Δημήτρης Παπαχατζής ν. Παναγιώτη Νικολάου, Υπόθεση αρ.: 19603/2011, 21/7/2014

(2)του Ποινικού Κώδικα (Κεφ. 154, ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια). Αρνείται ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Επίδικη είναι η επιταγή υπ΄ αριθμόν 15933267, η οποία εξεδόθηκε από τον κατηγορούμενο επί του οργανισμού «Σ.Π.Ε. Στροβόλου», για το ποσόν των €22.

1. Η επιταγή παρουσιάζει, ως δικαιούχο, τον παραπονούμενο και ήταν πληρωτέα στις 29.06.
2. Πλην όμως, παρουσιασθείσα στην τράπεζα για εξαργύρωση, η επιταγή δεν ετιμήθηκε λόγω της ανάκλησής της. Σημειώνεται εξ αρχής και με αφορμή στον προβληθέντα, διά της τελικής αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορουμένου, ισχυρισμό περί πολλαπλότητας του κατηγορητηρίου πως το διαγραφόμενο από το άρθρο 305Α του Κεφ. 154 αδίκημα της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής διαπράττεται με διάφορους τρόπους. Ο εκδότης της επιταγής την καθιστά ακάλυπτη είτε γιατί ο τραπεζικός λογαριασμός του είναι κλειστός ή δεν διαθέτει επαρκή υπόλοιπα (παρά.

(1)του άρθρου 305Α) είτε γιατί ανακαλεί την πληρωμή της (παρά.

(2)του άρθρου 305Α). Οι παρά.

(1)και

(2)του άρθρου 305Α διαλαμβάνουν διακεκριμένους τρόπους τέλεσης του ιδίου αδικήματος (του αδικήματος της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής) και όχι διακεκριμένα αδικήματα. Οι πράξεις ή οι παραλείψεις του εκδότη επιταγής οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα το κλείσιμο του τραπεζικού λογαριασμού, από τον οποίον η επιταγή εξεδόθηκε, ή την ανεπάρκειά του όσον αφορά στα υπόλοιπα καθώς και η εκ μέρους του εκδότη επιταγής ανάκλησή της αποτελούν πράξεις ή παραλείψεις ομοειδείς και ανάλογες (Ακκελίδου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 249, 265-6. Εν προκειμένω, το γεγονός πως στις λεπτομέρειες αδικήματος καταγράφονται οι εναλλακτικοί τρόποι διάπραξης του επίδικου αδικήματος δεν δημιουργεί οιονδήποτε πρόβλημα. Στην έκθεση αδικήματος καταγράφεται, ως κρίσιμη νομική διάταξη, η παράγραφος

(2)του άρθρου 305 Α του κεφ. 154. Επιπλέον, από τα πρακτικά της διαδικασίας προκύπτει πώς, προϊούσης της ακρόασης, ο παραπονούμενος κατέστησε σαφές πώς εγκαλεί τον κατηγορούμενο για το αδίκημα της έκδοσης επιταγής η οποία κατέστη ακάλυπτη εξ αιτίας της ανάκλησής της (άρθρο 305Α

(2)του Κεφ. 154). Από τα πρακτικά της διαδικασίας προκύπτει, επίσης, πώς ο κατηγορούμενος γνωρίζει επακριβώς την κατηγορία που αντιμετωπίζει: Αφ΄ ενός ο ευπαίδευτος συνήγορός του αντεξέτασε τους μάρτυρες κατηγορίας και επί του ζητήματος του ευλόγου της ανάκλησης της επιταγής αφ΄ ετέρου ο ίδιος και ο μάρτυράς του Ανδρέας Νεοκλέους (Μ.Υ.2) επεκεντρώθηκαν στην υπεράσπιση αυτή. Συστατικά στοιχεία του αδικήματος που διαγράφεται από το άρθρο 305Α

(2)του Κεφ. 154 είναι: (α) η έκδοση επιταγής και (β) η καθ΄ οιονδήποτε τρόπο ανάκληση, από τον εκδότη της, της εξόφλησής της πριν ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα (Eurofreight Logistics Ltd v. Γεωργίου

(2006)2 Α.Α.Δ. 29 και Philippa Estates Ltd v. Ρούσου

(2006)2 Α.Α.Δ. 142). Το άρθρο 305Α

(2)του Κεφ. 154 καθιερώνει την αρχή του ανακλητού της επιταγής για εύλογη αιτία. Η ποινική ευθύνη του εκδότη επιταγής για την ανάκληση της εξόφλησής της αίρεται εφ΄ όσον αυτός επικαλεστεί και αποδείξει την ύπαρξη εύλογης αιτίας για τις ενέργειές του. Ο εκδότης της επιταγής θα πρέπει να αποδείξει ότι ο ίδιος ειλικρινά επίστευε ότι εδικαιούτο να ανακαλέσει την εξόφληση της επιταγής και ότι η πεποίθησή του αυτή υπήρξε ειλικρινής και εύλογη υπό τις περιστάσεις, δηλαδή καλόπιστη (N.C. Diamonds Co Ltd v. Γεωργίου

(2001)2 Α.Α.Δ. 763 και απόφαση στην Ποινική Έφεση ημερ. 18/2012 Nikiforos Technologies Ltd v. Στυλιανού Χρίστου, ημερ. 16.04.2014). Η επίκληση της υπεράσπισης της ανάκλησης της επιταγής για εύλογη αιτία προϋποθέτει πώς ο εκδότης, πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή παρουσιάζεται για να πληρωθεί, παρέθεσε γραπτώς, στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου αυτή εξεδόθηκε, το λόγο της ανάκλησης. Το εδ.

(3)του άρθρου 305Α του Κεφ. 154 διευκολύνει την απόδειξη του ισχυρισμού ότι συγκεκριμένη επιταγή δεν ετιμήθηκε καθώς και της αιτίας για το γεγονός αυτό (έλλειψη διαθεσίμων κεφαλαίων ή κλείσιμο του λογαριασμού ή ανάκληση της επιταγής) καθιερώνοντας μαχητό τεκμήριο για την αλήθεια του περιεχομένου της σχετικής σφραγίδας που τίθεται επί της επιταγής όταν αυτή παρουσιάζεται για εξόφληση. Το γεγονός ότι ορισμένη επιταγή δεν ετιμήθηκε καθώς και ο λόγος για κάτι τέτοιο μπορούν πάντοτε να αποδειχθούν με οιανδήποτε αποδεκτή μαρτυρία (Ιωάννου ν. Ναναίμο Λτδ κ.ά

(2005)2 Α.Α.Δ. 555, 560-1). Όπως προκύπτει από τον νομοθετικό ορισμό του, το αδίκημα της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής (λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων ή λόγω κλεισίματος του λογαριασμού ή λόγω ανάκλησης της επιταγής) είναι αδίκημα βασικής πρόθεσης. Δεν περιλαμβάνεται στον ορισμό του ρητή αναφορά σε ειδική πρόθεση. Απλώς υποδηλώνεται ότι η πρόθεση (mens rea) πρέπει, κατ΄ αρχήν, να συνοδεύει κάθε πτυχή της αξιόποινης συμπεριφοράς (actus reus) (Halsbury's, Law of England, fourth edition, reissue, vol. 11

(1), σελ. 18 επ., Ακκελίδου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 249, 270 επ. και Αθανασίου ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 367, 371-2). Μια επιταγή είναι, ως εκ της φύσεώς της, χρεόγραφο, το οποίο δύναται να μεταβιβαστεί. Κάθε πρόσωπο το οποίο υπογράφει την επιταγή θεωρείται, κατά τεκμήριον, ως μέρος αυτής «για αξία» (άρθρο 30

(1)του περί Συναλλαγματικών Νόμου, Κεφ. 262 ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια). Με άλλα λόγια, η έκδοση μίας επιταγής δηλώνει, κατ΄ αρχήν, την ύπαρξη νόμιμου ανταλλάγματος. Ο κάτοχος της επιταγής θεωρείται, κατά τεκμήριον, ως κάτοχος κατά τον προσήκοντα τρόπο, δηλ. ότι έδωσε αξιόλογη και καλή αντιπαροχή (άρθρο 30

(2)του Κεφ. 262, Λοίζου ν. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 108). Στην πρόσφατη απόφαση Nikiforos Technologies Ltd v. Στυλιανού Γ. Χρήστου (ανωτέρω), ο έντιμος Δικαστής Ναθαναήλ υποδεικνύει τα εξής σχετικώς με τη θέση της επιταγής στις εμπορικές συναλλαγές: « .... Η ποινική .... ευθύνη (εννοείται του εκδότη ακάλυπτης επιταγής) είναι βεβαίως νομοθετική επιλογή και συνάδει με το αξιόγραφο μιας επιταγής, η οποία ισοδυναμεί με μετρητά. Η έκδοση επιταγής είναι κοινή συναλλακτική πρακτική και αποτελεί ένα γρήγορο και αποτελεσματικό μέσο εμπορικής δραστηριότητας. Υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι τιμάται κατά την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέα, ώστε να υπάρχει ασφάλεια στις εμπορικές συναλλαγές. Επομένως η ποινικοποίηση της ανάκλησης χωρίς εύλογη αιτία ήρθε να προσθέσει και όχι να αφαιρέσει στην αποτελεσματικότητα της. .....» Για να αποδείξει την υπόθεσή του κατέθεσε ο ίδιος ο παραπονούμενος Δημήτρης Παπαχατζής (Μ.Κ.1) και εκάλεσε, ως μάρτυρά του, τον Βασίλη Μόσχο (Μ.Κ.2). Για να προωθηθεί η υπεράσπιση κατέθεσε ο ίδιος ο κατηγορούμενος και εκάλεσε, ως μάρτυρές του, τον Στέλιο Στυλιανού (Μ.Υ.1), υπάλληλο του τραπεζικού οργανισμού "Σ.Π.Ε. Στροβόλου", καθώς και τον Ανδρέα Νεοκλέους (Μ.Υ.2), συνεργάτη και συνέταιρό του. Επιπλέον της ένορκης προφορικής μαρτυρίας τους, τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν και έγγραφη μαρτυρία. Μέρος αυτής αποδεικνύεται χρήσιμο για να διαπιστωθούν κρίσιμες πτυχές της υπόθεσης και για να αξιολογηθεί η αξιοπιστία μαρτύρων: Αναφέρονται η επιταγή (τεκμήριο 1), η αίτηση ημερ. 1.11.2011 για το παραμερισμό και/ή την ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης αρ. 1056/2011 (Ε.Δ. Λευκωσίας) (τεκμήριο 2), η επιστολή ημερ. 28.6.2011 προς την "Discovery Bricks Technology Ltd", υπογεγραμμένη από τον Ανδρέα Νεοκλέους και κοινοποιηθείσα στον παραπονούμενο (τεκμήριο 3), πιστοποιητικά εκδοθέντα από το Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη, τα οποία αφορούν στους αξιωματούχους και τους μετόχους της εταιρείας "Newdiscovery Bricks Limited" (τεκμήρια 5 εως και 8), ιδρυτικό έγγραφο και καταστατικό της εταιρείας " Newdiscovery Bricks Limited" (τεκμήριο 9), επιστολή του Γενικού Διευθυντή του Ιδρύματος Τεχνολογίας Κύπρου προς τον παραπονούμενο ημερ. 23.1.2004 (τεκμήριο 10), "Συμφωνία για Πώληση Μετοχών" (τεκμήριο 18), τραπεζικό έγγραφο περιέχον εντολή του κατηγορούμενου για την μη πληρωμή της επιταγής (τεκμήριο 22), αντίγραφο κλητηρίου ειδικώς οπισθογραφημένου στην αγωγή αρ. 664/2010 (Ε.Δ. Λεμεσού) Σταύρος Χατζημιχαήλ ν. "Newdiscovery Bricks Ltd" (τεκμήριο 41), έγγραφο με τίτλο "Πιστοποίηση προμήθειας της Εταιρείας" ημερ. 19.10.2008 (τεκμήριο 42) και πιστοποιητικό καταλόγου εξόδων στην αγωγή αρ. 1735/2010 (Ε.Δ. Πάφου) Angelika Κaljic-Liss v. "Newdiscovery Bricks Ltd" ημερ. 12.3.2013 (τεκμήριο 43). Η ακροαματική διαδικασία διευκολύνθηκε με την κοινή δήλωση και την έγκριση των ακολούθων ως παραδεκτών γεγονότων: Ο κατηγορούμενος εξέδωσε, επί του οργανισμού "Σ.Π.Ε. Στροβόλου", την επιταγή υπ΄ αριθμό 15933267 για το ποσόν των €22.500, η οποία ήταν πληρωτέα στις 29.6.

1. Η επιταγή παρεδόθηκε στον δικηγόρο του παραπονούμενου στις 15.1.2010, παρουσία αυτού. Όταν η επιταγή επαρουσιάσθηκε στη τράπεζα για εξαργύρωση, αυτή δεν ετιμήθηκε γιατί ο εκδότης της την ανεκάλεσε. Η επιταγή παραμένει έως και σήμερα απλήρωτη. Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας, η δε έγγραφη είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Παρέλκει η πλήρης απόδοσή της. Ακολουθεί η καταγραφή των ευρημάτων επί των ουσιωδών γεγονότων καθώς και των διαπιστώσεων: Από τη μελέτη της μαρτυρίας διαπιστώνεται, κατ΄ αρχάς, πώς αποτελεί κοινό έδαφος το γεγονός πώς η επιταγή (τεκμήριο 1) εξεδώθηκε κατ΄ εφαρμογήν των συνομολογηθέντων δια της "Συμφωνίας για Πώληση Μετοχών", ημερ. 15.1.2010 ("η Συμφωνία") (τεκμήριο 18). Η Συμφωνία είναι τριμερής και συνομολογήθηκε μεταξύ της εταιρείας "Discovery Bricks Technology Ltd", ως "Πωλητή", της "Newdiscovery Bricks Ltd", ως "Εταιρείας", και του κατηγορουμένου, του Ανδρέα Νεοκλέους (Μ.Υ.2) και της Τεμενούγκα Αγγελή, ως "Αγοραστών". Δυνάμει της Συμφωνίας η "Discovery Bricks Technology Ltd" επώλησε στον κατηγορούμενο και τους Ανδρέα Νεοκλέους (Μ.Υ.2) και Τεμενούγκα Αγγελή μετοχές στην "Newdiscovery Bricks Ltd" έναντι του συνολικού τιμήματος των €55.
2. Συνεφωνήθηκε, περαιτέρω, η αποπληρωμή του τιμήματος δια της καταβολής μετρητών και διά της έκδοσης δύο επιταγών, της επίδικης συμπεριλαμβανομένης. Κατά τη συνομολόγηση της Συμφωνίας η "Discovery Bricks Technology Ltd" ενεργούσε δια του παραπονουμένου, η δε "Newdiscovery Bricks Ltd" ενεργούσε δια του κατηγορουμένου. Ο παραπονούμενος υπέγραψε τη Συμφωνία εκ μέρους της "Discovery Bricks Technology Ltd", ο δε κατηγορούμενος υπέγραψε τη Συμφωνία εκ μέρους της "Newdiscovery Bricks Ltd". Από τη μελέτη της μαρτυρίας διαπιστώνεται, περαιτέρω, πώς ο κατηγορούμενος δεν αρνείται την έκδοση της επιταγής (τεκμήρια 1) και ούτε αρνείται το γεγονός ότι αυτή δεν ετιμήθηκαν. Η υπεράσπιση του κατηγορουμένου περιορίζεται στον ισχυρισμό πώς ανεκάλεσε την επιταγή για εύλογη αιτία. Η εύλογη αιτία συνιστάται στον ισχυρισμό ότι υπήρξε παράβαση συμφωνίας, ως καταγράφεται στο σχετικό τραπεζικό έντυπο ημερ. 28.06.2011 (τεκμήριο 22). Στην επιστολή ημερ. 28.6.2011, την οποία ο Ανδρέας Νεοκλέους (Μ.Κ.2) απευθύνει προς την εταιρεία "Discovery Bricks Technology Ltd" και κοινοποιεί στον παραπονούμενο (τεκμήριο 3), διευκρινίζεται εν μέρει ο ισχυρισμός περί παράβασης συμφωνίας. Το περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 28.6.2011, το οποίο ο κατηγορούμενος υιοθετεί και παρουσιάζει ως αποδίδον την πραγματικότητα, συνοψίζεται ως εξής (τεκμήριο 3): Η "Discovery Bricks Technology Ltd", διά του εκπροσώπου της παραπονουμένου, πρώτον, παρεβιάσε τον όρον 4.6 της Συμφωνίας γιατί απεκαλύφθηκε, εκ των υστέρων, πώς η "Newdiscovery Bricks Ltd" υπήρξε συμβαλλόμενο μέρος σε άλλες συμφωνίες και, δεύτερον, παρεβίασε τον όρο 4.11 της Συμφωνίας γιατί δεν υφίσταται εγγεγραμμένο διεθνές δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για καινοτόμα τούβλα υπέρ της, αλλά μόνον εκκρεμεί αίτηση για την εγγραφή τέτοιου διπλώματαος. Ας σημειωθεί πώς, δια της επιστολής του ημερ. 23.1.2004, ο Γενικός Διευθυντής του Ιδρύματος Τεχνολογίας Κύπρου συγχαίρει τον παραπονούμενο "για την συμπερίληψη της επινόησης (του) για καινοτόμα τούβλα (σε) ειδικό έντυπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής" (τεκμήριο 10). Ως προς τα κρίσιμα γεγονότα, η διαφορά των δύο πλευρών εντοπίζεται στα όσα αφορούν στην ανάκληση της επιταγής. Ας υπομνησθεί ότι ο κατηγορούμενος βαρύνεται να αποδείξει, επί τη βάσει του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, πώς συνέβησαν, πράγματι, τα όσα ισχυρίζεται ως προηγηθέντα της ανάκλησης της επιταγής, πώς αυτά συνιστούν παράβαση συμφωνίας εκ μέρους του παραπονουμένου και πως, προβαίνοντας στην ανάκληση της επιταγής επικαλούμενος την παράβαση συμφωνίας, ο ίδιος ειλικρινώς και καλόπιστα επίστευε πως εδικαιούτο να το πράξει. Κατά την κυρίως εξέτασή του, η οποία διεξήχθηκε με την ανάγνωση και κατάθεση γραπτής δήλωσης (έγγραφο αρ. 1), ως το άρθρο 25 του περί Αποδείξεως Νόμου (Κεφ. 9, ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια) επιτρέπει, ο κατηγορούμενος επαρουσίασε τον εαυτό του ως έναν ηλικιωμένο, ευπειθή και καλόκαρδο άνθρωπο, με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, ο οποίος, εξ αιτίας αυτών των χαρακτηριστικών του, έτυχε εκμετάλλευσης από τον παραπονούμενο. Η εκμετάλλευση αυτή έγκειται στο ότι ο παραπονούμενος έπεισε τον ίδιο, τον Ανδρέα Νεοκλέους (Μ.Υ.2) και την Τεμενούγκα Αγγελή, να αγοράσουν, διά της συνομολόγησης της Συμφωνίας (τεκμήριο 18), μετοχές στην εταιρεία "Newdiscovery Bricks Ltd", τις οποίες κατείχε η "Discovery Bricks Technology Ltd", έναντι συνολικού αιτήματος €55.000 διαβεβαιώνοντας τους πως "... Δεν υπάρχουν οποιεσδήποτε συμφωνίες, προφορικές ή γραπτές, στις οποίες συμβαλλόμενο μέρος είναι η ("Newdiscovery Bricks Ltd") (δείτε στον όρο 4.6 του τεκμηρίου 18 και στο τεκμήριο 3), πώς η "Discovery Bricks Technology Ltd" διαθέτει εγγεγραμμένο διεθνές δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για καινοτόμα τούβλα και πως "μέρος των δικαιωμάτων που (της) ανήκουν επί του ... διπλώματος (αυτού) ... για την Κύπρο, Αίγυπτο, Λιβύη και τη γεωγραφική ζώνη της Μέσης Ανατολής" θα το παραχωρούσε στην "Newdiscovery Bricks Ltd" (δείτε στον όρο 4.11 του τεκμηρίου 18 και στο τεκμήριο 3). Όμως, η αντεξέταση του κατηγορουμένου, από τον ευπαίδευτο συνήγορο του παραπονούμενου, υπήρξε αποκαλυπτική και εκλόνισε την αξιοπιστία του: Ο κατηγορούμενος ήλθε σε αντιπαράθεση με τα όσα γραπτή μαρτυρία αποκαλύπτει και, επικαλούμενος διαρκώς την ηλικία, την ευπείθεια, το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και την καλοσύνη του, επεδίωξε να προσδώσει κύρος στη μαρτυρία του και να καλύψει τα κενά και τις αντιφάσεις της. Μελέτη της μαρτυρίας του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου, υπό το πρίσμα των όσων έγγραφη μαρτυρία δηλώνει και υπό το πρίσμα των όσων η λογική των πραγμάτων υπαγορεύει, οδηγεί στη διαπίστωση πώς ο κατηγορούμενος προσήλθε στο Δικαστήριο για να δικαιολογήσει προειλημμένες αντισυμβατικές αποφάσεις του και αντισυμβατικές ενέργειές του και όχι για να πει την αλήθεια. Η διαπίστωση αυτή βασίζεται επί των ακολούθων:

(1)Η ενεργός συμμετοχή του κατηγορούμενου στη σύσταση της "Newdiscovery Bricks Ltd", ως το ιδρυτικό έγγραφο και καταστατικό της εταιρείας επιμαρτυρεί (τεκμήριο 9), καθώς και η αδιάλειπτη παρουσία του ως διευθυντή και μετόχου της, από της ιδρύσεως της το έτος 2004 έως και σήμερα, ως τα σχετικά πιστοποιητικά του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη, επίσης, επιμαρτυρούν (τεκμήρια 5 έως και 8), σε συνδυασμό με το παραδεδεγμένο, από τον κατηγορούμενο, γεγονός πώς από τον Απρίλιο του έτους 2009, οπότε ο παραπονούμενος υπέστηκε εγκεφαλικό επεισόδιο και παρέμεινε εκτός εργασίας για πολλούς μήνες, ανέλαβε ο ίδιος τη διαχείριση της εταιρείας "Newdiscovery Bricks Ltd" καθώς, επίσης, και σε συνδυασμό με το γεγονός πως ο κατηγορούμενος εκπροσώπησε την "Newdiscovery Bricks Ltd" κατά την συνομολόγηση της Συμφωνίας (τεκμήριο 18), αποκαλύπτουν τα ψεύδη του όταν ισχυρίζεται πως αγνοούσε την οικονομική κατάσταση της "Newdiscovery Bricks Ltd". Εκπροσωπώντας τη "Newdiscovery Bricks Ltd" κατά τη συνομολόγηση της Συμφωνίας, ο ίδιος ο κατηγορούμενος έδωσε, μεταξύ άλλων, και τη διαβεβαίωση πως "Δεν υπάρχουν οποιεσδήποτε συμφωνίες, προφορικές ή γραπτές στις οποίες συμβαλλόμενο μέρος είναι η εταιρεία (αυτή)" (δείτε τον όρο 4.6 του τεκμηρίου 18). Ο κατηγορούμενος δεν δικαιούται να αρνείται, εκ των υστέρων, τις διαβεβαιώσεις στις οποίες ο ίδιος προέβηκε, εκπροσωπώντας τη "Newdiscovery Bricks Ltd", ισχυριζόμενος πως το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, η ευπείθεια και η απροσεξία του δεν του επέτρεψαν να αντιληφθεί την κατάσταση και το νόημα των διαβεβαιώσεών του. Εν πάση περιπτώσει, επισημαίνεται το γεγονός πως, αντεξεταζόμενος, ο κατηγορούμενος απεκάλυψε πώς, κατά συνομολόγηση της Συμφωνίας (τεκμήριο 18), είχε ως σύμβουλό του τον εγγράμματο λογιστή Λοϊζο Λοϊζου.

(2)Η εικόνα του ανθρώπου ο οποίος, λόγω του χαμηλού μορφωτικού επιπέδου του, δεν διερευνά την πραγματικότητα και δεν έχει πλήρη αντίληψη αυτής, την οποία ο κατηγορούμενος επέμενε να προβάλλει καθ΄ όλην τη διάρκεια της κατάθεσής του, δεν συνάδει με την εκ μέρους του χρήση λόγιας φράσης: Σε ερώτηση κατά την αντεξέταση, ο κατηγορούμενος απάντησε με τη φράση "εν τη παλάμη και ούτω βοησόμεν". Ούτε συνάδει με την εκ μέρους του χρήση εξελιγμένου επιθέτου: Περιγράφοντας την κύρια επαγγελματική δραστηριότητά, του ο κατηγορούμενος ανέφερε πως ασχολείται με "συμβατικές" οικοδομικές εργασίες, αντιδιαστέλλοντας τις από τις οικοδομικές εργασίες με τη χρήση καινοτόμων τούβλων.

(3)Η τάση του κατηγορούμενου να ψεύδεται ενώπιον του Δικαστηρίου αποκαλύπτεται και από το γεγονός πως αυτός την 1.11.2011, δηλαδή μήνες μετά την ανάκληση της επιταγής (στις 28.6.2011), προέβηκε,ενώπιον Πρωτοκολλητού, σε ένορκη δήλωση υποστηρίζοντας τα εξής: "Το γραμμάτιο ημερ. 15.1.2010 δια το ποσό των €22.500.... έχει εξοφληθεί με την επιταγή ημερ. 29.6.2011 δια το ίδιο ποσό. Επισυνάπτω ....αντίγραφο επιταγής της Σ.Π.Ε Στροβόλου με δικαιούχο το Δημήτρη Παπαχατζή δια το ποσό των €22.500". Η δήλωση αυτή περιλαμβάνεται στην ένορκη δήλωση του κατηγορουμένου η οποία υποστηρίζει την αίτησή του για ακύρωση και/ή παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης αρ. 1056/2011 (Ε.Δ Λευκωσίας) που κατεχωρίστηκε εναντίον του (τεκμήριο 2). Το δε συνημμένο, στην ένορκη αυτή δήλωση, αντίγραφο επιταγής, είναι αυτό της επίδικης επιταγής.

(4)Η εκ μέρους του κατηγορουμένου σταλείσα επιστολή ημερ. 26.6.2011 (τεκμήριο 3) δεν προσδιορίζει τις συμφωνίες τις οποίες, κατ΄ ισχυρισμόν, η "Newdiscovery Bricks Ltd" συνήψε με τρίτους και οι οποίες κατ΄ ισχυρισμόν, δεν απεκαλύφθηκαν κατά τον κρίσιμο χρόνο της 15.1.2010, οπότε συνομολογήθηκε η Συμφωνία. Καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου ο κατηγορούμενος παρέπεμψε για ¨περισσότερες λεπτομέρειες¨ επί του ζητήματος στον Ανδρέα Νεοκλέους (Μ.Κ.1), ο οποίος "χειρίστηκε τα ζητήματα αυτά" (δείτε στην παρα. 19 του εγγράφου αρ. 1). Όμως, τα όσα ο Ανδρέας Νεοκλέους (Μ.Υ.2) ισχυρίζεται σχετικώς ενισχύουν την εικόνα του κατηγορούμενου ως εκδότη επιταγής ο οποίος την ανεκάλεσε χωρίς εύλογη αιτία. Ο Ανδρέας Νεοκλέους (Μ.Υ.2) απαρριθμεί τρεις συμφωνίες οι οποίες, κατ΄ ισχυρισμόν, προϋπήρχαν της 15.1.2010, καί δεν απεκαλύφθηκαν στον ίδιον και τον κατηγορούμενο και οι οποίες, κατ΄ ισχυρισμόν, επεβάρυναν την "Newdiscovery Bricks Ltd" σε τέτοιο βαθμό ώστε να καθίσταται εύλογη η ανάκληση της επιταγής. Πρόκειται για τη συμφωνία την οποίαν συνομολόγησε η "Newdiscovery Bricks Ltd" με κάποιον Σταύρο Χατζημιχαήλ και για την οποίαν, κατ΄ ισχυρισμόν, ο Ανδρέας Νεοκλέους (Μ.Υ.2) και ο κατηγορούμενος έλαβαν γνώσιν περί το έτος 2010 όταν τους επεδόθηκε η σχετική αγωγή αρ. 664/2010 (Ε.Δ. Λεμεσού) Σταύρος Χατζημιχαήλ ν. "Newdiscovery Bricks Ltd" (τεκμήριο 41), για τη συμφωνία την οποίαν συνομολόγησε η "Newdiscovery Bricks Ltd" με κάποιον Μάριο Μαρκίδη για την παροχή προμήθειας ύψους €3.103,10 (τεκμήριο 42) και για τη συμφωνία την οποίαν συνομολόγησε η "Newdiscovery Bricks Ltd" με κάποιαν Angelika Kaljic-Liss και η οποία υπήρξε το αντικείμενο της, εν τέλει, απορριφθείσας αγωγής αρ. 1735/2010 (Ε.Δ. Πάφου) Angelika Kaljic-Liss ν. "Newdiscovery Bricks Ltd" (τεκμήριο 43) (δείτε στις παρα. 38 έως και 40 στο έγγραφο αρ. 2). Είναι προφανές πως η επίκληση αυτών των τριών συμφωνιών είναι προσχηματική και κακόπιστη. Κατ΄ αρχάς, η ύπαρξη της συμφωνίας με τον Σταύρο Χατζημιχαήλ και η εκκρεμότητα της αγωγής αρ. 664/2010 (Ε.Δ. Λεμεσού) ήταν γνωστή στον κατηγορούμενο, ως ο μάρτυρας του Ανδρέας Νεοκλέους (Μ.Υ.2) αποκαλύπτει, τουλάχιστον από το έτος 2010. Διερωτάται, λοιπόν, κανείς εύλογα γιατί ο κατηγορούμενος δεν ανεκάλεσε την επιταγή ενωρίτερα. Διερωτάται κανείς εύλογα γιατί ο κατηγορούμενος, ο οποίος εγνώριζε τα γεγονότα αυτά τουλάχιστον από το έτος 2010, ανέμενε την 28.6.2011 για να ανακαλέσει μίαν επιταγή πληρωτέα στις 29.6.2011. Δεύτερον, ούτε ο κατηγορούμενος ούτε ο μάρτυρας του Ανδρέας Νεοκλέους (Μ.Υ.2) απεκάλυψαν τον χρόνο κατά τον οποίον έμαθαν τα περί της συμφωνηθείσας προμήθειας του Μάριου Μαρκίδη (τεκμήριο 42). Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και εάν θεωρηθεί πως ο κατηγορούμενος έμαθε περί της συμφωνίας αυτής, η οποία αφορά στο ποσόν των €3.103,10, μετά τις 15.1.2010, προσχηματικά και κακόπιστα ανακάλεσε μίαν επιταγή για το ποσόν των €22.500. Τέλος, προσχηματική και κακόπιστη είναι και η ενώπιον του Δικαστηρίου επίκληση της συμφωνίας της "Newdiscovery Bricks Ltd" με την Angelika Kaljic-Liss εφ΄ όσον ούτε ο κατηγορούμενος ούτε ο μάρτυρας του Ανδρέας Νεοκλέους (Μ.Υ.2) επληροφόρησαν για το πότε ακριβώς έμαθαν για την ύπαρξή της και ούτε επληροφόρησαν για το είδος και το ύψος της αξίωσης της ενάγουσας.

(5)Εάν ο κατηγορούμενος, πράγματι, επίστευε καλόπιστα πώς ο παραπονούμενος ενήργησε αντισυμβατικά, όφειλε, να τερματίσει την επίδικη συμφωνία και να διεκδικήσει αποζημιώσεις. Αντί τούτου, ο κατηγορούμενος επέλεξε να ακολουθήσει την, βολική για τον ίδιο, οδό της ανάκλησης της επιταγής μίαν ημέρα πριν αυτή καταστεί πληρωτέα και, καθ΄ ομολογίαν του ιδίου, επέλεξε να συνεχίσει να δραστηριοποιείται επαγγελματικά διαμέσου της "Newdiscovery Bricks Ltd" και να χρησιμοποιεί για εργασίες του, τα καινοτόμα τούβλα τα οποία αποτελούν το αντικείμενο της εκκρεμούσας αίτησης για εγγραφή σχετικού διεθνούς διπλώματος ευρεσιτεχνίας (τεκμηρίου 10).

(6)Ας σημειωθεί πως, ως ο κατηγορούμενος απεκάλυψε, εως και σήμερα ο ίδιος δραστηριοποιείται επαγγελματικά διαμέσου της "Newdiscovery Bricks Ltd", χρησιμοποιεί για οικοδομές, τις οποίες κατασκευάζει, τα καινοτόμα τούβλα που αποτελούν το αντικείμενο της εκκρεμούσας αίτησης για εγγραφή διεθνούς διπλώματος ευρεσιτεχνίας (τεκμήριο 10) και που παράγονται από μηχανή σχεδιασμένη από τον παραπονούμενο, και εισπράττει χρήματα από την δραστηριότητά του αυτή.

(7)Η κλονισμένη αξιοπιστία του κατηγορουμένου ως προς το ζήτημα των, κατ΄ ισχυρισμόν, μη αποκαλυφθεισών υποχρεώσεων της "Newdiscovery Bricks Ltd" επηρεάζει αναπόδραστα και την αξιοπιστία του ως προς το ζήτημα της εκ μέρους του γνώσης ή μη του γεγονότος πως η "Discovery Bricks Technology Ltd" υπέβαλε αίτηση για να εγγραφεί υπέρ της διεθνές δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για καινοτόμα τούβλα, η οποία εκκρεμεί και εξετάζεται. Το γεγονός πως ο κατηγορούμενος κρίνεται ως ψευδομάρτυρας ως προς ουσιώδες μέρος της υπεράσπισής του τού αφαιρεί την αξιοπιστία του και ως προς τα υπόλοιπα. Εν πάση περιπτώσει, τόσον ο παραπονούμενος Δημήτρης Παπαχατζής (Μ.Κ.1) όσον και ο μάρτυρας του Βασίλης Μόσχος (Μ.Κ.2), διά της αξιόπιστης μαρτυρίας τους, εβεβαίωσαν πώς ο κατηγορούμενος εγνώριζε, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, πως δεν υφίσταται, επί του παρόντος εγγεγραμμένο διεθνές δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τα καινοτόμα τούβλα, όμως, εκκρεμεί προς εξέταση η σχετική αίτηση. Η δε εκκρεμότητα της αίτησης αυτής παρέχει στην "Newdiscovery Bricks Ltd" το δικαίωμα χρησιμοποίησης αυτών των καινοτόμων τούβλων. Οι πιο πάνω διαπιστώσεις εκθεμελιώνουν την υπεράσπιση της ανάκλησης της επιταγής για εύλογη αιτία. Οι διαπιστώσεις αυτές αφαιρούν το έρεισμα από τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου πώς όταν στις 28.6.2011 αυτός προέβαινε στην ανάκληση της επιταγής ειλικρινώς και καλόπιστα επίστευε πώς είχε δικαίωμα να πράξει κάτι τέτοιο και πώς η πεποίθησή του αυτή ήταν εύλογη υπό τις περιστάσεις. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνεται πώς το κατηγορητήριο έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. (Υπ.) .............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο