Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Ανθούλλας Κυριάκου Μιχαήλ, Υπόθεση αρ.: 8844/2012, 2/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:B57 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Υπόθεση αρ.: 8844/2012 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας και Ανθούλλας Κυριάκου Μιχαήλ Κατηγορουμένης 02 Ιουνίου, 2014. Για την κατηγορούσα αρχή, εμφανίζεται ο κ. M. Κουτσόφτας Για την κατηγορούμενη, εμφανίζεται ο κ. Μ. Χαραλάμπους για τους κ.κ. Μιχαλήκης Κυπριανού και Σια Δ.Ε.Π.Ε. Κατηγορούμενη, παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η ----------------------- Η κατηγορούμενη διώκεται για το αδίκημα της επίθεσης, ως αυτό διαγράφεται από το άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα (Κεφ. 154, ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια). Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, η επίθεση παρουσιάζεται να έλαβε χώρα στις 19.02.2010, στο χωριό Ψευδάς της επαρχίας Λάρνακας και θύμα υπήρξε η Δήμητρα Δημητρίου. Η κατηγορουμένη αρνείται ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Για να αποδειχθεί η κατηγορία εκλήθηκαν και κατέθεσαν ενόρκως η παραπονούμενη Δήμητρα Δημητρίου (Μ.Κ.1) και ο εξεταστής της υπόθεσης αστυφύλακας 3738 Πέτρος Σιαμμούτη (Μ.Κ.2). Τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν και έγγραφη μαρτυρία (τεκμήρια 1 έως και 8). Για την προώθηση της υπεράσπισης κατέθεσε ενόρκως η κατηγορουμένη. Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας, η δε έγγραφη μαρτυρία είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Παρέλκει η πλήρης απόδοσή τους. Ακολουθεί η παρουσίαση των διαπιστώσεων και των ευρημάτων επί τη βάσει της μαρτυρίας:
(1)Η διατύπωση γραπτής κατηγορίας εναντίον της κατηγορουμένης (τεκμήριο 6) οφείλεται, αποκλειστικώς και μόνον στην ενοχοποιητική γραπτή κατάθεση την οποία έδωσε στην αστυνομία η παραπονουμένη Δήμητρα Δημητρίου (Μ.Κ.1) στις 20.02.2010 (τεκμήριο 1).
(2)Την διερεύνηση του επίδικου παραπόνου χαρακτηρίζουν τα εξής: (α) Δια της γραπτής της κατάθεσής της στην αστυνομία ημερ. 24.02.2010 (τεκμήριο 5), η κατηγορουμένη προέβαλε άλλοθι, το οποίο επεβεβαίωσε ο ανηψιός της Κώστας Κώστα, δίδοντας γραπτή κατάθεση στην αστυνομία στις 23.03.2010 (τεκμήριο 8). (β) Τον κρίσιμο ισχυρισμό της παραπονουμένης Δήμητρας Δημητρίου (Μ.Κ.1) σύμφωνα με τον οποίον παρούσα, κατά την εξέλιξη του επίδικου περιστατικού, ήταν και η αδελφή της κατηγορουμένης Άντρη Βορκά (τεκμήριο 3) διέψευσε η τελευταία δια της γραπτής κατάθεσής της στην αστυνομία ημερ. 03.03.2010 (τεκμήριο 7). (γ) Αφού κατήγγειλε το επίδικο περιστατικό, η κατηγορουμένη αρνήθηκε να μεταβεί στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας («το Νοσοκομείο») για να εξετασθεί, παρά την σχετική υπόδειξη του εξεταστή της υπόθεσης αστυφύλακα 3738 Πέτρου Σιαμμούτη (τεκμήριο 4). (δ) Παρά το ότι η παραπονουμένη Δήμητρα Δημητρίου (Μ.Κ.1) ισχυρίζεται, στις γραπτές καταθέσεις της στην αστυνομία ημερ. 20.02.2010 και 16.04.2010 (τεκμήρια 1 και 2, αντιστοίχως), πώς αμέσως μετά το περιστατικό προσέφυγε στην οικία της γειτόνισσάς της Αποστόλας Ευαγόρου για να τηλεφωνήσει στην αστυνομία, εντούτοις, ουδεμία γραπτή κατάθεση του προσώπου αυτού ελήφθηκε. (ε) Εν πάση περιπτώσει, καταθέτωντας ενώπιον του Δικαστηρίου, ο εξεταστής της υπόθεσης αστυφύλακας 3738 Πέτρος Σιαμμούτη (Μ.Κ.2) κατ΄ ουσίαν ανεγνώρισε πώς, ανεξαρτήτως, των καταθέσεων της Άντρης Βορκά και του Κώστα Κώστα (τεκμήρια 7 και 8, αντιστοίχως), οι οποίες διαψεύδουν την παραπονουμένη Δήμητρα Δημητρίου (Μ.Κ.1), απεφασίσθηκε η ποινική δίωξη της κατηγορουμένης γιατί «αρμόδιο για να αποφασίσει (είναι) το Δικαστήριο». Δεδομένων των ανωτέρω προκύπτει πώς, η επιτυχία της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής θα εξαρτηθεί από την αξιολόγηση της επάρκειας και της αξιοπιστίας της άμεσης μαρτυρίας της παραπονουμένης Δήμητρας Δημητρίου (Μ.Κ.1), της μόνης αυτόπτη και αυτήκουης μάρτυρος την οποίαν εκάλεσε η κατηγορούσα αρχή. Εξετάσθηκαν με προσοχή τα όσα αυτή ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου καθώς και η στάση και η συμπεριφορά της στο εδώλιο του μάρτυρος. Η παραπονουμένη Δήμητρα Δημητρίου (Μ.Κ.1) κρίνεται ως πρόσωπο κλονισμένης αξιοπιστίας. Κατ΄ αρχάς σημειώνεται ο απότομος, θυμωμένος και ερειστικός λόγος με τον οποίον αυτή απήντησε στις ερωτήσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου της κατηγορουμένης κατά την αντεξέτασή της. Περαιτέρω, η πεποίθηση περί της αναξιοπιστίας της Δήμητρας Δημητρίου (Μ.Κ.1) βασίζεται και στα ακόλουθα: (α) Ο επαναλαμβανόμενος ισχυρισμός της μάρτυρος πώς δεχόταν κτυπήματα από την κατηγορουμένη στο πρόσωπο, στο σώμα και τους ώμους για 10 έως και 15 λεπτά είναι ασύμβατος με το γεγονός πώς αυτή δεν έφερε την παραμικρή εξωτερική κάκωση, ως η ίδια παρεδέχθηκε και ως ο αστυφύλακας 3738 Πέτρος Σιαμμούτη (Μ.Κ.2) διεπίστωσε όταν την παρετήρησε αργότερα την ίδιαν ημέρα (δείτε στο τεκμήριο 4). (β) Ο ισχυρισμός της μάρτυρος πώς ο εξεταστής της υπόθεσης αστυφύλακας 3738 Πέτρος Σιαμμούτη (Μ.Κ.2) δεν επέμενε στην υπόδειξή του προς αυτήν να επισκεφθεί το Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Νοσοκομείου διαψεύδεται από τον τελευταίο. Ο αστυφύλακας 3738 Πέτρος Σιαμμούτη (Μ.Κ.2) εδήλωσε πώς υπέδειξε στην μάρτυρα την αναγκαιότητα τέτοιας επίσκεψης και πώς αυτή επέμεινε να μην επισκεφθεί το Νοσοκομείο. (γ) Ο ισχυρισμός της μάρτυρος πώς, ενώ η κατηγορουμένη την εκτυπούσε, τις προσήγγισε άγνωστος άνδρας, οδηγός διερχόμενου αυτοκινήτου, ο οποίος απλώς εζήτησε από την κατηγορουμένη να μετακινήσει το αυτοκίνητό της το οποίο εμπόδιζε τη διέλευση του δικού του, χωρίς ο άνδρας αυτός να ενδιαφερθεί για το περιστατικό της επίθεσης το οποίο εξελισσόταν ενώπιόν του, είναι αντίθετο με την ανθρώπινη εμπειρία και την κοινή λογική. Είναι αντίθετος με την ανθρώπινη εμπειρία και την κοινή λογική ο ισχυρισμός πώς ένας άνδρας αντελήφθηκε μίαν γυναίκα να επιτίθεται σε άλλην και να την κτυπά κατ΄ εξακολούθησιν, να μην επεμβαίνει για να τερματισθεί η επίθεση και απλώς να ζητά από την επιτιθεμένη να μετακινήσει το αυτοκίνητό της για να μπορέσει ο ίδιος να διέλθει. (δ) Η εικόνα την οποίαν η μάρτυς, μια γυναίκα ώριμης ηλικίας, επαρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αυτή μίας γυναίκας δυναμικής, διεκδικητικής και ατρόμητης. Η εικόνα αυτή δεν συμβαδίζει με την εκδοχή της πώς, κατά τον ουσιώδη χρόνο, αντελήφθηκε την κατηγορουμένη να την πλησιάζει με εχθρικές διαθέσεις, δεν αντέδρασε και δεν επροστάτευσε τον εαυτό της και, αντί τούτου, παρέμεινε καθήμενη εντός του αυτοκινήτου της και για διάστημα δέκα έως και δεκαπέντε λεπτών εδεχόταν κτυπήματα της κατηγορουμένης. Η αξιολόγηση της Δήμητρας Δημητρίου (Μ.Κ.1), της μοναδικής μάρτυρος κατηγορίας η οποία ανέλαβε να πείσει πώς υπήρξε, πράγματι, η επίδικη επίθεση, ως αναξιόπιστης είναι καθοριστική για την τύχη του κατηγορητηρίου. Εν πάση περιπτώσει, καταθέτωντας ενόρκως ενώπιον του Δικαστηρίου, η κατηγορούμενη επαρουσιάσθηκε ως πρόσωπο αξιόπιστο. Κανένα κενό, καμία αντίφαση και κανένας παραλογισμός παρατηρείται στην μαρτυρία της. Για τους πιο πάνω λόγους κρίνεται πώς το κατηγορητήριο δεν έχει αποδειχθεί. Η υπόθεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Η κατηγορουμένη αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία την οποίαν αντιμετωπίζει. (Υπ.) .............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο