AΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΟΣ ν. ΣΑΒΒΑ ΠΑΝΤΕΛΗ, Υπόθεση αρ.: 13136/2012, 2/5/2014

(2000)2 Α.Α.Δ. 107, 144). Επακόλουθο της υποχρέωσης αυτής αποτελεί η ανάγκη όπως η μαρτυρία την οποίαν θα προσκομίσει η πλευρά της κατηγορούσας αρχής να συνάδει προς το πλαίσιο των γεγονότων που καθορίζεται στο κατηγορητήριο. Μαρτυρία η οποία εβρίσκεται εκτός του πλαισίου αυτού δεν μπορεί να γίνει δεχτή (Σταυρινίδης ν. Δήμου Λεμεσού

(2000)2 Α.Α.Δ. 429, 433). Η κατηγορούσα αρχή βαρύνεται να επικαλεστεί και να στοιχειοθετήσει κάθε επιμέρους συστατικό του επίδικου αδικήματος. Ως προς την ύπαρξη γεγονότων δεν επιτρέπονται υποθέσεις, όσον εύλογες και εαν είναι αυτές. Κενά εν σχέσει με την συνδρομή πρωτογενών γεγονότων, τα οποία στοιχειοθετούν και αποδεικνύουν το αδίκημα, αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη (Λοίζου ν. Αστυνομία

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, 365-6). Διαπράττει το διαγραφόμενο, από τα άρθρα 331 και 333 του Κεφ. 154, αδίκημα όποιος καταρτίζει πλαστό έγγραφο με σκοπό την καταδολίευση, δηλαδή την εξαπάτηση προσώπου, εξακριβωμένου ή όχι (άρθρο 334 του Κεφ. 154). Ο καταρτισμός πλαστού εγγράφου διενεργείται, μεταξύ άλλων, με την εισαγωγή, κατά τη σύνταξή του, στοιχείου χωρίς εξουσία (άρθρο 333(γ) του Κεφ. 154). Διαπράττει το διαγραφόμενο, από το άρθρο 339 του Κεφ. 154, αδίκημα όποιος, ενώ γνωρίζει περί της πλαστότητας ορισμένου εγγράφου, το θέτει σε κυκλοφορία με δόλιο τρόπο. Τέλος, διαπράττει το διαγραφόμενο από τα άρθρα 298 και 366 του Κεφ. 154 αδίκημα όποιος, μεταξύ άλλων, αποπειράται να αποκτήσει από τρίτον χρήματα, μετερχόμενος ψευδή παράσταση και με σκοπό την καταδολίευση. Αποπειράται να διαπράξει ποινικό αδίκημα όποιος έχει την πρόθεση για κάτι τέτοιο, θέτει την πρόθεσή του σε εφαρμογή με πρόσφορο, για την πραγμάτωσή της, μέσον και αποκαλύπτει την πρόθεσή του με κάποιαν έκδηλη πράξη. Εν τέλει, η πρόθεση αυτή δεν πραγματοποιείται σε τέτοιο βαθμό ώστε το ποινικό αδίκημα να θεωρείται ως διαπραχθέν (άρθρο 366 του Κεφ. 154). Ως ψευδής θεωρείται οιαδήποτε παράσταση γεγονότος, παρελθόντος ή παρόντος, η οποία γίνεται με λόγια, έγγραφο ή συμπεριφορά και η οποία είναι ψευδής. Το δε πρόσωπο που προβαίνει στην παράσταση γνωρίζει ότι πρόκειται περί ψευδούς παράστασης ή δεν πιστεύει ότι πρόκειται περί αληθούς παράστασης (άρθρο 297 του Κεφ. 154). Η γνώση, ως συστατικό στοιχείο των αδικημάτων της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου και της απόπειρας απόσπασης χρημάτων δια ψευδών παραστάσεων, ανάγεται στην νοητική λειτουργία του κατηγορουμένου και αυτή «μπορεί να αποδειχθεί με την τεκμηρίωση στοιχείων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και που την αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας» (Φανιέρος ν. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 104, 110, δείτε και την Youssef v. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 289, 295). Ο κατηγορούμενος αρνείται ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Μαρτυρία προσέφερε μόνον η κατηγορούσα αρχή. Για να αποδειχθεί η υπόθεση εκλήθηκαν και κατέθεσαν ο Χρίστος Κανής (Μ.Κ.1), ο αστυφύλακας 278 Χριστόδουλος Κυριάκου (Μ.Κ.2), εξεταστής της υπόθεσης, ο Στέλιος Γεωργίου (Μ.Κ.3) και ο Γιαννάκης Σωτηρίου (Μ.Κ.4). Επιπλέον της ένορκης προφορικής μαρτυρίας τους τα πρόσωπα αυτά προσήξαν και έγγραφη μαρτυρία. Μέρος της έγγραφης μαρτυρίας αποδεικνύεται βοηθητικό για να φωτισθούν κρίσιμες πτυχές της υπόθεσης και για να αξιολογηθεί η αξιοπιστία μαρτύρων. Άλλο μέρος της έγγραφης μαρτυρίας καταλήγει καθοριστικό για την επίλυση επίδικων ζητημάτων. Αναφέρονται οι γραπτές καταθέσεις του Χρίστου Κανή στην αστυνομία ημερ. 21.04.2011 και 29.03.2012 (τεκμήρια 1 και 2, αντιστοίχως), η επιταγή (τεκμήριο 4), προσφορά ημερ. 26.07.2010, υποβληθείσα από την εταιρεία «SPinoxer Design and Services Ltd» στην εταιρεία για την προμήθεια εξοπλισμού εστιατορίου (τεκμήριο 6), απόδειξη είσπραξης υπ΄ αριθμόν 030454 ημερ. 04.09.2011 για το ποσόν των €63.157,75 (τεκμήριο 7), δήλωση καταπιστεύματος («Declaration of Trust»), ημερ. 12.04.2010 (τεκμήριο 8), «Συμφωνητικό Εργοδότησης», ημερ. 06.09.2010 (τεκμήριο 9(β)) και έκθεση γραφολόγου πραγματογνώμονα εν σχέσει με το ζήτημα της πλαστογράφησης της επιταγής (τεκμήριο 20). Περαιτέρω, κατετέθηκαν εκ συμφώνου και με τη συνοδευτική δήλωση του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορουμένου πώς πρόκειται για έγγραφα αληθή ως προς το περιεχόμενό τους, οι καταθέσεις στην αστυνομία του Παύλου Παπακώστα, υπαλλήλου του οργανισμού «Σ.Π.Ε. Μακράσυκας», ημερ. 21.03.2012 (τεκμήριο 26) και του Νίκου Πέτρου υπαλλήλου του οργανισμού «Ελληνική Τράπεζα», ημερ. 21.03.2012 (τεκμήριο 27). Ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε δήλωση ανωμοτί. Συναφώς σημειώνεται πώς κάθε κατηγορούμενος, κληθείς σε απολογία, δικαιούται να προβεί σε δήλωση ανωμοτί. Η επιλογή αυτή του κατηγορουμένου δεν προσφέρεται για εξαγωγή οιουδήποτε συμπεράσματος και, ιδίως, η επιλογή αυτή δεν πρέπει να συσχετίζεται με την ενοχή του. Οι ανωμοτί δηλώσεις έχουν κάποια αξία και εξετάζονται κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Όμως, οι δηλώσεις αυτές δεν αποτελούν μαρτυρία (Ιωάννου κ.α. ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195, 225 και απόφαση στην Ποινική Έφεση αρ. 187/2010 Αναστάσιος Κοφτερός ν. Αστυνομίας, ημερ. 20.02.2012). Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας η δε έγγραφη είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Το κρίσιμο μέρος της μαρτυρίας θα παρουσιασθεί και θα σχολιασθεί τμηματικά, κατά τη συζήτηση εκάστου των επίδικων ζητημάτων, η οποία ακολουθεί.

(1)Ουδείς εκ των μαρτύρων κατηγορίας εδήλωσε να έχει δει τον κατηγορούμενο να πλαστογραφεί την επιταγή δια της εγγραφής «σ΄ αυτή το(υ) ονοματεπωνύμο(υ) του ως δικαιούχο(υ) καθώς και το(υ) ..... ποσο(υ) (των €263,157.75)» (δείτε στις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας). Η δε σχετική έκθεση γραφολόγου παραγματογνώμονα (τεκμήριο 20), η οποία εξεδόθηκε από το εργαστήριο γραφολογίας της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών της αστυνομίας και η οποία κατετέθηκε ως τεκμήριο, επιμαρτυρεί πώς «Η αμφισβητούμενη γραφή συμπλήρωσης στην επιταγή .... σε σύγκριση με τα αντίστοιχα δείγματα γραφής που αποδίδονται στο ΣΑΒΒΑ ΠΑΝΤΕΛΗ.... και το ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΝΗ... παρουσιάζουν διαφορές μεταξύ τους και .... κανένας από αυτούς μπορεί να συνδεθεί». Κατά συνέπειαν, στην προκείμενη περίπτωση δεν υπάρχει απλώς κενό στην μαρτυρία την οποίαν επαρουσίασε η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει τα καταγεγραμμένα στο κατηγορητήριο πρωτογενή γεγονότα στοιχειοθέτησης της 1ης κατηγορίας. Κατ΄ ακρίβειαν, η μαρτυρία αυτή εξουδετερώνει την 1η κατηγορία και οδηγεί στην αθώωση και την απαλλαγή του κατηγορουμένου από την κατηγορία αυτή.

(2)Ο Στέλιος Γεωργίου (Μ.Κ.3) και ο Γιαννάκης Σωτηρίου (Μ.Κ.4), οι οποίοι μαζί με το Χρίστο Κανή (Μ.Κ.1) υπήρξαν μέτοχοι της εταιρείας και συνεργάτες στην διαχείριση του εστιατορίου «Το στέκι της παρέας» εδήλωσαν τα εξής: Για τους σκοπούς λειτουργίας της επιχείρησης ο οργανισμός «Σ.Π.Ε. Μακράσυκας» εξέδωσε βιβλιάριο επιταγών επ΄ ονόματι της εταιρείας. Για την έγκυρη έκδοση επιταγής απαιτείτο η υπογραφή δύο εκ των τριών συνεταίρων. Την επίδικη επιταγή (τεκμήριο 4) υπογράφουν ο Χρίστος Κανής (Μ.Κ.1) και ο Γιαννάκης Σωτηρίου (Μ.Κ.4), όμως, είναι άγνωστο ποιός συνεπλήρωσε ιδιοχείρως την επιταγή. Η επίδικη επιταγή (τεκμήριο 4) ήταν από πριν υπογεγραμμένη και παρέμενε ασυμπλήρωτη στην κατοχή του Χρίστου Κανή (Μ.Κ.1), μαζί με άλλες, «για να μπορούν να γίνονται κάποιες άμεσες πληρωμές για το εστιατόριο» (δείτε στο τεκμήριο 22). Στις 21.04.2011 ειδοποιήθηκαν από τον οργανισμό «Σ.Π.Ε. Μακράσυκας» ότι επαρουσιάσθηκε η επιταγή για εξαργύρωση. Επειδή ουδείς των συνεταίρων εξέδοσε την επιταγή μετέβηκαν όλοι στο συγκεκριμένο τραπεζικό κατάστημα όπου επληροφορήθηκαν πώς, ως δικαιούχος, καταγράφεται στην επιταγή ο κατηγορούμενος. Δόθηκαν οδηγίες για την ανάκληση της επιταγής. Όταν εμίλησαν με το Χρίστο Κανή (Μ.Κ.1) σχετικώς με το ζήτημα αυτός τους είπε «ότι η συγκεκριμένη επιταγή πρέπει να κλάπηκε από το γραφείο του από τον Σάββα Παντελή» (δείτε στο τεκμήριο 22 καθώς επίσης και στο τεκμήριο 23). Οι παραδεκτές, ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους, γραπτές καταθέσεις των τραπεζικών υπαλλήλων Παύλου Παπακώστα και Νίκου Πέτρου ημερ. 21.03.2012 (τεκμήρια 26 και 27, αντιστοίχως) επιμαρτυρούν τα εξής: Στις 21.04.2011 ο κατηγορούμενος επαρουσιάσθηκε στον οργανισμό «Ελληνική Τράπεζα» του οποίου είναι πελάτης, και επεχείρησε να εξαργυρώσει την επιταγή (τεκμήριο 4). Επειδή η επιταγή αφορούσε σε μεγάλο ποσόν εζητήθηκαν από τον κατηγορούμενο δικαιολογητικά και αυτός τα επαρουσίασε. Επιπλέον, «και κατόπιν συμφωνίας» με τον κατηγορούμενο (δείτε στο τεκμήριο 27) η επιταγή επαρουσιάσθηκε στον τραπεζικό οργανισμό επί του οποίου εξεδόθηκε. Η «Σ.Π.Ε. Μακράσυκας» ειδοποίησε τον Χρίστο Κανή (Μ.Κ.1), ο οποίος, μαζί με τους δύο συνεταίρους του, επιθεώρησαν την επιταγή. Ο Χρίστος Κανής (Μ.Κ.1) ανέφερε στον υπάλληλο του οργανισμού «Σ.Π.Ε. Μακράσυκας» ότι η επιταγή (τεκμήριο 4) «είχε κλαπεί» (δείτε στο τεκμήριο 26) και για τον λόγο αυτό η πληρωμή της ανεκλήθηκε. Ειδοποιήθηκε σχετικώς η οντότητα «Ελληνική Τράπεζα» και «Για το λόγο αυτό .... η επιταγή (παρδεδόθηκε) πίσω στον πελάτη (της)», δηλαδή στον κατηγορούμενο (δείτε στο τεκμήριο 27). Αυθημερόν, δηλαδή στις 21.04.2011 ο Χρίστος Κανής (Μ.Κ.1) κατήγγειλε στην αστυνομία την κλοπή και την πλαστογράφηση της επιταγής. Την εξέταση της υπόθεσης ανέλαβε ο αστυφύλακας 278 Χριστόδουλος Κυριάκου (Μ.Κ.2) ο οποιός, στις 29.04.2011, παρέλαβε την επιταγή από τον κατηγορούμενο. Παρατηρείται πώς ούτε ο αστυφύλακας 278 Χριστόδουλος Κυριάκου (Μ.Κ.2), ούτε ο Στέλιος Γεωργίου (Μ.Κ.3) και ούτε ο Γιαννάκης Σωτηρίου (Μ.Κ.4) προέβηκαν σε θετικές ενοχοποιητικές δηλώσεις εν σχέσει με τη γνώση του κατηγορουμένου για το γεγονός της πλαστότητας της επιταγής (τεκμήριο 4). Σε τέτοιες δηλώσεις προέβηκε μόνον ο Χριστος Κανής (Μ.Κ.1) του οποίου η μαρτυρία, για το ζήτημα αυτό, καταλήγει καθοριστική. Ο Χρίστος Κανής (Μ.Κ.1) διετύπωσε ρητές ενοχοποιητικές δηλώσεις σχετικές με τη γνώση του κατηγορουμένου για το γεγονός της πλαστότητας της επιταγής για πρώτη φορά στη δεύτερη γραπτή κατάθεσή του στην αστυνομία ημερ. 29.03.2012 (τεκμήριο 2). Ο Χρίστος Κανής (Μ.Κ.1) έδωσε τη δεύτερη αυτή κατάθεση ένα περίπου έτος μετά από το επίδικο περιστατικό και μετά από την πρώτη του γραπτή κατάθεση στην αστυνομία ημερ. 21.04.2011 (τεκμήριο 1). Στη δεύτερη του γραπτή κατάθεση (τεκμήριο 2) ο Χρίστος Κανής (Μ.Κ.1), αναιρώντας τις πρώτες του δηλώσεις ενώπιον των συνεταίρων του Στέλιου Γεωργίου (Μ.Κ.3) και Γιαννάκη Σωτηρίου (Μ.Κ.4) (τεκμήρια 22 και 23), ενώπιον του τραπεζικού υπαλλήλου Παύλου Παπακώστα (τεκμήριο 26) και ενώπιον της αστυνομίας (τεκμήριο 1) περί κλοπής της επιταγής, ισχυρίζεται, για πρώτη φορά, πώς ο ίδιος έδωσε την επιταγή στον κατηγορούμενο απλώς υπογεγραμμένη και όχι συμπληρωμένη προς εξόφληση υπηρεσιών τις οποίες αυτός προσέφερε στο εστιατόριο «Το στέκι της παρέας». Και συνεχίζει «Εκείνη τη στιγμή που έδωσα την επιταγή δεν ξέραμε το ακριβές ποσό και θα το διευθετούσε ο ίδιος (δηλαδή ο κατηγορούμενος) την ώρα της πληρωμής. Εγώ ουδέποτε του έδωσα (του κατηγορουμένου) την επιταγή αυτή για το αντίστοιχο ποσό των €263.157,75 ..... που ισχυρίζεται .... Εξάλλου ο λογαριασμός της «SSCY ENTERTAIMENT LTD» στην «Σ.Π.Ε. Μακράσυκας» δεν είχε τέτοιο ποσό μέσα για να δικαιολογεί την έκδοση της. Πιστεύω ότι ο Σάββας χρησιμοποίησε την επιταγή αυτή που σου εξήγησα και που του έδωσα για άλλο λόγο και αφού την συμπλήρωσε προσπάθησε να εισπράξει το ποσό» (τεκμήριο 2). Σε αυτή τη θέση επέμεινε ο μάρτυρας και καταθέτωντας ενώπιον του Δικαστηρίου. Όμως, εξέταση των όσων ο Χρίστος Κανής (Μ.Κ.1), κατά καιρούς, εδήλωσε εν σχέσει με την υπόθεση και μελέτη της συμπεριφοράς και των αντιδράσεών του στο εδώλιο του μάρτυρος δημιουργούν την πεποίθηση πώς πρόκειται για μάρτυρα αναξιόπιστο. Κατ΄ αρχάς σημειώνεται ο γεμάτος υπεκφυγές και συχνά αφόρητα πλατειαστικός λόγος με τον οποίον απευθύνθηκε στο Δικαστήριο, η εμφανής δυσανασχέτησή του για το ότι υπεβλήθηκε σε αντεξέταση και οι έντονα απαξιωτικές και ανοίκειες αναφορές του στον κατηγορούμενο τον οποίον εχαρακτήρισε ως «διαβασμένο απατεώνα». Πρωτίστως, όμως, η πεποίθηση περί της αναξιοπιστίας του Χρίστου Κανή (Μ.Κ.1) βασίζεται στα ακόλουθα: (α) Στην πρώτη του γραπτή κατάθεση στην αστυνομία ημερ. 21.04.2011 (τεκμήριο 1), ο Χρίστος Κανής (Μ.Κ.1) δεν περιορίζεται απλώς στον κατηγορηματικό ισχυρισμό πώς η επίδικη επιταγή εκλάπηκε «από το βιβλιάριο επιταγών (του) το οποίο συνήθως έχ(ει) στο γραφείο (του)», ισχυρισμόν τον οποίον, εν τέλει, ανήρεσε στην δεύτερη γραπτή κατάθεσή του (τεκμήριο 2) καθώς και ενώπιον του Δικαστηρίου. Ισχυρίζεται, επίσης, κατά τον ίδιο κατηγορηματικό τρόπο, πώς «Προέβηκ(ε) σε έλεγχο στο βιβλιάριο επιταγών και βρήκ(ε) ότι για την (την επίδικη) επιταγή ..... δεν υπάρχει στο απόκομμα ο λόγος για τον οποίον εκδόθηκε και ως εκ τούτου (ο ίδιος) είχ(ε) αναγράψει στο απόκομμα «ΑΚΥΡΗ» (τεκμήριο 1). Όμως, η θέση περί εγγραφής της λέξης «ΑΚΥΡΗ» στο στέλεχος του βιβλιαρίου επιταγών το οποίο αντιστοιχεί στην επίδικη επιταγή αναιρέθηκε κατά την αντεξέταση όταν ο Χρίστος Κανής (Μ.Κ.1) ισχυρίσθηκε πώς το στέλεχος αυτό ήταν λευκό. Όταν υπεδείχθηκε στον μάρτυρα, από τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορουμένου, η συγκεκριμένη αντίφαση, ο μάρτυρας απήντησε: «Δεν ξέρω αν το απόκομμα της επιταγής στο βιβλιάριο έγραφε «άκυρο» ή εάν ήταν λευκό». (β) Ενώ οι δύο άλλοι μέτοχοι της εταιρείας, Στέλιος Γεωργίου (Μ.Κ.3) και Γιαννάκης Σωτηρίου (Μ.Κ.4), επέμειναν, μέχρι τέλους, να υποστηρίζουν πώς μόνοι μέτοχοι αυτής είναι οι ίδιοι, με ποσοστό 20% έκαστος, και ο Χρίστος Κανής (Μ.Κ.1) με ποσοστό 60%, και πώς οι σκέψεις περί συμμετοχής του κατηγορουμένου στην ιδιοκτησία της εταιρείας δεν ολοκληρώθηκαν, εντούτοις, σχετική «Δήλωση Καταπιστεύματος» («Declaration of Trust» - τεκμήριο 8) επιμαρτυρεί πώς ο Χρίστος Κανής (Μ.Κ.1), υπήρξε, από τις 12.04.2010 καταπιτευματοδόχος μετοχών του κατηγορουμένου στην εταιρεία ίσων με το 30%. Ο Χρίστος Κανής (Μ.Κ.1) ανεγνώρισε την υπογραφή του ως καταπιστευματοδόχος στην «Δήλωση Καταπιστεύματος» (τεκμήριο 8) με αποτέλεσμα να διαφαίνονται μονομερείς ενέργειες του εν σχέσει με την εταιρεία και, εν πάση περιπτώσει, ενέργειες για τις οποίες οι δύο άλλοι μέτοχοι δεν ήσαν ενήμεροι. (γ) Το ενδεχόμενο ο κατηγορούμενος να εξασφάλισε τη συμμετοχή του στην εταιρία συναλλασσόμενος με τον Χρίστο Κανή (Μ.Κ.1) και εν αγνοία των Στέλιου Γεωργίου (Μ.Κ.3) και Γιαννάκη Σωτηρίου (Μ.Κ.4), διαφαίνεται και από την απάντηση του Χρίστου Κανή (Μ.Κ.1) στην υποβολή πώς ο κατηγορούμενος «εζήτησε €150.000 για να φύγει από την εταιρεία». Ο μάρτυρας δεν αμφισβήτησε το μέρος της υποβολής που αφορούσε στην επιθυμία του κατηγορουμένου να πωλήσει τις μετοχές του στην εταιρεία. Αμφισβήτησε μόνον το ύψος του χρηματικού ποσού το οποίο ο κατηγορούμενος εζήτησε. Επί της συγκεκριμένης υποβολής ο Χρίστος Κανής (Μ.Κ.1) απήντησε: «Όχι. Εγώ θυμάμαι €100.000». (δ) Η έμμεση παραδοχή του Χρίστου Κανή (Μ.Κ.1) για το γεγονός πώς, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο κατηγορούμενος συμμετείε στην ιδιοκτησία της εταιρείας επαναλήφθηκε όταν, κατά την αντεξέτασή του, δεν απέκλεισε το γεγονός να υπήρξαν εμβάσματα στον τρεχούμενο λογαριασμό της εταιρείας εκ μέρους του κατηγορουμένου. (ε) Καταθέτωντας ενώπιον του Δικαστηρίου ο Χρίστος Κανής (Μ.Κ.1) προσδιόρισε το μηνιαίο μισθό του κατηγορουμένου, ως υπαλλήλου, στο ποσόν των €1.200 περίπου. Όμως, στο «Συμφωνητικό Εργοδότησης» ημερ. 06.09.2010 (τεκμήριο 9(β)), το οποίο ο ίδιος ανεγνώρισε, καταγράφεται το ποσόν των €2.000 ως τέτοιος μισθός. (στ) Ο, τουλάχιστον, ανορθόδοξος τρόπος δράσης του Χρίστου Κανή (Μ.Κ.1), ως μετόχου και διευθυντή της εταιρείας, διαφαίνεται και από την παραδοχή του πώς σε συνεννόηση με τον κατηγορούμενο επαρουσίασαν σε τραπεζικό οργανισμό ψευδή στοιχεία όσον αφορά στο κόστος του απαιτούμενου εξοπλισμού του εστιατορίου «Το στέκι της παρέας» (τεκμήρια 6 και 7) για να εξασφαλίσουν υψηλώτερη χρηματοδότηση. (ζ) Τέλος, ο Χρίστος Κανής (Μ.Κ.1) προέβαλε τον περίεργο ισχυρισμό πώς μετά την απόπειρα εξαργύρωσης της επίδικης επιταγής (τεκμήριο 4) απευθύνθηκε ο ίδιος στον αρμόδιο τραπεζικό υπάλληλο για να την παραλάβει κατόπιν σχετικής παράκλησης του αστυφύλακα ο οποίος ανέλαβε να εξετάσει την υπόθεση. Όμως, ο αστυφύλακας 287 Χριστόδουλος Κυριάκου (Μ.Κ.2) διέψευσε κατηγορηματικά το Χρίστο Κανή (Μ.Κ.1). Η αξιολόγηση του Χρίστου Κανή (Μ.Κ.1), του μοναδικού μάρτυρος ο οποίος ανέλαβε να πείσει πώς ο κατηγρούμενος εγνώριζε περί της πλαστότητας της επιταγής, ως αναξιόπιστου είναι καθοριστική για την τύχη της 2ης και της 3ης κατηγορίας. Το απαιτούμενο, και για τις δύο αυτές κατηγορίες, στοιχείο της γνώσης παραμένει αναπόδεικτο. Για τους πιο πάνω λόγους η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής αποτυγχάνει στην ολότητά της και απορρίπτεται. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από όλες τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο