← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. A. Th. Petrou (Land Developers & Traders Ltd) κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14649/12, 11/12/2014

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. A. Th. Petrou (Land Developers & Traders Ltd) κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 14649/12, 11/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:B115 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14649/12 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας εναντίον

  1. A. Th. Petrou (Land Developers & Traders Ltd)
  2. Ανδρέας Πέτρου Ημερομηνία: 11 Δεκεμβρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Γιακουμεττή Για Κατηγορούμενο: κ. Κούμας Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος 2 και η εταιρεία στην οποία είναι διευθυντής αντιμετωπίζουν από κοινού μια κατηγορία, την κλοπή από αντιπρόσωπο κατά παράβαση των Άρθρων 255 και 270(β) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  3. Συγκεκριμένα σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος οι κατηγορούμενοι ενώ ήταν αντιπρόσωποι του παραπονούμενου μεταξύ των ημερομηνιών 1.1.2004 και 21.5.2012, του έκλεψαν το ποσό των Λ.Κ.79.000, δηλαδή συμφώνησαν μαζί του να του πουλήσουν την οικία του σε άλλο πρόσωπο και αφού εξοφλήσουν το δάνειο του να μοιραστούν το κέρδος που είσπραξε από την πώληση της οικίας. Η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής στηρίζεται κυρίως στη μαρτυρία του ΜΚ2, παραπονούμενου, Γιασουμή Ζάκου. Όμως τα όσα ανέφερε στις αστυνομικές του καταθέσεις και στη μαρτυρία του δύσκολα, κατά την άποψη μου, εκφράζουν ένα παράπονο για κλοπή εις βάρος των κατηγορουμένων. Αντιθέτως, μου δημιουργήθηκε έντονα η υποψία ότι κάτω από το πλαίσιο των γεγονότων που εξέθεσε βρίσκεται μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Επίσης μου δημιουργήθηκε έντονα η υποψία ότι κατάγγειλε αυτή την υπόθεση στην αστυνομία για αλλότριους λόγους και όχι επειδή θεωρούσε ότι υπήρξε θύμα κλοπής από τους δύο κατηγορούμενος. Σε κάποιο στάδιο της αντεξέτασης μάλιστα ανέφερε ότι πραγματικός λόγος που έκανε την καταγγελία στην αστυνομία, και μάλιστα πολύ καθυστερημένα, το 2011, είναι επειδή ήθελε να ασκήσει πίεση στο πρόσωπο του κατηγορούμενου 2 να πληρώνει τις δόσεις για το εμπορικό δάνειο που είχε συνάψει ή για να υποχρεωθεί ο κατηγορούμενος δύο να του παραχωρήσει άλλο σπίτι. Συμφώνησε επίσης ότι θα ήταν ίσως καλύτερα να είχε επισκεφθεί δικηγόρο για να ξεκινήσει εναντίον των κατηγορουμένων μια αγωγή για αστικής φύσεως διαφορά παρά να πάει στην αστυνομία και να καταγγείλει τους κατηγορούμενους για τη διάπραξη ποινικών αδικημάτων. Από τη μαρτυρία προκύπτει ότι ο ΜΚ2 και ο κατηγορούμενος 2 ήταν φίλοι και γνωστοί και ως εμφαίνεται από τα γεγονότα και επαγγελματικοί συνεργάτες. Ήταν θέση του ότι με τους κατηγορούμενους είχε συνάψει πωλητήριο έγγραφο για την αγορά οικίας με συμφωνημένη τιμή Λ.Κ.70.
  4. Η κατηγορούμενη 1 είναι εργοληπτική εταιρεία και ο κατηγορούμενος 2 είναι ο διευθυντής της. Η συμφωνία αυτή κατατέθηκε ως Τεκμήριο 10 και έγινε στις 20.6.
  5. Καταγράφονται αναλυτικά οι πρόνοιες της συμφωνίας και καταγράφονται πρόνοιες σε σχέση με τον τρόπο πληρωμής για την αγορά της οικίας. Ήταν θέση του ΜΚ2 ότι είχε δώσει στους κατηγορουμένους αρχικά το ποσό των Λ.Κ.13.000 σε μετρητά. Δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο ή απόδειξη για να δείξει ότι πράγματι είχε παραδώσει τέτοια χρήματα στους κατηγορούμενους. Κατά την αντεξέταση, ο ΜΚ2 ρωτήθηκε εάν είχε αποσύρει αυτά τα χρήματα από κάποιο λογαριασμό ή εάν τα είχε παραδώσει σε μετρητά. Δεν μπορούσε να προσδιορίσει με λεπτομέρεια την προέλευση αυτών των χρημάτων. Ούτε και μπορούσε να προσδιορίσει τι ποσοστό αυτών των χρημάτων είχε αποσύρει από τραπεζικό λογαριασμό ή από ποιο τραπεζικό λογαριασμό. Τρεις μήνες μετά από την σύναψη της συμφωνίας για το πωλητήριο έγγραφο, δηλαδή στις 22 Σεπτεμβρίου 2003, ο ΜΚ2 σύναψε συμφωνία δανείου με τη Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος για το ποσό των Λ.Κ.57.
  6. Νοείται ότι το Τεκμήριο 10 που είχε υπογραφεί τον Ιούνιο του 2003 ουδέποτε το κατέθεσε στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης της συμφωνίας. Στη συμφωνία δανείου εγγυητής είναι η κατηγορούμενη
  7. Παράλληλα με τη συμφωνία δανείου ο ΜΚ2 σύναψε συμφωνία εκχώρησης των δικαιωμάτων του δυνάμει του Τεκμηρίου 10 στην τράπεζα. Αυτό έγινε προφανώς για να κατοχυρωθεί η τράπεζα και να έχει ως εξασφάλιση τη συμφωνία αγοραπωλητηρίου εγγράφου. Αυτή τη συμφωνία την υπέγραψε ο ΜΚ2 αλλά υπάρχει και παράρτημα στη σελίδα 3, του Τεκμηρίου 11, ότι η κατηγορούμενη 1 θα φροντίσει για την πιστή εκτέλεση των όρων του πωλητηρίου εγγράφου, Τεκμήριο
  8. Είναι φανερό από τα μετέπειτα γεγονότα ότι ο πραγματικός σκοπός των κατηγορουμένων και του ΜΚ2 είναι να γίνει αυτή η συναλλαγή, πιθανώς μια εικονική συναλλαγή για να εξασφαλίσουν δάνειο για την αγορά οικίας. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι δύο με τρεις μήνες μετά τη συμφωνία για την αγορά της οικίας, αυτή η συμφωνία ακυρώθηκε διότι ο κατηγορούμενος 2 του είπε ότι είχε εξασφαλίσει δεύτερο αγοραστή για την οικία ο οποίος θα πλήρωνε Λ.Κ.85.
  9. Ο ΜΚ2 θα ακύρωνε τη δική του συμφωνία, θα έδιδε το δικαίωμα στους κατηγορούμενους να πωλήσουν το σπίτι σε τρίτο πρόσωπο και αφού θα εισέπραττε τα χρήματα ο κατηγορούμενος 2 θα εξοφλούσαν το δάνειο της Εμπορικής Τράπεζας και θα μοίραζαν μεταξύ τους κατά το ήμισυ τα κέρδη. Ενώ είχε γίνει αυτή η συμφωνία και ο κατηγορούμενος 2 δεν του έδωσε κανένα ποσό, ο ΜΚ2 συνέχισε να πληρώνει τη δόση του δανείου για 4 χρόνια, μέχρι το
  10. Δεν κατέθεσε ποτέ τη συμφωνία στο Κτηματολόγιο και εξακολουθούσε να πληρώνει τις δόσεις. Στις 9 Αυγούστου 2004 υπέγραψε το Τεκμήριο 5 που είναι συμφωνία ακύρωσης της συμφωνίας Τεκμήριο
  11. Σημειωτέον ότι, ενώ είχε εκχωρήσει όλα τα δικαιώματα του στην τράπεζα δυνάμει του Τεκμηρίου 10, ουδέποτε ενημέρωσε την τράπεζα για την ακύρωση του πωλητηρίου εγγράφου ώστε να γνωρίζει η τράπεζα ότι η εξασφάλιση που είχε για να παραχωρήσει το δάνειο είχε εκμηδενιστεί με τις ενέργειες του ΜΚ
  12. Μετά το 2007 για κάποιο διάστημα πλήρωνε τις δόσεις του δανείου ο κατηγορούμενος 2 και μετά σταμάτησε να πληρώνει. Σήμερα το δάνειο έχει ένα υπόλοιπο περίπου €95.000, δόσεις δεν καταβάλλονται για χρόνια και το δάνειο είναι μη εξυπηρετούμενο. Η τράπεζα μέχρι σήμερα αγνοεί παντελώς για την ακύρωση του πωλητηρίου εγγράφου και για τις ενέργειες του ΜΚ2 και του κατηγορούμενου να πωλήσουν εκ νέου την οικία σε άλλο πρόσωπο. Στην αστυνομική του κατάθεση, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι υπήρχε και δεύτερο πωλητήριο έγγραφο το οποίο επιχείρησε να το καταθέσει στο Κτηματολόγιο δύο χρόνια μετά για να διαπιστώσει ότι ήδη υπήρχε άλλο πωλητήριο έγγραφο κατατεθειμένο στο Κτηματολόγιο. Ενώ αναφέρθηκε σε δεύτερο πωλητήριο έγγραφο αυτό δεν το έδωσε στην αστυνομία αλλά και ούτε το παρουσίασε στο Δικαστήριο. Πέρασαν χρόνια ολόκληρα, 8 σε σύνολο, για να καταγγείλει ο ΜΚ2 την υπόθεση στην αστυνομία. Η εξήγηση του για την τρομερή καθυστέρηση να καταγγείλει την υπόθεση είναι τη φιλική του σχέση με τον κατηγορούμενο 2 και τις υποσχέσεις του κατηγορούμενου 2 ότι θα του έδινε άλλη οικία, σε αντικατάσταση εκείνης της οικίας που του είχε πωλήσει αρχικά. Ως ανέφερε στην κατάθεση του 7-8 μήνες μετά τη σύναψη του Τεκμηρίου 10 πήγε να διαλέξει κεραμικά για την οικία. Ενώ του υποδείχθηκε στην αντεξέταση, ότι 1 χρόνο μετά από τη σύναψη του αγοραπωλητηρίου εγγράφου είχε ήδη ακυρώσει την πώληση. Επίσης άλλο παράδοξο και αντιφατικό γεγονός είναι ότι ο ΜΚ2 δεν είχε την υποχρέωση να πληρώσει τις 17.000 από τις 70.000 για την πώληση της οικίας πριν τον Σεπτέμβριο του 2003, ως ήταν οι πρόνοιες της συμφωνίας Τεκμήριο
  13. Δηλαδή εξόφλησε όλο το ποσό για το τίμημα της κατοικίας τον Σεπτέμβριο ενώ δεν ήταν υπόχρεος να το κάνει πριν τον Δεκέμβριο 2003 και με την μεταβίβαση της οικίας. Ηταν θέση του είναι ότι ακύρωσε τη συμφωνία πώλησης της οικίας με ακυρωτική συμφωνία ημερομηνίας 9.8.04, προτού να μεταβιβαστεί η οικία επ' ονόματι του. Ακόμη πιο αντιφατικό είναι το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν έχει εξασφαλιστεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας για τη συγκεκριμένη οικία. Όλα τα πιο πάνω γεγονότα συνηγορούν στο να αποδείξουν ότι υπήρχε κάποια υπόγεια συμφωνία μεταξύ των κατηγορουμένων και του ΜΚ2 να κάνουν μια εικονική συμφωνία για την πώληση οικίας ούτως ώστε να πείσουν την Εμπορική Τράπεζα να τους χορηγήσει δάνειο ύψους Λ.Κ.57.
  14. Απ' ότι φαίνεται ο κατηγορούμενος με κάποιο τρόπο ξεγέλασε τον ΜΚ2, ο οποίος θεώρησε σωστό να καταγγείλει τον κατηγορούμενο στην αστυνομία με σκοπό να ασκήσει πίεση στον κατηγορούμενο ως ανέφερε είτε να πληρώνει τη δόση του δανείου είτε να του δώσει μια άλλη οικία. Η μαρτυρία του ΜΚ2 παρουσιάζει σημαντικά κενά και δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί ότι η μαρτυρία του ΜΚ2 στο σύνολο της εκφράζει και στοιχειοθετεί την κατηγορία για κλοπή αντιπροσώπου με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 270 (β) του Ποινικού Κώδικα. Είναι ορθή η εισήγηση του δικηγόρου υπεράσπισης ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον μου μαρτυρία που να αποδεικνύει πως προκύπτει ότι το ποσό των 79.000 είναι το προϊόν της κλοπής. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι το παράπονο του ήταν ότι ο κατηγορούμενος δεν του απέδωσε ως κέρδος τη διαφορά μεταξύ του προϊόντος πώλησης στη συμφωνία αγοραπωλησίας, Τεκμήριο
  15. Σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του ανάφερε ότι δεν επέμενε να του αποδώσει συγκεκριμένο κέρδος ο κατηγορούμενος, αλλά ήταν ικανοποιημένος στην περίπτωση που θα του μεταβίβαζε ο κατηγορούμενος ακίνητο ανάλογα με εκείνο που είχε αγοράσει. Ακόμη, προβλήθηκε και τρίτη εκδοχή ότι το πρόβλημα του ήταν το δάνειο που είχε συνάψει για την αγορά του ακινήτου που είχαν εγγυηθεί οι κατηγορούμενοι και το γεγονός ότι τον κυνηγούσε για το δάνειο η τράπεζα. Συνεπώς, δεν είναι γνωστό στο Δικαστήριο ποια είναι η περιουσία που ανήκε στον παραπονούμενο και που του την στέρησε μόνιμα ο κατηγορούμενος δια της κλοπής. Η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με το ακίνητο δεν στοιχειοθετεί εύρημα ή συμπέρασμα ότι ο παραπονούμενος είχε καλόπιστη αξίωση στο συγκεκριμένο ακίνητο ή σε οποιοδήποτε χρηματικό ποσό που δυνατόν να πηγάζει από την πώληση του. Ο παραπονούμενος έσπευσε να καταβάλει στους κατηγορούμενους όλο τι τίμημα της αγοράς προτού οι κατηγορούμενοι εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους με βάση το συμβόλαιο και προτού οι συγκεκριμένες πληρωμές απαιτηθούν με βάση τις πρόνοιες του συμβολαίου. Απέσυρε το αγοραπωλητήριο από το Κτηματολόγιο χωρίς να ειδοποιήσει την Τράπεζα. Στέρησε την εξασφάλιση της Τράπεζας ενώ γνώριζε ότι το αγοραπωλητήριο έγγραφο είχε ακυρωθεί. Με την ακύρωση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου δεν ήταν πλέον ιδιοκτήτης ακινήτου αλλά ενδεχομένως να προέβη σε μια άλλη ιδιωτική συμφωνία με τους κατηγορούμενους τις πρόνοιες και λεπτομέρειες της οποίας δεν αποκαλύφθηκαν στο Δικαστήριο. Το αγοραπωλητήριο έγγραφο είχε ακυρωθεί στις 9.8.04 (βλ. Τεκμήριο 5), ενώ συνέχιζε όπως είπε να πληρώνει τις δόσεις του δανείου για 4 χρόνια. Δεν ενημέρωσε την Τράπεζα για την εξέλιξη. Κατά το στάδιο που ηγέρθηκε αίτημα ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, το Δικαστήριο έχει να εξετάσει δύο ζητήματα, δηλαδή,

(1)κατά πόσο στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας, λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του εγκλήματος και
(2)εάν η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτήν την καταδίκη του κατηγορούμενου. Στις δύο αυτές περιπτώσεις το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Το αδίκημα στηρίζεται στο άρθρο 270(β) το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «Περιουσία εμπιστευμένη στον υπαίτιο, είτε μόνο του, είτε μαζί με άλλο, για την ασφαλή φύλαξη από αυτό ή χρήση, πληρωμή ή παράδοση αυτής ή μέρους της ή οποιουδήποτε προϊόντος που απορρέει από τη διάθεση για οποιοδήποτε ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο». Συντρέχουν οι δύο πιο πάνω προϋποθέσεις. Δεν έχουν τεθεί ενώπιον μου γεγονότα ότι ο παραπονούμενος ήταν κάτοχος οποιασδήποτε περιουσίας. Δεν έχουν τεθεί ενώπιον μου γεγονότα που να δείχνουν ότι ο παραπονούμενος έδωσε σε ασφαλή φύλαξη οποιαδήποτε περιουσία στους κατηγορούμενους. Ως αναφέρεται πιο πάνω, είναι άγνωστο πώς προέκυπτε το ποσό που είναι το προϊόν της κλοπής ως αυτό καταγράφεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος. Επίσης είναι άγνωστό γιατί ο παραπονούμενος είναι ιδιοκτήτης αυτού του ακινήτου αφής στιγμής ακύρωσε την αγορά και προέβη σε κινήσεις που ακύρωναν την όποια αξίωση του στο ακίνητο. Εκχώρησε το δικαίωμα του στο ακίνητο στην Τράπεζα αλλά παράνομα απέσυρε το συμβόλαιο από το Κτηματολόγιο εν αγνοία και χωρίς τη συγκατάθεση της Τράπεζας. Δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της κλοπής υπό αντιπροσώπου διότι δεν έχει αποδειχθεί ότι ο παραπονούμενος ήταν ιδιοκτήτης κάποιας περιουσίας που με τις ενέργειες του ο κατηγορούμενος του τη στέρησε με δόλο ή άλλο τέχνασμα. Ενδεχομένως, τα γεγονότα της υπόθεσης να στοιχειοθετούν κάποιο άλλο αδίκημα αφού η εμπλοκή του κατηγορούμενου στη σύναψη του δανείου και της συμφωνίας είναι μεγάλη. Ενδεχομένως να υπάρχει κρυφή συμφωνία μεταξύ τους που έγινε για να εξασφαλίσουν και οι δύο δάνειο από την Τράπεζα. Αυτό δείχνουν τα αποδεικτικά στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου. Αυτό εξηγεί τη μεγάλη καθυστέρηση του παραπονούμενου να καταγγείλει την υπόθεση και επίσης τη θέση του ότι επιδίωξη του δεν είναι η τιμωρία του κατηγορούμενου αλλά η άσκηση πίεσης για να αναλάβει το δάνειο ή να του αποδώσει άλλο ακίνητο. Οι ενέργειες του ΜΚ2 ήταν παράξενες και αντίθετες με πρόσωπο που ήθελε να αποκτήσει την κυριότητα ενός ακινήτου. Ενδεχομένως ο ΜΚ2 να ήταν το θύμα παραπλάνησης και ψευδών παραστάσεων του κατηγορούμενου για να πεισθεί να κάνει τη συμφωνία και μετά το δάνειο. Όμως αυτό ακόμη και αν στοιχειοθετείται, είναι εντελώς διαφορετικό αδίκημα από αυτό που βρίσκεται ενώπιον μου σήμερα και έτσι δεν μπορώ να εξετάσω άλλο αδίκημα, επί άλλης βάσεως, αφού ο ίδιος ο ΜΚ2 δεν έχει τοποθετηθεί επί αυτού του πλαισίου για να εξετασθεί τέτοιο ενδεχόμενο. Λείπει σημαντικό συστατικό στοιχείο του αδικήματος και αυτό είναι ότι δεν υπάρχει μαρτυρία για να αποδειχθεί ότι ο παραπονούμενος ήταν ιδιοκτήτης οποιασδήποτε περιουσίας για να μπορούσε να την είχε εμπιστευθεί σε άλλο πρόσωπο για λογαριασμό του. Επίσης, η μαρτυρία και ενέργειες του ΜΚ2 είναι αντιφατικές και δεν έχουν καμία πειστικότητα ώστε να καταλήξει το Δικαστήριο σε εύρημα ότι υπήρχε καλόπιστη αξίωση στο ακίνητο ή σε οποιοδήποτε χρηματικό ποσό, σε σχέση με το αδίκημα της κλοπής αντιπροσώπου με βάση τις διατάξεις του άρθρου 270(β). Δηλαδή, εάν ο κατηγορούμενος και ο παραπονούμενος σύναψαν το Τεκμήριο 10 για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν δάνειο, δεν στοιχειοθετείται το αδίκημα της κλοπής. Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος κατέστη εμπιστευματοδόχος κάποιας περιουσίας που ανήκει σε άλλο πρόσωπο για να αποδειχθεί ότι καταχράστηκε την εμπιστοσύνη με αποτέλεσμα να στερήσει από τον παραπονούμενο για πάντα αυτή την περιουσία ή οποιοδήποτε όφελος θα είχε από τη διάθεση της περιουσίας. Αντιθέτως, οι ενέργειες του δείχνουν πρόσωπο που εσκεμμένα και δολίως εγκατέλειψε κάθε αξίωση στο ακίνητο ώστε να διευκολύνει μια άλλη συναλλαγή εις βάρος μάλιστα της τράπεζας υπέρ της οποίας εκχώρησε την εξασφάλιση για τη σύναψη δανείου. Το συγκεκριμένο αδίκημα δεν στοιχειοθετείται και αναπόφευκτα ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.)............... Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Μ.Ρ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.