Διευθυντής Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων ν. DIO SOLAR TECH LIMITED κ.α., Υπόθεση αρ.: 12839/2012, 13/11/2014

(1)(α) του Ν.155 (Ι)/2006 - 1η κατηγορία), · παρέλειψαν να αναρτήσουν, εντός του καταστήματός τους, πίνακα ο οποίος να παρουσιάζει το ημερήσιο ωράριο εργασίας και το διάλειμμα εκάστου υπαλλήλου (άρθρο 17

(1)(β) του Ν. 155(Ι)/2006 - 2η κατηγορία), · παρέλειψαν να αναρτήσουν εντός του καταστήματος πίνακα ο οποίος να παρουσιάζει τις καθορισθείσες ημέρες ανάπαυσης των υπαλλήλων (άρθρο 17

(1)(γ) του Ν.155(Ι)/2006 - 3η κατηγορία), · παρέλειψαν να αναρτήσουν, εντός του καταστήματος τους, πίνακα ο οποίος να παρουσιάζει την ετήσια άδεια που δικαιούται έκαστος υπάλληλος καθώς και το υπόλοιπο αυτής (άρθρο 17

(1)(δ) του Ν.155(Ι)/2006 - 4η κατηγορία) και · παρέλειψαν να καταβάλουν σε υπάλληλό τους μηνιαίους μισθούς καθώς μέρος μηνιαίου μισθού του (άρθρο 9

(1)και 20 του Ν.35(Ι)/2007 - 11η κατηγορία). Σύμφωνα με τις καταγεγραμμένες, στο κατηγορητήριο, λεπτομέρειες οι παραβάσεις στις οποίες αφορούν η 1η έως και την 4η κατηγορία έλαβαν χώραν στις 22.09.2011 στο κατάστημα «Χαντρολίνο», το οποίο ευρίσκεται στη Λάρνακα. Η παράβαση στην οποίαν αφορά η 11η κατηγορία εξελίχθηκε κατά την περίοδο από τον μήνα Δεκέμβριο του έτους 2010 έως και του μήνα Φεβρουάριο του έτους 2011, όταν οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν να καταβάλουν στον υπάλληλό τους Γεώργιο Πορτοκαλάκη μέρος του μισθού του για τον μήνα Δεκέμβριο του έτους 2010, ύψους €250, το μισθό του για τον μήνα Ιανουάριο του έτους 2011, ύψους €1.500, και το μισθό του για τον μήνα Φεβρουάριο του έτους 2011, ύψους €900. Δεδομένης της συμπερίληψης, στις εκθέσεις αδικήματος, και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα (Κεφ. 154, ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια) προκύπτει πώς ο κατηγορούμενος αρ. 2 διώκεται ως ο συνεργός των κατηγορουμένων αρ. 1, μιας εταιρείας ως δηλώνει η επωνυμία τους. Ας σημειωθεί πώς δυνάμει του άρθρου 117

(1)του Ν.155(Ι)/2006 κάθε καταστηματάρχης υποχρεούται να αναρτά, σε περίοπτο χώρο, εντός του καταστήματος του, στον οποίον υπάρχει πρόσβαση από τους υπαλλήλους του, (α) κατάλογο με τα ονόματα αυτών, (β) πίνακα που να καθορίζει το ημερήσιο ωράριο εργασίας και το διάλειμμα αυτών, (γ) πίνακα που να παρουσιάζει την ημερήσια και εβδομαδιαία ανάπαυση, τα ελεύθερα πρωινά ή απογεύματα αυτών και (δ) πίνακα που να παρουσιάζει την ετήσια άδεια που αυτοί δικαιούνται καθώς και το εκάστοτε υπόλοιπό της. Σύμφωνα με το ερμηνευτικό άρθρο 2 του Ν.117(Ι)/2006 ««καταστηματάρχης» σημαίνει κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή οργανισμό δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου ή συνεταιρισμό, συμπεριλαμβανομένης της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας, που έχει την ευθύνη ή στον οποίον ανήκει κατάστημα ή απασχολεί πρόσωπο σε ή σε σχέση με αυτό και περιλαμβάνει τον ιδιοκτήτη ή τον κύριο μέτοχο, διευθύνοντα σύμβουλο, γενικό διευθυντή ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα που έχουν τον έλεγχο ή την ευθύνη της διαχείρισης καταστήματος ή/και την εξουσία να λαμβάνουν αποφάσεις που αφορούν τους όρους απασχόλησης υπαλλήλων καταστημάτων και τα της λειτουργίας του καταστήματος». Ας σημειωθεί, επίσης, πώς δυνάμει του άρθρου 9

(1)του Ν.35(Ι)/2007, στους μηνιαίως αμειβομένους υπαλλήλους, ο εργοδότης οφείλει να καταβάλλει το μισθό κάθε μήνα. Όπως προκύπτει από το νομοθετικό ορισμό τους τα αδικήματα τα οποία θεσπίζονται δια του άρθρου 117

(1)του Ν.155(Ι)/2006 και δυνάμει του άρθρου 9

(1)του Ν.35(Ι)/2007 είναι αδικήματα βασικής πρόθεσης. Δεν περιλαμβάνεται στον νομοθετικό ορισμό τους ρητή αναφορά σε ειδική πρόθεση. Απλώς υποδηλώνεται ότι η πρόθεση (mens rea) πρέπει, κατ΄ αρχήν, να συνοδεύει κάθε πτυχή της αξιόποινης συμπεριφοράς (actus reus). Πρόθεση του δράστη υφίσταται όταν αυτός επιθυμεί να επέλθει ό,τι η πράξη του επάγεται, ανεξαρτήτως του εάν προβλέπει ή όχι την πιθανότητα αυτής της εξέλιξης. Πρόθεση του δράστη υφίσταται και όταν αυτός προβλέπει ότι πιθανόν να επέλθει αυτό το οποίο η πράξη του επάγεται, ανεξαρτήτως του εάν επιθυμεί ή όχι την εξέλιξη αυτή. Η πρόθεση δεν συναρτάται με το ελατήριο (Halsbury's, Laws of England, fourth edition, reissue, vol. 11

(1), σελ. 18 επ., Ακκελίδου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 249, 270, επ.). Τέλος, η ευθύνη δυνάμει του άρθρου 117

(1)του Ν.155(Ι)/2006 βαραίνει τον καταστηματάρχη, η δε ευθύνη δυνάμει του άρθρου 9

(1)του Ν.35(Ι)/2007 βαραίνει τον εργοδότη. Στις περιπτώσεις όπου καταστηματάρχης ή εργοδότης είναι νομικό πρόσωπο, δεν αποκλείεται ποινική ευθύνη να φέρει και ο διευθυντής ή ο σύμβουλος ο οποίος συνήργησε στις αδικοπραγίες. Το φυσικό αυτό πρόσωπο, το οποίο ενεργεί υπό αντιπροσωπευτική ιδιότητα, εφ΄ όσον εμπλέκεται στις αδικοπραγίες υπέχει ποινικήν ευθύνη ως συνεργός και δύναται να διωχθεί δυνάμει του άρθρου 20 του Κεφ. 154. Στην περίπτωση δίωξης συνεργού, ακόμη και για αδίκημα απόλυτης ευθύνης, απαραίτητη προϋπόθεση, για να αποδοθεί σε αυτόν αξιόποινη συμπεριφορά, είναι και η απόδειξη της πρόθεσής του (ένοχη διάθεση - mens rea) εν σχέσει τόσον με τη συνέργεια (την παροχή βοήθειας ή συμβουλής ή την παρακίνηση ή την παρότρυνση ή τη διευκόλυνση) όσον και με τις περιστάσεις του αδικήματος. Όσον αφορά σε συνεργό, το νοητικό στοιχείο που θα πρέπει να αποδειχθεί είναι γενικώς στενότερο και πιο απαιτητικό απ΄ ό,τι χρειάζεται για τον αυτουργό και απαιτεί πρόθεση ή γνώση εκ μέρους του (Παυλόπουλος ν. Skopy Shoe Factory Ltd

(2003)2 Α.Α.Δ. 261, 266 επ, Zenonos General Motors Ltd v. Δημοκρατία,

(2009)2 Α.Α.Δ. 5). Οι κατηγορούμενοι αρνούνται ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Για να αποδειχθεί η υπόθεση εκλήθηκαν και κατέθεσαν η Ρίτα Χατζηκωνσταντίνου (Μ.Κ.1), λειτουργός στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων («το Τμήμα»), και ο παραπονούμενος Γεώργιος Πορτοκαλάκης (Μ.Κ.2). Επιπλέον της ένορκης προφορικής μαρτυρίας τους τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν και έγγραφη μαρτυρία. Κατετέθηκαν και εσημειώθηκαν, ως τεκμήρια, μεταξύ άλλων, «Έντυπο Κατάθεσης Λειτουργού», υποβληθέν από την Ρίτα Χατζηκωνσταντίνου (Μ.Κ.1) (τεκμήριο 1), έγγραφα με τίτλο «Κλήση για παρουσίαση εγγράφου», ημερ. 22.09.2011 (τεκμήρια 2 έως και 4), «Έντυπο υποβολής παραπόνου», ημερ. 25.02.2011 (τεκμήριο 5), «Έντυπο ελέγχου» (τεκμήριο 7) και επιστολές του Τμήματος προς τους κατηγορουμένους ημερ. 14.03.2011 και 21.12.2011 εν σχέσει με τις επίδικες αδικοπραγίες (τεκμήρια 10 και 11, αντιστοίχως). Οι κατηγορούμενοι προώθησαν τις υπερασπίσεις τους δια της αντεξέτασης των μαρτύρων κατηγορίας και δια της ένορκης κατάθεσης του κατηγορουμένου αρ. 2 Διογένη Διογένους. Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας, η δε έγγραφη είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Ακολουθεί η σύνοψη και ο σχολιασμός της: Η Ρίτα Χατζηκωνσταντίνου (Μ.Κ.1), γυναίκα μέσης ηλικίας, με λόγο ευκρινή και άμεσο, εδήλωσε πώς ασχολήθηκε με τις επίδικες αδικοπραγίες εκ καθήκοντος. Περιέγραψε δε τα κρίσιμα γεγονότα ως εξής: «........ στις 25.02.2011 υποβλήθηκε παράπονο στο Τμήμα ... από τον κ. Γεώργιο Πορτοκαλάκη ο οποίος δήλωσε ότι εργαζόταν στην εταιρεία DIO SOLAR TECH LTD από την 01.09.2010 μέχρι τις 18.02.2011 ως πωλητής, με συμφωνημένο μισθό €1500 καθαρά μηνιαίως. Ο κ. Πορτοκαλάκης ανέφερε ότι η εργοδοτική πλευρά δεν του είχε καταβάλει το μισθό Δεκεμβρίου 2010 ύψους €250 καθαρά, το μισθό Ιανουαρίου 2011 ύψους €1500 καθαρά και το μισθό Φεβρουαρίου ύψους €900 καθαρά, συνολικά €2650 καθαρά. Λόγω μη ανταπόκρισης στις τηλεφωνικές ... κλήσεις (του Τμήματος) και μη παραλαβής διπλοσυστημένης επιστολής που στάληκε στον εργοδότη στις 14.03.2011, η συνάδελφος Επιθεωρητής Εργασιακών Σχέσεων κα Μαρία Ορφανίδη επισκέφθηκε το χώρο που εργαζόταν ο κ. Πορτοκαλάκης, όμως η εταιρεία δεν δραστηριοποιήτουν πλέον στο χώρο εκείνο. Στις 22.09.2011 κατά τη διάρκεια επιθεώρησης που έγινε στο κατάστημα ΧΑΝΤΡΟΛΙΝΟ, ιδιοκτησίας του διευθυντή της εταιρείας κ. Διογένη Διογένους, παραδόθηκε κλήση παρουσίασης εγγράφων η οποία παραλήφθηκε από την υπεύθυνη του καταστήματος κα Δήμητρα Δημητρίου για να παραδοθεί στον κ. Διογένους (τεκμήρια 2 έως και 4 και 7). Με την κλήση ζητούνταν όπως προσκομίσει στο Τμήμα ... αρχείο μισθοδοσίας για δεδουλευμένα Δεκεμβρίου 2010 μέχρι και Φεβρουαρίου 2011 για τον κ. Πορτοκαλάκη, με προθεσμία για την παρουσίαση των εγγράφων μέχρι τις 29.09.

1. Λόγω μη ανταπόκρισης του εργοδότη στις τηλεφωνικές ... κλήσεις (του Τμήματος), μη παραλαβή της διπλοσυστημένης επιστολής που του αποστάληκε, μη εξεύρεσής του στο χώρο εργασίας που δήλωσε ο κ. Πορτοκαλάκης και μη ανταπόκρισης του στην κλήση παρουσίασης εγγράφων, καταχωρήθηκε ποινική δίωξη εναντίον του ....., στις 22.09.2011 διενήργησα επιθεώρηση στο κατάστημα ΧΑΝΤΡΟΛΙΝΟ που βρίσκεται στη λεωφόρο Αγίων Αναργύρων 46 στη Λάρνακα. Κατά την επιθεώρηση διαπιστώθηκε ότι οι πίνακες με τα ονόματα των υπαλλήλων, το ημερήσιο ωράριο εργασίας τους και το διάλειμμα τους, τις μέρες που ορίστηκαν για την ημερήσια και την εβδομαδιαία ανάπαυση, τα ελεύθερα πρωινά ή απογεύματα, την ετήσια άδεια που δικαιούνται και το υπόλοιπό της, δεν ήταν αναρτημένοι. Ακόμα, έπειτα από συνομιλία με την εργοδοτούμενη κα Δήμητρα Δημητρίου διαπιστώθηκε ότι δεν είχε ενημερωθεί γραπτώς για τους όρους εργοδότησής της. Εξεδ(όθηκε) κλήση για παρουσίαση εγγράφων προς την εταιρεία DIO SOLAR TECH LTD και τον διευθυντή της Διογένη Διογένους, η οποία παραλήφθηκε από την υπεύθυνη του καταστήματος κα Δήμητρα Δημητρίου για να παραδοθεί στον κ. Διογένους, με την οποία (εζητείτο) όπως ... προσκομιστούν (στο Τμήμα) έντυπα ενημέρωσης των εργοδοτουμένων για τους βασικούς όρους απασχόλησης, πίνακας με το ωράριο εργασίας, τα διαλείμματα και τις ώρες ανάπαυσης των εργοδοτουμένων και πίνακας με την ετήσια άδεια των εργοδοτουμένων, όπως επίσης και αρχείο μισθοδοσίας εργοδοτουμένων. Έδωσα κενά έντυπα για τη γραπτή ενημέρωση των εργοδοτουμένων. Η προθεσμία που δόθηκε για την παρουσίαση των εγγράφων ήταν μέχρι τις 29.09.2011....» (τεκμήριο 1). Οι κατηγορούμενοι ενημερώθηκαν γραπτώς για τα επίδικα αδικήματα (τεκμήρια 10 και 11). Όμως, αυτοί δεν συνεμορφώθηκαν. Κατά την αντεξέταση ουδεμία ουσιώδης αντίθετη θέση υπεβλήθηκε στην μάρτυρα και ουδεμίαν διαφορετική εκδοχή γεγονότων εκλήθηκε αυτή να σχολιάσει. Ο Γεώργιος Πορτοκαλάκης (Μ.Κ.1), άνδρας μέσης ηλικίας, απευθύνθηκε στο Δικαστήριο με λόγο απλό, κατανοητό, άμεσο και σταθερό. Ο μάρτυρας εδήλωσε τα εξής: Κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν υπάλληλος των κατηγορουμένων αρ. 1, μιας εταιρείας η οποία εμπορευόταν φωτοβολταϊκά συστήματα και της οποίας μέτοχος και διευθυντής ήταν ο κατηγορούμενος αρ.
2. Η σύμβαση εργοδότησης συνήφθηκε με τον κατηγορούμενο αρ. 2, εκπρόσωπο των κατηγορουμένων αρ. 1, υπήρξε προφορική και αυτή προέβλεπε την εκ μέρους του αναζήτηση πελατών με τη χρήση αυτοκινήτου, το οποίο του παρεχώρησαν οι κατηγορούμενοι αρ.
3. Ως μηνιαίος μισθός συνεφωνήθηκε ποσόν ύψους €1.
4. Λόγω της παράλειψης των κατηγορουμένων να του καταβάλουν μέρος του μισθού του μηνός Δεκεμβρίου του έτους 2010, ύψους €250, καθώς και ολόκληρο το μισθό του μηνός Ιανουαρίου του έτους 2011, ο ίδιος παρετήθηκε τον μήνα Φεβρουάριο του έτους 2011 παραδίδοντας το προαναφερθέν όχημα στον κατηγορούμενο αρ.
5. Ο μισθός ο οποίος αναλογεί για την περίοδο εργασίας του κατά τον μήνα Φεβρουάριο του έτους 2011 ανέρχεται στο ποσόν των €900 και αυτός εξακολουθεί να οφείλεται, ως οφείλονται και τα προαναφερθέντα ποσά των €250 και €
6. Επειδή οι κατηγορούμενοι αρ. 1, εκπροσωπούμενοι από τον κατηγορούμενο αρ. 2, αρνούντο να του καταβάλουν τα οφειλόμενα, δηλώνοντας σχετική αδυναμία, υπέβαλε, ενώπιον του Τμήματος, παράπονο (τεκμήριο 5). Κατά την τελευταία περίοδο της εργοδότησής του από τους κατηγορουμένους αρ. 1 και επειδή οι εργασίες με τα φωτοβολταϊκά συστήματα ήσαν μειωμένες, ο κατηγορούμενος αρ. 2 του ανέθεσε και εργασία στο κατάστημα «Χαντρολίνο» το οποίο, επίσης, ανήκει στους κατηγορουμένους αρ. 1 και στο οποίο επωλούντο χάντρες και κοσμήματα. Το κατάστημα «Χαντρολίνο» διεύθυνε, επίσης, ο κατηγορούμενος αρ.
7. Κατά την αντεξέτασή του ο μάρτυς παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του και έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες εν σχέσει με την εργασία του στα φωτοβολταϊκά συστήματα και το κατάστημα «Χαντρολίνο». Εξετάσθηκε ο λόγος και η συμπεριφορά της Ρίτας Χατζηκωνσταντίνου (Μ.Κ.1) και του παραπονουμένου Γεώργιου Πορτοκαλάκη (Μ.Κ.2) ενόσω αυτοί κατέθεταν ενώπιον του Δικαστηρίου. Η εντύπωση την οποίαν η πρώτη εδημιούργησε είναι αυτή μιας ικανής δημοσίας υπαλλήλου, η οποία ασκεί με επάρκεια και αντικειμενικότητα τα καθήκοντά της. Ο θετικός, άμεσος, σαφής και συνεκτικός λόγος της και η σταθερότητα των απαντήσεων της, δηλώνουν πρόσωπο αξιόπιστο. Το εγχείρημα του κατηγορουμένου αρ. 2 να παρουσιάσει την Ρίτα Χατζηκωνσταντίνου (Μ.Κ.1) ως μιαν ανεπαρκή και ακατάλληλη δημόσια λειτουργό, κακόβουλη και ανεύθυνη, η οποία διώκει τους πολίτες χωρίς βάσιμο και νόμιμο λόγο, αποτυγχάνει. Παρόμοια ισχύουν και για τον παραπονούμενο Γεώργιο Πορτοκαλάκη (Μ.Κ.2). Η εντύπωση που αυτός εδημιούργησε, καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αυτή ενός ειλικρινούς ανθρώπου ο οποίος γνήσια αισθάνεται αδικημένος λόγω της άρνησης των πρώην εργοδοτών του να του καταβάλουν δεδουλευμένους μισθούς. Το εγχείρημα του κατηγορουμένου αρ. 2 να παρουσιάσει τον μάρτυρα αυτό ως έναν υποκριτή και ανέντιμο υπάλληλο, ο οποίος εκμεταλλεύεται και στο τέλος απειλεί τον εργοδότη του, αποτυγχάνει. Ο κατηγορούμενος αρ. 2, άνδρας ηλικίας 61 ετών και πρώην αστυνομικός, ως ο ίδιος εδήλωσε καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου, εδέχθηκε ότι, κατά τον ουσιώδη χρόνο, υπήρξε μέτοχος και διευθυντής των κατηγορουμένων αρ.
8. Δεν αμφισβήτησε το γεγονός πώς ο ίδιος διηύθυνε τις επαγγελματικές δραστηριότητές των κατηγορουμένων αρ. 1, οι οποίες περιελάμβαναν την εμπορία φωτοβολταϊκών συστημάτων καθώς και τη διαχείριση του καταστήματος «Χαντρολίνο». Και ούτε αμφισβήτησε το γεγονός πώς, κατά τον ουσιώδη χρόνο, και εμπορευμόμενοι φωτοβολταϊκά συστήματα, οι κατηγορούμενοι αρ. 1 εργοδοτούσαν τον Γεώργιο Πορτοκαλάκη (Μ.Κ.2). Δεν αμφισβήτησε, επίσης, το γεγονός, πώς, κατά την επιθεώρηση του καταστήματος «Χαντρολίνο», στις 22.09.2011, από την Ρίτα Χατζηκωνσταντίνου (Μ.Κ.1), παρούσα ήταν η Δήμητρα Δημητρίου, υπάλληλος των κατηγορουμένων αρ.
9. Ενώπιον του Δικαστηρίου ο κατηγορούμενος αρ. 2 επαρουσιάσθηκε ως ένα πρόσωπο το οποίο, παρά την ώριμη ηλικία του και παρά την προηγούμενη επαγγελματική ιδιότητά του ως αστυνομικός, εντούτοις, αρνείται να αποδεχθεί τις θεσμοθετημένες ευθύνες και τα θεσμοθετημένα καθήκοντά του ως ενεργός διευθυντής μίας εταιρείας (των κατηγορουμένων αρ. 1), η οποία δραστηριοποιείται επαγγελματικά και εργοδοτεί υπαλλήλους, και με μεγάλη ευκολία αποδίδει αυτές τις ευθύνες και αυτά τα καθήκοντα σε υπαλλήλους. Ο κατηγορούμενος αρ. 2 επαρουσιάσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ως πρόσωπο το οποίο προσήλθε για να προστατεύσει τα οικονομικά συμφέροντα του ιδίου και των κατηγορουμένων αρ. 1 και όχι για να πει την αλήθεια. Η εικόνα την οποίαν ο κατηγορούμενος αρ. 2 επαρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αυτή ενός μάρτυρος μειωμένης αξιοπιστίας. Η κρίση αυτή βασίζεται επί των ακολούθων: Πρώτον, ο κατηγορούμενος αρ. 2 επέμεινε, μέχρι τέλους, και κατά τρόπον έντονο, πείσμωνα και αδικαιολόγητο, πώς υπεύθυνη για τα όσα το άρθρο 117

(1)του Ν.155(Ι)/2006 επιβάλλει, εν σχέσει με το κατάστημα «Χαντρολίνο», ήταν η υπάλληλος Δήμητρα Δημητρίου και όχι οι κατηγορούμενοι αρ. 1 ως «καταστηματάρχης» και ο ίδιος ως διευθυντής αυτών. Για να πείσει σχετικώς, ο κατηγορούμενος αρ. 2 επαρουσίασε τη Δήμητρα Δημητρίου ως μίαν δυναμική και εν πολλοίς ανεξέλεγκτη υπάλληλο και τον εαυτό του ως έναν ανεκτικό και με ελάχιση πρωτοβουλία εργοδότη ο οποίος δεχόταν όσα η υπάλληλος του εζητούσε. Δεύτερον, ο κατηγορούμενος αρ. 2 επαρουσίασε μίαν απίθανη εκδοχή γεγονότων με συνεχείς προσθήκες και χωρίς τεκμηρίωση. Ισχυρίσθηκε πώς η πρώην υπάλληλος των κατηγορουμένων αρ. 1 Δήμητρα Δημητρίου και η αδελφή της, επίσης υπάλληλος των κατηγορουμένων αρ. 1 Κυριακούλλα Δημητρίου (η παραπονούμενη στις κατηγορίες οι οποίες ανεστάλησαν), τον εχθρεύονταν και επεχείρησαν να υπεξαιρέσουν την επιχείρησή του. Εξ ου και εδημιούργησαν, κακόβουλα και εκδηκητικά, μίαν κατάσταση η οποία οδήγησε στην προσαγωγή της 1ης έως και την 4η κατηγορία. Ο κατηγορούμενος αρ. 2 ισχυρίσθηκε, επίσης, πώς οι λειτουργοί του Τμήματος, της Ρίτας Χατζηκωνσταντίνου (Μ.Κ.1) συμπεριλαμβανομένης, υπήρξαν απρόσεκτοι και άσκησαν τα καθήκοντά τους κατά τρόπον ανεπαρκή και μεροληπτικό εναντίον του ιδίου και υπέρ των πρώην υπαλλήλων των κατηγορουμένων αρ.

1. Τρίτον, ο κατηγορούμενος αρ. 2 αρνήθηκε να αναγνωρίσει την θεσμοθετημένη ευθύνη των κατηγορουμένων αρ. 1 έναντι του υπαλλήλου τους παραπονουμένου Γεώργιου Πορτοκαλάκη (Μ.Κ.2) καθώς και τη συνακόλουθη δική του ευθύνη ως ενεργού διευθυντή των πρώτων. Εδήλωσε άγνοια και μάλλον αδιαφορία για το εάν ο υπάλληλος αυτός εδηλώθηκε στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων και απέδωσε την ευθύνη για τέτοια δήλωση στον λογιστή των κατηγορουμένων αρ.
2. Η ανευθυνότητα και η αδιαφορία του κατηγορουμένου αρ. 2, ως εκπροσώπου των κατηγορουμένων αρ. 1, έναντι του παραπονουμένου Γεώργιου Πορτοκαλάκη (Μ.Κ.2) αποκαλύπτεται και στην ακόλουθη στιχομυθία κατά την αντεξέταση: «Ε. ....... Του δώσατε [του Γεώργιου Πορτοκαλάκη (Μ.Κ.2)] γραπτή ειδοποίηση ότι επειδή κλείνει το γραφείο απολύεστε; Α. Όχι δεν έδωσα σε κανένα τέτοιο γραπτώς. Ε. Δεν θεωρείτε ότι αυτό είναι υποχρέωσή σας; Α. Δεν θεωρείτε ότι μια εταιρεία που πνέει τα λοίσθια και ένας εργοδότης που βρίσκεται με εκατό χιλιάδες χρέος δεν έχει όρεξη να κάνει κάτι; Απλά κλείει το γραφείο. Πετάσσει το κλειδί τζαι φεύκει». Τέλος, ο κατηγορούμενος αρ. 2 ισχυρίσθηκε πώς τρίτος, τον οποίον κατωνόμασε και για τον οποίον ισχυρίσθηκε πώς «το όνομα και η κατάσταση» του του προκαλούν δέος, κατ΄εντολήν του παραπονούμενου Γεώργιου Πορτοκαλάκη (Μ.Κ.2) και της πρώην υπαλλήλου του Κυριακούλλας Δημητρίου, τον απείλησαν. Επανήλθε, για να αναιρέσει και να ισχυρισθεί πώς οι απειλές απευθύνθηκαν στην σύζυγό του. Ερωτηθείς εάν υπέβαλε παράπονο στην αστυνομία για τις απειλές αυτές απήντησε πώς δεν έχει τέτοια πρόθεση. Χωρίς να χρειάζεται να επαναληφθεί η μαρτυρία την οποίαν επαρουσίασε η κατηγορούσα αρχή κρίνεται πώς η εξέλιξη των γεγονότων, ως αυτή περιγράφεται από τους αξιόπιστους μάρτυρες κατηγορίας Ρίτα Χατζηκωνσταντίνου (Μ.Κ.1) και Γεώργιο Πορτοκαλάκη (Μ.Κ.2) και γίνεται αποδεκτή ως αληθής, αποδεικνύει, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, την ενοχή των κατηγορουμένων στην 1η, την 2η, την 3η, την 4η και την 11η κατηγορία. Όσον αφορά στην υποκειμενική υπόσταση των αδικημάτων, δηλαδή όσον αφορά στην πρόθεση των κατηγορουμένων, σημειώνεται πως αυτή προκύπτει ως εξυπακουομένη επί τη βάσει των αποδειχθέντων γεγονότων (Halsbury΄s Laws of England, Fourth ediotion, reissue, vol. 11

(1), σελ. 18 επ., Ακκελίδου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 249, 270 επ. και Αθανασίου ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 367, 371-2). Για όλους τους πιο πάνω λόγους, οι κατηγορούμενοι αρ. 1 και 2 κρίνονται ένοχοι στην 1η, την 2η, την 3η, την 4η και την 11η κατηγορία. (Υπ.) ............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο