← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Άδωνης Λυσιώτης, Αρ. Υπόθεσης 3407/13, 26/6/2014

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Άδωνης Λυσιώτης, Αρ. Υπόθεσης 3407/13, 26/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:B68 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης 3407/13 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας εναντίον Άδωνης Λυσιώτης Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 26 Ιουνίου 2014 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Γιακουμεττή (για να ακούσει απόφαση η κα Γιάλλουρου) Για τον κατηγορούμενο: κ. Ταμπούρλας Κατηγορούμενος παρών ---------------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 30.9.2012 και ώρα 11:00 το πρωί ο αστ.2375 πήγε στο παζαράκι που βρίσκεται στο δρόμο Λειβαδιών και ενώ ήταν πεζός είδε τον κατηγορούμενο να εκθέτει προς πώληση ψηφιακούς δίσκους. Μίλησε με τον κατηγορούμενο και επιβεβαίωσε ότι πωλούσε τους ψηφιακούς δίσκους για 5 ευρώ το καθένα. Ο ΜΚ2 τον πληροφόρησε ότι διέπραττε το αδίκημα της προσβολής του πνευματικού δικαιώματος ιδιοκτησίας και ο κατηγορούμενος του απάντησε «ότι έχει άλλους που δεν τους καταγγείλετε». Ανέφερε ότι στην παρουσία του παρέλαβε τους ψηφιακούς δίσκους πάνω στο τραπέζι. Ο κατηγορούμενος ανέφερε στον αστυνομικό «αν είναι εύκολο να έρθω μετά στην Ορόκλινη». Ο μάρτυρας παρέλαβε το κουτί μαζί με τους ψηφιακούς δίσκους και τα καταμέτρησε στην παρουσία του κατηγορούμενου. Οι δίσκοι ήταν 211 σε αριθμό. Ο κατηγορούμενος τότε του είπε «κάμετε γρήγορα γιατί εν κλείσει το παζαράκι». Μετά ο αστυνομικός εξέδωσε απόδειξη παραλαβής τεκμηρίων με αύξων αριθμό 115804 και την παρέδωσε στον κατηγορούμενο. Ζήτησε παράλληλα από τον κατηγορούμενο να τον ακολουθήσει στον αστυνομικό σταθμό. Στο Δικαστήριο ο ΜΚ2 αναγνώρισε το κουτί με το DVD και υπέδειξε τέσσερα σημεία επί του τεκμηρίου 2 όπου υπήρχε η υπογραφή του. Ανέφερε ότι καταμέτρησε τους ψηφιακούς δίσκους και ότι σφράγισε το κουτί στην παρουσία του ΜΚ1 αστ. 401 στο σταθμό γύρω στις 12:

  1. Μετά που σφραγίστηκε το τεκμήριο 2 παραδόθηκε στο ΜΚ
  2. Ανέφερε ότι η καταμέτρηση στην παρουσία του κατηγορούμενου έγινε στις 11:
  3. Ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος υπέγραψε πάνω στο τεκμήριο 2 στο σταθμό αλλά δεν θυμάται τι ώρα έγινε αυτό. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι ήταν στη κατοχή του το τεκμήριο 2 αφού του το παρέδωσε ο ΜΚ
  4. Σφράγισε το τεκμήριο 2 με τέλλα αφού είχε δει ήδη προηγουμένως τι περιείχε. Καταμετρήθηκαν στην παρουσία του οι ψηφιακοί δίσκοι. Δεν θυμάται εάν ο κατηγορούμενος ήταν ήδη στο σταθμό. Δεν θυμάται αν είχε έρθει μετά. Ανέφερε όμως ότι η υπογραφή του κατηγορούμενου είχε γίνει στην παρουσία του. Όμως δεν ήταν σίγουρος εάν ο ΜΚ2 και ο κατηγορούμενος είχαν υπογράψει το τεκμήριο 2 ταυτόχρονα. Έκτοτε το τεκμήριο 2 ήταν στη κατοχή των αστυνομικών. Το είχε παραδώσει μόνο στον εμπειρογνώμονα ΜΚ3 για να γίνει η εξέταση των τεκμηρίων. Σημείωσε ότι την ώρα που ήρθε ο εμπειρογνώμονας και έγινε δεύτερη καταμέτρηση άνοιξαν τις ζελατίνες μέσα στις οποίες υπήρχαν οι ψηφιακοί δίσκοι και διαπίστωσαν ότι στα τέσσερα από τα 211 δεν υπήρχε ψηφιακός δίσκος. Στη συνέχεια αφού έλεγξε ο ΜΚ3 τους ψηφιακούς δίσκους τα παρέδωσε ξανά στο ΜΚ1 ο οποίος τα σφράγισε και τα φύλαξε ξανά στην αποθήκη. Έγινε παραδεκτό γεγονός ότι ο ΜΚ3 Πέταλης Παντελής είναι εμπειρογνώμονας στην εξέταση κλεψίτυπων αντιτύπων γνήσιων ψηφιακών δίσκων και είναι σε θέση να εκφέρει γνώμη γι΄ αυτό το ζήτημα . Είδε όλους τους δίσκους και τους κατέγραψε σε λίστα επί του τεκμηρίου 4 σε σχέση με το περιεχόμενο του κάθε ψηφιακού δίσκου της εταιρείας που έχει τα πνευματικά δικαιώματα. Κατέγραφε το έτος που κυκλοφόρησε η ταινία στην Κύπρο και στην Ελλάδα. Η γνώμη του και το τελικό του αποτέλεσμα σε σχέση με τους 207 ψηφιακούς δίσκους που τους ήταν ότι πρόκειται για κλεψίτυπα αντίτυπα των γνήσιων ψηφιακών δίσκων. Θεωρώ ότι η άποψη αυτή είναι καλά τεκμηριωμένη και ότι ο ΜΚ3 κατέληξε στο συγκεκριμένο συμπέρασμα αφού μελέτησε τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του κάθε ψηφιακού δίσκου και διαπίστωσε τα εξής;
  5. Ότι η εκτύπωση επί των ψηφιακών δίσκων που είχαν κατασχεθεί δεν ήταν μεταξοτυπία σε αντίθεση με τους εργοστασιακούς γνήσιους ψηφιακούς δίσκους των ταινιών υπήρχε εκτύπωση σε σχέση με το περιεχόμενο της ταινίας που κολλήθηκε στο εξωτερικό μέρος του δίσκου.
  6. Οι συγκεκριμένοι δίσκοι περιείχαν ίχνη εγγραφής πάνω στο ψηφιακό δίσκο. Ο ΜΚ3 υπέδειξε αυτά τα ίχνη ως τους κύκλους πάνω στην επιφάνεια του ψηφιακού δίσκου. Από τα γνήσια σε αντίθεση με κλεψίτυπα αντίτυπα των γνησίων δεν περιέχουν τέτοια ίχνη εγγραφής επειδή τα δεδομένα του δίσκου δηλαδή η ταινία και το περιεχόμενο της πιέζεται πάνω στο ψηφιακό δίσκο μέσα στο εργοστάσιο παραγωγής ενώ αυτό βρίσκεται σε υγρή μορφή. Το αποτέλεσμα είναι η επιφάνεια του δίσκου να φαίνεται ασημένια ενώ το αντίτυπο παρουσιάζει μωβ επιφάνεια.
  7. Η επιφάνεια του αντίτυπου έχει διαφορετικό χρώμα από την επιφάνεια του γνήσιου.
  8. Οι γνήσιοι ψηφιακοί δίσκοι έχουν κωδικό. Έχουν αλφαριθμικό κωδικό στο εσωτερικό μέρος του δακτύλιου και στο εσωτερικό μέρος του δίσκου.
  9. Οι γνήσιοι ψηφιακοί δίσκοι σε αντίθεση με τα αντίτυπα έχουν αυτοκόλλητο σήμα της εταιρείας ΕΠΟΕ που είναι η ελληνική εταιρεία προστασίας οπτιοακουστικών έργων. Αυτή η ελληνική εταιρεία έχει τα δικαιώματα στην Ελλάδα και στην Κύπρο να εκμεταλλεύεται εμπορικά αυτές τις ταινίες.
  10. Είδε το περιεχόμενο των ψηφιακών δίσκων και διαπίστωσε ότι ήταν πολύ κακής ποιότητας κατά την προβολή των ταινιών σε σχέση με τα γνήσια. Πείσθηκα ότι ο ΜΚ3 επιθεώρησε ένα προς ένα τους 207 ψηφιακούς δίσκους, είδε όλους τους δίσκους την εξωτερική επιφάνεια και τα χώρισε ανά ταινία. Πήρε ένα αντίτυπο από κάθε ταινία αφού διαπίστωσε ότι ήταν τα ίδια εξωτερικά και τα έκανε εισδοχή στον ηλεκτρονικό του υπολογιστή. Αφού τα είχε κάνει εισδοχή στον ηλεκτρονικό υπολογιστή διαπίστωσε ποιο ήταν το περιεχόμενο του ψηφιακού δίσκου από το χρόνο διάρκειας της ταινίας και από τα κεφάλαια της ταινίας που δείχνουν ακριβώς τι περιέχει ο δίσκος και είδε ένα προς ένα τα στιγμιότυπα των κεφαλαίων και διαπίστωσε ότι πρόκειται για τη συγκεκριμένη ταινία. Εξήγησε ότι το κάθε κεφάλαιο που είναι καταγραμμένο στο ψηφιακό δίσκο δεν μπορεί να σβηστεί και δεν είναι δυνατό να υπάρχει άλλο κεφάλαιο στον χώρο. Στη θέση που είναι το συγκεκριμένο κεφάλαιο που έχει ήδη καταγραφεί στον ψηφιακό δίσκο εμφαίνεται στο αρχείο του δίσκου ως αυτό εμφανίστηκε στον ηλεκτρονικό του υπολογιστή. Με βάση αυτά τα δεδομένα έχω πεισθεί ότι οι 207 ψηφιακοί δίσκοι αφορούν 62 ταινίες και ότι αυτές οι ταινίες είναι αντιγραφή των ταινιών που αναγράφονται στις δύο τελευταίες σελίδες του τεκμηρίου 4 στην πρώτη στήλη. Θεωρώ ότι το περιεχόμενο των 207 ψηφιακών έργων είναι αντίγραφα ταινιών δηλαδή προστατευμένα από τον νόμο πνευματικά αντικείμενα. Ο ΜΚ4 διευθυντής της Κυπριακής Εταιρείας Προστασίας Οπτακουστικών Έργων Λτδ. ανέφερε ότι μέλη της Κυπριακής εταιρείας ΚΕΠΟΕ είναι οι εταιρείες ΟΔΕΟΝ ,SONY και FEEl GOOD που κατέχουν τα πνευματικά δικαιώματα στις ταινίες που καταγράφονται στο τεκμήριο 4 και είναι υπεύθυνοι για την κυκλοφορία αυτών των έργων στην Κύπρο και Ελλάδα. Ο ΜΚ4 ανέφερε ότι είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί σε όλες εκείνες τις ενέργειες αναγκαίες για να προστατεύει τα πνευματικά δικαιώματα των μελών της ΚΕΠΟΕ. Αυτό έκανε εξάλλου όταν τον κάλεσε να μαρτυρήσει η Κατηγορούσα Αρχή. Το άρθρο 4 του Νόμου 59/1976 προνοεί ότι δικαιώματα αναγνωρίζονται όταν το προστατευμένο αντικείμενο έχει δικαιούχο που αφορά νομικό πρόσωπο εγγεγραμμένο στην Κύπρο. Εφόσον η ΚΕΠΟΕ είναι εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία και τα μέλη της είναι αυτές οι εταιρείες θεωρώ ότι αποδεικνύεται ότι υπάρχει δικαιούχος αυτών των προστατευμένων αντικειμένων πνευματικής ιδιοκτησίας. Συνεπώς, ο κατηγορούμενος δεν είχε δικαίωμα να διαθέτει προς πώληση ή να κάνει διανομή αυτές τις ταινίες. Ήταν εισήγηση της υπεράσπισης ότι δεν είχε αποδειχθεί ότι τα μέλη της ΚΕΠΟΕ είχαν τα πνευματικά δικαιώματα των εν λόγω ταινιών που είναι αντικείμενα πνευματικής ιδιοκτησίας. Όμως ο μάρτυρας γνωρίζει ότι οι εταιρείες μέλη της ΚΕΠΟΕ κατέχουν αυτά τα πνευματικά δικαιώματα για κυκλοφορία και διανομή των ταινιών στην Ελλάδα και Κύπρο. Ο μάρτυρας αυτός αντιπροσωπεύει σε δικαστική διαδικασία τα συμφέρονται αυτών των μελών. Γνωρίζει ότι έχουν συμβληθεί με τα πρόσωπα που κατέχουν τα πνευματικά δικαιώματα των ταινιών. Το καταστατικό της ΚΕΠΟΕ (τεκμήριο 5) με τα μέλη της δίδει την εξουσία να συμμετέχει υπό οποιαδήποτε ιδιότητα μέσω αντιπροσώπων σε ποινικές διαδικασίες που έχουν σχέση με παραβίαση οποιωνδήποτε πνευματικών δικαιωμάτων. Ο ΜΚ4 είναι γνώστης όλων των σχετικών γεγονότων έχει όλες τις πληροφορίες και έγγραφα στην κατοχή του σε σχέση με τους δικαιούχους της πνευματικής ιδιοκτησίας. Έχει εξουσιοδοτηθεί η ΚΕΠΟΕ που είναι εγγεγραμμένη στην Κύπρο από τα μέλη της που είναι κάτοχοι αυτών των δικαιωμάτων στην Κύπρο και Ελλάδα για να προστατεύει αυτά τα δικαιώματα. Εξάλλου αυτός ήταν και ο λόγος που ήρθε ο ΜΚ3 για να δώσει μαρτυρία στο Δικαστήριο. Η υπεράσπιση δεν έχει καταθέσει καμία μαρτυρία που να θέτει σε αμφισβήτηση το γεγονός ότι η ΚΕΠΟΕ έχει το πνευματικό δικαίωμα στα εν λόγω αντικείμενα προστατευμένα από τον νόμο. Είμαι ικανοποιημένη ότι οι πρόνοιες του άρθρου 4 έχουν ικανοποιηθεί αφ'ης στιγμής έχει τεθεί θετική μαρτυρία ενώπιον μου που δεν έχει αμφισβητηθεί με άλλη μαρτυρία ότι υπάρχει δικαιούχος αυτών των δικαιωμάτων και ότι αυτός ο δικαιούχος έχει έρθει να δώσει μαρτυρία στην ποινική διαδικασία για προστασία του δικαιώματος. Ο κατηγορούμενος κρίνεται αναξιόπιστος. Επαναλάμβανε συνέχεια ότι λέει την αλήθεια και ότι ορκίσθηκε να πει την αλήθεια για να πείσει ότι έτσι έχουν τα πράγματα. Αλλά το περιεχόμενο της μαρτυρίας του δεν έπεισε καθόλου ότι έλεγε την αλήθεια. Ήταν θέση του ότι η αστυνομία αντικατέστησε το περιεχόμενο του τεκμηρίου με άλλα DVD. Στην γραπτή δήλωση που ετοίμασε για κατάθεση στο Δικαστήριο δεν ανέφερε τι ακριβώς είχε κατάσχει η αστυνομία και ούτε ήταν σε θέση να αναφέρει ποιο ήταν το κίνητρο των αστυνομικών να προβούν σε τέτοια σκευωρία εναντίον του. Δεν προέβη σε καταγγελία ότι η αστυνομία είχαν προβεί σε τέτοια σκευωρία εναντίον του. Όταν πιέσθηκε να αναφέρει τι είχε κατασχεθεί στην πραγματικότητα ανέφερε ότι ήταν παλαιά DVD και CD. Ουδέποτε ανέφερε στην γραπτή δήλωση ότι είχαν κατασχεθεί και CD. Δεν μπορούσε να προσδιορίσει την ακριβή προέλευση αυτών των παλαιών αλλά γνήσιων DVD και δεν μπορούσε να προσκομίσει κανένα αποδεικτικό στοιχείο ότι τα είχε αποκτήσει νόμιμα. Επιπρόσθετα, δεν ανέφερε τους τίτλους των έργων παρά μόνο μετά από μεγάλη πίεση και τότε ανέφερε μόνο ένα ή δύο τίτλους από τα εκατοντάδες που είχαν κατασχεθεί. Προέβη σε μία εντελώς αντιφατική θέση. Ήταν θέση του ότι τα DVD δεν ήταν δικά του αλλά το κουτί που παρουσίασε η αστυνομία τεκμήριο 2 μέσα στο οποίο ήταν τοποθετημένα τα DVD ήταν δικό του. Ο ΜΥ1 δεν είχε δει τα γράμματα στο κουτί πρωτού προσέλθει στο Δικαστήριο εντούτοις αποδέχθηκε να έρθει Δικαστήριο για να μαρτυρήσει . Αναγνώρισε με βεβαιότητα ότι η γραφή επί του τεκμηρίου 2 με κόκκινο μελάνι ήταν δική του. Ήταν θέση ότι τέτοια γραφή γινόταν ώστε το όνομα του παραλήπτη να είναι σε περίοπτη θέση όταν τα κουτιά έμπαιναν στο ράφι. Δεν μπορεί να αμφισβητηθεί η επιστημονική γνώμη του ΜΥ2 Μάριου Μαρκίδη η οποία έρχεται να επιβεβαιώσει τα λεχθέντα του κατηγορούμενου και του ΜΥ1 ότι η υπογραφή ' Αδωνης Λυσιώτης' στο τεκμήριο 2 είναι του ΜΥ
  11. Ο ΜΥ2 είναι διαπιστευμένος γραφολόγος με πάρα πολλά χρόνια πείρας ως εξεταστής γραφής στην αστυνομία με τη χρήση της αναλυτικής συγκριτικής μεθόδου. Αυτή η μέθοδος είναι αναγνωρισμένη ότι παράγει επιστημονικά ορθά αποτελέσματα νοουμένου ότι ο εμπειρογνώμονας έχει την πείρα και τις γνώσεις να την εφαρμόσει ορθά για να εξετάσει την αμφισβητούμενη γραφή. Ο ΜΥ2 ενήργησε επιστημονικά ορθά και αντικειμενικά. Εξέτασε την αμφισβητούμενη γραφή με μεγεθυντικό φακό και την φωτογράφησε. Κατέγραψε τα ευρήματα του. Πήρε αριθμό δειγμάτων γραφής των λέξεων «Αντώνις Λυσιώτης» από τον κατηγορούμενο και από τον ΜΥ
  12. Εξέτασε αυτά τα δείγματα κάτω από μεγεθυντικό φακό και τα φωτογράφησε. Είναι γεγονός ότι ενημερώθηκε από τον κ. Ταμπούρλα για τα γεγονότα της υπόθεσης ως και επίσης ενημερώθηκε για τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου ότι η υπογραφή με κόκκινο μελάνι επί του τεκμηρίου 2 δεν είναι δική του. Όμως αφού τον άκουσα προσεκτικά και μελέτησα αναλυτικά την έκθεση του τεκμήριο 13 και ειδικά τους αναλυτικούς πίνακες που αποτυπώνουν ξεκάθαρα τις ομοιότητες της υπογραφής του ΜΥ1 με την αμφισβητούμενη υπογραφή και τις διαφορές της υπογραφής του κατηγορούμενου με την αμφισβητούμενη υπογραφή αποκλείω το ενδεχόμενο άθελα του να παραπλανήθηκε σε συγκεκριμένα εξαιτίας αυτού του γεγονότος. Αντεξετάσθηκε επίμονα σε σχέση με τα ευρήματα του και αποκλείω το ενδεχόμενο ο ΜΥ2 να προέβη στα αναλυτικά και λεπτομερή ευρήματα του καθοδηγούμενος από ανέντιμα ή ύποπτα κίνητρα. Αντιθέτως, κρίνω ότι χρησιμοποίησε τις ειδικές του γνώσεις και την πείρα του για να συγκρίνει τις υπογραφές αντικειμενικά. Η καλύτερη και πιο απτή απόδειξη ότι έτσι έχουν τα πράγματα είναι το γεγονός ότι τα ευρήματα του είναι πλήρως αιτιολογημένα στην πολυσέλιδη έκθεση που ετοίμασε και παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου. Απορρίπτω εξ' ολοκλήρου το ενδεχόμενο αυτός ο μάρτυρας να προέβη στο συγκεκριμένο συμπέρασμα σκόπιμα. Το συμπέρασμα του ήταν το αποτέλεσμα προσεκτικής και επισταμένης μελέτης ως εμφαίνεται από τα στοιχεία που έθεσε υπόψη μου αυτός ο μάρτυρας. Ετοίμασε πίνακες για να εξηγήσει τα ευρήματά του. Για να προβεί στην σύγκριση χρησιμοποίησε ειδικά εργαλεία. Οι πίνακες αποτυπώνουν τα όσα είδε ο ΜΥ2 όταν εξέτασε τις υπογραφές με την χρήση των εργαλείων. Το συμπέρασμα του ήταν ότι η αμφισβητούμενη γραφή «Άδωνης Λυσιώτης» 1045 που φαίνεται στο τεκμήριο 2, σε σύγκριση με τα δείγματα γραφής του Σωτήρη Γεωργιάδη, αντίγραφα των οποίων περιέχονται στην έκθεση, παρουσιάζουν ουσιώδεις ομοιότητες μεταξύ τους και έγιναν και οι δύο από τον Σωτήρη Γεωργιάδη. Αντίστοιχα, έγινε η ίδια σύγκριση με δείγματα γραφής του κατηγορούμενου και αυτά παρουσιάζουν διαφορές ουσίας μεταξύ τους και έτσι αποκλείεται η αμφισβητούμενη γραφή να έγινε από τον κατηγορούμενο. Δεν έχω τις γνώσεις που έχει ο ΜΥ2, αλλά με μία ματιά στους πίνακες επί του τεκμηρίου 13, διαπιστώνω ότι η αμφισβητούμενη υπογραφή σε σύγκριση με τα γνήσια δείγματα υπογραφής του ΜΥ1 φαίνονται παρόμοιες. Η γενική εικόνα που σχηματίζεται από το δικό μου το άπειρο μάτι, χωρίς ειδικές γνώσεις και εργαλεία, είναι ότι φαίνονται αυτές οι υπογραφές το ίδιο. Ο εμπειρογνώμονας οφείλει να δώσει εκείνες τις εξηγήσεις και τα εχέγγυα στο Δικαστήριο διά να γίνει κατορθωτό ο έλεγχος των συμπερασμάτων του. Χωρίς τέτοια στοιχεία αδυνατώ να κάνω οποιοδήποτε έλεγχο επί των συμπερασμάτων του ειδικού και θα πρέπει το Δικαστήριο να βασισθεί τυφλά στα συμπεράσματα του ειδικού. Τα συμπεράσματα του ΜΥ2 συνιστούν μία γνώμη. Αλλά αυτή η γνώμη σχηματίσθηκε όταν διαπίστωσε συγκεκριμένα στοιχεία επί των υπογραφών. Αυτά τα συγκεκριμένα στοιχεία τα ανέφερε στο Δικαστήριο και τα ανέλυσε πλήρως στην έκθεσή του με αναφορά σε αναλυτικούς πίνακες όπου φαίνονται σε μεγέθυνση η αμφισβητούμενη γραφή, στις γνήσιες υπογραφές που αποδίδονται στο ΜΥ1 και στις γνήσιες υπογραφές που αποδίδονται στο κατηγορούμενο. Πέραν μίας γενικής διατύπωσης ότι παρατήρησε ομοιότητες στην μορφή, τεχνική και τρόπο σχηματισμού της αμφισβητούμενης υπογραφής και των γνήσιων υπογραφών που αποδίδονται στο ΜΥ1 έδωσε πέντε συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η αμφισβητούμενη υπογραφή αποδίδεται στο ΜΥ
  13. Το ίδιο ισχύει για την γνήσια υπογραφή του κατηγορούμενου. Εξέθεσε με λεπτομέρεια τέσσερις συγκεκριμένους λόγους γιατί υπάρχουν ουσιώδεις διαφορές μεταξύ της αμφισβητούμενης υπογραφής και της υπογραφής του κατηγορούμενου δια να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι είναι αδύνατο το ίδιο πρόσωπο να είχε κάνει και τις δύο υπογραφές. Είναι σημαντική η διαπίστωση του σε σχέση με όλες τις υπογραφές που εξέτασε ότι όλες πρόκειται για ελεύθερη γραφή ταχύτητας χωρίς ίχνη δισταγμού στη γραφή, πράγμα που υποδηλεί ότι δεν υπήρχε προσπάθεια απομίμησης της αμφισβητούμενης υπογραφής. Οι πνευματικές διεργασίες του μάρτυρα βάσει των οποίων κατέληξε στα εν λόγω συμπεράσματα πρέπει να γίνονται γνωστές στο Δικαστήριο με σωστό έλεγχο αυτών των συμπερασμάτων. Εφόσον ως ανέφερε ο μάρτυρας η γραφολογία δεν είναι θετική επιστήμη, αλλά μία μελέτη όπου ο εμπειρογνώμονας χρησιμοποιεί συγκεκριμένη μέθοδο διά να συγκρίνει την γραφή οφείλει ο εμπειρογνώμονας να είναι συγκεκριμένος επί των παρατηρήσεων του κατά την σύγκριση της αμφισβητούμενης γραφής. Οφείλει να αναφέρει τι είναι επί παραδείγματι τα ειδικά χαρακτηριστικά των δύο υπογραφών, και ποιες είναι οι συγκεκριμένες ομοιότητες στην μορφή των υπογραφών κτλ. Εάν δεν είναι γνωστά αυτά τα πράγματα στο Δικαστήριο και εάν δεν τα γνωρίζει αυτά τα συγκριμένα στοιχεία το Δικαστήριο, τότε αναπόφευκτα θα καταφύγει στην γνώμη του ειδικού χωρίς να ασκεί οποιαδήποτε κρίση δική του το Δικαστήριο επί της γνώμης του ειδικού. Οι ειδικοί λόγοι που αφορούν ουσιώδεις ομοιότητες μεταξύ της αμφισβητούμενης γραφής και της υπογραφής του ΜΥ1 είναι ως εξής:
  14. Παρατηρείται χαρακτηριστική ομοιότητα στη μορφή και τρόπο σχηματισμού των πιο κάτω γραμμάτων και αριθμών: 'δ', 'ω', 'ν', 'η', 'ς', 'Λ', 'υ', 'σ', 'ω', '4', '5'.
  15. Παρατηρείται χαρακτηριστική ομοιότητα στις μεσογραμματικές αποστάσεις και ιδιαίτερα: -Της απόστασης του αρχικού γράμματος 'Α' από το επόμενο γράμμα 'δ', του ονόματος 'Ά-δωνης', -Του γράμματος 'υ' από το προηγούμενο 'Λ' και το επόμενο γράμμα 'σ' του ονόματος 'Λ-υ-σιώτης' -Του γράμματος 'ω' από το επόμενο γράμμα 'τ', του επιθέτου 'Λυσιώ-της'.
  16. Παρατηρείται χαρακτηριστική ομοιότητα στην καταληκτική γραφική κίνηση του γράμματος 'Α' του ονόματος 'Άδωνης', της αμφισβητούμενης γραφής και των αντίστοιχων δειγμάτων γραφής του Σωτήρη Γεωργιάδη.
  17. Παρατηρείται χαρακτηριστική ομοιότητα στη μορφή του τονισμού (έχει τη μορφή τελείας), που χρησιμοποιείται στην αμφισβητόυμενη γραφή και του τονισμού που φαίνεται στα οκτώ

(8)από τα δέκα τέσσερα
(14)δείγματα γραφής του Σωτήρη Γεωργιάδη.
  1. Παρατηρείται χαρακτηριστική ομοιότητα στο γραφολογικό γνώρισμα 'ευθυγράμμιση της γραφής' δηλαδή στη σχέση που υπάρχει στην αμφισβητούμενη γραφή και των δειγμάτων γραφής του Σωτήρη Γεωργιάδη με τη βασική γραμμή, που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι φανταστική. Οι ειδικοί λόγοι που αφορούν διαφορές ουσίας και όχι παραλλαγές φυσιολογικές μεταξύ της αμφισβητούμενης υπογραφής και της υπογραφής του κατηγορούμενου είναι ως εξής
  2. Παρατηρείται εμφανής διαφορά στη μορφή και τρόπο σχηματισμού των πιο κάτω γραμμάτων και αριθμών: 'Α', ν', 'ς', 'Λ', 'σ', '4', '5' .
  3. Παρατηρείται διαφορά στη μορφή του τονισμού που χρησιμοποιείται στην αμφισβητούμενη γραφή και του τονισμού που φαίνεται στα δείγματα του Άδωνη Λυσιώτη.
  4. Παρατηρείται διαφορά στο γραφολογικό γνώρισμα 'ευθυγράμμιση της γραφής', δηλαδή στη σχέση που υπάρχει στην αμφισβητούμενη γραφή και των δειγμάτων γραφής του Άδωνη Λυσιώτη, με τη βασική γραμμή, που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι φανταστική.
  5. Παρατηρείται διαφορά στην ορθογραφία του ονόματος 'Άδωνης'. Δηλαδή στην αμφισβητούμενη γραφή γράφεται με 'η' (Άδωνης), ενώ σε όλα τα δείγματα γραφής του Άδωνη Λυσιώτη γράφεται με 'ι' (Άδωνις). Τελική κατάληξη του εμπειρογνώμονα ήταν ότι, αυτά τα ειδικά γνωρίσματα και χαρακτηριστικά αποδεικνύουν ότι η υπογραφή επί του τεκμηρίου 2 δεν θα μπορούσαν να γίνουν από οποιονδήποτε άλλο εκτός από τον ΜΥ
  6. Επιπρόσθετα, αυτές οι διαφορές ουσίας αποδεικνύουν ότι η αμφισβητούμενη υπογραφή αποκλείεται να είχε γίνει από τον κατηγορούμενο, ως εισηγήθηκαν οι ΜΚ και συγκεκριμένα οι αστυνομικοί. Δέχθηκε κατά την αντεξέταση ότι υπάρχουν παραλλαγές στην γραφή τόσο μεταξύ της αμφισβητούμενης υπογραφής όσο και της γνήσιας υπογραφής του ΜΥ1, όμως αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό. Οι παραλλαγές κατά την άποψη του ειδικού, δεν σημαίνει ότι έγιναν από διαφορετικό πρόσωπο αφού η γραφή διατηρεί τα ειδικά γνωρίσματα σε κάθε περίπτωση. Τουναντίον, εξήγησε ότι τέτοιες παραλλαγές είναι απόλυτα φυσιολογικές, αφού η κάθε υπογραφή έγινε σε διαφορετικό χρόνο, κάτω από διαφορετικές συνθήκες και καμία υπογραφή που έγινε ελεύθερα δεν μπορεί να είναι ακριβώς η ίδια σαν την γραφομηχανή. Ο ρόλος του εμπειρογνώμονα είναι να δώσει στο Δικαστήριο τα απαιτούμενα στοιχεία ώστε να κρίνει την ορθότητα των δικών του συμπερασμάτων. Δεν είναι ρόλος του εμπειρογνώμονα να αντικαταστήσει την κρίση του Δικαστηρίου. «Duty of expert is to furnish the judge or jury with the necessary scientific criteria for testing the accuracy of their conclusions so as to enable the judge or jury to form their own independent judgement by the application of these facts proved in evidence». Ελεύθερη μετάφραση: «Το καθήκον του εμπειρογνώμονα είναι να παρέχει στον Δικαστή ή στους ενόρκους τις αναγκαίες επιστημονικές πληροφορίες διά να εξετάσουν την ορθότητα των συμπερασμάτων των ώστε αυτοί να είναι σε θέση να σχηματίσουν την δική τους κρίση αφού εφαρμόσουν αυτά τα στοιχεία στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί». (Phipson on Evidence 15η edition Sweet & Maxwell opinion Expert Evidence par. 37-12) Τα ειδικά χαρακτηριστικά που εντόπισε σε όλα τα δείγματα είναι αυτά που αποτυπώνονται από τον γραφών ασυναίσθητα σε κάθε υπό εξέταση υπογραφή. Εφόσον αυτές οι υπογραφές είναι το προϊόν φυσιολογικής γραφής ως εξήγησε ο ΜΥ2 προκύπτει ως αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η αμφισβητούμενη υπογραφή έγινε από τον ΜΥ
  7. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η μαρτυρία εμπειρογνώμονα γραφολόγου δεν υστερεί έναντι μαρτυρίας προσώπου που έχει άμεση γνώση σε σχέση με την υπογραφή εγγράφου. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν Άντρη Ηρακλέους 2 ΑΑΔ 1
(2005)το Εφετείο επεξήγησε ότι μαρτυρία που προέρχεται από εμπειρογνώμονα γραφολόγο είναι εξίσου καλή με άμεση μαρτυρία για την απόδειξη της ταυτότητας του ατόμου που έγραψε την αμφισβητούμενη υπογραφή. Επομένως, θα μπορούσα να στηριχθώ εξ' ολοκλήρου στην επιστημονική μαρτυρία του ΜΥ2 διά να καταλήξω σε συμπέρασμα σε σχέση με την αμφισβητούμενη υπογραφή. . Συνεπώς, αυτό που θα πρέπει να εξετασθεί είναι η επιστημονική γνώμη του ΜΥ1 και κατά πόσο αυτή στηρίζεται σε γερά θεμέλια ούτως ώστε να μπορώ να στηριχθώ απόλυτα σ' αυτή. Ο ΜΥ2 έχει τα προσόντα και την πείρα για να εξετάσει την αμφισβητούμενη γραφή και να την συγκρίνει με τα δείγματα γραφής που περισύλλεξε. Η εξέταση των εγγράφων είναι επιστήμη όπως όλες τις άλλες αλλά διαφέρει από άλλες επιστήμες διότι η πείρα και γνώσεις του εξεταστή είναι βασικός παράγοντας διά να γίνει η ορθή αξιολόγηση και εκτίμηση των υπογραφών. Στις Ηνωμένες Πολιτείες εφαρμόζονται τα κριτήρια «Daubert» κατά την αξιολόγηση επιστημονικής μεθόδου από τα Δικαστήρια για να αποφανθούν κατά πόσο θα επιτρέψουν μαρτυρία εμπειρογνώμονα για να βοηθήσει τους ενόρκους στην εξαγωγή συμπερασμάτων της υπόθεσης. Αυτά τα κριτήρια είναι πέντε και είναι ως ακολούθως:
  1. Κατά πόσο η συγκεκριμένη επιστημονική μέθοδος μπορεί να βεβαιωθεί και να ελεγχθεί.
  2. Ποιο είναι το ποσοστό λάθους κατά την χρήση αυτής της μεθόδου;
  3. Κατά πόσο αυτή η μέθοδος τυγχάνει ευρείας αποδοχής από την επιστημονική κοινωνία.
  4. Κατά πόσο υπάρχουν καθορισμένα κριτήρια που καθορίζουν αυτή την μέθοδο και ακολουθούνται από όλους. Αυτό το στοιχείο είναι ιδιαίτερα σημαντικό για να υπάρχει η ισχυρή πεποίθηση ότι ο γραφολόγος δεν έχει καταλήξει σε αυθαίρετα συμπεράσματα που μπορεί να ελεχθούν;
  5. Κατά πόσο αυτή η μέθοδος είναι γενικά αποδεκτή στην ίδια την κοινωνία ως μία αξιόπιστη μέθοδος. Ομόσπονδο Δικαστήριο της Αμερικής εφάρμοσε τα πιο πάνω κριτήρια στην επιστημονική μέθοδο της αναλυτικής σύγκρισης γραφής μεταξύ γνωστής και αμφισβητούμενης γραφής στην υπόθεση United States v Prime 431 F. 3d 1147 (9th Cir. 2005). Στην συγκεκριμένη περίπτωση ο εμπειρογνώμονας γραφολόγος είχε συγκρίνει την γνωστή γραφή του κατηγορούμενου με την αμφισβητούμενη γραφή διά να καταλήξει σε συμπέρασμα ότι από τα 76 από τα υπό εξέταση έγγραφα 45 ήταν του κατηγορούμενου. Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η συγκεκριμένη μέθοδος πληρούσε τα πιο πάνω κριτήρια για τους ακόλουθους λόγους και παραθέτω το αυτούσιο κείμενο πιο κάτω: «
  6. Where the theory or technique can be or has been tested. Handwriting analysis is performed by comparing a known sample or handwriting to the document in question to determine if they were written by the same person. The government and (handwriting expert) Storer provided the court with ample support for the proposition that an Individual's handwriting is so rarely identical the expert handwriting analysis can reliably gauge the likelihood that the same individual wrote two samples. The most significant support came from Professor Sargur N. Srihari of the Center of Excellence for Document Analysis and Recognition at the State University of New York at Buffalo, who testified that the result of his published research was that "handwriting is individualistic". With respect to this case in particular, the court noted that Storer's training credentials in the Secret Service as well as her certification by the American Board of Forensic Document Examiners were "impeccable". The court also believed that Storer's analysis in this case was reliable given the "extensive" 112 pages containing Prime's known handwriting.
  7. Whether the technique has been subject to peer review and publication. The Court cited to numerous journals where articles in this area subject handwriting analysis to peer review by not only handwriting experts, but others in the forensic science community. Additionally, the Kam study which evaluated the reliability of the technique employed by (expert) Storer of using known writing samples to determine who drafted a document of unknown authorship, was both published and subjected to peer review. The court also noted that the Secret Service has instituted a system of internal peer review whereby each document reviewed is subject to a second, independent examination.
  8. The known or potential rate of error. In concluding that the type of handwriting analysis Storer was asked to perform had an acceptable rate of error, the court relied on studies conducted by Professor Moshe Kam of the Electrical and Computer Engineering Department at Drexel University. Proferssor Kam's studies demonstrated that expert handwriting analysis tend to be quite accurate at the specific task Storer was asked to perorm - determining whether the author of a known writing sample is also the author of a questioned writing sample. When the two samples were in fact written by the same person, professional handwriting analysis correctly arrived at that conclusion 87% of the time. On the other hand when the samples were written by different people, handwriting analysis erroneously associated them no more than 6,5% of the time. While Kam's demonstrates some degree of error, handwriting analysis need not be flawless in order to be admissible. Rather, the Court had in mind a flexible inquiry focused "solely on principles and methodology, not on the conclusions that they generate" Daubert 509 U.S. at 595, 113 S. Ct.
  9. As long as the process in generally reliable, any potential error can be brought to the attention of the jury through cross-examination and the testimony of other experts.
  10. The existence and maintenance of standards controlling the technique's Operation. The court recognized that although this area has not been completely standardized, it is moving in the right direction. The Secret Service laboratory where Storer works has maintained its accreditation with the American Society of Crime Laboratory Directors since 1998, based on an external proficiency test. Furthermore, the standard nine-point scale used to express the degree to which the examiner believes the handwriting samples match was established under the auspices of the American Society for Testing and Materials ("ASTM"). The court reasonably concluded that any lack of standardization is not in and of itself a bar to admissibility in court.
  11. General acceptance. The court recognized the broad acceptance of handwriting analysis and specifically its use by such law enforcement agencies as the CIA, FBI, and the United States Postal Inspection Service. Given the comprehensive inquiry into Storer's proffered testimony, we cannot say that the district court abused its discretion in admitting the expert handwriting analysis testimony. The district court's thorough and careful application of the Daubert factors was consistent with all six circuits that have addressed the admissibility of handwriting expert testimory, and determined that it can satisfy the reliability threshold. See United Staes v. Crisp, 324 F. 3d 261, 269 - 70 (4th Cir. 2003); United States v. Mooney, 315 F. 3d 54, 63 (1st Cir. 2002); United States v. Jolivet, 224 F. 3d 902, 906 (8th Cir. 2000); United States v. Paul, 175 F. 3d 906, 911 (11th Cir. 1999); United States v. Jones, 107 F 3d 1147, 1161 (6th Cir. 1997); United Stated v. Velasquez, 64 F 3d 844, 850 - 52 (3d Cir. 1995). Prime, 431 F. 3d at 1153 - 54 (other citations omitted)». O εμπειρογνώμονας έχει χρησιμοποιήσει την αναλυτική συγκριτική μέθοδο για να καταλήξει στα συμπεράσματα του. Αυτή είναι επιστημονικά αποδεκτή μέθοδος και με την εφαρμογή της συγκεκριμένης μεθόδου το περιθώριο λάθους είναι περιορισμένο ειδικά εάν ο εμπειρογνώμονας έχει μεγάλη πείρα στην εξέταση γραφής. Ως εξήγησα πιο πάνω δεν θεωρώ ότι ο εμπειρογνώμονας είχε οποιεσδήποτε προκαταλήψεις κατά την εξέταση των αμφισβητούμενων υπογραφών. Αποκλείω, το ενδεχόμενο να έχει αγνοήσει εικονικές διαφορές των υπογραφών μεταξύ των δειγμάτων και των αμφισβητούμενων υπογραφών επίτηδες. Απεκάλυψε σε μεγάλο βαθμό τις νοητικές εργασίες που έκανε για να πείσει το Δικαστήριο για την ορθότητα των ευρημάτων που καταγράφονται στην έκθεση. Εξάλλου πέραν τούτου κατέθεσε τους πίνακες που έκανε που δείχνουν όλες τις υπογραφές σε μεγέθυνση ως και επίσης τις σημειώσεις του που δείχνουν πως εξέτασε τον τρόπο σχηματισμού των υπογραφών. Συνεπώς, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η γνώμη του είναι επιστημονικά ορθή και ότι το συμπέρασμα του σε σχέση με την αμφισβητούμενη γραφή είναι ακριβής. Αυτό το συμπέρασμα οδηγεί αναπόφευκτα στο συμπέρασμα ότι οι αστυνομικοί δεν είπαν την αλήθεια σε σχέση με την υπογραφή επί του τεκμηρίου
  12. Βρίσκω την θέση του κατηγορούμενου ότι οι αστυνομικοί τον παγίδευσαν και άλλαξαν τα DVD να είναι παρατραβηγμένη. Δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και κατά πάσα πιθανότητα δεν είπε την αλήθεια σε σχέση μ' αυτό το ζήτημα. Όμως η βεβαιότητα με την οποία οι αστυνομικοί απέδωσαν την αμφισβητούμενη υπογραφή στον κατηγορούμενο με προβληματίζει, αφού εκ των πραγμάτων, όταν έδιδαν μαρτυρία δεν θα μπορούσαν με βεβαιότητα να γνωρίζουν κάτι τέτοιο. Αυτό δημιουργεί σκιές στην όλη διερεύνηση της υπόθεσης. Όντως τα συγκεκριμένα DVD δεν είναι γνήσια και ενδεχομένως να στοιχειοθετείτο αλλιώς η υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου για παραβίαση των πνευματικών δικαιωμάτων, όμως η σκιά σε σχέση με την διερεύνηση της υπόθεσης μου δημιουργεί αμφιβολία σε σχέση με τον τρόπο που κατέληξαν αυτά τα DVD εις χείρας της αστυνομίας. Κάτι δεν έγινε καλά. Ίσως αυτό οφείλεται σε καλόπιστο λάθος όμως δεν ήταν ειλικρινείς οι αστυνομικοί σε σχέση με λάθη που έγιναν ώστε να αποφανθώ θετικά και με βεβαιότητα ότι η αλυσίδα της κατοχής των DVD δεν επηρεάσθηκε. Γι' αυτόν τον λόγο ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. Έξοδα 40 ευρώ να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. Τα τεκμήρια να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.)............. Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου , Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.