αναφέρεστε στην μετακίνηση των κτηνοτροφικών μου υποστατικών. Τα υποστατικά μου θα τα μετακινήσω όταν θα με βοηθήσετε και σεις...»
27. Στην επιστολή του Κατηγορουμένου προς τον Υπουργό Εσωτερικών τον Μάρτιο του 2010, Τεκμήριο 10, εις απάντηση της οποίας συντάχθηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών η επιστολή ημερομηνίας 29/3/2010, Τεκμήριο 3, ο Κατηγορούμενος καταγράφει, μεταξύ άλλων, τα εξής: «. Μετά τον θάνατο του πατέρα μου το 2002 ανάλαβα το κοπάδι με τα 90 ζώα εγώ, στα ίδια υποστατικά. Είμαι επαγγελματίας γεωργοκτηνοτρόφος. Έχω 3 παιδιά. Τα δύο φοιτητές και ένα στο Γυμνάσιο . Τώρα ο Έπαρχος μου στέλλει επιστολή, κλήση Δικαστηρίου, ότι έχω ανεγείρει υποστατικά το 1980 χωρίς άδεια οικοδομής με σκοπό να τα κατεδαφίσω. Έχει 40 - 50 υποστατικά γεωργοκτηνοτροφικά «παράνομα» και επέλεξαν μόνο εμένα . Θέλω την βοήθειά σας κύριε Υπουργέ. Να μείνω 4 - 5 χρόνια να τελειώσουν τα παιδιά μου και μετά να τα χαλάσω.» Σημειώνω, βεβαίως, ότι η ύπαρξη ή όχι παρανομίας είναι θέμα νομικό που αποφασίζεται από το Δικαστήριο, ως επίσης το ζήτημα της «κατοχής» ενός υποστατικού. Επίσης, ότι ο Μ.Κ.5 δεν ήταν διαφωτιστικός σε σχέση με το πότε είδε κάποιον να κάνει επιδιορθώσεις και επί ποιού υποστατικού, ως επίσης δεν διευκρίνισε ποιό μέρος των υποστατικών βρισκόταν στο Τεμάχιο από το
28. Με τις διαφοροποιήσεις, λοιπόν, και διευκρινίσεις, στις οποίες προβαίνω ανωτέρω, η μαρτυρία του Μ.Κ.5 γίνεται αποδεκτή. Ως έχει προαναφερθεί, ο Κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση, επιλογή η οποία αποτελεί απόλυτο δικαίωμά του και σε καμία περίπτωση μπορεί η επιλογή του αυτή να ληφθεί εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία της, είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι η δήλωση κατηγορούμενου χωρίς όρκο εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πώς ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Είναι υποχρέωση του Δικαστηρίου να της δώσει τη βαρύτητα που της αρμόζει και να την λάβει υπόψη του πριν φθάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεσή της. Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο με την αντεξέταση. Επίσης, δεν είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το Δικαστήριο ως αξιόπιστη. (Βλ. Vrakas v. Republic

(1972)2 CLR 139, Themistocleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastassiades v. Republic

(1977)2 CLR 97, Khadar v. Republic

(1978)2 C.L.R. 152, Δημοσθένους ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Συμιανός ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195, Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22 και Αχτάρ ν. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 397). Μπορεί, όμως, να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως. Σε καμιά περίπτωση, όμως, δεν θεωρείται ότι συμπληρώνει τυχόν κενά στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία παραμένει με την υποχρέωση να αποδείξει την ενοχή του κατηγορουμένου με την παρουσίαση αξιόπιστης μαρτυρίας και ταυτόχρονα ικανοποιητικής για να αποδείξει την κατηγορία. Έχοντας, λοιπόν, κατά νου τις πιο πάνω αρχές, σημειώνω ότι δεν μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στο μέρος εκείνο της ανώμοτης δήλωσης του Κατηγορουμένου που εισηγείται ότι όλο το Τεμάχιο 80 ανήκει στη μητέρα του, η οποία πληρώνει τα δικαιώματα νερού και ό,τι προκύπτει από την κατοχή και χρήση του τεμαχίου. Κατ' αρχάς έχει ήδη αποτελέσει εύρημά μου ότι το Τεμάχιο 80 είναι ιδιοκτησίας του Tούρκου Κύπριου Moustafa Moustafa και έχω ήδη αποδεχθεί τη μαρτυρία του Μ.Κ.5, ήτοι ότι ο Κηδεμόνας Τουρκοκυπριακών Περιουσιών παραχώρησε στη μητέρα του Κατηγορουμένου την άδεια χρήσης μόνο της οικίας που βρίσκεται εντός του Τεμαχίου 80, ως και ότι είναι ο Κατηγορούμενος που πληρώνει τα τέλη υδατοπρομήθειας και τη φορολογία δημόσιας υγείας. Σημειώνω, βεβαίως, την συμφωνία που υπάρχει στην ανώμοτη δήλωση του Κατηγορουμένου και την αναφορά του Μ.Κ.5 σε σχέση με την ημερομηνία που απεβίωσε ο πατέρας του. Δεν μπορώ, επίσης, να αποδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα στην αναφορά του Κατηγορουμένου ότι αυτός δεν έχει κατοχή των υποστατικών. Θεωρώ ότι η υπόσχεση του Κατηγορουμένου στο παρελθόν στον Μ.Κ.5 ότι θα μετακινούσε τη μάντρα του, ως και όσα ανέφερε στα Τεκμήρια 9 και 10 και σημειώνω ανωτέρω, αποτελούν δηλώσεις κατηγορουμένου ενάντια στο συμφέρον του. Μη έχοντας δώσει κάποια εξήγηση από την έκδηλη θέση που προκύπτει από το περιεχόμενο των εν λόγω δηλώσεων, οι εν λόγω δηλώσεις γίνονται αποδεκτές για την απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου τους. Δηλαδή, ότι ο Κατηγορούμενος από τουλάχιστον το 2002 που απεβίωσε ο πατέρας του, ανέλαβε το κοπάδι με τα πρόβατα, το οποίο είναι δικό του και στεγάζει στα υποστατικά εντός του Τεμαχίου

1. Αυτός μάλιστα θεωρεί τα κτηνοτροφικά υποστατικά δικά του. Ανεξάρτητα του ότι το τελευταίο διάστημα ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και δεν μπορεί να συντηρήσει από μόνος του τα πρόβατα που στεγάζονται στα υποστατικά, αυτός εξακολουθεί να επιβλέπει μέχρι και σήμερα τις εργασίες συντήρησης και εκτροφής των ζώων του. Παρά, επίσης, το ότι οι χρεώσεις για την κατανάλωση νερού αποστέλλονται από το κοινοτικό συμβούλιο στη μητέρα του Κατηγορουμένου, είναι ο τελευταίος που πληρώνει τους λογαριασμούς, ως επίσης και τη φορολογία δημόσιας υγείας για τα ζώα που διατηρεί εντός της κατοικημένης περιοχής της κοινότητας. Τα υποστατικά, τα οποία ο Κατηγορούμενος χρησιμοποιεί για να στεγάζει και συντηρεί τα ζώα του εντός του Τεμαχίου 80 είναι τα εξής: Στο κέντρο αυτού, ένα σχεδόν επίμηκες σιδερένιο υπόστεγο, το οποίο είναι κατασκευασμένο από τσίγκους και σιδερένιες δοκούς, οι οποίες στηρίζουν το μπροστινό του μέρος και είναι καλά βαλμένες στο έδαφος. Στο πίσω μέρος του σιδερένιου υπόστεγου υπάρχει περιτοίχισμα που αποτελείται από τούβλα και είναι μόνιμο κατασκεύασμα, επί του οποίου στηρίζεται το σιδερένιο υπόστεγο (στο εξής «το Υποστατικό «Α»). Στα νοτιοανατολικά της κατοικίας και στο ανατολικό σύνορο του Τεμαχίου 80 που εφάπτεται επί του δημόσιου δρόμου, μια ορθογώνια σιδερένια κατασκευή με σκέπαστρο, η οποία είναι κατασκευασμένη από παλιούς τσίγκους, οι οποίοι είναι στηριγμένοι στο έδαφος (στο εξής «το Υποστατικό Β»). Στα νότια και σχεδόν παράλληλα του Υποστατικού Β, μια ορθογώνια σιδερένια κατασκευή με σκέπαστρο, η οποία εφάπτεται του συνόρου του Τεμαχίου 80 με τον δημόσιο δρόμο, και η οποία είναι κατασκευασμένη από παλιούς τσίγκους, οι οποίοι είναι στηριγμένοι στο έδαφος (στο εξής «το Υποστατικό Γ»). Ομολογουμένως, κάποια από τα Υποστατικά Α, Β και Γ, είτε στη σημερινή τους μορφή είτε με κάποιες διαφοροποιήσεις, βρίσκονται στο Τεμάχιο 80 τουλάχιστον από το 1980 και χρησιμοποιούνται ως κτηνοτροφικά υποστατικά. Με την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιόν μου δεν μπορώ να αποκλείσω ότι κάποια από αυτά βρίσκονταν στο Τεμάχιο 80 πριν το 1977 που εγκαταστάθηκαν στο Κιβισίλι οι γονείς του Κατηγορουμένου και τα παιδιά τους. Από την άλλη, όμως, δεν μπορώ να καταλήξω σε εύρημα, όπως εισηγήθηκε με τις τελικές του αγορεύσεις ο κ. Θωμά, ότι αυτά μπορεί και να ανεγέρθηκαν πριν το
2. Πέραν του ότι δεν έχει τεθεί κάτι τέτοιο κατά την αντεξέταση των Μ.Κ.1, Μ.Κ.2, Μ.Κ.4 και Μ.Κ.5, από τα υλικά από τα οποία είναι κατασκευασμένα και την κατάσταση στην οποία βρίσκονται, όπως αυτή φαίνεται στις φωτογραφίες, Τεκμήρια 1.1, 1.2 και 1.4, δεν χωρεί αμφιβολίας ότι αυτά ανεγέρθηκαν πολύ μεταγενέστερα του έτους
3. Αποτελεί περαιτέρω εύρημά μου ότι η Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας δεν εξέδωσε είτε άδεια οικοδομής είτε πιστοποιητικό έγκρισης σε σχέση με οποιοδήποτε των Υποστατικών Α, Β και Γ. Άλλωστε, δεν προσφέρθηκε οποιαδήποτε αντίθετη μαρτυρία για τα θέματα αυτά. Νομική Πτυχή-Συμπεράσματα Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως και στην παρούσα, η κατηγορούσα αρχή φέρει το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου του αδικήματος, αντικείμενο της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσον εύλογες κι εάν είναι. Βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363. Το βάρος εναποτίθεται στους ώμους της κατηγορούσας αρχής να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής. Βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401. Όπως τονίστηκε στην Γενικός Εισαγγγελέας ν. Ευριπίδου

(2002)2 Α.Α.Δ. 246 «οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής.» Όπως καθορίστηκε, μεταξύ άλλων, στην Τούμπας ν. Αστυνομίας

(1984)2 C.L.R. 110, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί και αθωωθεί από την κατηγορία. Σύμφωνα με το Άρθρο 10

(1)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96: «Κανένα πρόσωπο δεν κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή ενεργεί όπως οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή επιτρέπει ή ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή, εκτός εάν και μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με αυτή, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για τέτοια οικοδομή δυνάμει του άρθρου 3.» Από το λεκτικό του Άρθρου 10 συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατοχής και χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, είναι τα ακόλουθα:

(1)Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κεφ. 96.

(2)Ο κατηγορούμενος να κατέχει ή να χρησιμοποιεί την οικοδομή που αναφέρεται στο κατηγορητήριο κατά τον ουσιώδη χρόνο.

(3)Η οικοδομή να συγκαταλέγεται στην κατηγορία οικοδομών για τις οποίες απαιτείται άδεια οικοδομής και κατ' επέκταση πιστοποιητικό έγκρισης.

(4)Να μην έχει εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης που να καλύπτει την οικοδομή από την αρμόδια αρχή. Οι ερμηνευτικές διατάξεις του Άρθρου 2 του Κεφ. 96 ερμηνεύουν τον όρο «οικοδομή» να σημαίνει «οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο.» Με βάση το πιο πάνω λεκτικό, η έννοια της «οικοδομής» καλύπτει: (α) οποιαδήποτε κατασκευή από οποιαδήποτε ύλη (β) που περικλείει ή οριοθετεί ή (γ) έχει σκοπό να περικλείει ή να οριοθετεί (δ) οποιαδήποτε γη ή χώρο. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Δήμου Αγλαντζιάς

(2006)2 Α.Α.Δ. 291, το κατά πόσον μια κατασκευή θεωρείται «οικοδομή» ή όχι είναι θέμα πραγματικό. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του όλα τα συναφή γεγονότα, όπως το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα, και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός, αλλά όλοι μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος. Ενδεικτικά μπορεί να αναφερθεί ότι ακόμη και η τοποθέτηση πασσάλου παράλληλα προς υφιστάμενο τοίχο και η τοποθέτηση στέγης κρίθηκε ότι αποτελεί κατασκευή, η οποία περικλείει και οριοθετεί χώρο, και κατ' επέκταση «οικοδομή» εντός της εννοίας του Άρθρου 2 του Κεφ.96. Βλ. Κυπριανού ν. Δήμου Στροβόλου

(1992)2 Α.Α.Δ. 344. Σύμφωνα δε με τις ερμηνευτικές διατάξεις των Άρθρων 2 και 3

(2)(β) του Κεφ. 96, «αρμόδια αρχή» εντός οποιασδήποτε περιοχής, η οποία δεν είναι περιοχή Δήμου, είναι ο Έπαρχος της Επαρχίας. Υπό το φως, λοιπόν, της πιο πάνω ερμηνευτικής διάταξης ως και την ευρεία ερμηνεία που η νομολογία απέδωσε στον όρο «οικοδομή», στα περιστατικά της παρούσας δεν χωρεί αμφιβολίας ότι τα Υποστατικά Α, Β και Γ αποτελούν «οικοδομές» εν τη εννοία του Άρθρου 2 του Κεφ.

1. Περαιτέρω, εφόσον ανεγέρθηκαν μετά το 1946, αυτές εμπίπτουν στην κατηγορία των οικοδομών, για τις οποίες απαιτείται άδεια οικοδομής και κατ' επέκταση πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, καθότι πρόκειται για οικοδομές που ανεγέρθηκαν μετά την ημερομηνία που τέθηκε σε ισχύ το Κεφ. 96, ήτοι την 1/9/
2. Επίσης, ενόψει του ευρήματός μου ότι οι τα Υποστατικά Α, Β και Γ βρίσκονται εντός της κοινότητας Κιβισίλι της Επαρχίας Λάρνακας, έχω ικανοποιηθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι αρμόδια αρχή, εντός της εννοίας των Άρθρων 2 και 3

(2)(β) του Κεφ. 96, είναι ο Έπαρχος Λάρνακας. Δεν κέκτηται οποιασδήποτε σημασίας το ότι το Τεμάχιο 80, εντός του οποίου βρίσκονται τα υποστατικά, τελεί υπό την διαχείριση του Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών, εφόσον αρμόδια αρχή για σκοπούς έκδοσης αδειών οικοδομής και πιστοποιητικών έγκρισης βάσει των σχετικών νομοθετημάτων εξακολουθεί να είναι ο Έπαρχος της Επαρχίας. Έχω, επίσης, ικανοποιηθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Έπαρχος Λάρνακας δεν εξέδωσε οποτεδήποτε είτε άδεια οικοδομής είτε πιστοποιητικό έγκρισης για οποιαδήποτε των Υποστατικών Α, Β και Γ. Βλ. Ηλιάδης ν. Δήμου Λάρνακας

(1998)2 Α.Α.Δ. 75. Περαιτέρω, ενόψει των ευρημάτων στα οποία προβαίνω ανωτέρω, δεν χωρεί αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος χρησιμοποιεί και κατέχει τα Υποστατικά Α, Β και Γ από τουλάχιστον το 2002 μέχρι και σήμερα, χωρίς να έχει εξασφαλιστεί οποτεδήποτε πιστοποιητικό έγκρισης για αυτά από τον Έπαρχο Λάρνακας. Ανεξάρτητα του ότι η χρήση της κατοικίας εντός του Τεμαχίου 80 έχει παραχωρηθεί στη μητέρα του Κατηγορουμένου, αυτός έχει την πραγματική κατοχή των υποστατικών και ασκεί σημαντικό έλεγχο επί αυτών, αφού στεγάζει εκεί την επιχείρησή του. Στα περιστατικά της παρούσας κρίνω αναγκαίο να τονίσω το αυτονόητο, το οποίο συνάγεται και από τα λεχθέντα στην υπόθεση Μηλιδώνη ν. Επάρχου Λευκωσίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 384, ότι σκοπός του νομοθέτη με την θεσμοθέτηση του Κεφ. 96 είναι η εξασφάλιση της ασφαλούς, από κατασκευαστικής άποψης, χρήσης των οικοδομών από τον άνθρωπο, η οποία επιτυγχάνεται με την εκ των προτέρων εξασφάλιση της συγκατάθεσης της αρμόδιας αρχής και την επιβεβαίωση, με τον τρόπο αυτό, ότι η οικοδομή θα είναι ασφαλής για κατοχή και χρήση. Συνεπώς, η υποχρέωση του Κατηγορουμένου να μην χρησιμοποιεί ή κατέχει τα υποστατικά εκτός εάν και μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από τον Έπαρχο Λάρνακας δεν διαφοροποιείται από το κατά πόσον ανήγειρε τούτα ο ίδιος ή κατά πόσον χρησιμοποιούσε ή κατείχε αυτά είτε ο πατέρας του είτε έστω ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του Τεμαχίου 80. Σκοπός του νομοθέτη είναι να εξασφαλίσει ότι οι οικοδομές είναι ασφαλείς για αυτούς που τις χρησιμοποιούν και για όσους βρίσκονται ή τυγχάνει να βρεθούν στον περιβάλλοντα χώρο αυτών. Όπως τονίστηκε, μεταξύ άλλων, στην υπόθεση Έπαρχος Πάφου ν. Κώστα Ηλιάδη κ.ά.

(2005)2 Α.Α.Δ. 231, η κατοχή και χρήση οικοδομής χωρίς την εκ των προτέρων εξασφάλιση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης είναι ξεχωριστό αδίκημα από αυτό της ανέγερσης της οικοδομής, χωρίς την προηγούμενη έκδοση άδειας οικοδομής. Η ύπαρξη πιστοποιητικού έγκρισης συναρτάται πάντα με την κατοχή και την χρήση της οικοδομής και όχι με την ανέγερσή της. Δεν κέκτηται, επίσης, οποιασδήποτε σημασίας το ότι στις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Τέταρτης και Έβδομης Κατηγορίας αναφέρεται ότι η οικοδομή κατέχεται και χρησιμοποιείται από τον Κατηγορούμενο από το

1. Το αδίκημα της παράνομης χρήσης και κατοχής είναι συνεχές και διαρκές αδίκημα και ο χρόνος δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο των αδικημάτων. Συνεπώς, δεν κρίνεται αναγκαίο όπως προβώ σε τροποποίηση των Λεπτομερειών Αδικήματος των Κατηγοριών. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, έχω ικανοποιηθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, την υπόθεσή της εναντίον του Κατηγορουμένου, τον οποίο και βρίσκω ένοχο στις Κατηγορίες 4 και
2. (Υπ.) ...................................... Μ. Μηλιώτου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο