ΣΠΥΡΟΣ Α. ΣΠΥΡΟΥ ν. ΒΑΡΒΑΡΑΣ Α. ΞΕΝΗ, Υπόθεση αρ.: 22114/2011, 30/9/2014

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155) Η κατηγορουμένη διώκεται για το αδίκημα της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής, ως αυτό διαγράφεται από το άρθρο 305Α

(2)του Ποινικού Κώδικα (Κεφ. 154, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια). Επίδικη είναι η επιταγή υπ΄ αριθμόν 30910249, η οποία εξεδόθηκε από την κατηγορουμένη επί του οργανισμού «Συνεργατικός Οργανισμός Πρωτοβουλίας Γυναικών Κύπρου Λτδ» για το ποσόν των €50.000, η οποία παρουσιάζει ως δικαιούχο τον παραπονούμενο και η οποία καταγράφει, στο σώμα της, ως ημερομηνία πληρωμής της, την 14.10.2011. Η κατηγορουμένη αρνείται ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Για να αποδειχθεί η υπόθεση εκλήθηκαν και κατέθεσαν η Άντρια Χριστοδούλου (Μ.Κ.1), υπάλληλος στον οργανισμό «Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αμμοχώστου - Λάρνακας», ο παραπονούμενος Σπύρος Α. Σπύρου (Μ.Κ.2), και η Πόπη Χατζηπαύλου (Μ.Κ.3), διευθύντρια της εταιρείας «J.C. Haggipavlou and Son Ltd» («η εταιρεία «Haggipavlou»). Επιπλέον της ένορκης προφορικής μαρτυρίας τους τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν και έγγραφη μαρτυρία. Μεταξύ άλλων, κατετέθηκαν και εσημειώθηκαν ως τεκμήρια η επίδικη επιταγή (τεκμήριο 1), διάταγμα εκκαθάρισης της εταιρείας «The Scanner Unithome Office Center Ltd» («η εταιρεία «Scanner»), το οποίο εξεδόθηκε στις 11.12.2009 στα πλαίσια της αίτησης αρ. 140/2009 (Ε. Δ. Λευκωσίας) (τεκμήριο 2), και απόφαση ημερ. 14.11.2008 η οποία εξεδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής αρ. 8610/2007 (Ε.Δ. Λευκωσίας) J.C. Haggipavlou & Son Ltd v. The Scanner Unithome Office Center Ltd (Τεκμήριο 7). Μετά το πέρας της προσαγωγής μαρτυρίας εκ μέρους του παραπονουμένου ετέθηκαν από το Δικαστήριο, αυτεπαγγέλτως, προς συζήτησιν, θέμα κατάχρησης διαδικασίας (Έλληνας ν. Δημοκρατία

(1989)2 Α.Α.Δ. 155, Beogradska D.D.

(1996)1 C.L.R. 911, Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου

(2002)2 Α.Α.Δ. 522) και θέμα έκδοσης της επιταγής προς το σκοπό πληρωμής οφειλής σχετιζομένης με συναλλαγή ή πράξη αντίθετη με τα χρηστά ήθη (άρθρο 305Α

(6)του Κεφ. 154). Τα θέματα ετέθηκαν δεδομένου ότι, επί τη βάσει της μαρτυρίας την οποίαν προσεκόμισε η πλευρά του παραπονουμένου, τα ουσιώδη γεγονότα παρουσιάζονται να εξελίχθηκαν ως εξής: Η επίδικη επιταγή (τεκμήριο 1) εξεδόθηκε επ΄ ονόματι του παραπονουμένου για το ποσόν των €50.000 όταν αυτός, ενεργώντας για λογαριασμό των πελατών του εταιρείας «Haggipavlou», συμμετέσχε στη μεθόδευση για τον παραμερισμό διατάγματος εκκαθάρισης της εταιρείας «Scanner» (τεκμήριο 2). Το διάταγμα εκκαθάρισης της εταιρείας «Scanner» εξεδόθηκε κατώπιν ενεργειών του παραπονουμένου Σπύρου Α. Σπύρου (Μ.Κ.2) λόγω της παράλειψης της εταιρείας αυτής να αποπληρώσει εξ αποφάσεως χρέος της προς τους πελάτες του εταιρείας «Haggipavlou» ύψους €19.978,68, επιπλέον τόκους και έξοδα (τεκμήριο 7). Ο παραπονούμενος Σπύρος Α. Σπύρου (Μ.Κ.2) συνήνεσε στον παραμερισμό του διατάγματος εκκαθάρισης, κατώπιν της σύμφωνης γνώμης των πελατών του, όταν η κατηγορουμένη εξέδωσε επ΄ ονόματί του την επίδικη επιταγή ύψους €50.

1. Εάν η επίδικη επιταγή ετιμάτο και ο παραπονούμενος Σπύρος Α. Σπύρου (Μ.Κ.2) εισέπραττε τις €50.000, οι πελάτες του εταιρεία «Haggipavlou» δεν θα διεκδικούσε ο,τιδήποτε επιπλέον. Η εταιρεία θα διεκδικούσε το ποσόν των €22.
2. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν επί των ζητημάτων αυτών. Συναφώς αναφέρεται πώς ως «καταχρηστική» χαρακτηρίζεται κατ΄ αρχάς, η δικαστική διαδικασία όταν δι΄ αυτής επιδιώκεται σκοπός όμοιος με σκοπόν ο οποίος επιδιώκεται διαμέσου της παράλληλης προώθησης άλλου ένδικου μέσου (Beogradskα DD (ανωτέρω) καθώς, επίσης, και η δικαστική διαδικασία όταν πραγματικός της σκοπός είναι η εξόντωση ή η καταπίεση του αντιδίκου (Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου (ανωτέρω) Mills v. Cooper

(1967)2 All ER 100, 104). Η δικαστική εξουσία για παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας εξ αιτίας του καταχρηστικού της χαρακτήρα ασκείται με φειδώ και μόνον εφ΄ όσον η διαδικασία είναι προδήλως καταχρηστική. Η σχετική απόφαση πρέπει να λαμβάνεται κατόπιν συνεκτίμησης αφ΄ ενός του συνταγματικού δικαιώματος κάθε προσώπου να προσφεύγει απρόσκοπτα στη δικαιοσύνη και αφ΄ ετέρου της ευθύνης του Δικαστηρίου να περιφρουρεί και να διασφαλίζει την ορθή και αποτελεσματική λειτουργία του (απόφαση στην Ποινική Έφεση αρ. 90/2011 Μεταφορές Γερόλεμος Ν. Γερολέμου Λτδ ν. Αδελφοί Σ. Πεκρής (Γενικές Επιχειρήσεις) Λτδ κ.ά. ημερ. 11.09.2013). Η κρίση περί καταχρηστικής διαδικασίας δεν διαμορφώνεται επί τη βάσει υποθέσεων και εικασιών. Τέτοια κρίση διαμορφώνεται επί τη βάσει μαρτυρίας. Συνεπώς, ευρισκόμενοι στο στάδιο κατά το οποίο ολοκληρώθηκε η προσαγωγή μαρτυρίας εκ μέρους του παραπονουμένου, το ζήτημα της κατάχρησης της διαδικασίας δύναται να κριθεί. Σύνοψη του λόγου και των αρχών που διέπουν την άσκηση της δικαιοδοσίας για την αποτροπή της εκ μέρους διαδίκου κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας παρατίθεται στην υπόθεση Διευθυντής των Φυλακών ν. Παρέλλα Τζεννάρο

(1995)1 Α.Α.Δ. 217: «Η δικαιοδοσία για την παρεμόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν στην κατίσχυσή του. Γι΄ αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δεν συναρτούνται με οποιονδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα, μπορεί να προσλάβουν οποιανδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίον παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» Υπάρχουν περιπτώσεις όπου συγκεκριμένη δικαστική διαδικασία παρουσιάζεται, εκ πρώτης όψεως, ορθή και νόμιμη. Όμως, εξωγενής μαρτυρία καταδεικνύει τον καταχρηστικό χαρακτήρα της. Στην απόφαση Goldsmith v. Sperrings Ltd

(1977)2 All ER 566 (C.A.) λέχθηκαν, από τον Lord Denning M.R., τα εξής: «Abuse of legal process In a civilized society, legal process is the machinery for keeping order and doing justice. It can be used properly or it can be abused. It is used properly when it is invoked for the vindication of men's rights or the enforcement of just claims. It is abused when it is diverted from its true course so as to serve extortion or oppression; or to exert pressuve so as to achieve an improper end. When it is so abused, it is a tort, a wrong known to the law. The judges can and will intervene to stop it ... Sometimes abuse can be shown by the very steps being taken in the courts .. At other times the abuse can only be shown by extrinsic evidence that the legal process is being used for an improper purpose. On the face of it in any particular case, the legal process may appear to be entirely proper end correct. What may make it wrongful is the purpose for which it is used. If it is done in order to exert pressure so as to achieve an end which is improper in itself, then it is a wrong known to the law. This appears distinctly from the case which founded this tort. It is Grainger v. Hill

(1838)4 Bing N.C. 212 which arose out of the old process of capias. The plaintiff recovered damages for abuse of the process. It had been abuse because it had been taken, as Tindal CJ said at p. 221, «to effect an object not within the scope of the process» and as Bosanquet J. said at p. 24 «the process was enforced for an ulterior purpose». Όσον αφορά στην έννοια και το περιεχόμενο του όρου «χρηστά ήθη» παρατίθενται τα ακόλουθα αποσπάσματα από τα συγγράμματα του Ι. Σ. Σπυριδάκη, Γενικές Αρχές, Τεύχος Α΄, Έκδοση: Αντ. Ν. Σάκκουλα, 1985, 27 και του Παναγιώτη Β. Λαδά, Γενικές Αρχές Αστικού Δικαίου, Εκδόσεις Σάκκουλα, 2007, 67: Ι. Σ. Σπυριδάκη, Γενικές Αρχές, Τεύχος Α΄, Έκδοση: Αντ. Ν. Σάκκουλα, 1985, 27: «13γ. Χρηστά ήθη είναι οι κρατούσες αντιλήψεις του μέσου χρηστού και δίκαιου ανθρώπου ως προς το ποια συμπεριφορά είναι η πρέπουσα (η ανταποκρινόμενη στις επιταγές της κοινωνικής ηθικής) - Είναι πρόδηλο ότι τα χρηστά ήθη δεν είναι κάτι σταθερό, αλλά μεταβάλλονται με το χρόνο (έστω και με αργό ρυθμό), όπως ακριβώς μεταβάλλεται και η κοινωνική ηθική». Παναγιώτη Β. Λαδά, Γενικές Αρχές Αστικού Δικαίου, Εκδόσεις Σάκκουλα, 2007, 67: «

1. Τα χρηστά ήθη Κατά τη διάκριση των κανόνων δικαίου από τους κανόνες ηθικής παρατηρήθηκε ότι ο όρος χρηστά ήθη χρησιμοποιείται στο νόμο για να υποδηλώσει την κρατούσα κοινωνική ηθική, δηλαδή τις κρατούσες σε ένα κοινωνικό σύνολο αντιλήψεις για το πότε μία συμπεριφορά, που δεν αξιολογείται από συγκεκριμένη διάταξη νόμου, είναι επιτρεπτή ή ανεκτή στο πλαίσιο της κοινωνικής συμβίωσης. Ως κριτήριο των χρηστών ηθών χρησιμεύουν οι αντιλήψεις του μέσου, έμφρονα και συνετού ανθρώπου. Καθώς στην έννοια των χρηστών ηθών ενυπάρχει ένα στοιχείο ανύψωσης και εξιδανίκευσης της αναμενόμενης συμπεριφοράς, συνδέονται αυτά με την έννοια της ηθικής. Η κοινωνική ηθική όμως αντιδιαστέλλεται από την απόλυτη ηθική και κατ΄ αντίθεση προς εκείνη έχει αντικειμενικό περιεχόμενο....» Ακολουθεί η παρουσίαση της μαρτυρίας η οποία έδωσε το έναυσμα για την αυτεπάγγελτη εξέταση του ζητήματος της κατάχρησης διαδικασίας και του ζητήματος της έκδοσης της επιταγής προς το σκοπό πληρωμής οφειλής σχετιζομένης με συναλλαγή ή πράξη αντίθετη με τα χρηστά ήθη: Κατά την κυρίως εξέτασή του, η οποία διεξήχθηκε κυρίως με την ανάγνωση και κατάθεση γραπτής δήλωσης (έγγραφο αρ. 1), ως το άρθρο 25 του περί Αποδείξεως Νόμου (Κεφ. 9, ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια) επιτρέπει, ο παραπονούμενος Σπύρος Σπύρου (Μ.Κ.2) εδήλωσε τα κάτωθι: «....... Είμαι δικηγόρος, .... Είμαι ο παραπονούμενος στην παρούσα υπόθεση και ο άμεσα εμπλεκόμενος σε όλα τα στάδια που διαδραματίστηκαν μέχρι την καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης εις το Δικαστήριο .... Η παρούσα υπόθεση αφορά περίπτωση όπου η κατηγορουμένη μου έκδωσε την επιταγή του Συνεργατικού Οργανισμού Πρωτοβουλία Γυναικών Κύπρου με αρ. 30910245, για το ποσό των €50.000 και με ημερομηνία πληρωμής ως 14.10.2011, και αυτή δεν εξοφλήθηκε όταν κατατέθηκε για πληρωμή λόγω του ότι η κατηγορουμένη είχε ανακαλέσει την εξόφληση της άνευ εύλογης αιτίας .... Συγκεκριμένα, η κατηγορούμενη ήταν μαζί με τον αδελφό της, κ. Λάμπρο Ξενή, ιδιοκτήτες και είχαν εμπλοκή στα της εταιρείας The Scanner Unithome Office Center Ltd που είχε έδρα την Λάρνακα. .... Κατά την άσκηση του επαγγέλματος μου ως δικηγόρου, ενεργούσα ως δικηγόρος της εταιρείας J.C Haggipavlou & Son Ltd, από την Λευκωσία. .... Σαν δικηγόρος της Χατζηπαύλου, είχα προβεί σε διαδικασίες αίτησης διάλυσης της Σκάννερ αφού είχε εκδοθεί απόφαση από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην αγωγή 8610/2007 για €19.978,68 πλέον τόκο κ.λ.π. ..... Στην συνέχεια, και σε συντομία, είχαν προχωρήσει σε αίτηση παραμερισμού της απόφασης αυτής, δηλαδή του διατάγματος διάλυσης της Σκάννερ, με αίτηση ημερομηνίας 28.03.2011 .... Στην συνέχεια είχε επικοινωνήσει μαζί μου ο δικηγόρος της κατηγορουμένης και μου ζήτησε να διευθετήσει την οφειλή της Σκάννερ εις τους πελάτες μου, και να κάνω δήλωση εις το Δικαστήριο ότι είχε γίνει κακή επίδοση, της αίτησης που έγινε από εμένα για διάλυση της Σκάννερ, και έτσι θα παραμερίζετο η απόφαση διάλυσης ..... Είχαμε συμφωνήσει ότι θα μου έφερναν το ποσό των €22.000 σε επιταγή τράπεζας, και έτσι θα αποδεχόμουν την αίτηση παραμερισμού όπως ανάφερα .... Την ημέρα εκείνη, εμφανίστηκα εις το Δικαστήριο, και αφού είχαμε συνεννοηθεί τόσο με την κατηγορουμένη, όσο και με τον αδελφό της Λάμπρο Ξενή, αλλά και με τον δικηγόρο της, ήμουν έτοιμος να κάνω δήλωση ότι αποδέχομαι την αίτηση τους, και να αποδεχτώ ότι έγινε κακή επίδοση ως ήταν η θέση της κατηγορουμένης στην ένορκη της δήλωση. Όμως την επιταγή της Τράπεζας, η οποία ήταν της Λαϊκής Τράπεζας, την κρατούσε ο συνάδελφος κ. Ζαχαρίου, ο οποίος είχε επίσης εμπλακεί στην υπόθεση και δεν την έδινε γιατί μας έλεγε ότι είχε οδηγίες από την Τράπεζα να περιμένει να εκδοθεί η απόφαση του Δικαστηρίου, δηλαδή ότι πράγματι θα παραμερίζετο το Διάταγμα και μετά να την δώσει .... Εγώ τους είχα αναφέρει ότι δεν μπορώ να αποδεχτώ την αίτηση και μετά να περιμένω τι θα πει το Δικαστήριο, διότι δεν με αφορούσε τι θα εγίνετο. Εγώ είχα καταχωρήσει ένσταση στον παραμερισμό του Διατάγματος διάλυσης, και θα αποσυρόμουν μόνο όταν θα εξασφάλιζα τα δικαιώματα των πελατών μου, δηλαδή δεν θα δεχόμουν να αποσύρω την ένσταση μου, αν δεν ελάμβανα τα χρήματα που οφείλονταν στους πελάτες μου .... Αφού ο κ. Ζαχαρίου δεν δεχόταν, τότε είπα λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να κάτι άλλο. Ο Λάμπρος Ξενή, έκανε συνεχώς τηλεφωνήματα στην Τράπεζα για να δώσουν οδηγίες εις τον κ. Ζαχαρίου για να μου δώσει την επιταγή, και βρισκόμασταν εις τον χώρο του Δικαστηρίου ...., και τότε μου είπε ο Λάμπρος Ξενή ότι θα μου δώσουν μια επιταγή ύψους €50.
2. Θα μου την έκδιδαν με ημερομηνία της ημέρας, και μου είπαν ότι μου την δίνουν αυτήν την επιταγή, για να την κρατώ ως εγγύηση, και ότι θα ερχόταν εντός 7 με 10 ημερών και θα μου έφερναν μετρητά το ποσό των €22.
3. Μου τόνισαν ότι αν δεν μου έφερναν αυτά τα χρήματα όπως μου είπαν, τότε να πάω και να καταθέσω την επιταγή και δικαιούμαι να πάρω €50.000 ..... Τότε η κατηγορουμένη έκδωσε την επιταγή που προανάφερα, και την κρατούσε και μου έλεγε να δεχτώ όπως μου είπε και μου υπόσχετο ότι θα μου έφερνε τα λεφτά σίγουρα όπως μου έλεγε, δηλαδή εντός το αργότερο 10 ημερών θα μου έφερνε τις €22.000 ....Εγώ τους είπα ότι έπρεπε να πάρω την έγκριση της πελάτιδας μου πρώτα, γιατί δεν δικαιούμουν να κάμω κάτι τέτοιο χωρίς την έγκριση της, και όντως πήρα τηλέφωνο την διευθύντρια της εταιρείας Χατζηπαύλου, την κα Πόπη Χατζηπαύλου, και της είπα τι εγίνετο και τι μου πρόσφεραν η κατηγορούμενη και ο αδελφός της και τότε η ίδια μου έδωσε την έγκρισή της .... Τότε η κατηγορούμενη μου έδωσε την επιταγή, και πήγα μέσα στην αίθουσα που ήταν ορισμένη η υπόθεση και δήλωσα ότι αποδέχομαι το αιτητικό Α της αίτησης της Σκάννερ και μου έδωσε άδεια η Δικαστής να αποχωρήσω και ότι εγώ είχα τελειώσει εκεί και αφού έλαβα την άδεια του Δικαστηρίου αποχώρησα. .... Στις 18.10.2011, ήρθαν στο γραφείο μου η κατηγορουμένη και ο αδελφός της και μου έφεραν €4.000 σε μετρητά, και αφού τα μέτρησα, τα πήρα και μου είπαν «προχωρούμε όπως είπαμε, σε 3-4 μέρες θα σου φέρουμε και τα υπόλοιπα» .... Το κλίμα ήταν πολύ καλό, και έφυγαν αυτοί και εγώ πήρα αυτά τα χρήματα στην πελάτιδά μου, και της τα έδωσα και αναμέναμε τα υπόλοιπα. Μετά από 2 μέρες με πήραν τηλέφωνο η κατηγορούμενη μαζί με κάποιον κύριο που δεν θυμάμαι, ήταν και ο Λάμπρος Ξενή μαζί τους και μου είπαν να μην καταθέσω την επιταγή γιατί έχουν κάποια προβλήματα και να περιμένω ....Στις 27.10.2011 πήγα στην τράπεζα και κατάθεσα την επιταγή. .... Μετά από λίγες μέρες, με ειδοποίησαν από την τράπεζα ότι η επιταγή είχε ανακληθεί από τον εκδότη της, δηλαδή από την κατηγορουμένη και έτσι πήγα στην τράπεζα και την παρέλαβα. Στη συνέχεια ενημέρωσα τους πελάτες μου για την ανάκληση της επίδικης επιταγής και έδωσα οδηγίες εις τον δικηγόρο μου να προχωρήσει στην καταχώρηση ιδιωτικής ποινικής υπόθεσης εναντίον της κατηγορουμένης όπου και βρισκόμαστε εδώ σήμερα ....» Την ουσία όλων των ανωτέρω επανέλαβε επίμονα ο παραπονούμενος Σπύρος Α. Σπύρου (Μ.Κ.2) κατά την αντεξέτασή του ισχυριζόμενος πώς η κατηγορουμένη και ο αδελφός της τον εξαπάτησαν και τον παρέσυραν στην επίδικη συνεννόηση και συναλλαγή. Η Πόπη Χατζηπαύλου (Μ.Κ.3), καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου, διευκρίνισε τα εξής ουσιώδη:

(1)Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του δικηγόρου της εταιρείας «Haggipavlou» παραπονουμένου Σπύρου Α. Σπύρου (Μ.Κ.2), κατά τον χρόνο έκδοσης της επίδικης επιταγής, το οφειλόμενο, από την εταιρεία «Scanner» προς αυτούς, ποσόν δυνάμει της απόφασης στην αγωγή αρ. 8610/2007 (Ε.Δ. Λευκωσίας) J.C. Haggipavlou & Son Ltd v. The Scanner Unithome Office Center Ltd (τεκμήριο 7) ανήρχετο στις €22.000.

(2)Μετά την έκδοση της επιταγής, έναντι του χρέους αυτού κατεβλήθηκε στην εταιρεία «Haggipavlou», εκ μέρους της εταιρείας «Scanner», το ποσόν των €4.000.

(3)Σε περίπτωση που η επίδικη επιταγή ετιμάτο και ο παραπονούμενος Σπύρος Α. Σπύρου (Μ.Κ.2) εισέπραττε τις €50.000, η εταιρεία «Haggipavlou» δεν θα διεκδικούσε ο,τιδήποτε περισσότερο. Σε τέτοια περίπτωση η εταιρεία «Haggipavlou» θα εζητούσε να λάβει μόνον όσα ο δικηγόρος της υπελόγισε ως οφειλόμενο υπόλοιπο δυνάμει της απόφασης στην αγωγή αρ. 8610/2007 (Ε.Δ. Λευκωσίας) J.C. Haggipavlou & Son Ltd v. The Scanner Unithome Office Center Ltd (τεκμήριο 7). Οι σαφείς , επαναλαμβανόμενες και απροκάλυπτες δηλώσεις του παραπονουμένου Σπύρου Α. Σπύρου (Μ.Κ.2) και οι διευκρινήσεις της Πόπης Χατζηπαύλου (Μ.Κ.3) αποκαλύπτουν τα εξής: (α) Η προκείμενη ποινική διαδικασία, η οποία εκ πρώτης όψεως παρουσιάζεται ως μια συνήθης διαδικασία δίωξης για το αδίκημα της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής, έχει καταχρηστικό χαρακτήρα. Η κατάχρηση συνίσταται στο γεγονός ότι η επίδικη επιταγή εξεδόθηκε ως αντάλλαγμα για την συμμετοχή του παραπονουμένου Σπύρου Α. Σπύρου (Μ.Κ.2) στην σκόπιμη μεθόδευση παραμερισμού ενός διατάγματος εκκαθάρισης εταιρείας, το οποίο εξεδόθηκε νομίμως και κανονικώς. Ο παραπονούμενος Σπύρος Α. Σπύρου (Μ.Κ.2), ο οποίος, στα πλαίσια άσκησης του δικηγορικού επαγγέλματος, επέτυχε την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης μιας εταιρείας που υπήρξε εξ αποφάσεως οφειλέτιδα πελατών του, ακολούθως συμμετέσχε στην σκόπιμη μεθόδευση για τον παραμερισμό του διατάγματος αυτού λαμβάνοντας, ως αντάλλαγμα, την επίδικη επιταγή. Η επιταγή αυτή εξεδόθηκε επ΄ ονόματί του και αφορά σε ποσόν υπερδιπλάσιο του οφειλομένου. Όταν δε η επιταγή αυτή δεν ετιμήθηκε, ο παραπονούμενος Σπύρος Α. Σπύρου (Μ.Κ.2) προσέφυγε στην ποινική δικαιοσύνη. Η εκ μέρους του παραπονουμένου Σπύρου Α. Σπύρου (Μ.Κ.2) χρησιμοποίηση των δικαστικών διαδικασιών κατά το δοκούν συνιστά κατάχρηση αυτών και θα πρέπει να παρεμποδιστεί. Ο σκοπός αυτός επιτυγχάνεται με την απόρριψη του κατηγορητηρίου. (β) Η συνεννόηση και η συναλλαγή του παραπονουμένου Σπύρου Α. Σπύρου (Μ.Κ.2), δικηγόρου και εκπροσώπου της εταιρείας «Haggipavlou», με την κατηγορουμένη, εκπρόσωπο της εταιρείας «Scanner», στα πλαίσια της οποίας η δεύτερη εξέδωσε επ΄ ονόματι του πρώτου επιταγή για το ποσόν των €50.000 με αντάλλαγμα την συμμετοχή του στην σκόπιμη μεθόδευση παραμερισμού διατάγματος εκκαθάρισης της εταιρείας «Scanner», το οποίο εξεδώθηκε γιατί η εταιρεία αυτή εξακολουθούσε να οφείλει στην εταιρεία «Haggipavlou» το ποσόν των €22.000, είναι αντίθετη με τα χρηστά ήθη. Σύμφωνα με τις αντιλήψεις του μέσου συνετού, χρηστού και δίκαιου ανθρώπου, η επιλογή ενός δικηγόρου, εκπροσώπου εξ αποφάσεως δανειστών, να συμμετάσχει στην μεθόδευση παραμερισμού διατάγματος εκκαθάρισης της εξ αποφάσεως οφειλέτιδας εταιρείας, με αντάλλαγμα την επ΄ ονόματί του έκδοση επιταγής για το ποσόν των €50.000, ενώ το υπόλοιπο οφειλόμενο ανήρχετο στο ποσόν των €22.000, δεν συνιστά πρέπουσα συμπεριφορά. Δεν συνιστά συμπεριφορά ανεκτή στο πλαίσιο της κοινωνικής συμβίωσης. Το γεγονός ότι αυτή η συνεννόηση και η συναλλαγή έγινε με την σύμφωνη γνώμη των πελατών του παραπονουμένου Σπύρου Α. Σπύρου (Μ.Κ.2) δεν διαφοροποιεί την κατάσταση εφ΄ όσον, ως η Πόπη Χατζηπαύλου (Μ.Κ.3) εδήλωσε, σε περίπτωση που η επίδικη επιταγή ετιμάτο η εταιρεία «Haggipavlou» δεν θα εισέπραττε και δεν θα διεκδικούσε ο,τιδήποτε περισσότερο από τις €22.000. Ούτε οι ισχυρισμοί του παραπονουμένου Σπύρου Α. Σπύρου (Μ.Κ.2) περί του ότι παρεσύρθηκε και εξαπατήθηκε από την κατηγορουμένη και τον αδελφό της διαφοροποιούν την κατάσταση. Ας υπομνησθεί πώς ο παραπονούμενος Σπύρος Α. Σπύρου (Μ.Κ.2) είναι ένας προσοντούχος και αδειούχος επαγγελματίας δικηγόρος ο οποίος, κατά τεκμήριον, γνωρίζει τις νομικές διαδικασίες και τις νομικές συνέπειες των πράξεων και των συμπεριφορών εκάστου, των πράξεων και των συμπεριφορών του ιδίου συμπεριλαμβανομένων, και ο οποίος, κατά τεκμήριον, συμβουλεύει τους μη νομικούς για την ορθή και νόμιμη συμπεριφορά τους και δεν παρασύρεται και δεν εξαπατάται από αυτούς. Ας σημειωθεί, τέλος, πώς ο παραπονούμενος Σπύρος Α. Σπύρου (Μ.Κ.2) ουδεμία εξήγηση έδωσε για το γεγονός πώς η επίδικη επιταγή η οποία, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, εξεδόθηκε ως εγγύηση για το λαβείν των πελατών του ύψους €22.000, εν τέλει εξεδόθηκε επ΄ ονόματί του για το υπερδιπλάσιο ποσόν των €50.000. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, το κατηγορητήριο απορρίπτεται. Η κατηγοροουμένη αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. (Υπ.) .............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο