Δημοκρατία ν. Andrew Geoffry Marios Nicolaides κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6482/14, 30/10/2014

(1)(α) και 30 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 2), της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6

(1), 6

(2)και 30 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 3) και της καλλιέργειας ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 5

(1), 7

(1)(α), 30 και 30Α του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 4). Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε άλλη μια κατηγορία με βάση το ίδιο κατηγορητήριο (την κατηγορία 5), η οποία αναστάληκε από την Κατηγορούσα Αρχή στις 21.10.

1. Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε πως μεταξύ 1.1.14 και 18.4.14, συνωμότησε με άλλο πρόσωπο στην Ορόκλινη της Επαρχίας Λάρνακας όπως διαπράξει κακούργημα δηλαδή να καλλιεργήσει φυτά καννάβεως (βλ. κατηγορία 1) και ότι μεταξύ 1.3.14 και 18.4.14, καλλιέργησε παρανόμως 33 τέτοια φυτά (βλ. κατηγορία 2), έχοντας τα στην κατοχή του (βλ. κατηγορία 3) με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα χωρίς άδεια από τον Υπουργό Υγείας (βλ. κατηγορία 4). Πιο συγκεκριμένα - και σύμφωνα με τα γεγονότα όπως παρατέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και έγιναν αποδεκτά από τον κατηγορούμενο - κατόπιν πληροφορίας που λήφθηκε στην Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών Λάρνακας (ΥΚΑΝ), ότι σε προσδιορισμένη οικία στην Ορόκλινη, συγκεκριμένα πρόσωπα ασχολούνταν με την καλλιέργεια φυτών καννάβεως χρησιμοποιώντας την εν λόγω οικία για τον σκοπό αυτό, εξασφαλίστηκε από την Αστυνομία σχετικό ένταλμα έρευνας στις 17.4.
2. Στις 18.4.14 διεξήχθη επιχείρηση από μέλη της ΥΚΑΝ, κατά την οποία έλαβε χώραν έρευνα της υπό αναφορά οικίας. Κατά την άφιξη των μελών της ΥΚΑΝ εντοπίστηκε ένα πρόσωπο να εξέρχεται από αυτή. Ως εκ τούτου, ένας αστυφύλακας πλησίασε το εν λόγω πρόσωπο, του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και διαπίστωσε ότι επρόκειτο για τον κατηγορούμενο. Αφού ο αστυφύλακας τού εξήγησε το λόγο της εκεί παρουσίας του και του υπέδειξε το ένταλμα έρευνας της οικίας, του επέστησε την προσοχή στο νόμο και αυτός απάντησε "I have something upstairs, let's go to see it". Ακολούθως ο κατηγορούμενος οδήγησε τον αστυφύλακα σε δωμάτιο το οποίο βρισκόταν στον πάνω όροφο της οικίας. Μέσα στο δωμάτιο υπήρχε ειδικώς διαμορφωμένος χώρος με ειδικό εξοπλισμό, όπου καλλιεργούνταν 33 φυτά καννάβεως. Ο αστυφύλακας αφού υπέδειξε τα φυτά καννάβεως στον κατηγορούμενο, του επέστησε την προσοχή στον νόμο και αυτός απάντησε "they are all mine". Ακολούθως, συνέλαβε τον κατηγορούμενο για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής φυτών καννάβεως, του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή στον νόμο και αυτός απάντησε "I am sorry, the cannabis plants are mine as I told you". Μετέπειτα, στην παρουσία του κατηγορούμενου, ο ΜΚ1 έλαβε αριθμό φωτογραφιών της σκηνής και των τεκμηρίων. Στη συνέχεια τα τεκμήρια παραλήφθησαν και μεταφέρθηκαν στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λάρνακας. Εκεί μεταφέρθηκε και ο κατηγορούμενος για συνέχιση των εξετάσεων. Στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λάρνακας ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης και αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε "I told you that the cannabis plants are mine". Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 2030-2130 λήφθηκε νομίμως ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του αναφέρει ότι στις αρχές Φεβρουαρίου 2014, γνώρισε κάποιο πρόσωπο το οποίο δεν κατονόμασε και καθώς συζητούσαν τα οικονομικά τους προβλήματα του έδωσε την ιδέα να καλλιεργήσει φυτά καννάβεως και όταν αυτά μεγαλώσουν να τα πωλήσει για να πάρει χρήματα και να επιστρέψει στην Αγγλία. Τρείς περίπου εβδομάδες αργότερα συναντήθηκε με το άλλο πρόσωπο, το οποίο και τον προμήθευσε με τον απαραίτητο εξοπλισμό για την καλλιέργεια των φυτών έναντι συγκεκριμένης αμοιβής. Αρχές Μαρτίου 2014, ο κατηγορούμενος ενοικίασε την οικία στην οδό Πετράκη Κυπριανού 20 στην Ορόκλινη και μέσα σε ένα από τα δωμάτια καλλιέργησε 33 φυτά καννάβεως. Στις 23.4.14 στον Αστυνομικό σταθμό Κοφίνου, λήφθηκε νομίμως νέα ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος στη νέα κατάθεση του, παραδέχθηκε τη διάπραξη των αδικημάτων που αντιμετωπίζει και ζήτησε να πει την αλήθεια και να κατονομάσει συγκεκριμένο πρόσωπο το οποίο τον προμήθευσε με τα φυτά καννάβεως και τον εξοπλισμό για την κατασκευή του φυτωρίου καννάβεως. Αρχές του 2014, ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα και δέχθηκε εισήγηση από συγκεκριμένο πρόσωπο όπως καλλιεργήσει φυτά καννάβεως για οικονομικό όφελος. Το πρόσωπο αυτό είχε ζητήσει συγκεκριμένο χρηματικό ποσό από τον κατηγορούμενο για να τον εφοδιάσει με τον απαραίτητο εξοπλισμό για την καλλιέργεια αλλά και με τα φυτά καννάβεως. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε, αφού δεν μπορούσε οικονομικά να ανταποκριθεί στην πρόταση, οπότε και του έγινε νέα πρόταση από το άλλο πρόσωπό όπως συνεργαστούν. Συγκεκριμένα του έγινε εισήγηση να ενοικιάσει χώρο για να εγκατασταθεί μέσα ο εξοπλισμός, το άλλο πρόσωπο να τον προμηθεύσει με όλα τα απαραίτητα για την καλλιέργεια όπως και με τα φυτά, και όταν τα φυτά θα μεγάλωναν και θα έπαιρναν την σοδειά θα την προμήθευαν σε χρήστες ναρκωτικών. Το οικονομικό όφελος θα το διαχειριζόταν ο συνεργάτης του κατηγορούμενου και ο ίδιος θα έπαιρνε συγκεκριμένο ποσοστό. Ο κατηγορούμενος είχε δεχθεί συμβουλές από τον συνεργάτη του όσον αφορά την καλλιέργεια των φυτών καννάβεως. Αρχές Μαρτίου 2014, ο κατηγορούμενος ενοικίασε την οικία όπου ανευρέθηκαν τα φυτά και ακολούθως μαζί με το συνεργάτη του παρέλαβαν τον απαραίτητο εξοπλισμό από την οικία κάποιου John Mabbott, όπου και ήταν αποθηκευμένος. Ο κατηγορούμενος αφού προέβη σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για εγκατάσταση του εξοπλισμού, παρέλαβε από το συνεργάτη του τα φυτά και τα καλλιέργησε. Εντοπίστηκαν 33 φυτά και από τις εξετάσεις που διενεργήθηκαν στο Γενικό Χημείο του Κράτους, διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για φυτά καννάβεως από τα οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη. Τα 33 αυτά φυτά θα προμηθεύονταν σε χρήστες ναρκωτικών από τον συνεργάτη του κατηγορούμενου τον οποίο και ο κατηγορούμενος κατονόμασε και από την προμήθεια θα αποκομιζόταν οικονομικό όφελος, το οποίο θα διαχειριζόταν ο συνεργάτης του κατηγορούμενου και ο κατηγορούμενος θα έπαιρνε συγκεκριμένο ποσοστό. Τα 33 φυτά κατά τον χρόνο εντοπισμού τους από την Αστυνομία βρίσκονταν στην κατάσταση που περιγράφεται στην έκθεση της Χημικού Τασούλας Κοζάκου που τα εξέτασε (Έγγραφο Β1). Σε μεταγενέστερο χρόνο του εντοπισμού τους και συγκεκριμένα τον Ιούλιο 2014 κατά την εξέταση που διενεργήθηκε από την ίδια χημικό, διαπιστώθηκε ότι η περιεκτικότητα των φυτών στη ψυχοτρόπο ουσία τετραϋδροκανναβινόλη, THC ήταν 3.67%. Εάν η εξέταση αυτή διενεργείτο κατά το χρόνο παραλαβής των φυτών, η περιεκτικότητα των φυτών σε THC θα ήταν μεγαλύτερη. Η περιεκτικότητα των φυτών θα ήταν ακόμα μεγαλύτερη εάν τα φυτά βρίσκονταν σε πλήρη ανθοφορία, ενώ κατά το στάδιο εντοπισμού και παραλαβής τους, δεν υπήρχε ανθοφορία. Ακόμη και στην κατάσταση που εντοπίστηκαν τα φυτά θα μπορούσαν να προμηθευτούν και να έχουν αγοραία αξία, σαφώς όμως μικρότερη από ότι θα είχαν εάν αυτά αναπτύσσονταν πλήρως, όπως ήταν εξάλλου και η πρόθεση του κατηγορούμενου και του συνεργάτη του. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου αγορεύοντας για σκοπούς μετριασμού της ποινής αναφέρθηκε (ανάμεσα σε άλλα) και στις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του πελάτη του, με αναφορά και στο περιεχόμενο της Έκθεσης Κοινωνικής Έρευνας που ετοιμάστηκε για τους παρόντες σκοπούς και το οποίο ο συνήγορος υιοθέτησε. Αναφέρεται στην υπό αναφορά Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας - και όλα αυτά τα αποδεχόμαστε πλήρως - ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 38 ετών, έχοντας γεννηθεί στο Λονδίνο στις 18.5.
3. Ο πατέρας του ήταν Κύπριος και η μητέρα του Βρετανίδα. Χώρισαν όταν ο κατηγορούμενος ήταν σε μικρή ηλικία. Μετά το χωρισμό των γονέων του, τη φύλαξη τόσο του ιδίου όσο και της αδελφής του, η οποία είναι μεγαλύτερης ηλικίας, ανέλαβε η μητέρα τους. Ο πατέρας τους απέκτησε στη συνέχεια άλλα τέσσερα παιδιά από διάφορες σχέσεις τις οποίες διατηρούσε. Διέμενε στην Πύλα και απεβίωσε προσφάτως. Η μητέρα του κατηγορούμενου ζει στη Βρετανία και δεν έχει μαζί της οποιαδήποτε επικοινωνία λόγω διαφωνίας που είχε η μητέρα για το γάμο που σύναψε ο κατηγορούμενος. Οι σχέσεις του κατηγορούμενου με τον πατέρα του ήσαν καλές. Ο αναφερόμενος φοίτησε σε Λύκειο στο Λονδίνο αλλά δεν ολοκλήρωσε τη φοίτηση του λόγω προβλημάτων εκφοβισμού του από άλλα παιδιά. Ήρθε στην Κύπρο για έξι μήνες περίπου με τους πατρικούς παππούδες και έπειτα όταν επέστρεψε στη Βρετανία εργάστηκε σε διάφορες εργασίες όπως βοηθός γραφείου, graphic designer, σε εταιρεία ηλεκτρονικών υπολογιστών, οδηγός λεωφορείου. Ο κατηγορούμενος διατηρούσε μακροχρόνια σχέση στο Λονδίνο με Βρετανίδα με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, ηλικίας σήμερα 11 και 10 ετών. Χώρισε μετά από δέκα χρόνια και τη φύλαξη των παιδιών ανέλαβε η μητέρα τους. Ο ίδιος διατηρεί επικοινωνία με τα παιδιά και συνεισφέρει οικονομικά για τη διατροφή τους. Ο αναφερόμενος το Νοέμβριο 2013 ήρθε στην Κύπρο λόγω του ότι ο πατέρας του παρουσίαζε προβλήματα υγείας. Τέλεσε γάμο με Ουκρανή η οποία είναι αδελφή της συζύγου του πατέρα του. Προσπάθησε να εργαστεί στις επιχειρήσεις του πατέρα του οι οποίες αφορούσαν σε αγορά χρυσού καθώς και έκδοσης ρωσικής εφημερίδας. Διέκοψε την ενασχόληση του λόγω μειωμένου κύκλου εργασιών. Μετά τη σύλληψη του άρχισε να συνεργάζεται με τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας του Τμήματος Φυλακών. Είναι χρήστης καννάβεως για πολλά χρόνια. Επιπροσθέτως των πιο πάνω, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου προέταξε ως μετριαστικά στοιχεία, το λευκό ποινικό μητρώο του τελευταίου, την ηλικία του (είναι 38 ετών), την παραδοχή και έμπρακτη μεταμέλεια του, τη συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές διά της αποκάλυψης των στοιχείων συγκεκριμένου ατόμου το οποίο εμπλέκεται στη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων και την πρόθεση του κατηγορούμενου να καταθέσει ως (προστατευόμενος ενδεχομένως) μάρτυς κατηγορίας στην παρούσα υπόθεση (με τη μαρτυρία του μάλιστα να κατατάσσεται από το συνήγορο ως καταλυτικής εμβέλειας), το γεγονός ότι είναι επί δεκαετία χρήστης ναρκωτικών καταβάλλοντας σήμερα προσπάθειες απεξάρτησης από αυτά με ανάλογη ψυχιατρική βοήθεια, τα ψυχολογικά και άλλα παρόμοια προβλήματα που αντιμετωπίζει (ως τούτα παρατίθενται στην Ψυχιατρική Έκθεση - Έγγραφο Δ), τις επιπτώσεις που θα έχει η καταδίκη και ποινή του στον ίδιο και στην οικογένεια του και ιδιαίτερα - σε περίπτωση εγκλεισμού του στις Κεντρικές Φυλακές - στην προσπάθεια απεξάρτησης του. Αξιολογήσαμε κάθε τι το οποίο αναφέρθηκε ενώπιον μας στο στάδιο της αγόρευσης για μετριασμό της ποινής, όπως ασφαλώς και το περιεχόμενο της προαναφερθείσας Έκθεσης Κοινωνικής Έρευνας. Η σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων - και συμφωνεί με τούτο και ο δικηγόρος του κατηγορούμενου - αναδεικνύεται με ενάργεια από τις ανώτατες προβλεπόμενες ποινές της διά βίου φυλάκισης και/ή προστίμου για την κατηγορία της καλλιέργειας καννάβεως (βλ. κατηγορία 2) και της καλλιέργειας ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (βλ. κατηγορία 4), της οκταετούς φυλάκισης για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β (βλ. κατηγορία 3) και της επταετούς φυλάκισης για την κατηγορία της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος (βλ. κατηγορία 1). Τα αδικήματα τούτα, κατατάσσονται ως σοβαρά ενόψει και των ευρύτερων κοινωνικών και άλλων συνεπόμενων που επιφέρουν στον κοινωνικό ιστό. Αυτή η σοβαρότητα, μαζί με την πολύ μεγάλη συχνότητα διάπραξης των εγκλημάτων αυτών, σε συνδυασμό και με την κοινωνική απαξία που τα χαρακτηρίζει, καλούν στην επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Βεβαίως, ακόμη και εντός των πλαισίων αυτών, το δικαστικό καθήκον για εξατομίκευση της ποινής ουδόλως μειώνεται ή ατονεί, αφού, βάσει πάγιας νομολογίας (βλ. μεταξύ άλλων, Παναγιώτου ν Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 478, 484-485), ακόμη και στα σοβαρότερα των αδικημάτων (στα οποία δεν προβλέπεται η επιβολή αναγκαστικής ποινής), το Δικαστήριο καθηκόντως και προσηκόντως είναι που οφείλει - και έτσι πράξαμε και εμείς - να προσεγγίζει την κάθε περίπτωση στη βάση των δικών της γεγονότων και τον καθένα κατηγορούμενο, αναλόγως των δικών του προσωπικών και άλλων περιστάσεων. Τούτη όμως η διεργασία εξατομίκευσης δεν σημαίνει ότι θα πρέπει ταυτοχρόνως να υπερακοντίζει και το έτερο δικαστικό καθήκον επιβολής της αρμόζουσας ποινής που η νομοθεσία προβλέπει και η νομολογία υποδεικνύει. Επιβάλλεται, επομένως, προσεκτική και μικροσκοπική στάθμιση των πραγμάτων στην κάθε περίπτωση, κάτι που κάναμε και εμείς εδώ. Αναφορικώς με την αναγκαιότητα για αποτρεπτική αντιμετώπιση ατόμων που εμπλέκονται στη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων αδικημάτων σχετιζομένων με τα επίδικα, αρκούμαστε στο να υιοθετήσουμε και να επαναλάβουμε εμφαντικώς όλα όσα διατύπωσε το Ανώτατο Δικαστήριο στην Κλεομένης ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 29/12, ημ. 20.5.13, διά του Πασχαλίδη, Δ., τα οποία εφαρμόζονται κατ΄ αναλογίαν και στη δική μας περίπτωση: «Αν και πιστεύουμε ότι επαναλαμβάνουμε εαυτούς και τα τετριμμένα, κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε την κατ' επανάληψη επισήμανση της νομολογίας μας «πως τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε από τη συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν, αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας. Είναι πραγματικά λυπηρό, οδυνηρό και τραγικό να διαπιστώνουμε πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική». (Βλ. Παντελής Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 172/2009 και 178/2009, ημερομηνίας 21/12/2010 και την εκεί σχετική νομολογία που η απόφαση παραπέμπει).» Λαμβάνουμε υπόψη για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου (όπως τις ανέλυσε ο κ. Πολυχρόνης με παραπομπή και στο περιεχόμενο της Έκθεσης Κοινωνικής Έρευνας), τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων (όπως ομοίως τις εξειδίκευσε ο συνήγορος), την παραδοχή του κατηγορούμενου (αν και δεν ήταν άμεση - με τους λόγους που ανέφερε ο κ. Πολυχρόνης ως προς την αιτιολογία της απάντησης μη παραδοχής του πελάτη του και τη διεξαγωγή ακροαματικής διαδικασίας μέχρι του σημείου που έγινε η αλλαγή απάντησης σε παραδοχή να αφορούν αποκλειστικώς σε χειρισμούς και συναίνεση του κατηγορούμενου σε όσα είναι που έλαβαν χώραν), την ομολογία του, την έμπρακτη μεταμέλεια του, την ηλικία του, τα οικονομικά του προβλήματα, το λευκό του ποινικό μητρώο (σε συνάρτηση και με την ηλικία του), το γεγονός ότι πρόκειται περί εξαρτημένου ατόμου στα ναρκωτικά το οποίο αγωνίζεται να απεξαρτηθεί από αυτά, τα ψυχολογικά και άλλα παρόμοια προβλήματα που αντιμετωπίζει, τις επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής του στον ίδιο και στην οικογένεια του όπως και στις προσπάθειες απεξάρτησης του και τη συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές διά της ονομάτισης συγκεκριμένου ατόμου που φερόμενα εμπλέκεται στη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων και της δεδηλωμένης απόφασης του να καταθέσει ως μάρτυς κατηγορίας στην παρούσα υπόθεση παρά τις απειλές που έχει δεχθεί. Αποδώσαμε στο συζητούμενο παράγοντα της συνεργασίας με τις ανακριτικές αρχές ιδιαίτερη σημασία, γνωρίζοντας τη διαχρονική θέση της νομολογίας περί του επιθυμητού ενθάρρυνσης της ενέργειας αυτής, ως αναγκαίας μεθόδου για καταπολέμηση του εγκλήματος, ιδιαίτερα εκείνου που σχετίζεται με τα ναρκωτικά, με τον έμπρακτο τρόπο της μείωσης της ποινής που κατά τα άλλα θα επιβαλλόταν (βλ. Gani και Άλλου ν Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 242, 247-248). Αξιολογήσαμε επίσης - με αναφορά και στο περιεχόμενο του άρθρου 30

(4)(β) του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (και όπως εισηγήθηκε ο κ. Πολυχρόνης) - την ύπαρξη περιστάσεων που κατατάσσουν τα επίδικα αδικήματα ως λιγότερο σοβαρά στην περίπτωση του κατηγορούμενου, ήτοι το βαθμό εξάρτησης του από τα ναρκωτικά, την αποδεδειγμένη μεταμέλεια του (όπως μαρτυρείται από τη συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές) και την προθυμία του να υποβληθεί σε θεραπεία απεξάρτησης καθώς και το γεγονός ότι δεν συντρέχουν εδώ οποιεσδήποτε από τις επιβαρυντικές περιστάσεις που διατυπώνονται στο υπό αναφορά άρθρο. Δεν παραβλέψαμε επίσης το γεγονός ότι τα επίδικα φυτά καννάβεως στη κατάσταση που εντοπίστηκαν θα μπορούσαν να προμηθευτούν σε τρίτα πρόσωπα και να έχουν αγοραία αξία, σαφώς όμως μικρότερη από εκείνη που θα είχαν εάν τα φυτά αναπτύσσονταν πλήρως όπως ήταν εξάλλου και η πρόθεση του κατηγορούμενου και του φερόμενου ως συνεργάτη του. Αναφορικώς με τη νομολογία στην οποία μας παρέπεμψε ο κ. Πολυχρόνης στα πλαίσια της θεμιτής του προσπάθειας να καταδείξει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο ποινολογικής μεταχείρισης του κατηγορούμενου - και την οποία νομολογία, μελετήσαμε πολύ προσεκτικά, όπως και άλλη σχετική - θα πρέπει να σημειώσουμε ότι καμιά από τις προβληθείσες προς τούτο αυθεντίες δεν θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως πανομοιότυπη ή έστω παρόμοια με την παρούσα, αφού η κάθε μια από αυτές διακρίνεται, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, επί ουσιαστικών πτυχών, όπως οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, η ύπαρξη ιδιαζουσών προσωπικών και οικογενειακών περιστάσεων των κατηγορουμένων, η ύπαρξη ή ανυπαρξία προηγούμενων καταδικών, ο ρόλος των κατηγορουμένων στη διάπραξη των αδικημάτων, το νεαρό ή προχωρημένο της ηλικίας τους και άλλα πολλά. Παραμένοντας στο πεδίο της χρησιμότητας του δικαστικού προηγούμενου στο πεδίο της ποινολογικής μεταχείρισης - και αντί άλλων περαιτέρω σχολίων επί αυτής της πτυχής - παραπέμπουμε στη Μιχαήλ ν Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123, 130-131, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο, διά του Νικήτα Δ., σημείωσε τα ακόλουθα σχετικά: «Οι προηγούμενες υποθέσεις δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση. Ο λόγος γι αυτό είναι ότι, παρόλο που μπορεί να παρουσιάζουν ένα ή περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά εντούτοις, συχνά, δεν υπάρχει η ταυτοσημία στο βαθμό που θα ήταν σωστό να προοιωνίζεται η ίδια ποινή για κατοπινές υποθέσεις. Η μεγαλύτερη ίσως χρησιμότητα του δικαστικού προηγούμενου στον τομέα αυτό έγκειται στον εντοπισμό των περιστάσεων που θεωρήθηκαν ως ελαφρυντικές ή επιβαρυντικές. Στη Βρετανία επικράτησε η πρακτική να παρέχονται από καιρού εις καιρόν κατευθυντήριες γραμμές σε συμπυκνωμένη μορφή σχετικά με τη φύση και το εύρος των ποινών. Τα σεξουαλικά αδικήματα δεν αποτελούν εξαίρεση: βλ. π.χ. R. ν. Billam [1986] 1 All E.R. 985. Όντως, όπου διαφαίνεται η τάση, πάνω σε στέρεες βάσεις, μπορεί να διαμορφωθεί ένα είδος ταρίφας. Όμως δεν μπορεί να οδηγεί σε αποστέωση της εξουσίας του δικαστηρίου μπροστά στη ζωντανή πραγματικότητα που εμφανίζει κάθε υπόθεση με τις ιδιαιτερότητες της. Αυτό δεν σημαίνει ότι δε θα ισχύσει η διατίμηση, όπου υπάρχουν ουσιαστικές ομοιότητες. Χρειάζεται όμως προσοχή γιατί, παρόλο που τα ανθρώπινα επαναλαμβάνονται, είναι ανιχνεύσιμες διαφορές και λεπτομέρειες που προσδίδουν στο προηγούμενο άλλη, διαφοροποιημένη, διάσταση. Τα λέγουμε αυτά όχι για να μειώσουμε την μεγάλη προσπάθεια του συνηγόρου, να μας ενημερώσει για κάθε τι σχετικό, αλλά για να θέσουμε τις παραμέτρους της χρήσιμης καταφυγής στο προηγούμενο.» Ο κατηγορούμενος μέσω του δικηγόρου του ζήτησε από το Δικαστήριο «.την μεγίστη δυνατή επιείκεια και κατανόηση στο πρόσωπο του υποσχόμενος ότι έχει καταλάβει το λάθος του». Τούτο το αξιολογήσαμε πρεπόντως, εντάσσοντας το και τούτο στο πλαίσιο της έμπρακτης μεταμέλειας και αποφασιστικότητας του κατηγορούμενου να μην αναμιχθεί ξανά σε τέτοιες απαξιωτικές συμπεριφορές. Ωστόσο, ο κατηγορούμενος - για να αποδώσουμε κάπως διαφορετικά τα όσα ανέφερε το Εφετείο στην Kablawi & Others v Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 494, 497 - είχε εμφανώς σταθμίσει τα πράγματα προτού αποφασίσει να προχωρήσει με την εκτέλεση της εγκληματικής του συμπεριφοράς - υπό τις συνθήκες καλλιέργειας των φυτών καννάβεως όπως τις περιγράψαμε ανωτέρω - και μάλιστα έναντι οικονομικού οφέλους και με στόχο χρήστες ναρκωτικών. Ο κατηγορούμενος έπρεπε να είχε προβληματιστεί από τότε πριν προχωρήσει στη διάπραξη των εγκλημάτων που παραδέχθηκε, ζυγιάζοντας προσεκτικότερα τα επακόλουθα των ενεργειών του, τόσο για τον ίδιο όσο και για την οικογένεια του. Συνεκτιμώντας όλα όσα παραθέσαμε και συζητήσαμε - και έχοντας κατά νουν τον αριθμό των φυτών καννάβεως που ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι κατείχε και καλλιεργούσε με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, καθώς και την ταξινόμηση των φυτών αυτών ως ναρκωτικών Τάξεως Β «.και ως εκ τούτου όχι από τα σκληρότερα ναρκωτικά.» (βλ. Ηλιάδη ν Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 412, 414) - κρίνουμε ότι η μοναδική ενδεικνυόμενη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αφεύκτως αυτή της φυλάκισης του. Επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 4 ετών στην κατηγορία 4 (καλλιέργεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα). Δεν επιβάλλουμε ποινή στις υπόλοιπες κατηγορίες που παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος και δη, στις κατηγορίες 1, 2 και 3, δεδομένης της ταύτισης των συστατικών τους στοιχείων με εκείνα που αποτελούν, εν μέρει, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος στην κατηγορία 4. Ο χρόνος που ο κατηγορούμενος τέλεσε σε προφυλάκιση στην παρούσα υπόθεση (δηλαδή από την 18.4.14), να συνυπολογιστεί βάσει του άρθρου 117

(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. (Υπ.)............... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. (Υπ.)................ Α. Δαυίδ, Α.Ε.Δ. (Υπ.)................ Χρ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο