Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Λοϊζου Λάμπρου, Υπόθεση αρ.: 18508/2012, 19/12/2014

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια - 2η κατηγορία), της δημόσιας εξύβρισης (άρθρο 99 του Κεφ. 154 - 3η κατηγορία) και της απειλής (άρθρο 91Α του Κεφ. 154 - 4η κατηγορία). Παρεδέχθηκε ενοχή στην 3η κατηγορία, ενώ αρνήθηκε ενοχή στην 2η και την 4η κατηγορία. Ως λεπτομέρειες του αδικήματος στο οποίο αφορά η 3η κατηγορία, το οποίο ο κατηγορούμενος παρεδέχθηκε, καταγράφονται, στο κατηγορητήριο οι εξής: Στις 11.05.2012 στην οδό Αγίου Δομετίου στα Λειβάδια, της επαρχίας Λάρνακος, και ευρισκόμενος σε δημόσιο μέρος, ο κατηγορούμενος εξύβρισε τον Τάκη Μαραγκό με τη φράση «πουστοππεζέβεγκε» με τέτοιο τρόπο ώστε υπήρχε το ενδεχόμενο να προκαλέσει παρευρισκόμενο τρίτο σε επίθεση. Ως λεπτομέρειες των αδικημάτων στα οποία αφορούν η 2η και 4η κατηγορία, τα οποία ο κατηγορούμενος αρνείται, καταγράφονται, στο κατηγορητήριο, οι εξής: Στις 11.05.2012 στην οδό Αγίου Δομετίου στα Λειβάδια, της επαρχίας Λάρνακος, ο κατηγορούμενος εσκεμμένως και παρανόμως προεκάλεσε στο περιτοίχισμα της οικίας του Τάκη Μαραγκού ζημία ύψους €50 (2η κατηγορία). Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος προεκάλεσε στον Τάκη Μαραγκό τρόμο ή ανησυχία εφ΄όσον τον απείλησε με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη απευθυνόμενος σε αυτόν με την φράση «Εν να σε κάμω άχρηστο που το ξύλο ρε ππουστοπεζέβεγκε, ξέρω που δουλεύκεις τζαι το δρομολόγιο σου και τζιήνο που φοάσε εν να το πάθεις τζαι ας ξαναπάω φυλακή 5 γρόνια, έκρουσα τον άλλο» (4η κατηγορία). Ας σημειωθεί πώς διαπράττει το διαγραφόμενο από το άρθρο 324

(1)του Κεφ. 154 αδίκημα όποιος εσκεμμένως και παρανόμως προκαλεί ζημία σε περιουσία, δηλαδή σε ο,τιδήποτε το «έμψυχο ή άψυχο που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κυριότητας» (άρθρο 2 του Κεφ. 154). Διαπράττει δε το διαγραφόμενο από το άρθρο 91Α του Κεφ. 154 αδίκημα όποιος προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη. Όπως προκύπτει από τον νομοθετικό ορισμό του, το αδίκημα αυτό είναι αδίκημα βασικής πρόθεσης. Δεν περιλαμβάνεται στον ορισμό του ρητή αναφορά σε ειδική πρόθεση. Απλώς υποδηλώνεται ότι η πρόθεση (mens rea) πρέπει, κατ΄ αρχήν, να συνοδεύει κάθε πτυχή της αξιόποινης συμπεριφοράς (actus reus). Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου ο δράστης γνωρίζει πως η πράξη του είναι ηθικώς μεμπτή. Πρόθεση του δράση να επιφέρει αυτό που η πράξη του επάγεται συντρέχει (α) όταν αυτός επιθυμεί κάτι τέτοιο, ανεξαρτήτως εάν το προβλέπει ή όχι ως πιθανόν και (β) όταν αυτός προβλέπει ότι κάτι τέτοιο πιθανόν να συμβεί, είτε το επιθυμεί είτε όχι. Στις περιπτώσεις αδικημάτων βασικής πρόθεσης, ό,τι απαιτείται να αποδειχθεί είναι να έχει κατά νουν ο δράστης τι θα επιφέρει με τις πράξεις του ή τουλάχιστον την πιθανότητα των επιπτώσεων (Halsbury's, Laws of England, fourth edition, reissue, vol. 11

(1), σελ. 18 επ., Ακκελίδου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 249, 270 επ. και Αθανασίου ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 367, 371-2). Ας σημειωθεί, επίσης, πώς η συνδρομή της πρόθεσης (mens rea), ως συστατικό αδικήματος, προκύπτει ως εξυπακουόμενη επί τη βάσει των γεγονότων. Στη συνήθη πορεία των πραγμάτων δεν αναμένεται άμεση απόδειξη της πρόθεσης. Τα γεγονότα παρέχουν, συχνά, έρεισμα για τα συμπεράσματα ως προς την πρόθεση. Δεν υπάρχει αμάχητο τεκμήριο για την πρόθεση κάποιου να προκαλέσει τα φυσιολογικά αποτελέσματα των πράξεών του. Είναι απαραίτητη η δικαστική κρίση, η οποία, επί τη βάσει της μαρτυρίας, θα καταλήξει κατά πόσον έτσι σκεφτόταν ο συγκεκριμένος δράστης. Το πώς σκεφτόταν ένας λογικός άνθρωπος εάν βρισκόταν στη θέση του δράστη είναι αδιάφορο (Ακκελίδου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω). Για να αποδειχθεί η υπόθεση εκλήθηκαν και κατέθεσαν ο Τάκης Μαραγκός (Μ.Κ.1) και ο αστυφύλακας 2912 Μάριος Κονναρής (Μ.Κ.2). Επιπλέον της ένορκης προφορικής μαρτυρίας τους, τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν και έγγραφη. Κατετέθηκαν και εσημειώθηκαν, ως τεκμήρια, η κατάθεση του Τάκη Μαραγκού (Μ.Κ.1) στην αστυνομία ημερ. 11.05.2012 (τεκμήριο 1), άδεια οικοδομής υπ΄ αριθμόν 0047, η οποία αφορά στο τεμάχιο 247 Φ/Σχ. XL/48 στα Λειβάδια (τεκμήριο 2), αρχιτεκτονική κάτοψη οικίας (τεκμήριο 3), απόσπασμα από το περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Γενικό Διάταγμα Ανάπτυξης του 2003, Κ.Δ.Π. 859/2003 (τεκμήριο 4), κατάθεση του αστυφύλακα 2912 Μάριου Κονναρή (Μ.Κ.2) ημερ. 07.08.2012 (τεκμήριο 5), γραπτή κατάθεση του κατηγορουμένου στην αστυνομία ημερ. 12.07.2012 (τεκμήριο 6) και γραπτή κατηγορία, διατυπωθείσα εναντίον του κατηγορουμένου στις 12.07.2012 (τεκμήριο 7). Ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε δήλωση ανωμοτί και να μην παρουσιάσει μαρτυρία. Η ανωμοτί δήλωση του κατηγορουμένου περιορίζεται στα εξής: «Είμαι αθώος». Συναφώς σημειώνεται πώς κάθε κατηγορούμενος, κληθείς σε απολογία, δικαιούται να προβεί σε δήλωση ανωμοτί. Η επιλογή αυτή του κατηγορουμένου δεν προσφέρεται για εξαγωγή οιουδήποτε συμπεράσματος και, ιδίως, η επιλογή αυτή δεν πρέπει να συσχετίζεται με την ενοχή του κατηγορουμένου. Οι ανωμοτί δηλώσεις έχουν κάποια αξία και εξετάζονται κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Όμως, οι δηλώσεις αυτές δεν αποτελούν μαρτυρία (Ιωάννου κ.α. ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195, 225 και απόφαση στην Ποινική Έφεση αρ. 187/2010 Αναστάσιος Κοφτερός ν. Αστυνομίας, ημερ. 20.02.2012). Η υπεράσπιση του κατηγορουμένου, ως ο ευπαίδευτος συνήγορός του την προέβαλε κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας και δια της τελικής αγόρευσής του, συνοψίζεται ως εξής:

(1)Ο βασικός μάρτυρας κατηγορίας Τάκης Μαραγκός (Μ.Κ.1) είναι αναξιόπιστος, αντιφατικός και ύποπτος μάρτυρας γιατί έχει αλλότρια κίνητρα εφ΄ όσον, ως ο ίδιος παρεδέχθηκε, ευρίσκεται σε χρόνια αντιπαράθεση με την αδελφή του κατηγορουμένου η οποία είναι γειτόνισσά του και η οποία διατηρεί στην οικία της καταφύγιο ζώων. Ως εκ τούτου η μαρτυρία του Τάκη Μαραγκού (Μ.Κ.1) είναι μολυσμένη.

(2)Εν πάση περιπτώσει, η εκδοχή του παραπονουμένου Τάκη Μαραγκού (Μ.Κ.1) σύμφωνα με την οποία, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο παραπονούμενος έσπασε 50 τούβλα, ένα προς ένα, είναι εξωπραγματική.

(3)Τα ελαττώματα της μαρτυρίας του Τάκη Μαραγκού (Μ.Κ.1) επέβαλαν την ανάγκη αναζήτησης και παρουσίασης ενισχυτικής μαρτυρίας. Τέτοια ενισχυτική μαρτυρία υπήρχε, εφ΄ όσον, ως ο ίδιος ο Τάκης Μαραγκός (Μ.Κ.1) εδήλωσε, τα επίδικα γεγονότα εξελίχθηκαν και ενώπιον άλλων προσώπων.

(4)Δεν απεδείχθηκε η νομιμότητα του επίδικου τοίχου, συνεπώς, αυτός δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο του αδικήματος το οποίο διαγράφεται από το άρθρο 324

(1)του Κεφ.

1. Το Άρθρο 23 του Συντάγματος προστατεύει τη νόμιμη περιουσία και όχι την παράνομη. Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας η δε έγγραφη είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Ακολουθεί η παρουσίαση και ο σχολιασμός της: Κατά την κυρίως εξέτασή του ο Τάκης Μαραγκός (Μ.Κ.1), κατ΄ αρχάς, ανέγνωσε και υιοθέτησε τη γραπτή κατάθεσή του στην αστυνομία ημερ. 11.05.2012 (τεκμήριο 1) όπου καταγράφονται τα εξής: «Διαμένω στην οδό Αγίου Δομετίου 23 στα Λειβάδια και τα τελευταία δέκα χρόνια περίπου έχω διάφορα προβλήματα με την γειτόνισσα μου Μάρθα όπως τον θόρυβο από τους πολλούς σκύλους που έχει και την άσχημη μυρωδιά που προκαλούν. Λόγω όλων των προβλημάτων που έχω με την συγκεκριμένη γειτόνισσα αποφάσισα να κτίσω έναν τοίχο μεταξύ μας γύρω στις δεκατρείς σειρές τούβλα που μαζί με τον υφιστάμενο τοίχο που προϋπήρχε θα ήταν περίπου εκατόν ογδόντα πόντους ύψος. Εγώ ξεκίνησα να κτίζω τον τοίχο την τετάρτη 09.05.2012 και σήμερα κατάφερα να τον τελειώσω. Σήμερα μετά που τέλειωσα από τον τοίχο η ώρα ενιά παρά τέταρτο περίπου τη νύχτα μου φώναξε η κόρη μου Κυριακή και μου είπε ότι ρίχνουν τον τοίχο οι γείτονες. Εγώ στη συνέχεια βγήκα έξω και είδα τον αδελφό της γειτόνισσας μου τον Λοϊζο να βγάζει τα πάνω τούβλα από τον τοίχο που έκτισα και να τα ρίχνει στη βεράντα μου και άκουσα τον μικρό γιο της γειτόνισσας μου Τάσο να λέει εν να τον ρίξω ενώ ακούγονταν κτυπήματα πάνω στον τοίχο από την πίσω πλευρά. Εγώ μόλις αντελήφθηκα και είδα αυτήν την κατάσταση είπα του Λοϊζου να σταματήσει από το να ρίχνει τον τοίχο, αλλά αυτός συνέχισε λέγοντας μου εγώ εν να τον ρίξω και βρίζοντας με με τη λέξη ππουστοππεζέβεγκε. Εγώ τότε κάλεσα την Αστυνομία για βοήθεια γιατί δεν μπορούσα να κάμω κάτι άλλο. Θέλω επίσης να αναφέρω ότι φοβούμαι για την ασφάλεια και την σωματική ακεραιότητα εμένα και της οικογένειεας μου γιατί ο Λοίζος με απείλησε με τις φράσεις «Εν να σε κάμω άχρηστο που το ξύλο ρε ππουστοππεζέβεγκε», «ξέρω που δουλεύκεις τζαι το δρομολόγιο σου» και «τζιήνο που φοάσε εν να το πάθεις τζαι ας ξαναπάω φυλακή πέντε γρόνια, έκρουσα τον άλλον». Η ζημία στον τοίχο μου είναι περίπου πενήντα ευρώ. Έχω παράπονο για την ζημιά στον τοίχο μου και για τις απειλές που μου είπεν ο Λοίζος και την εξύβριση επίσης». Ο Τάκης Μαραγκός (Μ.Κ.1) προσέθεσε τα ακόλουθα: Εργάζεται στην κρατική Υπηρεσία Μερίμνης, γεγονός το οποίο γνωρίζει ο κατηγορούμενος εφ΄ όσον αυτός έτυχε βοήθειας από την εν λόγω Υπηρεσία. Ο κατηγορούμενος γνωρίζει, επίσης, το δρομολόγιο το οποίο ο ίδιος ακολουθεί προς και από την εργασία του. Ο ίδιος και η αδελφή του κατηγορουμένου Μάρθα ευρίσκονται σε χρόνια αντιπαράθεση εφ΄ όσον οι σκύλοι, τους οποίους αυτή φιλοξενεί στην οικία της, προκαλούν ανυπόφορη δυσοσμία και ρυπαρότητα και ανυπόφορο θόρυβο στην γειτονιά και επηρεάζουν δυσμενώς τις ανέσεις του ιδίου και της οικογένειά του. Κατεσκεύασε την επίδικη προσθήκη σε υφιστάμενο περιτοίχισμα της οικίας του σύμφωνα με τις υποδείξεις των αρμοδίων, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στη σχετική άδεια οικοδομής (τεκμήριο 2), και σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στο πρώτο παράρτημα της Κ.Δ.Π. 859/2003 (τεκμήριο 4). Ο αστυφύλακας 2912 Κονναρής (Μ.Κ.2) περιέγραψε τις ενέργειές του εν σχέσει με την προκείμενη ποινική υπόθεση ως εξής: «..... Την 11/5/2012 και ώρα 2055 τηλεφώνησε στον Αστυνομικό Σταθμό Ορόκλινης ο Τάκης Μαραγκός, ..... Αγ. Δομετίου 23 Λειβάδια, ....... ανέφερε ότι ο Λοϊζος Λάμπρου, ....... την ίδια μέρα προκάλεσε ζημιά στο περιτοίχισμα της οικίας του. Την ίδια μέρα μετέβηκα στην οικία του Μαραγκού όπου ο ίδιος μου ανέφερε ότι ο Λάμπρου την ίδια μέρα και περί ώρα 2045 προκάλεσε ζημιά στο περιτοίχισμα της οικίας του σπάζοντας μερικά φρεσκοκτισμένα τούβλα και ότι κατά τον ίδιο χρόνο τον απείλησε και τον εξύβρισε με τις φράσεις «Εν να σε κάμω άχρηστο που το ξύλο ρε ππουστοππεζέβεγκε», «Ξέρω που δουλέφκεις τζιαι το δρομολόγιο σου» και «Τζίνο που φοάσε εν να το πάθεις». Την 13/5/2012 αναζήτησα τον Λάμπρου μέσω του κινητού του τηλεφώνου ........ χωρίς όμως αυτό να ανταποκρίνεται και μετά από τηλεφωνική επικοινωνία που είχα με την αδελφή του Λάμπρου, Μάρθα Αναστάση αυτή μου ανέφερε ότι ο Λάμπρου βρίσκεται εκτός Κύπρου με την σύζυγό του ........ Την 27/5/2012 αναζήτησα τον Λάμπρου μέσω του κινητού του τηλεφώνου ....... χωρίς όμως αυτό να ανταποκρίνεται και μετά από τηλεφωνική επικοινωνία που είχα με την αδελφή του Λάμπρου, Μάρθα Αναστάση αυτή μου ανέφερε ότι ο Λάμπρου ακόμα βρίσκεται εκτός Κύπρου με την σύζυγό του ...... Την 12/6/2012 αναζήτησα τον Λάμπρου μέσω του κινητού του τηλεφώνου ....... και αφού ο Λάμπρου απάντησε, μου ανέφερε ότι βρίσκεται στην Ελλάδα με την σύζυγό ..... Την 27/7/2012 αναζήτησα τον Λάμπρου μέσω του κινητού του τηλεφώνου ....... και αφού ο Λάμπρου απάντησε, μου ανέφερε ότι βρίσκεται στην Αγγλία με την σύζυγό ...... και ότι θα επιστρέψει στην Κύπρο την 11/7/
2. Την 12/7/12 και μεταξύ των ωρών 0845-0855 στον Αστυνομικό Σταθμό Ορόκλινης έλαβα ανακριτική κατάθεση από τον Λάμπρου αφού του επέστησα την προσοχή του στο Νόμο στην οποία ο Λάμπρου αρνήθηκε να αναφέρει οτιδήποτε και μετά το τέλος της αρνήθηκε να την υπογράψει. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 0900-0905 στον Αστυνομικό Σταθμό Ορόκλινης κατηγόρησα γραπτώς τον Λάμπρου και αφού του επέστησα την προσοχή του στον Νόμο αυτός απάντησε «Ότι είπα στην κατάθεση μου» και ακολούθως αρνήθηκε να υπογράψει την απάντηση του» (τεκμήριο 5). Ο αστυφύλακας 2912 Μάριος Κονναρής (Μ.Κ.2) προσέθεσε πώς επεσκέφθηκε την σκηνή αυθημερόν και εκεί διεπίστωσε πώς, πλησίον του επίδικου περιτοιχίσματος, υπήρχαν σπασμένα τούβλα, σκόνες και φρέσκο μπετόν. Κληθείς να δώσει γραπτή κατάθεση στην αστυνομία ο κατηγορούμενος εδήλωσε τα εξής: «Δε θέλω να πω τίποτε και ούτε πρόκειται να απαντήσω σε καμίαν ερώτηση ή να υπογράψω τίποτε. Ότι θα πω, θα το πω στο Δικαστήριο». (τεκμήριο 6). Ας σημειωθεί πώς το τεκμήριο 6 κατετέθηκε χωρίς οιανδήποτε ένσταση και, ιδίως, χωρίς οιανδήποτε ένσταση για την θεληματικότητά του. Χωρίς να χρειάζεται να επαναληφθεί η μαρτυρία την οποίαν προσκόμισε η κατηγορούσα αρχή, η οποία παρουσιάζεται πιο πάνω, διαπιστώνεται πώς αυτή είναι αξιόπιστη και επαρκής. Τα όσα ο παραπονούμενος Τάκης Μαραγκός (Μ.Κ.1) και ο αστυφύλακας 2912 Μάριος Κονναρής (Μ.Κ.2) ανέφεραν ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνονται ως αληθή, αξιόπιστα και ως αποδίδοντα την πραγματικότητα. Παρά δε την αντεξέτασή τους σε ουδεμίαν ουσιαστική αντίφαση περιέπεσαν. Εξέταση της στάσης και της συμπεριφοράς του παραπονουμένου Τάκη Μαραγκού (Μ.Κ.1) και του αστυφύλακα 2912 Μάριου Κονναρή (Μ.Κ.2), στο εδώλιο του μάρτυρος, και μελέτη των όσων αυτοί εδήλωσαν δεν αφήνει την παραμικρή αμφιβολία πώς αυτοί προσήλθαν ενώπιον του Δικαστηρίου για να πουν την αλήθεια. Άλλωστε, ουδεμία μαρτυρία περί του αντιθέτου επαρουσιάσθηκε. Τα όσα υπεβλήθηκαν στους μάρτυρες κατηγορίας, κατά την αντεξέταση τους, παρέμειναν, εν τέλει, χωρίς πραγματικό έρεισμα εφ΄ όσον ο κατηγορούμενος επέλεξε να περιορισθεί σε ανωμοτί δήλωση και επέλεξε να μην καλέσει μάρτυρες. Έτσι, η εκδοχή του παρέμεινε ατεκμηρίωτη. Τα λεχθέντα από τον Τάκη Μαραγκό (Μ.Κ.1) και τον αστυφύλακα 2912 Μάριο Κονναρή (Μ.Κ.2) συνιστούν και ευρήματα του Δικαστηρίου επί των γεγονότων. Περαιτέρω, τα λεχθέντα από τους μάρτυρες αυτούς επαρκούν για να αποδείξουν την εκ μέρους του κατηγορουμένου διάπραξη των αδικημάτων στα οποία αφορούν η 2η και 4η κατηγορία. Όσον αφορά στην υποκειμενική υπόσταση των αδικημάτων, δηλαδή όσον αφορά στην πρόθεση του δράστη, σημειώνεται πως αυτή προκύπτει ως εξυπακουομένη επί τη βάσει των αποδειχθέντων γεγονότων (Halsbury΄s Laws of England (ανωτέρω), Ακκελίδου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω) και Αθανασίου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω). Οι ανωτέρω διαπιστώσεις δεν επηρεάζονται από τις αιτιάσεις και τις μομφές τις οποίες προέβαλε η υπεράσπιση εν σχέσει με την ποιότητα και την επάρκεια της μαρτυρίας την οποίαν επαρουσίασε η κατηγορούσα αρχή. Συγκεκριμένα σημειώνονται τα ακόλουθα: Οι αιτιάσεις και οι μομφές τις οποίες διατύπωσε η υπεράσπιση εν σχέσει με τη μαρτυρία του Τάκη Μαραγκού (Μ.Κ.1), του μοναδικού αυτόπτη και αυτήκοου μάρτυρος των επίδικων γεγονότων, είναι αβάσιμες. Το αποκαλυφθέν, από τον ίδιο τον Τάκη Μαραγκό (Μ.Κ.1) γεγονός της χρόνιας αντιπαράθεσής του με την αδελφή του κατηγορουμένου Μάρθα, η οποία τυγχάνει γειτόνισσά του, αφ΄ εαυτού, δεν καθιστά την μαρτυρία του μολυσμένη και ύποπτη. Συναφώς, σημειώνεται πώς οι συνήθεις περιπτώσεις όπου η μαρτυρία δυνατόν να θεωρηθεί ως μολυσμένη και ύποπτη είναι οι περιπτώσεις μαρτυρίας συναυτουργού ως, επίσης, και «η μαρτυρία προσώπου που έχει κάποιο δικό του ιδιαίτερο σκοπό να εξυπηρετήσει με τη μαρτυρία του και που τεχνικά δεν μπορεί να θεωρηθεί ως συναυτουργός» (Ευαγγέλου ν. Αστυνομίας (Αρ. 1)

(1999)2 Α.Α.Δ. 24,34). Ειδικότερα, ως μάρτυρας ο οποίος στοχεύει στην εξυπηρέτηση ιδίου σκοπού προσδιορίζεται εκείνος ο οποίος, παρά το ότι δεν είναι συνεργός, εντούτοις, βρίσκεται στα όρια του να θεωρηθεί ως συνεργός (Papachrysostomou v. The Police

(1988)2 C.L.R. 55). Εν προκειμένω, τα χρόνια παράπονα του Τάκη Μαραγκού (Μ.Κ.1) εναντίον της γειτόνισσάς του Μάρθας, αδελφής του κατηγορουμένου, τα οποία πηγάζουν από το γεγονός πώς αυτή φιλοξενεί στην οικία της σκύλους που, κατά τους ισχυρισμούς του μάρτυρος, ρυπαίνουν και θορυβούν, ουδόλως καθιστούν αυτόν ως συνεργό στην διάπραξη των επίδικων αδικημάτων ή ως μάρτυρα ο οποίος στοχεύει στην εξυπηρέτηση ιδίου σκοπού, ή ως μάρτυρα ο οποίος έχει άλλου είδους αλλότρια ή ύποπτα κίνητρα, υπό την έννοια την οποίαν η νομολογία έχει δώσει στους όρους αυτούς. Ως υποδεικνύεται στην απόφαση Mousoulides v. The Republic

(1983)2 C.L.R. 336, για να θεωρηθεί ένας μάρτυς ως έχων ιδιοτελή κίνητρα θα πρέπει να καταδειχθεί πώς το συμφέρον του συνδέεται με την επιτυχία της επίδικης αξιόποινης συμπεριφοράς του κατηγορουμένου. Παρατηρείται πώς η πλευρά του κατηγορουμένου ουδέν υπέδειξε εν σχέσει με συγκεκριμένο τέτοιο όφελος, στο οποίο θα προσδοκούσε ο Τάκης Μαραγκός (Μ.Κ.1). Περαιτέρω, η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορουμένου περί της αναγκαιότητας παρουσίασης μαρτυρίας ενισχυτικής των όσων κατέθεσε ο Τάκης Μαραγκός (Μ.Κ.1) συνιστά, κατά πρώτον, αυτοαναίρεση εφ΄ όσον η ανάγκη για αναζήτηση ενισχυτικής μαρτυρίας προϋποθέτει την αξιοπιστία της προς ενίσχυσιν μαρτυρίας. Συναφώς αναφέρεται πώς ως «ενισχυτική μαρτυρία» (corroboration) καλείται η ανεξάρτητη, αξιόπιστη, σχετική, αποδεκτή και δυνητικώς ενοχοποιητική μαρτυρία, γραπτή, προφορική ή πραγματική, η οποία τείνει να εδραιώσει, να επιβεβαιώσει άλλην αξιόπιστη μαρτυρία (Παρμαξής ν. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 224, Saad και Άλλος ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 106 ). Εν πάσει περιπτώσει, η προκείμενη περίπτωση δεν εντάσσεται στις δια νόμου προβλεπόμενες περιπτώσεις όπου επιβάλλεται ή αναμένεται η αναζήτηση ενισχυτικής μαρτυρίας ως είναι οι περιπτώσεις της αθέτησης υπόσχεσης γάμου (άρθρο 6 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια), της απαίτησης εναντίον περιουσίας θανόντος (άρθρο 7 του Κεφ. 9), του πρώτου παραπόνου (άρθρο 10 του Κεφ. 9), της ψευδορκίας (άρθρο 112 του Κεφ. 154), της μαστροπείας (άρθρο 157 του Κεφ. 154), της προαγωγής διαφθοράς γυναίκας με απειλές (άρθρο 159 του Κεφ. 154) και της καταγγελίας από θύμα βίας στην οικογένεια (άρθρο 14 του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου του 2000, Ν.119/2000ως αυτός ετροποποιήθηκε στη συνέχεια). Και ούτε η προκείμενη περίπτωση εντάσσεται στις αναγνωρισθείσες, από την νομολογία, περιπτώσεις όπου επιβάλλεται ή αναμένεται η αναζήτηση ενισχυτικής μαρτυρίας όπως είναι, για παράδειγμα, οι περιπτώσεις παιδιών τα οποία καταθέτουν ενόρκως ή ανωμοτί (άρθρο 9 του Κεφ. 9), τα σεξουαλικά αδικήματα κ.λ.π. Τέλος, ως αβάσιμος κρίνεται και ο ισχυρισμός περί μη απόδειξης της νομιμότητας του επίδικου περιτοιχίσματος. Ας σημειωθεί πώς ο αξιόπιστος μάρτυρας Τάκης Μαραγκός (Μ.Κ.1) εδήλωσε πώς τόσον το επίδικο περιτοίχισμα όσον και η επίδικη προσθήκη σε αυτόν έγιναν σύμφωνα με τις υποδείξεις των αρμοδίων, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στη σχετική άδεια οικοδομής (τεκμήριο 2), και σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στο πρώτο παράρτημα της Κ.Δ.Π. 859/2003 (τεκμήριο 4). Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η 2η και η 4η κατηγορία έχουν αποδειχθεί. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 2η και την 4η κατηγορία τις οποίες αντιμετωπίζει. (Υπ.) .......... Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο