Δημοκρατία ν. Σταύρος Τσερός, Αρ. Υπόθεσης: 7576/14, 17/7/2014

(1)(α) του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 1), της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, κατά παράβαση του άρθρου 6

(2)του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 2) και της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια, σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβαση του άρθρου 6

(3)του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 3). Πιο συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε για το ότι στις 9.5.14, στη Λάρνακα, εισήγαγε 22,364 γραμμάρια ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας, έχοντας τα στην κατοχή του και σκοπεύοντας να τα προμηθεύσει παρανόμως σε άλλα πρόσωπα. Σύμφωνα με τα γεγονότα, όπως παρατέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και έγιναν αποδεκτά από την Υπεράσπιση, ο κατηγορούμενος κατάγεται από την Ελλάδα και αντιμετωπίζει κινητικό πρόβλημα στο αριστερό του πόδι. Τον Αύγουστο 2013, είχε οικονομικές διαφορές με συγκεκριμένο πρόσωπο το οποίο ωστόσο, αρχικώς ο κατηγορούμενος δεν κατονόμασε. Συνεπεία τούτου του γεγονότος, ο κατηγορούμενος δεχόταν πιέσεις για επίλυση των οικονομικών του διαφορών με το συγκεκριμένο άτομο. Η συνεχής πίεση από μέρους του ατόμου αυτού προς τον κατηγορούμενο, οδήγησε τον τελευταίο να δεχθεί πρόταση του πρώτου για μεταφορά ναρκωτικών ουσιών, με αντάλλαγμα την επίλυση της διαφοράς. Την 9.5.14, ο κατηγορούμενος καθοδηγούμενος από το πρόσωπο αυτό, παρέλαβε δύο χειραποσκευές που περιείχαν συνολικώς 22,364 γραμμάρια ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, με σκοπό να τα μεταφέρει στην Κύπρο. Προς τούτο ταξίδευσε (την ίδια ημέρα δηλαδή στις 9.5.14), από την Αθήνα για τη Λάρνακα. Οι οδηγίες που είχε πάρει ήταν όπως με την άφιξη του στη Λάρνακα, μεταβεί με ταξί στη Λεμεσό όπου θα τον καθοδηγούσε κάποιο πρόσωπο για να τον οδηγήσει στον τελικό παραλήπτη των ναρκωτικών. Ο κατηγορούμενος, έχοντας στην κατοχή του τις δύο χειραποσκευές, αφίχθηκε στο Αεροδρόμιο Λάρνακας στις 9.5.14 και ώρα 14:

1. Κατευθύνθηκε προς την έξοδο του Αεροδρομίου. Η όλη συμπεριφορά του οδήγησε αστυνομικό της ΥΚΑΝ Λάρνακας να ζητήσει από τις τελωνειακές αρχές έρευνα των αποσκευών του κατηγορούμενου. Η έρευνα έγινε από υπάλληλο του Τελωνείου Λάρνακας. Στις δυο χειραποσκευές εντοπίστηκε η αναφερόμενη ποσότητα κάνναβης. Ο κατηγορούμενος συνελήφθη και ανακρινόμενος επιβεβαίωσε τα γεγονότα ως ανωτέρω. Στις 15.6.14, ο κατηγορούμενος ζήτησε όπως τον επισκεφθεί στις Κεντρικές Φυλακές όπου τελούσε σε υποδικία, μέλος της ΥΚΑΝ Λάρνακας. Κατά τη συνάντηση, ο κατηγορούμενος έδωσε προς τις ανακριτικές αρχές το όνομα του προσώπου που κατ' ισχυρισμόν του κατηγορούμενου προμήθευσε τον τελευταίο με την επίδικη ποσότητα ναρκωτικών για μεταφορά στην Κύπρο. Ακολούθως, η Αστυνομία διαβίβασε προς τις Ελληνικές Αρχές την πληροφόρηση αυτή προς αξιολόγηση με τα αποτελέσματα να εκκρεμούν ακόμη. Η ευπαίδευτη δικηγόρος του κατηγορούμενου αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής, αναφέρθηκε στις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του πελάτη της με αναφορά και στο περιεχόμενο της Έκθεσης Κοινωνικής Έρευνας που ετοιμάστηκε για τους παρόντες σκοπούς και το οποίο υιοθέτησε. Επικεντρώθηκε στις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων τονίζοντας ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε υπό το φως αφόρητων πιέσεων και εξαναγκασμού - ουδόλως όμως αναγομένων έστω και σε υποψία υπεράσπισης στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, όπως ρητώς ανέφερε η συνήγορος - για να παραλάβει και μεταφέρει τα ναρκωτικά στην Κύπρο. Αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα και προβλήματα υγείας. Το πρόσωπο που τον πίεζε να μεταφέρει τα ναρκωτικά ήταν αυτό με το οποίο είχε οικονομικές διαφορές και το οποίο τον απειλούσε με προώθηση ποινικών υποθέσεων για ακάλυπτες επιταγές, με όλα τα συνεπακόλουθα για τον ίδιο και την οικογένεια του κατηγορούμενου. Πρόταξε επίσης ως μετριαστικά στοιχεία - ανάμεσα σε άλλα - το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, την ηλικία του (είναι σχεδόν 60 χρονών, έχοντας γεννηθεί στις 27.9.54), την άμεση παραδοχή και μεταμέλεια του, τη συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές, την οικονομική του δυσπραγία (και το πώς αυτή επέδρασε στην απόφαση του να εμπλακεί στις επίδικες εγκληματικές ενέργειες), τις επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής του στον ίδιο και σε μέλη της οικογένειας του, το ότι ενήργησε ως μεταφορέας των ναρκωτικών και όχι ως ο έμπορος τους, ότι σκοπός της προμήθειας των ναρκωτικών ήταν να παραδοθούν σε συγκεκριμένο πρόσωπο και όχι να τύχουν εμπορίας από τον ίδιον σε αόριστο πλήθος, το ότι δεν γνώριζε ούτε το είδος αλλά ούτε και την ποσότητα των ναρκωτικών που θα μετέφερε, την απουσία επιβαρυντικών περιστάσεων βάσει του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 και την ύπαρξη ελαφρυντικών παραγόντων που αναφέρονται στο ίδιο νομοθέτημα, καθώς και το ότι η ανάμειξη του σε διεθνές οργανωμένο κύκλωμα εμπορίας ναρκωτικών αφορούσε μόνο στο επίδικο περιστατικό. Τόνισε επιπροσθέτως η ευπαίδευτη συνήγορος - επεκτείνοντας σχετική αναφορά στην Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας - ότι ο κατηγορούμενος είναι ήρωας πολέμου όντας ένας από τρεις καταδρομείς-αλεξιπτωτιστές της ΕΛΔΥΚ που επέζησαν, έχοντας πολεμήσει το 1974 εναντίον των Τούρκων κατά τη διάρκεια της Εισβολής. Σε σχέση με τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου - όπως τούτες διατυπώνονται στην Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας - σημειώνουμε ότι ο κατηγορούμενος γεννήθηκε στη Νίκαια Αττικής από γονείς Ελληνικής καταγωγής. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια μέτριας οικονομικής κατάστασης. Οι γονείς του αποφοίτησαν από το Δημοτικό Σχολείο. Ο πατέρας του εργάστηκε για πολλά χρόνια ως μηχανοδηγός και απεβίωσε το 1987, μετά από ανακοπή καρδίας. Η μητέρα του ασχολείτο ανέκαθεν με το νοικοκυριό, ήταν καρκινοπαθής και απεβίωσε το
2. Οι σχέσεις των γονέων μεταξύ τους ήσαν αρμονικές. Ο κατηγορούμενος είναι το πρώτο σε σειρά από τα δύο παιδιά της οικογένειας. Η αδελφή του, ηλικίας 58 χρονών, είναι έγγαμη και ζει στην Ελλάδα. Είναι ιδιοκτήτρια γραφείων τελετών. Τα αδέλφια δεν διατηρούν επικοινωνία μεταξύ τους. Ο κατηγορούμενος το αποδίδει στο διαφορετικό τους οικονομικό επίπεδο. Έζησε την παιδική και εφηβική του ηλικία σε φιλήσυχο οικογενειακό περιβάλλον. Διατηρούσε πάντοτε καλές σχέσεις με τους γονείς του. Είναι απόφοιτος Λυκείου. Παράλληλα με τη φοίτηση του στο Λύκειο, φοιτούσε σε Τεχνική Σχολή, στον κλάδο Μηχανικής Αυτοκινήτων και Μηχανουργίας. Σε ηλικία 18 χρονών εγγράφηκε σε Σχολή Υπαστυνόμων την οποία ωστόσο δεν ολοκλήρωσε επειδή απορρίφθηκε ένεκα προβλημάτων υγείας. Σε ηλικία 20 χρονών κατατάγηκε στo στράτευμα και εκτέλεσε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία. Κατά τη διάρκεια της θητείας του αυτής, πολέμησε στην Κύπρο κατά τη διάρκεια της Τουρκικής Εισβολής το
3. Όσον αφορά στην επαγγελματική του δραστηριότητα, εργάστηκε ως μηχανοδηγός για πολλά χρόνια. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια είναι άνεργος και συντηρείται οικονομικώς με διάφορα κουτσοδούλεια. Το 1995, τέλεσε θρησκευτικό γάμο με την Γεωργία Κούτρα με την οποία απέκτησε δύο παιδιά ηλικίας 17 και 15 χρονών, τα οποία σήμερα φοιτούν στο Λύκειο. Το ζεύγος βρίσκεται σε διάσταση από το
4. Αιτία του χωρισμού τους ήταν η ασυμφωνία χαρακτήρων. Μετά την εξέλιξη αυτή, η μητέρα ανέλαβε τη φύλαξη και φροντίδα των παιδιών με τα οποία ο κατηγορούμενος συνεχίζει να διατηρεί άριστες σχέσεις. Συνεργάζεται με την πρώην σύζυγο του για θέματα που αφορούν στα παιδιά τους. Ο κατηγορούμενος παρουσιάζει καρδιολογικά και ορθοπεδικά προβλήματα υγείας. Το 2011 υπέστη έμφραγμα μυοκαρδίου και πριν οκτώ μήνες είχε κάποιο ατύχημα με αποτέλεσμα να τραυματιστεί στα κάτω άκρα. Δεν προβαίνει σε χρήση παράνομων ναρκωτικών ουσιών. Αξιολογήσαμε κάθε τι το οποίο αναφέρθηκε ενώπιον μας στο στάδιο της αγόρευσης για μετριασμό της ποινής, όπως ασφαλώς και το περιεχόμενο της προαναφερθείσας Έκθεσης Κοινωνικής Έρευνας. Η σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων αναδεικνύεται με ενάργεια από τις ανώτατες προβλεπόμενες ποινές της ισοβίου φυλάκισης και/ή προστίμου για την κατηγορία της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β (βλ. κατηγορία 1) και της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (βλ. κατηγορία 3), καθώς και της οκταετούς φυλάκισης και/ή προστίμου για την κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β (βλ. κατηγορία 2). Τα αδικήματα τούτα κατατάσσονται ως σοβαρά ενόψει και των ευρύτερων κοινωνικών και άλλων συνεπόμενων που επιφέρουν στον κοινωνικό ιστό. Αυτή η σοβαρότητα, μαζί με την πολύ μεγάλη συχνότητα διάπραξης των εγκλημάτων αυτών, σε συνδυασμό και με την κοινωνική απαξία που τα χαρακτηρίζει, καλούν στην επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Βεβαίως, ακόμη και εντός των πλαισίων αυτών, το δικαστικό καθήκον για εξατομίκευση της ποινής ουδόλως μειώνεται ή ατονεί, αφού, βάσει πάγιας νομολογίας (βλ. μεταξύ άλλων, Παναγιώτου ν Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 478, 484-485), ακόμη και στα σοβαρότερα των αδικημάτων (στα οποία δεν προβλέπεται η επιβολή αναγκαστικής ποινής), το Δικαστήριο καθηκόντως και προσηκόντως είναι που οφείλει - και έτσι πράξαμε και εμείς - να προσεγγίζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων και τον καθένα κατηγορούμενο αναλόγως των δικών του προσωπικών και άλλων περιστάσεων. Τούτη όμως η διεργασία εξατομίκευσης δεν σημαίνει ότι θα πρέπει ταυτοχρόνως να υπερακοντίζει και το έτερο δικαστικό καθήκον επιβολής της αρμόζουσας ποινής που η νομοθεσία προβλέπει και η νομολογία υποδεικνύει. Επιβάλλεται, επομένως, προσεκτική και μικροσκοπική στάθμιση των πραγμάτων στην κάθε περίπτωση, κάτι που κάναμε και εμείς εδώ. Αναφορικώς με την αναγκαιότητα για αποτρεπτική αντιμετώπιση ατόμων που εμπλέκονται στη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων αδικημάτων σχετιζομένων με τα επίδικα, αρκούμαστε στο να υιοθετήσουμε και να επαναλάβουμε εμφαντικώς όλα όσα διατύπωσε το Ανώτατο Δικαστήριο στην Κλεομένης ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 29/12, ημ. 20.5.13, διά του Πασχαλίδη, Δ., τα οποία εφαρμόζονται κατ΄ αναλογίαν και στη δική μας περίπτωση: «Αν και πιστεύουμε ότι επαναλαμβάνουμε εαυτούς και τα τετριμμένα, κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε την κατ' επανάληψη επισήμανση της νομολογίας μας «πως τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε από τη συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν, αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας. Είναι πραγματικά λυπηρό, οδυνηρό και τραγικό να διαπιστώνουμε πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική». (Βλ. Παντελής Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 172/2009 και 178/2009, ημερομηνίας 21/12/2010 και την εκεί σχετική νομολογία που η απόφαση παραπέμπει).» Λαμβάνουμε υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, όπως αυτές αναλύθηκαν εκτεταμένως από την ευπαίδευτη του συνήγορο και διατυπώνονται καθαρώς στο γραπτό κείμενο της αγόρευσης της για μετριασμό της ποινής με το οποίο μας εφοδίασε για ευκολία μας (και στις οποίες έχουμε ήδη αναφερθεί στα πλαίσια σύνοψης της αγόρευσης της συνηγόρου), τα οικονομικά του προβλήματα και τη συναφή δυσπραγία που του έχει προκληθεί ως εκ τούτων αλλά και την επίδραση που είχαν τα προβλήματα αυτά στην απόφαση του να εμπλακεί στην κακουργηματική του συμπεριφορά, το γεγονός ότι θα εκτίσει την όποια ποινή φυλάκισης του επιβληθεί μακριά από τη χώρα του, την οικογένεια και του συγγενείς του, τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει και τις δυσκολίες (και επιδείνωση) που δυνατόν να προκύψουν από τυχόν εγκλεισμό του στις Κεντρικές Φυλακές, τις επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής του στον ίδιο και στην οικογένεια του, την άμεση παραδοχή και ομολογία του (παρότι συνελήφθη επ΄ αυτοφώρω, με αποτέλεσμα το εκτόπισμα της ομολογίας του, να είναι κάπως μειωμένο [βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Μονιάτη

(2000)2 ΑΑΔ 553, 559], χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζουμε και τις υποδείξεις στη Firat v Δημοκρατίας

(1993)2 ΑΑΔ 402, 405, ότι σε υποθέσεις ναρκωτικών το στοιχείο τούτο δεν πρέπει να υπερτιμάται αφού οι υποθέσεις τούτες δεν τίθενται στο ίδιο επίπεδο με άλλες περιπτώσεις παράνομης συμπεριφοράς - υποδείξεις, όμως, που αντικρίσαμε και μέσα από τα αναφερθέντα στη Χαρτούπαλλος ν Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 28, 36, ότι, με άλλα λόγια, η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή επειδή αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μη σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων, κάτι που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης - τη μεταμέλεια και απολογία του καθώς και τη συνεργασία του με τις τελωνειακές και ανακριτικές αρχές και την Αστυνομία, υπό την έννοια της αποκάλυψης συγκεκριμένων λεπτομερειών και πληροφοριών σε σχέση με το άτομο που τον προμήθευσε με τα ναρκωτικά και τον εξώθησε στο να τα εισαγάγει στην Κύπρο για σκοπούς εμπορίας αλλά και την προσφορά του να προβεί σε διαδικασία ελεγχόμενης παράδοσης ώστε να εντοπιστεί ο τελικός παραλήπτης των ναρκωτικών. Αναφορικά με την εισήγηση της κ. Στυλιανού ότι ο κατηγορούμενος εγκλημάτισε ως μεταφορέας ναρκωτικών, μόνο και μόνο για να εξασφαλίσει χρήματα με σκοπό να αποπληρώσει χρέη του, θεωρούμε επαρκή την παράθεση, χωρίς άλλα σχόλια - απορρίπτοντας την εισήγηση - το τι το Εφετείο σημείωσε στην Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 466, 469, διά του Νικολαϊδη, Δ.: «Θεωρούμε όμως, ούτως ή άλλως, ότι ο ισχυρισμός είναι άνευ ουσιαστικής σημασίας, γιατί, στο κάτω κάτω, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ελαφρυντικό ο λόγος προώθησης των ναρκωτικών. Είτε τα ναρκωτικά προωθούνται με σκοπό το άμεσο χρηματικό κέρδος, είτε για οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο όφελος, η κατάληξη παραμένει η ίδια. Η διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα.» Ο κατηγορούμενος, μέσω της δικηγόρου του, ζήτησε ουσιαστικά από το Δικαστήριο μια δεύτερη ευκαιρία και την επίδειξη της μέγιστης δυνατής επιείκειας. Τούτο το αποτιμήσαμε πρεπόντως, εντάσσοντας το στα πλαίσια της μεταμέλειας και της αποφασιστικότητας του κατηγορούμενου να μην εμπλακεί ξανά σε τέτοιες κοινωνικώς απαξιωτικές συμπεριφορές. Ο κατηγορούμενος όμως - για να παραφράσουμε τα όσα ανέφερε το Εφετείο στην Kablawi & Others v Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 494, 497 - είχε εμφανώς σταθμίσει τα πράγματα προτού αποφασίσει να προχωρήσει με την εκτέλεση της εγκληματικής του συμπεριφοράς έστω και υπό τις συνθήκες και περιστάσεις που περίγραψε η συνήγορος του και τις οποίες βεβαίως έχουμε αποδεχθεί ως γεγονός. Έπρεπε να είχε προβληματιστεί καλύτερα από τότε - ζητώντας ίσως τη βοήθεια των συντεταγμένων οργάνων του Ελληνικού Κράτους - πριν προχωρήσει στη διάπραξη των εγκλημάτων που παραδέχθηκε, ζυγιάζοντας προσεκτικότερα τα επακόλουθα των ενεργειών του τόσο για τον ίδιο όσο και για την οικογένεια του αλλά και για τα θύματα των ναρκωτικών που θα χρησιμοποιούσαν το εμπόρευμα που θα διακινούσε και θα παρέδιδε στον παραλήπτη. Δίχως να μέλλει ιδιαίτερα (μολονότι και τούτο το σταθμίσαμε υπέρ του), το ότι δεν γνώριζε (όπως πρόταξε η κ. Στυλιανού), ποια ακριβώς ποσότητα ναρκωτικών (και ποιου είδους), θα μετέφερε και το ότι τούτα θα παραδίδονταν σε συγκεκριμένο πρόσωπο και όχι στο ευρύτερο κοινό απευθείας από τον ίδιο. Η κ. Στυλιανού υπογράμμισε το δευτερεύοντα ρόλο που διαδραμάτισε ο κατηγορούμενος στη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων, υπό την έννοια ότι τούτος ενήργησε, απλώς, ως μεταφορέας. Το αξιολογήσαμε και αυτό. Δεν μπορούμε όμως να μην υπογραμμίσουμε και το στοιχειώδες, ότι δηλαδή, ο κατηγορούμενος, ως μεταφορέας των ναρκωτικών, αποτέλεσε ένα άκρως σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών και στη διασπορά τους στη χώρα μας. Τούτο δεν πρέπει να το ξεχνά ούτε ο ίδιος αλλά ούτε και οι όποιοι άλλοι επίδοξοι μιμητές του. Όπως δεν πρέπει επίσης να παραβλέπει κανείς, πως τέτοιου είδους κατακριτέες κοινωνικώς συμπεριφορές είναι απαράδεκτο να λαμβάνουν χώραν κατ΄ επίκληση οικονομικών προβλημάτων, όπως ευστόχως - και κατά παράφραση μας - τόνισε το Ανώτατο Δικαστήριο στην Jovanovic v Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 635, 638. Προσμετρήσαμε προς όφελος του κατηγορούμενου - και θα πρέπει να πούμε ότι μας απασχόλησε ιδιαίτερα αυτή η έκφανση, έχοντας υπόψη κάποιες συναφείς επισημάνσεις του καθηγητή DΑ Thomas, στο σύγγραμμα του Principles of Sentencing, 2η έκδοση, 1979, σελ. 196-197 - την προχωρημένη του ηλικία. Αποτιμήσαμε και τον παράγοντα αυτό με ύψιστη προσοχή και του προσδώσαμε τη βαρύτητα που του αρμόζει, έχοντας στο μυαλό την πιθανότητα επιβολής πολυετούς ποινής φυλάκισης στον κατηγορούμενο αλλά και ταυτοχρόνως το ότι, το μετριαστικό αυτό στοιχείο, δεν μπορεί να αφαιθεί να αμβλύνει αδικαιολόγητα την αναγκαιότητα για ειδική και γενική αποτροπή. Καθόλου δεν υποτιμήσαμε τη μέγιστη κοινωνική προσφορά του κατηγορούμενου στη χώρα μας αφού τούτος το 1974 και κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας, πολέμησε τον Τούρκο Εισβολέα, θεωρούμενος μάλιστα και ως ήρωας πολέμου για τους λόγους και υπό τις περιστάσεις που περίγραψε η κ. Στυλιανού στην αγόρευση της. Αποτιμήσαμε επιπλέον υπέρ του κατηγορούμενου, την απουσία των επιβαρυντικών στοιχείων (και την παρουσία των ελαφρυντικών), που η δικηγόρος του πρόταξε κατά την αγόρευση της με αναφορά σε διατάξεις του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 και το ότι η ανάμειξη του πελάτη της σε διεθνή ομάδα οργανωμένων εγκληματικών δραστηριοτήτων (αν και απαράδεκτη), δεν ήταν παρά ευκαιριακή και αφορώσα αποκλειστικώς στο επίδικο περιστατικό. Συνεκτιμώντας όλα όσα παραθέσαμε και συζητήσαμε - και έχοντας κατά νουν και τη μεγάλη σχετικώς ποσότητα ναρκωτικών που ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι εισήγαγε και κατείχε υπό τις περιστάσεις που περιγράψαμε, καθώς και την κατηγορία ταξινόμησης τους, ως Τάξεως Β «.και ως εκ τούτου όχι από τα σκληρότερα ναρκωτικά.» (βλ. Ηλιάδη ν Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 412, 414) - κρίνουμε ότι η μοναδική ενδεικνυόμενη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αφεύκτως αυτή της φυλάκισης του. Επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο, τις ακόλουθες ποινές φυλάκισης: Στην κατηγορία 1 (εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β), ποινή φυλάκισης 12 ετών. Στην κατηγορία 3 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, με σκοπό την προμήθεια), ποινή φυλάκισης 12 ετών. Δεν επιβάλλουμε ποινή στην κατηγορία 2 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β), δεδομένης της ταύτισης των συστατικών στοιχείων του αναφερόμενου αδικήματος με εκείνα που αποτελούν, εν μέρει, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που διατυπώνεται στην κατηγορία 3 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα). Οι ποινές να συντρέχουν. Ο χρόνος που ο κατηγορούμενος τέλεσε σε προφυλάκιση στην παρούσα υπόθεση, να συνυπολογιστεί βάσει του άρθρου 117

(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Τα επίδικα ναρκωτικά κατάσχονται. Να καταστραφούν μετά την παρέλευση του χρόνου έφεσης. (Υπ.)................ Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. (Υπ.)................ Α. Δαυίδ, Α.Ε.Δ. (Υπ.)................ Χρ. Φιλίππου, Ε.Δ. /ΓΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο