Αστυνομικό Διευθυντή Λάρνακας ν. Χαράλαμπος Πουτζιουρής, Αρ. Υπόθεσης: 7091/11, 7/2/2014

(3)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 111/89 και άρθρο 20Α του Νόμου 86/72 ως τροποποιήθηκε από το Νόμο 80(Ι)/2000. Τρίτη Κατηγορία: Οδήγηση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς άδεια οδήγησης, κατά παράβαση των άρθρων 2, 7, 8, 15 και 49

(1)(α) του περί Άδειας Οδήγησης Νόμου 94(Ι)/2001 όπως τέθηκε σε ισχύ με την Κ.Δ.Π.359/04. Τέταρτη Κατηγορία: Χρήσης μηχανοκίνητου οχήματος σε οδό χωρίς πιστοποιητικό ασφάλειας κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(α),

(4)(α), 38 και 40 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Τρίτου) Νόμου του 2000, (Ν. 96(Ι)/2000)και Κ.Δ.Π.187/2000 και όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 69(Ι)/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος των κατηγοριών που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, στις 06/04/2011 στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΡΜ001 και κατά την οδήγηση λόγω επικίνδυνης πράξης που δεν ανάγεται σε υπαίτιο αμέλεια χωρίς πρόθεση, επέφερε τον θάνατο στον Τιμόθεο Γκαντίδη (στο εξής «το θύμα») και ακολούθως εγκατέλειψε την σκηνή του δυστυχήματος χωρίς να παράσχει βοήθεια. Περαιτέρω κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο ο κατηγορούμενος οδηγούσε το εν λόγω μηχανοκίνητο όχημα χωρίς να είναι κάτοχος ισχύουσας άδειας οδήγησης και χωρίς να βρίσκεται σε ισχύ σχετικά με τη χρήση του εν λόγω οχήματος από τον ίδιο ασφαλιστήριου που αφορά ευθύνη έναντι τρίτου. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε όλες τις πιο πάνω κατηγορίες που αντιμετωπίζει και η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε είκοσι πέντε μάρτυρες κατηγορίας. Συγκεκριμένα τον Αναπληρωτή Λοχία 838 Σ. Μηλιώτη (Μ.Κ.1), τον Αστυφύλακα 3024 Μ. Καβαλιέρο (Μ.Κ.2), τον Λοχία 882 Γ. Ιακωβίδη (Μ.Κ.3), τον Αστυφύλακα 4759 Α. Κακούρη (Μ.Κ.4), τον Αστυφύλακα 3116 Μ. Φυλακτού (Μ.Κ.5), τον Αστυφύλακα 381 Λ. Κυριάκου (Μ.Κ.6), τον Αστυφύλακα 1427 Μ. Αντωνίου (Μ.Κ.7), την Αστυνόμο Β Μ.Ε. Ελευθερίου (Μ.Κ.8), τον Αστυφύλακα 1154 Ν. Ιγνατίου (Μ.Κ.9), τον Αστυφύλακα 843 Μ. Αντωνίου (Μ.Κ.10), τον Υπαστυνόμο Γ. Αναστασίου (Μ.Κ.11), τον Αστυφύλακα 1917 Α. Αλεξάνδρου (Μ.Κ.12), τον Φίλιππο Μούζουρα (Μ.Κ.13), τον Θύρσο Κούμουρο (Μ.Κ.14), τον Ανώτερο Υπαστυνόμο Π. Καλογήρου (Μ.Κ.15), τον Νίκο Ελευθεριάδη (Μ.Κ.16), τον Αστυφύλακα 4267 Π. Ρωμανό (Μ.Κ.17), τον Δρ. Μάριο Α. Καριόλου (Μ.Κ.18), την Ιατροδικαστή Ελένη Αντωνίου (Μ.Κ.19), τον Λοχία 4463 Μ. Γυψιώτη (Μ.Κ.20), τον Κώστα Αρμοστή (Μ.Κ.21), την Αγγέλα Αριστοτέλους (Μ.Κ.22), τον Παντελή Καραγκιοζόπουλο (Μ.Κ.23), την Ιωάννα Ελευθερίου (Μ.Κ.24) και τον Αστυφύλακα 2142 Γ. Ιωσήφ (Μ.Κ.25). Περαιτέρω, κατά την εξέλιξη της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκαν τα πιο κάτω παραδεκτά γεγονότα τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο και τα οποία αποτελούν συναφώς ευρήματα του Δικαστηρίου: · Τα Τεκμήρια στα οποία αναφέρθηκε ο Μ.Κ.4 στην κατάθεση του με αύξων αριθμό 16 έως 45 έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο και είναι τα ίδια τεκμήρια τα οποία έχουν καταχωρηθεί στο Δικαστήριο και περιγράφονται στο Έγγραφο Α2 ως ο κατάλογος Τεκμηρίων που έχει καταχωρηθεί από τον Λοχία Σίμο Μηλιώτη. · Τα Τεκμήρια στα οποία αναφέρθηκε η Μ.Κ.8 και τα έχει συσχετίσει με τον κατάλογο τεκμηρίων, είναι τα τεκμήρια με αύξων αριθμό 1 έκαστο όπως έχουν καταχωρηθεί στο Δικαστήριο και ταυτίζεται ο κατάλογος με αύξων αριθμό που ανέφερε η μάρτυρας και με τον αύξων αριθμό που έχουν καταχωρηθεί στο Δικαστήριο. · Τα Τεκμήρια στα οποία έκανε αναφορά ο Μ.Κ.11 από 16 μέχρι 46 είναι τα τεκμήρια τα οποία έχουν καταχωρηθεί στο Δικαστήριο με τους αντίστοιχους αριθμούς. · Ο Τιμόθεος Γκαντίδης, είναι το πρόσωπο που εικονίζεται στις φωτογραφίες 33, 35, 36 και 38 του Τεκμηρίου
2. · Η μοτοσικλέτα για την οποία γίνεται αναφορά στην κατάθεση του Σάββα Σατράκη και οδηγούσε ο Τιμόθεος Γκαντίδης είναι αυτή η οποία εμφανίζεται στις φωτογραφίες 1 μέχρι 9 του Τεκμηρίου
3. · Το σακούλι με τα ρούχα στα οποία γίνεται αναφορά στην κατάθεση της Ευδοκίας Μουστάκα και τα οποία η Ευδοκία Μουστάκα παρέδωσε στον Μηλιώτη είναι το Τεκμήριο 12 και τα ρούχα του θανόντος Τιμόθεου Γκαντίδη είναι αυτά που εικονίζονται στις φωτογραφίες 61 έως 64 του Τεκμηρίου
4. · Η σορός του Τιμόθεου Γκαντίδη είναι αυτή που εικονίζεται στις φωτογραφίες 33, 35, 36 και 38 του Τεκμηρίου
5. · Το όχημα που ρυμούλκησε ο Παναγιώτης Κυριάκου είναι αυτό που εικονίζεται στις φωτογραφίες 4 μέχρι 12 και 16 μέχρι 37 του Τεκμηρίου
6. · Το Τεκμήριο 1 που περιγράφεται στο ΑΣΤ161 του Τεκμηρίου 97 παραλήφθηκε για σκοπούς εξέτασης σε επίπεδο DNA και παραλήφθηκε από τον Π. Πολυκάρπου. Τα δε Τεκμήρια 2, 3 και 4 παραλήφθηκαν από την Μαρία Αυξεντίου στις 08/04/2011 για χημική εξέταση. Η ίδια μέρα παραλαβής ισχύει και για το πρώτο Τεκμήριο. Ο Π. Πολυκάρπου τα παρέλαβε και ακολούθως τα παρέδωσε στο γενετιστή Μάριο Καριόλου. · Το όχημα ΗΡΜ001 για το οποίο γίνεται λόγος στη κατάθεση του Γιώργου Καλλή είναι αυτό που εικονίζεται στις φωτογραφίες 4 μέχρι 12 και 16 μέχρι 37 του Τεκμηρίου
7. · Τα Τεκμήρια που περιγράφονται στο Τεκμήριο 60 διακινήθηκαν κανονικά όπως περιγράφεται στο Τεκμήριο 60 και παραλήφθηκαν από τα πρόσωπα που φαίνονται κάτω από την στήλη παράλειψη σε 1 έκαστο των Τεκμηρίων και συγκεκριμένα τα Τεκμήρια 14, 15,16 μέχρι και 24, 25 μέχρι και 32, 35, 36, 38 και 39, παραλήφθηκαν από τον κ. Πολυκάρπου και παραδόθηκαν στον κ. Καριόλου στην κατάσταση που παραδόθηκαν από ένα έκαστο των αστυνομικών που τα έδωσαν. Περαιτέρω τα Τεκμήρια 8, 9, 10, 11, 12, 13, 33, 34, 37, 40, 41, 42, 43, 44, 45 και 46 παραλήφθηκαν από την Αστυνόμο Β Μαριλένα Ελευθερίου όπου και τα αναγνώρισε στο Δικαστήριο. Πέραν της πιο πάνω μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής και των παραδεκτών γεγονότων, κατατέθηκαν επίσης από κοινού τα Τεκμήρια 92 έως 99 για την αλήθεια του περιεχόμενου τους. Συγκεκριμένα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 92, το Πιστοποιητικό Θανάτου του Τιμόθεου Γκαντίδη, ως Τεκμήριο 93, Γραπτή Κατάθεση Σάββα Σατράκη, ως Τεκμήριο 94, Γραπτή Κατάθεση Ευδοκίας Μουστάκα, ως Τεκμήριο 95 Γραπτή Κατάθεση Αφεντουλίδη Λαυρέντιου, ως Τεκμήριο 96 Γραπτή Κατάθεση Παναγιώτη Κυριάκου, ως Τεκμήριο 97 Έντυπο του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής με επισυνημμένο ΑΣΤ161 αίτηση για επιστημονική εξέταση τεκμηρίων, ως Τεκμήριο 98 Γραπτή Κατάθεση Γιώργου Καλλή και ως Τεκμήριο 99 Γραπτή Κατάθεση Εύρου Ευριπίδου. Μετά που ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας, Κεφ. 155 και του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά του, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Επίσης, κάλεσε έντεκα μάρτυρες υπεράσπισης. Συγκεκριμένα τον Λοχία 2595 Δ. Τσόκκο (Μ.Υ1), τον Αστυφύλακα 2196 Ν. Θεοδοσίου (Μ.Υ.2), τον Γεώργιο Δημητρίου (Μ.Υ.3), τον Αστυφύλακα 4372 Γ. Γεωργίου (Μ.Υ.4), τον Αστυφύλακα 3725 Μ. Αποστόλου (Μ.Υ.5), τον Δικηγόρο Πάρη Λοϊζου (Μ.Υ.6), τον Μανώλη Πλευράκη (Μ.Υ.7), την Πρωτοκολλητή Άντρη Μακρή (Μ.Υ.8), τον Αστυφύλακα 3170 Γ. Μάταρ (Μ.Υ.9), τον Μιχάλη Μιχαήλ (Μ.Υ.10) και τον Τάσο Αναστασίου (Μ.Υ.11). Θα πρέπει να σημειωθεί ότι κατατέθηκαν αρκετά τεκμήρια τα οποία σημειώθηκαν ως Τεκμήρια 1 έως 133 (εκ παραδρομής δεν αριθμήθηκε κάποιο ως Τεκμήριο 124). Στον κατηγορούμενο όπως έχει ήδη αναφερθεί αποδίδεται το αδίκημα της πρόκλησης θανάτου λόγω απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης αφού η Κατηγορούσα Αρχή θεωρεί ότι ο κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που οδηγούσε το επίδικο όχημα τον ουσιώδη χρόνο του μοιραίου δυστυχήματος. Η θέση του κατηγορουμένου ήταν ότι ο ίδιος δεν ήταν το πρόσωπο που οδηγούσε το επίδικο όχημα το οποίο ενεπλάκη στο δυστύχημα αλλά οδηγός του οχήματος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ο Νίκος Χαραλάμπους. Ο κατηγορούμενος προβάλλει την θέση ότι επέβαινε του οχήματος κατά τον επίδικο χρόνο του δυστυχήματος αλλά καθόταν στις πίσω θέσεις. Επομένως το ουσιαστικό ερώτημα που το Δικαστήριο καλείται να απαντήσει είναι κατά πόσο έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος ήταν ο οδηγός του οχήματος το οποίο ενεπλάκη στο δυστύχημα την επίδικη στιγμή. Ολόκληρη η μαρτυρία που έχει παρατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου έχει καταγραφεί στα πρακτικά του Δικαστηρίου και θεωρώ περιττό να την επαναλάβω αυτολεξεί στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Θα αναφερθώ στα ουσιαστικότερα της μέρη κατωτέρω, για σκοπούς πληρότητας της παρούσας απόφασης και θα γίνει αναφορά στα διάφορα Τεκμήρια όπου κρίνεται αναγκαίο. Ο Αναπληρωτής Λοχίας 838 Σίμος Μηλιώτης, (Μ.Κ.1) κατέθεσε ως ο εξεταστής του επίδικου δυστυχήματος. Κατόπιν σχετικής πληροφορίας και περί ώρα 01:10 μετέβηκε στην διασταύρωση των φώτων τροχαίας της Λεωφόρου Σπύρου Κυπριανού με την Λεωφόρο Δημήτρη Παπανικολή και την οδό Αρχιμανδρίτου Μακαρίου Μαχαιριώτη όπου επεσυνέβη το δυστύχημα. Στην σκηνή βρήκε τους αστυφύλακες 3024 Μ. Καβαλιέρο και 3555 Μ. Μιχαήλ από τους οποίους πληροφορήθηκε για τις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος. Ο ίδιος διαπίστωσε ότι ο καιρός ήταν αίθριος, το οδόστρωμα στεγνό και ο οδικός φωτισμός κατά μήκος της Λεωφόρου Σπύρου Κυπριανού πολύ ικανοποιητικός. Τα φώτα τροχαίας λειτουργούσαν κανονικά προς όλες τις κατευθύνσεις, χωρίς να ανάβει οποιοδήποτε κατευθυντήριο βέλος. Έλαβε αριθμό φωτογραφιών και περισυνέλεξε τεκμήρια για επιστημονικές εξετάσεις. Την ίδια ημέρα και ώρα 07:45 στο Τμήμα Τροχαίας έλαβε περαιτέρω αριθμό φωτογραφιών της ενεχόμενης στο δυστύχημα μοτοσικλέτας η οποία έφερε την κύρια ζημιά στο μπροστινό της μέρος. Την ίδια ημέρα και περί ώρα 14:10 ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε στην Τροχαία όπου και εκτελέστηκε ένταλμα σύλληψης που είχε εξασφαλιστεί εναντίον του κατόπιν πληροφοριών που δόθηκαν την ίδια ημέρα στην αστυνομία, σύμφωνα με τις οποίες οδηγός του οχήματος στο δυστύχημα ήταν ο κατηγορούμενος, το εν λόγω όχημα είναι μάρκας Isuzu Trooper, με αριθμούς εγγραφής ΗΡΜ001 και βρίσκεται σταθμευμένο σε αγρόκτημα στο χωριό Κλαυδιά. Μετά την λήψη ανακριτικής κατάθεσης από τον κατηγορούμενο, ο Μ.Κ.1 τον παρέλαβε και με την συνοδεία μελών της Τροχαίας Λάρνακας μετέβηκαν στο αγρόκτημα στο χωριό Κλαυδιά όπου η ώρα 16:00 εκτέλεσε ένταλμα έρευνας του αγροκτήματος και του οχήματος. Ο κατηγορούμενος όταν του επέστησε τη προσοχή του στον νόμο απάντησε «Εν τούτο το αυτοκίνητο που οδήγουν εψές στο δυστύχημα. Αν δεν επήεννε στυλλωτός ο μιτσής εν θα εγίνετουν το δυστύχημα». Την ίδια ημέρα και ώρα 16:50 ο κατηγορούμενος οδήγησε τον Μ.Κ.1 στην σκηνή του δυστυχήματος όπου έκανε διάφορες υποδείξεις. Ο Μ.Κ.1 του επέστησε την προσοχή του στον νόμο και αυτός απάντησε «Δαμέ εν μπούκαμα το δυστύχημα. Έρκουμουν που το λιμάνι τζιαι έστριψα δεξιά προς το γήπεδο Αντώνης Παπαδόπουλος». Στην συνέχεια και περί ώρα 17:10 ο κατηγορούμενος οδήγησε τον Μ.Κ.1 στην οδό Ανδρέα Μουζάκη στη Λάρνακα, η οποία απέχει περί τα 1000 μέτρα από την σκηνή του δυστυχήματος, όπου του υπέδειξε το σημείο όπου είχε ο ίδιος σταθμεύσει το όχημα μετά που εγκατέλειψε την σκηνή του δυστυχήματος. Ο Μ.Κ.1 του επέστησε την προσοχή του στον νόμο και απάντησε «Δαμέ εν μπούφηκα το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΡΜ001 εψές μετά που έγινε το δυστύχημα τζιαι ενημέρωσα τον Θύρσον τζιαι ήρτεν τζιαι έπιαν το». Στις 07/04/2011 κατά την διενέργεια της νενομισμένης νεκροψίας στην σορό του θύματος από την παθολογοανατόμο Δρ. Ελένη Αντωνίου, ο Μ.Κ.1 έλαβε αριθμό φωτογραφιών της σορού και παρέλαβε βιολογικά δείγματα του θύματος, ξύσμα μπογιάς και θρυμματισμένο γυαλί που εντοπίστηκε στην σορό για επιστημονικές εξετάσεις. Την 10/04/2011 και ώρα 00:15 μετέφερε τον κατηγορούμενο στην σκηνή του δυστυχήματος, με όχημα ISUZU TROOPER παρόμοιο με αυτό που οδηγούσε κατά τον χρόνο του δυστυχήματος για να προβεί σε εξετάσεις σχετικά με τον οδικό φωτισμό και την ορατότητα στον δρόμο. Η ώρα 00:55 επικρατούσαν όμοιες συνθήκες με αυτές που επικρατούσαν την ώρα του δυστυχήματος. Στις 1:10 ο κατηγορούμενος, καθήμενος στην θέση του οδηγού του ανέφερε από το σημείο της 3ης εσωτερικής λωρίδας από τις γραμμές του αλτ στην διασταύρωση φώτων τροχαίας της Λεωφόρου Σπύρου Κυπριανού με μέτωπο προς κυκλικό κόμβο σταδίου «Αμμόχωστος» ότι μπορούσε να δει σε βάθος μέχρι ενός σημείου, απόσταση την οποία μέτρησε στην παρουσία του με την βοήθεια ταχυμέτρου και ήταν 216 μέτρα. Ακολούθως, με την χρήση μοτοσικλέτας όμοιου τύπου με την μοτοσικλέτα που θύματος, η οποία είχε καλυφθεί με κομμάτια νάιλον χρώματος μαύρου, ώστε να προσομοιάζει με την ενεχόμενη στο δυστύχημα μοτοσικλέτα, με την βοήθεια του αστυφύλακα 1154 Ν. Ιγνατίου, ο οποίος ήταν ενδεδυμένος με μαύρη στολή μοτοσικλετιστή, χωρίς φώτα πορείας στην μοτοσικλέτα και έχοντας διακόψει την τροχαία κίνηση από τον κυκλικό κόμβο «Σαλαμίνας» προς το Λιμάνι, δηλαδή ως η πορεία του θύματος, κίνησε την εν λόγω μοτοσικλέτα, καθήμενος, ιππαστί προς την σκηνή χωρίς να είναι σε λειτουργία η μηχανή της, λόγω του εκκωφαντικού θορύβου κατά την λειτουργία της και ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι αντιλήφθηκε την παρουσία της μοτοσικλέτας σε απόσταση 96 μέτρων και 60 εκατοστών. Ακολούθως και μεταξύ των ωρών 01:25 με 02:25 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 57). Ήταν επίσης η θέση του Μ.Κ.1 ότι από τις ζημιές στο όχημα καθώς και από τα ίχνη τριβής των ενεχόμενων οχημάτων στη σκηνή, ήταν αδύνατο κατά την ώρα της σύγκρουσης η μοτοσικλέτα να ήταν ανασηκωμένη στον ένα τροχό. Τούτο γιατί εντοπίστηκαν κάτω χαμηλά στην μπροστινή αριστερή πόρτα του συνοδηγού του οχήματος, στην ένωση της με το μπροστινό αριστερό φτερό, ίχνη τριβής μαύρου χρώματος. Επίσης στο όχημα εντοπίστηκαν ζημιές στον μπροστινό ανεμοθώρακα στην αριστερή πλευρά που δείχνει ότι η μοτοσικλέτα πρόσκρουσε κατά μέτωπο μαζί με τον οδηγό της πάνω στο εν λόγω σημείο. Το δε κράνος που φορούσε το θύμα είχε έντονο κτύπημα στο μπροστινό μέρος. Υπήρχαν επίσης σημάδια στο πρόσωπο του θύματος με κτυπήματα στο μπροστινό μέρος του προσώπου που δείχνουν ότι είναι αδύνατο να ήταν ανασηκωμένη η μοτοσικλέτα και να προσέκρουσε στο όχημα. Αναφέροντας περαιτέρω, πως εάν η μοτοσικλέτα ήταν ανασηκωμένη την ώρα της σύγκρουσης το πιο πιθανών ήταν να έγερνε προς τα πίσω κατά την ώρα της πτώσης της. Αναφορικά με τον φωτισμό που υπήρχε στην επίδικη διασταύρωση, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα με τον οδικό φωτισμό, άναβαν οι λάμπες οδικού φωτισμού της ΑΗΚ και η ορατότητα τόσο στην διασταύρωση όσο και στην Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού ήταν πάρα πολύ ικανοποιητική. Σημειώνοντας ότι στην Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού οι λαμπτήρες βρίσκονταν κατά μήκος των πεζοδρομίων στις δύο πλευρές του δρόμου, κάλυπταν ολόκληρο το πλάτος των λωρίδων χωρίς να έχει οποιοδήποτε πρόβλημα οποιοσδήποτε οδηγός που χρησιμοποιεί την εν λόγω Λεωφόρο. Επίσης με πορεία από το Στάδιο Αμμόχωστος προς την διασταύρωση και σε μία απόσταση 100 μέτρων στην βόρεια πλευρά κατά μήκος της Λεωφόρου, ανέφερε ότι οι λαμπτήρες στις κολώνες είναι διπλοί, οι οποίοι φωτίζουν ένα μικρό παράλληλο δρόμο με την εν λόγω Λεωφόρο. Περαιτέρω σε σχέση με την μοτοσικλέτα που οδηγούσε το θύμα, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι παρόλο που οι συγκεκριμένες μοτοσικλέτες είναι αγωνιστικές και δεν φέρουν φώτα πορείας ή σηματοδότες, εντούτοις η συγκεκριμένη είχε εγκατεστημένα δύο μικρά φώτα πορείας πίσω από τις περόνες του μπροστινού τροχού, τα οποία σύμφωνα με τον φίλο του θύματος λειτουργούσαν κατά την επίδικη νύκτα. Αναφέροντας, περαιτέρω πως λόγω της θέσεως τους πίσω από τις σιδερένιες ράβδους πιστεύει ότι δεν ήταν σε θέση να δώσουν τον πλήρη φωτισμό τους. Ανέφερε περαιτέρω πως το ενεχόμενο στο δυστύχημα όχημα είναι αδύνατο να είχε σύμφωνα με την μαρτυρία οποιαδήποτε ταχύτητα. Τούτο γιατί εκκίνησε από στάση σε κόκκινο φανάρι με στροφή προς τα δεξιά, δεν διένυσε μεγάλη απόσταση κατά την στροφή του προς τα δεξιά και αφού εισήλθε περί το 1 ½ μέτρο στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας επήλθε η σύγκρουση με την εξ αντιθέτου ερχόμενη μοτοσικλέτα. Αναφορικά με την ταχύτητα της μοτοσικλέτας, ανέφερε ότι το μήκος των ιχνών τροχοπέδησης δεν ήταν υπερβολικά μεγάλο που να τους έδιδε την δυνατότητα να κάνουν περαιτέρω εξετάσεις για να εντοπιστεί η ταχύτητα με την οποία ταξίδευε το θύμα. Πλην όμως με δεδομένο ότι το ίχνος τροχοπέδησης της μοτοσικλέτας ήταν 9 μέτρα το οποίο διακόπηκε με την σύγκρουση, ανέφερε ότι αν αφήνετο να ολοκληρωθεί η τροχοπέδηση ομαλά και χωρίς σύγκρουση δυνατόν να ήταν πολύ μεγαλύτερο, σε συνδυασμό και με τις ζημιές που προκλήθηκαν από το δυστύχημα μετά τη σύγκρουση που δείχνουν ότι η σύγκρουση ήταν βίαιη, χωρίς όμως αυτό να βοηθά στον καθορισμό της ταχύτητας της μοτοσικλέτας. Ως προς το ποιος ήταν ο οδηγός του ενεχόμενου στο δυστύχημα οχήματος, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος είχε αναφέρει στις καταθέσεις του ότι ήταν ο οδηγός και συνοδηγός του ο Τάσος Αναστασίου, χωρίς αρχικά να αναφερθεί στην παρουσία άλλου προσώπου στο όχημα κατά τον επίδικο χρόνο, κάτι που έκανε σε άλλη κατάθεση του, αναφέροντας ότι υπήρχε και τρίτο πρόσωπο, ήτοι ο Adnan γνωστός και ως Μάριος. Αναφέροντας, περαιτέρω ότι τις θέσεις αυτές του κατηγορουμένου επιβεβαίωσαν με καταθέσεις τους και τα δύο προαναφερόμενα πρόσωπα. Επισημαίνοντας ότι σε καμία κατάθεση και σε καμία μαρτυρία δεν αναφέρθηκε ότι ήταν άλλος ο οδηγός του οχήματος. Περαιτέρω, σε υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι πέραν του ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν ο οδηγός του οχήματος, και έστω αν αποδεχθεί ότι ήταν οδηγός ο κατηγορούμενος, δεν φέρει καμία ευθύνη για το δυστύχημα, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι ως εξεταστείς δυστυχημάτων τα τελευταία 14 έτη πιστεύει ότι είναι μια καθαρά ανακοπή πορείας, καθότι ο δρόμος είναι ευθύς, επίπεδος, με πολύ ικανοποιητική ορατότητα που με την αραιή κίνηση που είχε κατά την νύχτα του δυστυχήματος, θα μπορούσε ένας μέσος οδηγός να εντοπίσει την παρουσία της ερχόμενης μοτοσικλέτας από απέναντι, αφού η στροφή προς τα δεξιά και η είσοδος του εν λόγω οχήματος στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας ήταν μόλις 1 ½ μέτρο που σημαίνει ότι ήταν πολύ κοντά το άλλο ενεχόμενο όχημα και εντός της γραμμής ορατότητας του ενεχόμενου οδηγού. Αναφέροντας, περαιτέρω ότι η επίδικη διασταύρωση είναι μια από τις πιο καλά φωτιζόμενες διασταυρώσεις στην πόλη της Λάρνακας. Ο αστυφύλακας 3024 Μάριος Καβαλιέρος, (Μ.Κ.2) ετοίμασε, τόσο το πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 71) όσο και το σχέδιο επί κλίμακα 1:250 της σκηνής (Τεκμήριο 65). Κατέθεσε ότι κατά την μετάβαση του στη σκηνή του δυστυχήματος στις 06/04/2011 και περί ώρα 01:05 διαπίστωσε ότι τα φώτα τροχαίας λειτουργούσαν κανονικά, η διασταύρωση όσο και η Λεωφόρος Σπύρου Κυπριανού ήταν φωτισμένες πολύ ικανοποιητικά. Διευκρινίζοντας ότι στο πεζοδρόμιο υπήρχαν κολώνες οδικού φωτισμού που λειτουργούσαν ως επίσης και προθήκες καταστημάτων οι οποίες ήταν φωτιζόμενες και έτσι παρείχαν παρά πολύ ικανοποιητικό φωτισμό. Ο καιρός ήταν αίθριος και η ορατότητα των οδηγών σύμφωνα με τις πορείες τους ήταν πολύ ικανοποιητική, πέραν των 100 μέτρων. Σύμφωνα με την μαρτυρία του αυτόπτη μάρτυρα σημείωσε τις πορείες των ενεχόμενων οχημάτων. Ανέφερε ότι κατέληξε ότι το ίχνος τροχοπέδησης προκλήθηκε από την μοτοσικλέτα γιατί φαινόταν ότι ήταν φρέσκο και από την μέτρηση που έκανε επί του ίχνους και ακολούθως του τροχού της μοτοσικλέτας φαινόταν ότι ήταν της μοτοσικλέτας. Σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης ανέφερε ότι τα ευρήματα που τον οδήγησαν στην τοποθέτηση του ήταν το γεγονός ότι με το τέλος του ίχνους τροχοπέδησης της μοτοσικλέτας άρχιζαν άλλα ίχνη μαυρίσματος που φαίνονταν ότι ήταν του μπροστινού αριστερού τροχού του ελαστικού του οχήματος. Ανέφερε περαιτέρω ότι βοήθησε τον Μ.Κ.1 στην περισυλλογή σπασμένων μερών και εξαρτημάτων οχημάτων από το δρόμο. Επίσης βοήθησε στην μεταφορά του κατηγορουμένου στο αγρόκτημα στο χωριό Κλαυδιά όπου βρισκόταν σταθμευμένο το ενεχόμενο στο δυστύχημα όχημα. Υπέδειξε το πρόχειρο σχέδιο που ετοίμασε και εξήγησε αυτό στον κατηγορούμενο, ο οποίος συμφώνησε και το υπέγραψε. Επίσης έλαβε από τον κατηγορούμενο παρειακά επιχρίσματα μετά από γραπτή συγκατάθεση του. Ο Λοχίας 882 Γ. Ιακωβίδης, (Μ.Κ.3) ανέφερε ότι στις 06/04/2011 και ώρα 14:00 ενώ βρισκόταν στο Τμήμα Τροχαίας προσήλθαν στο μέρος ο Τάσος Αναστασίου και ο κατηγορούμενος, με τον τελευταίο να αναφέρει ότι ήταν ο οδηγός του οχήματος που ενεπλάκη στο δυστύχημα με συνοδηγό τον Τάσο Αναστασίου. Στην συνέχεια έδωσε οδηγίες να ληφθεί γραπτή κατάθεση από τον Τάσο Αναστασίου και ο ίδιος προχώρησε στην εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης εναντίον του κατηγορουμένου, ο οποίος αφού του επεξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επεστήθηκε η προσοχή του στο νόμο απάντησε «Κάμε την δουλειά σου». Ακολούθως έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, την οποία μετά το πέρας της του την διάβασε και ως ορθή την υπέγραψε στην παρουσία του (Τεκμήριο 69). Στις 08/04/2011 και ώρα 19:40 με 20:10 έλαβε εκ νέου ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο την οποία επίσης μετά το πέρας της του την διάβασε και ως ορθή την υπέγραψε στην παρουσία του (Τεκμήριο 70). Ο αστυφύλακας 4759 Αντώνης Κακούρης, (Μ.Κ.4) κατέθεσε ότι την 07/04/2011 οδήγησε τον κατηγορούμενο ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, εναντίον του οποίου κατόπιν αιτήσεως εξασφάλισε διάταγμα προσωποκράτησης τεσσάρων ημερών. Την ίδια ημέρα μετέφερε τον κατηγορούμενο στα εργαστήρια εγκληματολογικών ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας όπου στην παρουσία του λήφθηκαν φωτογραφίες των ενεχόμενων στο δυστύχημα οχημάτων και παραλήφθηκαν διάφορα τεκμήρια από το όχημα. Κατά τον εντοπισμό μίας κουκούλας χρώματος μπλε εντός του χώρου αποσκευών του οχήματος, ο κατηγορούμενος αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, αυτός απάντησε «Εν νεν δική μου.» Ενώ κατά τον εντοπισμό σουγιά με ανοιγόμενη λεπίδα μήκους 10 εκατοστών και χειρολαβή 12 εκατοστών με ένδειξη TECH, και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο ο κατηγορούμενος απάντησε «Εν ηξέρω ποιου είναι». Κατά τον εντοπισμό πίσω από το κάθισμα του συνοδηγού του οχήματος ενός πακέτου τσιγάρων μάρκας BENSON & HEDGES με ένα τσιγάρο, και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε «Εν δικό μου». Στις 08/04/2011 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, την οποία μετά το τέλος της, του την διάβασε και την διάβασε και ο ίδιος και ως ορθή έγγραψε ο ίδιος την σχετική πιστοποίηση και την υπέγραψε στην παρουσία του (Τεκμήριο 73). Σε υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο λόγος που ο κατηγορούμενος έδωσε την κατάθεση και ενέπλεξε τον εαυτό του στο δυστύχημα είναι οι απειλές που είχε από τον Νίκο Χαραλάμπους δηλαδή το άτομο που οδηγούσε το αυτοκίνητο κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο μάρτυρας ανέφερε πως αν ο κατηγορούμενος έλαβε κάποιες απειλές και αυτές έγινα πριν να του πάρουν κατάθεση όφειλε κατά την ώρα της λήψης της κατάθεσης να αναφέρει το γεγονός ή μπορούσε κατά την ανάκριση να μην αναφέρει οτιδήποτε, πλην όμως ο κατηγορούμενος ελεύθερα είχε δηλώσει αυτά που δήλωσε και όχι μία φορά. Ο αστυφύλακας 3116 Μιχάλης Φυλακτού, (Μ.Κ.5) ανέφερε ότι υπηρετεί στην Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών στο Εργαστήριο Διερεύνησης. Στις 06/04/2011 πήρε φωτογραφίες κατόπιν υπόδειξης του Υπαστυνόμου Γ. Αναστασίου, στο αγροτικό υποστατικό στο χωριό Κλαυδιά, στην παρουσία και του κατηγορουμένου. Στις 07/04/2011 στο Εργαστήριο Διερεύνησης κατόπιν υπόδειξης και πάλι του Υπαστυνόμου Γ. Αναστασίου και στην παρουσία του κατηγορουμένου και αντρών της Τροχαίας Λάρνακας πήρε φωτογραφίες του οχήματος. Στις 08/04/2011 στο Εργαστήριο Διερεύνησης κατόπιν υπόδειξης του Υπαστυνόμου Γ. Αναστασίου πήρε φωτογραφίες της μοτοσικλέτας. Αφού επέλεξε κάποιες από τις φωτογραφίες που έλαβε, ως πιο πάνω αναφέρεται, στην παρουσία του ο αστυφύλακας 2558 Π. Πέτρου του Φωτογραφικού Εργαστηρίου της ΥΠ.ΕΓ.Ε. εκτύπωσε αυτές, τις οποίες έδεσε σε δύο βιβλιάρια και ετοίμασε αναλυτικό πίνακα, (Τεκμήρια 75 και 51). Ο αστυφύλακας 381 Λούκας Κυριάκου, (Μ.Κ.6) ανέφερε ότι υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας και είναι τοποθετημένος στην Τροχαία. Στις 06/04/2011 και περί ώρα 08:30 μετέβηκε στο αγρόκτημα του Θύρσου Κούμουρου, όπου εντόπισε σε μη καλυμμένο χώρο εντός του αγροκτήματος το όχημα, ως ήταν και οι πληροφορίες που δόθηκαν στην αστυνομία, ενώ παρών ήταν και ο Θύρσος Κούμουρος. Ο Θύρσος Κούμουρος ανέφερε ότι του τηλεφώνησε η ώρα 04:18 το πρωί ο κατηγορούμενος τον οποίο γνωρίζει και του είπε ότι του είχε πάρει στο αγρόκτημα του το εν λόγω όχημα για να το επιδιορθώσει. Περαιτέρω, ανέφερε ότι ο Θύρσος Κούμουρος του παρέδωσε τις πινακίδες του οχήματος και του υπέδειξε ένα ριμς με κατεστραμμένο το ελαστικό του, το οποίο ως του είχε αναφέρει ήταν ο πισινός αριστερός τροχός του οχήματος τον οποίο είχε ο ίδιος αντικαταστήσει προηγουμένως. Ανέφερε περαιτέρω ότι την ίδια ημέρα και ώρα 16:50 ο κατηγορούμενος τους οδήγησε στην σκηνή του δυστυχήματος και περί ώρα 17:10 τους υπέδειξε το σημείο όπου είχε ο ίδιος σταθμεύσει το όχημα μετά που ο ίδιος εγκατέλειψε την σκηνή του δυστυχήματος. Ο αστυφύλακας 1427 Μιχάλης Αντωνίου, (Μ.Κ.7) ανέφερε ότι υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας και είναι τοποθετημένος στο Τμήμα Τροχαίας. Σύμφωνα με την μαρτυρία του, ήταν το πρόσωπο που ασχολήθηκε με την διακίνηση των Τεκμηρίων 1, 2, 3 και

1. Επίσης στις 19/04/2011 μαζί με τον Πανίκο Κυριάκου, μετέφεραν το όχημα και την μοτοσικλέτα στην Τροχαία Λάρνακας, τα οποία τοποθετηθήκαν την ίδια ημέρα και περί ώρα 13:30 σε κλειστό περιφραγμένο χώρο φύλαξης οχημάτων. Στις 17/05/2011 και περί ώρα 12:50 παρέλαβε από την Μαριλένα Ελευθερίου του Δικανικού Εργαστηρίου του Αρχηγείου Αστυνομίας, το Τεκμήριο 34 και περί ώρα 12:55 παρέλαβε από τον αρχιαστυφύλακα 1917 Α. Αλεξάνδρου, τα Τεκμήρια 50, 5, 6 και 7, τα οποία παρέδωσε την ίδια ημέρα και ώρα 14:15 στον Μ.Κ.
2. H Αστυνόμος Β, Μαρία Έλενα Ελευθερίου, (Μ.Κ.8) ανέφερε ότι είναι Δικανική Χημικός στην υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας από το 1997 και είναι υπεύθυνη του Δικανικού Εργαστηρίου. Σύμφωνα με την μαρτυρία της παρέλαβε τα Τεκμήρια 8, 9, 10, 11, 12, 13, 33, 34, 37, 40, 41, 42, 43, 44, 45 και
3. Από τις εξετάσεις των πιο πάνω Τεκμηρίων κατέληξε στο αποτέλεσμα, ότι πέντε από τα έξι θραύσματα γυαλιού τα οποία εντοπίστηκαν στην σορό του θύματος κατά τη νεκροψία και τα θραύσματα δείγματος από τη σκηνή του δυστυχήματος είναι όμοιου τύπου με τα θραύσματα γυαλιού που λήφθηκαν από το παράθυρο της πόρτας του συνοδηγού του οχήματος και θα μπορούσαν να προέρχονται από αυτό. Επίσης, κατέληξε στο αποτέλεσμα ότι οι ίνες μαύρου χρώματος και από τις δύο αποσπάσεις της διαφάνειας, οι οποίες λήφθηκαν από την αριστερή άκρη του μπροστινού ανεμοθώρακα του οχήματος είναι όμοιου τύπου με τις nylon συνθετικές ίνες χρώματος μαύρου, που λήφθηκαν από την εξωτερική επιφάνεια του σακακιού του θύματος και θα μπορούσαν να προέρχονται από αυτό. Επίσης οκτώ από τα έντεκα ξέσματα μπογιάς που βρέθηκαν στα μπροστινά προστατευτικά πλαστικά της αριστερής πλευράς της μοτοσικλέτας είναι όμοιου τύπου με τα ξέσματα μπογιάς του δείγματος που λήφθηκε από την εξωτερική πλευρά της πόρτας του συνοδηγού του οχήματος και θα μπορούσαν να προέρχονται από αυτή. Επίσης, τρία από τα έντεκα ξέσματα μπογιάς που βρέθηκαν στην σκηνή του δυστυχήματος, είναι όμοιου τύπου με τα ξέσματα μπογιάς που λήφθηκαν από την εξωτερική πλευρά της πίσω αριστερής πόρτας του οχήματος και θα μπορούσαν να προέρχονται από αυτή. Το ξέσμα μπογιάς που λήφθηκε από την σορό του θύματος, ανέφερε ότι είναι επίσης όμοιου τύπου με τα ξέσματα μπογιάς που λήφθηκαν από την εξωτερική πλευρά της πίσω αριστερής πόρτας του οχήματος και θα μπορούσε να προέρχεται από αυτή. Το ξέσμα που βρέθηκε στα μπροστινά προστατευτικά πλαστικά της αριστερής πλευράς της μοτοσικλέτας του θύματος, ανέφερε ότι είναι όμοιου τύπου με τα ξέσματα μπογιάς που λήφθηκαν από την εξωτερική πλευρά της πόρτας του συνοδηγού του οχήματος και θα μπορούσαν να προέρχονται από αυτή. Περαιτέρω, από τις εξετάσεις που διενέργησε σε διάφορα αντικείμενα που αφορούσαν μέρη εξαρτημάτων της μοτοσικλέτας και κομμάτια από το κράνος του θύματος, ανέφερε ότι ανιχνεύθηκαν ξέσματα μπογιάς με εξωτερικό στρώμα στιλβωμένης επιφάνειας, γκρίζο - μπεζ χρώματος εσωτερικό στρώμα, γκρίζου στο πλαστικό προστατευτικό του εξώστ για σύγκριση με τα δείγματα αναφοράς των ξεσμάτων μπογιάς που λήφθηκαν από το όχημα. Επίσης δύο κομμάτια πλαστικού διαφανούς επιστόμιου κράνους, ανέφερε ότι είναι όμοιου τύπου με το σπασμένο κομμάτι διαφανούς πλαστικού με στρογγυλή τρύπα στη μία άκρη, γύρω από την οποία υπήρχε γκρίζο πλαστικό κάλυμμα και κοντά της μια μεταλλική βίδα και θα μπορούσαν να έχουν την ίδια πηγή προέλευσης. Επίσης, ανέφερε ότι ανιχνεύθηκαν ξέσματα μπογιάς με εξωτερικό στρώμα στιλβωμένης επιφάνειας, γκρίζο - μπεζ χρώματος εσωτερικό στρώμα, γκρίζου χρώματος, τα οποία είναι όμοιου τύπου με τα ξέσματα μπογιάς του δείγματος που λήφθηκε από την εξωτερικής πλευράς της πόρτας του συνοδηγού του οχήματος και θα μπορούσαν να προέρχονται από αυτή. Καταληκτικά, η Μ.Κ.8 ανέφερε ότι με βάση τα πιο πάνω αποτελέσματα, υπήρξε σύγκρουση μεταξύ της μοτοσικλέτας και του επίδικου οχήματος. Πιο συγκεκριμένα ανέφερε ότι η μοτοσικλέτα ήρθε σε επαφή στο σημείο της πόρτας του συνοδηγού. O αστυφύλακας 1154 Νεκτάριος Ιγνατίου, (Μ.Κ.9) ανέφερε ότι υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας και είναι απεσπασμένος στον Ειδικό Ουλαμό Μοτοσικλετών Τροχαίας. Σύμφωνα με την μαρτυρία του συμμετείχε στις εξετάσεις ορατότητας, σχετικά με το δυστύχημα. Συγκεκριμένα στις 10/04/2011 και περί ώρα 00:40, μετέφερε την μοτοσικλέτα του Μ.Κ.23, μετά από τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον Μ.Κ.1 στην Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού στη Λάρνακα. Ανέφερε ότι τα πλαστικά μέρη της μοτοσικλέτας ήταν καλυμμένα με μαύρο νάιλον. Αφού απεκόπη η τροχαία κίνηση, περί ώρα 01:10 εισήλθε με την μοτοσικλέτα στην Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού, κινώντας την ιππαστί, χωρίς να θέσει σε λειτουργία τη μηχανή, στην κεντρική λωρίδα κυκλοφορίας με πορεία προς την διασταύρωση φώτων τροχαίας με την Λεωφόρο Δημήτρη Παπανικολή. Η ορατότητα του στην Λεωφόρο ήταν πολύ ικανοποιητική αφού ο δρόμος ήταν φωτιζόμενος σε μεγάλη ευθεία. Πλησιάζοντας την διασταύρωση ενημερώθηκε ότι έγιναν οι απαιτούμενες εξετάσεις και αναχώρησε από την Λεωφόρο για το Τμήμα Τροχαίας. O αρχιαστυφύλακας 843 Μάριος Αντωνίου, (Μ.Κ.10) κατέθεσε ως ειδικός στον συσχετισμό των ζημιών. Αφού αναφέρθηκε στην πείρα του σε θέματα διερεύνησης τροχαίων δυστυχημάτων και ειδικότερα στον συσχετισμό ζημιών, στα προσόντα και την εκπαίδευση που έτυχε για τα πιο πάνω θέματα, ανέφερε ότι στις 08/04/2011 στο εργαστήριο διερεύνησης ΥΠ.ΕΓ.Ε. στο Αρχηγείο Αστυνομίας, στην παρουσία του Υπαστυνόμου Γ. Αναστασίου, εξέτασε τα ενεχόμενα στο επίδικο δυστύχημα οχήματα. Σύμφωνα με τις εξετάσεις που διενήργησε και με βάση τις ζημιές των δύο οχημάτων ταυτίζοντας αυτές μεταξύ τους και τα ευρήματα του, εξέφρασε την γνώμη ότι οι ζημιές στα δύο οχήματα ήταν πρόσφατες και προκλήθηκαν κατά το ίδιο μεταξύ τους δυστύχημα. Κατά την ταύτιση των ζημιών των δύο οχημάτων, ανέφερε ότι, διαπίστωσε ότι η σύγκρουση έγινε ενώ η μοτοσικλέτα κινείτο και στους δύο τροχούς και όχι ανασηκωμένη. Ανέφερε περαιτέρω ότι η πρώτη επαφή της μοτοσικλέτας με το όχημα ήταν ο μπροστινός τροχός, ακολούθως η μοτοσικλέτα γύρισε προς τα δεξιά και κτύπησαν τα υπόλοιπα μέρη. Ο Υπαστυνόμος Γεώργιος Αναστασίου, (Μ.Κ.11) ανέφερε ότι υπηρετεί στην Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών, στο Εργαστήριο Διερεύνησης Σκηνής Εγκλήματος και Εμφάνισης Αποτυπωμάτων. Σε σχέση με το δυστύχημα, ανέφερε ότι στις 06/04/2011 και ώρα 13:15 μετέβηκε στα υποστατικά του Θύρσου Κούμουρου, όπου διαπίστωσε ότι εκεί βρισκόταν το επίδικο όχημα. Παρέμεινε στο μέρος χωρίς να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια μέχρι να φθάσει στο μέρος ο κατηγορούμενος. Αφού λήφθηκαν φωτογραφίες του οχήματος από τον αστυφύλακα 3116 Μιχάλη Φυλακτού και μετακινήθηκε έξω από τα υποστατικά από το Θύρσο Κούμουρο για να μπορεί να φορτωθεί σε ρυμουλκό, ακολούθως σφράγισε το όχημα και υπόγραψε τις σφραγίσεις τόσον ο ίδιος όσον και ο κατηγορούμενος. Στην συνέχεια το όχημα αφού φορτώθηκε σε πλατφόρμα μεταφέρθηκε στο Αρχηγείο όπου και ξεφορτώθηκε στο κλειστό γκαράζ της ΥΠ.ΕΓ.Ε. Την επόμενη μέρα, στην παρουσία του κατηγορουμένου, αφού πρώτα ο κατηγορούμενος επιθεώρησε τις σφραγίσεις και δήλωσε ικανοποιημένος, λήφθηκαν φωτογραφίες εξωτερικά και εσωτερικά του οχήματος από τον αστυφύλακα 3116 Μιχάλη Φυλακτού και στην συνέχεια έκανε δειγματοληψίες και πήρε τα Τεκμήρια 16 μέχρι και
4. Επίσης, ο μάρτυρας ανέφερε ότι την επόμενη ημέρα εξέτασε την μοτοσικλέτα, η οποία είχε προηγουμένως φωτογραφηθεί από τον αστυφύλακα 3116 Μιχάλη Φυλακτού. Από την μοτοσικλέτα παρέλαβε ξέσματα μπογιάς από τα προστατευτικά πλαστικά της αριστερής πλευράς, τα οποία συσκεύασε σε χάρτινο κουτί και παρέδωσε στον Μ.Κ.
5. Ο αστυφύλακας 1917 Α. Αλεξάνδρου, (Μ.Κ.12) ανέφερε ότι υπηρετεί στο Εγκληματολογικό Εργαστήριο το οποίο υπάγεται στην Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών του Αρχηγείου Αστυνομίας από το
6. Είναι ειδικός για την αναγνώριση των πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, καθώς επίσης και την ταύτιση ιχνών εργαλείων. Μετά από μικροσκοπική σύγκριση των ιχνών ενός σπασμένου πλαστικού εξωτερικού καλύμματος αριστερής χειρολαβής πόρτας με τα ίχνη του άκρου του κομμένου πλαστικού τεμαχίου, το οποίο αφαίρεσε από το όχημα στην παρουσία του Μ.Κ.10 μαζί με την κλειδωνιά αριστερής χειρολαβής πόρτας του οχήματος, διαπίστωσε πλήρη ταύτιση των ιχνών μεταξύ τους, καταλήγοντας ότι τα δύο κομμένα πλαστικά τεμάχια αποτελούσαν ένα σώμα προτού αποκοπούν. Ο Φίλιππος Μούζουρας, (Μ.Κ.13) του Τμήματος Δημοσίων Έργων, ανέφερε ότι η εργασία του είναι ο προγραμματισμός των φώτων τροχαίας παγκύπρια. Αφού αναφέρθηκε στην πείρα του και τα προσόντα του κατέθεσε το πρόγραμμα λειτουργίας και τους χρόνους λειτουργίας των φώτων της επίδικης διασταύρωσης, επεξηγώντας αυτά (Τεκμήριο 90). Ανέφερε, περαιτέρω ότι στις 06/04/2011 και ώρα 00:55 στην εν λόγω διασταύρωση δεν λειτουργούσε κανένα βέλος πράσινο δεξιάς στροφής. Επισημαίνοντας ότι το πρόγραμμα αυτό είναι το πρόγραμμα μη αιχμής και τίθεται σε λειτουργία στις 21:45μ.μ. μέχρι το πρωί στις 6:00 η ώρα. Σύμφωνα με τον τρόπο ρύθμισης της λειτουργίας της επίδικης διασταύρωσης η οποία ελέγχεται με φώτα τροχαίας, ανέφερε ότι κατά την πιο πάνω ημέρα και ώρα τα πράσινα βέλη δεξιών στροφών δεν ήταν σε λειτουργία. Ο Θύρσος Κούμουρος (Μ.Κ.14) κατέθεσε ότι είναι μηχανικός αυτοκινήτων. Στις 06/04/2011 και ώρα 4:18 το πρωί επικοινώνησε τηλεφωνικός μαζί του ο κατηγορούμενος από τον αριθμό τηλεφώνου 97734449 και του είπε ότι έχει ένα αυτοκίνητο «ο άσσος» το οποίο είναι «ττουμπαρισμένο» το οποίο του πήραν στο αγρόκτημα. Πήγε στο αγρόκτημα του στις 8:00 το πρωί και έβγαλε τους αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου. Άλλαξε το πίσω αριστερό ελαστικό και ακούμπησε πάνω στις πόρτες, στο τιμόνι και στις ταχύτητες. Ανέφερε περαιτέρω ότι το αυτοκίνητο αυτό, το είχε δει ξανά, το κρατούσε ο Νίκος Χαραλάμπους και το έδωσε στον κατηγορούμενο, μία με δύο ημέρες πριν το ατύχημα. Γνώριζε ότι το εν λόγω αυτοκίνητο είχε δοθεί στον κατηγορούμενο από τον Νίκο Χαραλάμπους γιατί είχε δει τον κατηγορούμενο να το οδηγεί. Ανέφερε περαιτέρω ότι το πρόσωπο που τον πήρε τηλέφωνο, του ανέφερε ότι είναι ο Πουτζιουρής. Εμμένοντας στην θέση του αυτή και απορρίπτοντας την υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι τηλέφωνο τον πήρε ο Νίκος Χαραλάμπους και όχι ο κατηγορούμενος. Απορρίπτοντας περαιτέρω υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι το αυτοκίνητο δεν του το είχαν πάρει στο αγρόκτημα αλλά ότι ο ίδιος το οδήγησε εκεί από το αγρόκτημα στο φράκτη της Αραδίππου που είναι το εξοχικό του Νίκου Χαραλάμπους. Ο Ανώτερος Υπαστυνόμος Παναγιώτης Καλογήρου, (Μ.Κ.15) υπεύθυνος του ΟΠΕ Λάρνακας, ανέφερε ότι τον Απρίλιο του 2011 ήταν υπεύθυνος του Σταθμού Πόλεως Λάρνακας και ανάμεσα στα καθήκοντα του ήταν και η διοίκηση και έλεγχος των κρατητηρίων της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λάρνακας. Αναφέρθηκε στην αστυνομική διάταξη που διέπει το θέμα κρατουμένων την οποία και κατέθεσε ως Τεκμήριο
7. Μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι ένας κρατούμενος, μπορεί να δεχθεί επίσκεψη μεταξύ 9ης πρωινής μέχρι και 17ης της ίδιας ημέρας. Ήταν η θέση του ότι το εν λόγω ωράριο τηρείται αυστηρά και εξήγησε ότι οποιεσδήποτε επισκέψεις γίνονται στην παρουσία και ακοή του αστυνομικού εκτός από τις επισκέψεις δικηγόρου, η οποία γίνεται μεν στην παρουσία του αστυνομικού αλλά όχι στην ακοή του. Αναφέρθηκε επίσης στις επισκέψεις που δέχθηκε ο κατηγορούμενος κατά τον χρόνο κράτησης του, με αναφορά στο Τεκμήριο
8. Αναφέροντας ότι σε σχέση με τον κατηγορούμενο και με βάση το ημερολόγιο των συμβάντων, στο οποίο καταχωρούνται οι επισκέψεις που γίνονται και οποιοδήποτε παράπονο κάνουν οι κρατούμενοι, το οποίο έλεγχε, δεν υπάρχει οποιοδήποτε παράπονο να εκκρεμεί εκ μέρους του κατηγορουμένου. Αναφέροντας περαιτέρω ότι αν υπήρχε παράπονο θα υπήρχε και εντός του ατομικού φακέλου του κατηγορουμένου κάτι το οποίο δεν υπάρχει. Επίσης ανέφερε ότι σύμφωνα με τον Τεκμήριο 101 δεν υπάρχει επίσκεψη στον κατηγορούμενο από τον Μαραγκό, διευθυντή της Α Team, τον Γιάννη πρώην Λοχία της αστυνομία, με το παρατσούκλι Άκουλος και τον Νίκο Χαραλάμπους. Σημειώνοντας περαιτέρω ότι οι αστυνομικοί είναι σωστά εκπαιδευμένοι και γνωρίζουν ότι θα υπήρχε πειθαρχική υπόθεση εναντίον τους εάν δεν κατέγραφαν τις επισκέψεις. Δηλώνοντας ότι έχει εμπιστοσύνη στους αστυνομικούς. Ο Νίκος Ελευθεριάδης (Μ.Κ.16) ανέφερε ότι είναι τεχνικός στο επάγγελμα και στις 05/04/2011 βρισκόταν καθήκον ως υπεύθυνος φύλαξης των εγκαταστάσεων της εταιρείας Α ΤΕΑΜ στην Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού μεταξύ των ωρών 21:00 μέχρι και τις 5:00 της 06/04/
9. Περί ώρα 00:40 στις 06/04/2011 άκουσε θόρυβο από μηχανές και κοίταξε προς την τράπεζα, οπόταν είδε δύο μοτοσικλέτες με δύο οδηγούς να σταθμεύουν στην τράπεζα. Ο ένας από τους οδηγούς πήγε προς την μηχανή ανάληψης μετρητών και ακολούθως τους είδε να φεύγουν προς το λιμάνι. Στην συνέχεια άκουσε ένα θόρυβο, σύγκρουση και κοίταξε προς τα φώτα τροχαίας και είδε κόσμο. Τα φώτα του δρόμου σε καμία περίπτωση δεν έσβησαν, ο δρόμος ήταν ολόφωτος πλην όμως δεν είδε τα φώτα τροχαίας. Ο αστυφύλακας 4267 Πέτρος Ρωμανός, (Μ.Κ.17) κατέθεσε ότι τον Απρίλιο του 2011, υπηρετούσε στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Λάρνακας, έχοντας τα καθήκοντα παραπόνων και των κρατητηρίων, που περιλάμβανε τον έλεγχο των κρατουμένων, τη σίτιση τους, τις επισκέψεις, τον έλεγχο από σκοπό ασφάλειας και τις κανονικές συνθήκες διαβίωσης τους. Στην συνέχεια της μαρτυρίας του αφού αναγνώρισε το Τεκμήριο 101 που αφορούσε το Δελτίο του κατηγορουμένου που τηρήθηκε ενόσω ήταν κρατούμενος, αναφέρθηκε στις επισκέψεις που δέχθηκε ο κατηγορούμενος. Ανέφερε ότι στις 08/04/2011 όπου εργαζόταν από τις 6:45 το πρωί μέχρι τις 18:45 το βράδι, ο κατηγορούμενος δέχθηκε επίσκεψη από την Αφροδίτη Κολέ και τον δικηγόρο του, σημειώνοντας ότι δε δέχθηκε οποιανδήποτε άλλη επίσκεψη. Οι ώρες επισκέψεως, ως ανέφερε ο μάρτυρας αυτός, άρχιζαν το πρωί γύρω στις 9:00 και τελείωναν με τη δύση του ηλίου, δηλαδή τον Απρίλη ήταν γύρω στις 5:30 με 6:
10. Απέκλεισε επίσης το ενδεχόμενο ο κατηγορούμενος να είχε δεχθεί οποιαδήποτε άλλη επίσκεψη η οποία να μην καταγράφηκε. Αναφέροντας ειδικότερα, αφού ρωτήθηκε σχετικά, ότι τον Γιάννη πρώην Λοχία άλλως Άκουλο, τον οποίο γνωρίζει δεν τον είδε καθόλου στις 08/04/
11. Εμμένοντας στην θέση του πως αν απουσίαζε από την θέση του, θα τον έπαιρνε τηλέφωνο ο Λοχίας για να επιστρέψει και να εκτελέσει την επίσκεψη. Ο Δρ. Μάριος Α. Καριόλου, (Μ.Κ.18) Διευθυντής του Τμήματος Καρδιακής Γενετικής και του Εργαστηρίου Δικανικής Γενετικής, του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου αναφέρθηκε στα ακαδημαϊκά του προσόντα, στην επαγγελματική εμπειρία και ειδική εκπαίδευση που έτυχε μεταξύ άλλων στο τομέα με τον οποίο ασχολείται, όπως και περιλήψεις, δημοσιεύσεις, ανακοινώσεις του σε επιστημονικά συνέδρια τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν και περιλαμβάνονται σε συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο
12. Τα ουσιώδης ευρήματα - συμπεράσματα του Μ.Κ.18 συνίστανται στα ακόλουθα εκ των εκθέσεων του. Από το δείγμα αίματος του θύματος απομονώθηκε ανδρικό γενετικό υλικό, το οποίο ταυτίζεται με το γενετικό υλικό που απομονώθηκε από τις τρίχες που βρέθηκαν στο φτερό του οχήματος που παραλήφθηκε από την σκηνή του δυστυχήματος (Τεκμήρια 104 και 106). Από το επίχρισμα από τα εσωτερικά χερούλια ανοίγματος πίσω δεξιάς πόρτας οχήματος απομονώθηκε μεικτό γενετικό υλικό που προερχόταν από τουλάχιστο τρία άτομα, με πιθανότερο το σενάριο ότι αυτό είναι του θύματος και δύο άλλων αγνώστων ατόμων. Επίσης από το επίχρισμα από το πίσω κάθισμα του οχήματος απομονώθηκε μεικτό γενετικό υλικό με πιθανότερο το σενάριο ότι αυτό είναι του θύματος και δύο αγνώστων ατόμων. Από το επίχρισμα από το διαχωριστικό των δύο μπροστινών καθισμάτων του οχήματος απομονώθηκε, επίσης μεικτό γενετικό υλικό με πιθανότερο και πάλι το σενάριο ότι αυτό ανήκει στο θύμα και σε δύο άλλα άγνωστα πρόσωπα. Το πλήρες ανδρικό γενετικό προφίλ του μόνου γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το τεμάχιο ραγισμένου γυαλιού ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού του θύματος. Επίσης από το τεμάχιο ραγισμένου γυαλιού απομονώθηκε μεικτό γενετικό υλικό με πιθανότερο το σενάριο ότι αυτό είναι του θύματος και δύο άλλων αγνώστων προσώπων. Περαιτέρω, ο μάρτυρας ανέφερε, με βάση το Τεκμήριο 105, ότι από το επίχρισμα από το τιμόνι του οχήματος απομονώθηκε μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού, στο οποίο εντοπίζονται ορισμένα αλλίλια που παρατηρούνται στο γενετικό υλικό του κατηγορουμένου. Επίσης από το επίχρισμα από το μοχλό τιμονιού του οχήματος απομονώθηκε γενετικό υλικό που προέρχεται από 5 τουλάχιστον άτομα με πιθανότερο σενάριο να ανήκει στο κατηγορούμενο και άλλα 4 άτομα. Περαιτέρω από το επίχρισμα από χειρόφρενο του οχήματος απομονώθηκε μεικτό γενετικό υλικό που προέρχεται από 4 τουλάχιστον άτομα με πιθανότερο σενάριο αυτό να είναι του κατηγορούμενου και άλλων τριών ατόμων. Επίσης από το επίχρισμα από μοχλό ταχυτήτων του οχήματος απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό που προέρχεται από 4 τουλάχιστον άτομα με πιθανότερο το σενάριο το αυτό να ανήκει στο κατηγορούμενο και άλλα 3 άτομα. Από το επίχρισμα από το εσωτερικό του πακέτου τσιγάρων μάρκας Benson & Hedgers με ένα τσιγάρο ανευρέθηκε μονό γενετικό υλικό το οποίο ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το παρειακό επίχρισμα του κατηγορούμενου. Ο Μ.Κ.18 για να καταστήσει πιο εύκολη την κατανόηση τόσο της μεθόδου εργασίας του στο εργαστήριο δικανικής γενετικής όσο και τα συμπεράσματα του με βάση την διεθνή μεθοδολογία που επικαλέστηκε, πρόσθετα κατέθεσε ως τεκμήρια και τα ακόλουθα. Τεκμήριο 107 - Αποτέλεσμα Ηλεκτροφόρηση, Τεκμήριο 108 - «Δείγματα Μάρτυρες» που εμφανίζονται στα Ηλεκτροφερογράμματα (για να εξηγήσουν τους μάρτυρες που χρησιμοποιούνται έτσι ώστε να διαπιστώνεται ότι η γενετική εξέταση γίνεται σωστά και χωρίς επιμολύνσεις), Τεκμήριο 110 - Επεξηγηματικό Σημείωμα Ηλεκτροφερογραμμάτων, Τεκμήριο 111 Παράδειγμα στατιστικής ανάλυσης μεικτού γενετικού προφίλ, Τεκμήριο 112 Στατιστικές εκτιμήσεις γενετικών προφίλ και Τεκμήρια 113 και 114 Άρθρα που καταδεικνύουν τη μεταβλητότητα στις ποσότητες, εκτιμήσεις του γενετικού υλικού που μπορεί να λαμβάνεται κατά τη μέτρηση του γενετικού υλικού, Τεκμήριο 115 Επιστολή κατασκευάστριας εταιρείας συστήματος Power Plex και Τεκμήριο 116 Αποτελέσματα εξετάσεων για πιθανό (Presumptive) εντοπισμό βιολογικών ουσιών. Η Ιατροδικαστής Ελένη Αντωνίου (Μ.Κ.19), αφού αναφέρθηκε στην ειδικότητα της, τα ακαδημαϊκά της προσόντα και την πείρα της κατέθεσε την μεταθανάτιο ιατροδικαστική έκθεση που ετοίμασε μετά τη διενέργεια της νενομισμένης νεκροψίας επί της σορού του θύματος (Τεκμήριο 117). Ανέφερε, περαιτέρω, ότι αιτία θανάτου του θύματος ήταν πολυτραυματισμός συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος. Αναφέρθηκε σε μία έκαστη βλάβη που διαπίστωσε στο καρδιαγγειακό, αναπνευστικό, γαστρεντερολογικό, σκελετικό και μυϊκό σύστημα του θύματος και υπέδειξε τούτες στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου
13. Απέκλεισε, επίσης, κατηγορηματικά το ενδεχόμενο να επήλθε ο θάνατος του θύματος λόγω του ότι πήρε κάνναβη και το ενδεχόμενο να διαφοροποιείτο η αίτια θανάτου ένεκα της λήψης κάνναβης. Αναφέροντας, ότι ο τραυματισμός είναι σαφής, φωνογραφημένος και επιφέρει τον θάνατο. Σημειώνοντας ότι το γεγονός ότι λήφθηκαν βιολογικά δείγματα, από το θύμα, αυτό γίνεται στα τροχαία δυστυχήματα για να αποδείξουν πόσο θα μπορούσε να επηρεάσει τα αντανακλαστικά του ανθρώπου μια ποσότητα και ένα είδος ναρκωτικών ουσιών ή και αλκοόλης, το οποίο αποτελεί και μεγάλη βοήθεια στο Τμήμα Τροχαίας για να ανακαλύψει πως έγινε ένα τροχαίο δυστύχημα. Διευκρινίζοντας, κατά την αντεξέταση της, πως στην προκειμένη περίπτωση στην ανίχνευση κάνναβης που τους δόθηκε, θεωρούν ότι η χρήση της έγινε 3 μέχρι 4 ώρες πριν. Λέγοντας επίσης ότι η κάνναβης δημιουργεί μία κατάσταση ευφορίας και επηρεάζει λιγότερο από άλλα ναρκωτικά. Ο Λοχίας 4463, Μιχάλης Γυψιώτης, (Μ.Κ.20) ανέφερε ότι τον Απρίλιο του 2011 υπηρετούσε στο σταθμό πόλεως στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας και μεταξύ άλλων πολλών καθηκόντων ήταν και οι επισκέψεις που δέχονταν οι κρατούμενοι. Αφού αναγνώρισε το Τεκμήριο 101 ως το ατομικό δελτίο του κατηγορουμένου, ανέφερε, ότι στις 08/04/2011 εργαζόταν από τις 7:00 το πρωί μέχρι τις 19:00 της ίδιας ημέρας και στις 09/04/2011 εργαζόταν από τις 19:00 μέχρι τις 7:00 το πρωί της επόμενης ημέρας. Ανέφερε, περαιτέρω, ότι υπεύθυνος σε σχέση με τις επισκέψεις στις 08/04/2011 ήταν ο Πέτρος Ρωμανός αστυφύλακας
14. Σημειώνοντας ότι σε περίπτωση οποιασδήποτε ολιγόλεπτης απουσίας του Ρωμανού, δεν πραγματοποιείτο επίσκεψη μέχρι να επιστρέψει αυτός που ήταν και ο υπεύθυνος για τις επισκέψεις. Επίσης ανέφερε ότι κατά την διάρκεια της νυχτερινής βάρδιας δεν επιτρέπονταν οι επισκέψεις και ούτε πραγματοποιούνταν επισκέψεις και αυτό ίσχυε και σε περίπτωση που η επίσκεψη γινόταν από αστυνομικό αλλά και αξιωματικό της αστυνομίας. Στην προκειμένη περίπτωση, έδωσε αρνητική απάντηση, σε ερώτηση του συνηγόρου υπεράσπισης εάν το βράδυ στις 09/04/2011 προς 10/04/2011 που εργαζόταν, ο κατηγορούμενος δέχθηκε επίσκεψη από τον Γιαννή Άκουλο Λοχία της Αστυνομίας που εργαζόταν στο ΟΠΕ και από τον αξιωματικό της Εθνικής Φρουράς τον Συνταγματάρχη Μαραγκό και τον Νίκο άλλως Νικούι Χαραλάμπους. Ο Κώστας Αρμοστής (Μ.Κ.21), ανέφερε ότι τον Απρίλιο του 2011 εργαζόταν στην Ηλεκτρομηχανολογική Υπηρεσία. Ήταν το πρόσωπο που εξέτασε τα δύο ενεχόμενα στο δυστύχημα οχήματα, διαπιστώνοντας ότι τα συστήματα πέδησης, διεύθυνσης, ανάρτησης το ηλεκτρικό σύστημα και τα τρία ελαστικά του οχήματος, ήταν σε καλή λειτουργική κατάσταση. Ενώ το πισινό αριστερό ελαστικό ήταν διαλυμένο και η ζάντα κτυπημένη. Σε σχέση με την μοτοσικλέτα, διαπίστωσε ότι τα συστήματα πέδησης, διεύθυνσης, ανάρτησης και ελαστικά αυτής, ήταν σε καλή λειτουργική κατάσταση. Σημειώνοντας ότι στις εν λόγω μοτοσικλέτες, οι κατασκευαστές δεν εφαρμόζουν φώτα πορείας γιατί χρησιμοποιούνται μόνο την ημέρα. Στην προκειμένη περίπτωση, ως ανέφερε υπήρχαν δύο μικρά φανάρια πίσω από το μπροστινό πλαίσιο της μοτοσικλέτας. Σημειώνοντας, ότι υποθέτει πως, εκεί που εφαρμόστηκαν δεν πρέπει, να υπήρχε ικανοποιητικός φωτισμός για οδήγηση τη νύχτα, (Τεκμήριο 114). Διευκρινίζοντας στην συνέχεια ότι η θέση του ως προς τον φωτισμό των φώτων πορείας της μοτοσικλέτας, έγινε χωρίς να έχει ξεκινήσει τη μοτοσικλέτα για να δει τον φωτισμό αυτών, γιατί η μοτοσικλέτα δεν ήταν σε θέση να ξεκινήσει. Αναφέροντας περαιτέρω ότι σε μια συνηθισμένη μοτοσικλέτα τα φώτα πορείας τοποθετούνται μπροστά από το πλαίσιο, ενώ στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρχαν και αυτά που υπήρχαν ήταν πίσω από το πλαίσιο. Η Αγγέλα Αριστοτέλους, (Μ.Κ.22) Δημόσιος Υπάλληλος του Τμήματος Οδικών Μεταφορών, κατά την δια ζώσης μαρτυρία της επιβεβαίωσε ότι όσον αφορά τις άδειες οδηγών τηρείται αρχείο και πως σε περίπτωση που κάποιο πρόσωπο αποταθεί εκεί με συγκεκριμένο αριθμό ταυτότητας μπορεί να διαπιστώσει για ποια οχήματα έχει άδεια οδήγησης. Με αναφορά στην κατάσταση αδειών που αφορά τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 119) ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος εξέδωσε άδεια μαθητική στις 26/06/2012 και η οποία λήγει στις 25/06/
15. Περαιτέρω, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος έκανε κράτηση για εξέταση στις 18/10/2012 και ώρα 07:45 (Τεκμήριο 120) για να εκδώσει κανονική άδεια οδήγησης για αυτοκίνητο, πλην όμως δεν εξετάστηκε και αυτό σημαίνει ότι ίσως να μην παρουσιάστηκε. Σημειώνοντας καταληκτικά ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει σε ισχύ οποιαδήποτε άδεια είτε μαθητική είτε άλλη. Ο Παντελής Καραγκιοζόπουλος (Μ.Κ.23) κατέθεσε ως αυτόπτης μάρτυρας του δυστυχήματος. Στα πλαίσια της δια ζώσης μαρτυρίας υιοθέτησε το περιεχόμενο δύο καταθέσεων που έδωσε στην αστυνομία (Τεκμήριο 121 και 122) αναφέροντας τα ακόλουθα. Την επίδικη ημέρα και ώρα μαζί με το θύμα έκαναν βόλτες με τις μοτοσικλέτες τους φορώντας και οι δύο το κράνος τους. Οδηγούσαν στην Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού από το κυκλικό κόμβο της Νέας Σαλαμίνας προς το Λιμάνι. Σε κάποιο σημείο του δρόμου σταμάτησαν στην τράπεζα ώστε να πάρει λεφτά το θύμα. Στην συνέχεια ξεκίνησαν με πορεία το Λιμάνι. Αυτός βρισκόταν πιο μπροστά από το θύμα. Πλησιάζοντας τα φώτα τροχαίας του Debenhams είδε το φανάρι του που ήταν πράσινο, έτσι συνέχισε την πορεία του. Από απέναντι του ερχόταν ένα άσπρο ISUZU TROOPER με τέσσερα άτομα μέσα το οποίο κινείτο στην λωρίδα που στρίβει στην οδό Παπανικολή. Το εν λόγω όχημα όταν αυτός περνούσε, άρχισε να στρίβει προς το Παπαδόπουλος χωρίς να σταματήσει καθόλου και λίγο ήταν να κτυπούσε αυτόν. Αφού πέρασε, αμέσως άκουσε κτύπημα και αμέσως σταμάτησε και πήγε προς το θύμα το οποίο ήταν πεσμένο στην άσφαλτο. Το όχημα που κτύπησε το θύμα δεν σταμάτησε, αλλά συνέχισε και έφυγε προς το Αντώνης Παπαδόπουλος. Αμέσως πήρε τηλέφωνο στο 199 και ανέφερε το δυστύχημα. Παρέμεινε εκεί μέχρι που πήγε στη σκηνή η αστυνομία στην οποία υπέδειξε την πορεία του θύματος και του οχήματος. Ανέφερε, περαιτέρω, ότι η μοτοσικλέτα του θύματος είχε φώτα πορείας και ήταν αναμμένα καθ' όλη την διαδρομή τους. Η πορεία τους ήταν ήσυχη χωρίς να κάνουν μανούβρες ή να τις σηκώνουν στον ένα τροχό. Λόγω του ότι έκαναν βόλτες δεν έτρεχαν, έχοντας κανονική ταχύτητα γύρω στα 30 με 40χ.α.ω. Περαιτέρω ο μάρτυρας, ανέφερε ότι τα φώτα πορείας της μοτοσικλέτας του θύματος, έφεγγαν μπροστά, εκφράζοντας τη θέση ως προς το φωτισμό που εκπέμπουν, πως σε στραβώνουν, γιατί είναι ειδικές λάμπες που εκπέμπουν δυνατό φως. Ως προς το φωτισμό που επικρατούσε το επίδικο βράδυ στην επίδικη διασταύρωση, ο μάρτυρας ανέφερε ότι η Λεωφόρος είναι η πιο καλά φωτιζόμενη Λεωφόρος στη Λάρνακα. Αναφέροντας περαιτέρω ότι το επίδικο βράδυ, η κατάσταση του φωτισμού ήταν η νύκτα μέρα, σημειώνοντας ότι μπορούσες να δεις όσο μπορείς να δεις τη μέρα. Διαφωνώντας με την θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι η τελευταία του θέση είναι ψέμα, διευκρινίζοντας πως η αναφορά του ως προς το φωτισμό ότι ήταν η νύκτα μέρα, το είπε μεταφορικά για να τονίσει ότι ήταν αρκετός ο φωτισμός. Επίσης διαφώνησε με τον συνήγορο υπεράσπισης, ότι η ταχύτητα με την οποία εκινούντο είναι άγνωστο αν ήταν 30 με 40 μπορεί και 100 αφού δεν είχε μιλίμετρο. Επίσης διαφώνησε ότι η ταχύτητα τους ήταν πολύ περισσότερη από αυτή που είπε και ότι το συγκεκριμένο όχημα σταμάτησε δευτερόλεπτα εκεί και είδε ότι δεν είχε τίποτε και πέρασε την διασταύρωση, λέγοντας ότι αυτός είδε ότι έκοψε το δρόμο του φίλου του κανονικά και προχώρησε. Η Ιωάννα Ελευθερίου, (Μ.Κ.24) νοσηλεύτρια στο Νοσοκομείο Λάρνακας ανέφερε ότι στις 05/04/2011 ανέλαβε καθήκον η ώρα 19:15 για συνεχόμενο ωράριο μέχρι τις 07:15 το πρωί της 06/04/
16. Περί ώρα 01:00 στις 06/04/2011 μετά από τηλεφωνική κλήση για σοβαρό τροχαίο δυστύχημα στα φώτα του Debenhams, μαζί με τον οδηγό του ασθενοφόρου Ηλία Κυριάκου μετέβηκαν στην σκηνή του δυστυχήματος. Εκεί βρήκαν το θύμα στην άσφαλτο, το οποίο αναγνώρισε στις φωτογραφίες 33 και 35 του Τεκμηρίου
17. Αφού μετέφεραν το θύμα με φορείο στο ασθενοφόρο, το μετέφεραν στο Τμήμα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών, όπου είχε ενημερώσει για να βρίσκεται σε πλήρη ετοιμότητα ο επί καθήκον ιατρός και να ειδοποιηθεί αναισθησιολόγος. Αφίχθηκαν στο Τμήμα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών του νοσοκομείου Λάρνακας η ώρα 01:
18. Ο αστυφύλακας 2142 Γιάννος Ιωσήφ, (Μ.Κ.25) ανέφερε ότι τον Απρίλιο του 2011 υπηρετούσε στο Σταθμό Λάρνακας στο Τμήμα Αλλαγών, έχοντας ως καθήκον μεταξύ άλλων το επισκεπτήριο κρατουμένων και την πύλη στην μπροστά και πίσω πόρτα του Σταθμού. Αφού αναγνώρισε το Τεκμήριο 101 ως το δελτίου κρατουμένου του κατηγορουμένου, στην συνέχεια αναγνώρισε στη σελίδα 4 του εν λόγω τεκμηρίου, καταχωρήσεις που έγιναν από τον ίδιο. Ανέφερε ότι στις 09/04//2011 ο κατηγορούμενος δέχθηκε επίσκεψη από δύο κοπέλες στις 15:
19. Την επόμενη ημέρα 10/04/2011 που ήταν καθήκον από τις 19:00 μέχρι την 7ην πρωινή της 11ης Απριλίου, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν έτυχε επίσκεψης, σημειώνοντας ότι οι επισκέψεις επιτρέπονται μέχρι τις 5:00 το απόγευμα. Αποκλείοντας το ενδεχόμενο να πήγε επισκεπτήριο και να μην το είχε καταγράψει. Αναφέροντας περαιτέρω ότι γνωρίζει τον Άκουλο, πλην όμως δε τον είδε εκείνες τις ημέρες. Ο κατηγορούμενος κατά την δια ζώσης μαρτυρία του υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης (Τεκμήριο 125). Εν πρώτοις ανέφερε ότι το επίδικο βράδυ μετά από τηλεφώνημα του Νίκου Χαραλάμπους συνάντησε αυτόν σε ένα πρακτορείο στοιχημάτων που βρίσκεται στον κυκλικό κόμβο του Λιμανιού. Μαζί με τον Νίκο Χαραλάμπους ήταν ο Τάσος Αναστασίου άλλως Τάππος και ο Adnan Albdallazakalatrash, άλλως Μάριος. Αφού ο Νίκος Χαραλάμπους τους πρότεινε να τους πάρει βόλτα στην Λάρνακα και μετά στο κτήμα του στην Αραδίππου, με το επίδικο όχημα, επιβιβάστηκαν όλοι σ' αυτό. Ο Νίκος Χαραλάμπους ήταν ο οδηγός, ο Τάσος Αναστασίου ήταν συνοδηγός και στο πίσω κάθισμα πίσω από την θέση του συνοδηγού κάθισε ο Adnan Albdallazakalatrash και ο ίδιος κάθισε πίσω από την θέση του οδηγού προς το μέσο του οχήματος. Ως προς τις συνθήκες του δυστυχήματος, ανέφερε ότι φθάνοντας στην διασταύρωση των Λεωφόρων Σπύρου Κυπριανού με Λεωφόρο Δ. Παπανικολή, οι φωτεινοί σηματοδότες ήταν και από τις δύο πλευρές πράσινο, πλην όμως ο Νίκος Χαραλάμπους σταμάτησε για κάποια δευτερόλεπτα πιθανόν για να ελέγξει την τροχαία κίνηση που ερχόταν από απέναντι του και όταν έστριψε δεξιά τότε αντιλήφθηκε ότι ο Νίκος Χαραλάμπους έκοψε την πορεία κάποιου μοτοσικλετιστή που ερχόταν από απέναντι του. Αφού έγινε η σύγκρουση, είπε στο Νίκο Χαραλάμπους να κατέβουν από το όχημα να δουν τι έγινε με το μοτοσικλετιστή, πλην όμως ο Νίκος Χαραλάμπους του είπε ότι δεν θα κατεβεί διότι έχει σοβαρό πρόβλημα με την αστυνομία. Επίσης ο Adnan Albdallazakalatrash, του είπε ότι τον έψαχνε η αστυνομία, εναντίον του οποίου εκκρεμούσαν εντάλματα σύλληψης για διάφορες ποινικές υποθέσεις. Έτσι ο Νίκος Χαραλάμπους, αποφάσισε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ότι θα έπρεπε να φύγει από το χώρο του δυστυχήματος και δεν κατέβηκε κανένας από το όχημα. Με κτυπημένο το όχημα και με ένα λάστιχο σπασμένο, ο Νίκος Χαραλάμπους οδήγησε το όχημα στο κτήμα που διατηρεί στην Αραδίππου. Φτάνοντας στο κτήμα, κατέβηκε κάτω ο Adnan Albdallazakalatrash και βοήθησε να κατέβει ο Τάσος Αναστασίου, ο οποίος ήταν αρκετά τραυματισμένος και κάθισαν έξω από την οικία που υπήρχε στο κτήμα. Ο Νίκος Χαραλάμπους, άνοιξε το καπό, πήρε μια μαύρη πλαστική σακούλα πίσω από το καπό και την τοποθέτησε κάτω από ένα δέντρο στο χωράφι και μετά επέστρεψε στο μέρος που βρισκόταν αυτός με τους υπόλοιπους τρεις. Στην συνέχεια ο Νίκος Χαραλάμπους τηλεφώνησε σε κάποιο πρόσωπο για να πάρει τον Τάσο Αναστασίου στο Νοσοκομείο και επίσης τηλεφώνησε σε κάποιο Θύρσο για να πάει εκεί να πάρει το κτυπημένο όχημα. Ακολούθως, ο Νίκος Χαραλάμπους στην παρουσία του Τάσου Αναστασίου και του Adnan, του είπε ότι θα έπρεπε να αναλάβει αυτός την ευθύνη, ότι δηλαδή αυτός οδηγούσε το όχημα, πλην όμως αυτός αρνήθηκε. Τότε ο Νίκος Χαραλάμπους σε έντονο ύφος του είπε θα πει ότι αυτός οδηγούσε το όχημα και ο ίδιος θα αναλάμβανε τα έξοδα της οικογένειας του εάν θα πήγαινε στην φυλακή. Σημειώνοντας ότι του είπε χαρακτηριστικά «ρε άχρηστε μέχρι σήμερα ταϊζω τζαι σένα τζαι την οικογένεια σου, ποιο εν το πρόβλημα σου αν χρειαστεί να πάεις τζιαι λλίο τζαιρό φυλακή;» Αφού ο ίδιος επέμενε, τότε ο Νίκος Χαραλάμπους έβγαλε το πιστόλι του και του έριξε πιστολιές στα πόδια αλλά και στον αέρα λέγοντας του «είτε το θέλεις είτε δεν το θέλεις, έτσι θα κάνεις, διαφορετικά θα σε σκοτώσω και δεν θα σε γυρέψει κανένας, και δεν με νοιάζει τίποτε και το ξέρεις καλά τούτο.». Επίσης του είπε «αν φύγεις απ' εδώ και πάεις να μου γελάσεις, θα καθαρίσω και την οικογένεια σου και ξέρεις ότι κάμνω το». Στον Τάσο Αναστασίου, ήταν η θέση του ότι ο Νίκος Χαραλάμπους είπε να πάει και αυτός μαζί του στην αστυνομία κάποια ώρα το μεσημέρι ούτως ώστε να επιβεβαιώσει ότι ο αυτός (δηλαδή ο κατηγορούμενος) οδηγούσε κατά τον χρόνο που έγινε το δυστύχημα. Τονίζοντας και στους τρεις ότι δεν θέλει σε καμία περίπτωση να πουν ότι ο ίδιος επέβαινε του οχήματος. Στον Τάσο Αναστασίου, ήταν η θέση του ότι ο Νίκος Χαραλάμπους του είπε αν το ρωτήσουν στο Νοσοκομείο στο Παραλίμνι από που προέρχονται οι τραυματισμοί του, να αναφέρει ότι κτυπήθηκε από υαλοπίνακα. Στην συνέχεια, ανέφερε ότι, στο κτήμα πήγε ο Θύρσος Κούμουρος και παρέλαβε το όχημα, στον οποίο ο Νίκος Χαραλάμπους ανέφερε τι έπρεπε να πράξει. Αφού μεταφέρθηκε στο σπίτι του από κάποιο πρόσωπο αραβικής καταγωγής, γνωστό του Νίκου Χαραλάμπους, και αφού σκέφτηκε όσα του είπε ο τελευταίος, γνωρίζοντας από κοντά πως συμπεριφέρεται ο Νίκος Χαραλάμπους, δεν είχε καμία επιλογή πέρα από το να πάει στην αστυνομία και να πει ότι αυτός ήταν ο οδηγός ως και έπραξε. Μάλιστα, ως ισχυρίστηκε, ο Νίκος Χαραλάμπους τον πήρε τηλέφωνο το πρωί και του ανέφερε ότι έπρεπε να πάει στην αστυνομία μαζί με τον Τάσο Αναστασίου ως επίσης και ότι στην αστυνομία θα έπρεπε να πει ότι το όχημα του το είχε δώσει ο Νίκος Χαραλάμπους μία με δύο μέρες προηγουμένως για να το δοκιμάσει και αν του έκανε να το αγοράσει. Αναφέροντας περαιτέρω ότι πριν από την κατάθεση του (Τεκμήριο 70) στον Αστυνομικό Σταθμό Λάρνακας μετά τις 19:00 περίπου, τον επισκέφθηκε ο Νίκος Χαραλάμπους μαζί με τον Γιώργο τον Άκουλο πρώην αστυνομικό και τον Μαραγκό πρώην αξιωματικό της Εθνικής Φρουράς για να τον ρωτήσει αν όλα ήταν εντάξει. Ανέφερε περαιτέρω ότι όταν έδωσε την κατάθεση του στις 06/04/2011 στην αστυνομία, στην οποία ανέφερε ότι αυτός οδηγούσε, δεν το έκανε γιατί αυτή ήταν η αλήθεια, αλλά γιατί φοβήθηκε τις συνέπειες στην περίπτωση που δεν θα λειτουργούσε με το τρόπο που του υπέδειξε ο Νίκος Χαραλάμπους. Λέγοντας επίσης ότι το τι θα έλεγε απ' εκεί και πέρα αφού θα έλεγε ότι οδηγούσε το όχημα κατά τον επίδικο χρόνο, δεν ένοιαζε τον Νίκο Χαραλάμπους, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήθελε να πει ότι επέβαινε και αυτός του οχήματος γι' αυτό και στις καταθέσεις του δεν αναφέρει ότι ήταν 4 άτομα εντός του οχήματος. Ήταν επίσης η θέση του πως ο λόγος που δεν παραδέχθηκε μετά που κατηγορήθηκε γραπτώς στην αστυνομία, ήταν επειδή δεν ήταν αυτός ο οδηγός του οχήματος. Επισημαίνοντας πως την 14/11/2011 προτού ξεκινήσει η ακρόαση της υπόθεσης ζήτησε γραπτώς μέσω του δικηγόρου του (Τεκμήριο 126) να δώσει συμπληρωματική κατάθεση για να πει τα γεγονότα όπως ακριβώς έγιναν, πλην όμως δεν του δόθηκε αυτή η ευκαιρία. Ανέφερε περαιτέρω ότι τον Σεπτέμβριο του 2011 όταν τέθηκε υπό κράτηση για εξέταση άλλων αδικημάτων, τον είχαν επισκεφθεί οι δικηγόροι του Πάρη Λοΐζου και Αντώνης Ιντιάνος, στους οποίους ανέφερε ότι δεν ήταν ο οδηγός του οχήματος την συγκεκριμένη νύχτα, με αφορμή μια πληροφορία που έδωσε στην αστυνομία για το γεγονός της μαύρης πλαστικής σακούλας που τοποθέτησε ο Νίκος Χαραλάμπους στο χωράφι του στην επίδικη νύχτα. Στην αντεξέταση του ο κατηγορούμενος ανέφερε περαιτέρω ότι κατά την συνάντηση του τον Σεπτέμβριο του 2011 με τους δικηγόρους του, είχε κάνει σχεδιάγραμμα ότι το βράδυ του δυστυχήματος ο Νίκος Χαραλάμπους είχε βγάλει μια μαύρη σακούλα και την έβαλε μέσα σε ένα δέντρο. Το εν λόγω σχεδιάγραμμα παρέδωσε στο Αρχηγείο ο δικηγόρος του κ. Ιντιάνος. Αντεξεταζόμενος, ο κατηγορούμενος δεν αρνήθηκε ότι μετέβηκε στην Τροχαία Λάρνακας μαζί με τον Τάσο Αναστασίου όπου ανέφερε ότι ήταν ο οδηγός του επίδικου αυτοκινήτου κατά τον χρόνο του δυστυχήματος. Ούτε αρνήθηκε ότι έδωσε τέσσερις καταθέσεις (Τεκμήρια 57, 69, 70 και 73) στα πλαίσια διερεύνησης του δυστυχήματος ως επίσης ότι προέβηκε στις υποδείξεις που αναφέρονται στο Τεκμήριο
20. Παρόλα αυτά όμως, ο κατηγορούμενος απέρριψε τα λεχθέντα του στις καταθέσεις του, ως επίσης και το σημείο όπου υπέδειξε ως σημείο που εγκατέλειψε το όχημα μετά το δυστύχημα, υποστηρίζοντας πως όσα είπε τα είπε κατόπιν των απειλών του Νίκου Χαραλάμπους, αναφέροντας ότι κινδύνευε τόσο η δική του ζωή όσο και των παιδιών του. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι οι διαφορές που εντοπίζονται μεταξύ της γραπτής του δήλωσης (Τεκμήριο 125) και των καταθέσεων του (Τεκμήρια 57, 69, 70 και 73) ως προς τις συνθήκες του δυστυχήματος ήταν γιατί ήταν συγχυσμένος και φοβισμένος. Ως προς τις απειλές του Νίκου Χαραλάμπους προς αυτόν, συνίσταντο σε λόγια αλλά και πράξεις. Συγκεκριμένα υποστήριξε ότι ο Νίκος Χαραλάμπους, μετά το δυστύχημα, αφού μετέβηκαν στο αγρόκτημα του τελευταίου, είπε γενικά «εγώ δεν ήμουν μέσα στο αυτοκίνητο, ούτε και οδηγός». Αυτό πρώτα το είπε στον Τάσο Αναστασίου και μετά στον ίδιο. Παρόλο, που ως ανέφερε ο κατηγορούμενος, αρνείτο να πει ότι ήταν αυτός οδηγός, ο Νίκος Χαραλάμπους του είπε «θα κάμεις αυτό που σου λέω. Άχρηστε. Ταΐζω την οικογένεια σου και εσένα τόσο καιρό και αν πας και λίγη φυλακή, θα ταΐζω την οικογένεια σου. Μην φοβάσαι. Θα κανονίσω να βγεις γρήγορα». Λόγω του ότι συνέχισε να αρνείται να αναλάβει την ευθύνη, τότε ο Νίκος Χαραλάμπους, ανέσυρε πιστόλι, ρίχνοντας περίπου 7 με 8 πυροβολισμούς. Οι πυροβολισμοί αυτοί ρίχτηκαν σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, στον αέρα, στο έδαφος και ένας πάνω στον τοίχο. Αναφέροντας περαιτέρω ότι αυτοί οι πυροβολισμοί ρίχτηκαν όταν ήταν όλοι εκεί, επισημαίνοντας όμως ότι ο πυροβολισμός στον τοίχο εντός του υποστατικού του αγροκτήματος ρίχτηκε όταν έφυγε ο Τάσος Αναστασίου. Σε σχέση με τις απειλές του Νίκου Χαραλάμπους, ανέφερε επίσης ότι μετά που ο Adnan και ο Τάσος Αναστασίου, βγήκαν από το υποστατικό του αγροκτήματος στο οποίο ο Adnan περιποιήθηκε τα τραύματα του Τάσου Αναστασίου, ο Νίκος Χαραλάμπους είπε σε όλους «θα αναλάβετε την ευθύνη, ούτε μέσα ήμουν εγώ και ούτε οδηγός». Επίσης, ανέφερε ότι ο Νίκος Χαραλάμπους απείλησε και τον Τάσο Αναστασίου στο αγρόκτημα λέγοντας του «θα πάεις να πεις στην Αστυνομία ότι ο Πουτζιουρής ήταν οδηγός και εσύ συνοδηγός. Εγώ σε καμία περίπτωση δεν ήμουν ούτε οδηγός ούτε στο αυτοκίνητο.» Κατά το ρίξιμο δε των πυροβολισμών, ανέφερε περαιτέρω, ότι ο Νίκος Χαραλάμπους τους έλεγε «προσέξετε καλά, εγώ δεν ήμουν ούτε οδηγός ούτε μέσα στο αυτοκίνητο». Ο Λοχίας 2595 Δ. Τσόκκος, (Μ.Υ.1) ανέφερε ότι γνώριζε ότι ο κατηγορούμενος τον Απρίλιο του 2011 βρισκόταν υπό κράτηση στον Αστυνομικό Σταθμό Λάρνακας. Ανέφερε περαιτέρω, ότι κατά την περίοδο κράτησης του κατηγορουμένου, συνάντησε τον Νίκο Χαραλάμπους, μαζί με τον Γιάννη Άκουλο και τον Μαραγκό, στην αυλή της Αστυνομικής Διεύθυνσης. Λόγω του ότι γνώριζε τα τρία προαναφερόμενα πρόσωπα, τους πλησίασε και τους ρώτησε τον λόγο της εκεί παρουσίας τους, όπου ο Νίκος Χαραλάμπους, του είπε ότι πήγαν για να δουν τον κατηγορούμενο και να του πάρουν κάτι να πιει. Δεν ήταν όμως σε θέση να θυμάται ποια μέρα έγινε αυτό το περιστατικό, υποστηρίζοντας όμως ότι ήταν απόγευμα μεταξύ 12:00 μέχρι και πριν τις 19:00μ.μ. Αναφέροντας ότι δεν γνωρίζει αν τελικά τα τρία αυτά πρόσωπα είδαν τον κατηγορούμενο, αλλά ούτε προς τα που κατευθύνθηκαν μετά την συνομιλία που είχαν. Ο αστυφύλακας 2196 Νεόφυτος Θεοδοσίου, (Μ.Υ.2) κατέθεσε ότι εναντίον του Νίκου Χαραλάμπους εξέτασε υπόθεση που αφορούσε το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξης κακουργήματος, της επίθεσης με βαριά σωματική βλάβη, της πραγματικής σωματικής βλάβης και κακόβουλης ζημιάς. Αδικήματα που διαπράχθηκαν στις 22/09/
21. Ανέφερε περαιτέρω πως η υπόθεση καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο, πλην όμως δεν γνώριζε εάν ο Νίκος Χαραλάμπους εμφανίστηκε για την υπόθεση αυτή ενώπιον Δικαστηρίου, σημειώνοντας ότι ουδέποτε παρέλαβε κλήση για το Δικαστήριο και ούτε γνωρίζει εάν βρίσκεται στο εξωτερικό. Ο Γεώργιος Δημητρίου (Μ.Υ.3), κατέθεσε ότι είναι ισιωτής και μπογιατζής αυτοκινήτων και γνωρίζει τόσο το Θύρσο Κούμουρο όσο και τον Νίκο Χαραλάμπους. Ανέφερε ότι το 2010 τα εν λόγω πρόσωπα του είχαν πάρει ένα αυτοκίνητο κτυπημένο για να το επιδιορθώσει, πράγμα που έπραξε εντός της ίδιας ημέρας και το όχημα αυτό είχε τον αριθμό
22. Δεν γνώριζε εάν το όχημα που επιδιόρθωσε είναι το ίδιο όχημα με το επίδικο, αναφέροντας περαιτέρω ότι δεν γνωρίζει κάτι για το επίδικο δυστύχημα, αλλά ούτε γνώριζε αν στο δυστύχημα του 2010 ήταν ο Νίκος Χαραλάμπους που ενεπλάκη στο δυστύχημα. Ανέφερε, περαιτέρω ότι για το ζήτημα αυτό είχε ερωτηθεί από την αστυνομία πλην όμως δεν του ζητήθηκε να δώσει κατάθεση. Περαιτέρω ανέφερε ότι το 2011, επικοινώνησε μαζί του πρωινές ώρες ο Θύρσος Κούμουρος, ο οποίος του είπε ότι είχε πρόβλημα με ένα αυτοκίνητο, πλην όμως αυτός λόγω του ότι δεν ήθελε να έχει σχέση με αυτούς τους ανθρώπους γιατί την πρώτη φορά τον είχε επισκεφθεί η αστυνομία, του είπε ότι θα ανοίξει στις 8:00 το πρωί. Ο αστυφύλακας 4372 Γεώργιος Γεωργίου, (Μ.Υ.4), κατά την δια ζώσης μαρτυρία του κατέθεσε ότι το 2011 υπηρετούσε στην Άμεση Επέμβαση. Γνώριζε ότι το 2011 ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση και είχε ακούσει ότι έγινε ένα θανατηφόρο δυστύχημα με οδηγό τον κατηγορούμενο. Ανέφερε, περαιτέρω, ότι περιήλθε στην αντίληψη του, επίσκεψη από τον Νίκο Χαραλάμπους μαζί με άλλα δύο πρόσωπα, προς τον κατηγορούμενο, στις 18:45 η ώρα. Διευκρινίζοντας ότι είδε αυτά τα πρόσωπα στην αυλή της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λάρνακας. Είδε ότι μπήκαν από τη μπροστινή πόρτα, πέρασαν από τις αλλαγές, χωρίς όμως να συνοδεύονται από αστυνομικό. Μίλησε μαζί με τον Νίκο Χαραλάμπους, ο οποίος του είπε ότι πήγε για να δει τον κατηγορούμενο. Ωστόσο δεν είδε αν αυτά τα τρία πρόσωπα ήρθαν σε επαφή μαζί με τον κατηγορούμενο. Ο αστυφύλακας 3725 Μάριος Αποστόλου (Μ.Υ.5), κατέθεσε ότι στις 05/06/2013 έγινε καταγγελία από τον κατηγορούμενο για ρίψη πυροβολισμών εναντίον του σπιτιού του. Η υπόθεση βρίσκεται στο στάδιο της διερεύνησης. Εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του Νίκου Χαραλάμπους, με βάση αποκλειστικά τις υποψίες που εξέφρασε ο κατηγορούμενος, το οποίο όμως δεν εκτελέστηκε. Περαιτέρω ανέφερε πως δεν νομίζει ότι η απειλή που υπάρχει στο τηλέφωνο του κατηγορουμένου να αφορά την παρούσα υπόθεση. Αναφέροντας ότι η απειλή αυτή είναι γενική απειλή. Σύμφωνα δε με πληροφορίες που έχει ο Νίκος Χαραλάμπους βρίσκεται στο εξωτερικό. Ο Πάρης Λοΐζου (Μ.Υ.6), δικηγόρος, κατέθεσε ότι το 2011 συνεργαζόταν με τον κ. Ιντιάνο επίσης δικηγόρο και κλήθηκαν μέσω του αστυνομικού σταθμού από τον κατηγορούμενο να τον επισκεφθούν στον Αστυνομικό Σταθμό Λυκαβητού. Όταν τον συνάντησαν, το Σεπτέμβριο του 2011, ο κατηγορούμενος κρατούσε μία κόλλα στην οποία είχε κάνει ένα σχεδιάγραμμα το οποίο παρέδωσε στον κ. Ιντιάνο. Το σχεδιάγραμμα αυτό αφορούσε κάποιο δυστύχημα πλην όμως ο ίδιος δεν έδωσε σημασία σε αυτό γιατί ο σκοπός της επίσκεψης τους ήταν η υπόθεση για την οποία βρισκόταν υπό κράτηση. Ανέφερε, περαιτέρω ότι υπέθεσε ότι το σχεδιάγραμμα αφορά το δυστύχημα γιατί είχε αναφερθεί από τον κατηγορούμενο στον κο Ιντιάνο για το δυστύχημα, χωρίς όμως να μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο το σχεδιάγραμμα αυτό να αφορούσε την υπόθεση με τα εκρηκτικά. Επισημαίνοντας όμως ότι ο κατηγορούμενος σε σχέση με το δυστύχημα είχε αναφέρει ότι «δεν το έκαμα εγώ έννεν εγώ που φταίω» . Ήταν επίσης η θέση του πως δεν κλήθηκε να επισκεφθεί τον κατηγορούμενο από τρίτο πρόσωπο, δηλώνοντας ότι δεν συνηθίζουν να επισκέπτονται κάποιον εκτός αν έχει ρητή εντολή από τον ίδιο. Ο Μανώλης Πλευράκης (Μ.Υ.7) κατέθεσε ότι γνωρίζει τον Νίκο Χαραλάμπους ο οποίος σήμερα δεν βρίσκεται στην Κύπρο. Ανέφερε, περαιτέρω, ότι η τελευταία φορά που τον είδε ήταν πέρσι, διευκρινίζοντας ότι τον έβλεπε περιστασιακά στο δρόμο κάποιες φορές χωρίς όμως να γνωρίζει αν στο μεσοδιάστημα που τον έβλεπε βρισκόταν στην Κύπρο ή στο εξωτερικό. Αναφέρθηκε στο γύρισμα ενός DVD στο οποίο μιλούσε ο Νίκος Χαραλάμπους, στο οποίο όμως ως διευκρίνισε δεν γινόταν καμία αναφορά στο επίδικο δυστύχημα ούτε και στο όνομα Χαράλαμπος Πουτζιουρής. Δηλώνοντας επίσης ότι ούτε ο ίδιος γνωρίζει οτιδήποτε για το δυστύχημα. Η Άντρη Μακρή (Μ.Υ.8) Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, κατέθεσε μέρος των πρακτικών της υπόθεσης 30823/11 του Κακουργιοδικείου που συνεδριάζει στη Λευκωσία η οποία στρεφόταν εναντίον του Αντώνη Φανιέρου, Ανδρέα Χαραλάμπους, Κωνσταντίνου Χατζηαντώνη και Νεόφυτου Μολέσκη, αναφέροντας ότι το αποτέλεσμα αυτής της υπόθεσης ήταν να απαλλαχθούν όλοι οι κατηγορούμενοι. Ο Αστυφύλακας 3170 Γεώργιος Μάταρ (Μ.Υ.9) ανέφερε ότι το 2011 υπηρετούσε στην Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών. Κατά τον χρόνο αυτό, μετά από πληροφορία για ύπαρξη ποσότητας εκρηκτικών και σχεδιαγράμματος που του δόθηκε από ένα δικηγόρο, έκανε έρευνα στο αγρόκτημα του Νίκου Χαραλάμπους, στην απουσία του, όπου και εντοπίστηκαν τα εκρηκτικά. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, η πηγή του για την πληροφορία αυτή ήταν ο Λούκας Φανιέρος, ο οποίος του είπε ότι δικηγόρος του είχε δώσει το σχεδιάγραμμα για τα εκρηκτικά. Επίσης ανέφερε ότι για το υπό εκδίκαση δυστύχημα δεν γνωρίζει τίποτε. Ο Μιχάλης Μιχαήλ, (Μ.Υ.10) υπάλληλος του Πρωτοκολλητείου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ανέφερε ότι ο Νίκος Χαραλάμπους αντιμετώπιζε δύο υποθέσεις στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Συγκεκριμένα την υπόθεση 804/12 που αφορούσε τροχαία αδικήματα, δηλαδή ότι επέτρεψε στον κατηγορούμενο να οδηγήσει το επίδικο όχημα χωρίς άδεια οδηγού και χωρίς ασφάλεια. Σύμφωνα δε με τα πρακτικά της υπόθεσης, ανέφερε ότι όταν η υπόθεση ήταν ορισμένη στις 30/03/2012, εμφανίστηκε ο δικηγόρος του Νίκου Χαραλάμπους, ενώ ο ίδιος ήταν απών. Η υπόθεση ορίστηκε στις 30/03/2012 όπου και πάλι ο Νίκος Χαραλάμπους ήταν απών. Η υπόθεση ορίστηκε εκ νέου για επίδοση στις 30/05/2012 οπόταν λόγω μη επίδοσης της κλήσης η υπόθεση ανεστάλη. Επίσης ανέφερε ότι στην άλλη υπόθεση που αντιμετώπιζε ο Νίκος Χαραλάμπους, ήτοι την υπόθεση με αριθμό 659/12 ενώπιον ποινικού δικαστηρίου, η οποία αφορούσε κατοχή όπλου που εκτοξεύει ηλεκτρική ενέργεια, στις 31/01/2012 όπου ήταν ορισμένη η υπόθεση ο Νίκος Χαραλάμπους ήταν απών. Σε μεταγενέστερη ημερομηνία, ήτοι στις 07/02/2012 ο Νίκος Χαραλάμπους παρουσιάστηκε και η υπόθεση ορίστηκε για γεγονότα και επιβολή ποινής στις 15/02/2012 οπόταν και του επιβλήθηκε ποινή προστίμου. Ο Τάσος Αναστασίου (Μ.Υ.11) αυτόπτης μάρτυρας του δυστυχήματος, ανέφερε ότι γνωρίζει για το δυστύχημα αφού ήταν συνοδηγός και ως η θέση του το όχημα κατά τον επίδικο χρόνο οδηγείτο από τον Νίκο Χαραλάμπους. Ως προς τις συνθήκες του δυστυχήματος, ανέφερε ότι προσεγγίζοντας τη διασταύρωση το φως στη πορεία τους ήταν πορτοκαλί και ακολούθως άναψε πράσινο. Προχώρησε το αυτοκίνητο και έγινε η σύγκρουση. Σταμάτησαν 2 με 3 λεπτά και έφυγαν. Πήγαν στο κτήμα του Νίκου Χαραλάμπους όπου ο τελευταίος του περιποιήθηκε τα τραύματα του με την βοήθεια του κατηγορουμένου, εντός ενός υποστατικού που υπήρχε στο κτήμα. Στην συνέχεια κάθισε έξω από αυτό το υποστατικό όπου παρατήρησε ότι ο Νίκος Χαραλάμπους συζητούσε έντονα με τον κατηγορούμενο. Μετά στο μέρος πήγε κάποιο πρόσωπο αραβικής καταγωγής του οποίου είχε τηλεφωνήσει ο Νίκος Χαραλάμπους για να τον μεταφέρει στο νοσοκομείο Παραλιμνίου. Ο Νίκος Χαραλάμπους του είπε να αναφέρει στο νοσοκομείο ότι οι τραυματισμοί του προήλθαν όταν κτύπησε πάνω σε γυαλί, λέγοντας του ότι αν δεν έλεγε αυτά θα τον άφηνε να ψοφήσει όπως τον σκύλο. Ανέφερε περαιτέρω, ότι εκείνο το βράδι δεν τέθηκε θέμα συζήτησης μεταξύ αυτού και του Νίκου Χαραλάμπους για το ποιος οδηγούσε το όχημα κατά την ώρα του δυστυχήματος. Ούτε αντιλήφθηκε το θέμα συζήτησης μεταξύ του Νίκου Χαραλάμπους και του κατηγορούμενου. Ήταν όμως η θέση του ότι ρίχτηκε από τον Νίκο Χαραλάμπους ένας πυροβολισμός προς τον αέρα χωρίς όμως να γνωρίζει γιατί. Ανέφερε περαιτέρω ότι το θέμα του ποιος ήταν οδηγός κατά τον επίδικο χρόνο, τέθηκε την επόμενη μέρα, όταν είχαν μάθει ότι τελικά ο μοτοσικλετιστής με τον οποίον έγινε το δυστύχημα είχε πεθάνει. Αποτέλεσμα αυτού, ήταν την επόμενη ημέρα το πρωί να επικοινωνήσει τηλεφωνικώς μαζί του ο Νίκος Χαραλάμπους και να τον μεταφέρει κάποιο πρόσωπο του Νίκου Χαραλάμπους στο γραφείο του. Εκεί ο Νίκος Χαραλάμπους του είπε ότι θα πήγαινε στην αστυνομία μαζί με τον κατηγορούμενο για να καταθέσει ότι ήταν συνοδηγός του οχήματος και ότι ο οδηγός αυτού κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ο κατηγορούμενος. Περαιτέρω ανέφερε ότι ο Νίκος Χαραλάμπους, για να τον αναγκάσει να πράξει αυτό, είχε ένα πιστόλι πάνω στο γραφείο του το οποίο κατά την διάρκεια της συζήτησης τους το περιέστρεφε, λέγοντας του ότι αν δεν έλεγε αυτά που του είπε θα είχε προβλήματα. Σύμφωνα με την μαρτυρία του, αυτό το οποίο ο Νίκος Χαραλάμπους του επέβαλε με τον τρόπο και την συμπεριφορά του να πράξει ήταν να επιβεβαιώσει ότι οδηγός του οχήματος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ο κατηγορούμενος και ότι αυτός σε καμία περίπτωση ήταν ο οδηγός ή ήταν εντός του οχήματος. Αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (Τεκμήριο 133) πλην όμως υποστήριξε ότι στην εν λόγω κατάθεση του δεν είπε την αλήθεια και ότι ενώπιον του Δικαστηρίου είπε την αλήθεια γιατί είχε ορκιστεί. Ανέφερε, περαιτέρω ότι είχε δώσει και άλλη κατάθεση στην οποία έλεγε την αλήθεια την οποία είπε στο Δικαστήριο, πλην όμως αυτή δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο. Μετά την μαρτυρία του Μ.Υ.11 οι δύο πλευρές προχώρησαν με γραπτές αγορεύσεις ενώπιον του Δικαστηρίου υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Δεν παραθέτω αυτολεξεί καθετί που ειπώθηκε, χωρίς βεβαίως αυτό να σημαίνει ότι δεν έλαβα υπόψη μου το σύνολο των αγορεύσεων. Πιο κάτω, εκεί όπου κρίνω σκόπιμο σχολιάζω τις θέσεις και εισηγήσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή τόσο τους μάρτυρες κατηγορίας, όσο και τον μάρτυρα υπεράσπισης να καταθέτουν ενόρκως από το εδώλιο του μάρτυρος και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη όλους εκείνους τους παράγοντες και παραμέτρους που συνιστούν μέτρο κρίσης για την αξιολόγηση ενός μάρτυρα ως έχουν καθιερωθεί μέσα από την νομολογία, (βλέπε Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Σημαντικό στοιχείο στην αξιολόγηση μαρτύρων και του ελέγχου των λεπτομερειών της μαρτυρίας, σε υποθέσεις τροχαίων δυστυχημάτων όπως έχει νομολογηθεί, αποτελεί το σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος που είναι και η πραγματική μαρτυρία. Αποτελεί περαιτέρω σταθερό οδηγό για τον καθορισμό των γεγονότων που συνέτειναν στην πρόκληση του δυστυχήματος (βλέπε Αντώνη Σωτηρίου ν. Αστυνομίας,

(2002)2 Α.Α.Δ. 307, Γιαννάκης Σοφοκλέους v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 218, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 160, Κονναρή ν. Κυριάκου

(1996)1 Α.Α.Δ 267, Κυριάκου ν. Δημητρίου

(1997)1Γ Α.Α.Δ. 1362, Α/φοί Παπαλαζάρου Λτδ ν. Σοφοκλή Μιχαήλ

(1997)1Γ Α.Α.Δ. 1388). Εν πρώτοις θεωρώ ορθό να σημειώσω ότι η εμπειρογνωμοσύνη των Μ.Κ.1, Μ.Κ.2, Μ.Κ.5, Μ.Κ.8, Μ.Κ.10, Μ.Κ.12, Μ.Κ.13, Μ.Κ.18, Μ.Κ.19 και Μ.Κ.21 δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση και ορθά κατά τη δική μου κρίση έχοντας υπόψη μου το επάγγελμα έκαστου εξ αυτών, την πείρα τους και τα προσόντα τους στα θέματα για τα οποία κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και τις αρχές που καθορίζουν το πότε ένας μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας, (βλέπε Θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας,

(1990)1 Α.Α.Δ.984, Μάριος Νικολάου ν. Αστυνομίας,

(2008)2 Α.Α.Δ.841 και Κωνσταντίνα Σιακόλα v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 53/11, ημερομηνίας 24/01/2013). Τούτο γιατί έχω την άποψη ότι όλοι οι πιο πάνω μάρτυρες κατέδειξαν κατά τρόπο σαφή και εμπεριστατωμένο την εμπειρογνωμοσύνη τους στα θέματα για τα οποία έκαστος κλήθηκε και κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην πιο πάνω διαπίστωση καταλήγω έχοντας κατά νου τη μαρτυρία τους, ως ανωτέρω αναφέρθηκε. Θεωρώ ότι οι εν λόγω μάρτυρες έδωσαν στο Δικαστήριο όλα εκείνα τα εχέγγυα ώστε να δύναται επί της μαρτυρίας τους να καταλήξει στα δικά του ανεξάρτητα ευρήματα και συμπεράσματα αναφορικά με τα θέματα για τα οποία κατέθεσαν. Ο Μ.Κ.1 ο οποίος κατέθεσε ως ο εξεταστής της υπόθεσης και αντεξετάστηκε επί μακρόν, μου έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Οι απαντήσεις του ήταν σαφείς και ολοκληρωμένες και ήταν σταθερός παρά την μακράν αντεξέταση του, η οποία στην μεγαλύτερη έκταση της ήταν διευκρινιστικού χαρακτήρα παρά αμφισβήτησης. Σημειώνω, επίσης ότι δεν έχω διαπιστώσει κάτι μεμπτό στη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού και δεν έχω αμφιβολία ότι επρόκειτο περί ενός ανεξάρτητου και αμερόληπτου μάρτυρα. Ανέφερε την όλη εμπλοκή του στην υπόθεση και τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε κατά τη διερεύνηση του δυστυχήματος, τόσο αμέσως μετά τη σύγκρουση όσο και μετέπειτα. Κατέθεσε με σταθερό και θετικό τρόπο τα όσα περιήλθαν σε γνώση του, μέσα στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων του και δεν έχω διακρίνει οποιαδήποτε προσπάθεια του να τα παραποιήσει ή να τα αλλοιώσει σε βάρος της αλήθειας. Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία για την αμεροληψία του μάρτυρα διότι δεν έχει καταδειχθεί οποιαδήποτε προσπάθεια ενίσχυσης της θέσης της αστυνομίας ή επιδίωξη για την καταδίκη του κατηγορουμένου. Απεναντίας ο Μ.Κ.1 έχει παραδεχθεί ότι σε περίπτωση που ένας από τους επιβαίνοντες έδιδε την πληροφορία ότι επέβαινε ο Νίκος Χαραλάμπους επί του οχήματος, ή υπήρχε υπόνοια ότι ήταν οδηγός τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά, επισημαίνοντας ότι δεν είχε λεχθεί σε καμία κατάθεση και καμία μαρτυρία ότι ήταν άλλος ο οδηγός του επίδικου οχήματος κατά τον επίδικο χρόνο, ή έστω κάποια πληροφορία, σημειώνοντας ότι μέχρι την καταχώρηση της υπόθεσης στο Δικαστήριο δεν λέχθηκε ποτέ οτιδήποτε που να αφορά την οδήγηση του επίδικου οχήματος από άλλο πρόσωπο πλην του κατηγορουμένου. Ήταν συνεπώς η θέση του πως από την στιγμή που η θέση αυτή του κατηγορουμένου παρουσιάστηκε όταν η υπόθεση βρισκόταν ενώπιον του Δικαστηρίου σε εξέλιξη δεν μπορούσε να συνεχίζει τις εξετάσεις. Βεβαίως, αξίζει να διευκρινιστεί εδώ πως η γνώση του σε ότι αφορά την οδήγηση του οχήματος κατά τον ουσιώδη χρόνο από τον κατηγορούμενο προέρχεται από δηλώσεις του κατηγορούμενου. Από την μαρτυρία του Μ.Κ.1 είναι σαφές ότι αυτός δεν ήταν αυτόπτης μάρτυρας του δυστυχήματος, δεν είχε ο ίδιος δει τον οδηγό του επίδικου οχήματος κατά τον επίδικο χρόνο και συνεπώς δεν αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως τον οδηγό του οχήματος τη συγκεκριμένη μέρα και ώρα. Το πιο πάνω σημείο της μαρτυρίας του αποτέλεσε και το κύριο σημείο αμφισβήτησης της μαρτυρίας του από τον ευπαίδευτο συνήγορο του κατηγορουμένου. Εκείνο το οποίο έχει προκύψει από την μαρτυρία του Μ.Κ.1, είναι ότι ο ισχυρισμός του αυτός στηρίχθηκε στην μαρτυρία που είχε εξασφαλίσει στα πλαίσια διερεύνησης του επίδικου δυστυχήματος. Συγκεκριμένα στις τέσσερεις καταθέσεις που έδωσε ο ίδιος ο κατηγορούμενος, (Τεκμήρια 57, 69, 70 και 73) όταν από μόνος του παρουσιάστηκε στην Τροχαία Λάρνακας και ανέφερε ότι ήταν ο οδηγός τους οχήματος κατά τον επίδικο χρόνο. Επίσης βασίστηκε στην μαρτυρία του Μ.Υ.11 Τάσου Αναστασίου ο οποίος ήταν επιβάτης και μάλιστα συνόδευσε τον κατηγορούμενο στην Τροχαία Λάρνακα, με την κατάθεση του οποίου (Τεκμήριο 133) επιβεβαιωνόταν το πιο πάνω γεγονός, θέτοντας τον εαυτό του ως συνοδηγό του κατηγορουμένου κατά τον επίδικο χρόνο στο όχημα. Ως επίσης και στην μαρτυρία τρίτου προσώπου με το όνομα Μάριος Adnan, τον οποίο ο ίδιος ο κατηγορούμενος κατονόμασε ως επιβάτη του οχήματος κατά τον επίδικο χρόνο, από τον οποίο λήφθηκε γραπτή κατάθεση, στην οποία επίσης κατονομάζεται ως οδηγός του οχήματος κατά τον επίδικο χρόνο ο κατηγορούμενος. Ο Μ.Κ.1 ουδέποτε ανέφερε ότι ήταν αυτόπτης μάρτυρας του δυστυχήματος και ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι είχε ιδίαν γνώση περί του γεγονότος αυτού. Πλην όμως τα όσα ανέφερε προέρχονται βασικά από παραδοχές του ίδιου του κατηγορουμένου, για τις οποίες δεν υπήρξε καμία αμφισβήτηση ότι όντως έγιναν προς τον Μ.Κ.

1. Σε σχέση με το άλλο σημείο στο οποίο υπήρξε αμφισβήτηση από τον συνήγορο υπεράσπισης που αφορά την ευθύνη του κατηγορουμένου για την πρόκληση του δυστυχήματος (στην περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε απορρίψει την εκδοχή του κατηγορουμένου ότι δεν ήταν ο οδηγός του οχήματος την ώρα του δυστυχήματος), θα πρέπει να σημειωθεί ότι πρόκειται για έκφραση γνώμης σε ζήτημα το οποίο ανήκει στο Δικαστήριο να αποφασίσει. Τα ευρήματα, συμπεράσματα και οι απόψεις του αναφορικά με το σημείο σύγκρουσης παρόλο ότι δεν ήταν αυτός που ετοίμασε το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το επίδικο ατύχημα και ειδικότερα ως προς τον τρόπο οδήγησης της μοτοσικλέτας από το θύμα προ και κατά την σύγκρουση, την ορατότητα του κατηγορουμένου στην Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού από την θέση του ΑΛΤ των φώτων τροχαίας προς τα εμπρός (δηλαδή προς την εξ αντιθέτου λωρίδα κυκλοφορίας) αλλά και την πραγματική μαρτυρία την οποία μετέφερε στο Δικαστήριο, έπεισαν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας για την αλήθεια και πληρότητα τους. Έχει πεισθεί το Δικαστήριο κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης για την ανεξαρτησία, αμεροληψία και φιλαλήθεια του εν λόγω μάρτυρα, τα προσόντα και τις εμπειρίες του στην διερεύνηση τροχαίων ατυχημάτων, στην επάρκεια και πληρότητα εκτέλεσης των καθηκόντων του στην διερεύνηση του επίδικου ατυχήματος και το Δικαστήριο χωρίς κανένα δισταγμό αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα στο σύνολο της ως αληθή και αξιόπιστη. Ο Μ.Κ.2 επίσης μου έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση. Έδωσε στο Δικαστήριο την εικόνα του μάρτυρα που ήταν σίγουρος γι' αυτά που έλεγε αφού απαντούσε τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με σταθερότητα και αμεσότητα, χωρίς να καταφεύγει σε υπερβολές ή υπεκφυγές. Παρακολουθώντας τον μάρτυρα αυτό με προσοχή την ώρα που κατέθετε από το εδώλιο του μάρτυρα και σε συνάρτηση με τον τρόπο που μαρτυρούσε και το περιεχόμενο της μαρτυρίας του, κρίνω ότι ήταν μάρτυρας αλήθειας και ήρθε στο Δικαστήριο με απώτερο σκοπό να το βοηθήσει να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα αναφορικά με τον τρόπο που επεσυνέβη το επίδικο δυστύχημα. Αναφορικά με το σχέδιο επί κλίμακας, επισημαίνω πως δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση οι μετρήσεις ή τα ευρήματα του στην σκηνή του δυστυχήματος με αποτέλεσμα τα όσα ο ίδιος ανέφερε να παραμείνουν αναντίλεκτα. Άλλωστε δεν προέκυψε οτιδήποτε που να δείχνει ότι είναι λανθασμένα. Πέραν αυτού, κρίνω ότι ο μάρτυρας επεξήγησε στο Δικαστήριο με σαφή και σταθερό τρόπο πώς κατέληξε στις μετρήσεις και τα ευρήματα του, δίνοντας επαρκείς εξηγήσεις και πλήρη αιτιολόγηση των ευρημάτων του. Έχει πεισθεί το Δικαστήριο κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης για την ανεξαρτησία, αμεροληψία και φιλαλήθεια του εν λόγω μάρτυρα, τα προσόντα και τις εμπειρίες του στην διερεύνηση τροχαίων ατυχημάτων, στην επάρκεια και πληρότητα εκτέλεσης των καθηκόντων του στη διερεύνηση του επίδικου ατυχήματος και το Δικαστήριο χωρίς κανένα δισταγμό αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα στο σύνολο της ως αληθή και αξιόπιστη. Οι μάρτυρες οι Μ.Κ.3, Μ.Κ.4, Μ.Κ.5, Μ.Κ.6, Μ.Κ.7, Μ.Κ.9 και Μ.Κ.11, όλοι μέλη της Αστυνομικής Δύναμης Κύπρου, ουσιαστικά δεν έχουν προσθέσει κάτι στο Δικαστήριο σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων. Η μαρτυρία τους ήταν είτε τυπική, είτε αφορούσε ενέργειες τους στα πλαίσια συμμετοχής τους στην διερεύνηση των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Οι ενέργειες των εν λόγω μαρτύρων αφορούσαν την λήψη ανακριτικών καταθέσεων από τον κατηγορούμενο (Μ.Κ.3 και Μ.Κ.4), την μεταφορά του κατηγορουμένου στο Υ.ΠΕ.ΓΕ (Μ.Κ.4), την λήψη φωτογραφιών στο αγρόκτημα του Μ.Κ.14 και στο Υ.ΠΕ.ΓΕ του επίδικου οχήματος και της μοτοσικλέτας (Μ.Κ.5), στον εντοπισμό τεκμηρίων (Μ.Κ.4 και Μ.Κ.6), στην διακίνηση τεκμηρίων (Μ.Κ.4, Μ.Κ.7 και Μ.Κ.11), στην συμμετοχή τους σε εξετάσεις ως προς την ορατότητα του κατηγορουμένου (Μ.Κ.9), οι οποίες να σημειωθεί ότι δεν αμφισβητήθηκε ότι έγιναν από την υπεράσπιση. Η μαρτυρία όλων ανεξαιρέτως των προαναφερόμενων μαρτύρων υπήρξε σταθερή και πειστική. Πέραν αυτού έχοντας κατά νου ολόκληρο το περιεχόμενο της μαρτυρίας έκαστου μάρτυρα, καθώς επίσης και την εντύπωση που απεκόμισα για έκαστο εξ αυτών κατά την ώρα που κατέθεταν από το εδώλιο του μάρτυρα δεν έχω αμφιβολία ότι επρόκειτο περί ανεξάρτητων και αμερόληπτων μαρτύρων, οι οποίοι πειστικά ανέφεραν την όλη εμπλοκή τους στην υπόθεση και τις ενέργειες στις οποίες προέβηκαν κατά τη συμμετοχή τους στη διερεύνηση του δυστυχήματος. Κατέθεσαν με σταθερό και θετικό τρόπο τα όσα περιήλθαν σε γνώση τους, μέσα στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων τους και δεν έχω διακρίνει οποιαδήποτε προσπάθεια τους να τα παραποιήσουν ή να τα αλλοιώσουν σε βάρος της αλήθειας. Επομένως αποδέχομαι τη μαρτυρία τους στην ολότητα της. Αναφορικά με τους Μ.Κ.8, Μ.Κ.10, Μ.Κ.12, Μ.Κ.13, Μ.Κ.18 και Μ.Κ.19 σημειώνω ότι έχω διεξέλθει με πολλή προσοχή το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους. Έκαστος εξ αυτών μου έκανε πολύ καλή εντύπωση σαν μάρτυρας της αλήθειας και αποδέχομαι την επιστημονική τους κατάρτιση. Πέραν του γεγονότος ότι η εμπειρογνωμοσύνη τους, ως έχει προαναφερθεί, στα θέματα για τα οποία κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου δεν έτυχε αμφισβήτησης από την πλευρά της υπεράσπισης, κρίνω ότι οι μάρτυρες αυτοί ήρθαν στο Δικαστήριο με σκοπό να το βοηθήσουν να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα, αναλύοντας, αιτιολογώντας και εξηγώντας στο Δικαστήριο όλο το αναγκαίο υπόβαθρο που έλαβαν υπόψη και τις ενέργειες που έκαναν για να καταλήξουν στα τελικά τους συμπεράσματα, δίνοντας στο Δικαστήριο την δυνατότητα να αξιολογηθεί η ορθότητα των συμπερασμάτων τους. Δεν έχω διακρίνει σε κανένα στάδιο της μαρτυρίας τους ότι ήρθαν στο Δικαστήριο για να πουν ψέματα ή να βοηθήσουν την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, και δεν έχω αμφιβολία ότι πρόκειται περί ανεξάρτητων και αμερόληπτων μαρτύρων. Έχοντας υπόψη μου όλα τα ανωτέρω αλλά και όλη τη μαρτυρία τους, αποδέχομαι τη μαρτυρία τους ως βάσιμη και τα αποτελέσματα στα οποία κατέληξαν ως ορθά τα οποία γίνονται χωρίς ενδοιασμό αποδεκτά από το Δικαστήριο. Άλλωστε η αξιοπιστία τους δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση τους που ήταν περισσότερο διευκρινιστικής φύσεως παρά αμφισβήτηση της αλήθειας αυτών που ανέφεραν στο Δικαστήριο. Συνεπώς η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Σε σχέση με την μαρτυρία των Μ.Κ.15, Μ.Κ.17, Μ.Κ.20 και Μ.Κ.25, οι οποίοι υπηρετούσαν κατά τον ουσιώδη χρόνο στην Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας σημειώνω ότι δεν έχω αμφιβολία ότι οι μάρτυρες αυτοί ήταν ειλικρινείς και αντικειμενικοί και ανέφεραν στο Δικαστήριο όλα τα γεγονότα που περιήλθαν σε γνώση τους στα πλαίσια εκτέλεσης των καθηκόντων του. Άλλωστε δεν έχει καταδειχθεί ότι είχαν οποιοδήποτε κίνητρο ή λόγο να πουν ψέματα και σε καμία περίπτωση διαφάνηκε ότι ήρθαν στο Δικαστήριο να βοηθήσουν την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής. Συνακόλουθα, η μαρτυρία του γίνεται στο σύνολο της αποδεκτή. Αναφορικά με τον Μ.Κ.14, σημειώνω ότι έχω διεξέλθει με πολλή προσοχή την μαρτυρία του και έλαβα υπόψη μου το περιεχόμενο αυτής αλλά και την εντύπωση που απεκόμισα από αυτόν κατά την ώρα που κατέθετε από το εδώλιο του μάρτυρα. Κρίνω ότι η μαρτυρία του παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες, ανακρίβειες και αντιφάσεις και οι απαντήσεις που έδωσε για τα διάφορα ζητήματα για τα οποία έτυχε αντεξέτασης ήταν ανακόλουθες της μαρτυρίας του που έδωσε κατά την κυρίως εξέταση του. Επίσης, σε ορισμένα σημεία της η μαρτυρία του ήταν ασαφής. Ιδιαίτερα δεν έδωσε ξεκάθαρη εικόνα στο Δικαστήριο σε σχέση με το τι λέχθηκε στην τηλεφωνική επικοινωνία που ως ισχυρίστηκε είχε με τον κατηγορούμενο. Συγκεκριμένα, ενώ υιοθέτησε τη κατάθεση του στην Αστυνομία (Τεκμήριο 91) ως ορθή και αληθή, αντεξεταζόμενος η θέση του στην γραπτή κατάθεση του ότι ο κατηγορούμενος όταν τον πήρε τηλέφωνο του είπε ότι του πήρε το όχημα στο αγρόκτημα του, διαφοροποιήθηκε λέγοντας ότι ο ίδιος τους είπε να πάρουν το όχημα. Επίσης η θέση του στην δια ζώσης μαρτυρία του ότι εξήγησε στον κατηγορούμενο την νύκτα που έγινε το δυστύχημα πού είναι το αγρόκτημα του για να του πάρουν το όχημα δεν συνάδει με την προαναφερόμενη θέση του στην γραπτή κατάθεση του. Τούτο γιατί από αυτή του την θέση συνάγεται ότι προτού επικοινωνήσει μαζί του ο κατηγορούμενος, ο τελευταίος του είχε ήδη πάρει το όχημα στο αγρόκτημα. Περαιτέρω, ενώ στην γραπτή κατάθεση του αναφέρει ότι πήγε στο αγρόκτημα του στις 8:00 η ώρα, στην αντεξέταση του αναφέρει ότι στο αγρόκτημα πήγε στις 6:00 η ώρα, ακολούθως αναφέρει ότι πήγε μεταξύ 6:30 με 7:00 και στις 7:55 στο μέρος πήγε η αστυνομία. Ερωτηματικά επίσης εγείρονται ως προς την αλήθεια του ισχυρισμού του ότι του πήραν στο αγρόκτημα του το αυτοκίνητο. Τούτο γιατί ενώ επέμεινε στην πιο πάνω θέση του, σε υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο ίδιος πήγε στο κτήμα του Νίκου Χαραλάμπους και ο ίδιος πήρε το όχημα στο αγρόκτημα του, λέγοντας του περαιτέρω ότι εκεί ήταν μεταξύ άλλων και ο Adnan Μάριος, ο Μ.Κ.14 απάντησε «Τον Μάριο τον γνωρίζω δεν ήταν εκεί στον φράκτη.». Επίσης ερωτηματικά εγείρει και η αναφορά του μάρτυρα σε πληθυντικό αριθμό, στις θέσεις του «... το έφεραν...», «... μου είπαν ότι είναι μόνο τουμπαρισμένο τίποτε άλλο.», «Με έπιασαν τηλέφωνο και τους είπα φέρτε το, το πρωί.», ενώ η θέση του ήταν πως η όλη συνεννόηση και συνομιλία έγινε με τον κατηγορούμενο. Σε ποιους αναφερόταν παρέμεινε άγνωστο. Πέραν της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας του Μ.Κ.14, σημειώνω πως ως προς τον ισχυρισμό του ότι το τηλεφώνημα που δέχθηκε τα ξημερώματα στις 06/04/2011 έγινε από τον κατηγορούμενο και ότι το πρόσωπο που του μίλησε του είπε ότι είναι ο Πουτζιουρής, θεωρώ ότι δεν μπορούν να οδηγήσουν σε ασφαλές συμπέρασμα ότι όντως το πρόσωπο που μίλησε μαζί του ήταν ο κατηγορούμενος. Ο ισχυρισμός του Μ.Κ.14 ότι το πρόσωπο που μιλούσε ήταν ο κατηγορούμενος, αποτελεί απλώς πεποίθηση του, αφού προκύπτει από την μαρτυρία του ότι γι' αυτή του την θέση στηρίχθηκε στο τι του είχε αναφέρει το πρόσωπο που τον είχε καλέσει στο τηλέφωνο. Στην απουσία άλλης μαρτυρίας που να καταδεικνύει ότι ο Μ.Κ.14 είχε μιλήσει ξανά τηλεφωνικώς με τον κατηγορούμενο και συνεπώς ήταν σε θέση να αναγνωρίσει την φωνή του, σε συνδυασμό και με την θέση του ότι με τον κατηγορούμενο γνωρίζονταν για μικρό χρονικό διάστημα προ του δυστυχήματος και όταν συναντήθηκαν κάποιες φορές η συνομιλία τους περιοριζόταν σε ένα χαιρετισμό, θεωρώ ότι η αναγνώριση του κατηγορουμένου ως του προσώπου που συνομίλησε μαζί του δεν είναι τέτοια που με ασφάλεια το Δικαστήριο να μπορεί να βασιστεί και να καταλήξει σε εύρημα ότι όντως ο κατηγορούμενος ήταν αυτός που του μίλησε στο τηλέφωνο το επίδικο βράδι. Συνακόλουθα η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων ως προς τα πιο πάνω σημεία. Ως εκ τούτου η μαρτυρία του απορρίπτεται πλην όσων γεγονότων δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση και συνάδουν με την αποδεκτή από το Δικαστήριο μαρτυρία. Ο Μ.Κ.16 επίσης μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας και γι' αυτό αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της. Παρέθεσε στο Δικαστήριο όσα περιέπεσαν στην αντίληψη του πριν και μετά την σύγκρουση των ενεχόμενων οχημάτων. Εντούτοις από το σύνολο της μαρτυρίας του προκύπτει ότι αυτός παρά το ότι βρισκόταν πλησίον της επίδικης διασταύρωσης την στιγμή του δυστυχήματος, δεν είδε τη σύγκρουση των δύο ενεχόμενων οχημάτων. Πέραν τούτου είναι προφανές ότι η μαρτυρία του δεν ήταν καθόλου βοηθητική για το Δικαστήριο για την εξαγωγή συμπερασμάτων ως προς τις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος. Σε ό,τι αφορά την μαρτυρία της Μ.Κ.22 σημειώνω ότι υπήρξε σαφής και κατηγορηματική στην μαρτυρία της και δεν έχω διαπιστώσει κάτι μεμπτό σε αυτή, ούτε έχει διαφανεί ότι τα όσα κατέθεσε δεν είναι η αλήθεια, άλλωστε η μαρτυρία της παρέμεινε αναντίλεκτη αφού δεν αντεξετάστηκε. Επομένως, αποδέχομαι τη μαρτυρία της στην ολότητα της. Το ίδιο ισχύει και για την Μ.Κ.24 η μαρτυρία της οποίας ήταν τυπικής φύσεως. Παρέθεσε στο Δικαστήριο τα όσα περιέπεσαν στην αντίληψη της σε σχέση με την κατάσταση στην οποία βρήκε το θύμα κατά την άφιξη της στην σκηνή του δυστυχήματος και τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε για την μεταφορά του με ασθενοφόρο στο Τμήμα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας. Στρεφόμενη στην μαρτυρία του Μ.Κ.23, σημειώνω ότι η όλη παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα ήταν θετική και λαμβάνοντας υπόψη μου και τον τρόπο που απαντούσε τις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν καθώς επίσης και το περιεχόμενο της μαρτυρίας του, με έπεισε για την αλήθεια της μαρτυρίας του. Ήταν σταθερός στην μαρτυρία του και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις. Θεωρώ, ότι ο Μ.Κ.23 προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να καταθέσει την αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα όπως ο ίδιος τα αντιλήφθηκε και τα βίωσε με τον δικό του απλοϊκό πλην όμως κατανοητό τρόπο. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για ειλικρινή και αξιόπιστο μάρτυρα. Αναφορικά με τις θέσεις του ως προς τον οδικό φωτισμό που υπήρχε στην επίδικη Λεωφόρο, την λειτουργία και τον φωτισμό που εξέπεμπαν τα φώτα πορείας της μοτοσικλέτας του θύματος ως επίσης και της θέσης του ότι το όχημα δεν σταμάτησε στα φώτα τροχαίας εισερχόμενο στην διασταύρωση, τις οποίες αμφισβήτησε ο συνήγορος υπεράσπισης, ήταν κατηγορηματικός και σταθερός και σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του διαφοροποίησε αυτές. Άλλωστε η μαρτυρία του ειδικότερα ως προς τον οδικό φωτισμό που υπήρχε κατά τον επίδικο χρόνο στην επίδικη διασταύρωση επιβεβαιώνεται και από άλλη μαρτυρία που κρίνεται αξιόπιστη. Βεβαίως, αξίζει να διευκρινιστεί εδώ πως παρότι ο Μ.Κ.23 κρίνεται αξιόπιστος και ειλικρινής, η μαρτυρία του ότι ο φωτισμό που εξέπεμπαν τα φώτα πορείας της μοτοσικλέτας σε τύφλωναν, έχοντας υπόψη μου την μαρτυρία του Μ.Κ.21 ο οποίος ανέφερε ότι στο σημείο που ήταν τοποθετημένα δεν πρέπει να υπήρχε ικανοποιητικός φωτισμός για οδήγηση την νύχτα, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ως υπερβολική, η οποία όμως δεν θεωρώ ότι είναι ικανή από μόνη της να κλονίσει την αξιοπιστία του και την καλή εντύπωση που άφησε ο μάρτυρας στο Δικαστήριο ή να καταλογιστεί σε αυτό σκοπιμότητα. Αλλά ούτε να αποκλείσει τον ισχυρισμό του ότι τα φώτα πορείας της μοτοσικλέτας του θύματος ήταν αναμμένα καθόλη την διαδρομή τους και εξέπεμπαν φωτισμό, κάτι που δεν αποκλείστηκε με την μαρτυρία του Μ.Κ.21, αφού δεν διενήργησε τέτοια εξέταση λόγω του ότι η μοτοσικλέτα δεν μπορούσε να ξεκινήσει. Περαιτέρω, σε ότι αφορά την μαρτυρία του σε σχέση με τον αριθμό των ατόμων που επέβαιναν του αυτοκινήτου τον επίδικο χρόνο, σημειώνω ότι πρόκειται για εντύπωση ουσιαστικά του μάρτυρα, γεγονός που καταδεικνύει έλλειψη βεβαιότητας ως προς τον ισχυρισμό αυτό και δεδομένου επίσης ότι αυτή την εντύπωση σχημάτισε στην σύντομη και μικρής έκτασης οπτική επαφή που είχε με το όχημα καθ' όν χρόνο περνούσε από δίπλα του και στην προσπάθεια του να αποφύγει να κτυπηθεί από αυτό θεωρώ ότι δεν μπορώ με ασφάλεια να βασιστώ επί αυτού του σημείου της μαρτυρίας του και να καταλήξω σε ασφαλές εύρημα επί του προκειμένου. Όσον αφορά τα υπόλοιπα θέματα στα οποία αναφέρθηκε, έχοντας υπόψη μου ολόκληρο το περιεχόμενο της μαρτυρίας του μάρτυρα αυτού, καθώς επίσης και την συνολική εντύπωση που απεκόμισα από αυτόν κατά την ώρα που κατέθετε από το εδώλιο του μάρτυρα, κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ σε αυτήν και να εξάξω ασφαλή ευρήματα γεγονότων. Δεν έχω αγνοήσει τη σχέση που ο μάρτυρας είχε με το θύμα, πλην όμως δεν έχω διαπιστώσει ότι αυτό επενέργησε έτσι ώστε να παρουσιάσει τα γεγονότα που επεσυνέβησαν με διαφορετικό τρόπο με σκοπό την ενοχοποίηση και καταδίκη του κατηγορούμενου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της πλην των πιο πάνω σημείων που σχολιάζονται. Από την αντίπερα όχθη ο κατηγορούμενος δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση και κρίνω ότι μοναδικός σκοπός του ήταν να πείσει για τον ισχυρισμό του ότι δεν ήταν ο οδηγός του οχήματος κατά τον χρόνο του δυστυχήματος, μεταθέτοντας έτσι την τυχόν ευθύνη για το επίδικο δυστύχημα σε τρίτο πρόσωπο. Στην προσπάθεια του να πείσει για την πιο πάνω πρωτοεμφανιζόμενη εκδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου και να επιτύχει τον σκοπό και στόχο του να απαλλαγεί από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, κατά την πολύ μακρά αντεξέταση του, η οποία θεωρώ ότι κατά κύριο λόγο ήταν αποτέλεσμα των απαντήσεων του κατηγορουμένου στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν και όχι στόχος και σκοπός της Κατηγορούσας Αρχής να πετύχει να περιπέσει ο κατηγορούμενος σε λάθη, ως ήταν η θέση του συνηγόρου υπεράσπισης στην γραπτή του αγόρευση, ο κατηγορούμενος δεν απαντούσε σε αυτό που ερωτάτο, επαναλάμβανε χωρίς πειστικότητα την εκδοχή του ότι αυτός δεν ήταν ο οδηγός του οχήματος, ότι η αλήθεια είναι ως αυτή καταγράφεται στην γραπτή του δήλωση Τεκμήριο 125, ότι οι καταθέσεις που έδωσε στην αστυνομία ήταν αποτέλεσμα φόβου συνεπεία των απειλών που δέχθηκε από τον Νίκο Χαραλάμπους και όταν τις έδινε ήταν συγχυσμένος και φοβισμένος αφού είχε να κάνει με ένα επικίνδυνο άνθρωπο, τον οποίο χαρακτήρισε ως «killer». Επίσης αναφερόταν σε γεγονότα άσχετα με τα επίδικα θέματα στην προσπάθεια του να καταδείξει τον πιο πάνω χαρακτηρισμό που απέδωσε στον Νίκο Χαραλάμπους αλλά και σε άλλα γεγονότα τα οποία καμία σχέση είχαν με την υπό εκδίκαση υπόθεση. Περαιτέρω, σε πολλά σημεία δεν απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα και η συμπεριφορά του από το εδώλιο του μάρτυρα κρίνω ότι είχε μοναδικό σκοπό να παρουσιάσει τον εαυτό του ως εξιλαστήριο θύμα του Νίκου Χαραλάμπους. Παρά την πιο πάνω όμως προσπάθεια του, η μαρτυρία του στους βασικούς ισχυρισμούς που προέβαλε για να καταδείξει ότι δεν ήταν αυτός που οδηγούσε και συνεπώς δεν διέπραξε τα αδικήματα που του καταλογίζονται, δεν επιβεβαιώθηκε αλλά διαψεύσθηκε ακόμα και από τους μάρτυρες υπεράσπισης που κάλεσε για το σκοπό αυτό. Πέραν αυτών ο κατηγορούμενος κρίνω ότι υπέπεσε σε αρκετές και σοβαρές αντιφάσεις σε βαθμό που κλονίζουν την αξιοπιστία της μαρτυρίας του σε αντίθεση με την θέση του συνηγόρου υπεράσπισης στην αγόρευση του. Επίσης θεωρώ ότι βασικές θέσεις και ισχυρισμοί που προέβαλε στερούνται λογικής και πειστικότητας. Ενδεικτικά σημεία της δια ζώσης μαρτυρίας του τα οποία έχουν δημιουργήσει στο Δικαστήριο την πιο πάνω εικόνα και καταδεικνύουν ότι δεν είναι ειλικρινής η εκδοχή του αναφορικά με ουσιώδη της υπόθεσης γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Ο κατηγορούμενος προέβαλε την θέση ότι το επίδικο βράδυ, αφού συναντήθηκε με τον Νίκο Χαραλάμπους, τον Τάσο Αναστασίου (Μ.Υ.11) και τον Adnan άλλως Μάριο σε ένα πρακτορείο στοιχημάτων που βρίσκεται στον κυκλικό κόμβο του λιμανιού ο Νίκος Χαραλάμπους είπε σε όλους να τους πάρει μία βόλτα στην Λάρνακα και μετά να τους πάρει στο κτήμα του στην Αραδίππου. Αντίθετα με την θέση αυτή του κατηγορουμένου, ο Μ.Υ.11 ανέφερε ότι ο σκοπός που επιβιβάστηκαν όλοι στο επίδικο αυτοκίνητο ήταν για να πάνε στο κτήμα του Νίκου Χαραλάμπους γιατί ήθελε να πιάσει και να δει κάτι. Περαιτέρω, η θέση του κατηγορουμένου ότι φθάνοντας στην διασταύρωση των Λεωφόρων Σπύρου Κυπριανού με Λεωφόρο Δ. Παπανικολή το φως που είχαν οι φωτεινοί σηματοδότες κατά τον χρόνο του δυστυχήματος ήταν και από τις δύο πλευρές πράσινο, δεν επιβεβαιώθηκε από τον Μ.Υ.
2. Αυτός στην δια ζώσης μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι πηγαίνοντας προς την διασταύρωση το φως στην πορεία τους ήταν πορτοκαλί και άναψε πράσινο. Ξενίζει δε η θέση του ότι πρόσεξε το φως της πορείας τους στους φωτεινούς σηματοδότες, έχοντας υπόψη την θέση του στην γραπτή δήλωση του ότι δεν είχε τον νου του στο δρόμο, γιατί κουβέντιαζε με τους υπόλοιπους που επέβαιναν στο όχημα που οδηγούσε ο Νίκος Χαραλάμπους. Δεν επιβεβαιώθηκε επίσης η μαρτυρία του από τον Μ.Υ.11 ως προς τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στο κτήμα του Νίκου Χαραλάμπους όπου σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του μετέβηκαν μετά το δυστύχημα. Αρκετοί δε ισχυρισμοί του επί αυτών των γεγονότων που ανέφερε στην κυρίως εξέταση του διαφοροποιήθηκαν κατά την αντεξέταση. Αυτή η διαφοροποίηση από γραπτές θέσεις του δείχνει και την ετοιμότητα να προσαρμόζει τη μαρτυρία του κατά το δοκούν. Συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος στην κυρίως εξέταση του ισχυρίζεται ότι ο Νίκος Χαραλάμπους αφού έφθασαν στο κτήμα και μετά που ο Τάσος Αναστασίου κατέβηκε από το αυτοκίνητο με την βοήθεια του Adnan, κατέβηκε και πήρε μια μαύρη πλαστική σακούλα πίσω από το καπό και την τοποθέτησε κάτω από ένα δέντρο στο χωράφι και μετά πήγε στο μέρος που ήταν αυτοί. Ενώ ο Μ.Υ.11 στην δική του μαρτυρία δίνει εντελώς διαφορετική εκδοχή από τον κατηγορούμενο, λέγοντας ότι αφού τον κατέβασαν από το αυτοκίνητο κάθισε σε μία καρέκλα ακολούθως μπήκε στο υποστατικό που υπήρχε στο κτήμα μαζί με τον Νίκο Χαραλάμπους και εκεί ο τελευταίος με βαμβάκι στο οποίο του έβαζε betadine o κατηγορούμενος του περιποιήθηκε τις πληγές του. Στην αντεξέταση του δε ο κατηγορούμενος αναφέρει ότι η περιποίηση των πληγών του Τάσου Αναστασίου έγινε εντός του υποστατικού από τον Adnan και ήταν σε αυτό το χρονικό διάστημα που είδε τον Νίκο Χαραλάμπους να παίρνει την μαύρη σακούλα από το καπό του αυτοκινήτου και να την τοποθετεί κάτω από ένα δέντρο στο χωράφι, αφού αυτός δεν μπήκε στο υποστατικό και έμεινε έξω με τον Νίκο Χαραλάμπους. Περαιτέρω, ενώ στην κυρίως εξέταση του αναφέρει ότι ο Νίκος Χαραλάμπους μετά από κάποια τηλεφωνήματα που έκανε είπε σε αυτόν στην παρουσία του Τάσου Αναστασίου και του Adnan ότι θα έπρεπε να αναλάβει την ευθύνη ότι οδηγούσε το αυτοκίνητο, στην αντεξέταση του είπε ότι «Όταν πήγαμε στο κτήμα ήταν ο Τάππος που ήταν πληγωμένος. Πρώτα είπε του Ττάππου. Μετά εμένα. Γενικά είπε «εγώ δεν ήμουν μέσα στο αυτοκίνητο. Ούτε και οδηγός» είπε μας και μου είπε μετά εμένα. Εγώ αρνιόμουν να πω ότι ήμουν οδηγός και μου λέει «θα κάμεις αυτό που σου λέω. Άχρηστε. Ταΐζω την οικογένεια σου και εσένα τόσο καιρό και αν πας και λίγο φυλακή, θα ταΐζω την οικογένεια σου. Μην φοβάσαι. Θα κανονίσω να βγεις γρήγορα». Το λοιπόν, εγώ αρνιόμουν. Τράβησε ένα πιστόλι. Έσυρνε πυροβολισμούς και την άλλη μέρα πήγα με τον Ττάππο στην Αστυνομία. Κανόνισε και εκείνος αυτοκίνητο και ήρτεν και έπιασε μας και πήγαμε με τον Τταππο στην Τροχαία.» Αντίθετα με τους πιο πάνω ισχυρισμούς του κατηγορουμένου, ο Μ.Υ.11 ανέφερε στην αντεξέταση του ότι στο κτήμα δεν συζητήθηκε για το ποιος οδηγούσε και ποιος δεν οδηγούσε, ούτε τέθηκε θέμα να πάνε την επόμενη μέρα μαζί με τον κατηγορούμενο στην τροχαία για να πουν για το δυστύχημα, υποστηρίζοντας ότι την επόμενη ημέρα του δυστυχήματος ξεκίνησαν οι απειλές για την επιβεβαίωση από αυτόν ότι ο κατηγορούμενος ήταν ο οδηγός του οχήματος κατά τον επίδικο χρόνο και αυτός συνοδηγός, όταν πλέον είχαν πληροφορηθεί ότι το δυστύχημα ήταν θανατηφόρο. Αναφέροντας επίσης ο Μ.Υ.11 ότι η απειλή που δέχθηκε από τον Νίκο Χαραλάμπους στο κτήμα ήταν μόνο για το τι θα έλεγε στο Νοσοκομείο σε σχέση με τον τραυματισμό του, και η οποία ήταν «Να πάεις νοσοκομείο και να πεις ότι έβγηκες από το γυαλοπίνακα. Αν δεν το πεις αυτό θα σε αφήσω να ψοφήσεις σαν το σκύλο». Επιβεβαίωσε, βεβαίως ο Μ.Υ.11 κατά την αντεξέταση του την θέση του κατηγορουμένου ότι έγινε ρίψη πυροβολισμών στο κτήμα, πλην όμως για αυτό το γεγονός ανέφερε ότι είδε τον Νίκο Χαραλάμπους να κρατά το πιστόλι και να ρίχνει στον αέρα προς τα πάνω μόνο ένα πυροβολισμό, κατά την διάρκεια που αυτός καθόταν έξω από το υποστατικό που βρισκόταν στο κτήμα και ανέμενε να τον μεταφέρουν στο νοσοκομείο και ο Νίκος Χαραλάμπους με το κατηγορούμενο σε απόσταση από αυτόν 7 με 8 μέτρων συζητούσαν έντονα, χωρίς όμως να γνωρίζει το περιεχόμενο της συζήτησης που είχαν. Διαψεύδοντας με την πιο πάνω μαρτυρία του ο Μ.Υ.11 τους περαιτέρω ισχυρισμούς του κατηγορουμένου στην αντεξέταση του ότι η ρίψη των πυροβολισμών, που συνολικά ανέρχονταν σε 7 με 8 πυροβολισμούς, έγινε από τον Νίκο Χαραλάμπους στα πόδια τους και στον αέρα ενώ στέκονταν όλοι μαζί μπροστά από το Νίκο Χαραλάμπους ως επίσης και ότι ο Νίκος Χαραλάμπους απείλησε τον Μ.Υ.11 ρίχνοντας πιστολιές και πάνω του λέγοντας του «Θα πάεις να πεις στην Αστυνομία ότι ο Πουτζιουρής ήταν οδηγός και εσύ συνοδηγός. Εγώ σε καμία περίπτωση δεν ήμουν ούτε οδηγός ούτε στο αυτοκίνητο» ως επίσης «Προσέξετε πολλά καλά, εγώ δεν ήμουν ούτε οδηγός ούτε μέσα στο αυτοκίνητο». Ο ισχυρισμός δε του κατηγορουμένου ότι ο Νίκος Χαραλάμπους ήθελε τον Τάσο Αναστασίου να επιβεβαιώσει στην αστυνομία ότι αυτός (δηλαδή ο κατηγορούμενος) ήταν ο οδηγός του οχήματος κατά τον χρόνο του δυστυχήματος, δεν συνάδει με τον ισχυρισμό του ότι ο Νίκος Χαραλάμπους δεν ήθελε ο Τάσος Αναστασίου να αναφέρει στο νοσοκομείο ότι είχε δυστύχημα αλλά ότι πέρασε μέσα από υαλοπίνακα. Τι πιο λογικό θα ήταν εάν όντως ο Νίκος Χαραλάμπους ήθελε να αναλάβει άλλος την ευθύνη για το δυστύχημα και να το επιβεβαιώσει ο Τάσος Αναστασίου, με δεδομένο ότι ο τελευταίος τραυματίστηκε κατά το δυστύχημα να έλεγε στο νοσοκομείο ότι ο τραυματισμός του προήλθε από δυστύχημα. Θεωρώ ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί του κατηγορουμένου στερούνται λογικής και πειστικότητας. Στερείται επίσης πειστικότητας ο ισχυρισμός του ότι αποφάσισε να πει την αλήθεια για την παρούσα υπόθεση γιατί έλπιζε μετά την ανεύρεση των εκρηκτικών στο κτήμα του Νίκου Χαραλάμπους ότι θα συλλαμβανόταν από την αστυνομία, αφήνοντας ουσιαστικά να νοηθεί από τα λεχθέντα του ότι θα απαλλασσόταν από την παρουσία του λόγω καταδίκης εκείνου σε πολλά χρόνια φυλάκιση. Τούτο γιατί προκύπτει μέσα από τους ισχυρισμούς του ότι παρά το γεγονός ότι ο Νίκος Χαραλάμπους πηγαινοέρχεται στο εξωτερικό, εντούτοις και πάλι σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του εξακολουθεί να τον απειλεί, προβαίνοντας μάλιστα ως οι ισχυρισμοί του και σε πυροβολισμούς κατά της οικίας του ενόσω εκδικάζετο η παρούσα υπόθεση. Συνεπώς συνάγεται από τα πιο πάνω ότι ο κίνδυνος που λέει ότι αισθάνθηκε ότι διέτρεχε η ζωή του και η ζωή των παιδιών του κατά τον χρόνο που έδινε τις καταθέσεις, δεν εξέλειψε μέχρι και σήμερα, αφού ως ο ίδιος αναφέρει ακόμη και σήμερα φοβάται. Περαιτέρω, σύμφωνα με την μαρτυρία του Μ.Υ.9 τα εκρηκτικά εντοπίστηκαν στις 03/10/2011, άρα αφού η θέση του ήταν ότι έλπιζε στην σύλληψη του Νίκου Χαραλάμπους από τότε, εύλογα εγείρεται το ερώτημα γιατί δεν ανέφερε την αλήθεια στο Δικηγόρο του που χειρίζετο την παρούσα υπόθεση τότε και έπραξε τούτο στις 13/11/2011 δηλαδή 2 μόλις ημέρες πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, αφού ως ανέφερε μόλις είπε στο δικηγόρο του την αλήθεια, αυτός την επόμενη ημέρα έστειλε την επιστολή Τεκμήριο
3. Ερωτηματικά εγείρει επίσης και το γεγονός ότι ενώ αποφασίζει να δώσει ως ισχυρίζεται την πληροφορία για την ύπαρξη εκρηκτικών στο κτήμα του Νίκου Χαραλάμπους τον Σεπτέμβριο του 2011 γιατί είχε προστασία από την αστυνομία, η οποία συνίστατο στο γεγονός ότι είχε ένα αριθμό τηλεφώνου κάποιου αστυνομικού τον οποίο ενημέρωνε και τον πρόσεχε, εντούτοις ούτε τότε ενημερώνει το Δικηγόρο που χειρίζετο την παρούσα υπόθεση για όσα ισχυρίζεται σήμερα, αλλά αναφέρει αυτό σε άλλους Δικηγόρους στους οποίους δεν έδωσε κάποια οδηγία για περαιτέρω ενέργειες για εξέταση των ισχυρισμών του από την αστυνομία αφού ως ανέφερε δικηγόρος του ήταν ο κος Χ'' Παναγιώτου. Λογικό θα ήταν αφού αποφάσισε τον Σεπτέμβριο του 2011 να δώσει την πληροφορία που ισχυρίζεται ότι έδωσε κατά του Νίκου Χαραλάμπους και αφού του έλαβαν επίσης ως ισχυρίστηκε κατάθεση για την υπόθεση των εκρηκτικών μετά που αφέθηκε ελεύθερος από την προσωποκράτηση να αναφερόταν και σε αυτό το γεγονός. Λογικό επίσης θα ήταν να έδινε έστω και στους άλλους δικηγόρους στους οποίους ανέφερε για το δυστύχημα οδηγίες να πράξουν κάτι για να διαφανεί η αλήθεια που διατείνεται σήμερα. Σημειώνω περαιτέρω ότι δεν έπεισε ο ισχυρισμός του ότι ανέφερε στον αστυνομικό που του ελάμβανε κατάθεση για τα εκρηκτικά και όσα σήμερα αναφέρει ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με το Νίκο Χαραλάμπους και το επίδικο δυστύχημα πλην όμως ο αστυνομικός αρνήθηκε να τα καταγράψει γιατί αφορούσε άλλη υπόθεση. Τούτο γιατί λογικό και αναμενόμενο θα ήταν να του λαμβανόταν άλλη κατάθεση στην περίπτωση που έκανε αναφορά σε αυτά τα γεγονότα ή έστω να ζητούσε ο ίδιος να δώσει άλλη κατάθεση και αν και πάλι δεν τον λάμβαναν υπόψη ως ισχυρίστηκε λογικό και αναμενόμενο ήταν να ενημέρωνε τον Δικηγόρο του για αυτό το γεγονός για να χειριζόταν το θέμα αυτό. Θεωρώ ότι ο κατηγορούμενος είχε την ευχέρεια να αναφέρει όσα διατείνεται σήμερα ότι είναι η αλήθεια πολύ πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, κάτι που δεν έπραξε χωρίς πειστική δικαιολογία. Επίσης ενώ ο ισχυρισμός του τόσο στην κυρίως εξέταση του όσο και στην αντεξέταση του ήταν ότι μετά το δυστύχημα ο Νίκος Χαραλάμπους τους οδήγησε στο κτήμα του, στην αντεξέταση του ενώ του υποβάλλονταν ερωτήσεις εάν ο Νίκος Χαραλάμπους έδωσε οποιεσδήποτε κατευθυντήριες γραμμές στον Μ.Υ.11 και στον Adnan ως προς το τι θα πουν σε σχέση με το ποιος πήρε τον Μ.Υ.11 στο νοσοκομείο, ο κατηγορούμενος αφού ανέφερε αρχικά ότι δεν γνώριζε και παρότρυνε την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής να ρωτήσει το Μ.Υ.11 και τον Νίκο Χαραλάμπους, εμμένοντας η συνήγορος στο θέμα αυτό, ο κατηγορούμενος σε ερώτηση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής «Ε. Σε σχέση με τούτο το θέμα. Ποιος θα τον πάρει στο νοσοκομείο ρωτώ.» απάντησε «Α. Που να ξέρω εγώ. Εγώ δεν ξέρω τον αραβικής καταγωγής και ήταν με αυτοκίνητο της Α ΤΕΑΜ security και του Νίκου και εγώ έπιασα το αυτοκίνητο μου και πήγα σπίτι μου.» Η θέση του ότι έπιασε το αυτοκίνητο του και πήγε σπίτι του εγείρει εύλογα την απορία, πώς βρέθηκε το όχημα του κατηγορουμένου στο κτήμα αφού στο κτήμα μεταφέρθηκε με το επίδικο όχημα και λογικά το όχημα του παρέμεινε στο μέρος όπου είχε συναντήσει τον Νίκο Χαραλάμπους και τους υπόλοιπους που αναφέρει. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι σε άλλο σημείο της αντεξέτασης του ο κατηγορούμενος έδωσε άλλη εκδοχή ως προς το πώς πήγε στο σπίτι του από το κτήμα, λέγοντας ότι τον πήρε κάποιος Mohamed Hussein. Επίσης ενώ ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι η μεταφορά αυτού και του ΜΥ.11 στην αστυνομία έγινε από πρόσωπο του Νίκου Χαραλάμπους, ο οποίος πήγε στο σπίτι του με τον Μ.Υ.11 και τον πήραν, ο Μ.Υ.11 στην αντεξέταση του διαψεύδει τον κατηγορούμενο λέγοντας ότι ο κατηγορούμενος πήγε στα γραφεία της εταιρείας του Νίκου Χαραλάμπους, όπου και τον παρέλαβε με το δικό του αυτοκίνητο και μετάβηκαν στην αστυνομία, αφού ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να οδηγήσει, λέγοντας μάλιστα ότι ο Νίκος Χαραλάμπους είχε τηλεφωνήσει στον κατηγορούμενο και του είπε να πάει εκεί για να πάρει αυτόν και να πάνε στην τροχαία. Περαιτέρω, η θέση του στην κυρίως εξέταση του ήταν ότι τον Νίκο Χαραλάμπους το τι τον ένοιαζε σε σχέση με το τι θα έλεγε ο κατηγορούμενος στην αστυνομία, ήταν να έλεγε ότι οδηγούσε αυτός (δηλαδή ο κατηγορούμενος), ως επίσης και σε καμία περίπτωση να αναφέρει ότι επέβαινε και ο ίδιος (δηλαδή ο Νίκος Χαραλάμπους) στο αυτοκίνητο. Στην αντεξέταση του όμως υποστήριξε ότι τον ένοιαζε τι θα έλεγε πέραν από τα προαναφερόμενα πλην όμως δεν γνώριζε γιατί και προέτρεψε την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής σε σχετική ερώτηση της να ρωτήσει τον ίδιο τον Νίκο Χαραλάμπους. Δεν επιβεβαιώθηκαν επίσης οι θέσεις του κατηγορουμένου από τον Μ.Υ.6 που αφορούσαν το τι έγινε και τι λέχθηκε κατά την επίσκεψη που έκαναν στον κατηγορούμενο με τον δικηγόρο κ. Ιντιάνο, ενόσω αυτός βρισκόταν υπό κράτηση για άλλη υπόθεση. Συγκεκριμένα, ο Μ.Υ.6 ανέφερε ότι η επίσκεψη τους αφορούσε την υπόθεση για την οποία τελούσε υπό κράτηση, επιβεβαιώνοντας μόνο ότι ο κατηγορούμενος έδωσε μια κόλλα στον κ. Ιντιάνο την οποία όμως κρατούσε ο κατηγορούμενος και αφορούσε το δυστύχημα. Αυτά σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς του κατηγορουμένου ότι το σχεδιάγραμμα το έκανε στην παρουσία τους σε κόλλα και με πένα που του δόθηκε από αυτούς μετά που μίλησε σε αυτούς για τα εκρηκτικά και μάλιστα μετά από ερώτηση του κ Ιντιάνου αν μπορεί να τους υποδείξει που βρίσκονταν τα εκρηκτικά. Επίσης δεν επιβεβαιώθηκε αλλά διαψεύσθηκε κατηγορηματικά ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι οι δικηγόροι αυτοί τον επισκέφθηκαν γιατί τους είχε πει ο αδελφός του κατηγορουμένου να τον επισκεφτούν. Ήταν η θέση του Μ.Υ.6 ότι ο ίδιος δέχθηκε τηλεφώνημα από αστυνομικό του Αστυνομικού Σταθμού Λυκαβητού με το οποίο πληροφορήθηκε ότι ο κατηγορούμενος ζητούσε να τον επισκεφτούν. Περαιτέρω, δεν επιβεβαιώθηκε ο βασικός ισχυρισμός του ότι υλοποιήθηκε η επίσκεψη σε αυτόν ενόσω τελούσε υπό κράτηση για το δυστύχημα, από τον Νίκο Χαραλάμπους, κάποιο πρώην αστυνομικό γνωστό ως Άκουλο και κάποιο πρώην στρατιωτικό με το όνομα Μαραγκός. Συγκεκριμένα ενώ ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ήταν ότι ο Μ.Υ.1 θα κληθεί και θα καταθέσει ότι τα προαναφερόμενα πρόσωπα πήγαν στα κρατητήρια από το προαύλιο συνοδεύομενοι από δύο αστυνομικούς μετά τις 7:00 το βράδι και τον επισκέφθηκαν, ο Μ.Υ.1 κατά την μαρτυρία του ανέφερε ότι ο ίδιος δεν είδε τα πρόσωπα αυτά να πραγματοποιούν επίσκεψη στον κατηγορούμενο, αλλά τους είδε στην αυλή της Αστυνομικής Διεύθυνσης με τους οποίους συνομίλησε και ο Νίκος Χαραλάμπους του ανέφερε ότι πήγαν για να επισκεφθούν τον κατηγορούμενο και αυτό έγινε όχι μετά τις 7:00 το βράδι, αναφέροντας επίσης ότι δεν γνωρίζει αν τελικά είδαν τον κατηγορούμενο και ότι ουδέποτε ανέφερε ότι είναι μάρτυρας επίσκεψης των τριών ατόμων στον κατηγορούμενο. Ούτε ο Μ.Υ.4 επιβεβαίωσε την πιο πάνω θέση του κατηγορουμένου ο οποίος ανέφερε ότι είδε μεν τα προαναφερόμενα πρόσωπα στην Αστυνομική Διεύθυνση αλλά δεν είδε αν ήρθαν σε επαφή μαζί με τον κατηγορούμενο. Σημειώνω επίσης ότι η μαρτυρία των Μ.Υ.2, Μ.Υ.5 και Μ.Υ.7 δεν επιβεβαίωσε τα λεχθέντα του κατηγορουμένου σε σχέση με όσα ο κατηγορούμενος καταλόγισε στον Νίκο Χαραλάμπους για τις παράνομες του δραστηριότητες (μαρτυρία Μ.Υ.2), ούτε ότι οι απειλές που δέχτηκε ενόσω εκκρεμούσε η εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης προέρχονταν από τον Νίκο Χαραλάμπους και είχαν σχέση με την υπό εκδίκαση υπόθεση (μαρτυρία Μ.Υ.5) και την παρουσία του Νίκου Χαραλάμπους στην Κύπρο πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και ενόσω εκδικαζόταν η υπόθεση (μαρτυρία Μ.Υ.7). Τούτο γιατί ο Μ.Υ.2 αναφέρθηκε στην καταχώρηση μιας υπόθεσης εναντίον του Νίκου Χαραλάμπους της οποίας δεν γνώριζε το αποτέλεσμα για την οποία όμως δεν κλήθηκε να καταθέσει. Συνεπώς αν κρίθηκε ένοχος ο Νίκος Χαραλάμπους ή όχι παραμένει άγνωστο. Περαιτέρω ο Μ.Υ.5 ανέφερε ότι η απειλή που λήφθηκε στο τηλέφωνο του κατηγορουμένου δεν νομίζει να αφορά την παρούσα υπόθεση και η έκδοση εντάλματος σύλληψης εναντίον του Νίκου Χαραλάμπους βασίστηκαν στους ισχυρισμούς του κατηγορουμένου. Σημειώνοντας περαιτέρω ο Μ.Υ.5 ότι ακόμα δεν ολοκληρώθηκαν οι έρευνες για την εν λόγω υπόθεση. Συνεπώς εάν η απειλή προερχόταν από τον Νίκο Χαραλάμπους δεν μπορεί παρά να αποτελεί εικασία του κατηγορουμένου. Τέλος ο Μ.Υ.7 ανέφερε ότι έβλεπε περιστασιακά τον Νίκο Χαραλάμπους πλην όμως δεν γνώριζε αν στο μεσοδιάστημα που τον έβλεπε ήταν στη Κύπρο. Επίσης άξια σχολιασμού είναι και η θέση που προέβαλε ο κατηγορούμενος στην προσπάθεια του να επιβεβαιώσει ότι δεν ήταν οδηγός αλλά καθόταν πίσω από την θέση του οδηγού, ο ισχυρισμός του ότι τα τσιγάρα του βρέθηκαν πίσω στη θέση που καθόταν. Η θέση του ότι τα τσιγάρα του βρέθηκαν πίσω από την θέση που καθόταν βεβαίως διαψεύδεται από την μαρτυρία του Μ.Κ.11 σύμφωνα με την οποία τα τσιγάρα που βρέθηκαν και στα οποία με βάση την μαρτυρία του Μ.Κ.18 ανευρέθηκε μόνο γενετικό υλικό το οποίο ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού του κατηγορούμενου, αυτά ήταν πίσω από το κάθισμα του συνοδηγού του οχήματος και όχι του οδηγού. Αυτό επιβεβαιώνεται και από την φωτογραφία 43 και 44 του Τεκμηρίου75 όπου το πακέτο τσιγάρων φαίνεται τοποθετημένο στην αριστερή πλευρά της θήκης πίσω από το κάθισμα της θέσης του συνοδηγού. Όσον δε αφορά τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς του κατηγορουμένου που δεν υποβλήθηκαν στους μάρτυρες κατηγορίας καθώς επίσης και τους ισχυρισμούς του που δεν συνάδουν με την γραμμή αντεξέτασης των μαρτύρων της Κατηγορούσας Αρχής, σημειώνω ότι στο αντιπαραθετικό δικαϊκό σύστημα δεν έχουν χώρο ισχυρισμοί οι οποίοι ενώ δεν συμπεριλαμβάνονται στη γραμμή της αντεξέτασης, στο τέλος της ημέρας και ενώ δεν υποβλήθηκαν στους μάρτυρες της άλλης πλευράς εγείρονται και εμφανίζονται ως ουσιώδες μέρος της υπόθεσης, (βλέπε Frederickou Schools Co. Ltd v. Acuac Inc,

(2002)1 Α.Α.Δ. 1527). Αναφέρω ενδεικτικά τα ακόλουθα: Ενώ ο Μ.Κ.1 υποστήριζε ότι για τις εξετάσεις που έγιναν στην επίδικη διασταύρωση με την χρήση παρόμοιου τύπου οχήματος ο κατηγορούμενος δεν γνώριζε τι ακριβώς επρόκειτο να γίνει, του υποβλήθηκε ότι ο Νίκος Χαραλάμπους όταν επισκέφθηκε τον κατηγορούμενο του είχε αναφέρει τι θα ακολουθούσε. Αντίθετα με την θέση που υποβλήθηκε στον Μ.Κ.1 ο κατηγορούμενος στην μαρτυρία του ανέφερε ότι κατά την επίσκεψη που δέχθηκε από τον Νίκο Χαραλάμπους το μόνο που του είπε ήταν να τον ρωτήσει αν ήταν όλα εντάξει όπως είπαν. Περαιτέρω η θέση του κατηγορουμένου ότι ο Μ.Κ.14 είχε επιδιορθώσει και παλαιότερα το όχημα του Νίκου Χαραλάμπους μετά που ο τελευταίος είχε εμπλακεί σε δυστύχημα δεν υποβλήθηκε στον Μ.Κ.14 για να απαντήσει. Ούτε βεβαίως και η θέση του Μ.Υ.3 ότι το επίδικο βράδυ είχε επικοινωνήσει μαζί του ο Μ.Κ.14 υποβλήθηκε σε αυτόν για να απαντήσει. Συνακόλουθα οι πιο πάνω ισχυρισμοί του κατηγορούμενου δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί. Υπό το φως των πιο πάνω και αξιολογώντας τη μαρτυρία του κατηγορουμένου στο σύνολο της έχοντας κατά νου το περιεχόμενο των απαντήσεων στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν κατά την αντεξέταση του αφού η κυρίως εξέταση του ουσιαστικά περιορίστηκε στην υιοθέτηση της γραπτής δήλωσης του Τεκμήριο 125 και έχοντας παραθέσει πιο πάνω κάποια ενδεικτικά μόνο παραδείγματα καταλήγω ότι ο κατηγορούμενος δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και συνεπώς δεν μπορώ να αποδεχθώ τη μαρτυρία του, την οποία απορρίπτω ως αναξιόπιστη, στην έκταση βέβαια που τούτη διαφέρει από τη μαρτυρία των υπόλοιπων μαρτύρων που κρίθηκαν αξιόπιστοι και τα παραδεκτά γεγονότα. Αναφορικά με τον Μ.Υ.1 και Μ.Υ.4 σημειώνω ότι μου έκαναν καλή εντύπωση σαν μάρτυρες της αλήθειας. Υπήρξαν σαφείς στις απαντήσεις τους και η αξιοπιστία τους δεν κλονίσθηκε από την αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκαν. Άλλωστε οι ερωτήσεις που τους υποβλήθηκαν ήταν διευκρινιστικού περιεχόμενου παρά αμφισβήτησης των όσων κατέθεσαν. Ως εκ τούτου αποδέχομαι τη μαρτυρία του στην ολότητα της. Το ίδιο ισχύει και για την μαρτυρία των Μ.Υ.2, Μ.Υ.5, Μ.Υ.7, Μ.Υ.8 και Μ.Υ.10, η μαρτυρία των οποίων αν και άσχετη με τα γεγονότα του επίδικου δυστυχήματος εντούτοις δεν έχω αμφιβολία ότι ήταν μάρτυρες της αλήθειας και είπαν στο Δικαστήριο την αλήθεια για όσα κατέθεσαν. Ως εκ τούτου αποδέχομαι τη μαρτυρία τους στην ολότητα της. Σε σχέση με την μαρτυρία του Μ.Υ.3, σε γενικές γραμμές θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και αυτή άσχετη με τα γεγονότα του επίδικου δυστυχήματος, τούτο γιατί αναφέρθηκε στην επιδιόρθωση ενός οχήματος που είχε τον αριθμό εγγραφής 1, το οποίο του είχε πάρει ο Νίκος Χαραλάμπους με τον Θύρσο Κούμουρο το 2010 αλλά και σε μία τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον τελευταίο μετά από ένα χρόνο, πρωινές ώρες, όπου του είπε ότι είχε πρόβλημα με ένα αυτοκίνητο. Οι θέσεις αυτές βεβαίως που προέβαλε ο Μ.Υ.3 δεν υποβλήθηκαν στον Θύρσο Κούμουρο (Μ.Κ.14) όταν αυτός αντεξεταζόταν, στερώντας ουσιαστικά από τον μάρτυρα αυτό την δυνατότητα να δώσει την δική του εκδοχή ως προς τα γεγονότα αυτά. Έχοντας υπόψη μου τις νομικές αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία μας επί του θέματος της παράλειψης αντεξέτασης μάρτυρα σε ουσιώδη θέματα, (βλέπε Γεωργία Ι. Γεωργίου Μοσχάτου ν. Λεόντιου Κ. Μοσχάτου,

(1999)1(Β) Α.Α.Δ.785 και Adidas Sportshuhfabriken Adi Dassler KG ν. Jonitexo Limited,

(1987)1 C.L.R. 383), καθώς επίσης τη γενικότερη εντύπωση που σχημάτισα για τον Μ.Υ.3, κρίνω ότι η μαρτυρία του επί αυτών των θεμάτων και σε ευρύτερο πλαίσιο δεν μπορεί να γίνει πιστευτή από το Δικαστήριο και γι' αυτό απορρίπτεται στην ολότητα της. Η μαρτυρία του Μ.Υ.6 αφορούσε την επίσκεψη που έκανε στον κατηγορούμενο στα αστυνομικά κρατητήρια του Αγίου Δομετίου, υπό την επαγγελματική του ιδιότητα, ενόσω ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση για άλλη υπόθεση. Δεν έχω αμφιβολία ότι ο μάρτυρας αυτός ήταν ειλικρινής και ανέφερε στο Δικαστήριο όλα τα γεγονότα που περιήλθαν σε γνώση του κατά την εν λόγ