Δημοκρατίας ν. Kevin Johnson, Αρ. Υπόθεσης: 4018/14, 27/5/2014

(1)(α) του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 1), της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, κατά παράβαση του άρθρου 6

(2)του Ν29/77 (βλ. κατηγορία 2), και της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβαση των άρθρων 5

(1)και 6

(3)του Ν29/77 (βλ. κατηγορία 3). Πιο συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε για το ότι στις 21.3.14, στη Λάρνακα, εισήγαγε 1,227 γραμμάρια κοκαΐνης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας, έχοντας τα στην κατοχή του και σκοπεύοντας να τα προμηθεύσει παρανόμως σε άλλα πρόσωπα. Σύμφωνα με τα γεγονότα όπως εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και έγιναν παραδεκτά από την Υπεράσπιση, την 21.03.14, η Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών μετά από πληροφορία που έλαβε, ότι άνδρας συγκεκριμένης περιγραφής θα εισήγαγε μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών στην Κυπριακή Δημοκρατία και συγκεκριμένα κοκαΐνη εντός του σώματός του, έθεσε υπό συνεχή παρακολούθηση τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος αφίχθηκε στην Κύπρο από το Άμστερνταμ με την πτήση CY499 στις 19:45 και είχε στην κατοχή του μια χειραποσκευή. Όταν περνούσε από τη δίοδο με τη σήμανση «ουδέν προς δήλωση», ο κατηγορούμενος ανακόπηκε για έλεγχο από τους τελωνειακούς λειτουργούς Αντώνη Γεωργίου και Χριστάκη Χαϊλή, χωρίς να εντοπιστεί κάτι το επιλήψιμο. Μετά το πέρας του ελέγχου ο Λοχίας Μάριος Αντωνιάδης της ΥΚΑΝ Λάρνακας, ενημέρωσε τον κατηγορούμενο για την πληροφορία που υπήρχε εναντίον του, ότι δηλαδή, μεταφέρει παρανόμως ναρκωτικά εντός του σώματος του και αυτός απάντησε: «I don't carry anything». Στις 22:15 της ίδιας μέρας, του επιστήθηκε η προσοχή στο νόμο και αυτός απάντησε: «I have nothing to say» και ακολούθως συνελήφθη δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης. Μετά τη σύλληψη του και ενώ βρισκόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας, υπέγραψε σχετικό έντυπο γραπτής συγκατάθεσης για να υποβληθεί σε ακτινολογικό έλεγχο και σε περίπτωση που βρεθεί οτιδήποτε παράνομο εντός του σώματος του να αφαιρεθεί από τους γιατρούς. Αφού του έγινε ακτινογραφία διαπιστώθηκε ότι εντός της κοιλιάς του κατηγορούμενου υπήρχαν διάφορα σκευάσματα. Του επιστήθηκε η προσοχή στο νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε: «It's drugs». Στη συνέχεια, ο κατηγορούμενος εισήχθη φρουρούμενος στη Μονάδα Εντατικής Παρακολούθησης του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας μέχρι να αφοδεύσει τα σκευάσματα που εντοπίστηκαν μέσα του. Μεταξύ των ωρών 01:25 και 8:40 της 23.03.14, στην παρουσία αστυνομικών της ΥΚΑΝ αφόδευσε συνολικώς 69 όμοια σκευάσματα αυγοειδούς σχήματος (κάψουλες). Σε όλες τις περιπτώσεις και μετά που του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο αυτός απαντούσε: «It's cocaine». Αργότερα, όλα τα 69 σκευάσματα τα οποία αφόδευσε ο κατηγορούμενος παραδόθηκαν στο Κρατικό Χημείο όπου και διαπιστώθηκε ότι περιείχαν κοκαΐνη συνολικού βάρους 1 κιλού και 227 γραμμαρίων. Στις 23.03.14, ο κατηγορούμενος υποβλήθηκε εκ νέου σε ακτινολογικό έλεγχο κατά τον οποίο διαφάνηκε ότι δεν υπήρχαν άλλα σκευάσματα εντός του σώματος του. Στις 24.03.14, ο κατηγορούμενος προέβη σε θεληματική κατάθεση και παραδέχθηκε ότι μετέφερε από το Άμστερνταμ στην Κύπρο, εντός του σώματός του, κοκαΐνη συσκευασμένη σε 69 κάψουλες. Είπε ότι στο Άμστερνταμ τον είχαν πλησιάσει κάποια άγνωστα στον ίδιον πρόσωπα ζητώντας του να μεταφέρει ναρκωτικά στην Κύπρο τα οποία θα έπρεπε να καταπιεί και ότι θα λάμβανε για την επιχείρηση αυτή αμοιβή ύψους €3.000. Δήλωσε επίσης ότι ξεκίνησε να λαμβάνει τις κάψουλες περίπου 13 με 14 ώρες πριν από την πτήση προς την Κύπρο. Οι οδηγίες που του δόθηκαν ήταν ότι στο Αεροδρόμιο Λάρνακας θα τον ανέμενε κάποιο πρόσωπο το οποίο θα τον οδηγούσε στη Λεμεσό όπου και θα παρέδιδε την κοκαΐνη. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου, αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής, αναφέρθηκε, ανάμεσα σε άλλα, στις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του πελάτη του με αναφορά και στο περιεχόμενο της Έκθεσης Κοινωνικής Έρευνας του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας που ετοιμάστηκε για τους παρόντες σκοπούς το οποίο και υιοθέτησε. Πρόταξε ως μετριαστικά στοιχεία, ανάμεσα σε άλλα, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, την ηλικία του (είναι 42 ετών, έχοντας γεννηθεί στο Σουδάν στις 15.2.72), τα οικονομικά του προβλήματα, την άμεση παραδοχή και έμπρακτη μεταμέλεια του, τη συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές η οποία ήταν σημαντική για την εξιχνίαση των επίδικων εγκλημάτων, τις επιπτώσεις της καταδίκης και της ποινής του στον ίδιο και στην οικογένεια του, το δευτερεύοντα ρόλο που διαδραμάτισε, την απολογία του και το ότι η ανάμειξη του σε διεθνή ομάδα οργανωμένων εγκληματικών δραστηριοτήτων ήταν ευκαιριακή και αφορούσε μόνο στο επίδικο περιστατικό. Υπογράμμισε επίσης ότι κατά τη διάπραξη των αδικημάτων, ο κατηγορούμενος δεν χρησιμοποίησε οποιασδήποτε μορφής βία, ότι τα αδικήματα δεν σχετίζονται με την κατοχή οποιουδήποτε δημόσιου αξιώματος ή θέσης, ότι δεν προέκυψε θυματοποίηση ή εκμετάλλευση ανηλίκων ή διανοητικώς ή ψυχικώς πασχόντων ατόμων αλλά ούτε και τα αδικήματα διαπράχθηκαν υπό οποιεσδήποτε άλλες περιστάσεις που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως επιβαρυντικές δυνάμει του άρθρου 30

(4)του Ν29/77. Σε σχέση με τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, αναφέρεται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας - όπως τούτες διατυπώνονται στην Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας και έτυχαν διευκρινίσεων από τον συνήγορο Υπεράσπισης - ότι ο κατηγορούμενος προέρχεται από οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Είναι ο μεγαλύτερος από τα τρία παιδιά της οικογένειας. Ο πατέρας του σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια πολεμικών συγκρούσεων όταν ο κατηγορούμενος ήταν εννέα χρονών. Η μητέρα του λόγω της κατάστασης στο Σουδάν εγκατάλειψε τη χώρα μαζί με τα τρία παιδιά της και εγκαταστάθηκε στην Κένυα. Οι σχέσεις του με την οικογένεια του είναι αρμονικές. Σε ηλικία είκοσι ενός ετών μετέβηκε στην Ολλανδία όπου εγκαταστάθηκε μονίμως και του παραχωρήθηκε πολιτικό άσυλο. Εργάστηκε σε ξενοδοχείο για πολλά χρόνια μέχρι που υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στο χέρι και διέκοψε. Τα τελευταία δυο χρόνια είναι άνεργος και λαμβάνει επίδομα από κοινωνικές υπηρεσίες της Ολλανδίας. Το 2004 παντρεύτηκε στην Ολλανδία με κοπέλα από τη Νιγηρία. Το ζεύγος απέκτησε τρία παιδιά ηλικίας σήμερα 2½, 10 και 12 χρονών αντιστοίχως, τα οποία βρίσκονται με τη μητέρα τους που συντηρείται με μηνιαίο επίδομα που λαμβάνει από τις κοινωνικές υπηρεσίες. Τα τελευταία δυο χρόνια βρίσκονται σε διάσταση. Οι σχέσεις του με την εν διαστάσει σύζυγο του είναι καλές και συνεργάζονται μεταξύ τους για τα θέματα που αφορούν στα παιδιά τους. Ο κατηγορούμενος δεν αντιμετωπίζει οποιαδήποτε προβλήματα υγείας, ήταν όμως χρήστης κάνναβης στην Ολλανδία. Αξιολογήσαμε κάθε τι το οποίο αναφέρθηκε ενώπιον μας στο στάδιο της αγόρευσης για μετριασμό της ποινής, όπως ασφαλώς και το περιεχόμενο της προαναφερθείσας Έκθεσης Κοινωνικής Έρευνας. Η σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων αναδεικνύεται με ενάργεια από τις ανώτατες προβλεπόμενες ποινές της διά βίου φυλάκισης και/ή προστίμου για την κατηγορία της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α (βλ. κατηγορία 1) και της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (βλ. κατηγορία 3) και της δωδεκαετούς φυλάκισης για την κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α (βλ. κατηγορία 2). Τα αδικήματα τούτα κατατάσσονται ως σοβαρά ενόψει και των ευρύτερων κοινωνικών και άλλων συνεπόμενων που επιφέρουν στον κοινωνικό ιστό. Αυτή η σοβαρότητα, μαζί με την πολύ μεγάλη συχνότητα διάπραξης των εγκλημάτων αυτών, σε συνδυασμό και με την κοινωνική απαξία που τα χαρακτηρίζει, καλούν στην επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Βεβαίως, ακόμη και εντός των πλαισίων αυτών, το δικαστικό καθήκον για εξατομίκευση της ποινής ουδόλως μειώνεται ή ατονεί, αφού, βάσει πάγιας νομολογίας (βλ. μεταξύ άλλων, Παναγιώτου ν Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 478, 484-485), ακόμη και στα σοβαρότερα των αδικημάτων (στα οποία δεν προβλέπεται η επιβολή αναγκαστικής ποινής), το Δικαστήριο καθηκόντως και προσηκόντως είναι που οφείλει - και έτσι πράξαμε και εμείς - να προσεγγίζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων και τον καθένα κατηγορούμενο αναλόγως των δικών του προσωπικών και άλλων περιστάσεων. Τούτη όμως η διεργασία εξατομίκευσης δεν σημαίνει ότι θα πρέπει ταυτοχρόνως να υπερακοντίζει και το έτερο δικαστικό καθήκον επιβολής της αρμόζουσας ποινής που η νομοθεσία προβλέπει και η νομολογία υποδεικνύει. Επιβάλλεται, επομένως, προσεκτική και μικροσκοπική στάθμιση των πραγμάτων στην κάθε περίπτωση, κάτι που κάναμε και εμείς εδώ. Αναφορικώς με την αναγκαιότητα για αποτρεπτική αντιμετώπιση ατόμων που εμπλέκονται στη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων αδικημάτων σχετιζομένων με τα επίδικα, αρκούμαστε στο να υιοθετήσουμε και να επαναλάβουμε εμφαντικώς όλα όσα διατύπωσε το Ανώτατο Δικαστήριο στην Κλεομένης ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 29/12, ημ. 20.5.13, διά του Πασχαλίδη, Δ., τα οποία εφαρμόζονται κατ΄ αναλογίαν και στη δική μας περίπτωση: «Αν και πιστεύουμε ότι επαναλαμβάνουμε εαυτούς και τα τετριμμένα, κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε την κατ' επανάληψη επισήμανση της νομολογίας μας «πως τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε από τη συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν, αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας. Είναι πραγματικά λυπηρό, οδυνηρό και τραγικό να διαπιστώνουμε πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική». (Βλ. Παντελής Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 172/2009 και 178/2009, ημερομηνίας 21/12/2010 και την εκεί σχετική νομολογία που η απόφαση παραπέμπει).» Λαμβάνουμε υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων (όπως τις περιέγραψε ο συνήγορος του), το λευκό του ποινικό μητρώο, την ηλικίας του, τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει και τα οποία δεν είναι ασύνδετα με την απόφαση του να εμπλακεί εκουσίως στη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων, τις επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής στον ίδιον και στην οικογένεια του, την άμεση παραδοχή και ομολογία του, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζουμε και τις υποδείξεις στη Firat v Δημοκρατίας

(1993)2 ΑΑΔ 402, 405, ότι σε υποθέσεις ναρκωτικών το στοιχείο τούτο δεν πρέπει να υπερτιμάται αφού οι υποθέσεις τούτες δεν τίθενται στο ίδιο επίπεδο με άλλες περιπτώσεις παράνομης συμπεριφοράς - υποδείξεις, όμως, που αντικρίσαμε και μέσα από τα αναφερθέντα στη Χαρτούπαλλος ν Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 28, 36, ότι, δηλαδή, η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή επειδή αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή, με συνέπεια να μη σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων κάτι που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης - την έμπρακτη μεταμέλεια και απολογία του, τη συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές και την Αστυνομία με αποτέλεσμα να συνδράμει αποφασιστικώς στην εξιχνίαση των επίδικων εγκλημάτων και το γεγονός ότι η διαμονή του στις Κεντρικές Φυλακές θα καταστεί δυσχερέστερη λόγω της μη παρουσίας συγγενικών του προσώπων στην Κύπρο. Αποτιμήσαμε επιπλέον υπέρ του κατηγορούμενου, την απουσία των επιβαρυντικών στοιχείων που ο δικηγόρος του πρόταξε κατά την αγόρευση του όπως και το ότι η ανάμειξη του σε διεθνή ομάδα οργανωμένων εγκληματικών δραστηριοτήτων (αν και απαράδεκτη), δεν ήταν παρά ευκαιριακή και αφορώσα αποκλειστικώς στο επίδικο περιστατικό. Ο κ. Πολυχρόνης υπογράμμισε επίσης το δευτερεύοντα ρόλο που διαδραμάτισε ο κατηγορούμενος στη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων. Το σημειώσαμε και το σταθμίσαμε πρεπόντως και τούτο. Δεν μπορούμε όμως να μην υπογραμμίσουμε και το στοιχειώδες, ότι δηλαδή, ο κατηγορούμενος, ως μεταφορέας των ναρκωτικών (και μάλιστα πολύ αποφασισμένος, κρίνοντας από τον προγραμματισμένο τρόπο απόκρυψης των ναρκωτικών στο σώμα του με όλους τους ελλοχεύοντες κινδύνους για τον ίδιο), αποτέλεσε ένα άκρως σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών και τη διασπορά τους στη χώρα μας. Τούτο δεν πρέπει να το ξεχνά ούτε ο ίδιος αλλά ούτε και οι όποιοι άλλοι επίδοξοι μιμητές του. Όπως δεν πρέπει επίσης να παραβλέπει κανείς «. πως είναι απαράδεκτο να ενσπείρεται ο θάνατος κατ' επίκληση οικονομικών προβλημάτων», όπως ευστόχως τόνισε το Ανώτατο Δικαστήριο στην Jovanovic v Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 635, 638. Επιβάλλεται, θεωρούμε, να επαναλάβουμε, ως κατακλείδα επί του ζητήματος της δικαστικής προσέγγισης στα πράγματα, όλα όσα το Εφετείο παρέθεσε σχετικώς στη Χριστοδούλου ν Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 124, 129-130, διά του Ερωτοκρίτου Δ.: «.στην Khalil v. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 78 . το Εφετείο προειδοποίησε ότι η απάντηση των Δικαστηρίων στην συνεχιζόμενη από τότε αύξηση της διάδοσης των ναρκωτικών, δεν θα μπορούσε να ήταν άλλη από την ύπαρξη πιο αυστηρών ποινών... [Σ}την Mansour v. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 434 . τονίστηκε η υποχρέωση των Δικαστηρίων να συμμετέχουν αποφασιστικά στην παγκόσμια εκστρατεία, για καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών. Βέβαια, η αυξανόμενη συχνότητα διάπραξης αδικημάτων που έχουν σχέση με ναρκωτικά, δυστυχώς δε συγκρατήθηκε παρά τις προειδοποιήσεις και τις αυστηρές ποινές που επιβλήθηκαν. Όμως, τα Δικαστήρια σταθερά συνέχισαν να προειδοποιούν για την ανοικτή πληγή στο σώμα ολόκληρης της κοινωνίας και για την ανεπανόρθωτη ζημιά που προκαλείται στην υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου (Βλ. Σίμκαση ν. Αστυνομίας

(1995)2 ΑΑΔ 22, Zahra Ali Gholi ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 30). Στη Hussein Hassan v. Αστυνομίας (2006 2 ΑΑΔ 356 και στην Ρεσλάν ν. Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 127, διαπιστώθηκε ότι η αυξητική τάση στη διάπραξη τέτοιας φύσεως αδικημάτων τελικά δεν απετράπη, επειδή αδίστακτοι εγκληματίες με μόνο κίνητρο το οικονομικό όφελος, γίνονται συνεργοί στη διάδοση των ναρκωτικών. Με αυτό το φόντο, αναφορικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτων . [τα ελαφρυντικά του εφεσείοντα] . δεν μπορούν και δεν πρέπει να αφεθούν να εξουδετερώσουν την ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από τη διάδοση του αργού θανάτου, η οποία δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς την επιβολή αποτρεπτικών ποινών.» Συνεκτιμώντας όλα όσα παραθέσαμε και συζητήσαμε - και έχοντας κατά νουν και τη μεγάλη σχετικώς ποσότητα ναρκωτικών που ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι εισήγαγε και κατείχε, υπό τις περιστάσεις που περιγράψαμε, καθώς και την κατηγορία ταξινόμησης τους ως Τάξεως Α - κρίνουμε ότι η μοναδική ενδεικνυόμενη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αναποφεύκτως αυτή της φυλάκισης του κατηγορούμενου. Επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο: Στην κατηγορία 1 (εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α), ποινή φυλάκισης 10 ετών. Στην κατηγορία 3 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια), ποινή φυλάκισης 10 ετών. Δεν επιβάλλουμε ποινή στην κατηγορία 2 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β), δεδομένης της ταύτισης των συστατικών στοιχείων του εν λόγω αδικήματος με εκείνα που αποτελούν, εν μέρει, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος στην κατηγορία 3 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα). Οι ποινές να συντρέχουν. Ο χρόνος που ο κατηγορούμενος τέλεσε σε προφυλάκιση στην παρούσα υπόθεση - δηλαδή από την 22.3.14 - να συνυπολογιστεί βάσει του άρθρου 117

(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Τα επίδικα ναρκωτικά κατάσχονται και θα πρέπει να καταστραφούν μετά την παρέλευση του χρόνου έφεσης. (Υπ.)................ Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. (Υπ.)................ Α. Δαυίδ, Α.Ε.Δ. (Υπ.)................ Χρ. Φιλίππου, Ε.Δ. /ΓΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο