Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Γιώργου Γεωργίου, Υπόθεση αρ.: 2167/2014, 22/12/2014

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155) Ο κατηγορούμενος διώκεται για το πλημμέλημα της επίθεσης η οποία προεκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη (άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 ως αυτό ετροποποιήθηκε στη συνέχεια). Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, στις 18.08.2013 και περί ώραν 5:30, στον κυκλικό κόμβο του λιμένος Λάρνακος, στην Λάρνακα, ο κατηγορούμενος επετέθηκε και προεκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη στον Γιάγκο Γιάγκου (1η κατηγορία) και τον Νεκτάριο Λαβίθη (2η κατηγορία). Ο κατηγορούμενος αρνείται ενοχή και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Για να αποδειχθεί η υπόθεση εκλήθηκαν και κατέθεσαν, ως μάρτυρες κατηγορίας, οι παραπονούμενοι Γιάγκος Γιάγκου (Μ.Κ.1) και Νεκτάριος Λαβίθης (Μ.Κ.2) και ο αρχιαστυφύλακας 2189 Λοίζος Αντωνίου (Μ.Κ.3), εξεταστής της υπόθεσης. Επιπλέον της ένορκης προφορικής μαρτυρία τους τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν και έγγραφη. Κατετέθηκαν, και εσημειώθηκαν ως τεκμήρια, οι γραπτές καταθέσεις στην αστυνομία του Γιάγκου Γιάγκου (Μ.Κ.1), ημερ. 18.08.2013 (τεκμήριο 1), του Νεκτάριου Λαβίθη (Μ.Κ.2), ημερ. 19.08.2013 (τεκμήριο 2) και του κατηγορουμένου, ημερ. 18.08.2013 (τεκμήριο 4), η γραπτή κατάθεση του αρχιαστυφύλακα Λοίζου Αντωνίου (Μ.Κ.3), ημερ. 01.01.2014 (τεκμήριο 3) και έγγραφα περιέχοντα τα παραπεμπτικά των Γιάγκου Γιάγκου (Μ.Κ.1) και Νεκτάριου Λαβίθη (Μ.Κ.2) στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακος (το «Νοσοκομείο») καθώς και τα αποτελέσματα των εξετάσεων στα οποία αυτοί υπεβλήθηκαν, υπογεγραμμένα από ιατρό του Νοσοκομείου (τεκμήρια 5 και 6, αντιστοίχως). Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας η δε έγγραφη είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Παρέλκει η πλήρης απόδοσή της. Το κρίσιμο μέρος της θα παρουσιασθεί και τα σχόλια επί αυτής θα καταγραφούν κατωτέρω, κατά την συζήτηση εκάστου των καθοριστικών, για την έκβαση της υπόθεσης, ζητημάτων. Ακολουθεί η συζήτηση αυτή:

(1)Από την μελέτη της μαρτυρίας την οποίαν επαρουσίασε η κατηγορούσα αρχή προκύπτει η εξής εικόνα: Τα επίδικα επεισόδια έλαβαν χώραν περί τις 05:30 της 18.08.2013, έξω από υποστατικό κατασκευής σάντουϊτς («σαντουϊτσίδικο») σε περιοχή πλησίον του κυκλικού κόμβου του λιμένος Λάρνακος. Στα επεισόδια ενεπλάκησαν νεαροί, των μαρτύρων κατηγορίας Γιάγκου Γιάγκου (Μ.Κ.1) και Νεκτάριου Λαβίδη (Μ.Κ.2), ως επίσης και του κατηγορουμένου συμπεριλαμβανομένων (τεκμήρια 1, 2 και 4). Κατά τη διάρκεια των επεισοδίων οι Γιάγκος Γιάγκου (Μ.Κ.1) και Νεκτάριος Λαβίδης (Μ.Κ.2) ετραυματίσθηκαν σοβαρά. Συγκεκριμένα, αυτοί εδέχθηκαν ψεκασμό με σπρέι στο σώμα και το πρόσωπο και παρέστη ανάγκη να μεταφερθούν το Νοσοκομείο. Μάλιστα εξ αιτίας των τραυματισμών του ο Νεκτάριος Λαβίθης (Μ.Κ.2) νοσηλεύθηκε στο Νοσοκομείο για κάποιες ημέρες. Οι Γιάγκος Γιάγκου (Μ.Κ.1) και Νεκτάριος Λαβίθης (Μ.Κ.2) είδαν τον δράστη στη σκηνή και τον περιέγραψαν, στις γραπτές καταθέσεις τους στην αστυνομία, ως νεαρό άνδρα ηλικίας περίπου 25 ετών, με μακριά μαλλιά. Περιγράφοντας τον δράστη ο Γιάγκος Γιάγκου (Μ.Κ.1) προσέθεσε πώς είναι «κανονικής σωματικής διάπλασης, ύψους περίπου 1.73μ.» (τεκμήριο 1). Ο Νεκτάριος Λαβίθης (Μ.Κ.2) διαφοροποιήθηκε κάπως προσθέτοντας πώς ο δράστης είναι «λίγο γεμάτος, γύρω στα 1.70» (τεκμήριο 2). Ώρες προηγουμένως, και πριν καταλήξουν στο σαντουϊτσίδικο, οι Γιάγκος Γιάγκου (Μ.Κ.1) και Νεκτάριος Λαβίθης (Μ.Κ.2) είχαν καταναλώσει οινοπνευματώδη ποτά. Είχε προηγηθεί πολύωρη έξοδός τους σε ταβέρνα και νυχτερινά κέντρα διασκέδασης (τεκμήρια 1 και 2).

(2)Από τη μελέτη της μαρτυρίας την οποίαν επαρουσίασε η κατηγορούσα αρχή προκύπτει, επίσης, πώς η προσαγωγή του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου, ως του δράστη των αδικημάτων τα οποία καταγράφονται στο κατηγορητήριο, οφείλεται κυρίως στην αναγνώρισή του από τον Γιάγκο Γιάγκου (Μ.Κ.1). Ο Γιάγκος Γιάγκου (Μ.Κ.1) είδε τον δράστη στην σκηνή του εγκλήματος και ανεγνώρισε τον κατηγορούμενο στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων Λάρνακος («το Τμήμα») το βράδυ της 08.09.2013. Ο κατηγορούμενος εκλήθηκε για ανάκριση γιατί το αυτοκίνητο της μητέρας του, το οποίο οδηγούσε ο ίδιος κατά τον ουσιώδη χρόνο, θεάθηκε στη σκηνή. Ο Γιάγκος Γιάγκου (Μ.Κ.1) ανεγνώρισε τον κατηγρουμένο και στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Ο Νεκτάριος Λαβίθης (Μ.Κ.2) είδε τον δράστη στην σκηνή του εγκλήματος. Η επόμενη φορά που τον είδε ήταν στο εδώλιο του κατηγορουμένου όπου τον ανεγνώρισε.

(3)Δια των ερωτήσεων και των υποβολών του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορουμένου σε μάρτυρες κατηγορίας ανεδείχθηκε αμέσως και ευθέως ζήτημα ορθότητας της οπτικής αναγνώρισης του κατηγορουμένου, προσώπου αγνώστου έως και τις επίδικες αδικοπραγίες, από τον Γιάγκο Γιάγκου (Μ.Κ.1) και τον Νεκτάριο Λαβίθη (Μ.Κ.2).

(4)Η άρνηση της ορθότητας της οπτικής αναγνώρισης του κατηγορουμένου από τους μάρτυρες κατηγορίας αναδεικνύει, ως προκριματικό ζήτημα, την εξέταση της νομιμότητας και της ποιότητας της αναγνώρισης αυτής. Το ζήτημα συναρτάται με την εφαρμογή των διαδικασιών που καθιέρωσαν σχετικώς οι διωκτικές αρχές καθώς και με την ικανοποίηση των κριτηρίων που έθεσε σχετικώς η νομολογία.

(5)Ας σημειωθεί, επίσης, πώς το παρόν στάδιο της στοιχειοθέτησης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορουμένου αποτελεί κατάλληλο στάδιο για την εξέταση του ζητήματος της νομιμότητας και της ποιότητας της αναγνώρισης του κατηγορουμένου. Και αυτό γιατί «...ένας κατηγορούμενος δεν καλείται σε απολογία όταν, (Ι).Δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσότερων συστατικών στοιχείων του αδικήματος, ή (ΙΙ). Η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει πάνω σε αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου» (Technotent K. Γ. Γιώργατσος Λτδ ν. Ορφανίδου

(2004)2 Α.Α.Δ. 388, 392). Το βάρος απόδειξης που φέρει η κατηγορούσα αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεσή της διαφέρει από αυτό που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στην πρώτη περίπτωση είναι αρκετό για την κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία (credible evidence) τέτοιας φύσης η οποία να δημιουργεί υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Εάν η μαρτυρία που παρουσιάζει η κατηγορούσα αρχή είναι τέτοιας ποιότητας ώστε θα ήταν επισφαλές να εκδοθεί καταδικαστική απόφαση επί τη βάσει αυτής και μόνον, τότε η υπόθεση απορρίπτεται και ο κατηγορούμενος δεν καλείται σε απολογία (Γενικός Εισαγγέλεας ν. Κουννίδη

(1993)2 Α.Α.Δ. 82, 86-7). Για το θεμιτό της συζήτησης, κατά το στάδιο του εκ πρώτης όψεως, θεμελιακών ζητημάτων που αφορούν στην ευθύνη του κατηγορουμένου, εφ΄όσον οι συνθήκες το επιτρέπουν, παρατίθεται το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Εντίμου Δικαστού κ. Ναθαναήλ στις Ποινικές Εφέσεις αρ. 5/2012 κ.α. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Δράκου κ.α., ημερ. 11.12.2012. «.......... το εκ πρώτης όψεως στάδιο αποτελεί θεμελιώδες στάδιο της ποινικής δίκης προστατεύοντας τον κατηγορούμενο από τη συνέχιση της δίκης ασκόπως ή για λόγους που δεν άπτονται ή δεν αφορούν την καθαυτή και καλώς νοούμενη απονομή της δικαιοσύνης. Στο εκ πρώτης όψεως στάδιο, η κατηγορούσα αρχή έχει ήδη ολοκληρώσει την υπόθεση της. Έχει παραθέσει όλη τη μαρτυρία που έχει στη διάθεση της εναντίον του κατηγορουμένου, (Charalambos Savva "Pambos" v. Police

(1986)2 C.L.R. 30). Αν η μαρτυρία αυτή εκτιμώμενη στο απόγειο της δεν στοιχειοθετεί ή θεμελιώνει ένα ή περισσότερα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή είναι αντινομική και εγγενώς συγκρουόμενη μεταξύ της, σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα άφηνε την υπόθεση να προχωρήσει, τότε ο κατηγορούμενος δικαιούται απαλλαγής από το στάδιο αυτό. Όπως το θέτει ο Murphy on Evidence, 8η έκδ., σελ. 77: «The case is fatally defective in law. The defendant could safely refuse to call any evidence, and if the judge found for the claimant, the judgment would be set aside on appeal.» Σε μετάφραση: «Η υπόθεση είναι θνησιγενώς ελαττωματική κατά νόμο. Ο κατηγορούμενος με ασφάλεια μπορεί να αρνηθεί να καλέσει οποιαδήποτε μαρτυρία, και αν ο δικαστής αποφασίσει υπέρ της κατηγορούσας αρχής, η απόφαση θα ακυρωθεί κατ΄ έφεση.» Τόσο θεμελιώδες είναι το εκ πρώτης όψεως στάδιο που το ίδιο το Δικαστήριο, ακόμη και αν δεν θέσει ζήτημα ο κατηγορούμενος, είναι υποχρεωμένο να σταματήσει την υπόθεση εάν συντρέχουν τα προαναφερθέντα. Αυτό, διότι η κατηγορούσα αρχή δεν μπορεί να είναι βεβαίως σε καλύτερη μοίρα από απόψεως στοιχειοθέτησης της υπόθεσης ή αποτίμησης της μαρτυρίας, εάν ο κατηγορούμενος καταθέσει προς υπεράσπιση του και παρουσιάσει μαρτυρία. Άλλωστε, το εκ πρώτης όψεως βάρος που έχει να υπερπηδήσει η κατηγορούσα αρχή, μετατρέπεται στο αποδεικτικό βάρος απόδειξης της υπόθεσης της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Και συμβαίνει, ενίοτε, κληθείς ο κατηγορούμενος να υπερασπιστεί τον εαυτό του, να αθωωθεί και να απαλλαγεί χωρίς καν να προσφέρει οποιαδήποτε μαρτυρία, με μόνη την εναπόθεση αυτού του μεγαλύτερου βάρους απόδειξης στην κατηγορούσα αρχή με την ολοκλήρωση της υπόθεσης. Δεν υπάρχει λοιπόν εγγενώς οποιοδήποτε νομικό πρόβλημα ή εμπόδιο για ένα Δικαστήριο να απαλλάξει τον κατηγορούμενο από το εκ πρώτης όψεως στάδιο, εφόσον καθοδηγείται ορθά από τις νομολογιακές παραμέτρους. Αντίθετα επιβάλλεται, όταν οι συνθήκες της υπόθεσης το απαιτούν.»

(6)Η κατανόηση και η αποδοχή, εκ μέρους των διωκτικών αρχών, των κινδύνων που εμφιλοχωρούν στην αναγνώριση αγνώστου υπόπτου οδήγησε στην εισαγωγή της Αστυνομικής Διαταγής αρ. 3/8 η οποία καθορίζει τις ακολουθητέες διαδικασίες κατά την αναγνώριση προσώπων και περιουσίας. Μεταξύ άλλων, η Διαταγή αυτή διαλαμβάνει και τα εξής: «ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ (Α.Δ. 3/8) 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ «

(1)Η εξακρίβωση της ταυτότητας αγνώστων προσώπων είναι θέμα το οποίο αντιμετωπίζεται συχνά από την Αστυνομία. Οι πιο συνηθισμένες μέθοδοι αναγνώρισης προσώπων που χρησιμοποιούνται είναι οι ακόλουθες: (α) Με φωτογραφίες (β) Με παράταξη προσώπων (γ) Επιστημονική απόδειξη της ταυτότητας με τον τρόπο δράσης (MODUS OPERANDI) και από τα προσωπικά ελαττώματα ή ιδιορρυθμίες του δράστη. (δ) Επιστημονική απόδειξη της ταυτότητας με τα δακτυλικά αποτυπώματα. (ε) Επιστημονική απόδειξη της ταυτότητας με το γραφικό χαρακτήρα. (στ) Επιστημονική απόδειξη της ταυτότητας με ετοιμασία ηλεκτρονικού σκίτσου. (ζ) Επιστημονική απόδειξη της ταυτότητας με τη μέθοδο D.N.A. κ.λ.π.

(2)Για να γίνει δεκτή στο Δικαστήριο μαρτυρία αναγνώρισης, θα πρέπει να αποδειχθεί ότι οι ενέργειες σε όλα τα στάδια της διαδικασίας έγιναν κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, προς όφελος του υπόπτου / κατηγορουμένου. 2. ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ

(1)Η αξιοπιστία που θα αποδοθεί σε τέτοιες αναγνωρίσεις εξαρτάται από την παρατηρητικότητα, τη μνήμη και το χαρακτήρα του προσώπου που κάνει την αναγνώριση. Η Αστυνομία όταν συλλέγει τέτοιου είδους μαρτυρία, πρέπει να ενεργεί με προσοχή ώστε η αξιοπιστία τέτοιας μαρτυρίας να μη μπορεί να αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση ή και το Δικαστήριο.

(2)Η ικανότητα κάποιου να βλέπει και να αναγνωρίζει άτομα από απόσταση δεν είναι η ίδια σε όλα τα πρόσωπα. Ο μάρτυρας στην περιγραφή του πρέπει να αναφέρει την απόσταση που είδε το άτομο, αν ο φωτισμός ήταν επαρκής, αν η όραση του είναι καλή, τυχόν ιδιορρυθμίες του υπόπτου, για πόσο χρονικό διάστημα τον έβλεπε, αν είναι γνωστός του κ.λ.π.

(3)Ο Αστυνομικός να προσπαθεί να εξασφαλίζει την καλύτερη δυνατή περιγραφή του υπόπτου, την οποία να περιλαμβάνει στην κατάθεση του μάρτυρα. Όταν ο μάρτυρας είναι σε θέση να περιγράψει με λεπτομέρεια τον ύποπτο και πρόκειται για σοβαρή υπόθεση, να καλείται ειδικός ο οποίος να κάνει το σκίτσο του υπόπτου, το οποίο να διανέμεται μεταξύ των μελών της Αστυνομίας και με την έγκριση του Αστ. Διευθυντή Τμήματος Γ΄ να δημοσιεύεται στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. ............... 4. ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΠΡΟΣΩΠΩΝ

(1)Οδηγίες πριν την έναρξη (α) Ο ύποπτος να πληροφορείται σχετικά με την πρόθεση του ανακριτή για διεξαγωγή αναγνωριστικής παράταξης. (β) Όταν ο ύποπτος αρνηθεί να λάβει μέρος στην παράταξη, να γίνονται τα ακόλουθα: (

1. i)Να πληροφορείται ότι είναι προς το συμφέρον του να λάβει μέρος στην παράταξη μια και ισχυρίζεται ότι είναι αθώος. (
2. ii)Αν συνεχίζει να αρνείται, να του λεχθεί ότι του δίδεται η ευκαιρία να παραταχθεί σε αναγνωριστική παράταξη που θα διεξαχθεί με δίκαιο τρόπο και ότι αν εξακολουθεί να αρνείται, οι μάρτυρες ο ένας μετά τον άλλο, θα περάσουν από το χώρο που θα βρίσκεται για σκοπούς αναγνώρισης. Η διαδικασία αυτή είναι αποδεκτή στο Δικαστήριο. .......... ...............................................................................» Η Αγγλική αυθεντία η οποία πραγματεύεται διεξοδικά το ζήτημα της οπτικής αναγνώρισης υπόπτου (visual identification), των κινδύνων που εμφιλοχωρούν σε μία τέτοια αναγνώριση και των διαδικασιών που πρέπει να ακολουθούνται για τον αποκλεισμό, στο μέτρο του δυνατού, σφάλματος, είναι η R. ν. Turnbull

(1976)3 All E.R. 549. Η απόφαση αυτή απετέλεσε σημείο αναφοράς σε πολλές Κυπριακές αποφάσεις (Θεοδωρίδης ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 160, 166). Επί τη βάσει των αποφασισθέντων στην R. ν. Turnbull (ανωτέρω) προκύπτουν και τα εξής: Όπου η υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου βασίζεται αποκλειστικώς ή κυρίως στην ορθότητα μίας ή περισσότερων αναγνωρίσεών του, τις οποίες η υπεράσπιση εγκαλεί ως εσφαλμένες, το Δικαστήριο εξετάζει με ιδιαίτερη προσοχή την ποιότητα της μαρτυρίας περί της αναγνώρισης (the quality of the identification evidence). Η μαρτυρία περί της αναγνώρισης κρίνεται ως υψηλής ή χαμηλής ποιότητας, αναλόγως, επί τη βάσει των απαντήσεων στα ακόλουθα ερωτήματα: Ποία υπήρξε η διάρκεια της παρατήρησης του κατηγορουμένου από τον μάρτυρα; Από ποία απόσταση ο μάρτυρας παρετήρησε τον κατηγορούμενο; Υπό ποίες συνθήκες φωτισμού ο μάρτυρας παρετήρησε τον κατηγορούμενο; Παρεμποδίζετο η παρατήρηση από οιονδήποτε παράγοντα; Είχε δει ο μάρτυρας τον κατηγορούμενο προηγουμένως, και εάν ναι, πόσες φορές; Εάν ο μάρτυρας έτυχε να δει τον κατηγορούμενο προηγουμένως, υπήρχε οιοσδήποτε λόγος για να τον θυμάται; Πόσος χρόνος διέρρευσε από την αρχική παρακολούθηση έως και την αναγνώριση του κατηγορουμένου; Υπάρχει οιαδήποτε ουσιώδης απόκλιση μεταξύ της περιγραφής του κατηγορουμένου, η οποία αρχικώς εδόθη από τον μάρτυρα στην αστυνομία, και της πραγματικής εμφάνισης του; (R. ν. Turnbull (ανωτέρω), 552). Εάν, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, η ποιότητα της μαρτυρίας περί της αναγνώρισης είναι χαμηλή (the quality of the identifying evidence is poor) γιατί, επί παραδείγματι, αυτή βασίζεται αποκλειστικώς σε ένα φευγαλέο βλέμμα (a fleeting glance) ή σε μία μεγαλύτερης διάρκειας παρατήρηση η οποία, όμως, έγινε υπό δύσκολες συνθήκες (a longer observation made in difficult conditions) και εφ΄ όσον δεν υπάρχει άλλη μαρτυρία η οποία να υποστηρίζει την ορθότητα της αναγνώρισης, τότε η υπόθεση θα πρέπει να απορριφθεί από το στάδιο του εκ πρώτης όψεως (R. ν. Turnbull (ανωτέρω), 553).

(7)Εν προκειμένω, η εξέταση της μαρτυρίας την οποίαν επαρουσίασε η κατηγορούσα αρχή, υπό το πρίσμα των ανωτέρω, αποκαλύπτει πώς η οπτική αναγνώριση (visual identification) του κατηγορουμένου από τους Γιάγκο Γιάγκου (Μ.Κ.1) και Νεκτάριο Λαβίθη (Μ.Κ.2) αφ΄ ενός έγινε κατά παράβασιν των διαδικασιών αναγνώρισης άγνωστου υπόπτου, ως αυτές καθορίζονται από την Αστυνομική Διαταγή αρ. 3/8, και τη νομολογία, και αφ΄ ετέρου είναι πολύ χαμηλής ποιότητας. Για τα διακεκριμένα αυτά ελαττώματα, τα οποία συντρέχουν, παρατηρούνται, ειδικώτερα, τα εξής: Πρώτον, οι συνθήκες υπό τις οποίες το βράδυ της 08.09.2013 ο Γιάγκος Γιάγκου (Μ.Κ.1) επαρουσιάσθηκε στο Τμήμα και εκεί ανεγνώρισε τον κατηγορούμενο είναι σκοτεινές. Ο ίδιος ισχυρίσθηκε, ενώπιον του Δικαστηρίου, πώς το βράδυ της 08.09.2013 επεσκέφθηκε το Τμήμα επειδή τον εκάλεσε ο αρχιαστυφύλακας 2189 Λοΐζος Αντωνίου (Μ.Κ.3) «για να διευκρινίσ(ει)» κάτι εν σχέσει με την επίδικη υπόθεση. Και συνεχίζει ως εξής: «Είπε μου (εννοεί τον αρχιαστυφύλακα 2189 Λοΐζος Αντωνίου (Μ.Κ.3)] να περιμέν(ω) έξω και ήταν ο (κατηγορούμενος) .... νομίζω εκεί και όταν βγήκαμε έξω μου είπε (εννοεί, και πάλιν, τον αρχιαστυφύλακα 2189 Λοΐζο Αντωνίου (Μ.Κ.3)] να του πω αν πράγματι είναι αυτός και του είπα είναι αυτός». Όμως, ο αρχιαστυφύλακας 2189 Λοΐζος Αντωνίου (Μ.Κ.3) διαψεύδει τον Γιάγκο Γιάγκου (Μ.Κ.1). Στην γραπτή κατάθεσή του ημερ. 01.01.2014 (τεκμήριο 3) ο αρχιαστυφύλακας 2189 Λοΐζος Αντωνίου (Μ.Κ.3) αναφέρει πώς το βράδυ της 08.09.2013 ο Γιάγκος Γιάγκου (Μ.Κ.1) επαρουσιάσθηκε στο Τμήμα αυτόκλητος και με σκοπό να ενημερωθεί για την υπόθεσή του. Ενώπιον δε του Δικαστηρίου, ο μάρτυς αυτός διευκρίνησε τα εξής: «Ο παραπονούμενος Γιάγκος Γιάγκου στο μεσοδιάστημα που μεσολάβησε από την ...... μέρα διάπραξης του αδικήματος μέχρι 08.09 και προηγουμένως είχε ενδιαφερθεί επιτακτικά σαν παραπονούμενος ........ Ενδιαφέρθηκε επιτακτικά να μάθει για την εξέλιξη της υπόθεσης και εγώ του είχα πει να περιμένει 2-3 μέρες πριν τις 08.09, του είπα να έρθει στο σταθμό όποτε θέλει να τον ενημερώσω για την εξέλιξη της υπόθεσης, διότι σας έχω πει ότι ζητούσε επιτακτικά να του πούμε ποιος είναι αυτός που του επιτέθηκε και κατά πόσο κατηγορήθηκε και όλα αυτά που σε κάποιες των περιπτώσεων ζητούν οι παραπονούμενοι». Περαιτέρω, και όσον αφορά στη διαδικασία αναγνώρισης του κατηγορουμένου από τον Γιάγκο Γιάγκου (Μ.Κ.1) στο Τμήμα οι ακόλουθες ερωταποκρίσεις μεταξύ του κ. Παναγιώτου και του αρχιαστυφύλακα 2189 Λοΐζου Αντωνίου (Μ.Κ.3) είναι αποκαλυπτικές όσον αφορά στην κανονικότητα της: «............. κος Παναγιώτου: Κύριε μάρτυς, δεν έχεις απαντήσει στην ερώτηση μου που είναι απλή, εσύ ειδοποίησες ή όχι τον Γιάγκο Γιάγκου να έρθει εκείνη τη μέρα και ώρα στον Αστυνομικό Σταθμό; A. Όχι, με πήρε εκείνος επιτακτικά ποιος ήμουν, του είπα τις μέρες που εργάζομαι και του είπα να έρθει όποτε θέλει. E. Και ήρθε τυχαία τη μέρα και την ώρα που εσύ ζήτησες να δεις και έβλεπες τον κατηγορούμενο στο Τμήμα; A. Βεβαίως. E. Κατά σύμπτωση; A. Ήρθε τυχαία εκείνη τη μέρα, διότι ήθελα πρώτα να δω εγώ τον κατηγορούμενο. E. Εγώ μιλώ για τον παραπονούμενο. A. Εγώ σας απάντησα ήρθε ακριβώς τυχαία, εντελώς τυχαία. E. Και επειδή ήρθε τυχαία εσύ ήσουν πρώτα μαζί με τον παραπονούμενο μόνοι σας σε εκείνο το σημείο του σταθμού, έτσι; Δεν είχε άλλο πρόσωπο; A. Μάλιστα, είχε και άλλους συναδέλφους δεξιά αριστερά. E. Και εκεί έγινε η αναγνωριστική διαδικασία, δηλαδή αναγνώρισε τυχαία ότι ο ερχόμενος Γιάγκος Γιάγκου. να μας πεις εκείνο που σε ρωτώ. Αυτή ήταν για σένα η διαδικασία αναγνώρισης, ήσουν εσύ μαζί με τον κατηγορούμενο και ο παραπονούμενος ο οποίος είδε και αναγνώρισε μπροστά σου; A. Σε κάποια φάση όταν εγώ μιλούσα με τον κατηγορούμενο εισήλθε του τμήματος ο άνθρωπος αυτός και μπήκε μέσα, μόλις μπήκε μέσα εγώ σηκώστηκα και αμέσως μου έδειξε τον κατηγορούμενο το άτομο το οποίο του επιτέθηκε. Εγώ του επέστησα την προσοχή του στον νόμο και δεν ανέφερε ο,τιδήποτε, αυτό έγινε. E. Εσύ δεν έκαμες οποιαδήποτε άλλη αναγνωριστική διαδικασία; A. Όχι, δεν πρόλαβα καθόλου. .................. A. Όχι, δεν έβαλα καθόλου τον κατηγορούμενο μπροστά στον παραπονούμενο, ο κατηγορούμενος προέβηκε σε ανακριτική κατάθεση την πρώτη μέρα, έτσι; Μετά εγώ ξανακάλεσα τον κατηγορούμενο στο γραφείο να τον ενημερώσω για όλα αυτά τα δικαιώματα που αναφέρατε προηγουμένως όσον αφορά τη διαδικασία αναγνώρισης του, να τον ενημέρωνα ότι θα τεθείς σε διαδικασία αναγνώρισης και τα δικαιώματα του θα μπορούσε να συγκατατεθεί, να έδινε συγκατάθεση για να παραταχθεί σε αναγνωριστική παράταξη για να προχωρήσει. Σε κάποια φάση ενώ ήμασταν στο γραφείο εισήλθε ο παραπονούμενος και έγιναν αυτά που αναφέρατε και εσείς προηγουμένως. E. Την οποία άλλη αναγνωριστική παράταξη ή διαδικασία δεν έκαμες; A. Δεν προλάβαμε να κάνουμε. E. Και αρκέστηκες μόνο με αυτή; A. Μάλιστα. ......» Είναι προφανές πώς τα όσα έλαβαν χώρα στο Τμήμα το βράδυ της 08.09.2013, ως αυτά περιγράφονται από τον αρχιαστυφύλακα 2189 Λοΐζο Αντωνίου (Μ.Κ.3) είναι, τουλάχιστον, ανορθόδοξα. Εν πάση περιπτώσει, αυτά παραβιάζουν ευθέως την καθορισμένη, από την ίδια την αστυνομία, διαδικασία αναγνώρισης άγνωστου υπόπτου σε αστυνομικό τμήμα και είναι επισφαλή. Προστίθεται πώς, ακόμη και εάν θεωρηθεί πώς η Αστυνομική Διαταγή αρ. 3/8 δεν καθορίζει μίαν απαρέγκλιτη διαδικασία αναγνώρισης αγνώστου υπόπτου στο αστυνομικό τμήμα διαμέσου αναγνωριστικής παράταξης ή άλλως πώς, εάν αυτός αρνηθεί, εντούτοις, οιοσδήποτε εναλλακτικός τρόπος τέτοιας αναγνώρισης θα πρέπει να διέρχεται από στάδια και να διεξάγεται κατά τρόπον ώστε να διασφαλίζεται η ποιότητα και η αξιοπιστία της αναγνώρισης. Εν προκειμένω, τα όσα εξελίχθηκαν εν σχέσει με την αναγνώριση του κατηγορουμένου από τον μάρτυρα κατηγορίας Γιάγκο Γιάγκου (Μ.Κ.1), διαμέσου της αυτόκλητης, αιφνίδιας και δυναμικής εισόδου του στο Τμήμα, ως ο αρχιαστυφύλακας 2189 Λοΐζος Αντωνίου (Μ.Κ.3) τα περιγράφει, χαρακτηρίζονται από έλλειψη οργάνωσης, συστήματος και αξιοπιστίας και πλήττουν, σε βαθμό καθοριστικό την ποιότητα του αποτελέσματος. Περαιτέρω, οι συγκεκριμένες πρωτοβουλίες του Γιάγκου Γιάγκου (Μ.Κ.1) και η εκ μέρους του διεύθυνση της διαδικασίας αναγνώρισης υπόπτου, πλήττουν τα δικαιώματα του κατηγορουμένου. Συναφώς αναφέρεται πώς η σχολαστική τήρηση των διαδικασιών αναγνώρισης άγνωστου υπόπτου, τις οποίες η Αστυνομική Διαταγή αρ. 3/8 καθορίζει, είναι κρίσιμη εφ΄ όσον η Διαταγή αυτή εισήχθηκε αρμοδίως ως γνώμονας για την ορθή διερεύνηση μιας υπόθεσης. Και η ορθή διερεύνηση μιας υπόθεσης έχει ως παράμετρο και την προστασία των δικαιωμάτων του υπόπτου. Δεύτερον, επισφαλής και ανεπιθύμητη είναι και η αναγνώριση του κατηγορουμένου από τον Νεκτάριο Λαβίθη (Μ.Κ.2), ο οποίος είδε τον δράστη στη σκηνή, για πρώτη φορά επ΄ ακροατηρίω όταν ο πρώτος ευρίσκετο στο εδώλιο του κατηγορουμένου (dock identification). Παρατίθεται το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Cartwright v. R

(1914)10 CR. App. R. 219: «........ Appelant was convicted of breaking into a house on the evening of December 22nd, 1913, at Solihull, near Birmingham, and with stealing various articles. A police-constable said he saw a woman loitering suspiciously near this house, and that a man came out of the house and joined her. The constable chased the man, who climbed over a hedge of rose-bushes, dropping his hat, and escaped. In fallowing him the constable's face was badly scratched. At 7.15, a quarter of an hour later, a man with blood on his face called at a neighboring house, saying that he had had a bicycle accident, and asking to borrow a hat. He have his address as Great Barr Street, where the apeelant happens to live. Subsequently the prisoner was arrested on 24th December in his own house, and was said to have scratches on his face. On the 6th January he was charged before the magistrates. Three witnesses, in addition to the constable who had chased the man who escaped, were called to identify the prisoner. Each of the three swore to having seen the prisoner at Solihull on the night of 22nd December, and never to have seen him before or since till he entered the dock. The prisoner was not put with other men for the purpose of identification. He entered the dock and a witness was asked, "Is that the man?" the answer was, "Yes". One of the trhee witnesses said that on the 22nd the prisoner's face was scratched. I contend that the mode of identifaction in this case was improper; three of the witnesses never really identified the man, they only saw hin in the dock. Lord Alverstone C. J. said, in Williams, 8 Cr. App. R. 84

(1912): "The case for the prosecution at the trial evidently rested on the identification by Fulcher; this identification was not properly carried out; Fulcher saw the appellant alone in the police-station, and did not pick him out from among other men". In Chapman, 7 Cr. App. R. 53; 28 T.L.R. 81: C.C.A.

(1911), Lord Alverstone C.J. said: "The police-sergeant asked, "Is that the man?" That is not a satisfactory way of identification" ........» Τέλος, παρά το ότι, περιγράφοντας αδρομερώς τον δράστη στις γραπτές τους καταθέσεις στην αστυνομία (τεκμήρια 1 και 2) τόσον ο Γιάγκος Γιάγκου (Μ.Κ.1) όσον και ο Νεκτάριος Λαβίθης (Μ.Κ.2) αναφέρονται σε νεαρό άνδρα με μακριά μαλλιά ύψους περίπου 1.70μ. ή 1.73μ. και ηλικίας περίπου 25 ετών και παρά το ότι ο κατηγορούμενος είναι, πράγματι, νεαρός άνδρας με μακριά μαλλιά και, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, αυτός είναι ηλικίας 23 ετών, εντούτοις, η περιγραφή του στις προαναφερθείσες καταθέσεις είναι ελλειπτική και επισφαλής: Λαμβάνοντας κατάθεση από τους Γιάγκο Γιάγκου (Μ.Κ.1) και Νεκτάριο Λαβίθη (Μ.Κ.2) ο αρχιαστυφύλακας 2189 Λοΐζος Αντωνίου (Μ.Κ.3) δεν εμερίμνησε ώστε να καταγραφεί και «.... (η) απόσταση που είδ(αν) το άτομο, αν ο φωτισμός ήταν επαρκής, αν η όραση του(ς) είναι καλή, τυχόν ιδιορρυθμίες του υπόπτου, για πόσο χρονικό διάστημα τον έβλεπ(αν) ...», ως παρα. 2

(2)της Αστυνομικής Διαταγής 3/8 ορίζει (δείτε ανωτέρω). Υπό τις περιστάσεις και δεδομένου του ότι τα επίδικα επεισόδια εξελίχθηκαν περί τις 5:30 της 18.08.2013 και αφού προηγουμένως οι Γιάγκος Γιάγκου (Μ.Κ.1) και Νεκτάριος Λαβίθης (Μ.Κ.2), ως οι ίδιοι ομολογούν στις γραπτές καταθέσεις του στην αστυνομία (τεκμήρια 1 και 2), ευρίσκοντο σε πολύωρη νυκτερινή έξοδο και είχαν καταναλώσει οινοπνευματώδη ποτά, οι παραλείψεις αυτές του αρχιαστυφύλακα 2189 Λοΐζου Αντωνίου (Μ.Κ.3) οποίες καταλήγουν καθοριστικής σημασίας εφ΄ όσον, καθιστούν την οπτική αναγνώριση του κατηγορουμένου από τους Γιάγκο Γιάγκου (Μ.Κ.1) και Νεκτάριο Λαβίθη (Μ.Κ.2) πολύ χαμηλής ποιότητας και καθόλου πειστική, «σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει πάνω σε αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου» (Technotent K. Γ. Γιώργατσος Λτδ ν. Ορφανίδου (Technotent K. Γ. Γιώργατσος Λτδ ν. Ορφανίδου (ανωτέρω). Εν όψει των πιο πάνω, διαπιστώνεται πώς δεν στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου. Η υπόθεση απορρίπτεται. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την 1η και την 2η, κατηγορία. (Υπ.) ............................................. Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο