Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Μάριου Πολυβίου κ.α., Υπόθεση αρ.: 22708/2012, 16/7/2014

(2009)2 Α.Α.Δ. 634). Όπως προκύπτει από τον νομοθετικό ορισμό του, το επίδικο αδίκημα είναι αδίκημα βασικής πρόθεσης. Δεν περιλαμβάνεται στον ορισμό του ρητή αναφορά σε ειδική πρόθεση. Απλώς υποδηλώνεται ότι η πρόθεση (mens rea) πρέπει, κατ΄ αρχήν, να συνοδεύει κάθε πτυχή της αξιόποινης συμπεριφοράς (actus reus). Πρόθεση του δράση να επιφέρει αυτό που η πράξη του επάγεται συντρέχει (α) όταν αυτός επιθυμεί κάτι τέτοιο, ανεξαρτήτως εάν το προβλέπει ή όχι ως πιθανόν και (β) όταν αυτός προβλέπει ότι κάτι τέτοιο πιθανόν να συμβεί, είτε το επιθυμεί είτε όχι. Στις περιπτώσεις αδικημάτων βασικής πρόθεσης, ό,τι απαιτείται να αποδειχθεί είναι να έχει κατά νουν ο δράστης τι θα επιφέρει με τις πράξεις του ή τουλάχιστον την πιθανότητα των επιπτώσεων (Halsbury's, Law of England, fourth edition, reissue, vol. 11

(1), σελ. 18 επ., Ακκελίδου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 249, 270 επ. και Αθανασίου ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 367, 371-2). Όσον αφορά στο νοητικό στοιχείο της πρόθεσης για την στοιχειοθέτηση του αδικήματος της ανυπακοής σε δικαστικό διάταγμα παρατίθεται, για ανάλογη εφαρμογή, το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά

(1993)1 Α.Α.Δ. 309, 314-5: «Όπως επισημαίνεται στην Antonis Mouzouris and Another v. Xylophagou Plantations Ltd

(1977)1 C.L.R. 287, για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση πρέπει να αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή του Καθ΄ ου η αίτηση προς την απόφαση του Δικαστηρίου δηλαδή πρόθεση ανυπακοής προς το διάταγμα του Δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ΄ εαυτού δεν αρκεί, πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος του Δικαστηρίου». Εν προκειμένω, ετέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ως αδιαμφισβήτητο, το γεγονός πώς, στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης αρ. 17065/2009 (Ε.Δ. Λάρνακας) εξεδόθηκε εναντίον των κατηγορουμένων διάταγμα το οποίο διέταξε τους κατηγορουμένους να υποβάλουν, εντός τρίμηνης προθεσμίας, δηλώσεις εισοδήματος για τα έτη 2001 έως και 2007 και λογαριασμούς για τα έτη 2001 και 2002 (τεκμήριο 5). Περαιτέρω, κατετέθηκε, εκ συμφώνου, κρίσιμη αλληλογραφία (τεκμήρια 8, 9, 11, 13 και 14) η οποία πληροφορεί για τα εξής: Δια της επιστολής τους ημερ. 31.03.2013 οι δικηγόροι των κατηγορουμένων πληροφορούν τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας πώς οι πελάτες τους (α) συνεμορφώθηκαν μερικώς με το προστακτικό διάταγμα ημερ. 15.11.2011, αφού υπέβαλαν τις περισσότερες από τις κρίσιμες δηλώσεις εισοδήματος και (β) εκ των πραγμάτων αδυνατούν να υποβάλουν τις δηλώσεις εισοδήματος και τους λογαριασμούς για τα έτη 2001 και 2002 «για τον μοναδικό λόγο ότι όλα τα στοιχεία .... έχουν κατασχεθεί δυνάμει εντάλματος έρευνας που εξεδόθη στις 17.02.2005 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στα πλαίσια έρευνας που διεξήχθηκε από τον Αρχηγό Αστυνομίας και την ΜΟΚΑΣ. Όλα τα σχετικά στοιχεία ... τα οποία χρειάζονται για την υποβολή των δηλώσεων και των σχετικών λογαριασμών 2001-2002 έχουν παραληφθεί και κατακρατηθεί και δεν έχουν επιστραφεί ...» (τεκμήριο 9). Η Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας, δια της επιστολής της Προϊσταμένης της Μονάδος Καταπολέμησης Αδικημάτων Συγκάλυψης (ΜΟ.Κ.Α.Σ.) ημερ. 19.04.2013 ετοποθετήθηκε στο ζήτημα ως εξής: «... η Μονάδα επιβεβαιώνει ότι όντως ανακριτές της Μονάδας σε συνεργασία με ανακριτές της Αστυνομίας στα πλαίσια εκτέλεσης επίσημου αιτήματος παροχής νομικής αρωγής από τις αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου, στις 18.02.2005, ερεύνησαν δυνάμει εντάλματος έρευνας τα γραφεία στην οδό Αρτέμιδος αρ. 25 στην Λάρνακα που ανήκαν στον Μάριο Πολυβίου και παραλήφθηκε μεγάλος όγκος εγγράφων τα οποία αποστάληκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Έκτοτε μέχρι σήμερα δεν έχουν επιστραφεί οποιαδήποτε έγγραφα από τις αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου στην Μονάδα. Σε περίπτωση που επιθυμείτε να επιστραφούν, τότε η Μονάδα θα πρέπει να έρθει σε επικοινωνία με τις αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου για εντοπισμό και επιστροφή των εγγράφων. Είναι άγνωστο αν θα μπορούν να εντοπιστούν, καθότι γνωρίζουμε ότι η υπόθεση εναντίον του κυρίως υπόπτου Michael George Voudouri έχει εκδικασθεί πρόσφατα σε Δικαστήριο της Σκωτίας ...» (τεκμήριο 8). Οι δικηγόροι των κατηγορουμένων επανήλθαν στο ζήτημα δια της επιστολής τους προς τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ημερ. 19.11.2013 (τεκμήριο 11). Δια της επιστολής του ημερ. 28.11.2013, ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας απαντά στους δικηγόρους των κατηγορουμένων ως εξής: «..... δόθηκαν οδηγίες στην ΜΟΚΑΣ όπως σας παραδώσουν τα έγγραφα που ζητούν οι πελάτες σας για να τα υποβάλουν στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, συμμορφούμενοι στις νόμιμες υποχρεώσεις του» (δείτε στο τεκμήριο 9). Εξ αφορμής της επιστολής του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ημερ. 28.11.2013 (τεκμήριο 9), οι δικηγόροι των κατηγορουμένων, δια της επιστολής τους ημερ. 13.12.2013, απευθύνθηκαν εκ νέου στην προϊσταμένη της ΜΟ.Κ.Α.Σ. για ενημέρωση (τεκμήριο 13). Αυτή τους απήντησε δια της επιστολής της ημερ. 17.12.2013 (τεκμήριο 14) ως εξής: «..... έχουμε αποστείλει στις 17.12.2013 σχετική επιστολή προς τις αρμόδιες Αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου, μέσω του Υ.Δ.Δ.Τ. Με την εν λόγω επιστολή ζητούμε όπως τα έγγραφα εντοπιστούν και επιστραφούν άμεσα. Εάν κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατό, να μας ενημερώσουν ανάλογα. Θα επανέλθουμε το συντομότερο δυνατό αφού προηγουμένως ληφθεί η σχετική ενημέρωση από τις αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου...» Τέλος, δια της ένορκης κατάθεσής του ενώπιον του Δικαστηρίου ο κατηγορούμενος αρ. 1 δηλώνει τα εξής: « .... από ενημέρωση που έχει λάβει ο Δικηγόρος μου σε σειρά επιστολών τα έγγραφα είναι άγνωστο αν μπορούν να εντοπιστούν καθότι ως έχουμε πληροφορηθεί από τον ανακριτή της μονάδας κ. Χριστόδουλο Χριστοδούλου αφορούν υπόθεση εναντίον συγκεκριμένου υπόπτου η οποία εκδικάζεται από τις αρχές της Σκωτίας ...... Σε καμία περίπτωση δεν είχαμε οποτεδήποτε πρόθεση να μην υπακούσουμε και να συμμορφωθούμε με την διαταγή του Δικαστηρίου. Αντίθετα έχουμε καταβάλει όλες μας τις δυνάμεις και προσπάθειες να εξασφαλίσουμε τα απαραίτητα έγγραφα μέσω των αρμοδίων αρχών αλλά δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έχουμε παραλάβει οποιαδήποτε έγγραφα και κατά συνέπεια είμαστε σε πραγματική αδυναμία να συμμορφωθούμε πλήρως με την κατηγορία ...». (δείτε στις παρά. 6 και 7 του εγγράφου αρ. 1). Η ως άνω δήλωση του κατηγορουμένου αρ. 1, είναι ευθυγραμμισμένη με τα όσα τα τεκμήρια 8, 9, 11, 13 και 14 επιμαρτυρούν καθώς και με τα όσα η λογική των πραγμάτων υπαγορεύει. Η δήλωση αυτή κρίνεται ως αξιόπιστη. Τα όσα η ίδια η Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας αναφέρει, δια των σχετικών επιστολών της προς τους δικηγόρους των κατηγορουμένων (δείτε τα τεκμήρια 8, 9 και 14), δεν αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία πώς οι κατηγορούμενοι ευρίσκονται σε πραγματική και χωρίς υπαιτιότητα αδυναμία να συμμορφωθούν πλήρως με το προστακτικό διάταγμα ημερ. 15.11.2011. Συνεπώς, δεν συντρέχει στο πρόσωπο των κατηγορουμένων το απαραίτητο, για την στοιχειοθέτηση του επίδικου αδικήματος, νοητικό στοιχείο της πρόθεσης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, το κατηγορητήριο δεν έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται από το κατηγορητήριο. (Υπ.) .............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο