Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Πέτρος Πέτρου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 9687/14, 15/12/2014

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Πέτρος Πέτρου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 9687/14, 15/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:B116 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 9687/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας εναντίον

1. Πέτρος Πέτρου
2. Αλέξης Ζούπτσιηκ Ημερομηνία: 15 Δεκεμβρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Α. Γιάλλουρου Για τον κατηγορούμενο 1: κ. Δ. Καλλένος Για τον κατηγορούμενο 2: κ. Ν. Κληρίδης Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες Π Ο Ι Ν Η Οι κατηγορούμενοι έχουν παραδεχθεί δύο κατηγορίες. Έχουν παραδεχθεί ότι διέπραξαν διάρρηξη σε κατοικία κατά τη διάρκεια της νύκτας και κλοπή κατά παράβαση των άρθρων 291 και 292(α) του Ποινικού Κώδικα. Επίσης έχουν παραδεχθεί μία κατηγορία ότι συνωμότησαν μεταξύ τους για να σχεδιαστεί και να πραγματοποιηθεί η διάρρηξη στην κατοικία κατά τη διάρκεια της νύκτας. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος διέρρηξαν την κατοικία γυναίκας μια νύκτα στα Λειβάδια το διάστημα που αυτή απουσίαζε από την οικία της σε ταξίδι στο εξωτερικό. Το αδίκημα θεωρείται εξαιρετικά σοβαρό και στην περίπτωση που η διάρρηξη διαπραχθεί κατά την διάρκεια της νύκτας προβλέπεται η αυξημένη ποινή των δέκα ετών. Βέβαια εδώ οι κατηγορούμενοι εκδικάζονται συνοπτικά και η προβλεπόμενη ποινή δεν μπορεί να υπερβαίνει τα πέντε έτη. Η παραπονούμενη κατά την επιστροφή της στην Κύπρο στα μέσα Μαΐου 2013, διαπίστωσε ότι το σπίτι της είχε παραβιασθεί. Επίσης, διαπίστωσε ότι αντικείμενα αξίας όπως χρυσαφικά, ηλεκτρονικά ήδη που ήταν τοποθετημένα σε διαφορά μέρη της οικίας της είχαν κλαπεί. Κατήγγειλε την υπόθεση στην αστυνομία αλλά δεν βρέθηκαν οι δράστες παρά μόνο μήνες αργότερα όταν έγινε ανάλυση γενετικού υλικού που βρέθηκε στην οικία και ταυτίστηκε με το πρόσωπο του κατηγορούμενου
3. Αυτό έγινε τον Ιανουάριο
4. Οι δράστες είχαν πετύχει είσοδο στην οικία διά πλαϊνής συρόμενης πόρτας που δεν είχε ασφαλιστεί με αποτέλεσμα να είναι εφικτό να ανοιχθεί η πόρτα χωρίς να παραβιασθεί. Ο πρώτος κατηγορούμενος παραδέχθηκε τη διάπραξη του αδικήματος και κατονόμασε τον δεύτερο κατηγορούμενο. Ερευνήθηκε η οικία του δεύτερου κατηγορούμενου και βρεθήκαν κάποια από τα κλοπιμαία αντικείμενα στην κατοχή του, ήτοι μία φωτογραφική μηχανή και κινητό τηλέφωνο. Κανείς δεν γνώριζε τι ώρα διαπράχθηκε το αδίκημα. Αυτή η πληροφορία διαπιστώθηκε από την ομολογία των δύο κατηγορούμενων. Ο πρώτος κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί και έχει ζητήσει να ληφθούν υπόψη ακόμη δύο ποινικές υποθέσεις. Στην υπόθεση 13719/13 διέπραξε το αδίκημα της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και της κλοπής. Ο κατηγορούμενος είχε κλέψει δύο μπαταρίες αξίας €491 από ένα φορτηγό και μετά τα πώλησε σε άλλο πρόσωπο παρουσιάζοντας του ότι ήταν ο πραγματικός ιδιοκτήτης των αντικειμένων. Στην υπόθεση 12539/13 διέπραξε το αδίκημα της κατοχής μικρής ποσότητας ναρκωτικών ουσιών τάξεως Β' και συγκεκριμένα κάνναβη. Αυτό το αδίκημα διαπιστώθηκε στα πλαίσια έρευνας της οικίας του στην υπόθεση της διάρρηξης κατοικίας. Προς όφελος των κατηγορουμένων 1 και 2 λαμβάνω υπόψη μου τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
5. Παραδοχή και συνεργασία τους με την αστυνομία για εξιχνίαση όλων των υποθέσεων.
6. Λευκό ποινικό μητρώο.
7. Προσωπικές συνθήκες. Ο κατηγορούμενος 1 πρόκειται για νεαρό άτομο ηλικίας 20 ετών και κατά τον χρόνο διάπραξης του αδικήματος ήταν 19 ετών. Προέρχεται από συγκροτημένη οικογένεια αλλά δυστυχώς ο κατηγορούμενος 1 στην ηλικία 17 ετών έγινε χρήστης ναρκωτικών, έμπλεξε με κακές παρέες και έγινε επιρρεπής σε παραβατική συμπεριφορά, το αποκορύφωμα της οποία ήταν η διάπραξη της διάρρηξης σε κατοικία. Το ίδιο διάστημα είχε ενταχθεί στην Εθνική Φρουρά με αποτέλεσμα να διακατέχεται από εκρήξεις θυμού και αδυναμία προσαρμογής στις απαιτήσεις της θητείας του στην Εθνική Φρουρά. Όταν ανακαλύφθηκε η ανάμιξη του στη διάπραξη της διάρρηξης ήρθε πλέον αντιμέτωπος με τις συνέπειες των πράξεων του και προέβη σε σειρά από θετικών και επίπονων ενεργειών για να αλλάξει τον εαυτό του. Εντάχθηκε σε κλειστό πρόγραμμα απεξάρτησης από ναρκωτικά με επιτυχία. Επισκέπτεται σύμβουλο στο στρατό και σιγά - σιγά προσαρμόστηκε στην Εθνική Φρουρά με αποτέλεσμα να μην προκαλεί προβλήματα. Επισκέπτεται τον εφήμερο των Λειβαδιών για συμβουλές και καθοδήγηση επί τακτικής βάσεως. Τέλος, στον ελεύθερο του χρόνο έχει βρει επικερδή εργοδότηση ως πωλητής αυτοκινήτων. Είναι τακτικός στο ωράριο του και ο εργοδότης του είναι ευχαριστημένος. Ο κατηγορούμενος 2 είναι νεαρός, μόλις 20 ετών και μετανάστευσε με τη μητέρα του από την Μολδαβία στην Κύπρο. Είναι άνεργος. Δεν έχει επιδείξει στο παρελθόν παραβατική συμπεριφορά παρά μόνο ένα μικρό επεισόδιο που είχε στην κατοχή του επιβλαβές υγρό για εκτόξευση που κατά την άποψη μου δεν είναι επιβαρυντικός παράγοντας ειδικά αφού έχει εκτελέσει με επιτυχία κοινοτική εργασία γι' αυτό το αδίκημα. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 έχουν αποζημιώσει με χρηματικό ποσό την αξία των κλαπέντων αντικειμένων ύψους €5.
8. Το ίδιο ισχύει για τον κατηγορούμενο 1 στα πλαίσια της υπόθεσης 13719/
9. Συγκεκριμένα, οι δύο κατηγορούμενοι συναντήθηκαν με την παραπονούμενη στο γραφείο του κ. Καλλένου και της απολογήθηκαν προσωπικά. Αυτή τους έχει συγχωρέσει και δεν επιθυμεί πλέον την τιμωρία τους. Οι στόχοι του Δικαστηρίου κατά την επιβολή της ποινής είναι ως εξής:
10. Αναμόρφωση του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια που να δίδονται κίνητρα στον παραβάτη να διορθώσει τα λάθη του και να λάβει τα μέτρα να μην επαναλάβει αυτή την συμπεριφορά.
11. Τιμωρία του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ικανοποιείται το αίσθημα δικαιοσύνης των πολιτών με το να τιμωρηθεί ο παραβάτης για την αξιόμεμπτη του πράξη.
12. Αποτροπή του εγκλήματος. Η ποινή πρέπει να είναι τέτοια που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την επανάληψη της διάπραξης του αδικήματος από τον παραβάτη και από άλλους πιθανόν παραβάτες παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής πρέπει να έχει υπόψη του και τους τρεις στόχους. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχή παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v. S Georgiou[1]). Επομένως, παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου διά να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή, αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Στην παρούσα περίπτωση θα πρέπει να επιβληθεί αυστηρή ποινή σε σχέση με τον στόχο της τιμωρίας και της αποτροπής. Τα αδικήματα που έχουν παραδεχθεί οι κατηγορούμενοι είναι αρκετά σοβαρά λαμβανομένου υπόψη το ανώτατο όριο ποινής όπως προβλέπεται από τους νόμους γι' αυτά τα αδικήματα. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για την επιμέτρηση της ποινής. Το ανώτατο όριο ποινής λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για την έκταση της. Το αδίκημα της κλοπής είναι σοβαρό αδίκημα διότι με παράνομη ενέργεια ο δράστης της κλοπής αποστερεί το νόμιμο ιδιοκτήτη του κλαπέντος αντικειμένου από την ιδιοκτησία του. Το δικαίωμα του ανθρώπου να κατέχει την περιουσία του είναι θεμελιώδη δικαίωμα του ανθρώπου που κατοχυρώνεται από το ίδιο το Σύνταγμα. Η πολιτεία οφείλει να εγγυηθεί αυτό το δικαίωμα με νόμους που ποινικοποιούν την άδικη και παράνομη στέρηση της περιουσίας του ανθρώπου. Εκεί όπου η κλοπή έχει επιτευχθεί με σχεδιασμό και με σκέψη θεωρείται πιο σοβαρό το αδίκημα. Εκεί όπου ο παραβάτης έχει χρησιμοποιήσει βία ή απειλή της βίας εναντίον του θύματος για να πετύχει τον σκοπό του το αδίκημα θεωρείται πιο σοβαρό. Στις σοβαρές μορφές της κλοπής η ποινή που πρέπει να επιβληθεί πρέπει να έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα. Όμως στις περιπτώσεις όπου η κλοπή έχει διαπραχθεί με ερασιτεχνικό τρόπο και ο δράστης της κλοπής ενήργησε μ' αυτόν τον τρόπο από απελπισία ή χωρίς να σκεφθεί τις συνέπειες των πράξεων του το Δικαστήριο μπορεί να δώσει περισσότερη προσοχή στις προσωπικές του συνθήκες ιδιαίτερα εάν έχει επιδείξει μεταμέλεια για τις πράξεις του. Αυτή την θεώρηση των πραγμάτων υιοθέτησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Χριστοφής ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5534, ημερ. 13.2.1992, όπου η αξία του κλαπέντος αντικειμένου ήταν πολύ μικρή και η κλοπή διαπράχθηκε από πρόσφυγα πατέρα ο οποίος αμέσως ομολόγησε το έγκλημα του και αποζημίωσε τους ιδιοκτήτες. Επίσης στην περίπτωση που η κλοπή δεν παρουσιάζει κανένα επιβαρυντικό στοιχείο και ο δράστης έχει με τις ενέργειες του αποδείξει την έμπρακτη μεταμέλεια του το Δικαστήριο δύναται και οφείλει να του επιβάλει ποινή που προσιδιάζει με την προσωπικότητα του. (Βλ. Ανδρέας Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5443, ημερ. 30.4.1991). Οι εγκληματικές επιδόσεις των δυο κατηγορουμένων δεν μπορεί να χαρακτηρισθούν ως επιπόλαιες και ερασιτεχνικές. Επέλεξαν να διαρρήξουν τη συγκεκριμένη κατοικία επειδή έλλειπε η ένοικος της και υπό την κάλυψη της νύκτας. Δηλαδή η διάρρηξη διαπράχθηκε σε ώρα που οι κινήσεις τους θα ήταν λιγότερο αντιληπτές. Χρειάζεται θάρρος και θράσος να εισέλθει κανείς στον χώρο διαμονής άλλου προσώπου παράνομα. Οι κατηγορούμενοι μεθοδικά και γρήγορα σήκωσαν από την οικία οποιοδήποτε πολύτιμο αντικείμενο εντόπιζαν και το σφετερίστηκαν για ίδιον όφελος. Τα χρυσαφικά και ηλεκτρονικά είδη δεν θα μπορούσαν να ήταν όλα στο ίδιο σημείο της οικίας. Η αξία των αντικειμένων ήταν €5.000, συνεπώς πρόκειται για πληθώρα αντικειμένων. Ερεύνησαν το σπίτι της παραπονούμενης δια να κλέψουν τα συγκεκριμένα αντικείμενα αξίας. Παραβίασαν το οικογενειακό άσυλο της παραπονούμενης και της προκάλεσαν αχρείαστη ένταση και ταλαιπωρία καθότι όταν επέστρεψε στην οικία της ανακάλυψε ότι κλάπηκαν αντικείμενα αξίας €5.
13. Στην κατοχή των κατηγορουμένων δεν βρέθηκε ο κύριος όγκος και αριθμός των κλαπέντων αντικειμένων. Αυτό και πάλι αποδεικνύει ότι γνώριζαν πως να διαθέσουν εύκολα και γρήγορα την κλαπείσα περιουσία για ίδιον όφελος και επίσης δείχνει ότι είναι καλά δικτυωμένοι με κύκλο προσώπων που διεξάγουν τέτοιες δραστηριότητες. Αποκόμισαν μεγάλο κέρδος από την παράνομη παραβίαση της οικίας, ενώ η παραπονούμενη πέρασε τους επόμενους μήνες σε αγωνία. Είχαν την ευκαιρία να μετανιώσουν από τον Μάιο 2013 μέχρι Ιανουάριο 2014 και να επιστρέψουν τα κλεμμένα αντικείμενα, αντ' αυτού έσπασαν τη σιγή τους μόνο μετά από τα αποτελέσματα των αναλύσεων γενετικού υλικού που οδήγησε την αστυνομία στα ίχνη των δραστών και συνέδεσαν τον κατηγορούμενο 1 με τη διάρρηξη της οικίας. Στην παρούσα περίπτωση υπήρχε βαθμός σχεδιασμού και σκέψης στη διάπραξη των αδικημάτων. Ο άλλος επιβαρυντικός παράγοντας σχετικά με τη συμπεριφορά των κατηγορουμένων είναι το γεγονός ότι μπήκαν στον ιδιωτικό χώρο της παραπονούμενης. Αυτό αποτελεί καταπάτηση της προσωπικής ζωής του άλλου και δημιουργεί στο θύμα αυτής της πράξης αισθήματα θυμού και αγανάκτησης. Επίσης, είναι δυνατόν οι πράξεις των κατηγορουμένων να είχαν απρόσμενες συνέπειες, καθότι υπήρχε η πιθανότητα, ιδιαίτερα στις διαρρήξεις κατοικιών, να παρευρεθούν οι παραπονούμενοι στα εν λόγω υποστατικά κατά το χρόνο διάπραξης της διάρρηξης ή ακόμη να διέκρινε κάποιος περαστικός την εγκληματική δραστηριότητα των κατηγορουμένων την ώρα που βρίσκονταν μέσα ή έξω από την οικία. Το ενδεχόμενο κλιμάκωσης της σοβαρότητας των συνεπειών του αδικήματος σε τέτοια περίπτωση είναι ορατό. Παραθέτω πιο κάτω σειρά από αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου οι οποίες είναι δεσμευτικές για το Δικαστήριο και δείχνουν τον τρόπο με τον οποίο το Δικαστήριο δύναται να προσεγγίσει το θέμα επιβολής ποινής σε τέτοιες περιπτώσεις. Τα Δικαστήρια οφείλουν να αντιμετωπίζουν τέτοιους παραβάτες με την ανάλογη σοβαρότητα. Οι νομοταγείς κάτοικοι της Κύπρου δεν πρέπει να νιώθουν ότι κινδυνεύουν από τέτοιες αυθαίρετες και παράνομες πράξεις. Στην υπόθεση Παναγή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 5696, ημερομηνίας 11.3.2003, το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε ότι επιβάλλεται αποτρεπτικής φύσεως ποινή στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων επειδή υπάρχει έξαρση στη διάπραξη διαρρήξεων και κλοπών ιδιαίτερα από νεαρά πρόσωπα. Οι διαρρήξεις κατοικιών έχουν καταντήσει η μάστιγα της εποχής. Σε κάθε κατοικημένη γειτονιά της Κύπρου τα σπίτια του κόσμου έχουν γίνει η εύκολη λεία επίδοξων διαρρηκτών. Είναι απαίτηση των κατοίκων της Κύπρου να νιώθουν ασφάλεια στο ίδιο τους το σπίτι. Η διάρρηξη κατοικίας είναι μεγάλο κακό και συνιστά απεχθής και ακαταλόγιστη συμπεριφορά που δεν επιδέχεται περιθώρια επίδειξης επιείκειας στο βαθμό που να εξουδετερώνεται η σοβαρότητα του αδικήματος. Στη υπόθεση Παναγή ν. Δημοκρατίας, (ανωτέρω), ο παραβάτης ήταν μόλις 22 ετών και η ποινή φυλάκισης των 9 μηνών χαρακτηρίσθηκε ως πολύ επιεικής παρά των προσωπικών του συνθηκών διότι η αποτρεπτική ποινή είναι ενδεδειγμένη ενόψει της έλλειψης αυτοσυγκράτησης του κατηγορούμενου στην διάπραξη τέτοιων αδικημάτων. Ακόμη και στην υπόθεση Φιλίππου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5978, ημερομηνίας 10.7.95, το Εφετείο μείωσε ποινή φυλάκισης από 18 σε 9 μήνες εκεί όπου η αξία των κλαπέντων αντικειμένων ήταν πολύ μικρής αξίας. Ο εφεσείοντας ήταν νεαρός, συνεργάσθηκε με την αστυνομία και αποζημίωσε τους παραπονούμενους. Ενόψει των επιβαρυντικών στοιχείων που υπάρχουν στον τρόπο διάπραξης του αδικήματος και της αξίας των κλαπέντων αντικειμένων, η μόνη ενδεδειγμένη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αυτής της φυλάκισης. Οι προσωπικές συνθήκες των κατηγορουμένων δεν είναι τέτοιες που να επιδρούν με καταλυτικό τρόπο στην επιλογή της ποινής που θα τους επιβληθεί αλλά ενδεχομένως να επιδρούν στη διάρκεια της. Είναι πολύ θετικό ότι οι δυο κατηγορούμενοι μετά τη σύλληψη τους έχουν αντιληφθεί τις συνέπειες των πράξεων τους όμως αυτό έγινε αργά και ήταν είχαν ήδη διάπραξη από τα πιο σοβαρά ποινικά αδικήματα του Ποινικού Κώδικα και αφού πρώτα είχαν επωφεληθεί την χιλιάδες ευρώ, περιουσία άλλων προσώπων. Στην υπόθεση Κλεοβούλου ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 6313, ημερομηνίας 24.3.98, το Εφετείο τόνισε ότι η συχνότητα διάπραξης παρόμοιων αδικημάτων δικαιολογεί αποτρεπτικού χαρακτήρα ποινής. Επίσης στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Behjam Cham, Ποινική Έφεση 5726, ημερομηνίας 7.5.93, όπου ο διαρρήκτης είχε λευκό ποινικό μητρώο, το Εφετείο έκρινε ότι ποινή φυλάκισης 9 μηνών που του είχε επιβληθεί ήταν έκδηλα ανεπαρκής εξαιτίας της έξαρσης που παρατηρείται στην διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Κώστα Ανδρέου, Ποινική Έφεση 5882, ημερομηνίας 31.10.94, το Εφετείο αύξησε ποινή φυλάκισης εικοσιεξάχρονου για παρόμοια αδικήματα από 14 μήνες σε δύο χρόνια. Ο αδικοπραγούντας σε εκείνη την υπόθεση αντιμετώπιζε προβλήματα υγειάς και βοήθησε την αστυνομία στην εξιχνίαση της υπόθεσης λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων. Η τιμωρία πρέπει να αναλογεί με τη σοβαρότητα της συμπεριφοράς. Επιπρόσθετα, όταν η συγκεκριμένη παράνομη συμπεριφορά παρατηρείται ως συχνό κακό που βλάπτει τους κατοίκους ανεπανόρθωτα δεν γίνεται οι προσωπικές συνθήκες των κατηγορουμένων να επιδρούν στην κρίση του Δικαστηρίου στον βαθμό που να επισκιάζουν το καθήκον του Δικαστηρίου να προστατεύει τους πολίτες με ποινές που επενεργούν δραστικά για την πρόληψη του εγκλήματος. Η επιβολή ποινής φυλάκισης φαίνεται αναπόφευκτή διότι μόνο η έσχατη των ποινών αρμόζει για τη συγκεκριμένη συμπεριφορά και είναι ο μόνος τρόπος που έχει απομείνει για να επιτευχθεί η προστασία της κοινωνίας από την καταστροφική και επικίνδυνη συμπεριφορά των συχνών διαρρήξεων κατοικιών. Εν όψει των πιο πάνω, και παρά των μετριαστικών παραγόντων που έχω λάβει υπόψη μου η επιλογή άμεσης ποινής φυλάκισης είναι η μόνη κατάλληλη ποινή για την περίπτωση των κατηγορούμενων. Οι κατηγορούμενοι θα πρέπει να τιμωρηθούν για τις πράξεις τους. Αν και το χρόνιο πρόβλημα εξάρτησης του κατηγορούμενου 1 στα ναρκωτικά επηρέαζε την κρίση του, ως και επίσης οι δυο κατηγορούμενοι έπασχαν από εξάρσεις νεανικής επιπολαιότητας και επιθετικότητας, η καλά σχεδιασμένη διάρρηξη αποδεικνύει ότι αυτό το αδίκημα δεν έγινε αυθόρμητα και χωρίς σκέψη. Δέχομαι ότι δεν διαισθάνθηκαν τη σοβαρότητα των εγκληματικών τους ενεργειών υπό την έννοια ότι δεν είχαν συναίσθηση των συνεπειών της κακής τους πράξης στο θύμα. Όμως στην ηλικία των 19 ετών ήξεραν ότι αυτό που έκαναν είναι αδίκημα, διαφορετικά δεν θα το διέπρατταν τη νύκτα και την ώρα που νόμιζαν ότι δεν θα τους αντιλαμβανόταν κανείς. Περαιτέρω, δεν πρέπει να παραγνωρισθεί ότι δεν είχαν την αυτοσυγκράτηση να μην βλάψουν τους συνανθρώπους τους με τέτοιες ενέργειες προκειμένου οι ίδιοι να επωφεληθούν από την παράνομη δραστηριότητα πολλές χιλιάδες ευρώ. Συνεπώς, όση συμπάθεια και να έχει το Δικαστήριο για τις προσωπικές περιστάσεις των κατηγορούμενων και ειδικά το νεαρό της ηλικίας τους αυτό δεν μπορεί να επισκιάσει τη ζημιά που έχει υποστεί το θύμα κατά το χρόνο διάπραξης του αδικήματος. Η επιλογή ποινής φυλάκισης είναι η καταλληλότερη ποινή για την περίπτωση των δύο κατηγορούμενων. Η προστασία της κοινωνίας είναι κυρίαρχο στοιχείο στην επιβολή της ποινής, όμως δεν παραγνωρίζω την ανάγκη να εξατομικεύσω την ποινή στα μέτρα των κατηγορούμενων. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 έχουν παραδεχθεί όλα τα αδικήματα και είναι νεαρά πρόσωπα που επιθυμούν με έμπρακτο τρόπο να γυρίσουν σελίδα και να απομακρυνθούν από το εγκληματικό παρελθόν που τους έχει στιγματίσει. Έχουν επιδείξει και οι δυο έμπρακτα σημάδια βελτίωσης της συμπεριφοράς τους. Η αναμόρφωση τους είναι εφικτή και σε εξέλιξη. Διαφωνώ με τη θέση ότι μικρής διάρκειας απομόνωση στο σωφρονιστικό ίδρυμα θα καταστείλει ή θα ανατρέψει τα βήματα αυτά. Αντιθέτως, όταν το αδίκημα είναι τόσο σοβαρό που η αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης, η απομόνωση των αδικοπραγούντων είναι απαραίτητη ως υπενθύμιση για πιθανές συνέπειες στο μέλλον εάν τυχόν επαναληφθεί η ίδια συμπεριφορά. Ο χρόνος της φυλάκισης, ενόψει των ειδικών προσωπικών περιστάσεων των κατηγορουμένων, δεν πρέπει να είναι τέτοιας διάρκειας που να σβήνει την ελπίδα αποφυλάκισης τους αφού εκτίσουν τον αναγκαίο χρόνο για να τιμωρηθούν για τις πράξεις τους και αφού νιώσουν οι ίδιοι ότι έχουν πληρώσει το τίμημα για τις πράξεις τους. Η ποινή πρέπει να έχει διάρκεια που να τους τιμωρήσει επαρκώς για την εγκληματική τους συμπεριφορά και που θα αποτρέψει αυτούς και άλλους σαν αυτούς από τη διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων στο μέλλον. Στον κατηγορούμενο 1 επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 5 μηνών σε έκαστη κατηγορία. Στον κατηγορούμενο 2 επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 4 μηνών σε έκαστη κατηγορία. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν και να αρχίζουν από την ημέρα κράτησης τους, ήτοι από τις 10.12.
14. Η διαφοροποίηση της ποινής μεταξύ των δυο κατηγορουμένων αφορά τις υποθέσεις που έχουν ληφθεί υπόψη σε σχέση με τον κατηγορούμενο
15. Για τους λόγους που έχω αναλύσει λεπτομερώς πιο πάνω, κρίνω ότι οι κατηγορούμενοι πρέπει να εκτίσουν την ποινή φυλάκισης και όχι να ανασταλεί η συγκεκριμένη ποινή. Δεν εξυπηρετούνται οι στόχοι του Δικαστηρίου στην περίπτωση αναστολής της ποινής. Σκοπός του Δικαστηρίου στην παρούσα περίπτωση είναι να αναχαιτίσει το σοβαρό πρόβλημα συχνών διαρρήξεων στα σπίτια του κόσμου. Εάν ένας νεαρός σχεδιάσει και πραγματοποιήσει τη συγκεκριμένη παράνομη δραστηριότητα εις βάρος άλλου προσώπου ή της οικογένειας που διαμένει στο σπίτι θα πρέπει να είναι και έτοιμος να επωμιστεί και τις συνέπειες των πράξεων του με την επιβολή τιμωρίας ανάλογη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος που έχει διαπράξει. Στην παρούσα υπόθεση λήφθηκαν υπόψη οι υποθέσεις 12539/14 και 13719/
16. Τα τεκμήρια όλων των υποθέσεων κατάσχονται και να καταστραφούν εκτός της φωτογραφικής μηχανής και το κινητό τηλέφωνο που βρεθήκαν στην κατοχή του κατηγορούμενου τα οποία να αποδοθούν αμέσως στους δικαιούχους. (Υπ.) ............... Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. [1] 22 CLR 147 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο