Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Hortoglu Dogus Remsi κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10370/14, 22/12/2014

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Hortoglu Dogus Remsi κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10370/14, 22/12/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2014:B124 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 10370/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας εναντίον

1. Hortoglu Dogus Remsi
2. Mehmet Erhan
3. Ali Ayhan Kasinoglulari Ημερομηνία: 22 Δεκεμβρίου, 2014 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Α. Γιάλλουρου Για τον κατηγορούμενο 1: κ. κ. Χ' Κωστής Για τον κατηγορούμενο 2: κ. Χ' Παναγιώτου Για τον κατηγορούμενο 3: κ. Ταμπούρλας Κατηγορούμενοι παρόντες Π Ο Ι Ν Η Ο τρίτος κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί συνολικά 2 κατηγορίες. Έχει παραδεχθεί ότι διέπραξε διάρρηξη σε κατοικία κατά τη διάρκεια της νύκτας και κλοπή κατά παράβαση των Άρθρων 291 και 292(α) του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος διέρρηξε την κατοικία γυναίκας η οποία ήταν μόνη της στο σπίτι την ώρα της διάρρηξης μαζί με το ανήλικο τέκνο της. Επίσης, κατηγορείται ότι συνωμότησε με άλλα πρόσωπα για να πραγματοποιηθεί η εν λόγω διάρρηξη. Ο κατηγορούμενος 3 ήρθε στη Λάρνακα το βράδυ της διάρρηξης με δύο άλλα πρόσωπα. Είχε καταναλώσει ποτό και διασκέδαζε μαζί με τα άλλα πρόσωπα. Την ώρα που διαπράχθηκε η διάρρηξη είχε συμφωνήσει με τα δύο άλλα πρόσωπα να παραβιάσουν την οικία της παραπονούμενης και ενήργησε ως τσιλιαδόρος της συμμορίας προσώπων που διέπραξαν τη διάρρηξη, όμως εξαιτίας του ποτού που είχε καταναλώσει ήταν πιο επιρρεπής εκείνη την ώρα στο να επιδέχεται επηρεασμό από άλλους και να μην έχει ηθικές αντιστάσεις για να μην συμμετάσχει στη διάρρηξη. H οικία της παραπονούμενης παραβιάσθηκε με αιχμηρό αντικείμενο δια συρόμενου αλουμινένιου παραθύρου σε δωμάτιο που βρίσκεται στον πρώτο όροφο της οικίας. Ήταν 01:20 π.μ. και η παραπονούμενη κοιμόταν σε διπλανό υπνοδωμάτιο με το ανήλικο παιδί της. Ήχησε ο συναγερμός της οικίας και η παραπονούμενη σηκώθηκε να τον κλείσει διότι πίστευε ότι αυτό έγινε κατά λάθος και όχι επειδή οι δράστες είχαν παραβιάσει την οικία της. Όμως στη συνέχεια άκουσε θόρυβο, αντιλήφθηκε ότι ήταν σε κίνδυνο και τηλεφώνησε στην αστυνομία. Ο χρόνος ανταπόκρισης της αστυνομίας ήταν μικρός και έτσι οι δράστες τράπηκαν σε φυγή όταν αντιλήφθηκαν ότι η αστυνομία είχε καταφθάσει, χωρίς βέβαια να προλάβουν να κλέψουν μεγάλη σε όγκο περιουσία από την οικία. Ο κατηγορούμενος 3 τράπηκε σε φυγή πεζός και θεάθηκε από την αστυνομία στην περιοχή του Mc Donalds. Η παραπονούμενη ήταν σε θέση να αναγνωρίσει τον κατηγορούμενο 3 διότι έξω από την κατοικία της είδε τρία πρόσωπα να φεύγουν εσπευσμένα και ο κατηγορούμενος 3 φορούσε συγκεκριμένη μπλούζα που αναγνώρισε η παραπονούμενη. Έγινε αστυνομική καταδίωξη στο πέρας της οποίας συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος
4. Παραδέχθηκε άμεσα τη διάπραξη των αδικημάτων και στην κατοχή του βρέθηκε μία κλοπιμαία από την οικία φωτογραφική μηχανή. Προς όφελος του κατηγορούμενου 3 λαμβάνω υπόψη τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
5. Παραδοχή και συνεργασία του με την αστυνομία για εξιχνίαση όλων των υποθέσεων.
6. Ο κατηγορούμενος είναι 25 ετών, έγγαμος και έχει ένα ανήλικο τέκνο ηλικίας 4 ετών. Το παιδί αυτό αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα με την καρδία του και χρήζει χειρουργικής επέμβασης. Τελεί υπό κράτηση ως υπόδικος για την υπόθεση από τον Ιούλιο
7. Πριν τη σύλληψη του είχε καλή εργασία. Συγκεκριμένα, εργαζόταν ως οδηγός και είχε ημερήσιες απολαβές 50 ευρώ. Φοίτησε μόνο πέντε χρόνια στο σχολείο και απασχολείται σε χειρονακτικές εργασίες. Ζούσε τα τελευταία 10 χρόνια στην Λεμεσό. Αντιμετωπίζει προβλήματα ψυχικής υγείας και συγκεκριμένα πάσχει από κρίσεις πανικού για τις οποίες του έχει συνταγογραφηθεί από ψυχίατρο ειδική φαρμακευτική αγωγή που καταστέλλουν αυτές τις τάσεις.
8. Λευκό Ποινικό Μητρώο.
9. Μειωμένη κρίση κατά το χρόνο διάπραξης του αδικήματος εξαιτίας κατανάλωσης αλκοόλης που μείωσε ηθικές αντιστάσεις στη διάπραξη εγκλήματος και τον έκανε επιρρεπή σε καταστροφική συμπεριφορά. Τα αδικήματα που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος, ήτοι η διάρρηξη και κλοπή κατοικίας κατά τη διάρκεια της νύκτας, κατά παράβαση του Άρθρου 292(α), θεωρούνται κακουργήματα και η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή είναι μέχρι δέκα χρόνια ποινή φυλάκισης. Βέβαια ο κατηγορούμενος εκδικάζεται συνοπτικά και έτσι η ποινή που θα του επιβληθεί δεν μπορεί να υπερβαίνει τα πέντε χρόνια. Οι στόχοι του Δικαστηρίου κατά την επιβολή της ποινής είναι ως εξής:
10. Αναμόρφωση του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια που να δίδονται κίνητρα στον παραβάτη να διορθώσει τα λάθη του και να λάβει τα μέτρα να μην επαναλάβει αυτή την συμπεριφορά.
11. Τιμωρία του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ικανοποιείται το αίσθημα δικαιοσύνης των πολιτών με τα να τιμωρηθεί ο παραβάτης για την αξιόμεμπτη του πράξη.
12. Αποτροπή του εγκλήματος. Η ποινή πρέπει να είναι τέτοια που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την επανάληψη της διάπραξης του αδικήματος από τον παραβάτη και από άλλους πιθανόν παραβάτες παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής πρέπει να έχει υπόψη του και τους τρεις στόχους. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο, ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχή παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v S Georgiou[1]). Επομένως, παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να ληφθούν υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου διά να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή, αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Στην παρούσα περίπτωση θα πρέπει να επιβληθεί αυστηρή ποινή σε σχέση με το στόχο της τιμωρίας και της αποτροπής, αλλά είναι και από τις ιδιάζουσες περιπτώσεις που για την ανάγκη αναμόρφωσης του παραβάτη πρέπει να επιβληθεί αυστηρή ποινή στον κατηγορούμενο για να συνετιστεί, να προβεί σε διορθωτικά μέτρα και να ελέγχει την αυτοκαταστροφική του συμπεριφορά. Τα αδικήματα που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος 3 είναι αρκετά σοβαρά, λαμβανομένου υπόψη το ανώτατο όριο ποινής όπως προβλέπεται από τους νόμους γι' αυτά τα αδικήματα. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για την επιμέτρηση της ποινής. Το ανώτατο όριο ποινής λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για την έκταση της. Το αδίκημα της κλοπής είναι σοβαρό αδίκημα διότι με παράνομη ενέργεια ο δράστης της κλοπής αποστερεί το νόμιμο ιδιοκτήτη του κλαπέντος αντικειμένου από την ιδιοκτησία του. Το δικαίωμα του ανθρώπου να κατέχει την περιουσία του είναι θεμελιώδη δικαίωμα του ανθρώπου που κατοχυρώνεται από το ίδιο το Σύνταγμα. Η πολιτεία οφείλει να εγγυηθεί αυτό το δικαίωμα με νόμους που ποινικοποιούν την άδικη και παράνομη στέρηση της περιουσίας του ανθρώπου. Εκεί όπου η κλοπή έχει επιτευχθεί με σχεδιασμό και με σκέψη θεωρείται πιο σοβαρό το αδίκημα. Εκεί όπου ο παραβάτης έχει χρησιμοποιήσει βία ή απειλή της βίας εναντίον του θύματος για να πετύχει τον σκοπό του το αδίκημα θεωρείται πιο σοβαρό. Στις σοβαρές μορφές της κλοπή η ποινή που πρέπει να επιβληθεί πρέπει να έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα. Όμως στις περιπτώσεις όπου η κλοπή έχει διαπραχθεί με ερασιτεχνικό τρόπο και ο δράστης της κλοπής ενήργησε με αυτόν τον τρόπο από απελπισία ή χωρίς να σκεφθεί τις συνέπειες των πράξεων του το Δικαστήριο μπορεί να δώσει περισσότερη προσοχή στις προσωπικές του συνθήκες, ιδιαίτερα εάν έχει επιδείξει μεταμέλεια για τις πράξεις του. Αυτή την θεώρηση των πραγμάτων υιοθέτησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Χριστοφής ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5534, ημερ. 13.2.1992, όπου η αξία του κλαπέντος αντικειμένου ήταν πολύ μικρή και η κλοπή διαπράχθηκε από πρόσφυγα πατέρα ο οποίος αμέσως ομολόγησε το έγκλημα του και αποζημίωσε τους ιδιοκτήτες. Επίσης στην περίπτωση που η κλοπή δεν παρουσιάζει κανένα επιβαρυντικό στοιχείο και ο δράστης έχει με τις ενέργειες του αποδείξει την έμπρακτη μεταμέλεια του, το Δικαστήριο δύναται και οφείλει να του επιβάλει ποινή που προσιδιάζει με την προσωπικότητα του. (Βλ. Ανδρέας Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5443, ημερ. 30.4.1991). Δεν είναι και τόσο σημαντικό το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 3 δεν είναι το πρόσωπο που εισήλθε στην οικία της άτυχης γυναίκας που ζούσε μόνη της με το ανήλικο τέκνο της. Υπάρχουν σοβαροί επιβαρυντικοί παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος. Ο κατηγορούμενος 3 ήταν μέλος συμμορίας προσώπων που σχεδίασαν διάρρηξη σε κατοικία κατά τη διάρκεια της νύκτας. Ήταν καλά σχεδιασμένη η διάρρηξη διότι επέλεξαν μία αραιά κατοικημένη περιοχή για να πραγματοποιήσουν τις άνομες πράξεις τους και είχαν στην κατοχή τους αιχμηρό αντικείμενο το οποίο χρησιμοποίησαν για να παραβιάσουν το παράθυρο του υπνοδωματίου στον πρώτο όροφο. Κατόρθωσαν και σκαρφάλωσαν στον πρώτο όροφο της κατοικίας και εισήλθαν στον πιο ιδιωτικό χώρο της οικίας, σε υπνοδωμάτιο. Δίπλα κοιμόταν μία γυναίκα μόνη της με το παιδί της. Ήχησε ο συναγερμός. Έσπειραν τρόμο και πανικό στην παραπονούμενη η οποία ξύπνησε διά μέσου της νύκτας και ανακάλυψε ότι στο διπλανό δωμάτιο ήταν άγνωστοι άντρες εγκληματίες και κινδύνευε αυτή και το παιδί της. Οι ηθικές αντιστάσεις του κατηγορούμενου 3 ήταν μειωμένες αλλά ήξερε τι έκανε. Συμφώνησε στο σχέδιο δράσης, γνώριζε ότι οι υπόλοιποι είχαν σκαρφαλώσει στον πρώτο όροφο για να εισέλθουν στην οικία, ήταν σε αρκετά καλή κατάσταση ώστε να παρακολουθεί από έξω και στη συνέχεια να αντιληφθεί την αστυνομία με αποτέλεσμα να επιχειρήσει να διαφύγει. Θεωρώ ότι είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του και τα ψυχολογικά του προβλήματα και η επήρεια της αλκοόλης δεν είναι δικαιολογία για εγκληματική συμπεριφορά που εμπεριέχει το στοιχείο της σκέψης, βίαιη συμπεριφορά που αποτέλεσμα έχει να βλάψει άλλους ανθρώπους. Τέτοια θεώρηση των πραγμάτων θα ήταν επικίνδυνη και καταστροφική για το κοινωνικό σύνολο διότι θα άνοιγε τους ασκούς του Αιόλου για όλων των ειδών δικαιολογιών για εγκληματική συμπεριφορά. Για ορισμένες πράξεις είναι αυτονόητη η ευθύνη του ατόμου. Η γραμμή της ατομικής ευθύνης και της κοινωνικής ευθύνης διά το γεγονός ότι συγκεκριμένο άτομο έχει παραπέσει σε εγκληματική συμπεριφορά είναι πάντοτε θολή. Αναγνωρίζω ότι ο κατηγορούμενος 3 διέπραξε ένα σοβαρό έγκλημα επειδή η κρίση του επηρεάσθηκε αρνητικά από την κατανάλωση ποτού. Όμως σε καμία περίπτωση δεν διαπιστώνω ότι αυτό δικαιολογεί κατά απόλυτο τρόπο τη συμπεριφορά του για την οποία θα πρέπει να λογοδοτήσει στην κοινωνία. Αν και η εγκληματική δράση του κατηγορούμενου 3 ήταν μεμονωμένη και πρωτότυπη συμπεριφορά για τον ίδιο, η συγκεκριμένη εγκληματική συμπεριφορά διακρίνει πρόσωπο χωρίς αναστολές και όρια αφ' ης στιγμής συμμετείχε σε διάρρηξε κατοικίας τη νύκτα και έθεσε σε κίνδυνο γυναίκα μόνη της με το ανήλικο παιδί της. Ο άλλος επιβαρυντικός παράγοντας σχετικά με την συμπεριφορά του κατηγορούμενου 3, είναι το γεγονός ότι μπήκε στον ιδιωτικό χώρο της παραπονούμενης. Αυτό αποτελεί καταπάτηση της προσωπικής ζωής του άλλου και δημιουργεί στο θύμα αυτής της πράξης αισθήματα θυμού και αγανάκτησης. Επίσης, είναι δυνατόν οι πράξεις του κατηγορουμένου 3 να είχαν απρόσμενες συνέπειες καθότι στην οικία βρισκόταν μόνη η παραπονούμενη με το παιδί της. Υπήρχε πιθανότητα να βλάψει ένας από τους δράστες την παραπονούμενη και το παιδί της. Η παραπονούμενη ήταν προσεκτική για να μην αντιληφθούν οι δράστες ότι είχε ειδοποιήσει την αστυνομία. Επέδειξε ασυνήθιστη ψυχραιμία αφού ήρθε αντιμέτωπη με τον κίνδυνο. Θα μπορούσαν όμως να είχαν εξελιχθεί διαφορετικά τα πράγματα με τραγικές και μη αναστρέψιμες συνέπειες. Το ενδεχόμενο κλιμάκωσης της σοβαρότητας των συνεπειών του αδικήματος σε τέτοια περίπτωση είναι ορατό. Παραθέτω πιο κάτω σειρά από αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου οι οποίες είναι δεσμευτικές για το Δικαστήριο και δείχνουν τον τρόπο με τον οποίο το Δικαστήριο δύναται να προσεγγίσει το θέμα επιβολής ποινής σε τέτοιες περιπτώσεις. Τα Δικαστήρια οφείλουν να αντιμετωπίζουν τέτοιους παραβάτες με την ανάλογη σοβαρότητα. Οι νομοταγείς κάτοικοι της Κύπρου δεν πρέπει να νιώθουν ότι κινδυνεύουν από τέτοιες αυθαίρετες και παράνομες πράξεις. Στην υπόθεση Παναγή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 5696, ημερομηνίας 11.3.2003, το Ανώτατο Δικαστήριο σημείωσε ότι επιβάλλεται αποτρεπτικής φύσεως ποινή στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων επειδή υπάρχει έξαρση στη διάπραξη διαρρήξεων και κλοπών ιδιαίτερα από νεαρά πρόσωπα. Σε εκείνη τη περίπτωση ο παραβάτης ήταν μόλις 22 ετών και ποινή φυλάκισης των 9 μηνών χαρακτηρίσθηκε ως πολύ επιεικής παρά των προσωπικών του συνθηκών διότι η αποτρεπτική ποινή είναι ενδεδειγμένη ενόψει της έλλειψης αυτοσυγκράτησης του κατηγορούμενου στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων. Ακόμη και στην υπόθεση Φιλίππου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5978, ημερομηνίας 10.7.95, το Εφετείο μείωσε ποινή φυλάκισης από 18 σε 9 μήνες εκεί όπου η αξία των κλαπέντων αντικειμένων ήταν πολύ μικρή και ο εφεσείοντας ήταν νεαρός, συνεργάσθηκε με την αστυνομία και αποζημίωσε τους παραπονούμενους. Ενόψει των επιβαρυντικών στοιχείων που υπάρχουν στον τρόπο διάπραξης του αδικήματος, η μόνη ενδεδειγμένη ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αυτή της φυλάκισης. Οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου 3 δεν είναι τέτοιες που να επιδρούν με καταλυτικό τρόπο στην επιλογή της ποινής που θα του επιβληθεί αλλά ενδεχομένως να επιδρούν στην διάρκεια της. Στην υπόθεση Κλεοβούλου ν. Αστυνομία, Ποινική Έφεση 6313, ημερομηνίας 24.3.98, το Εφετείο τόνισε ότι η συχνότητα διάπραξης παρόμοιων αδικημάτων δικαιολογεί αποτρεπτικού χαρακτήρα ποινή. Επίσης, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Behjam Cham, Ποινική Έφεση 5726, ημερομηνίας 7.5.93, όπου ο διαρρήκτης είχε λευκό ποινικό μητρώο, το Εφετείο έκρινε ότι ποινή φυλάκισης 9 μηνών που του είχε επιβληθεί ήταν έκδηλα ανεπαρκής εξαιτίας της έξαρσης που παρατηρείται στην διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Κώστα Ανδρέου, Ποινική Έφεση 5882, ημερομηνίας 31.10.94, το Εφετείο αύξησε ποινή φυλάκισης εικοσιεξάχρονου για παρόμοια αδικήματα από 14 μήνες σε δύο χρόνια. Ο αδικοπραγούντας σε εκείνη την υπόθεση αντιμετώπιζε προβλήματα υγειάς και βοήθησε την αστυνομία στην εξιχνίαση της υπόθεσης λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων. Δυστυχώς ο κατηγορούμενος 3 δεν αντιλαμβάνεται τις διαστάσεις της εγκληματικής του συμπεριφοράς στον συνάνθρωπό του. Η επιβολή ποινής φυλάκισης φαίνεται αναπόφευκτή διότι μόνο η έσχατη των ποινών έχει απομείνει για να σωφρονιστεί και μόνο αυτός ο τρόπος έχει απομείνει για να επιτευχθεί η προστασία της κοινωνίας από την καταστροφική και επικίνδυνη συμπεριφορά του κατηγορούμενου
13. Εν όψει των πιο πάνω και παρά των μετριαστικών παραγόντων που έχω λάβει υπόψη μου η επιλογή άμεσης ποινής φυλάκισης είναι η μόνη κατάλληλη ποινή για την περίπτωση του κατηγορούμενου
14. Ο δράστης θα πρέπει να τιμωρηθεί για τις πράξει του. Δεν πρέπει να παραγνωρισθεί ότι δεν έχει πλέον την αυτοσυγκράτηση να μην βλάψει τους συνανθρώπους του με τέτοιες ενέργειες. Συνεπώς, όση συμπάθεια και να έχει το Δικαστήριο για τα προσωπικά προβλήματα του κατηγορούμενου 3 δεν μπορεί αυτό να επισκιάσει τη ζημιά που έχει υποστεί το θύμα. Δύσκολα μετά από τέτοιο περιστατικό θα νιώθει ασφάλεια στο ίδιο της το σπίτι. Η προστασία της κοινωνίας είναι κυρίαρχο στοιχείο στην επιβολή της ποινής, όμως δεν παραγνωρίζω την ανάγκη να εξατομικεύσω την ποινή στα μέτρα του κατηγορούμενου
15. Όμως όλοι οι μετριαστικοί παράγοντες στο σύνολο τους επιδρούν προς μείωση της ποινής φυλάκισης, που είναι ορθό να επιβληθεί για την εγκληματική συμπεριφορά του κατηγορούμενου
16. Τα αδικήματα είναι τόσο σοβαρά που η αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης και η απομόνωση του αδικοπραγούντα είναι απαραίτητη ως υπενθύμιση για πιθανές συνέπειες στο μέλλον εάν τυχόν επαναληφθεί η ίδια συμπεριφορά. Ο χρόνος της φυλάκισης, ενόψει των ειδικών προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου 3 δεν πρέπει να είναι τέτοιας διάρκειας που να σβήνει την ελπίδα αποφυλάκισης του αφού εκτίσει τον αναγκαίο χρόνο για να τιμωρηθεί για τις πράξεις του και αφού νιώσει ο ίδιος ότι έχει πληρώσει το τίμημα για τις πράξεις του. Η ποινή πρέπει να έχει διάρκεια που να τον τιμωρεί επαρκώς για την εγκληματική του συμπεριφορά και που θα αποτρέψει αυτόν και άλλους σαν αυτόν από την διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων στο μέλλον. Στον κατηγορούμενο 3 επιβάλλεται ποινή φυλάκισης 22 μηνών σε έκαστη των κατηγοριών που αντιμετωπίζει. Για τους λογούς που έχω αναλύσει λεπτομερώς πιο πάνω, κρίνω ότι ο κατηγορούμενος 3 πρέπει να εκτίσει την ποινή φυλάκισης και όχι να ανασταλεί η συγκεκριμένη ποινή. Δεν εξυπηρετούνται οι στόχοι του Δικαστηρίου στην περίπτωση αναστολής της ποινής. Σκοπός του Δικαστηρίου στην παρούσα περίπτωση είναι να αναχαιτίσει το σοβαρό πρόβλημα συχνών διαρρήξεων στα σπίτι του κόσμου. Εάν ένας νεαρός, όπως τον κατηγορούμενο 3, σχεδιάσει και πραγματοποιήσει τη συγκεκριμένη παράνομη δραστηριότητα εις βάρος του ανθρώπου ή της οικογενείας που διαμένει στο σπίτι θα πρέπει να είναι και έτοιμος να επωμιστεί και τις συνέπειες των πράξεων του με την επιβολή τιμωρίας ανάλογης με τη σοβαρότητα του εγκλήματος που έχει διαπράξει. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν και να αρχίζουν από την ημέρα κράτησης του, ήτοι από 4 Ιουλίου
17. (Υπ.) ............... Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Ε.Δ. /Μ.Ρ. [1] 22 CLR 147 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο