Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Vasile Dumitroae, Αρ. Υπόθεσης: 15559/14, 16/12/2014

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Vasile Dumitroae, Αρ. Υπόθεσης: 15559/14, 16/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:B117 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15559/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας εναντίον Vasile Dumitroae Ημερομηνία: 16 Δεκεμβρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Γιακουμεττή Για τους Κατηγορούμενους: κ. Λοϊζου Κατηγορούμενος παρών Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί την κατηγορία παράνομου τραυματισμού κατά παράβαση του άρθρου 234(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Επίσης για τα ίδια γεγονότα που αποτελούν το ίδιο επεισόδιο έχει παραδεχθεί την κατηγορία ότι τέλεσε πράξη που αποσκοπούσε στην πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο κατηγορούμενος παράνομα τραυμάτισε με μαχαίρι τον Malak Gadella. Ο παραπονούμενος είναι Αιγύπτιος εργάτης που εργάζεται σε μάντρα για λογαριασμό του πατρίου του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος το τελευταίο διάστημα είχε έντονα προβληματική και επιθετική συμπεριφορά εξαιτίας ερωτικής απογοήτευσης. Καβγάδιζε συχνά με τους γονείς του και τη νύκτα που διαπράχθηκε το αδίκημα εγκατέλειψε την οικία του και ζήτησε καταφύγιο εκεί όπου διέμενε ο παραπονούμενος εργάτης. Ο εργάτης τον φιλοξένησε και κοιμήθηκε στον καναπέ. Την ώρα που κοιμόταν τον πλησίασε ο κατηγορούμενος και τον μαχαίρωσε στην κοιλιά προκαλώντας του τραύμα βάθους 20 εκατοστών που διαπέρασε την κοιλιακή χώρα και το μικρό έντερο του θύματος. Ο παραπονούμενος ξύπνησε επιχείρησε να διαφύγει και ο κατηγορούμενος συνέχισε να τον κτυπά στον θώρακα με τα χέρια και τα νύχια του. Ειδοποιήθηκε ο πατριός του κατηγορούμενου και μετέφερε το θύμα στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών στο Γενικό Νοσοκομείο. Έπρεπε να γίνει χειρουργική επέμβαση για συρραφή του μικρού εντέρου που είχε τραυματισθεί από τη μαχαιριά. Καταγράφηκαν αναλυτικά τα τραύματα του θύματος από ιατροδικαστή στην έκθεση του, Τεκμήριο Α, ως ακολούθως: «Κατά την εξωτερική εξέταση που έκανα στον Malak Auad Abdullah διαπίστωσα τα ακόλουθα: Στην αριστερή πλάγια κοιλία φέρει συραμμένο τραύμα 3 εκ. με ομαλά χείλη με 3 ράμματα. Πρόκειται για θλαστικό τραύμα που έγινε από τέμνον και νύσσον όργανο. Σύμφωνα με τους θεράποντες ιατρούς το βάθος του τραύματος είναι περίπου 20 εκ. εντός της κοιλίας. Έχει τραυματιστεί το λεπτό έντερο, το οποίο έχει αποκατασταθεί με χειρουργική επέμβαση (αφαίρεση μέρους λεπτού εντέρου και καθαρισμός αιμορραγικού περιεχομένου κοιλίας). Η χειρουργική τομή έγινε κατά μήκος της κοιλίας και είναι συρραμένη με μεταλλικά κλιπ. Φέρει μικρή εκδορά στον αριστερό πλάγιο κάτω θώρακα 2 εκ. Στην αριστερή στερνική περιοχή φέρει επιπόλαιες εκδορές που καταλαμβάνουν την έκταση 4x2 εκ. πιθανότατα από νύχια. Στη ράχη του αριστερού χεριού φέρει εκδορά 2 εκ. και μικρές αποξέσεις δέρματος στο μέσο και παράμεσο δάκτυλο του αριστερού χεριού. Στον αριστερό ώμο φέρει επιπόλαια εκδορά 4x2 εκ. Πρόκειται για τραυματισμό που έγινε από άλλο άτομο με τέμνον και νύσσον όργανο.» Όταν ανακρίθηκε ο κατηγορούμενος ομολόγησε και ανέφερε ότι δεν ξέρει τι τον κατέβαλε τη συγκεκριμένη στιγμή για να διαπράξει αυτό το φρικτό και βίαιο έγκλημα. Το θύμα θα αναρρώσει με την επούλωση του τραύματος, όμως είναι προφανές ότι η συγκεκριμένη βίαιη πράξη θα μπορούσε να καταλήξει μοιραία για το θύμα. Το αδίκημα του παράνομου τραυματισμού κατά παράβαση του άρθρου 234(α) του Ποινικού Κώδικα θεωρείται κακούργημα και επιφέρει ανώτατη προβλεπόμενη ποινή φυλάκισης μέχρι τριών ετών. Αντιμετωπίζει και την πιο σοβαρή κατηγορία ότι προέβη σε πράξη που θα μπορούσε να έχει τη συνέπεια βαριάς σωματικής βλάβης στον συνάνθρωπο του κατά παράβαση του άρθρου 228(β), η οποία τιμωρείται με ανώτατη προβλεπόμενη ποινή των πέντε ετών επειδή ο κατηγορούμενος εκδικάζεται συνοπτικά. Ο κατηγορούμενος είναι 20 ετών και φαίνεται να διακατέχεται από ψυχαναγκαστικές τάσεις. Έχει σοβαρό πρόβλημα ψυχικής διαταραχής αλλά αρνήθηκε ή απέφευγε να αναγνωρίσει το πρόβλημα του και να αναζητήσει βοήθεια. Δεν είχε ειδικό κίνητρο να μαχαιρώσει το θύμα, όμως είχε την απαιτούμενη πρόθεση για να θεωρηθεί νομικά υπεύθυνος για τις πράξεις του. Είναι φανερό ότι ο κατηγορούμενος είναι επικίνδυνο άτομο με ψυχαναγκαστικές τάσεις που τον κάνουν επιρρεπής σε βίαια και επιθετική συμπεριφορά. Είναι άτομο επικίνδυνος για άλλους. Τα τραύματα του παραπονούμενου δεν ήταν επιπόλαια ως εμφαίνεται στο ιατρικό πιστοποιητικό Τεκμήριο Α. Κινδύνευσε η ζωή του θύματος. Γλίτωσε με μία μαχαιριά στην κοιλιά βάθους 20 εκατοστών και τρυπημένο έντερο. Δεν μπορεί να υποβαθμιστεί ο πόνος, ταλαιπωρία και ψυχική οδύνη του θύματος εξαιτίας αυτού του βίαιου επεισοδίου το οποίο θα μπορούσε να του στοιχήσει την ζωή του. Το Δικαστήριο έχει καθήκον να εξατομικεύσει την ποινή διά να αρμόζει η τιμωρία στο πρόσωπο του δράστη. Παράλληλα όμως δεν μπορούν οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου να οδηγήσουν στην επιβολή μίας τιμωρίας που δεν αντικατοπτρίζει την σοβαρότητα του αδικήματος. Η μόνη αρμόζουσα τιμωρία για εγκληματική βίαια, επιθετική και επικίνδυνη συμπεριφορά που αποσκοπεί στην πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης ή την απώλεια ζωής είναι φυλάκιση. Ο κατηγορούμενος είναι νέος αλλά αρκετά ώριμος να αντιληφθεί ότι με τη χρήση του μαχαιριού υπήρχε το ενδεχόμενο να τραυματίσει ακόμη και θανάσιμα τον παραπονούμενο. Ήταν μεγάλη η εμμονή του να επιβληθεί του θύματος διά της βίας. Ακόμη και μετά το μαχαίρωμα και ενώ είδε το θύμα του να σπαράζει από τον πόνο συνέχισε να τον κτυπά. Ήταν τυχερός που δεν τραυμάτισε τον παραπονούμενο πιο σοβαρά, όμως αυτό δε σημαίνει ότι η βίαιη, ανεξέλεγκτη και επικίνδυνη συμπεριφορά του δεν πρέπει να κατασταλεί με την μόνη ποινή που έχει απομείνει ως ορθή για να σωφρονιστεί και να συνετιστεί ο κατηγορούμενος. Λαμβάνω υπόψη μου τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
3. Λευκό ποινικό μητρώο.
4. Παραδοχή.
5. Περιεχόμενο της έκθεσης του γραφείου ευημερίας. Ο κατηγορούμενος είναι μόλις 20 ετών. Κατάγεται από τη Ρουμανία και ήλθε στην Κύπρο για δεύτερη φορά το 2012 για να εργασθεί. Έκανε διάφορες εργασίες χειρονακτικής φύσεως όμως το τελευταίο διάστημα ήταν άνεργος. Διέμενε με φίλους του σε διαμέρισμα. Το μορφωτικό του επίπεδο είναι πολύ χαμηλό διότι φοίτησε μόνο 7 χρόνια και μετά εξαιτίας μετανάστευσης του στην Κύπρο με τη μητέρα του διέκοψε το σχολείο. Φαίνεται να στιγματίστηκε από το χωρισμό των γονέων του σε μικρή ηλικία αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία ή εξήγηση για την βίαιη και αψυχολόγητη ενέργεια να μαχαιρώσει το συνάνθρωπο του χωρίς αιτία. Επιδεικνύει ψυχαναγκαστική συμπεριφορά που συνάδει με κάποιας μορφής ψυχική διαταραχή. Όμως συνάγεται από την ίδια την πράξη ότι είχε την απαιτούμενη πρόθεση για να είναι νομικά υπεύθυνος για τις πράξεις του. Η ψυχαναγκαστική του συμπεριφορά, υπεύθυνη για την έλλειψη αυτοελέγχου και καταστροφική συμπεριφορά δεν είναι υπεράσπιση αλλά σοβαρός μετριαστικός παράγοντας. Αυτό το στοιχείο τονίζει και την ανάγκη ο κατηγορούμενος να απομονωθεί από την κοινωνία για χρονικό διάστημα για να αποκτήσει τον αναγκαίο αυτοέλεγχο που θα τον κάνει λιγότερο επικίνδυνο για τους άλλους. Κατά την επιβολή της ποινής λαμβάνονται υπόψη οι κάτωθι στόχοι: Τιμωρία του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ικανοποιείται το αίσθημα δικαιοσύνης των πολιτών με τα να τιμωρηθεί ο παραβάτης για την αξιόμεμπτη του πράξη. Αναμόρφωση του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια που να δίδονται κίνητρα στον παραβάτη να διορθώσει τα λάθη του και να λάβει τα μέτρα να μην επαναλάβει αυτή την συμπεριφορά. Αποτροπή του εγκλήματος. Η ποινή πρέπει να είναι τέτοια που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την επανάληψη της διάπραξης του αδικήματος από τον παραβάτη και από άλλους πιθανόν παραβάτες παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής πρέπει να έχει υπόψη και του τρεις του στόχους. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα τον στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονισθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχή παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v. S Georgiou[1]). Επομένως παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να ληφθούν υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου διά να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το αδίκημα που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος είναι αρκετά σοβαρό λαμβανομένου υπόψη το ανώτατο όριο ποινής όπως προβλέπεται από τους νόμους γι' αυτά τα αδικήματα. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για την επιμέτρηση της ποινής. Το ανώτατο όριο ποινής λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για την έκταση της. Το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι πολύ σοβαρό. Προέβη στην εν λόγω ενέργεια με πρόθεση να τραυματίσει σοβαρά τον παραπονούμενο και με την χρήση ανεξέλεγκτης βίας αδιαφορώντας για την σωματική ακεραιότητα και τη ζωή του θύματος. Το αποτέλεσμα ήταν σοβαρός τραυματισμός του παραπονούμενου για τον οποίο έπρεπε αμέσως να μεταβεί στο νοσοκομείο. Είναι μόνο σύμπτωση ότι δεν τραυματίσθηκε μόνιμα ή θανάσιμα το θύμα. Παρά την ηλικία του κατηγορούμενου πρέπει να αντιλήφθηκε ότι με την χρήση μαχαιριού κατά άλλου προσώπου πάλι υπήρχε προβλεπτή πιθανότητα θανάσιμου τραυματισμού. Είναι αναγκαίο να τιμωρηθεί για τις πράξεις του και να απομονωθεί από το κοινωνικό σύνολο για διάστημα ευεργετικό, να αναμορφωθεί και να εκτιμήσει ορθά τις πράξεις του και να σεβαστεί την σωματική ακεραιότητα και τη ζωή άλλων ανθρώπων. Υπάρχει ανάγκη επιβολής αποτρεπτικού χαρακτήρα ποινής. Μόνο μία ποινή φυλάκισης επενεργεί ανασταλτικά για ενέργειες αλόγιστη βίας που σκοπό έχουν να θέσουν σε κίνδυνο την ίδια τη ζωή του ανθρώπου. Αναμφίβολα αδικήματα αλόγιστης βίας εναντίον του προσώπου θα πρέπει να αποτρέπονται με αυστηρές ποινές και η ενδεδειγμένη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι ποινή φυλάκισης επειδή προκαλείται σοβαρός τραυματισμός του θύματος. Στην υπόθεση Κλείτος Θεοκλείτου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 6014, ημερομηνίας 13 Ιουνίου 1995, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 45 ημερών σε νεαρούς δράστες που επιτέθηκαν εναντίον προσώπου σε δισκοθήκη με αποτέλεσμα το θύμα να τραυματιστεί σοβαρά. Να σημειωθεί ότι σε εκείνη την περίπτωση η νεαροί δράστες είχαν απολογηθεί και παραδεχθεί αλλά η ποινή φυλάκισης θεωρήθηκε ως ορθή ποινή για νεαρά πρόσωπα με λευκό ποινικό μητρώο δια να αποτρέπονται παρόμοια αδικήματα από τους ίδιους ή από άλλα άτομα. Αναφορικά με την διάρκεια της ποινής φυλάκισης που πρέπει να επιβληθεί σημασία έχει η σοβαρότητα των τραυμάτων του θύματος και η ταλαιπωρία που θα υποστεί το θύμα για αποκατάσταση της σωματικής του ακεραιτότητας. Επί παραδείγματι στην Δημοκρατίας ν. Ζήνωνα Μάστρου, Ποινική Έφεση 7373, ημερομηνίας 2 Απριλίου 2003, επιβλήθηκε τριετή ποινή φυλάκισης όπου το θύμα κακοποιήθηκε άγρια και θεωρήθηκε ότι παραβιάσθηκαν θεμελιώδης αρχές και αξίες που αφορούσαν το πρόσωπο του θύματος κατά την διάπραξη του αδικήματος. Ακόμη και στην υπόθεση Αντωνίου ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 79/07, ημερομηνίας 20 Σεπτεμβρίου 2007, επικυρώθηκε κατά πλειοψηφία ποινή φυλάκισης δύο ετών εκεί όπου το τραύμα που υπέστηκε το θύμα δεν είχε σοβαρές συνέπειες όμως ήταν τραύμα που από τη φύση του έθετε την υπόθεση στην κατηγορία πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης. Σε υποθέσεις αλόγιστης χρήσης βίας η όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου είναι σημαντικός παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψη. Όπου υπάρχει πρόθεση του δράστη να τραυματίσει το θύμα και όπου με τις πράξεις του δείχνει αδιαφορία προς την σωματική ακεραιότητα του θύματος η ποινή πρέπει να έχει ανασταλτικό χαρακτήρα. (Βλ. Harrington v. Δημοκρατίας