Μιχαλάκης Δημητρίου ν. Θεόφιλου Γεωργίου, Υπόθεση αρ.: 9238/2013, 10/11/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:B100 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Υπόθεση αρ.: 9238/2013 Μιχαλάκης Δημητρίου και Θεόφιλου Γεωργίου Κατηγορουμένου 10 Νοεμβρίου,
- Για την κατηγορούσα αρχή, εμφανίζεται η κα Χρ. Χριστοφή για τους κ.κ. Δημητρίου και Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. Κατηγορούμενος, παρών και εμφανίζεται αυτοπροσώπως. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος διώκεται για το αδίκημα της εξασφάλισης πίστωσης πέραν των €17 ενώ ήταν μη αποκατασταθείς πτωχεύσας, ως το άρθρο 117(α) του περί Πτωχεύσεως Νόμου (Κεφ. 5 ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια) ορίζει. Παρατίθεται το σχετικό κείμενο του άρθρου αυτού: «
- Όταν πτωχεύσας που δεν αποκαταστάθηκε (α) είτε μόνος είτε από κοινού με άλλο πρόσωπο εξασφαλίζει πίστωση στην έκταση των δέκα λιρών ή πέραν των δέκα λιρών από πρόσωπο χωρίς να πληροφορήσει το πρόσωπο εκείνο ότι είναι πτωχεύσας που δεν αποκαταστάθηκε ........... είναι ένοχος αδικήματος και με καταδίκη του υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη». Ως λεπτομέρειες αδικήματος καταγράφονται, στο κατηγορητήριο, οι εξής: Κατά ή περί τον Απρίλιο του έτους 2010 και ενώ ήταν μη αποκατασταθείς πτωχεύσεως, ο κατηγορούμενος εξασφάλισε πίστωση από τον Μιχαλάκη Δημητρίου για το ποσόν των €8.010,01 χωρίς να τον πληροφορήσει σχετικώς. Ο κατηγορούμενος αρνείται ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Ο κατηγορούμενος, άνδρας ώριμη ηλικίας, γεννηθείς στις 16.09.1949, επέλεξε να χειρισθεί ο ίδιος την υπόθεσή του δηλώνοντας ικανός προς τούτο. Εν πάση περιπτώσει, εβοηθήθηκε, στο μέτρο του δυνατού, να προβάλει τις θέσεις και την υπεράσπισή του. Για να αποδειχθεί η υπόθεση εκλήθηκαν και κατέθεσαν ενόρκως ο παραπονούμενος Μιχαλάκης Δημητρίου (Μ.Κ.1), ο Σέργιος Σωτηρίου (Μ.Κ.2), δικηγόρος, και ο Κώστας Χατζηδημήτρη (Μ.Κ.3), τραπεζικός υπάλληλος. Επιπλέον της ένορκης προφορικής μαρτυρίας τους, τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν και έγγραφη. Μεταξύ άλλων, κατετέθηκαν και εσημειώθηκαν ως τεκμήρια διατακτικό απόφασης στην αγωγή αρ. 3324/2010 (Ε.Δ. Λάρνακας) Μιχαλάκης Δημητρίου ν. Θεόφιλος Γεωργίου ημερ. 08.02.2011 (τεκμήριο 2), διάταγμα παραλαβής, το οποίο εξεδόθηκε εναντίον του κατηγορουμένου στις 07.02.2003 στα πλαίσια της Αίτησης Πτώχευσης αρ. 289/2002 (Ε.Δ. Λευκωσίας) (τεκμήριο 6), διάταγμα πτώχευσης, το οποίο εξεδόθηκε εναντίον του κατηγορουμένου στις 14.06.2006 στα πλαίσια της προαναφερθείσας αίτησης (τεκμήριο 5), έγγραφο το οποίο πληροφορεί πώς ο κατηγορούμενος εξακολουθεί να είναι πτωχεύσας (τεκμήριο 7), τραπεζικό έγγραφο το οποίο δηλώνει πώς στις 09.04.2010 ο παραπονούμενος Μιχαλάκης Δημητρίου (Μ.Κ.1) απέσυρε από τραπεζικό λογαριασμό του το ποσόν των 7040 στερλινών (ισόποσον €8.010,01), το οποίο έλαβε αυθημερόν ο κατηγορούμενος έναντι της υπογραφής του (τεκμηρίου 8) και αντίγραφο του δελτίου ταυτότητας του κατηγορουμένου (τεκμήριο 9). Ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε δήλωση ανωμοτί και να μην παρουσιάσει μαρτυρία. Συναφώς σημειώνεται πώς κάθε κατηγορούμενος, κληθείς σε απολογία, δικαιούται να προβεί σε δήλωση ανωμοτί. Η επιλογή αυτή του κατηγορουμένου δεν προσφέρεται για εξαγωγή οιουδήποτε συμπεράσματος και, ιδίως, η επιλογή αυτή δεν πρέπει να συσχετίζεται με την ενοχή του κατηγορουμένου. Οι ανωμοτί δηλώσεις έχουν κάποια αξία και εξετάζονται κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Όμως, οι δηλώσεις αυτές δεν αποτελούν μαρτυρία (Ιωάννου κ.α. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195, 225 και απόφαση στην Ποινική Έφεση αρ. 187/2010 Αναστάσιος Κοφτερός ν. Αστυνομίας, ημερ. 20.02.2012). Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας η δε έγγραφη είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Ακολουθεί η σύνοψη και ο σχολιασμός της: Ο παραπονούμενος Μιχαλάκης Δημητρίου (Μ.Κ.1) εδήλωσε τα εξής: Υπήρξαν γείτονες και εγνώριζε τον κατηγορούμενο. Τον Απρίλιο του έτους 2010, κατόπιν παράκλησής του, εδάνεισε στον κατηγορούμενο το ποσόν των 7.040 στερλινών (ισόποσον €8.010,01) γιατί, ως του ανέφερε, το είχε απόλυτη ανάγκη. Ο κατηγορούμενος του υπεσχέθηκε ότι θα εξοφλούσε το δάνειο έως και τις 19.05.2010. Ο ίδιος παρέδωσε το επίδικο δάνειο στον κατηγορούμενο διαμέσου τραπεζικού λογαριασμού του αφού έδωσε σχετική εντολή στην τράπεζα του. Ο κατηγορούμενος ουδέποτε του ανέφερε ότι ήταν πτωχεύσας. Πληροφορήθηκε περί του γεγονότος αυτού το έτος 2011 όταν δικαστικός επιδότης επεχείρησε να κατάσχει κινητή περιουσία του κατηγορουμένου για σκοπούς εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης στην αγωγή αρ. 3324/2010 Μιχαλάκης Δημητρίου ν. Θεόφιλου Γεωργίου (Ε.Δ. Λάρνακας), ημερ. 08.02.2011 (τεκμήριο 2). Ο Κώστας Χατζηδημήτρη (Μ.Κ.3) εδήλωσε πώς στις 09.04.2010, κατόπιν εντολής του πελάτη της τράπεζας στην οποία εργαζόταν Μιχαλάκη Δημητρίου (Μ.Κ.1), παρέδωσε στον κατηγορούμενο το ποσόν των 7040 στερλινών (ισόποσον ε8.010,01). Της παράδοσης των χρημάτων προηγήθηκε επιθεώρηση ταυτότητας του κατηγορουμένου (τεκμήριο 9) για σκοπούς επιβεβαίωσης. Ο μάρτυρας προσέθεσε πώς, κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν εγνώριζε ο,τιδήποτε περαιτέρω. Η υπεράσπιση του κατηγορουμένου, ως ο ίδιος την προέβαλε κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας και δια της ανωμοτί δήλωσής του, περιορίζεται στον ισχυρισμό πώς, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο παραπονούμενος Μιχαλάκης Δημητρίου (Μ.Κ.1) εγνώριζε πώς ο ίδιος ήταν μη αποκατασταθείς πτωχεύσας. Συγκεκριμένα κατά την αντεξέταση του Μιχαλάκη Δημητρίου (Μ.Κ.1) ο κατηγορούμενος υπέβαλε τα εξής: «Κατηγορούμενος: Το μόνο που αμφισβητώ Εντιμοτάτη είναι ότι τη μέρα που τηλεφώνησα στον παραπονούμενο και μου είπε πήγαινε στην Λαϊκή να σου δώσουν τα λεφτά και τον ευχαριστώ πάρα πολύ, όταν πήγα στην τράπεζα ο διευθυντής του υποκαταστήματος απέναντι από την Πυροσβεστική μου ζήτησε ταυτότητα για να μου δώσει λεφτά και όταν πήρε την ταυτότητα και χτύπησε τον αριθμό είδε ότι ήμουν σε πτώχευση ο διευθυντής του υποκαταστήματος και τηλεφώνησε στον παραπονούμενο και του είπε ότι είμαι πτωχεύσας άρα το γνώριζε και μου έδωσαν τα λεφτά... » Την υπεράσπιση αυτή απέρριψαν, ευθέως, καταθέτωντας ενώπιον του Δικαστηρίου, τόσον ο κατηγορούμενος Μιχαλάκης Δημητρίου (Μ.Κ.1) όσον και ο Κώστας Χατζηδημήτρη (Μ.Κ.3). Ο τελευταίος εξήγησε πώς παρά, το ότι, κατά τον ουσιώδη χρόνο, εγνώριζε τα στοιχεία της ταυτότητας του κατηγορουμένου (τεκμήριο 9), εντούτοις, ο ίδιος δεν προέβηκε σε έλεγχο του μητρώου των πτωχευσάντων εφ΄ όσον δεν επρόκειτο να παραχωρηθεί στον κατηγορούμενο δάνειο. Έλεγχος του μητρώου των πτωχευσάντων, συνέχισε ο Κώστας Χατζηδημήτρη (Μ.Κ.3), γίνεται μόνον στις περιπτώσεις όπου πρόσωπο ζητά να λάβει τραπεζικό δάνειο και όχι στις περιπτώσεις προσώπου στο οποίο παραδίδεται ποσόν το οποίον πελάτης της τράπεζας απέσυρε από λογαριασμό του, ως είναι η περίπτωση του κατηγορουμένου. Μελετήθηκαν τα επίδικα νομικά ζητήματα και εξετάσθηκε η προσαχθείσα μαρτυρία: Παρατηρείται, κατ΄ αρχάς, πώς τα όσα οι μάρτυρες κατηγορίας Μιχαλάκης Δημητρίου (Μ.Κ.1) και Κώστας Χατζηδημήτρη (Μ.Κ.3) εδήλωσαν είναι ευθυγραμμένα, συγκροτημένα, συνεκτικά και λογικά. Παρά δε την αντεξέτασή τους σε ουδεμίαν αντίφαση περιέπεσαν. Εξέταση της στάσης και της συμπεριφοράς του παραπονουμένου Μιχαλάκη Δημητρίου (Μ.Κ.1) και του Κώστα Χατζηδημήτρη (Μ.Κ.3), στο εδώλιο του μάρτυρος, και μελέτη των όσων αυτοί εδήλωσαν δεν αφήνει την παραμικρή αμφιβολία πώς αυτοί προσήλθαν ενώπιον του Δικαστηρίου για να πουν την αλήθεια. Άλλωστε, ουδεμία μαρτυρία περί του αντιθέτου επαρουσιάσθηκε. Τα όσα υπεβλήθηκαν στους μάρτυρες κατηγορίας, κατά την αντεξέταση τους, παρέμειναν, εν τέλει, χωρίς πραγματικό έρεισμα εφ΄ όσον ο κατηγορούμενος επέλεξε να περιορισθεί σε ανωμοτί δήλωση και επέλεξε να μην καλέσει μάρτυρες. Έτσι, η εκδοχή του παρέμεινε ατεκμηρίωτη. Χωρίς να χρειάζεται να επαναληφθεί η μαρτυρία την οποίαν επαρουσίασε η πλευρά του παραπονουμένου, η οποία σκιαγραφείται πιο πάνω, διαπιστώνεται πώς αυτή είναι αξιόπιστη και επαρκής. Τα όσα ο παραπονούμενος Μιχαλάκης Δημητρίου (Μ.Κ.1) και ο Κώστας Χατζηδημήτρη (Μ.Κ.3) ανέφεραν ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνονται ως αληθή, αξιόπιστα και ως αποδίδοντα την πραγματικότητα. Τα λεχθέντα από τους μάρτυρες αυτούς συνιστούν και ευρήματα του Δικαστηρίου επί των γεγονότων. Περαιτέρω, τα λεχθέντα από τους μάρτυρες αυτούς επαρκούν για να αποδείξουν την εκ μέρους του κατηγορουμένου διάπραξη του επίδικου αδικήματος. Όσον αφορά στην υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος, δηλαδή όσον αφορά στην πρόθεση του δράστη, σημειώνεται πως αυτή προκύπτει ως εξυπακουομένη επί τη βάσει των αποδειχθέντων γεγονότων (Halsbury΄s Laws of England, Fourth ediotion, reissue, vol. 11
(1), σελ. 18 επ., Ακκελίδου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 249, 270 επ. και Αθανασίου ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 367, 371-2). Για όλους τους πιο πάνω λόγους το κατηγορητήριο έχει αποδειχθεί. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία την οποίαν αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο